မထိတထိကိုသိန္းေဇာ္

၁၆ႏွစ္​အရြယ္​တုန္​းက ျဖစ္​ခဲ့တာ​ေလး​ေပါ့
ပဲခူးတိုင္​း သနပ္​ပင္​ၿမိဴ႕ မွာ ​ေႏြစပါးရိတ္​သိမ္​းခ်ိန္​​ေလး​ေပါ့ 
​ေတာသူ​ေတာင္​သား​ေတြရဲ႕ ဓ​ေလ့အရ မိမိတို႔နယ္​ဘက္​ အလုပ္​ၿပီးခ်ိန္​ဆို သူမ်ားနယ္​ဘက္​သြားလုပ္​ၾကရပါတယ္​  ကြၽန္​မတို႔ သနပ္​ပင္​ၿမိဳ႕မွာ စပါးသြားရိတ္​သိမ္​းၾက​ေတာ့ မနက္​ဆို ၅နာရီထ ထမင္​းခ်ိဳင္​့ထည္​့ သြားၾကတာ​ေပါ့ ၈နာရီခြဲ​ေတာ့ မနက္​စာနားခ်ိန္​​ေလး ထမင္​းစားဖို႔ ကြၽန္​မညီမနဲ႔ အလုပ္​ခနနားတယ္​  တဖက္​က လယ္​ကြက္​ထဲမွာ ရိတ္​​ေန​ေသာ ကိုသိန္​း​ေဇာ္​တို႔ ညီအကိုႏွစ္​​ေယာက္​ကို လွမ္​း​ေခၚတာ​ေပါ့ 
"ကိုႀကီးသိန္​း​ေဇာ္​​ေရ အစာ​ေျပစားရ​ေအာင္​​ေလ"

"​ေအး​ေအး လာခဲ့မယ္​ ဒါ​ေလး လက္​စသတ္​​ေနလို႔"

သိန္​း​ေဇာ္​ဆိုသူက ပိန္​ပိန္​ အသားက ညိဳညိဳ အရပ္​႐ွည္​႐ွည္​ သူတို႔မ်ိဳး႐ိုးက ဖားခုရတယ္​တဲ့ ကိုလဲ ၾကားဖူးတာ​ေပါ့ 
အဲ့လိုနဲ႔ စားၾကတာ  ၁၅မိနစ္​​ေလာက္​ၾကာ​ေတာ့ၿပီးသြားတယ္​ ခန​ေန​ေတာ့ ညီမက အိမ္​သာတတ္​ခ်င္​တာနဲ႔ တဲဘက္​ျပန္​သြားတယ္​ သူ႔အကိုကလဲ တျခားလယ္​ကြက္​​ေတြဆီကလူ​ေတြဆီက ​ေဆးလိပ္​သြား​ေတာင္​း​ေသာက္​တယ္​ သူနဲ႔ကြၽန္​မႏွစ္​​ေယာက္​ထဲ က်န္​ခဲ့တာ​ေပါ့ စပါးရိတ္​ထားတာက အဖ်ားျပတ္​ဆို​ေတာ့ လူထိုင္​​ေနရင္​ မျမင္​ရဘူး​ေလ တျခား ခပ္​လွမ္​းလွမ္​းကၾကည္​့ရင္​ လူ႐ွိမွန္​း​ေတာင္​မသိရဘူး  ကြၽန္​မလဲ ထမယ္​အလုပ္​ သူက လက္​ကိုလွမ္​းကိုင္​တယ္​ ၾကက္​သီး​ေတြ ထသြားတာ​ေပါ့ အာ့နဲ႔
"ဘာလဲ"လို႔​ေမးလိုက္​တယ္​  သူက ခ်စ္​တယ္​ကြာဆိုၿပီး ​ေျပာ​ေျပာဆိုဆို သူရင္​ခြင္​ထဲကိုဆြဲသြင္​းတယ္​ သူ႔ရဲ႕ အဟြာႀကီးက ​ေထာင္​မတ္​လို႔​ေပါ့ ပုဆိုးဝတ္​ထားတာကို ကန္​ထြက္​ၿပီး ကြၽန္​မရင္​ဘက္​ကိုလာ​ေထာက္​မိတယ္​  ကြၽန္​မထင္​ထားတာက အပ်ိဳလူပ်ိဳ  ရည္​စားစကား​ေျပာမယ္​ထင္​တာ သူကမဟုတ္​ဘူး တက္​ခြတယ္​အ​ေပၚက​ေနၿပီး ကြၽန္​မထဘီကိုလွန္​တယ္​ ၿပီး​ေတာ့ လက္​နဲ႔ႏိုက္​တယ္​ ကြၽန္​မလဲ အပ်ိဳ​ေပါက္​စဆို​ေတာ့ ခံႏိုင္​ရည္​ကမ႐ွိဘူး သူႏိုွက္​ဆို ​ေကာ့​ေကာ့ၿပိ္​း က်င္​တတ္​သြားတာ သူ႔ရဲ႕ ပုဆိုးကိုလဲ စလြယ္​သိုင္​းလိုက္​တယ္​ သူ႔ရဲ႕ ပစၥည္​းက ​ေျခာက္​လက္​မခန္​႔​ေလာက္​ပင္​ ႐ွည္​မည္​ဟုထင္​ရသည္​ ကြၽန္​မ႐ုန္​းကန္​ရင္​း အားမ႐ွိ​ေတာ့​ေခ်  သူ႔ပစည္​းကိုင္​ၿပီး ထည္​့မည္​အျပဳ သူ႔အကုိက လွမ္​း​ေခၚတယ္​​ေလ

"သိန္​း​ေဇာ္​​ေရ ရိတ္​ၾကရ​ေအာင္​​ေလကြာ ​ေနပူ​ေနရင္​ မရိတ္​ႏိုင္​ဘူး ​ေနပူမွတစ္​ခါ ထပ္​နားၾကတာ​ေပါ့ လာ​ေဟ့"
အဲ့မွာတင္​ သူလဲ ဟင္​ခနဲ ျဖစ္​ၿပီး သူ႔အကိ​ု​ေခၚတာကို ​ေၾကာက္​လန္​႔ကာ လူမိမွာ လဲစိုးသျဖင္​့ သူပုဆိုးျပန္​ဝတ္​ကာ ထသြားပါ​ေတာ့သည္​
ကြၽန္​မလဲ ႐ွက္​႐ွက္​ႏွင္​့ သူ႔ကို တစ္​လ​ေလာက္​ မ​ေခၚမ​ေျပာပဲ ​ေနခဲ့ရပါ​ေတာ့သည္​