မမေအးရဲ႕ေမာင္ေလး
..............
"မမေအး ရဲ႕ ေမာင္ေလး"
18+
Credit to original uploader
(ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ဇာတ္လမ္းသည္ ရသစာေပသာျဖစ္ပီး အတုမယူပညာသာယူရန္ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။)
“မမေအး မမေအး…” ၁၈ႏွစ္ ၁၉ႏွစ္ခန္ရွိအသားၿဖဴၿဖဴ…….လူရည္ေခ်ာေလးေမာင္ေမာင္ အိမ္အေပၚထပ္သို႔ အေၿပးအလႊား တက္လာရင္း ႏႈတ္မွတေႀကာ္ေႀကာ္ ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။
“…ဟဲ့… ေသနာေလး ဘာၿဖစ္လိုဒီေလာက္ေအာ္ႀကီး ဟစ္က်ယ္လုပ္ေနရတာလဲ ငေမာင္…” အခန္းတစ္ခုထဲမွ အသားညိဳညိဳအသက္ ၂၅ ႏွစ္ခန္ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ေတာင့္တင္း လွပသူေလး တစ္ေယာက္ ထဘီရင္လ်ားခါ လက္မွဘီးတစ္ေခ်ာင္းကိုကိုင္ၿပီး ေခါင္းၿဖီးရင္းထြက္လာသည္။
ေအးေအးေမာ္သည္ ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတာ္စပ္ၿပီး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ တစ္ဦး ၿဖစ္သည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ ေတာမွေန၍ ၿမိဳေက်ာင္းလာေနၿခင္းၿဖစ္သည္။ ယခုလည္း ကိုးတန္း ေအာင္စာရင္းထြက္သည့္အခ်ိန္ ၿဖစ္ၿပီး စာေမးပြဲေအာင္သၿဖင့္ ဝမ္းသာအားရစြာ အိမ္သုိ ၿပန္လာၿခင္းပင္။
“က်ေနာ္ စာေမးပြဲေအာင္တယ္ဗ်… ဟားဟား…” “ဟ ဲ့ ဟ ဲ့ ငေမာင္ နင္ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္” “ဟားဟား ေပ်ာ္လြန္းလိုခင္ဗ်ာ… ဝမ္းသာလြန္းလို႔ ကိုယ့္အမကိုယ္ဖက္တာဘဲဟာ” ေမာင္ေမာင္သည္ ဝမ္းသာအားရစြာၿဖင့္ပါးစပ္မွ တတြတ္တြတ္ေၿပာဆိုရင္း ေအးေအးေမာ္ကို ေပြဖက္ ေမႊရမ္း လိုက္သၿဖင့္ ေအးေအးေမာ္ခမ်ာ ကုတင္ေပၚသို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ပက္လက္လန္ လဲက် သြားရရွာသည္။
ထဘီမွာလည္း ေလ်ာ့၍ ေနမထိေလမထိသၿဖင့္ ဝင္းဝါေနတဲ့ ေရႊရင္အစံုပါ ေပၚသြား ရရွာသည္။ “…အိုး… ငေမာင္… နင္ေတာ္ေတာ္ၿမဴး… ဒီမွာ လံုခ်ည္ေတာင္ကၽြတ္ကုန္ၿပီဟဲ့…” ယင္းကဲ့သို႔ ေအးေအးေမာ္ကေၿပာလိုက္သၿဖင့္ ေမာင္ေမာင္သည္ လူးလဲထလိုက္ၿပီး ေၿပေလ်ာေနေသာ သူမရဲ့ထဘီကို အေပၚသို႔ ၿပန္လည္ ဆြဲတင္ေပးလိုက္ရာမွ ဝင္းဝါမိုေမာက္ေနတဲ့ ေရႊရင္ၿဖိဳးၿဖိဳးကို ဆုပ္ကိုင္မိသား ၿဖစ္သြားသည္။
“ဟ ဲ့ အို ငေမာင္” “… ကန္ေတာ့ မမေအး ကန္ေတာ့ပါ က်ေနာ္ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ကေယာင္ကတမ္း ၿဖစ္သြားတယ္ မမရယ္” ပါးစပ္ကသာ ယင္းကဲ့သိုေၿပာေနေပမဲ့ ဆုပ္ကိုင္မိတဲ့ႏိုကိုေတာ့ မဖယ္ရွားမိဘဲ ေရာေရာင္ ဆုပ္ကိုင္ေနဆဲပင္။
ႏူးညံ့အိေထြးေသာ အထိအေတြက လူကို ေသြးတိုးၿမန္ေစသလို ဓာတ္မတည့္ေသာ ဖို-မသဘာဝမို႔ ေအးေအးေမာ္ခမ်ာ ရွိန္းကနဲ ဖိန္းကနဲ တကိုယ္လံုးတံုေအာင္ ႀကက္သီး ထသြားမိသလို ရုန္းကန္ဖယ္ရွားရမည့္အစား ေမာင္ေမာင္ရဲ့လက္ေပၚမွေန၍ မိမိရဲ့ လက္ေတြကို အုပ္ကိုင္ေနမိလိုက္သည္။
ေမာင္ေမာင္ကလည္း အမွတ္မထင္ဆုပ္ကိုင္ထားမိတဲ့ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ၿပည့္ၿဖိဳးေဖါင္းကားေနတဲ့ ႏိုေတြကို ဆုပ္ကိုင္ဖ်စ္ညွစ္ေဆာ့ကစားေနမိၿပန္သည္။ တကိုယ္လံုးမွလည္း ေသြးစီးေခ်ာင္းတေလွ်ာက္ ၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေနသည္မို႔ အေတြအထိအေပၚ သာယာလာကာ မိန္းေမာေတြေဝေနတဲ့ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ဖူးဖူးရြရြႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားထဲက မင္းသား၊မင္းသမီး ႏႈတ္ခမ္းစုပ္သလို ဖိကပ္နမ္းရႈိက္ စုပ္ယူလိုက္မိသည္အထိ အသိတရားတိုဟာ ေဝဝါးကုန္က်သည္။
ေအးေအးေမာ္မွာလည္း ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲၿခင္း မသင့္ေတာ္ဘူး ဆိုတဲ့ အသိတရားေတြ လက္လြတ္ၿပီး ေမာင္ေမာင္ရဲ့ေက်ာၿပင္ကို ၿပန္လည္ ဖက္တြယ္လိုက္ မိသည္ အထိ အေတြေနာက္ကိုလိုက္ပါသြားမိရရွာသည္။ႏွစ္ဦးစလံုးသည္ မထင္မွတ္ဘဲ မရည္ရြယ္ပါဘဲႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာဆိပ္ကြယ္ရာတြင္ ေလာက၏အဆံုးစြန္ေသာ ခရီးတစ္ခုကိုၿဖတ္သန္းက်ဖို႔ တာစူ ေနရာယူ မိလိုက္ႀက၏။
ေအးေအးေမာ္သည္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးပင္ ၿဖစ္ေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုးႏွစ္ တက္ေနခ်ိန္အထိ ခ်စ္သူရည္းစားမထားဖူးသူ ဆံပင္ဂုတ္ဝဲေတြႀကားထဲမွ ဖေနာင့္အထိ ရွည္လ်ားလွတဲ့ သူမရဲ့ဆံပင္ကို ဘီးစပါတ္ႀကီးတကားကားနဲရွိေနဆဲ။ မ်က္ႏွာဝိုင္းသေရာင္ရွိၿပီး မ်က္လံုး မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္း ႏွာတံေပၚေပၚ အရပ္ကမနိမ့္မၿမင့္ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္က ေတာင့္တင္း ၿပည့္ၿဖိဳးလြန္း၏။
မိုေမာက္လံုးဝန္းေနတဲ့ ေရႊရင္စံု ေသးသြယ္ေသာခါး စြင့္ကား ရမ္းခါေနတဲ့တင္ ၿမင္ရသူပုရိသမ်ား ၿပစ္မွားခ်င္စရာေကာင္းလွသည္။ ေမာင္ေမာင္ဆိုသည္ကလည္း ၁၄-၁၅ ႏွစ္၊ မူလတန္းေက်ာင္းသားဘဝကထဲက အတူေနအတူအိပ္ေနလာသူ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ မၿဖစ္ခင္ အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝက်မွ တကုတင္စီခြဲအိပ္က်ေပမဲ့ အခန္းကေတာ့ တစ္ခန္းထဲပင္။
ယခင္ကေတာ့ ဘယ္လိုမွမေဖါက္ၿပားႀက။ ေရေတာင္မွႏွစ္ေယာက္အတူခ်ိဳးတဲ့အခါခ်ိဳးၿပီး ေခါင္းေလွ်ာ္တဲ့ ေနေတြမွာ ေမာင္ေမာင္ကိုယ္တိုင္ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီး ဆံပင္ကိုၿဖီးသင္ေပးခဲ့ရတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပင္။ ကေနေတာ့ မထင္မွတ္တာေတြၿဖစ္ကုန္ႀကၿပီ။ ေအးေအးေမာ္ ေစာေစာကတေယာက္ထဲေရခ်ိဳးေနရင္း မိမိရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကအသားဆိုင္ေတြ ဆုပ္ကိုင္ ၿဖစ္ညွစ္လိုက္မိၿပီး မေတာင္းတစဖူး တစိမ္းတရံေယာက်ၤားနဲ ကာမခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြ ၿဖစ္ေပၚလာသည္အထိဖီးလ္ေတြအရမ္းတက္လာမိ၏။
ေမာင္ေမာင္ဆိုသည္ကလည္း လက္ေတြသာမလိုးဖူးေသးေပမဲ့ အရပ္ထဲမွ ညမီးကင္းေစာင့္ရင္း လူပ်ိဳႀကီးကိုထြန္းေမာင္ရဲ့ လက္ေတြ ပိုခ်ခ်က္ေတြ နားရည္ဝေနသလို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တခါတခါ ဖူးလ္ကားေတြႀကည့္ရင္းက ၿမင္ေတြထားသမွ် မ်က္ေစ့ထဲ စြဲမွတ္ေနသူၿဖစ္သည္။
ယခုလည္းႀကည့္ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ႏႈတ္ခမ္းေတြ ပါးေတြကိုစုပ္နမ္းၿပီး သူမရဲ့ေရႊရင္ၿဖိဳးၿဖိဳးတဘက္ကို ပါးစပ္ၿဖင့္ငံုခဲ၍ကေလးမ်ားႏိုစိုသလို တၿပြတ္ၿပြတ္ အသံထြက္ေအာင္စို၍ က်န္ႏိုတဘက္ကိုလက္ၿဖင့္ အုပ္ကိုင္ဆုပ္ေခ်ေပးေနသလို မာခဲေနတဲ့ႏိုသီးေခါင္းေလးကို လက္မနဲလက္ညွိဳးႀကားမွ ညွပ္ၿပီး ပြတ္ေနလိုက္ေလ၏။
“ဟင္း ဟင္းအား ဟင့္ ဟင့္”ေအးေအးေမာ္ရဲ့ႏႈတ္ဖ်ားမွ မပီဝိုးတဝါး ၿငီးၿငဴသံတစ္ရပ္ထြက္ေပၚလာေလသည္။ အာေႏြးေႏြးႀကီးနဲ ငံုခဲၿပီး ကေလးေတြလို တၿပြတ္ၿပြတ္ စိုလိုက္ေတာ့ က်မေလ ခါးေလးေကာ့သြားၿပီး တကိုယ္လံုးတံုသြားရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္လိုေဖာ္ၿပရမွန္း မသိတဲ့ ခံစားမႈတစ္မ်ိဳးကလည္း အသဲေတြ ကလီဇာေတြၿပဳတ္ထြက္လုမတတ္ ခံစားမိရတယ္။
ႏိုသီးေခါင္းေလးကို ပြတ္ေခ်လိုက္တဲ့ အခါမွာ (တကယ္ပါဘဲ) တကိုယ္လံုး က်င္တက္သြားၿပီး က်မရဲ့ေစာက္ေခါင္းထဲက စစ္ကနဲ စစ္ကနဲ ၿဖစ္သြားၿပီး အေရေတြက်ကုန္ၿပီရွင့္။ ေဟာႀကည့္… ဘယ္အခ်ိန္က ခၽြတ္ပစ္လိုက္မွန္းမသိဘူး။ ခါးမွာ ထဘီမရွိေတာ့ဘူး။ ၿပည့္ၿဖိဳးတင္းမာေနတဲ့က်မရဲ့ေပါင္တြင္းသားေတြကို သူလက္တဘက္က ဖြဖြရြရြေလး ပြတ္သပ္ေနၿပန္တယ္။
“ဟင္း အင္းဟင့္” ယား ယားလိုက္တာရွင္ ဘယ္လိုေနရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ႀကက္သီးေတြ တဖ်န္းဖ်န္း ထကုန္တယ္။ ေၿခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြလည္း တဆတ္ဆတ္တုံၿပီး ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာႀကီး။ သူမရဲ့ ေပါင္တြင္းသားေတြကို ပြတ္သပ္ေနရာမွ မိုမိုေဖါင္းေဖါင္းနဲအလယ္မွာ အကြဲေႀကာင္းရာေလးကို လက္ခလယ္နဲအထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ေပးရင္းမွ ေစာက္ေခါင္းတြင္းကို လက္ခလယ္နဲ ထိုးေမႊေပးလိုက္ၿပန္ေတာ့ သူမေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းေဘးသိုကားသြားေလေတာ့သည္။
“အား ဟား အင့္ ဟင့္” “စြိ စ ြိ စြတ္ စြတ္” မပီဝိုးတဝါးအသံေလးေတြထြက္လာသည္။ အခုေနေတာ့ ေဘးခ်င္းယွဥ္ေနရာမွ ေမာင္ေမာင္သည္ သ ူ မ၏ရင္ဘတ္ေပၚကို ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ အလိုက္သင့္ကားေနတဲ့ သူမရဲ့ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းႀကားမွာ လီးနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္ေတြႀကၿပီး အဝတ္မဲ့အသားႏွစ္ခု ပူေႏြးစြာထိကပ္မိလိုက္ႀကသည္။
“…ဟင္း… ဟင္း… အီး… ဟင့္…” ေမာင္ေမာင္ရဲ့ႏႈတ္မွ အမည္မေဖာ္စြမ္းႏိုင္ေသာ ၿငီးၿငဴသံတစ္ရပ္ၿပဳလိုက္မိသည္။ ေမာင္ေမာင္ သူမရဲ့ ႏိုႀကီးႏွစ္လံုးကို ဆုပ္ကိုင္ၿဖစ္ညွစ္လိုက္၏။ သူ၏လိင္တန္မွာလည္း တဆတ္ဆတ္တံုကာ လိုးခ်င္စိတ္ႏွင့္ မာထန္ၿပီး ထြားလွ်က္ရွိ၏။သူ၏လီးႀကီးမွာ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ေစာက္ဖုတ္အထက္နားမွာ အလ်ားလိုက္ေမးတင္ဖိကပ္ထားရာ မာထန္ႀကီးထြားေနတဲ့ လီးက ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ဗိုက္သားကို ေထာက္မိေနရာ ပူေႏြးေသာအထိအေတြတစ္ရပ္ကို ခံစားမိသည္။
တၿဖည္းၿဖည္း လူးလြန္ေနေသာ ေအးေအးေမာ္ရဲ့မ်က္ႏွာေလးမွာ ရမၼက္ေသြးေႀကာင့္ ရဲရဲတြတ္နီကာ ေခၽြးစီးေလးမ်ားၿဖင့္ ေၿပာင္လက္၍ ေန၏။နက္ေမွာင္ေသာဆံစေလးမ်ားကလည္း သူမ၏မ်က္ႏွာဝိုင္းဝိုင္းေလးကို တခ်ိဳ႕တဝက္ ဖံုးအုပ္လွ်က္ရွိရာ မႀကာခဏ လက္ဖ်ားၿဖင့္ဖယ္ရွားေနရရွာ၏။ နက္ေမွာင္ေသာ မ်က္ေတာင္ ေကာ့ေကာ့ႀကီးမ်ားက အရည္လဲ့ေနေသာ မ်က္လံုးကို တဖ်တ္ဖ်တ္ ရိုက္ခတ္ ဖံုးအုပ္ေစၿပန္သည္။
ရုန္းကန္ ဖယ္ရွား ၿငင္းဆန္ရမည့္အစား သူမ၏လက္မ်ားက ေမာင္ေမာင္ေက်ာၿပင္ကို ပြတ္သပ္ ဆုတ္ေခ် ဆြဲဖက္လွ်က္ရွိေနၿပန္သည္။ ေမာင္ေမာင္မွာလည္း ဆႏၵေတြၿပင္းထန္လာၿပီး ၿဖစ္သမို ေအးေအးေမာ္ရဲ့ အဝတ္မဲ့ခႏၶာကိုယ္ေပၚ အလ်ားလိုက္ေမွာက္ေနရာမွ ဖင္ႀကီးကိုတေၿဖးေၿဖးႀကြလာ၏။
ထိုအခါ လီးထိပ္ႀကီးက ေအးေအးေမာ္၏ဆီးခံုေပၚမွေန၍ ေစာက္ပတ္အကြဲေႀကာင္း အတိုင္း တေၿဖးေၿဖး ေလ်ာ့က်ဆင္းလာသည္။ အဲဒီတဒဂၤအတြင္းမွာ ပြတ္တိုက္မႈ၏အရသာမွာ မေတြဘူးေသာ မေမ့ႏိုင္စြမ္းေသာ အထိအေတြကို ပူထူရွိန္ဖိန္းၿပီး သိမ့္သိမ့္လႈပ္ခါလာႀကသည္။
“ဟင္း ဟင္း… ဟင္း ဟင္း” ေခါင္းေလးကို ဘယ္ညာ ယမ္းခါလူးလွိမ့္ရင္း ကာမ၏အလ်င္ဓာတ္စိမ့္ဝင္စီးဆင္းမႈဒဏ္ ကို ေအးေအးေမာ္ အလူးအလဲခံစားေနရသၿဖင့္ တဟင္းဟင္းၿငီးၿငဴလိုက္မိရ၏။ ေစာက္ေခါင္းဝကို ပူေႏြးေသာေမာင္ေမာင္၏လီးထိပ္အထိအေတြေႀကာင့္ သူမေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေဘးသို႔အစြမ္းကုန္ ကားလိုက္ေလသည္။
ၿပလြတ္ ကနဲ အသားၿခင္းပြတ္တိုက္သံတိုးတိုးေလးထြက္လာၿပီး လီးထိပ္က ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ေစာက္ပတ္ထဲကၽြံက်သြား၏။ ေမာင္ေမာင္စအိုထဲကပါ ဖ်င္းကနဲ လႈိက္တက္ သြားရသလို ေအးေအးေမာ္မွာလဲ ေစာက္ေခါင္းတေလွ်ာက္ သိမ့္ကနဲက်င္သြားရသည္။
“ပလပ္… ၿပြတ္ ၿဗစ္ ၿဗစ္ အ အား အ ” အရြယ္နဲမလိုက္ေအာင္ ထြားလြန္းတဲ့ ေမာင္ေမာင္ရဲ့လီးႀကီးဟာ တစ္ခါမွအလိုးမခံဘူးေသးေသာ အပ်ိဳစင္ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ေစာက္ပတ္ကေလးမွာ လီးအရင္းထိဖိကပ္ လိုးေဆာင့္မႈကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး သံုးေလးခါခံလိုက္ရသၿဖင့္ ၿပည့္သိပ္ႀကပ္တည္းစြာ ထိုးခြဲဝင္ေရာက္လာတဲ့ လီးႀကီးဒဏ္ကို မခံမရပ္ႏုိင္ၿဖစ္ခါ ပါးစပ္မွအားကနဲ ေအာ္လိုက္သလို လက္ႏွစ္ဖက္ကလဲ ေမာင္ေမာင္ရဲ့ ရင္ပတ္ကို လွမ္းတြန္းလိုက္မိသည္အထိ နာက်င္လြန္းလွ၏။
ေမာင္ေမာင္သည္ သူမ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဖယ္ရွားပစ္လိုက္ၿပီး သူမ၏ တဆတ္ဆတ္တံုေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို ဖိကပ္နမ္းလိုက္ၿပီး လက္မ်ားကလည္း သူမ၏ႏိုႀကီးေတြကို နယ္ဖတ္ဆုတ္ေခ်ေပးေနလိုက္သည္။ ေအးေအးေမာ္ခမ်ာ နာက်င္ခံေကာင္းၿဖစ္လာသမို႔ ရုန္းကန္ဖယ္ရွားၿခင္း မၿပဳေတာ့ဘဲ ေမာင္ေမာင္၏ အပြတ္အသပ္မ်ား ေႀကာင့္ ၿငိမ္သက္သြားရ၏။ ေမာင္ေမာင္သည္ သူ၏လီးကို ဒစ္ဖ်ားက်န္ရုံ အသာ ဆြဲခၽြတ္လိုက္ၿပီး အသာအယာ ထိုးသြင္းလိုက္ၿပန္သည္။
“အင္း… ဟင္း… ဟင္း… အားရွီး… ကၽြတ္… ကၽြတ္…” “…နာလိုလား မမေအးရယ္…” “…ေအာင့္ေတာင့္ေတာင့္ႀကီးနဲ႔… အေနရခက္တယ္… ငေမာင္ရယ္…” “…ဒီလိုဆိုကၽြန္ေတာ္ၿပန္ခၽြတ္လိုက္မယ္ေနာ္… မမေအး…” “…အိုး… အခုမွေတာ့… မထူးေတာ့ပါဘူး… ငေမာင္ရယ္… ၿမန္ၿမန္သာလုပ္… အင့္… အ… အား…” လီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး ေစာက္ဖုတ္ကေလးထဲမွ ၿပည့္က်ပ္ေနသည့္အထိအေတြက ေအးေအးေမာ္အဖို ထူးဆန္းေသာ အရသာတစ္မ်ိဳးကို ၿဖစ္ေစေလသည္မို႔ လီးကို ၿပန္ခၽြတ္သြားမွာကိုပင္ မလိုလားေတာ့။
တခါဖူးမွ် မခံစားဘူးေသာ အပ်ိဳ ႏွင့္ တခါမွမလိုးဘူးေသးေသာ လူပ်ိဳရိုင္းေလးတို႔ ႏွစ္ဦး လိုးပြဲကေတာ့ သြက္လက္ၿမန္ဆန္လာႀကေပၿပီ။ အေပၚမွ ေမာင္ေမာင္ကလည္း နသိုးႀကိဳးၿပတ္လုိးေဆာင့္ေနသလို ေအာက္မွ ေအးေအးေမာ္ကလည္း ၿပင္းထန္ေသာရမၼက္နဲအတူ ေမာင္ေမာင္ရဲ့ခါးကို ေၿခႏွစ္ေခ်ာင္း ခ်ိတ္ဆြဲဖိခ်ေနသလို ဖင္ႀကီးကိုလည္း ပင့္ေၿမွာက္ေပးလိုက္မိသည္အထိပင္။
“စြပ္… စြတ္… ဒုတ္… ဒုတ္…”“…အင့္… အ… အား… အီး… အင့္… အား… ကၽြတ္… ကၽြတ္…” ပထမဆံုးအလိုးခံရေသာအေတြအႀကံဳမို႔ ခႏၶာကိုယ္တခုလံုးေလထဲေၿမာက္ႀကြလြင့္ေမ်ာေနသလုိ အားကုန္ အေဆာင့္ခံလိုက္ရတိုင္း ေအးေအးေမာ္ အင့္ကနဲ အင့္ကနဲ ၿဖစ္သြားၿပီးတကိုယ္လံုး သြက္သြက္ခါ သြားကာ မ်က္လံုးထဲမီးဝင္းဝင္းေတာက္သလို ၿပိဳးၿပက္ဝင္းလက္သြားၿပီး ေစာက္ေခါင္း အတြင္းမွာ ေကာင္းမြန္ေသာ အရသာကို ခံစားေနရၿပန္သည္။
ေစာက္ပတ္ ႏႈတ္ခမ္းသားေလးမ်ား မွာလည္း ေမာင္ေမာင္၏ အရြယ္နဲမမွ် ႀကီးထြား သန္မာေနတဲ့ လီးႀကီးေႀကာင့္ ၿဖတ္ကနဲကြဲသြားၿပီး က်ိန္းက်ိန္းႀကီးခံစားရၿပီး ေပါင္တြင္းေႀကာေလးမ်ား ၿပတ္ေတာက္ကုန္သလား မွတ္ရသည္။ လီးႀကီးကလည္း ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ တံုတံုသြားၿပီး တင္းကနဲေနေအာင္ အပ်ိဳေမွးပါးကို ေအာင္ၿမင္စြာ ထိုးခြဲလိုက္သည္မိုထင့္ အရည္မ်ားၿဖင့္ ေၿပာင္တင္းစြာေပၚလာၿပန္သည္။
“စြတ္ စြတ္ အင့္ ဟင့္” ထုတ္ၿခင္းခပ္ စူးဝင္ေနေသာငုတ္တစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲႏႈတ္ၿခင္းခံလိုက္ရသည့္ႏွယ္ သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္ေလးႏွင့္ တကြ ဖင္ႀကီးပါ ေၿမာက္တက္ ႀကြႀကြၿပီး ပါသြားရၿပီးမွ အင့္ကနဲ လီးႀကီး အဆံုးထိ ထိုးခြဲ၀င္လာခ်ိန္တြင္ အီးကနဲေအာ္မိရၿပန္သည္။
အသားလတ္လတ္ ေမာင္ေမာင္မ်က္ႏွာက ကာမေသြးတို႔ ဆူႀကြ လွ်မ္းေဝေနသလို ေအးေအးေမာ္ရဲ့မ်က္ဝန္းမွာလည္း ဝင္းဝင္းလက္ကာ ေတာက္ပေနသည္။ ေအးေအးေမာ္ခံလိုေကာင္းေနသည္မွန္ေသာ္လည္း ဆီးစပ္တစ္ဝိုက္ စပ္ဖ်င္း နာက်င္ေသာ ေဝဒနာႀကီး ပူးတြဲခံစားေနရသည္မို႔ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလး မ်ားကို ဆြဲညွစ္ထား လိုက္မိၿပန္သည္။
ေမာင္ေမာင္၏လက္အစံုကလည္း ကာမခလုတ္ၿဖစ္ေသာ ႏိုသီးေလးမ်ားကို ေဆာ့ ကစား ေနၿပန္သည္။အံုလိုက္ ဆုပ္ကိုင္ပြတ္သပ္လိုက္ ခပ္ဖြဖြေလးႀကိတ္ နယ္ဖက္လိုက္ လုပ္ေနသၿဖင့္လည္း ေအးေအးေမာ္ အာရုံေႀကာမ်ားက ခံခ်င္စိတ္ ကာမဆႏၵမ်ားကို တစ္ကိုယ္လံုး အႏွံၿဖန္က်က္လိုေနၿပီမို႔ စုဆြဲခ်ိတ္ထားေသာ ေၿခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ကုတင္ေပၚၿပန္တင္ၿပီး ေပါင္ကို အစြမ္းကုန္ ၿဖဲကားေပးလိုက္ရၿပန္သည္။
ပါးစပ္မွလည္း တဟင္းဟင္းၿငီးေသာအသံေလးကို ၿပဳေနမိ ၿပန္ေလသည္။ ေမာင္ေမာင္ ပက္လက္ေလွႀကီးထိုးလိုးေနရာမွ ကံုးထ၍ သူမ၏ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲမကာ မိမိ၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းေပၚသို႔ ဆြဲတင္လိုက္သည္။ပုခံုးႏွစ္ဖက္ေအာက္လက္လွ်ိဳ သြင္းၿပီး အားပါးတရဆြဲကိုင္ခါအားၿဖင့္ ဖိေဆာင့္ခ်လိုက္ၿပန္သည္။
“ၿဗစ္… ၿဗစ္… အား…” ႀကီးထြားရွည္လ်ားလြန္းတဲ့ ေမာင္ေမာင္ရဲ့လီးထိပ္က က်မရဲ့သားအိမ္လာေဆာင့္မိလို႔ က်မ တစ္ကိုယ္လံုး တံုတက္သြားရသလို အသဲေတြမ်ား ၿပဳတ္ထြက္ကုန္လုမတတ္ အထိ ခံစားမႈက တမ်ိဳးထူးကဲလြန္လွပါတယ္ရွင္။ သူေလ ေတာ္ေတာ္လည္တယ္။ မိန္းမတစ္ေယာက္ ကာမႏႈိးဆြ တက္ႀကြေနခ်ိန္ကို သိလားမသိဘူး။ မရုိးမရြေလး ခါးေကာ့တတ္မိသည္ႏွင့္ ပူေႏြးမာေက်ာတဲ့ လီးႀကီးအဆံုးဖိလိုးလိုက္ၿပန္သည္။
“အား… ဟင့္… အီး… ကၽြတ္… ကၽြတ္…” ၿပင္းထန္လြန္းတဲ့ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္း က်မအသဲခိုက္ဘဝင္လႈိုက္ေအာင္ ေကာင္းလွခ်ည္မို႔ အသံထြက္ေအာင္ ၿငီးၿငဴလိုက္မိရၿပန္သည္။ ေစာက္ေရေတြ စိုစိုစြတ္စြတ္ႀကားမွ လီးႀကီးက ေလ်ာကနဲ တိုးဝင္လာလို႔ ခံလိုေကာင္းလာတယ္။
ဒါေႀကာင့္လည္း က်မ ေမာင္ေမာင္ရဲ့ခါးကို ရဲရဲတင္းတင္းႀကီး ဖက္ခါဆြဲခ်ရင္း ေအာက္ကေနဖင္ႀကီးကို ႀကြခါႀကြခါ ပင့္ေဆာင့္ေပးလိုက္မိတယ္။ “…အားဟား… ရွီး… ကၽြတ္ ကၽြတ္ ေကာင္း ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ ေမာင္ေလးရယ္” ေအးေအးေမာ္ရဲ့ တက္ႀကြေသာအၿပဳအမူ အေၿပာအဆိုေႀကာင့္လားမသိ ေမာင္ေမာင္သည္ သူမ၏ ႏိုႀကီးႏွစ္လံုးကို ကိုင္လႈပ္ရမ္းၿပီး ေသးသြယ္တဲ့ခါးကို စံုဆြဲကာ အေပၚမွေန၍ အားကုန္ ပစ္ပစ္ေဆာင့္ခ် လိုက္ၿပန္သည္။
ငယ္ရြယ္သူၿဖစ္လိုမိုလည္း ရုိက္ခ်က္မ်ားကလည္း ၿမန္ဆန္သေလာက္ ၿပင္းထန္လြန္းလွ၏။ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလးေဆာင့္လိုးသြင္းေနသၿဖင့္ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ကေလးမွာ ေသြးေခ်ဥမ်ားပမာပင္။ အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္လိုးေဆာင့္မိႀကၿပီးေနာက္ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ေစာက္ေခါင္းထဲမွ က်င္တက္ဆိမ့္အီလာၿပီး ေသးေပါက္ခ်င္သလိုလိုႀကီးၿဖစ္လာ၍ ညွစ္ထုတ္ပစ္လုိက္မိသည္။
ေမာင္ေမာင္ကိုယ္တိုင္မွာလည္း ေဝွးေစ့ေအာက္မွ က်င္တက္လာသၿဖင့္ ေအးေအးေမာ္၏ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကိုအားကုန္ဆြဲၿပီး အေပၚမွေန၍ ဖိေဆာင့္ခ်လိုက္ၿပီး ေအးေအးေမာ္ရဲ့ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသို႔ သုတ္ရည္မ်ားကိုၿပင္းထန္ေသာ အရွိန္အဟုန္ၿဖင့္ ၿဗစ္ကနဲ ၿဗစ္ကနဲ ပန္းသြင္းလိုက္ေလရာ ေအးေအးေမာ္၏သားအိမ္အတြင္းတြင္ ပူကနဲ ပူကနဲခံစားလိုက္ရကာ တကိုယ္လံုး ႏံုးခ်ိကာ အားအင္ကုန္ခမ္းသြားသလို ႏွစ္ဦးသား ေပ်ာ့ေခြသြားႀကေလသည္။
ယခုေတာ့ ကာမရဲ့အရသာကို ႏွစ္ဦးသားေက်နပ္ႏွစ္သက္စြာ ခံစားလိုက္ႀကရေခ်ၿပီ။ အဝတ္မဲ့ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခု မဲနက္ေတာက္ေၿပာင္ေနတဲ့ ေအးေအးေမာ္ရဲ့ဆံပင္ေတြေပၚမွ မိန္းေမာေတြေဝေနႀက၏။သူမ၏ ရႊမ္းစိုေတာက္ေၿပာင္ေနတဲ့ မ်က္နက္ဝန္းမွာ လည္းေက်နပ္အားရစြာ ဝင္းလက္ေနသလို အသက္ရႈသံေလးမ်ား ၿပင္းထန္ေနႀကသည္။
ခဏမွ်အေမာေၿပေလာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေမာင္ေမာင္သည္ ေခါင္းေထာင္ထ၍ ေခၽြးေစးေလးမ်ားၿဖင့္ စို၍လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ ေအးေအးေမာ္ရဲ့မ်က္ႏွာကို ဖိကပ္နမ္းရႈိက္လိုက္ၿပီးေနာက္… “…ခ်စ္… ခ်စ္တယ္… မမေအးရယ္…” “အို ေမာင္… ေမာင္ရယ္ ေမာင္ေလးရယ္… မမေအးလဲ မင္းလိုပါဘဲကြယ္ ကေန အေတြအႀကံဳဟာ… တစ္သက္စြဲေနမဲ့ အခ်စ္ေတြပါဘဲကြယ္” သင့္၏ မသင့္၏ မေတြးေတာမိႀကပါဘဲ ႏွစ္ေယာက္သား ကာမရဲ့ဆားငံေရကို တဝႀကီး ေသာက္ပစ္လိုက္ရသၿဖင့္ ေသာက္ေလ ေသာက္ေလ ငတ္မေၿပဆိုသလို ႏွစ္ေယာက္သား၏ ေသြးတိုးႏႈန္းတိုဟာ ပူေႏြး၍ရင္မ်ားလႈိက္ဖို၍ လာႀကရၿပန္သည္။
ဆရာ့ဆရာႀကီးမ်ားရဲ့ သင္ႀကားပိုခ်ခ်က္ သင္ခန္းစာေတြကိုလက္ေတြအသံုးခ်ဖို႔ ႀကံစည္ေနသူကေတာ့ ေမာင္ေမာင္ရယ္ ပါဘဲ။ “ဟာ ဟ ဟုတ္လွခ်ည္လား… ေမာင္ေမာင္… ငါေတာင္မွ အားက်လာတယ္ တကယ္ဘဲကြာ ငါ့ေကာင္က” “ကၽြန္ေတာ္ လိမ္မေၿပာတတ္မွန္း ခင္ဗ်ားသိပါတယ္ ကိုထြန္းရာ” “ေအးပါ… ငါကလိမ္ေၿပာတယ္လိုမဆိုလိုပါဘူး… မင္းအၿဖစ္က အံ့ႀသစရာ ေကာင္းလြန္းလိုေဟ့… ခ်ီးမွဘဲ”
“ဟဲ ဟဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ားရဲ့သင္ႀကားပိုခ်ခ်က္ေတြကို အကြက္ဝင္လာတံုး ဖမ္းၿပီး ၿဖဳတ္လိုက္တာဗ်ာ့…” “…ဟီးဟီး… ႀကားရတာ… အဆီတထပ္… အသားတထပ္ပါလားေဟ့… ေမာင္ေမာင္…” အသက္(၃၀)အရြယ္ အရပ္မနိမ့္မၿမင့္ခႏၶာကိုယ္ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းသန္မာေသာ ကိုထြန္းလြင္ႏွင့္ ေမာင္ေမာင္တိုႏွစ္ေယာက္ ေစ်းထိပ္က လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာထိုင္းရင္း မနက္ခင္းပိုင္းက ေမာင္ေမာင္နဲ ေအးေအးေမာ္တိုလိုးပြဲအေတြအႀကံဳကို ၿပန္လည္ရွင္းလင္းပြဲေလး လုပ္ေနႀကေလသည္။
ကိုထြန္းလြင္ဆိုသူကလည္း အရပ္ထဲမွာေတာ့ ကာလသားေခါင္းသေဘာမ်ိဳး ၿဖစ္ေန၍ လူပ်ိဳေလးတိုင္းက သူကို ခ်စ္ေႀကာက္ရုိေသေလးစားႀကသည္။သူကလဲ လူပ်ိဳေလးေတြရဲ့သေဘာ အလို အထာေတြကိုကၽြမ္းၿပီးသားမို စာေပဝါသနာပါသူကို စာေပအေႀကာင္း ေဆာ္အေႀကာင္း ဝါသနာပါသူကို ေဆာ္ကိုဘယ္လိုလိုက္ၿပီး ႀကည္ရင္ ဘယ္လိုဖိုက္ရတယ္ စသည့္နည္းနာနိႆယကို ေၿပာဆိုသင္ႀကားေပးေနသူၿဖစ္သည္။
သူကိုယ္တိုင္ကလည္းမိန္းမမ်ားကိုထည္လည္းတြဲၿပီး ဖိုက္ေနႀက၊ ၿဖဳတ္ေနႀက ရွင္းရွင္းဆိုရပါမူ စားေနႀကေႀကာင္ဖားႀကီးပင္ ၿဖစ္ေတာ့သည္။ အဲဒီေနရဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေမာင္ေမာင္နဲေအးေအးေမာ္ လူလစ္ရင္လစ္သလို ကာမစားပြဲႀကီးကို ၿမိန္ယွက္စြာ စားေသာက္ေနႀကသည္။
ရပ္ကြက္တြင္း လမ္းႀကားထိပ္တအိမ္ေက်ာ္ ႏွစ္ထိပ္ အိမ္ၿမင့္ေပၚက ခ်စ္ၿဗဴဟာခင္းေနႀကတဲ့ ေမာင္ေမာင္တိုရဲ့အၿဖစ္ေတြကို ေခ်ာင္းေၿမာင္းေနသူကေတာ့ ကၽြန္ပ္တိုရဲ့ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ႀကီး ကိုထြန္းလြင္ပင္။ တဖက္အိမ္ကေန နီကြန္ကင္မရာကို ဇြန္းမွန္ဘီလူး ေၿပာင္းတပ္ၿပီး မွတ္တမ္းတင္ေနေလရဲ့။
ေလာကမွာ မထင္မွတ္တာေတြၿဖစ္တတ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ေတြႀကံဳႀကရမွာ ဓမၼတာပင္ၿဖစ္သည္။ ထြန္းလြင္ႏွမ ခင္ၿမင့္ ၁၈-၁၉ ႏွစ္အရြယ္ လံုးႀကီးေပါက္လွ တနည္းပံုေဖာ္ရရင္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး တင္တင္ႏြဲ႔ ငယ္စဥ္က ပံုသ႑ာန္မ်ိဳး ၿပည့္ၿဖိဳးေတာင့္တင္းလွပသူ ေရႊရင္ၿဖိဳးၿဖိဳး ဗိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္ စြင့္ကားရမ္းခါေနတဲ့တင္ပါး အဖ်ားသြယ္ အရင္းတုတ္ ၿပည့္တင္းေနတဲ့ ေပါင္တန္ရွည္ အရပ္အေမာင္းက သာမာန္မိန္းမေတြထက္ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ၿမင့္သူဆိုေတာ့ ေရႊဘိုမင္းႀကိဳက္ ဆိုတဲ့မယားထဲကပါဘဲ။ လက္လုပ္လက္စား လူတန္းစားထဲကေပမဲ့ သူမရဲ့အသားအရည္ဟာ ဝါးဝင္းအိစက္ လြန္းလွဘိ။
ၿပီးခဲ့တဲ့တပါတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကဘဲ ရပ္ကြက္ထဲက ေမာင္ေမာင္တိုနဲ အၿပိဳင္ပိုးေနတဲ့ သန္းလြင္နဲလက္ထပ္ၿပီး သန္းလြင္ရဲ့အေဖ၊အေမအိမ္ကို လိုက္ေနရသူ။ သန္းလြင္တုိရ အိမ္ဟာ ရပ္ကြက္အလယ္ဝင္းက်ယ္က်ယ္ႀကီးထဲက အိမ္ကေလးေတြရဲ့ အေနာက္ဘက္ အစြန္ဆံုး ႏွစ္ထပ္အိမ္။ အဲဒီတစ္ဝင္းလံုးရဲ့ အညစ္အေႀကးစြန္မႈေနရာကလည္း သန္းလြင္တိုရဲ့အိမ္ေနာက္ေဖး ဆယ္ေပပတ္လည္ တစ္ေနရာသာသာ အိမ္သာေလးငါးလံုးတန္းစီေနသည္။
သန္းလြင္တိုရဲ့ အိမ္ေရွ႕ တည့္တည့္မွာေတာ့ ကိုယ့္ဝင္းကိုယ္ၿခံနဲေမာင္ေမာင္တိုအိမ္။ အဲဒီအိမ္ကလည္း ဝင္းၿပည့္အိမ္ၿပည့္ ေဆာက္ထားတယ္။ အိမ္သာတက္ရင္ ေနာက္ေဖးၿခံတံခါးဖြင့္ၿပီး သန္းလြင္တိုရ အိမ္ေနာက္ေဖးကို ထြက္လာရစၿမဲ။ ဒီမွာတင္ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုက မထင္မွတ္ဘဲ စတယ္လိုဆိုရေတာ့မွာေပါ့။
သန္းလြင္တိုလင္မယားဟာ အိမ္ေအာက္ထပ္မွာ ကုတင္ႀကီးႀကီးတစ္လံုးနဲ႔ အိပ္ႀကရသည္။ ဲ့ ေအာက္ထပ္ ဆိုေပမဲ့ အလံုအၿခံဳကာရံထားသည္မဟုတ္။ သံုးဖက္သာကာရံထားၿပီး ေရွ႕မ်က္ႏွာစာက ဟာလာဟင္းလင္းဖြင့္ထားသည့္အိမ္။ တစ္ည အိမ္ေထာင္က်ၿပီး တပါတ္ၿပည့္တဲ့ေနမွာ တရပ္ကြက္ေက်ာ္က မီးေလာင္သၿဖင့္ ရပ္ကြက္တြင္း လူငယ္မွန္သမွ် မီးကင္းေစာင့္ေနႀကရတဲ့အခ်ိန္။
မီးကင္း၌လူမ်ားသည့္အခါ ထံုးစံအတိုင္း ေမာင္ေမာင္တို လူငယ္တသိုက္ဖဲရုိက္ႀကသည္။ သန္းလြင္ ဖဲရႈံးသၿဖင့္ ေမာင္ေမာင္ဆီကို သူအိမ္က အက်ိီၤခၽြတ္ေပါင္ၿပီး ဖဲရိုက္ေနသည္ကို ေဘးမွေန၍ ေမာင္ေမာင္ ခဏတၿဖဳတ္ရပ္ႀကည့္ေနတယ္။ စြပ္က်ယ္တစ္ထည္သာ ဝတ္ထားတဲ့သူကိုယ္ေပၚကို သန္းလြင္ရဲ့အက်ၤီကို ထပ္ဝတ္လိုက္တယ္။
အခ်ိန္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ည ၁၁နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ ေမာင္ေမာင္နဲလူငယ္သံုးေယာက္ ကင္းလွည့္သြားမည္ ဟုဆိုကာ ထြက္လာႀကၿပီး ရပ္ကြက္ကို တပါတ္ပါတ္ကင္းလွည့္ႀကသည္။ ကင္းလွည့္ၿပီး အၿပန္မွာေတာ့ ေမာင္ေမာင္အိမ္သာတက္ခ်င္လာသၿဖင့္ အိမ္သိုၿပန္လာခဲ့သည္။
အိမ္ဝင္းတံခါးဖြင့္ ၿပန္ပိတ္ခါ အိမ္ေဘးမွေန၍ သြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ေဘးဝင္းတံခါးကို အသာအယာဖြင့္ၿပီး အိမ္သာတက္သည္။ အိမ္သာကအဆင္း သန္းလြင္ရဲ့အိမ္ေရွ႕ဘက္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ မပီဝိုးတဝါး ထြန္းထားတဲ့ မွန္အိမ္ရဲ့အလင္းေရာင္ေအာက္ ၿခင္ေထာင္အတြင္းမွာ အိပ္ေနတဲ့ ခင္ၿမင္ရဲ့သ႑ာန္ကို ေရးေရးေလး ၿမင္ေတြေနရသည္။ျပီးး။
Unicode
................
"မမအေး ရဲ့ မောင်လေး"
18+
Credit to original uploader
(အောက်ဖော်ပြပါ ဇာတ်လမ်းသည် ရသစာပေသာဖြစ်ပီး အတုမယူပညာသာယူရန်မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။)
“မမအေး မမအေး…” ၁၈နှစ် ၁၉နှစ်ခန်ရှိအသားဖြူဖြူ…….လူရည်ချောလေးမောင်မောင် အိမ်အပေါ်ထပ်သို့ အပြေးအလွှား တက်လာရင်း နှုတ်မှတကြော်ကြော် အော်ခေါ်လိုက်သည်။
“…ဟဲ့… သေနာလေး ဘာဖြစ်လိုဒီလောက်အော်ကြီး ဟစ်ကျယ်လုပ်နေရတာလဲ ငမောင်…” အခန်းတစ်ခုထဲမှ အသားညိုညိုအသက် ၂၅ နှစ်ခန်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တောင့်တင်း လှပသူလေး တစ်ယောက် ထဘီရင်လျားခါ လက်မှဘီးတစ်ချောင်းကိုကိုင်ပြီး ခေါင်းဖြီးရင်းထွက်လာသည်။
အေးအေးမော်သည် မောင်မောင်နှင့်မောင်နှမဝမ်းကွဲတော်စပ်ပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မောင်မောင်သည် တောမှနေ၍ မြိုကျောင်းလာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုလည်း ကိုးတန်း အောင်စာရင်းထွက်သည့်အချိန် ဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲအောင်သဖြင့် ဝမ်းသာအားရစွာ အိမ်သို ပြန်လာခြင်းပင်။
“ကျနော် စာမေးပွဲအောင်တယ်ဗျ… ဟားဟား…” “ဟ ဲ့ ဟ ဲ့ ငမောင် နင်ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်” “ဟားဟား ပျော်လွန်းလိုခင်ဗျာ… ဝမ်းသာလွန်းလို့ ကိုယ့်အမကိုယ်ဖက်တာဘဲဟာ” မောင်မောင်သည် ဝမ်းသာအားရစွာဖြင့်ပါးစပ်မှ တတွတ်တွတ်ပြောဆိုရင်း အေးအေးမော်ကို ပွေဖက် မွှေရမ်း လိုက်သဖြင့် အေးအေးမော်ခမျာ ကုတင်ပေါ်သို့ နှစ်ယောက်စလုံး ပက်လက်လန် လဲကျ သွားရရှာသည်။
ထဘီမှာလည်း လျော့၍ နေမထိလေမထိသဖြင့် ဝင်းဝါနေတဲ့ ရွှေရင်အစုံပါ ပေါ်သွား ရရှာသည်။ “…အိုး… ငမောင်… နင်တော်တော်မြူး… ဒီမှာ လုံချည်တောင်ကျွတ်ကုန်ပြီဟဲ့…” ယင်းကဲ့သို့ အေးအေးမော်ကပြောလိုက်သဖြင့် မောင်မောင်သည် လူးလဲထလိုက်ပြီး ပြေလျောနေသော သူမရဲ့ထဘီကို အပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆွဲတင်ပေးလိုက်ရာမှ ဝင်းဝါမိုမောက်နေတဲ့ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးကို ဆုပ်ကိုင်မိသား ဖြစ်သွားသည်။
“ဟ ဲ့ အို ငမောင်” “… ကန်တော့ မမအေး ကန်တော့ပါ ကျနော် ပျော်လွန်းလို့ ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်သွားတယ် မမရယ်” ပါးစပ်ကသာ ယင်းကဲ့သိုပြောနေပေမဲ့ ဆုပ်ကိုင်မိတဲ့နိုကိုတော့ မဖယ်ရှားမိဘဲ ရောရောင် ဆုပ်ကိုင်နေဆဲပင်။
နူးညံ့အိထွေးသော အထိအတွေက လူကို သွေးတိုးမြန်စေသလို ဓာတ်မတည့်သော ဖို-မသဘာဝမို့ အေးအေးမော်ခမျာ ရှိန်းကနဲ ဖိန်းကနဲ တကိုယ်လုံးတုံအောင် ကြက်သီး ထသွားမိသလို ရုန်းကန်ဖယ်ရှားရမည့်အစား မောင်မောင်ရဲ့လက်ပေါ်မှနေ၍ မိမိရဲ့ လက်တွေကို အုပ်ကိုင်နေမိလိုက်သည်။
မောင်မောင်ကလည်း အမှတ်မထင်ဆုပ်ကိုင်ထားမိတဲ့ အေးအေးမော်ရဲ့ ပြည့်ဖြိုးဖေါင်းကားနေတဲ့ နိုတွေကို ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်ဆော့ကစားနေမိပြန်သည်။ တကိုယ်လုံးမှလည်း သွေးစီးချောင်းတလျှောက် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်မို့ အတွေအထိအပေါ် သာယာလာကာ မိန်းမောတွေဝေနေတဲ့ အေးအေးမော်ရဲ့ဖူးဖူးရွရွနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို အင်္ဂလိပ်ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကားထဲက မင်းသား၊မင်းသမီး နှုတ်ခမ်းစုပ်သလို ဖိကပ်နမ်းရှိုက် စုပ်ယူလိုက်မိသည်အထိ အသိတရားတိုဟာ ဝေဝါးကုန်ကျသည်။
အေးအေးမော်မှာလည်း မောင်နှမဝမ်းကွဲခြင်း မသင့်တော်ဘူး ဆိုတဲ့ အသိတရားတွေ လက်လွတ်ပြီး မောင်မောင်ရဲ့ကျောပြင်ကို ပြန်လည် ဖက်တွယ်လိုက် မိသည် အထိ အတွေနောက်ကိုလိုက်ပါသွားမိရရှာသည်။နှစ်ဦးစလုံးသည် မထင်မှတ်ဘဲ မရည်ရွယ်ပါဘဲနှင့် လွတ်လပ်သောဆိပ်ကွယ်ရာတွင် လောက၏အဆုံးစွန်သော ခရီးတစ်ခုကိုဖြတ်သန်းကျဖို့ တာစူ နေရာယူ မိလိုက်ကြ၏။
အေးအေးမော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးနှစ် တက်နေချိန်အထိ ချစ်သူရည်းစားမထားဖူးသူ ဆံပင်ဂုတ်ဝဲတွေကြားထဲမှ ဖနောင့်အထိ ရှည်လျားလှတဲ့ သူမရဲ့ဆံပင်ကို ဘီးစပါတ်ကြီးတကားကားနဲရှိနေဆဲ။ မျက်နှာဝိုင်းသရောင်ရှိပြီး မျက်လုံး မျက်ခုံးကောင်းကောင်း နှာတံပေါ်ပေါ် အရပ်ကမနိမ့်မမြင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က တောင့်တင်း ပြည့်ဖြိုးလွန်း၏။
မိုမောက်လုံးဝန်းနေတဲ့ ရွှေရင်စုံ သေးသွယ်သောခါး စွင့်ကား ရမ်းခါနေတဲ့တင် မြင်ရသူပုရိသများ ပြစ်မှားချင်စရာကောင်းလှသည်။ မောင်မောင်ဆိုသည်ကလည်း ၁၄-၁၅ နှစ်၊ မူလတန်းကျောင်းသားဘဝကထဲက အတူနေအတူအိပ်နေလာသူ။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ မဖြစ်ခင် အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝကျမှ တကုတင်စီခွဲအိပ်ကျပေမဲ့ အခန်းကတော့ တစ်ခန်းထဲပင်။
ယခင်ကတော့ ဘယ်လိုမှမဖေါက်ပြားကြ။ ရေတောင်မှနှစ်ယောက်အတူချိုးတဲ့အခါချိုးပြီး ခေါင်းလျှော်တဲ့ နေတွေမှာ မောင်မောင်ကိုယ်တိုင် ခေါင်းလျှော်ပြီး ဆံပင်ကိုဖြီးသင်ပေးခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။ ကနေတော့ မထင်မှတ်တာတွေဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ အေးအေးမော် စောစောကတယောက်ထဲရေချိုးနေရင်း မိမိရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကအသားဆိုင်တွေ ဆုပ်ကိုင် ဖြစ်ညှစ်လိုက်မိပြီး မတောင်းတစဖူး တစိမ်းတရံယောကျၤားနဲ ကာမခရီးကို လျှောက်လှမ်းချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိဖီးလ်တွေအရမ်းတက်လာမိ၏။
မောင်မောင်ဆိုသည်ကလည်း လက်တွေသာမလိုးဖူးသေးပေမဲ့ အရပ်ထဲမှ ညမီးကင်းစောင့်ရင်း လူပျိုကြီးကိုထွန်းမောင်ရဲ့ လက်တွေ ပိုချချက်တွေ နားရည်ဝနေသလို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တခါတခါ ဖူးလ်ကားတွေကြည့်ရင်းက မြင်တွေထားသမျှ မျက်စေ့ထဲ စွဲမှတ်နေသူဖြစ်သည်။
ယခုလည်းကြည့် အေးအေးမော်ရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေ ပါးတွေကိုစုပ်နမ်းပြီး သူမရဲ့ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးတဘက်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ငုံခဲ၍ကလေးများနိုစိုသလို တပြွတ်ပြွတ် အသံထွက်အောင်စို၍ ကျန်နိုတဘက်ကိုလက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ဆုပ်ချေပေးနေသလို မာခဲနေတဲ့နိုသီးခေါင်းလေးကို လက်မနဲလက်ညှိုးကြားမှ ညှပ်ပြီး ပွတ်နေလိုက်လေ၏။
“ဟင်း ဟင်းအား ဟင့် ဟင့်”အေးအေးမော်ရဲ့နှုတ်ဖျားမှ မပီဝိုးတဝါး ငြီးငြူသံတစ်ရပ်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အာနွေးနွေးကြီးနဲ ငုံခဲပြီး ကလေးတွေလို တပြွတ်ပြွတ် စိုလိုက်တော့ ကျမလေ ခါးလေးကော့သွားပြီး တကိုယ်လုံးတုံသွားရတယ်။ နောက်ပြီး ဘယ်လိုဖော်ပြရမှန်း မသိတဲ့ ခံစားမှုတစ်မျိုးကလည်း အသဲတွေ ကလီဇာတွေပြုတ်ထွက်လုမတတ် ခံစားမိရတယ်။
နိုသီးခေါင်းလေးကို ပွတ်ချေလိုက်တဲ့ အခါမှာ (တကယ်ပါဘဲ) တကိုယ်လုံး ကျင်တက်သွားပြီး ကျမရဲ့စောက်ခေါင်းထဲက စစ်ကနဲ စစ်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး အရေတွေကျကုန်ပြီရှင့်။ ဟောကြည့်… ဘယ်အချိန်က ချွတ်ပစ်လိုက်မှန်းမသိဘူး။ ခါးမှာ ထဘီမရှိတော့ဘူး။ ပြည့်ဖြိုးတင်းမာနေတဲ့ကျမရဲ့ပေါင်တွင်းသားတွေကို သူလက်တဘက်က ဖွဖွရွရွလေး ပွတ်သပ်နေပြန်တယ်။
“ဟင်း အင်းဟင့်” ယား ယားလိုက်တာရှင် ဘယ်လိုနေရမှန်းမသိတော့ဘူး။ ကြက်သီးတွေ တဖျန်းဖျန်း ထကုန်တယ်။ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေလည်း တဆတ်ဆတ်တုံပြီး ရင်ထဲမှာ ဟာတာတာကြီး။ သူမရဲ့ ပေါင်တွင်းသားတွေကို ပွတ်သပ်နေရာမှ မိုမိုဖေါင်းဖေါင်းနဲအလယ်မှာ အကွဲကြောင်းရာလေးကို လက်ခလယ်နဲအထက်အောက်ပွတ်သပ်ပေးရင်းမှ စောက်ခေါင်းတွင်းကို လက်ခလယ်နဲ ထိုးမွှေပေးလိုက်ပြန်တော့ သူမပေါင်နှစ်ချောင်းဘေးသိုကားသွားလေတော့သည်။
“အား ဟား အင့် ဟင့်” “စွိ စ ွိ စွတ် စွတ်” မပီဝိုးတဝါးအသံလေးတွေထွက်လာသည်။ အခုနေတော့ ဘေးချင်းယှဉ်နေရာမှ မောင်မောင်သည် သ ူ မ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ကို မှောက်ချလိုက်သည်။ အလိုက်သင့်ကားနေတဲ့ သူမရဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားမှာ လီးနဲ့ စောက်ဖုတ်တွေကြပြီး အဝတ်မဲ့အသားနှစ်ခု ပူနွေးစွာထိကပ်မိလိုက်ကြသည်။
“…ဟင်း… ဟင်း… အီး… ဟင့်…” မောင်မောင်ရဲ့နှုတ်မှ အမည်မဖော်စွမ်းနိုင်သော ငြီးငြူသံတစ်ရပ်ပြုလိုက်မိသည်။ မောင်မောင် သူမရဲ့ နိုကြီးနှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်၏။ သူ၏လိင်တန်မှာလည်း တဆတ်ဆတ်တုံကာ လိုးချင်စိတ်နှင့် မာထန်ပြီး ထွားလျှက်ရှိ၏။သူ၏လီးကြီးမှာ အေးအေးမော်ရဲ့ စောက်ဖုတ်အထက်နားမှာ အလျားလိုက်မေးတင်ဖိကပ်ထားရာ မာထန်ကြီးထွားနေတဲ့ လီးက အေးအေးမော်ရဲ့ ဗိုက်သားကို ထောက်မိနေရာ ပူနွေးသောအထိအတွေတစ်ရပ်ကို ခံစားမိသည်။
တဖြည်းဖြည်း လူးလွန်နေသော အေးအေးမော်ရဲ့မျက်နှာလေးမှာ ရမ္မက်သွေးကြောင့် ရဲရဲတွတ်နီကာ ချေွးစီးလေးများဖြင့် ပြောင်လက်၍ နေ၏။နက်မှောင်သောဆံစလေးများကလည်း သူမ၏မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးကို တချို့တဝက် ဖုံးအုပ်လျှက်ရှိရာ မကြာခဏ လက်ဖျားဖြင့်ဖယ်ရှားနေရရှာ၏။ နက်မှောင်သော မျက်တောင် ကော့ကော့ကြီးများက အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးကို တဖျတ်ဖျတ် ရိုက်ခတ် ဖုံးအုပ်စေပြန်သည်။
ရုန်းကန် ဖယ်ရှား ငြင်းဆန်ရမည့်အစား သူမ၏လက်များက မောင်မောင်ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ် ဆုတ်ချေ ဆွဲဖက်လျှက်ရှိနေပြန်သည်။ မောင်မောင်မှာလည်း ဆန္ဒတွေပြင်းထန်လာပြီး ဖြစ်သမို အေးအေးမော်ရဲ့ အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အလျားလိုက်မှောက်နေရာမှ ဖင်ကြီးကိုတဖြေးဖြေးကြွလာ၏။
ထိုအခါ လီးထိပ်ကြီးက အေးအေးမော်၏ဆီးခုံပေါ်မှနေ၍ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်း အတိုင်း တဖြေးဖြေး လျော့ကျဆင်းလာသည်။ အဲဒီတဒင်္ဂအတွင်းမှာ ပွတ်တိုက်မှု၏အရသာမှာ မတွေဘူးသော မမေ့နိုင်စွမ်းသော အထိအတွေကို ပူထူရှိန်ဖိန်းပြီး သိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါလာကြသည်။
“ဟင်း ဟင်း… ဟင်း ဟင်း” ခေါင်းလေးကို ဘယ်ညာ ယမ်းခါလူးလှိမ့်ရင်း ကာမ၏အလျင်ဓာတ်စိမ့်ဝင်စီးဆင်းမှုဒဏ် ကို အေးအေးမော် အလူးအလဲခံစားနေရသဖြင့် တဟင်းဟင်းငြီးငြူလိုက်မိရ၏။ စောက်ခေါင်းဝကို ပူနွေးသောမောင်မောင်၏လီးထိပ်အထိအတွေကြောင့် သူမပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဘေးသို့အစွမ်းကုန် ကားလိုက်လေသည်။
ပြလွတ် ကနဲ အသားခြင်းပွတ်တိုက်သံတိုးတိုးလေးထွက်လာပြီး လီးထိပ်က အေးအေးမော်ရဲ့ စောက်ပတ်ထဲကျွံကျသွား၏။ မောင်မောင်စအိုထဲကပါ ဖျင်းကနဲ လှိုက်တက် သွားရသလို အေးအေးမော်မှာလဲ စောက်ခေါင်းတလျှောက် သိမ့်ကနဲကျင်သွားရသည်။
“ပလပ်… ပြွတ် ဗြစ် ဗြစ် အ အား အ ” အရွယ်နဲမလိုက်အောင် ထွားလွန်းတဲ့ မောင်မောင်ရဲ့လီးကြီးဟာ တစ်ခါမှအလိုးမခံဘူးသေးသော အပျိုစင် အေးအေးမော်ရဲ့ စောက်ပတ်ကလေးမှာ လီးအရင်းထိဖိကပ် လိုးဆောင့်မှုကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး သုံးလေးခါခံလိုက်ရသဖြင့် ပြည့်သိပ်ကြပ်တည်းစွာ ထိုးခွဲဝင်ရောက်လာတဲ့ လီးကြီးဒဏ်ကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခါ ပါးစပ်မှအားကနဲ အော်လိုက်သလို လက်နှစ်ဖက်ကလဲ မောင်မောင်ရဲ့ ရင်ပတ်ကို လှမ်းတွန်းလိုက်မိသည်အထိ နာကျင်လွန်းလှ၏။
မောင်မောင်သည် သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တဆတ်ဆတ်တုံနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ဖိကပ်နမ်းလိုက်ပြီး လက်များကလည်း သူမ၏နိုကြီးတွေကို နယ်ဖတ်ဆုတ်ချေပေးနေလိုက်သည်။ အေးအေးမော်ခမျာ နာကျင်ခံကောင်းဖြစ်လာသမို့ ရုန်းကန်ဖယ်ရှားခြင်း မပြုတော့ဘဲ မောင်မောင်၏ အပွတ်အသပ်များ ကြောင့် ငြိမ်သက်သွားရ၏။ မောင်မောင်သည် သူ၏လီးကို ဒစ်ဖျားကျန်ရုံ အသာ ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး အသာအယာ ထိုးသွင်းလိုက်ပြန်သည်။
“အင်း… ဟင်း… ဟင်း… အားရှီး… ကျွတ်… ကျွတ်…” “…နာလိုလား မမအေးရယ်…” “…အောင့်တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့… အနေရခက်တယ်… ငမောင်ရယ်…” “…ဒီလိုဆိုကျွန်တော်ပြန်ချွတ်လိုက်မယ်နော်… မမအေး…” “…အိုး… အခုမှတော့… မထူးတော့ပါဘူး… ငမောင်ရယ်… မြန်မြန်သာလုပ်… အင့်… အ… အား…” လီးတစ်ချောင်းလုံး စောက်ဖုတ်ကလေးထဲမှ ပြည့်ကျပ်နေသည့်အထိအတွေက အေးအေးမော်အဖို ထူးဆန်းသော အရသာတစ်မျိုးကို ဖြစ်စေလေသည်မို့ လီးကို ပြန်ချွတ်သွားမှာကိုပင် မလိုလားတော့။
တခါဖူးမျှ မခံစားဘူးသော အပျို နှင့် တခါမှမလိုးဘူးသေးသော လူပျိုရိုင်းလေးတို့ နှစ်ဦး လိုးပွဲကတော့ သွက်လက်မြန်ဆန်လာကြပေပြီ။ အပေါ်မှ မောင်မောင်ကလည်း နသိုးကြိုးပြတ်လိုးဆောင့်နေသလို အောက်မှ အေးအေးမော်ကလည်း ပြင်းထန်သောရမ္မက်နဲအတူ မောင်မောင်ရဲ့ခါးကို ခြေနှစ်ချောင်း ချိတ်ဆွဲဖိချနေသလို ဖင်ကြီးကိုလည်း ပင့်မြှောက်ပေးလိုက်မိသည်အထိပင်။
“စွပ်… စွတ်… ဒုတ်… ဒုတ်…”“…အင့်… အ… အား… အီး… အင့်… အား… ကျွတ်… ကျွတ်…” ပထမဆုံးအလိုးခံရသောအတွေအကြုံမို့ ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံးလေထဲမြောက်ကြွလွင့်မျောနေသလို အားကုန် အဆောင့်ခံလိုက်ရတိုင်း အေးအေးမော် အင့်ကနဲ အင့်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီးတကိုယ်လုံး သွက်သွက်ခါ သွားကာ မျက်လုံးထဲမီးဝင်းဝင်းတောက်သလို ပြိုးပြက်ဝင်းလက်သွားပြီး စောက်ခေါင်း အတွင်းမှာ ကောင်းမွန်သော အရသာကို ခံစားနေရပြန်သည်။
စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးများ မှာလည်း မောင်မောင်၏ အရွယ်နဲမမျှ ကြီးထွား သန်မာနေတဲ့ လီးကြီးကြောင့် ဖြတ်ကနဲကွဲသွားပြီး ကျိန်းကျိန်းကြီးခံစားရပြီး ပေါင်တွင်းကြောလေးများ ပြတ်တောက်ကုန်သလား မှတ်ရသည်။ လီးကြီးကလည်း ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုံတုံသွားပြီး တင်းကနဲနေအောင် အပျိုမှေးပါးကို အောင်မြင်စွာ ထိုးခွဲလိုက်သည်မိုထင့် အရည်များဖြင့် ပြောင်တင်းစွာပေါ်လာပြန်သည်။
“စွတ် စွတ် အင့် ဟင့်” ထုတ်ခြင်းခပ် စူးဝင်နေသောငုတ်တစ်ချောင်းကိုဆွဲနှုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည့်နှယ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးနှင့် တကွ ဖင်ကြီးပါ မြောက်တက် ကြွကြွပြီး ပါသွားရပြီးမှ အင့်ကနဲ လီးကြီး အဆုံးထိ ထိုးခွဲ၀င်လာချိန်တွင် အီးကနဲအော်မိရပြန်သည်။
အသားလတ်လတ် မောင်မောင်မျက်နှာက ကာမသွေးတို့ ဆူကြွ လျှမ်းဝေနေသလို အေးအေးမော်ရဲ့မျက်ဝန်းမှာလည်း ဝင်းဝင်းလက်ကာ တောက်ပနေသည်။ အေးအေးမော်ခံလိုကောင်းနေသည်မှန်သော်လည်း ဆီးစပ်တစ်ဝိုက် စပ်ဖျင်း နာကျင်သော ဝေဒနာကြီး ပူးတွဲခံစားနေရသည်မို့ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး များကို ဆွဲညှစ်ထား လိုက်မိပြန်သည်။
မောင်မောင်၏လက်အစုံကလည်း ကာမခလုတ်ဖြစ်သော နိုသီးလေးများကို ဆော့ ကစား နေပြန်သည်။အုံလိုက် ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်လိုက် ခပ်ဖွဖွလေးကြိတ် နယ်ဖက်လိုက် လုပ်နေသဖြင့်လည်း အေးအေးမော် အာရုံကြောများက ခံချင်စိတ် ကာမဆန္ဒများကို တစ်ကိုယ်လုံး အနှံဖြန်ကျက်လိုနေပြီမို့ စုဆွဲချိတ်ထားသော ခြေနှစ်ချောင်းကို ကုတင်ပေါ်ပြန်တင်ပြီး ပေါင်ကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပေးလိုက်ရပြန်သည်။
ပါးစပ်မှလည်း တဟင်းဟင်းငြီးသောအသံလေးကို ပြုနေမိ ပြန်လေသည်။ မောင်မောင် ပက်လက်လှေကြီးထိုးလိုးနေရာမှ ကုံးထ၍ သူမ၏ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲမကာ မိမိ၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ပုခုံးနှစ်ဖက်အောက်လက်လျှို သွင်းပြီး အားပါးတရဆွဲကိုင်ခါအားဖြင့် ဖိဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်။
“ဗြစ်… ဗြစ်… အား…” ကြီးထွားရှည်လျားလွန်းတဲ့ မောင်မောင်ရဲ့လီးထိပ်က ကျမရဲ့သားအိမ်လာဆောင့်မိလို့ ကျမ တစ်ကိုယ်လုံး တုံတက်သွားရသလို အသဲတွေများ ပြုတ်ထွက်ကုန်လုမတတ် အထိ ခံစားမှုက တမျိုးထူးကဲလွန်လှပါတယ်ရှင်။ သူလေ တော်တော်လည်တယ်။ မိန်းမတစ်ယောက် ကာမနှိုးဆွ တက်ကြွနေချိန်ကို သိလားမသိဘူး။ မရိုးမရွလေး ခါးကော့တတ်မိသည်နှင့် ပူနွေးမာကျောတဲ့ လီးကြီးအဆုံးဖိလိုးလိုက်ပြန်သည်။
“အား… ဟင့်… အီး… ကျွတ်… ကျွတ်…” ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်း ကျမအသဲခိုက်ဘဝင်လှိုက်အောင် ကောင်းလှချည်မို့ အသံထွက်အောင် ငြီးငြူလိုက်မိရပြန်သည်။ စောက်ရေတွေ စိုစိုစွတ်စွတ်ကြားမှ လီးကြီးက လျောကနဲ တိုးဝင်လာလို့ ခံလိုကောင်းလာတယ်။
ဒါကြောင့်လည်း ကျမ မောင်မောင်ရဲ့ခါးကို ရဲရဲတင်းတင်းကြီး ဖက်ခါဆွဲချရင်း အောက်ကနေဖင်ကြီးကို ကြွခါကြွခါ ပင့်ဆောင့်ပေးလိုက်မိတယ်။ “…အားဟား… ရှီး… ကျွတ် ကျွတ် ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ မောင် မောင်လေးရယ်” အေးအေးမော်ရဲ့ တက်ကြွသောအပြုအမူ အပြောအဆိုကြောင့်လားမသိ မောင်မောင်သည် သူမ၏ နိုကြီးနှစ်လုံးကို ကိုင်လှုပ်ရမ်းပြီး သေးသွယ်တဲ့ခါးကို စုံဆွဲကာ အပေါ်မှနေ၍ အားကုန် ပစ်ပစ်ဆောင့်ချ လိုက်ပြန်သည်။
ငယ်ရွယ်သူဖြစ်လိုမိုလည်း ရိုက်ချက်များကလည်း မြန်ဆန်သလောက် ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဆောင့်လိုးသွင်းနေသဖြင့် အေးအေးမော်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ သွေးချေဥများပမာပင်။ အကြိမ်ကြိမ်အဖန်ဖန်လိုးဆောင့်မိကြပြီးနောက် အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ခေါင်းထဲမှ ကျင်တက်ဆိမ့်အီလာပြီး သေးပေါက်ချင်သလိုလိုကြီးဖြစ်လာ၍ ညှစ်ထုတ်ပစ်လိုက်မိသည်။
မောင်မောင်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဝှေးစေ့အောက်မှ ကျင်တက်လာသဖြင့် အေးအေးမော်၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုအားကုန်ဆွဲပြီး အပေါ်မှနေ၍ ဖိဆောင့်ချလိုက်ပြီး အေးအေးမော်ရဲ့ စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ သုတ်ရည်များကိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဗြစ်ကနဲ ဗြစ်ကနဲ ပန်းသွင်းလိုက်လေရာ အေးအေးမော်၏သားအိမ်အတွင်းတွင် ပူကနဲ ပူကနဲခံစားလိုက်ရကာ တကိုယ်လုံး နုံးချိကာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို နှစ်ဦးသား ပျော့ခွေသွားကြလေသည်။
ယခုတော့ ကာမရဲ့အရသာကို နှစ်ဦးသားကျေနပ်နှစ်သက်စွာ ခံစားလိုက်ကြရချေပြီ။ အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု မဲနက်တောက်ပြောင်နေတဲ့ အေးအေးမော်ရဲ့ဆံပင်တွေပေါ်မှ မိန်းမောတွေဝေနေကြ၏။သူမ၏ ရွှမ်းစိုတောက်ပြောင်နေတဲ့ မျက်နက်ဝန်းမှာ လည်းကျေနပ်အားရစွာ ဝင်းလက်နေသလို အသက်ရှုသံလေးများ ပြင်းထန်နေကြသည်။
ခဏမျှအမောပြေလောက်ချိန်မှာတော့ မောင်မောင်သည် ခေါင်းထောင်ထ၍ ချေွးစေးလေးများဖြင့် စို၍လှချင်တိုင်းလှနေသော အေးအေးမော်ရဲ့မျက်နှာကို ဖိကပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက်… “…ချစ်… ချစ်တယ်… မမအေးရယ်…” “အို မောင်… မောင်ရယ် မောင်လေးရယ်… မမအေးလဲ မင်းလိုပါဘဲကွယ် ကနေ အတွေအကြုံဟာ… တစ်သက်စွဲနေမဲ့ အချစ်တွေပါဘဲကွယ်” သင့်၏ မသင့်၏ မတွေးတောမိကြပါဘဲ နှစ်ယောက်သား ကာမရဲ့ဆားငံရေကို တဝကြီး သောက်ပစ်လိုက်ရသဖြင့် သောက်လေ သောက်လေ ငတ်မပြေဆိုသလို နှစ်ယောက်သား၏ သွေးတိုးနှုန်းတိုဟာ ပူနွေး၍ရင်များလှိုက်ဖို၍ လာကြရပြန်သည်။
ဆရာ့ဆရာကြီးများရဲ့ သင်ကြားပိုချချက် သင်ခန်းစာတွေကိုလက်တွေအသုံးချဖို့ ကြံစည်နေသူကတော့ မောင်မောင်ရယ် ပါဘဲ။ “ဟာ ဟ ဟုတ်လှချည်လား… မောင်မောင်… ငါတောင်မှ အားကျလာတယ် တကယ်ဘဲကွာ ငါ့ကောင်က” “ကျွန်တော် လိမ်မပြောတတ်မှန်း ခင်ဗျားသိပါတယ် ကိုထွန်းရာ” “အေးပါ… ငါကလိမ်ပြောတယ်လိုမဆိုလိုပါဘူး… မင်းအဖြစ်က အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းလိုဟေ့… ချီးမှဘဲ”
“ဟဲ ဟဲ ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားရဲ့သင်ကြားပိုချချက်တွေကို အကွက်ဝင်လာတုံး ဖမ်းပြီး ဖြုတ်လိုက်တာဗျာ့…” “…ဟီးဟီး… ကြားရတာ… အဆီတထပ်… အသားတထပ်ပါလားဟေ့… မောင်မောင်…” အသက်(၃၀)အရွယ် အရပ်မနိမ့်မမြင့်ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့်တင်းတင်းသန်မာသော ကိုထွန်းလွင်နှင့် မောင်မောင်တိုနှစ်ယောက် ဈေးထိပ်က လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာထိုင်းရင်း မနက်ခင်းပိုင်းက မောင်မောင်နဲ အေးအေးမော်တိုလိုးပွဲအတွေအကြုံကို ပြန်လည်ရှင်းလင်းပွဲလေး လုပ်နေကြလေသည်။
ကိုထွန်းလွင်ဆိုသူကလည်း အရပ်ထဲမှာတော့ ကာလသားခေါင်းသဘောမျိုး ဖြစ်နေ၍ လူပျိုလေးတိုင်းက သူကို ချစ်ကြောက်ရိုသေလေးစားကြသည်။သူကလဲ လူပျိုလေးတွေရဲ့သဘော အလို အထာတွေကိုကျွမ်းပြီးသားမို စာပေဝါသနာပါသူကို စာပေအကြောင်း ဆော်အကြောင်း ဝါသနာပါသူကို ဆော်ကိုဘယ်လိုလိုက်ပြီး ကြည်ရင် ဘယ်လိုဖိုက်ရတယ် စသည့်နည်းနာနိဿယကို ပြောဆိုသင်ကြားပေးနေသူဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင်ကလည်းမိန်းမများကိုထည်လည်းတွဲပြီး ဖိုက်နေကြ၊ ဖြုတ်နေကြ ရှင်းရှင်းဆိုရပါမူ စားနေကြကြောင်ဖားကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။ အဲဒီနေရဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ မောင်မောင်နဲအေးအေးမော် လူလစ်ရင်လစ်သလို ကာမစားပွဲကြီးကို မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်နေကြသည်။
ရပ်ကွက်တွင်း လမ်းကြားထိပ်တအိမ်ကျော် နှစ်ထိပ် အိမ်မြင့်ပေါ်က ချစ်ဗြူဟာခင်းနေကြတဲ့ မောင်မောင်တိုရဲ့အဖြစ်တွေကို ချောင်းမြောင်းနေသူကတော့ ကျွန်ပ်တိုရဲ့ဇာတ်လိုက်ကျော်ကြီး ကိုထွန်းလွင်ပင်။ တဖက်အိမ်ကနေ နီကွန်ကင်မရာကို ဇွန်းမှန်ဘီလူး ပြောင်းတပ်ပြီး မှတ်တမ်းတင်နေလေရဲ့။
လောကမှာ မထင်မှတ်တာတွေဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာ ကိုယ်တွေကြုံကြရမှာ ဓမ္မတာပင်ဖြစ်သည်။ ထွန်းလွင်နှမ ခင်မြင့် ၁၈-၁၉ နှစ်အရွယ် လုံးကြီးပေါက်လှ တနည်းပုံဖော်ရရင် ရုပ်ရှင်မင်းသမီး တင်တင်နွဲ့ ငယ်စဉ်က ပုံသဏ္႑ာန်မျိုး ပြည့်ဖြိုးတောင့်တင်းလှပသူ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုး ဗိုက်သားချပ်ချပ် စွင့်ကားရမ်းခါနေတဲ့တင်ပါး အဖျားသွယ် အရင်းတုတ် ပြည့်တင်းနေတဲ့ ပေါင်တန်ရှည် အရပ်အမောင်းက သာမာန်မိန်းမတွေထက် လက်နှစ်လုံးလောက်မြင့်သူဆိုတော့ ရွှေဘိုမင်းကြိုက် ဆိုတဲ့မယားထဲကပါဘဲ။ လက်လုပ်လက်စား လူတန်းစားထဲကပေမဲ့ သူမရဲ့အသားအရည်ဟာ ဝါးဝင်းအိစက် လွန်းလှဘိ။
ပြီးခဲ့တဲ့တပါတ်ကျော်ကျော်လောက်ကဘဲ ရပ်ကွက်ထဲက မောင်မောင်တိုနဲ အပြိုင်ပိုးနေတဲ့ သန်းလွင်နဲလက်ထပ်ပြီး သန်းလွင်ရဲ့အဖေ၊အမေအိမ်ကို လိုက်နေရသူ။ သန်းလွင်တိုရ အိမ်ဟာ ရပ်ကွက်အလယ်ဝင်းကျယ်ကျယ်ကြီးထဲက အိမ်ကလေးတွေရဲ့ အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံး နှစ်ထပ်အိမ်။ အဲဒီတစ်ဝင်းလုံးရဲ့ အညစ်အကြေးစွန်မှုနေရာကလည်း သန်းလွင်တိုရဲ့အိမ်နောက်ဖေး ဆယ်ပေပတ်လည် တစ်နေရာသာသာ အိမ်သာလေးငါးလုံးတန်းစီနေသည်။
သန်းလွင်တိုရဲ့ အိမ်ရှေ့ တည့်တည့်မှာတော့ ကိုယ့်ဝင်းကိုယ်ခြံနဲမောင်မောင်တိုအိမ်။ အဲဒီအိမ်ကလည်း ဝင်းပြည့်အိမ်ပြည့် ဆောက်ထားတယ်။ အိမ်သာတက်ရင် နောက်ဖေးခြံတံခါးဖွင့်ပြီး သန်းလွင်တိုရ အိမ်နောက်ဖေးကို ထွက်လာရစမြဲ။ ဒီမှာတင် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုက မထင်မှတ်ဘဲ စတယ်လိုဆိုရတော့မှာပေါ့။
သန်းလွင်တိုလင်မယားဟာ အိမ်အောက်ထပ်မှာ ကုတင်ကြီးကြီးတစ်လုံးနဲ့ အိပ်ကြရသည်။ ဲ့ အောက်ထပ် ဆိုပေမဲ့ အလုံအခြုံကာရံထားသည်မဟုတ်။ သုံးဖက်သာကာရံထားပြီး ရှေ့မျက်နှာစာက ဟာလာဟင်းလင်းဖွင့်ထားသည့်အိမ်။ တစ်ည အိမ်ထောင်ကျပြီး တပါတ်ပြည့်တဲ့နေမှာ တရပ်ကွက်ကျော်က မီးလောင်သဖြင့် ရပ်ကွက်တွင်း လူငယ်မှန်သမျှ မီးကင်းစောင့်နေကြရတဲ့အချိန်။
မီးကင်း၌လူများသည့်အခါ ထုံးစံအတိုင်း မောင်မောင်တို လူငယ်တသိုက်ဖဲရိုက်ကြသည်။ သန်းလွင် ဖဲရှုံးသဖြင့် မောင်မောင်ဆီကို သူအိမ်က အကျိီၤချွတ်ပေါင်ပြီး ဖဲရိုက်နေသည်ကို ဘေးမှနေ၍ မောင်မောင် ခဏတဖြုတ်ရပ်ကြည့်နေတယ်။ စွပ်ကျယ်တစ်ထည်သာ ဝတ်ထားတဲ့သူကိုယ်ပေါ်ကို သန်းလွင်ရဲ့အကျၤီကို ထပ်ဝတ်လိုက်တယ်။
အချိန်ကြည့်လိုက်တော့ ည ၁၁နာရီကျော်နေပြီ။ မောင်မောင်နဲလူငယ်သုံးယောက် ကင်းလှည့်သွားမည် ဟုဆိုကာ ထွက်လာကြပြီး ရပ်ကွက်ကို တပါတ်ပါတ်ကင်းလှည့်ကြသည်။ ကင်းလှည့်ပြီး အပြန်မှာတော့ မောင်မောင်အိမ်သာတက်ချင်လာသဖြင့် အိမ်သိုပြန်လာခဲ့သည်။
အိမ်ဝင်းတံခါးဖွင့် ပြန်ပိတ်ခါ အိမ်ဘေးမှနေ၍ သွားခဲ့ပြီး နောက်ဘေးဝင်းတံခါးကို အသာအယာဖွင့်ပြီး အိမ်သာတက်သည်။ အိမ်သာကအဆင်း သန်းလွင်ရဲ့အိမ်ရှေ့ဘက်ကြည့်လိုက်တော့ မပီဝိုးတဝါး ထွန်းထားတဲ့ မှန်အိမ်ရဲ့အလင်းရောင်အောက် ခြင်ထောင်အတွင်းမှာ အိပ်နေတဲ့ ခင်မြင်ရဲ့သဏ္႑ာန်ကို ရေးရေးလေး မြင်တွေနေရသည်။ပြီးး။
Comments
Post a Comment