တဏွာႀကီးေသာဆရာမ
Zawgyi fonts
တဏွ
ာႀကီးေသာဆရာမ (ေအာစာအုပ္)
``လွလွ ျပန္ျပီလား´´
``ဟုတ္ဆရာမ…အိမ္မွာ အေဖတစ္ေယာက္တည္းမုိ႔´´
ဆရာမလွလွသည္ အမွတ္၂ ရပ္ကြက္၌ တုိက္ခန္းငွားေနသည္။အေဖေရာဂါသည္ႀကီးကုိျပဳစုရသည္။ဆရာမလွလွမွာ အသက္၃၀ေက်ာ္ ခပ္ေခ်ာေခ်ာျဖစ္သည္။သူ႔အေဖသည္ အသက္၅၀ေက်ာ္ ေျခေထာက္မ်ားကုိေလျဖတ္ထားသည္။ဆရာမသည္ သေဘာေကာင္းသူျဖစ္၍အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြမ်ားသူ ျဖစ္သည္။ေက်ာင္းမွ ဆရာ ဆရာမမ်ားကလည္းခ်စ္ခင္ၾကသည္။ဆရာမမ်ားေက်ာင္းအားလပ္ရပ္မ်ားတြင္ ဆရာမလွလွကုိကူညီရင္း ဆရာမလွလွအိမ္တြင္ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကသည္။အဘုိးႀကီးကုိ ဝုိင္းဝန္းျပဳစုၾကသည္။ဆရာမ၏အခင္မင္ရဆုံး မိတ္ေဆြမွာ ဆရာမေဒၚသက္ျဖစ္သည္။
……………………®®…………………………………
ေဒၚသက္သည္ ဆရာမလွလွႏွင့္ ဘဝခ်င္းတူညီသူျဖစ္သည္။ေဒၚသက္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပင္ မိဘမ်ားဆုံးပါးခဲ႕ရာ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ႕သူျဖစ္သည္။ယခုအခါ ျမိဳ႕ေက်ာင္းတြင္တာဝန္က်၍ အေဆာင္တြင္ ေနထုိင္ရသူျဖစ္သည္။ေဒၚသက္သည္အျခားဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္မတူ အဆုိ အက မယ္ျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ဆုရရွိသူျဖစ္၍ ေက်ာင္းပြဲမ်ားရွိလွ်င္ေက်ာင္းသူမ်ားကုိအဆုိအက သင္ေပးရသူျဖစ္သည္။ပါးတြင္သနပ္ခါးေလးမ်ားပါးပါးလိမ္း၍ သူ၏နက္ေမာင္လွေသာဆံပင္မ်ားကုိ ထုံးထားသည္မွာခန္႔ညားလွသည္။ေန႔ခင္းအခ်ိန္မ်ားသည္ ဆရာမေဒၚသက္၏ ကုိယ္လုံးအလွဆုံးအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ဆရာမ၏ေက်ာင္းစိမ္းအက်ီ ၤမွာအလြန္ပါးလႊာသည္။မနက္ေက်ာင္းလာလ်ွင္လက္ရွည္အက်ီ ၤအပါးကုိအေပၚမွ ဝတ္လာေသာ္လည္း ေန႔ခင္းအခ်ိန္တြင္ အေပၚအက်ီၤကုိခြ်တ္၍ေနတတ္သည္။ထုိအခါ ေက်ာင္းအက်ီ ၤအျဖဴေရာင္ေအာက္မွာ ထင္ရွားလွေသာအနက္ေရာ္ျမန္မာေဘာ္လီႏွင့္ ဝင္းဝါလွေသာႏုိ႔အုံႀကီးမ်ားကုိ အထင္အရွားျမင္ရခ်ိန္ျဖစ္သည္။ဆရာမ၏ႏုိ႔အုံအေပၚမွ မွည့္သီးအမည္းေလးသည္လည္း ျမင္သမွ်ေယာက်ာ္းတုိင္းအား စိန္ေခၚေနသလုိျဖစ္သည္။ဆရာမေဒၚသက္သည္ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိစာေမးလ်ွင္ မတ္တတ္မရပ္ခုိင္းေပ။မတ္တတ္ရပ္ရင္လည္း စိတ္ဆုိးတတ္သည္။သူ႔အခ်ိန္ပုဆုိးထဝတ္လ်ွင္လည္းစိတ္ဆုိးတတ္သည္။ေက်ာင္းသားမ်ားေရွ့တြင္စိတ္ဆုိးေသာ္လည္း ရင္ထဲတြင္ေပ်ာ္၍ေနသည္ကုိ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားမ်ားသတိျပဳမိၾကသည္။အဘယ္ဆုိ ေဒၚသက္အခ်ိန္တြင္ေက်ာင္းသားမ်ား လီးေတာင္ခ်ိန္ျဖစ္သည္။ေဒၚသက္သည္ေရွ့ဆုံး စာသင္ခုံစားပြဲေပၚတတ္ထုိင္၍ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိေက်ာေပးျပီး ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွစာမ်ားကုိေထာက္ျပေနသည္။ထုိအခ်ိန္သည္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အေတာင့္တဆုံးအခိ်ိန္ျဖစ္သည္။အိစက္ညက္ေညာလွျပီး စူေကာက္ေနေသာ ေဒၚသက္ဖင္ႀကီးကုိၾကည့္၍ ေက်ာင္းသားမ်ား ဂြင္းထုေနတတ္သည္။ဆရာမေဘးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္လည္း မသိမသာ ဆရာမဖင္အနီး ကပ္၍ အေငြ႕ရႈတတ္ၾကေသးသည္။ကုိယ္သင္းရနံမွာလည္း ေမႊးႀကိဳင္ေန၍ ေက်ာင္းသားတုိင္းကုိလီးေတာင္ေစသည္။
………………………®……………………………
…………………®®………………®®®……………………
``ဆရာမ သမီးခရီးသြားရင္ သမီးေဖေဖကုိ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကည့္ေပးပါဦး…´´
``ရပါတယ္ လွလွသြားရင္ေျပာေလ ဆရာမလည္း ေက်ာင္းပိတ္ရင္အလုပ္မရွိေတာ့ပါဘူး´´
``ဟုတ္ကဲ႔ ဆရာမ ´´
ဆရာမလွလွကုိ တျခားနယ္မွာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေစာင့္ရန္ ေက်ာင္းမွတာဝန္ေပးလုိက္သည္။ဆရာမလွလွသည္အသက္ငယ္ၿပီး ျဖတ္လတ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက အားကုိးသည္။
ေဒၚသက္သည္ လွလွကုိ ဘူတာရုံသုိ႕လုိက္ပုိ႔ခဲ႕သည္။
``ဆရာမ ေဆးေလးေတြမွန္မွန္တုိက္ေပးေနာ္ ဆရာမ……´´
``ေအးပါကြယ္ စိတ္ခ်လက္ခ်သြားပါ´´
ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ လက္ျပနႈတ္ဆက္ရင္းက်န္ခဲ႕ေလသည္။
………………®…………………®………………………
………
``ေလးေလး ေဆးေသာက္ၿပီးျပီလား´´
``ေအး ခုမွေသာက္ထားတာ´´
အဖုိးႀကီး ကုတင္ေပၚမွာေမွးေန၍ ေဒၚသက္ကလည္း tvၾကည့္ေနသည္။ကုတင္ေပၚမွအဖုိးႀကီးကုိ ေဒၚသက္မၾကာမၾကာလွမ္းၾကည့္ေနသည္။အဖုိးႀကီးအိပ္ေမာၾကေနခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး အဖုိးႀကီးပုဆုိးမ်ား ကြ်တ္ေနေလျပီ။အလွေသြးၾကြယ္လွေသာ အသက္၃၀ေက်ာ္ ဆရာမေဒၚသက္ဖုိ႔ ၾကက္သီးထဖြယ္ေကာင္းေသာျမင္ကြင္းျဖစ္သည္။ဆရာမလဘွလွအေဖျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ ရုိေသမႈျဖင့္ေလးေလးဟုေခၚျခင္းျဖစ္သည္။အမွန္စင္စစ္မွာ နွစ္၂၀နီးနီးသာကြာေသးသည္။အသက္အရြယ္ရွိေသးသည့္အဖုိးႀကီးအတြက္ အိပ္ေရးဝလ်ွင္ ေထာင္ထြက္ေနသည္မွာ အ့ံၾသစရာမဟုတ္ေပ။အဖုိးႀကီးပက္လက္လန္အိပ္ေန၍ေထာင္ေနေသာ ဒစ္ၾကီးမွာလည္း ေတာင္ထြတ္ႀကီးသဖြယ္ျဖစ္ေနသည္။ထုိဒစ္ကားကားႀကီးသည္ လူတကာျပစ္မွားမိေသာ အားကားကားႏွင့္ အိဖက္ေနေသာနုိ႔အုံပုိင္ရွင္ ေဒၚသက္ကုိ စိန္ေခၚသလုိျဖစ္ေနသည္။ေဒၚသက္ ထုိင္ရာမွထျပီး ပုဆုိးျဖင့္ျပန္ဖုံးေပးလုိက္သည္။ပုဆုိးေပၚမွေထာင္ထြက္ေနေသာဒစ္ကားကားႀကီးကုိ သြားေလးျဖင့္မသိမသာကုိက္သြားေသးသည္။ဒစ္ကားကားႀကီးကုိ အနီးကပ္ျမင္ေတြ႕ခဲ႕ရေသာ ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ tvၾကည့္ေနရင္း မသိမသာေစာက္ဖုတ္ေလးကုိ လက္ေလးႏွင့္ျပန္ျပန္ပြတ္ေနမိသည္။လီးကုိမျမင္ဖူးသည့္ အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာကတရြရြျဖစ္ေနေလလသည္။
္ …………®………………………………………………®®®……………
အဖုိးႀကီးႏုိးလာသျဖင့္tvပိတ္၍အဖုိးႀကီးအားအစာသြားေၾကြးသည္။
``ေလလးေလး ေဆးေသာက္ဦး´´
``ေသာက္ျပီးျပီေလလ´´`
``ဒါကေနာက္တမ်ိိဳး ေလးေလလးရဲ႕´´
``ေအးေအး ေပး´´
ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ျပံဳးေနရွာသည္။အဖုိးႀကီးေဆးေသာက္ျပီး ၅မိနစ္ေလာက္အၾကာတြင္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ေဆးမွာ အျခားေဆးမဟုတ္ အိပ္ေဆးမ်ားသာျဖစ္သည္။အဖုိးႀကီးပက္လက္လန္ေနသည္။
ေဒၚသက္သည္ အဖုိးႀကီးပုဆုိးၾကားထဲကုိ႔လက္ကေလးဝင္ ၍ လီးအုံႀကီးကုိ ပြတ္သတ္ေနသည္။ပုဆုိးကုိတျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆြဲလွန္လုိက္ေသာအခါ ညိဳမဲေနေသာ လီးတန္ႀကီးက ``ေဒါင္´´ခနဲ ေထာင္ထြက္လာသည္။ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ မေနႏုိင္မထုိင္နုိင္ျဖစ္လလာသည္။အဖုိးႀကီးလက္ကုိယူျပီး သူ႔ေအာက္ခံေဘာင္းဘီၾကားထဲသုိ႔ထုိးထားသည္။အဖုိးႀကီး၏ အဝတ္မ်ားကုိလည္းခြ်တ္လုိက္သည္။
``အား……အား……အင္း………´´
အဖုိးႀကီးလက္ညိဳးေလးကုိသူ႕အဖုတ္ၾကားထဲထည့္လုိက္သည္။
``ဗ်စ္´´
``အား ………အား……´´
အရည္မ်ားလည္းထြက္လာသည္။
သူ၏အဝတ္စားမ်ားကုိ ခြ်တ္ျပီးအဖုိးႀကီးေပၚသုိ႔ေျပာင္းျပန္ကုံန္းထုိင္လုိက္သည္။သူ႔ေစာက္ဖုတ္ကုိ အဖုိးႀကီး ပါးစပ္ေပၚျဖည္းျဖည္းျခင္းပြတ္ေန္သည္။အဝါေရာင္သန္းေနသည့္ မုိ႔မုိ႔ေဖာင္းေဖာင္းသူ၏ေစာက္ဖုတ္အတြင္းသုိ႔ အဖုိးၾကီးသြားႏွင့္ဖိပြတ္လလုိက္သည္။
``အား……………´´
ခါးမ်ားေကာ့တတ္သြားသည္။အဖုိးႀကီးလီးကုိလည္းလက္တစ္ဖက္မွ ကုိင္ညွစ္၍ေရွ့တုိးေနာက္ဆုတ္လုပ္ေနသည္။
ထုိ႔ေနာက္ဆံထုံးႀကီးကုိျဖီခ်လုိက္သည္။ေဒၚသက္တစ္ေယာက္အဖုိ႔ အဝလုိးမည့္ဟန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ဆရာမေဒၚသက္ အားမရေတာ့သျဖင့္ လီးတန္ေပၚမွအေရျပားေလးကုိေနာက္သုိ႔စုတ္၍ ကားထြက္ေနေသာဒစ္ႀကီးအား အတင္းကုန္းစုတ္ေလေတာ့သည္။
`°ရႊလႊတ္……ျဗြတ္ ျဗြတ္´´
အဖုိးႀကီးမ်က္ႏွာေပၚမွ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကလည္း ေရွ့တုိးေနာက္ဆုတ္ ပြတ္ဆြဲေနသည္။ေစာက္စိႀကီးကလည္း အဖုိးႀကီး ႏွာတန္ေလးနွင့္ ပြတ္သြားသည္။ေဒၚသက္၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ျမန္ဆန္လာေလၿပီ။
``အား……´´
``မရေတာ့ဘူး ……မရေတာ့ဘူး……´´
တစ္ေယာက္တည္းညီးသံမ်ားျဖင့္ဆူညံေနသည္။ေဒၚသက္ကုန္းထလုိက္သည္။အဖုိးႀကီးလီးတည့္တည့္ေပၚတြင္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးတအားျဖဲၿပီး ေဆာင့္ထုိင္ခ်လု္ိက္သည္။
``အြန္း……အား အား……´´
တအားဖိ၍ေဆာင့္ေနသည္။ေနာက္မွ ေထာက္ထားေသာလက္မ်ားကလလည္း ေစာင္မ်ားကုိစြဲစုပ္ထားသည္။ႏုိ႕အုံႀကီးကလည္း အေပၚေအာက္ရမ္းေနရင္း ေကာ့ေကာ့တတ္လာသည္။အရွိန္မ်ားလည္းျမင္ျ့လလာသည္။လီးတန္ႀကီးကုိ အေပၚေကာ့၍ေစာက္စိႏွင့္ ဖိဖိပြတ္ေနသည္။ေလး ငါးခ်က္ ဖိျပီးေစာင့္ပြတ္လုိက္သည္။
``အား အား အား အား´´
ေစာက္ဖုတ္ႀကီးတစ္ခုလုံးလည္း အရည္မ်ားရႊမ္းသြားသည္။အင္အားမ်ားလည္းကုန္ခမ္းသြားသည္။ညည္းသံမ်ားနွင့္အတူ အဖုိးႀကီးေပၚမွ ေဒၚသက္ကုိယ္လုံးႀကီးကလည္း ေရ့ေနာက္ပြတ္ဆြဲရင္း အရွိန္မ်ားေႏွးေကြးသြားေတာ့သည္။
ဆရာမေဒၚသက္လီးေထာင္မတ္ေသာလီးႀကီးကိုေက်နပ္နွစ္သက္စြာျဖင့္ျပဳံး၍ပီတိျဖစ္ေနေတာ့သည္ အေတြ႔ထိမရွိေသးေသားေဒၚသက္အဖို့တေလာကလုံးကိုေမ့ေလ်ာ့ေနသကဲ႔သို့ခံစားေနရသည္ ေသခ်ာပါသည္ဆရာမေဒၚသက္ေနာက္ေန့ေနာက္ေန့ေတြမွာလည္းဒီလို့အရသာမ်ိဳးထပ္ျပီးခံစားေနမွာအမွန္ပါ
ဆရာမေဒၚလွလွျပန္မလာမခ်င္းေပါ့ ခုေတာ့ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးလည္းနီျမန္းျပီးအရည္မ်ာရႊဲလ်က္ပီတိျဖစ္ေနပါျပီ........
ဆက္ရန္…
#ွCRD
Unicode fonts
တဏှာကြီးသောဆရာမ (အောစာအုပ်)
``လှလှ ပြန်ပြီလား´´
``ဟုတ်ဆရာမ…အိမ်မှာ အဖေတစ်ယောက်တည်းမို့´´
ဆရာမလှလှသည် အမှတ်၂ ရပ်ကွက်၌ တိုက်ခန်းငှားနေသည်။အဖေရောဂါသည်ကြီးကိုပြုစုရသည်။ဆရာမလှလှမှာ အသက်၃၀ကျော် ခပ်ချောချောဖြစ်သည်။သူ့အဖေသည် အသက်၅၀ကျော် ခြေထောက်များကိုလေဖြတ်ထားသည်။ဆရာမသည် သဘောကောင်းသူဖြစ်၍အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေများသူ ဖြစ်သည်။ကျောင်းမှ ဆရာ ဆရာမများကလည်းချစ်ခင်ကြသည်။ဆရာမများကျောင်းအားလပ်ရပ်များတွင် ဆရာမလှလှကိုကူညီရင်း ဆရာမလှလှအိမ်တွင် ချက်ပြုတ်စားသောက်ကြသည်။အဘိုးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြသည်။ဆရာမ၏အခင်မင်ရဆုံး မိတ်ဆွေမှာ ဆရာမဒေါ်သက်ဖြစ်သည်။
……………………®®…………………………………
ဒေါ်သက်သည် ဆရာမလှလှနှင့် ဘဝချင်းတူညီသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိဘများဆုံးပါးခဲ့ရာ ဆွေမျိုးများကပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ယခုအခါ မြို့ကျောင်းတွင်တာဝန်ကျ၍ အဆောင်တွင် နေထိုင်ရသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက်သည်အခြားဆရာ ဆရာမများနှင့်မတူ အဆို အက မယ်ပြိုင်ပွဲများတွင် ဆုရရှိသူဖြစ်၍ ကျောင်းပွဲများရှိလျှင်ကျောင်းသူများကိုအဆိုအက သင်ပေးရသူဖြစ်သည်။ပါးတွင်သနပ်ခါးလေးများပါးပါးလိမ်း၍ သူ၏နက်မောင်လှသောဆံပင်များကို ထုံးထားသည်မှာခန့်ညားလှသည်။နေ့ခင်းအချိန်များသည် ဆရာမဒေါ်သက်၏ ကိုယ်လုံးအလှဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏ကျောင်းစိမ်းအကျီ ၤမှာအလွန်ပါးလွှာသည်။မနက်ကျောင်းလာလျှင်လက်ရှည်အကျီ ၤအပါးကိုအပေါ်မှ ဝတ်လာသော်လည်း နေ့ခင်းအချိန်တွင် အပေါ်အကျီၤကိုချွတ်၍နေတတ်သည်။ထိုအခါ ကျောင်းအကျီ ၤအဖြူရောင်အောက်မှာ ထင်ရှားလှသောအနက်ရော်မြန်မာဘော်လီနှင့် ဝင်းဝါလှသောနို့အုံကြီးများကို အထင်အရှားမြင်ရချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏နို့အုံအပေါ်မှ မှည့်သီးအမည်းလေးသည်လည်း မြင်သမျှယောကျာ်းတိုင်းအား စိန်ခေါ်နေသလိုဖြစ်သည်။ဆရာမဒေါ်သက်သည် ကျောင်းသားများကိုစာမေးလျှင် မတ်တတ်မရပ်ခိုင်းပေ။မတ်တတ်ရပ်ရင်လည်း စိတ်ဆိုးတတ်သည်။သူ့အချိန်ပုဆိုးထဝတ်လျှင်လည်းစိတ်ဆိုးတတ်သည်။ကျောင်းသားများရှေ့တွင်စိတ်ဆိုးသော်လည်း ရင်ထဲတွင်ပျော်၍နေသည်ကို တချို့ကျောင်းသားများသတိပြုမိကြသည်။အဘယ်ဆို ဒေါ်သက်အချိန်တွင်ကျောင်းသားများ လီးတောင်ချိန်ဖြစ်သည်။ဒေါ်သက်သည်ရှေ့ဆုံး စာသင်ခုံစားပွဲပေါ်တတ်ထိုင်၍ ကျောင်းသားများကိုကျောပေးပြီး ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှစာများကိုထောက်ပြနေသည်။ထိုအချိန်သည် ကျောင်းသားများ၏ အတောင့်တဆုံးအခိျိန်ဖြစ်သည်။အိစက်ညက်ညောလှပြီး စူကောက်နေသော ဒေါ်သက်ဖင်ကြီးကိုကြည့်၍ ကျောင်းသားများ ဂွင်းထုနေတတ်သည်။ဆရာမဘေးမှ ကျောင်းသားများသည်လည်း မသိမသာ ဆရာမဖင်အနီး ကပ်၍ အငွေ့ရှုတတ်ကြသေးသည်။ကိုယ်သင်းရနံမှာလည်း မွှေးကြိုင်နေ၍ ကျောင်းသားတိုင်းကိုလီးတောင်စေသည်။
………………………®……………………………
…………………®®………………®®®……………………
``ဆရာမ သမီးခရီးသွားရင် သမီးဖေဖေကို တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက်ကြည့်ပေးပါဦး…´´
``ရပါတယ် လှလှသွားရင်ပြောလေ ဆရာမလည်း ကျောင်းပိတ်ရင်အလုပ်မရှိတော့ပါဘူး´´
``ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ´´
ဆရာမလှလှကို တခြားနယ်မှာ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲစောင့်ရန် ကျောင်းမှတာဝန်ပေးလိုက်သည်။ဆရာမလှလှသည်အသက်ငယ်ပြီး ဖြတ်လတ်သူဖြစ်သောကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးက အားကိုးသည်။
ဒေါ်သက်သည် လှလှကို ဘူတာရုံသို့လိုက်ပို့ခဲ့သည်။
``ဆရာမ ဆေးလေးတွေမှန်မှန်တိုက်ပေးနော် ဆရာမ……´´
``အေးပါကွယ် စိတ်ချလက်ချသွားပါ´´
ဒေါ်သက်တစ်ယောက် လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်းကျန်ခဲ့လေသည်။
………………®…………………®………………………
………
``လေးလေး ဆေးသောက်ပြီးပြီလား´´
``အေး ခုမှသောက်ထားတာ´´
အဖိုးကြီး ကုတင်ပေါ်မှာမှေးနေ၍ ဒေါ်သက်ကလည်း tvကြည့်နေသည်။ကုတင်ပေါ်မှအဖိုးကြီးကို ဒေါ်သက်မကြာမကြာလှမ်းကြည့်နေသည်။အဖိုးကြီးအိပ်မောကြနေချိန်ဖြစ်ပြီး အဖိုးကြီးပုဆိုးများ ကျွတ်နေလေပြီ။အလှသွေးကြွယ်လှသော အသက်၃၀ကျော် ဆရာမဒေါ်သက်ဖို့ ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ဆရာမလဘှလှအဖေဖြစ်သောကြောင့်သာ ရိုသေမှုဖြင့်လေးလေးဟုခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။အမှန်စင်စစ်မှာ နှစ်၂၀နီးနီးသာကွာသေးသည်။အသက်အရွယ်ရှိသေးသည့်အဖိုးကြီးအတွက် အိပ်ရေးဝလျှင် ထောင်ထွက်နေသည်မှာ အ့ံသြစရာမဟုတ်ပေ။အဖိုးကြီးပက်လက်လန်အိပ်နေ၍ထောင်နေသော ဒစ်ကြီးမှာလည်း တောင်ထွတ်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ထိုဒစ်ကားကားကြီးသည် လူတကာပြစ်မှားမိသော အားကားကားနှင့် အိဖက်နေသောနို့အုံပိုင်ရှင် ဒေါ်သက်ကို စိန်ခေါ်သလိုဖြစ်နေသည်။ဒေါ်သက် ထိုင်ရာမှထပြီး ပုဆိုးဖြင့်ပြန်ဖုံးပေးလိုက်သည်။ပုဆိုးပေါ်မှထောင်ထွက်နေသောဒစ်ကားကားကြီးကို သွားလေးဖြင့်မသိမသာကိုက်သွားသေးသည်။ဒစ်ကားကားကြီးကို အနီးကပ်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဒေါ်သက်တစ်ယောက် tvကြည့်နေရင်း မသိမသာစောက်ဖုတ်လေးကို လက်လေးနှင့်ပြန်ပြန်ပွတ်နေမိသည်။လီးကိုမမြင်ဖူးသည့် အပျိုကြီးတစ်ယောကတရွရွဖြစ်နေလေလသည်။
် …………®………………………………………………®®®……………
အဖိုးကြီးနိုးလာသဖြင့်tvပိတ်၍အဖိုးကြီးအားအစာသွားကြွေးသည်။
``လေလးလေး ဆေးသောက်ဦး´´
``သောက်ပြီးပြီလေလ´´`
``ဒါကနောက်တမျိိုး လေးလေလးရဲ့´´
``အေးအေး ပေး´´
ဒေါ်သက်တစ်ယောက်ပြုံးနေရှာသည်။အဖိုးကြီးဆေးသောက်ပြီး ၅မိနစ်လောက်အကြာတွင်အိပ်ပျော်သွားသည်။ဆေးမှာ အခြားဆေးမဟုတ် အိပ်ဆေးများသာဖြစ်သည်။အဖိုးကြီးပက်လက်လန်နေသည်။
ဒေါ်သက်သည် အဖိုးကြီးပုဆိုးကြားထဲကို့လက်ကလေးဝင် ၍ လီးအုံကြီးကို ပွတ်သတ်နေသည်။ပုဆိုးကိုတဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲလှန်လိုက်သောအခါ ညိုမဲနေသော လီးတန်ကြီးက ``ဒေါင်´´ခနဲ ထောင်ထွက်လာသည်။ဒေါ်သက်တစ်ယောက် မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်လလာသည်။အဖိုးကြီးလက်ကိုယူပြီး သူ့အောက်ခံဘောင်းဘီကြားထဲသို့ထိုးထားသည်။အဖိုးကြီး၏ အဝတ်များကိုလည်းချွတ်လိုက်သည်။
``အား……အား……အင်း………´´
အဖိုးကြီးလက်ညိုးလေးကိုသူ့အဖုတ်ကြားထဲထည့်လိုက်သည်။
``ဗျစ်´´
``အား ………အား……´´
အရည်များလည်းထွက်လာသည်။
သူ၏အဝတ်စားများကို ချွတ်ပြီးအဖိုးကြီးပေါ်သို့ပြောင်းပြန်ကုံန်းထိုင်လိုက်သည်။သူ့စောက်ဖုတ်ကို အဖိုးကြီး ပါးစပ်ပေါ်ဖြည်းဖြည်းခြင်းပွတ်နေ်သည်။အဝါရောင်သန်းနေသည့် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းသူ၏စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ အဖိုးကြီးသွားနှင့်ဖိပွတ်လလိုက်သည်။
``အား……………´´
ခါးများကော့တတ်သွားသည်။အဖိုးကြီးလီးကိုလည်းလက်တစ်ဖက်မှ ကိုင်ညှစ်၍ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေသည်။
ထို့နောက်ဆံထုံးကြီးကိုဖြီချလိုက်သည်။ဒေါ်သက်တစ်ယောက်အဖို့ အဝလိုးမည့်ဟန် ပြင်ဆင်နေသည်။ဆရာမဒေါ်သက် အားမရတော့သဖြင့် လီးတန်ပေါ်မှအရေပြားလေးကိုနောက်သို့စုတ်၍ ကားထွက်နေသောဒစ်ကြီးအား အတင်းကုန်းစုတ်လေတော့သည်။
`°ရွှလွှတ်……ဗြွတ် ဗြွတ်´´
အဖိုးကြီးမျက်နှာပေါ်မှ စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ပွတ်ဆွဲနေသည်။စောက်စိကြီးကလည်း အဖိုးကြီး နှာတန်လေးနှင့် ပွတ်သွားသည်။ဒေါ်သက်၏လုပ်ဆောင်ချက်များ မြန်ဆန်လာလေပြီ။
``အား……´´
``မရတော့ဘူး ……မရတော့ဘူး……´´
တစ်ယောက်တည်းညီးသံများဖြင့်ဆူညံနေသည်။ဒေါ်သက်ကုန်းထလိုက်သည်။အဖိုးကြီးလီးတည့်တည့်ပေါ်တွင် စောက်ဖုတ်ကြီးတအားဖြဲပြီး ဆောင့်ထိုင်ချလု်ိက်သည်။
``အွန်း……အား အား……´´
တအားဖိ၍ဆောင့်နေသည်။နောက်မှ ထောက်ထားသောလက်များကလလည်း စောင်များကိုစွဲစုပ်ထားသည်။နို့အုံကြီးကလည်း အပေါ်အောက်ရမ်းနေရင်း ကော့ကော့တတ်လာသည်။အရှိန်များလည်းမြင်ြ့လလာသည်။လီးတန်ကြီးကို အပေါ်ကော့၍စောက်စိနှင့် ဖိဖိပွတ်နေသည်။လေး ငါးချက် ဖိပြီးစောင့်ပွတ်လိုက်သည်။
``အား အား အား အား´´
စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးလည်း အရည်များရွှမ်းသွားသည်။အင်အားများလည်းကုန်ခမ်းသွားသည်။ညည်းသံများနှင့်အတူ အဖိုးကြီးပေါ်မှ ဒေါ်သက်ကိုယ်လုံးကြီးကလည်း ရေ့နောက်ပွတ်ဆွဲရင်း အရှိန်များနှေးကွေးသွားတော့သည်။
ဆရာမဒေါ်သက်လီးထောင်မတ်သောလီးကြီးကိုကျေနပ်နှစ်သက်စွာဖြင့်ပြုံး၍ပီတိဖြစ်နေတော့သည် အတွေ့ထိမရှိသေးသေားဒေါ်သက်အဖို့တလောကလုံးကိုမေ့လျော့နေသကဲ့သို့ခံစားနေရသည် သေချာပါသည်ဆရာမဒေါ်သက်နောက်နေ့နောက်နေ့တွေမှာလည်းဒီလို့အရသာမျိုးထပ်ပြီးခံစားနေမှာအမှန်ပါ
ဆရာမဒေါ်လှလှပြန်မလာမချင်းပေါ့ ခုတော့စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးလည်းနီမြန်းပြီးအရည်မျာရွှဲလျက်ပီတိဖြစ်နေပါပြီ........
ဆက်ရန်…
#ှCRD
တဏွ
``လွလွ ျပန္ျပီလား´´
``ဟုတ္ဆရာမ…အိမ္မွာ အေဖတစ္ေယာက္တည္းမုိ႔´´
ဆရာမလွလွသည္ အမွတ္၂ ရပ္ကြက္၌ တုိက္ခန္းငွားေနသည္။အေဖေရာဂါသည္ႀကီးကုိျပဳစုရသည္။ဆရာမလွလွမွာ အသက္၃၀ေက်ာ္ ခပ္ေခ်ာေခ်ာျဖစ္သည္။သူ႔အေဖသည္ အသက္၅၀ေက်ာ္ ေျခေထာက္မ်ားကုိေလျဖတ္ထားသည္။ဆရာမသည္ သေဘာေကာင္းသူျဖစ္၍အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြမ်ားသူ ျဖစ္သည္။ေက်ာင္းမွ ဆရာ ဆရာမမ်ားကလည္းခ်စ္ခင္ၾကသည္။ဆရာမမ်ားေက်ာင္းအားလပ္ရပ္မ်ားတြင္ ဆရာမလွလွကုိကူညီရင္း ဆရာမလွလွအိမ္တြင္ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကသည္။အဘုိးႀကီးကုိ ဝုိင္းဝန္းျပဳစုၾကသည္။ဆရာမ၏အခင္မင္ရဆုံး မိတ္ေဆြမွာ ဆရာမေဒၚသက္ျဖစ္သည္။
……………………®®…………………………………
ေဒၚသက္သည္ ဆရာမလွလွႏွင့္ ဘဝခ်င္းတူညီသူျဖစ္သည္။ေဒၚသက္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပင္ မိဘမ်ားဆုံးပါးခဲ႕ရာ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ႕သူျဖစ္သည္။ယခုအခါ ျမိဳ႕ေက်ာင္းတြင္တာဝန္က်၍ အေဆာင္တြင္ ေနထုိင္ရသူျဖစ္သည္။ေဒၚသက္သည္အျခားဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္မတူ အဆုိ အက မယ္ျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ဆုရရွိသူျဖစ္၍ ေက်ာင္းပြဲမ်ားရွိလွ်င္ေက်ာင္းသူမ်ားကုိအဆုိအက သင္ေပးရသူျဖစ္သည္။ပါးတြင္သနပ္ခါးေလးမ်ားပါးပါးလိမ္း၍ သူ၏နက္ေမာင္လွေသာဆံပင္မ်ားကုိ ထုံးထားသည္မွာခန္႔ညားလွသည္။ေန႔ခင္းအခ်ိန္မ်ားသည္ ဆရာမေဒၚသက္၏ ကုိယ္လုံးအလွဆုံးအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ဆရာမ၏ေက်ာင္းစိမ္းအက်ီ ၤမွာအလြန္ပါးလႊာသည္။မနက္ေက်ာင္းလာလ်ွင္လက္ရွည္အက်ီ ၤအပါးကုိအေပၚမွ ဝတ္လာေသာ္လည္း ေန႔ခင္းအခ်ိန္တြင္ အေပၚအက်ီၤကုိခြ်တ္၍ေနတတ္သည္။ထုိအခါ ေက်ာင္းအက်ီ ၤအျဖဴေရာင္ေအာက္မွာ ထင္ရွားလွေသာအနက္ေရာ္ျမန္မာေဘာ္လီႏွင့္ ဝင္းဝါလွေသာႏုိ႔အုံႀကီးမ်ားကုိ အထင္အရွားျမင္ရခ်ိန္ျဖစ္သည္။ဆရာမ၏ႏုိ႔အုံအေပၚမွ မွည့္သီးအမည္းေလးသည္လည္း ျမင္သမွ်ေယာက်ာ္းတုိင္းအား စိန္ေခၚေနသလုိျဖစ္သည္။ဆရာမေဒၚသက္သည္ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိစာေမးလ်ွင္ မတ္တတ္မရပ္ခုိင္းေပ။မတ္တတ္ရပ္ရင္လည္း စိတ္ဆုိးတတ္သည္။သူ႔အခ်ိန္ပုဆုိးထဝတ္လ်ွင္လည္းစိတ္ဆုိးတတ္သည္။ေက်ာင္းသားမ်ားေရွ့တြင္စိတ္ဆုိးေသာ္လည္း ရင္ထဲတြင္ေပ်ာ္၍ေနသည္ကုိ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားမ်ားသတိျပဳမိၾကသည္။အဘယ္ဆုိ ေဒၚသက္အခ်ိန္တြင္ေက်ာင္းသားမ်ား လီးေတာင္ခ်ိန္ျဖစ္သည္။ေဒၚသက္သည္ေရွ့ဆုံး စာသင္ခုံစားပြဲေပၚတတ္ထုိင္၍ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိေက်ာေပးျပီး ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွစာမ်ားကုိေထာက္ျပေနသည္။ထုိအခ်ိန္သည္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အေတာင့္တဆုံးအခိ်ိန္ျဖစ္သည္။အိစက္ညက္ေညာလွျပီး စူေကာက္ေနေသာ ေဒၚသက္ဖင္ႀကီးကုိၾကည့္၍ ေက်ာင္းသားမ်ား ဂြင္းထုေနတတ္သည္။ဆရာမေဘးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္လည္း မသိမသာ ဆရာမဖင္အနီး ကပ္၍ အေငြ႕ရႈတတ္ၾကေသးသည္။ကုိယ္သင္းရနံမွာလည္း ေမႊးႀကိဳင္ေန၍ ေက်ာင္းသားတုိင္းကုိလီးေတာင္ေစသည္။
………………………®……………………………
…………………®®………………®®®……………………
``ဆရာမ သမီးခရီးသြားရင္ သမီးေဖေဖကုိ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကည့္ေပးပါဦး…´´
``ရပါတယ္ လွလွသြားရင္ေျပာေလ ဆရာမလည္း ေက်ာင္းပိတ္ရင္အလုပ္မရွိေတာ့ပါဘူး´´
``ဟုတ္ကဲ႔ ဆရာမ ´´
ဆရာမလွလွကုိ တျခားနယ္မွာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေစာင့္ရန္ ေက်ာင္းမွတာဝန္ေပးလုိက္သည္။ဆရာမလွလွသည္အသက္ငယ္ၿပီး ျဖတ္လတ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက အားကုိးသည္။
ေဒၚသက္သည္ လွလွကုိ ဘူတာရုံသုိ႕လုိက္ပုိ႔ခဲ႕သည္။
``ဆရာမ ေဆးေလးေတြမွန္မွန္တုိက္ေပးေနာ္ ဆရာမ……´´
``ေအးပါကြယ္ စိတ္ခ်လက္ခ်သြားပါ´´
ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ လက္ျပနႈတ္ဆက္ရင္းက်န္ခဲ႕ေလသည္။
………………®…………………®………………………
………
``ေလးေလး ေဆးေသာက္ၿပီးျပီလား´´
``ေအး ခုမွေသာက္ထားတာ´´
အဖုိးႀကီး ကုတင္ေပၚမွာေမွးေန၍ ေဒၚသက္ကလည္း tvၾကည့္ေနသည္။ကုတင္ေပၚမွအဖုိးႀကီးကုိ ေဒၚသက္မၾကာမၾကာလွမ္းၾကည့္ေနသည္။အဖုိးႀကီးအိပ္ေမာၾကေနခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး အဖုိးႀကီးပုဆုိးမ်ား ကြ်တ္ေနေလျပီ။အလွေသြးၾကြယ္လွေသာ အသက္၃၀ေက်ာ္ ဆရာမေဒၚသက္ဖုိ႔ ၾကက္သီးထဖြယ္ေကာင္းေသာျမင္ကြင္းျဖစ္သည္။ဆရာမလဘွလွအေဖျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ ရုိေသမႈျဖင့္ေလးေလးဟုေခၚျခင္းျဖစ္သည္။အမွန္စင္စစ္မွာ နွစ္၂၀နီးနီးသာကြာေသးသည္။အသက္အရြယ္ရွိေသးသည့္အဖုိးႀကီးအတြက္ အိပ္ေရးဝလ်ွင္ ေထာင္ထြက္ေနသည္မွာ အ့ံၾသစရာမဟုတ္ေပ။အဖုိးႀကီးပက္လက္လန္အိပ္ေန၍ေထာင္ေနေသာ ဒစ္ၾကီးမွာလည္း ေတာင္ထြတ္ႀကီးသဖြယ္ျဖစ္ေနသည္။ထုိဒစ္ကားကားႀကီးသည္ လူတကာျပစ္မွားမိေသာ အားကားကားႏွင့္ အိဖက္ေနေသာနုိ႔အုံပုိင္ရွင္ ေဒၚသက္ကုိ စိန္ေခၚသလုိျဖစ္ေနသည္။ေဒၚသက္ ထုိင္ရာမွထျပီး ပုဆုိးျဖင့္ျပန္ဖုံးေပးလုိက္သည္။ပုဆုိးေပၚမွေထာင္ထြက္ေနေသာဒစ္ကားကားႀကီးကုိ သြားေလးျဖင့္မသိမသာကုိက္သြားေသးသည္။ဒစ္ကားကားႀကီးကုိ အနီးကပ္ျမင္ေတြ႕ခဲ႕ရေသာ ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ tvၾကည့္ေနရင္း မသိမသာေစာက္ဖုတ္ေလးကုိ လက္ေလးႏွင့္ျပန္ျပန္ပြတ္ေနမိသည္။လီးကုိမျမင္ဖူးသည့္ အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာကတရြရြျဖစ္ေနေလလသည္။
္ …………®………………………………………………®®®……………
အဖုိးႀကီးႏုိးလာသျဖင့္tvပိတ္၍အဖုိးႀကီးအားအစာသြားေၾကြးသည္။
``ေလလးေလး ေဆးေသာက္ဦး´´
``ေသာက္ျပီးျပီေလလ´´`
``ဒါကေနာက္တမ်ိိဳး ေလးေလလးရဲ႕´´
``ေအးေအး ေပး´´
ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ျပံဳးေနရွာသည္။အဖုိးႀကီးေဆးေသာက္ျပီး ၅မိနစ္ေလာက္အၾကာတြင္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ေဆးမွာ အျခားေဆးမဟုတ္ အိပ္ေဆးမ်ားသာျဖစ္သည္။အဖုိးႀကီးပက္လက္လန္ေနသည္။
ေဒၚသက္သည္ အဖုိးႀကီးပုဆုိးၾကားထဲကုိ႔လက္ကေလးဝင္ ၍ လီးအုံႀကီးကုိ ပြတ္သတ္ေနသည္။ပုဆုိးကုိတျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆြဲလွန္လုိက္ေသာအခါ ညိဳမဲေနေသာ လီးတန္ႀကီးက ``ေဒါင္´´ခနဲ ေထာင္ထြက္လာသည္။ေဒၚသက္တစ္ေယာက္ မေနႏုိင္မထုိင္နုိင္ျဖစ္လလာသည္။အဖုိးႀကီးလက္ကုိယူျပီး သူ႔ေအာက္ခံေဘာင္းဘီၾကားထဲသုိ႔ထုိးထားသည္။အဖုိးႀကီး၏ အဝတ္မ်ားကုိလည္းခြ်တ္လုိက္သည္။
``အား……အား……အင္း………´´
အဖုိးႀကီးလက္ညိဳးေလးကုိသူ႕အဖုတ္ၾကားထဲထည့္လုိက္သည္။
``ဗ်စ္´´
``အား ………အား……´´
အရည္မ်ားလည္းထြက္လာသည္။
သူ၏အဝတ္စားမ်ားကုိ ခြ်တ္ျပီးအဖုိးႀကီးေပၚသုိ႔ေျပာင္းျပန္ကုံန္းထုိင္လုိက္သည္။သူ႔ေစာက္ဖုတ္ကုိ အဖုိးႀကီး ပါးစပ္ေပၚျဖည္းျဖည္းျခင္းပြတ္ေန္သည္။အဝါေရာင္သန္းေနသည့္ မုိ႔မုိ႔ေဖာင္းေဖာင္းသူ၏ေစာက္ဖုတ္အတြင္းသုိ႔ အဖုိးၾကီးသြားႏွင့္ဖိပြတ္လလုိက္သည္။
``အား……………´´
ခါးမ်ားေကာ့တတ္သြားသည္။အဖုိးႀကီးလီးကုိလည္းလက္တစ္ဖက္မွ ကုိင္ညွစ္၍ေရွ့တုိးေနာက္ဆုတ္လုပ္ေနသည္။
ထုိ႔ေနာက္ဆံထုံးႀကီးကုိျဖီခ်လုိက္သည္။ေဒၚသက္တစ္ေယာက္အဖုိ႔ အဝလုိးမည့္ဟန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ဆရာမေဒၚသက္ အားမရေတာ့သျဖင့္ လီးတန္ေပၚမွအေရျပားေလးကုိေနာက္သုိ႔စုတ္၍ ကားထြက္ေနေသာဒစ္ႀကီးအား အတင္းကုန္းစုတ္ေလေတာ့သည္။
`°ရႊလႊတ္……ျဗြတ္ ျဗြတ္´´
အဖုိးႀကီးမ်က္ႏွာေပၚမွ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကလည္း ေရွ့တုိးေနာက္ဆုတ္ ပြတ္ဆြဲေနသည္။ေစာက္စိႀကီးကလည္း အဖုိးႀကီး ႏွာတန္ေလးနွင့္ ပြတ္သြားသည္။ေဒၚသက္၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ျမန္ဆန္လာေလၿပီ။
``အား……´´
``မရေတာ့ဘူး ……မရေတာ့ဘူး……´´
တစ္ေယာက္တည္းညီးသံမ်ားျဖင့္ဆူညံေနသည္။ေဒၚသက္ကုန္းထလုိက္သည္။အဖုိးႀကီးလီးတည့္တည့္ေပၚတြင္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးတအားျဖဲၿပီး ေဆာင့္ထုိင္ခ်လု္ိက္သည္။
``အြန္း……အား အား……´´
တအားဖိ၍ေဆာင့္ေနသည္။ေနာက္မွ ေထာက္ထားေသာလက္မ်ားကလလည္း ေစာင္မ်ားကုိစြဲစုပ္ထားသည္။ႏုိ႕အုံႀကီးကလည္း အေပၚေအာက္ရမ္းေနရင္း ေကာ့ေကာ့တတ္လာသည္။အရွိန္မ်ားလည္းျမင္ျ့လလာသည္။လီးတန္ႀကီးကုိ အေပၚေကာ့၍ေစာက္စိႏွင့္ ဖိဖိပြတ္ေနသည္။ေလး ငါးခ်က္ ဖိျပီးေစာင့္ပြတ္လုိက္သည္။
``အား အား အား အား´´
ေစာက္ဖုတ္ႀကီးတစ္ခုလုံးလည္း အရည္မ်ားရႊမ္းသြားသည္။အင္အားမ်ားလည္းကုန္ခမ္းသြားသည္။ညည္းသံမ်ားနွင့္အတူ အဖုိးႀကီးေပၚမွ ေဒၚသက္ကုိယ္လုံးႀကီးကလည္း ေရ့ေနာက္ပြတ္ဆြဲရင္း အရွိန္မ်ားေႏွးေကြးသြားေတာ့သည္။
ဆရာမေဒၚသက္လီးေထာင္မတ္ေသာလီးႀကီးကိုေက်နပ္နွစ္သက္စြာျဖင့္ျပဳံး၍ပီတိျဖစ္ေနေတာ့သည္ အေတြ႔ထိမရွိေသးေသားေဒၚသက္အဖို့တေလာကလုံးကိုေမ့ေလ်ာ့ေနသကဲ႔သို့ခံစားေနရသည္ ေသခ်ာပါသည္ဆရာမေဒၚသက္ေနာက္ေန့ေနာက္ေန့ေတြမွာလည္းဒီလို့အရသာမ်ိဳးထပ္ျပီးခံစားေနမွာအမွန္ပါ
ဆရာမေဒၚလွလွျပန္မလာမခ်င္းေပါ့ ခုေတာ့ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးလည္းနီျမန္းျပီးအရည္မ်ာရႊဲလ်က္ပီတိျဖစ္ေနပါျပီ........
ဆက္ရန္…
#ွCRD
Unicode fonts
တဏှာကြီးသောဆရာမ (အောစာအုပ်)
``လှလှ ပြန်ပြီလား´´
``ဟုတ်ဆရာမ…အိမ်မှာ အဖေတစ်ယောက်တည်းမို့´´
ဆရာမလှလှသည် အမှတ်၂ ရပ်ကွက်၌ တိုက်ခန်းငှားနေသည်။အဖေရောဂါသည်ကြီးကိုပြုစုရသည်။ဆရာမလှလှမှာ အသက်၃၀ကျော် ခပ်ချောချောဖြစ်သည်။သူ့အဖေသည် အသက်၅၀ကျော် ခြေထောက်များကိုလေဖြတ်ထားသည်။ဆရာမသည် သဘောကောင်းသူဖြစ်၍အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေများသူ ဖြစ်သည်။ကျောင်းမှ ဆရာ ဆရာမများကလည်းချစ်ခင်ကြသည်။ဆရာမများကျောင်းအားလပ်ရပ်များတွင် ဆရာမလှလှကိုကူညီရင်း ဆရာမလှလှအိမ်တွင် ချက်ပြုတ်စားသောက်ကြသည်။အဘိုးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြသည်။ဆရာမ၏အခင်မင်ရဆုံး မိတ်ဆွေမှာ ဆရာမဒေါ်သက်ဖြစ်သည်။
……………………®®…………………………………
ဒေါ်သက်သည် ဆရာမလှလှနှင့် ဘဝချင်းတူညီသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိဘများဆုံးပါးခဲ့ရာ ဆွေမျိုးများကပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ယခုအခါ မြို့ကျောင်းတွင်တာဝန်ကျ၍ အဆောင်တွင် နေထိုင်ရသူဖြစ်သည်။ဒေါ်သက်သည်အခြားဆရာ ဆရာမများနှင့်မတူ အဆို အက မယ်ပြိုင်ပွဲများတွင် ဆုရရှိသူဖြစ်၍ ကျောင်းပွဲများရှိလျှင်ကျောင်းသူများကိုအဆိုအက သင်ပေးရသူဖြစ်သည်။ပါးတွင်သနပ်ခါးလေးများပါးပါးလိမ်း၍ သူ၏နက်မောင်လှသောဆံပင်များကို ထုံးထားသည်မှာခန့်ညားလှသည်။နေ့ခင်းအချိန်များသည် ဆရာမဒေါ်သက်၏ ကိုယ်လုံးအလှဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏ကျောင်းစိမ်းအကျီ ၤမှာအလွန်ပါးလွှာသည်။မနက်ကျောင်းလာလျှင်လက်ရှည်အကျီ ၤအပါးကိုအပေါ်မှ ဝတ်လာသော်လည်း နေ့ခင်းအချိန်တွင် အပေါ်အကျီၤကိုချွတ်၍နေတတ်သည်။ထိုအခါ ကျောင်းအကျီ ၤအဖြူရောင်အောက်မှာ ထင်ရှားလှသောအနက်ရော်မြန်မာဘော်လီနှင့် ဝင်းဝါလှသောနို့အုံကြီးများကို အထင်အရှားမြင်ရချိန်ဖြစ်သည်။ဆရာမ၏နို့အုံအပေါ်မှ မှည့်သီးအမည်းလေးသည်လည်း မြင်သမျှယောကျာ်းတိုင်းအား စိန်ခေါ်နေသလိုဖြစ်သည်။ဆရာမဒေါ်သက်သည် ကျောင်းသားများကိုစာမေးလျှင် မတ်တတ်မရပ်ခိုင်းပေ။မတ်တတ်ရပ်ရင်လည်း စိတ်ဆိုးတတ်သည်။သူ့အချိန်ပုဆိုးထဝတ်လျှင်လည်းစိတ်ဆိုးတတ်သည်။ကျောင်းသားများရှေ့တွင်စိတ်ဆိုးသော်လည်း ရင်ထဲတွင်ပျော်၍နေသည်ကို တချို့ကျောင်းသားများသတိပြုမိကြသည်။အဘယ်ဆို ဒေါ်သက်အချိန်တွင်ကျောင်းသားများ လီးတောင်ချိန်ဖြစ်သည်။ဒေါ်သက်သည်ရှေ့ဆုံး စာသင်ခုံစားပွဲပေါ်တတ်ထိုင်၍ ကျောင်းသားများကိုကျောပေးပြီး ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှစာများကိုထောက်ပြနေသည်။ထိုအချိန်သည် ကျောင်းသားများ၏ အတောင့်တဆုံးအခိျိန်ဖြစ်သည်။အိစက်ညက်ညောလှပြီး စူကောက်နေသော ဒေါ်သက်ဖင်ကြီးကိုကြည့်၍ ကျောင်းသားများ ဂွင်းထုနေတတ်သည်။ဆရာမဘေးမှ ကျောင်းသားများသည်လည်း မသိမသာ ဆရာမဖင်အနီး ကပ်၍ အငွေ့ရှုတတ်ကြသေးသည်။ကိုယ်သင်းရနံမှာလည်း မွှေးကြိုင်နေ၍ ကျောင်းသားတိုင်းကိုလီးတောင်စေသည်။
………………………®……………………………
…………………®®………………®®®……………………
``ဆရာမ သမီးခရီးသွားရင် သမီးဖေဖေကို တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက်ကြည့်ပေးပါဦး…´´
``ရပါတယ် လှလှသွားရင်ပြောလေ ဆရာမလည်း ကျောင်းပိတ်ရင်အလုပ်မရှိတော့ပါဘူး´´
``ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ´´
ဆရာမလှလှကို တခြားနယ်မှာ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲစောင့်ရန် ကျောင်းမှတာဝန်ပေးလိုက်သည်။ဆရာမလှလှသည်အသက်ငယ်ပြီး ဖြတ်လတ်သူဖြစ်သောကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးက အားကိုးသည်။
ဒေါ်သက်သည် လှလှကို ဘူတာရုံသို့လိုက်ပို့ခဲ့သည်။
``ဆရာမ ဆေးလေးတွေမှန်မှန်တိုက်ပေးနော် ဆရာမ……´´
``အေးပါကွယ် စိတ်ချလက်ချသွားပါ´´
ဒေါ်သက်တစ်ယောက် လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်းကျန်ခဲ့လေသည်။
………………®…………………®………………………
………
``လေးလေး ဆေးသောက်ပြီးပြီလား´´
``အေး ခုမှသောက်ထားတာ´´
အဖိုးကြီး ကုတင်ပေါ်မှာမှေးနေ၍ ဒေါ်သက်ကလည်း tvကြည့်နေသည်။ကုတင်ပေါ်မှအဖိုးကြီးကို ဒေါ်သက်မကြာမကြာလှမ်းကြည့်နေသည်။အဖိုးကြီးအိပ်မောကြနေချိန်ဖြစ်ပြီး အဖိုးကြီးပုဆိုးများ ကျွတ်နေလေပြီ။အလှသွေးကြွယ်လှသော အသက်၃၀ကျော် ဆရာမဒေါ်သက်ဖို့ ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ဆရာမလဘှလှအဖေဖြစ်သောကြောင့်သာ ရိုသေမှုဖြင့်လေးလေးဟုခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။အမှန်စင်စစ်မှာ နှစ်၂၀နီးနီးသာကွာသေးသည်။အသက်အရွယ်ရှိသေးသည့်အဖိုးကြီးအတွက် အိပ်ရေးဝလျှင် ထောင်ထွက်နေသည်မှာ အ့ံသြစရာမဟုတ်ပေ။အဖိုးကြီးပက်လက်လန်အိပ်နေ၍ထောင်နေသော ဒစ်ကြီးမှာလည်း တောင်ထွတ်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ထိုဒစ်ကားကားကြီးသည် လူတကာပြစ်မှားမိသော အားကားကားနှင့် အိဖက်နေသောနို့အုံပိုင်ရှင် ဒေါ်သက်ကို စိန်ခေါ်သလိုဖြစ်နေသည်။ဒေါ်သက် ထိုင်ရာမှထပြီး ပုဆိုးဖြင့်ပြန်ဖုံးပေးလိုက်သည်။ပုဆိုးပေါ်မှထောင်ထွက်နေသောဒစ်ကားကားကြီးကို သွားလေးဖြင့်မသိမသာကိုက်သွားသေးသည်။ဒစ်ကားကားကြီးကို အနီးကပ်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဒေါ်သက်တစ်ယောက် tvကြည့်နေရင်း မသိမသာစောက်ဖုတ်လေးကို လက်လေးနှင့်ပြန်ပြန်ပွတ်နေမိသည်။လီးကိုမမြင်ဖူးသည့် အပျိုကြီးတစ်ယောကတရွရွဖြစ်နေလေလသည်။
် …………®………………………………………………®®®……………
အဖိုးကြီးနိုးလာသဖြင့်tvပိတ်၍အဖိုးကြီးအားအစာသွားကြွေးသည်။
``လေလးလေး ဆေးသောက်ဦး´´
``သောက်ပြီးပြီလေလ´´`
``ဒါကနောက်တမျိိုး လေးလေလးရဲ့´´
``အေးအေး ပေး´´
ဒေါ်သက်တစ်ယောက်ပြုံးနေရှာသည်။အဖိုးကြီးဆေးသောက်ပြီး ၅မိနစ်လောက်အကြာတွင်အိပ်ပျော်သွားသည်။ဆေးမှာ အခြားဆေးမဟုတ် အိပ်ဆေးများသာဖြစ်သည်။အဖိုးကြီးပက်လက်လန်နေသည်။
ဒေါ်သက်သည် အဖိုးကြီးပုဆိုးကြားထဲကို့လက်ကလေးဝင် ၍ လီးအုံကြီးကို ပွတ်သတ်နေသည်။ပုဆိုးကိုတဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲလှန်လိုက်သောအခါ ညိုမဲနေသော လီးတန်ကြီးက ``ဒေါင်´´ခနဲ ထောင်ထွက်လာသည်။ဒေါ်သက်တစ်ယောက် မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်လလာသည်။အဖိုးကြီးလက်ကိုယူပြီး သူ့အောက်ခံဘောင်းဘီကြားထဲသို့ထိုးထားသည်။အဖိုးကြီး၏ အဝတ်များကိုလည်းချွတ်လိုက်သည်။
``အား……အား……အင်း………´´
အဖိုးကြီးလက်ညိုးလေးကိုသူ့အဖုတ်ကြားထဲထည့်လိုက်သည်။
``ဗျစ်´´
``အား ………အား……´´
အရည်များလည်းထွက်လာသည်။
သူ၏အဝတ်စားများကို ချွတ်ပြီးအဖိုးကြီးပေါ်သို့ပြောင်းပြန်ကုံန်းထိုင်လိုက်သည်။သူ့စောက်ဖုတ်ကို အဖိုးကြီး ပါးစပ်ပေါ်ဖြည်းဖြည်းခြင်းပွတ်နေ်သည်။အဝါရောင်သန်းနေသည့် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းသူ၏စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ အဖိုးကြီးသွားနှင့်ဖိပွတ်လလိုက်သည်။
``အား……………´´
ခါးများကော့တတ်သွားသည်။အဖိုးကြီးလီးကိုလည်းလက်တစ်ဖက်မှ ကိုင်ညှစ်၍ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေသည်။
ထို့နောက်ဆံထုံးကြီးကိုဖြီချလိုက်သည်။ဒေါ်သက်တစ်ယောက်အဖို့ အဝလိုးမည့်ဟန် ပြင်ဆင်နေသည်။ဆရာမဒေါ်သက် အားမရတော့သဖြင့် လီးတန်ပေါ်မှအရေပြားလေးကိုနောက်သို့စုတ်၍ ကားထွက်နေသောဒစ်ကြီးအား အတင်းကုန်းစုတ်လေတော့သည်။
`°ရွှလွှတ်……ဗြွတ် ဗြွတ်´´
အဖိုးကြီးမျက်နှာပေါ်မှ စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ပွတ်ဆွဲနေသည်။စောက်စိကြီးကလည်း အဖိုးကြီး နှာတန်လေးနှင့် ပွတ်သွားသည်။ဒေါ်သက်၏လုပ်ဆောင်ချက်များ မြန်ဆန်လာလေပြီ။
``အား……´´
``မရတော့ဘူး ……မရတော့ဘူး……´´
တစ်ယောက်တည်းညီးသံများဖြင့်ဆူညံနေသည်။ဒေါ်သက်ကုန်းထလိုက်သည်။အဖိုးကြီးလီးတည့်တည့်ပေါ်တွင် စောက်ဖုတ်ကြီးတအားဖြဲပြီး ဆောင့်ထိုင်ချလု်ိက်သည်။
``အွန်း……အား အား……´´
တအားဖိ၍ဆောင့်နေသည်။နောက်မှ ထောက်ထားသောလက်များကလလည်း စောင်များကိုစွဲစုပ်ထားသည်။နို့အုံကြီးကလည်း အပေါ်အောက်ရမ်းနေရင်း ကော့ကော့တတ်လာသည်။အရှိန်များလည်းမြင်ြ့လလာသည်။လီးတန်ကြီးကို အပေါ်ကော့၍စောက်စိနှင့် ဖိဖိပွတ်နေသည်။လေး ငါးချက် ဖိပြီးစောင့်ပွတ်လိုက်သည်။
``အား အား အား အား´´
စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးလည်း အရည်များရွှမ်းသွားသည်။အင်အားများလည်းကုန်ခမ်းသွားသည်။ညည်းသံများနှင့်အတူ အဖိုးကြီးပေါ်မှ ဒေါ်သက်ကိုယ်လုံးကြီးကလည်း ရေ့နောက်ပွတ်ဆွဲရင်း အရှိန်များနှေးကွေးသွားတော့သည်။
ဆရာမဒေါ်သက်လီးထောင်မတ်သောလီးကြီးကိုကျေနပ်နှစ်သက်စွာဖြင့်ပြုံး၍ပီတိဖြစ်နေတော့သည် အတွေ့ထိမရှိသေးသေားဒေါ်သက်အဖို့တလောကလုံးကိုမေ့လျော့နေသကဲ့သို့ခံစားနေရသည် သေချာပါသည်ဆရာမဒေါ်သက်နောက်နေ့နောက်နေ့တွေမှာလည်းဒီလို့အရသာမျိုးထပ်ပြီးခံစားနေမှာအမှန်ပါ
ဆရာမဒေါ်လှလှပြန်မလာမချင်းပေါ့ ခုတော့စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးလည်းနီမြန်းပြီးအရည်မျာရွှဲလျက်ပီတိဖြစ်နေပါပြီ........
ဆက်ရန်…
#ှCRD
Comments
Post a Comment