က်ဴ႐ွင္ဆရာ
Zawgyi code fonts
အျပာ စာအုပ္ (စ/ဆံုး)
က်ဴရွင္ဆရာ
×××××××
မင္းေအာင္က က်ဴရွင္ဆရာ။ က်ဴရွင္ဆရာၿဖစ္သလို သိကၡာကလည္းရွိတယ္။ မိန္းမ ကိစၥအရွဳပ္အရွင္းမရွိဘူး။ ရွိဖုိ႕လည္း လူမထင္ပါဘူး။ ရုပ္ကလည္းဆုိးတာကိုး။ သူကလည္း မိ္န္းမေတြနဲ႕ဆုိ ခပ္တန္းတန္းပဲဆက္ဆံတယ္။ မဆက္ဆံရင္လည္း သူ႕အသက္ ၂၃ေလာက္နဲ႕
ဘယ္သူကေလးစားမွာတုန္း။ သူ႕မွာက အားနည္းခ်က္တစ္ခုပဲရွိတယ္။ သူ႕အမ ႏွင္းၿဖဴ။
=
ႏွင္းၿဖဴက မင္းေအာင္ရဲ႕ အမအရင္း အသက္ ၁ႏွစ္ပဲကြာတယ္။ ႏွင္းၿဖဴနဲ႕ မင္းေအာင္က ေမာင္ႏွမ အရင္းဆိုေပမယ့္ ရုပ္ခ်င္းက တၿခားစီ။ မင္းေအာင္က ၀က္ၿခံ ပရဗြ။ အသားမည္းမည္း။
ကြမ္းေတြစား၊ ေဆးလိပ္ေတြေသာက္ေတာ့ ရုပ္က ရင့္ေထာ္ေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴကေတာ့ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း ႏွာတံေပၚေပၚ ႏွဳတ္ခမ္းက ထူထူ။ ဗမာဆန္ဆန္ ရင္ဖံုးထမီနဲ႕ အၿမဲေနတယ္။ ႏွင္းၿဖဴဒီလို ေနတာလည္းအေၾကာင္းရွိတယ္။
က်ဴရွင္မွာ ၁၀တန္းေက်ာင္းသားေတြက လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးခိုးငမ္းတာ။ ဒါကိုသူလည္းသိတယ္။ သိေတာ့ ကုန္းလိုက္ကြလုိက္နဲ႕ ခ်ာတိတ္ေတြကို ၿမဴဆြယ္တာ။ သိကၡာရွိရွိနဲ႕ ဖင္နန္႕တယ္လို႕ေၿပာရင္ပိုမွန္မယ္။
နွင္းၿဖဴဖင္နန္႕တာ သိသာေအာင္ က်ဴ၇ွင္ပံုစံေၿပာဥးီမယ္။
--
က်ဴရွင္က ရပ္ကြပ္အစြန္ေလးမွာ၇ွိတယ္။ၿခံက အက်ယ္ၾကီး။ အေရွ႕ဖက္မွာက ၿခင္း၀ိုင္း၊ ေဘာလံုး၊တစ္ခုခု ညေနဖက္ ကစားၾကတယ္။ ၿခံေၿခရင္းမွာက တဲထုိးထားၿပီး ကေလးေတြစာသင္တယ္။
ၿခံေနာက္ေဖးဖက္မွာမွ မင္းေအာင္တုိ႕ေမာင္ႏွမ ၂ေယာက္ေနတယ္။ နဂိုက အမယ္အုိၾကီးရွိတယ္။ ေသသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေမာင္ႏွမ၂ေယာက္ အိမ္ကို ၂ၿခမး္ၿခမး္ၿပီးေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴက မိီးဖိုေခ်ာင္ေဘးနားက အခန္း၊မင္းေအာင္က အိမ္ေရွ႕အခန္း။
မီးဖိုေခ်ာင္နဲ႕ ေရကၿပင္က တံခါးေပါက္တစ္ခ်ပ္ပဲၿခားတယ္။ အဲ့ေရကၿပင္တည့္တည့္မွာက အိ္မ္သာ။ ေၿပာရရင္ အိမ္သာထဲကေနၾကည့္ရင္ မီးဖိုခန္းနဲ႕ ႏွင္းၿဖဴ အခန္းတံခါးေပါက္ကိုတည့္တည့္ပဲ။
ခ်ာတိတ္ေတြက နဂိုကေတာ့ မသိမသာေခ်ာင္းတာေပါ့။ေနာက္ေတာ့ သိသိသာသာေတြေခ်ာင္းေတာ့တာပဲ။ မင္းေအာင္က စာက်က္ခိုင္းၿပီးေတာ့ အၿပင္ခနထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ဆုိ လူပ်ိဳေပါက္ေတြက ေနာက္ေဖးလစ္ေတာ့တာပဲ။
-
မလစ္ပဲေနမလား။ ႏွင္းၿဖဴက အဲ့အခ်ိန္ဆုိ မီးဖိုခန္းထဲမွာ ဟိုလွဳပ္ဒီလွဳပ္နဲ႕ ဘာေတြရွဳပ္ေနမွန္းကိုမသိတာ။ ေအာင္ဘေၿပာတာၿပန္ေၿပာရဦးမယ္။
ေက်ာင္းသားေအာင္ဘ။ ဆယ္တန္းကို ၂ခါက်၊ ၈တန္း၁ခါက်။ ႏွင္းၿဖဴကို စေခ်ာင္းတာလည္းဒီေကာင္ပဲ။
အဲ့ေန႕က..
" မနွင္းၿဖဴက ၿငဳပ္သီးေထာင္းေနတာကြ၊ ေဆာင့္ေၾကာင့္ၾကီးထုိင္ၿပီး ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္နဲ႕ေထာင္းေနတာ။ ငါလည္း ေသးေပါက္ခ်င္လို႕ေၿပးတာကြာ။ သူၿငဳပ္သီးေထာင္းသံၾကားေတာ့ ၾကည့္လိုက္မွ .. အကိတ္ကြာ။ အေနာက္ေန ေသခ်ာ ၿမင္ရတာ။
အိမ္သာဖက္ဖင္လွည့္ၿပီး ေထာင္းေနတာ။ ဒုတ္ ဒုတ္ ဆုိ ဖင္က လွဳပ္လွဳပ္သြားတာ။ ငါလည္းေသးေပါက္ၿပီးတာေတာင္ အိမ္သာထဲက မထြက္ပဲေခ်ာင္းေနတာ။ ဖင္က လွဳပ္ေနတာၾကည့္ရင္း တဒုတ္ဒုတ္ အသံနားေထာင္ရင္းနဲ႕ ဂြင္းထုလိုက္တာ ၁ခ်ီေတာင္ၿပီးသြားတယ္။
ေနာက္လည္း လစ္ရင္ ငါေခ်ာင္းေတာ့တာာပဲေဟ့ေကာင္ေရ"တဲ့။
ေအာင္ဘ တင္ပဲလားဆုိေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ၾၾကံဳေသးတယ္။ ငနီ..။ ေခြးနီလို႕ေတာင္ေခၚၾကတယ္။ ေခြးနီအဲ့ေန႕ကလည္း ေအာင္ဘေၿပာလုိ႕ေခ်ာင္းမယ္ဆိုၿပီး လစ္တာ။ ထံုးစံအတုိင္း ႏွင္းၿဖဴက ေလးဖက္ၾကီးေထာက္ၿပီး မီးဖိုေအာက္ ဘာကုန္းရွာေနလည္းမသိဘူး။
မသိရင္ေလးဖက္ကုန္းထားသလိုပဲ။ ေခြးနီလည္း ဆရာ့အမဖင္ၾကီးက ကိုယ့္ေရွ႕နားေလးမွာ ေလးဖက္ကုန္းထားတာၿမင္ေတာ့ တ အ အနဲ႕ဂြင္းထုလိုက္တာပဲတဲ့။
အမွန္ဆုိ ဒီေကာင္က တမင္ အသံထြက္ေအာင္လုပ္ၿပီးဂြင္းထုတာ။ ႏွင္းၿဖဴၾကားတာေပါ့။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတာ။ ဒီလိုနဲ႕ ႏွင္းၿဖဴ ၿမဴစြယ္တာ မ်ားမ်ားလာေတာ့ စားေနက်ေၾကာင္ဖားနဲ႕သြားၾကံဳပါေလေရာဗ်ာ။
--
အဲ့ေကာင္က ႏွစ္၀က္မွေၿပာင္းလာတဲ့ေကာင္။ အသက္က ၂၀ေလာက္ရွိေနၿပီ။ လင္းလင္းတဲ့ ။၁၀တန္းကိုေၿဖတာ ၃ခါ။ ေၿဖလိုက္မေၿဖလုိက္နဲ႕ေကာင္။ ငရွဳပ္။အိမ္ကလည္းမႏုိင္လို႕လႊတ္ထားတဲ့ ေကာင္။ ဒီေကာင္က ဒီက်ဴရွင္ေၿပာင္းလာလာခ်င္း ဆရာ့အမ သတင္းလည္းၾကားေရာ။
ခ်က္ခ်င္းဂြင္ဖန္ေတာ့တာ။ မိန္းမ အေတြ႕အၾကံုလည္းရွိေတာ့ ႏွင္းၿဖဴ ငတ္ေနတယ္ဆုိတာသိတယ္။ ပထမ တစ္ရက္ေတာ့ အမ်ားနည္းတူ ဂြင္းထုတာပဲ။ ေနာက္တစ္ရက္က်ေတာ့ တစ္မိ်ဳးတုိးပါေလတယ္။
ႏွင္းၿဖဴက ထံုးစံအတိုင္း ဖင္ၾကီးကုန္းၿပီး မီးဖုိေအာက္ ငံု႕ၿပီး ဟုိလွဳပ္ဒီလွဳပ္လွဳပ္ေနတာ။ ဒီခ်ိန္ က်ီြခနဲ အိမ္သာတံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္တယ္။ လွည့္ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ရွက္တာလည္း ခုမွရွက္ေတာ့ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။
ေၿခသံက တရွပ္ရွပ္နဲ႕ အနားကပ္လာတယ္။ ရွက္လြန္းလို႕ မ်က္နာၾကီးေတာင္ ထူအမး္ေနၿပီ။ ငါဘာေတြမ်ားလုပ္မိပါလညး္းေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေၿခသံနဲ႕အတူ တဖတ္ဖတ္နဲ႕ ဂြင္းထုေနတဲ့အသံလည္းၾကားရတယ္။
ဖင္တံုးၾကီးနဲ႕ လင္းလင္းရဲ႕လီးနဲ႕က သိပ္ေတာင္မကြာဘူး တစ္ေတာင္ေလာက္ပဲကြာေတာ့တယ္။ လင္းလင္းက ႏွင္းၿဖဴဖင္ေနာက္မွာ ခပ္တည္တည္ရပ္ၿပီးဂြင္းထုေနတာ။ ပါးစပ္ကလည္း..ဖင္ၾကီးကြာလိုးလုိက္ရရင္ရွယ္ပဲဆုိၿပီး ၾကိမ္း၀ါးေနတာ။
ကိုယ့္ဖင္ကို အေနာက္ကေန ဇိမ္နဲ႕ၾကည့္ရင္း ဂြင္းထုေနတာလည္းသိ၊ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္လည္း အေၿပာခံေနရတာေတာင္ ရွက္္စိတ္နဲ႕ ဏွာစိတ္က တန္းတူၿဖစ္ေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴရွက္ေနတုန္းရွိေသး ပ်စ္ခနဲ ပ်စ္ခနဲ လရည္ပူပူေတြက ထမိန္ေပၚက်လာပါေလေ၇ာ။
အဲ့ေတာ့မွ လင္းလင္းက ႏွင္းၿဖဴခါး၂လံုးကို ကိုင္ၿပီး လီးနဲ႕ ထမိန္ေပၚမွာ ဖိၿပီး သုတ္ခ်လုိက္တာ။ မေၿပာင္မခ်င္းသုတ္တာ။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာ ၿပန္ထြက္သြားေကာ။
---
လင္းလင္းက ဒီေလာက္လုပ္တာေတာင္ ဘာမွမၿဖစ္တာသိေတာ့ ေနာက္ေန႕ တကယ္စားရဖု႕ိၾကံတယ္။ဒါေပမယ့္ မငး္ေအာင္က ဒီေန႕ ဘယ္မွမသြားေတာ့ စိတ္ေတြကိုညစ္လုိ႕။ အဲ့ခ်ိန္..
"ေဟ့ေကာင္ ငလင္း.." မင္းေအာင္ကလွမ္းေခၚလိုက္သည္။ "မင္းကြာ..ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီလည္းဒီ၁၀တန္းကို ၁သက္လံုးေၿဖမွာလားေဟ။ ေစာက္သံုးကိုမက်ဘူး။ မင္းကြာ..ဒီညေန အိမ္ၿပန္ရင္ စာအုပ္ေတြယူမသြားနဲ႕။ ဒီမွာပဲ အိမ္စာေတြလာၿပန္လုပ္။မင္းအိမ္ကုိငါမေန႕ကသြားေၿပာၿပိးၿပီ။"
ဟုတ္တာလည္းဟုတ္သည္။ လင္းလင္းက က်န္တာေတြသာ လက္ေစာင္းထက္တာ။ စာက်ေတာ့ တစ္လံုးမွမရ။ သခ်ာ္ဆုိ ညီမွ်ၿခင္း၂ဖက္ ဟိုဖက္ဒီဖက္ေတာင္ မေၿပာင္းတတ္။ "မင္းဒီည ၿမန္မာ ကဗ်ာထဲက ခက္ဆစ္ေတြအကုန္က်က္ရမယ္။ မရရင္ၿပန္မလႊတ္ဘူး။ ဒါပဲ"
မင္းေအာင္က တစ္ခ်က္လႊတ္ေၿပာကာထသြားသည္။ ေပ်ာ္သြားသည္မွာ လင္းလင္း။ မေပ်ာ္ခံႏုိင္ရိုးလား။ တစ္ညလံုး ဆရာ့အမကိုဘယ္လုိၾကံၾကံရၿပီေလ။
=========
"ငလင္း မင္းဘာေတြရၿပီလည္း။ "
"..."
"နာရီၾကည့္ဦး ၁၀နာရီထုးိေနၿပီ မင္းစက်က္တာ ၆နာရီထဲကေအး ဒီည တစ္လံုးေတာင္မရရင္ မအိပ္နဲ႕။ မနက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာင္မရရင္ေသမယ္"
"..ဟုတ္..အကုိ"
"ငါ အိပ္ေတာ့မယ္။ မင္းအိမ္မၿပန္နဲ႕ ဒီမွာပဲအိပ္ေတာ့.ငါ့ကုတင္ေဘးမွာ ၿခင္ေထာင္တစ္လံုးထပ္ေထာင္ထားတယ္။စာရမွ၀င္အိပ္ၾကားလား၊ မင္း မိဘက သူမ်ားထက္ ၃ဆပိုေပးထားတာကြ။ၾကိဳးစားပါ.. ငါဆုိရင္ *&()&6%%^&* "
က်ဴရွင္ဆ၇ာတို႕ထံုးစံအတိုင္း ေတာင္စဥ္ေရမရ ေ၇ာက္တတ္ရာရာေတြေလ်ာက္ေၿပာရင္း "ကဲ..ငါအိပ္ၿပီ..ဒါပဲ..မီးပိတ္ ၿခံတံခါးစစ္" ၁၂ေလာက္ဆို အိပ္ေတာ့ ၾကားလား"
"ဟုတ္..အကုိ"
..
၁၁နာရီထုိး..
ပုရစ္ေအာ္သံေတြပဲရွိသည္။ သာမန္လူဆုိရင္ေတာ့ ဒီခ်ိန္ၿခံက်ယ္ၾကီးထဲ ေၾကာက္လို႕တုန္ေနမည္။ ငလင္းကေတာ့ အၾကံနဲ႕ဆုိေတာ့ လီးကုိဆုပ္လိုက္ မင္းေအာင္အေၿခေနၾကည့္လိုက္နဲ႕။
၁၁ခြဲက်ေတာ့ မင္းေအာင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
ထုိေတာ့မွ ဇာတ္လမ္းစသည္။ ႏွင္းၿဖဴအိပ္ခန္းတခါးကို သြားေခါက္သည္။
"ေဒါက္ေဒါက္..ေဒါက္"
"ဘယ္...သူ..လဲ"
"မႏွင္းၿဖဴ က်ေနာ္ငလင္းပါ..ဆရာကေသာ့ေပးထားတယ္ဆုိလို႕"
"ခနေလး.."
""က်ီြ""....
တံခါးဖြင့္သံမွာမက်ယ္လွေသာ္လည္း တိတ္ေနေသာေၾကာင့္ မငး္ေအာင္ နုိးမည္ကိုပင္ စိုးရိမ္ရသည္။
"ေရာ့..ဒီမွာၿခံေသာ့"
"ဟုတ္..မႏွင္းၿဖဴတံခါးလိိုက္ပိတ္ဦးေလ.."
"အငး္..အင္း.."
ၿခံေရွ႕နားကေဘာလံုးကြင္းနားအထိ တိတ္တိတ္ ေလး ေလ်ာက္လာၾကရင္း ငလင္းမွ တုန္႕ခနဲရပ္ကာ
"ႏွင္းၿဖဴ ဖင္ကၾကီးတယ္ေနာ္"
"အုိ.." ဒီေကာင္မွန္းအခုမွ ႏွင္းၿဖဴသိမိသည္။ မထူးးေတာ့... ..
"ႏွင္းၿဖဴ က်ေနာ့္ လီးကိုမွတ္မိလား။"
အေမွာင္ထဲမွာဆိုေပမယ့္ တဲဖက္က အလင္း မိန္ၿပၿပေၾကာင့္ မသဲမကြဲေတာ့ၿမင္ရသည္။
စကားတစ္တစ္ခြခြေတြကေတာ့ အတုိင္းသား..
"ဒီမွာ ကိုင္ၾကည့္.."
ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ပင္ လက္ကိုဆြဲကာ လီးေပၚတင္ေပးလိုက္သည္။
..
"အုိ..ၾကိီးလိုက္တာ။"
ဟုတ္သည္.. ငလင္း၏လိီးမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္လီးေလာက္ရွိသည္။ ေဆးထိုးထားသလို ေဂၚလီ၃လံုးထည့္ထားသည္။ ပုဆိုးအေပၚမွစမ္းသၿဖင့္ေဂၚလီေတာ့ မစမ္းမိေသး။
"ႏွင္းၿဖဴ ဖင္အလိုးခံခ်င္ေနတာမလား".
.."..."
"..ႏွင္းၿဖဴကို က်ဳပ္ အခုေဘာလံုးကြင္းထဲမွာလိုးမယ္"ဟုဆိုကာ တြန္းလွဲလိုက္သည္။
ငလင္း၏ အေၿပာေတြနဲ႕တင္ အဖုတ္က အ၇ည္ရြဲေနၿပီ။
ဒါတင္မက ငလင္း၏လက္ကလည္း ႏွင္းၿဖဴတင္ပါး၂လံုးကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ဆုပ္ကိုင္သည္။
က်န္လက္ကလည္း ၇င္ဖံုးေအာက္ေနပင့္ၿပီး နုိ႕ေတြကိုေခ်သည္။ ေအာက္ကႏွင္းၿဖဴမွာထြန္႕ထြန္႕ကိုလူးလ်က္။
ေၿမတလင္းမွာ တိ၇စၦာန္မ်ားလိုၿဖစ္ခ်င္တုိင္းၿဖစ္ေနၾကေတာ့သည္။
နွင္းၿဖဴ ေၿခနွစ္ေခ်ာင္းအားဆြဲၿဖဲကာ မညွာမတာ လီးကိုေဆာင့္ထည့္ခ်လိုက္သည္။
"ၿဗစ္...ၿဗိ..."
အား...အား.. အားး ၀ု ၀ူး
ေအာ္သံက စူးခနဲထြက္သြားသၿဖင့္ ပါးစပ္အား အတင္းအုပ္လုိက္သည္။
"နင့္လင္နုိးသြားမယ္ ေကာင္မရဲ႕ ေစာက္သံမထြက္နဲ႕ဟ" ဟုဆုိကာ
ညာလက္ၿဖင့္ႏုိ႕တစ္လ့ံုးကိုပင့္ကိုင္ ဘယ္လက္ၿဖင့္ ပါးစပ္ကို အုပ္ကာ
အားနဲ႕ေစာင့္ပါေတာ့သည္။
ႏွင္းၿဖဴမွာ အပ်ိဳမဟုတ္ေတာ့ေသာ္လည္း လီးမ၀င္တာၾကာသည့္ေစာက္ဖုတ္မွာ စီးပိုင္ေနသည္။
တင္ပါးေတြၾကားထဲမွာ သဲေတြနဲ႕လူးေနသည္။ ေစာက္ေရေတြနွင့္ ဖုန္ေတြေရာကာ ေၿခာက္ကပ္ကပ္ ၾကမး္ရွရွ..။
ဒါတင္မက ငလင္းက အားနဲ႕မညွာမတာ ေစာင့္လိုးသၿဖင့္ ေကာင္းတာထက္နာတာပဲခံစားရသည္။
"အု..အု..၀ု..၀ူူး"
ေအာ္သံေတြက အုပ္အုပ္ေလးဆုိပင္မယ့္ ပုရစ္သံကိုေတာ့ ဖုံးသြားသည္။
ငလင္းလည္း ဘာမွ ဂရုမစိုက္ေတာ့
ပုခံုးကို ကိုင္ကာ လီးကြ်တ္တဲ့အထိေေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။
.."အား..အေမ့..လုပ္ၾကပါဦး..အ အ..အ.. အကိုေရ...ေမာင္ေလးေရ.."
ႏွင္းၿဖဴမည္သုိ႕ပင္ အကူညီေတာင္းေတာင္း.. ငလင္းကေတာ့ လိုးခ်င္တုိင္းလိုးေနေတာ့သည္။
ဒီလိုႏွင့္..အခ်က္ေရေထာင္ခ်ိီလို႕ ႏွင္းၿဖဴ..ဘယ္ႏွစ္ခ်ီၿပီးမွန္းမသိ..ငလင္းကေတာ့ ေဆာင့္ေကာင္းေနတုန္း
=======
၂ေယာက္လံုးကို ၾကည့္ရင္း အိမ္ထဲမွေန ဂြင္းတုိက္ေနသူမွာ မငး္ေအာင္ၿဖစ္သည့္ အေၾကာင္းကိုေတာ့ အထူးေၿပာစရာမလိုေတာ့ေပ..။ ။
---
ၿပီး၏
Unicode fonts
အပြာ စာအုပ် (စ/ဆုံး)
ကျူရှင်ဆရာ
×××××××
မင်းအောင်က ကျူရှင်ဆရာ။ ကျူရှင်ဆရာဖြစ်သလို သိက္ခာကလည်းရှိတယ်။ မိန်းမ ကိစ္စအရှုပ်အရှင်းမရှိဘူး။ ရှိဖို့လည်း လူမထင်ပါဘူး။ ရုပ်ကလည်းဆိုးတာကိုး။ သူကလည်း မိ်န်းမတွေနဲ့ဆို ခပ်တန်းတန်းပဲဆက်ဆံတယ်။ မဆက်ဆံရင်လည်း သူ့အသက် ၂၃လောက်နဲ့
ဘယ်သူကလေးစားမှာတုန်း။ သူ့မှာက အားနည်းချက်တစ်ခုပဲရှိတယ်။ သူ့အမ နှင်းဖြူ။
=
နှင်းဖြူက မင်းအောင်ရဲ့ အမအရင်း အသက် ၁နှစ်ပဲကွာတယ်။ နှင်းဖြူနဲ့ မင်းအောင်က မောင်နှမ အရင်းဆိုပေမယ့် ရုပ်ချင်းက တခြားစီ။ မင်းအောင်က ၀က်ခြံ ပရဗွ။ အသားမည်းမည်း။
ကွမ်းတွေစား၊ ဆေးလိပ်တွေသောက်တော့ ရုပ်က ရင့်ထော်နေတာ။ နှင်းဖြူကတော့ မျက်နှာ၀ိုင်း၀ိုင်း နှာတံပေါ်ပေါ် နှုတ်ခမ်းက ထူထူ။ ဗမာဆန်ဆန် ရင်ဖုံးထမီနဲ့ အမြဲနေတယ်။ နှင်းဖြူဒီလို နေတာလည်းအကြောင်းရှိတယ်။
ကျူရှင်မှာ ၁၀တန်းကျောင်းသားတွေက လစ်ရင်လစ်သလို ခိုးခိုးငမ်းတာ။ ဒါကိုသူလည်းသိတယ်။ သိတော့ ကုန်းလိုက်ကွလိုက်နဲ့ ချာတိတ်တွေကို မြူဆွယ်တာ။ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ဖင်နန့်တယ်လို့ပြောရင်ပိုမှန်မယ်။
နှင်းဖြူဖင်နန့်တာ သိသာအောင် ကျူ၇ှင်ပုံစံပြောဥးီမယ်။
--
ကျူရှင်က ရပ်ကွပ်အစွန်လေးမှာ၇ှိတယ်။ခြံက အကျယ်ကြီး။ အရှေ့ဖက်မှာက ခြင်း၀ိုင်း၊ ဘောလုံး၊တစ်ခုခု ညနေဖက် ကစားကြတယ်။ ခြံခြေရင်းမှာက တဲထိုးထားပြီး ကလေးတွေစာသင်တယ်။
ခြံနောက်ဖေးဖက်မှာမှ မင်းအောင်တို့မောင်နှမ ၂ယောက်နေတယ်။ နဂိုက အမယ်အိုကြီးရှိတယ်။ သေသွားတဲ့နောက်ပိုင်းတော့ မောင်နှမ၂ယောက် အိမ်ကို ၂ခြမး်ခြမး်ပြီးနေတာ။ နှင်းဖြူက မိီးဖိုချောင်ဘေးနားက အခန်း၊မင်းအောင်က အိမ်ရှေ့အခန်း။
မီးဖိုချောင်နဲ့ ရေကပြင်က တံခါးပေါက်တစ်ချပ်ပဲခြားတယ်။ အဲ့ရေကပြင်တည့်တည့်မှာက အိ်မ်သာ။ ပြောရရင် အိမ်သာထဲကနေကြည့်ရင် မီးဖိုခန်းနဲ့ နှင်းဖြူ အခန်းတံခါးပေါက်ကိုတည့်တည့်ပဲ။
ချာတိတ်တွေက နဂိုကတော့ မသိမသာချောင်းတာပေါ့။နောက်တော့ သိသိသာသာတွေချောင်းတော့တာပဲ။ မင်းအောင်က စာကျက်ခိုင်းပြီးတော့ အပြင်ခနထွက်သွားတဲ့အချိန်ဆို လူပျိုပေါက်တွေက နောက်ဖေးလစ်တော့တာပဲ။
-
မလစ်ပဲနေမလား။ နှင်းဖြူက အဲ့အချိန်ဆို မီးဖိုခန်းထဲမှာ ဟိုလှုပ်ဒီလှုပ်နဲ့ ဘာတွေရှုပ်နေမှန်းကိုမသိတာ။ အောင်ဘပြောတာပြန်ပြောရဦးမယ်။
ကျောင်းသားအောင်ဘ။ ဆယ်တန်းကို ၂ခါကျ၊ ၈တန်း၁ခါကျ။ နှင်းဖြူကို စချောင်းတာလည်းဒီကောင်ပဲ။
အဲ့နေ့က..
" မနှင်းဖြူက ငြုပ်သီးထောင်းနေတာကွ၊ ဆောင့်ကြောင့်ကြီးထိုင်ပြီး ဒုတ်ဒုတ်ဒုတ်နဲ့ထောင်းနေတာ။ ငါလည်း သေးပေါက်ချင်လို့ပြေးတာကွာ။ သူငြုပ်သီးထောင်းသံကြားတော့ ကြည့်လိုက်မှ .. အကိတ်ကွာ။ အနောက်နေ သေချာ မြင်ရတာ။
အိမ်သာဖက်ဖင်လှည့်ပြီး ထောင်းနေတာ။ ဒုတ် ဒုတ် ဆို ဖင်က လှုပ်လှုပ်သွားတာ။ ငါလည်းသေးပေါက်ပြီးတာတောင် အိမ်သာထဲက မထွက်ပဲချောင်းနေတာ။ ဖင်က လှုပ်နေတာကြည့်ရင်း တဒုတ်ဒုတ် အသံနားထောင်ရင်းနဲ့ ဂွင်းထုလိုက်တာ ၁ချီတောင်ပြီးသွားတယ်။
နောက်လည်း လစ်ရင် ငါချောင်းတော့တာာပဲဟေ့ကောင်ရေ"တဲ့။
အောင်ဘ တင်ပဲလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ယောက်ြကြုံသေးတယ်။ ငနီ..။ ခွေးနီလို့တောင်ခေါ်ကြတယ်။ ခွေးနီအဲ့နေ့ကလည်း အောင်ဘပြောလို့ချောင်းမယ်ဆိုပြီး လစ်တာ။ ထုံးစံအတိုင်း နှင်းဖြူက လေးဖက်ကြီးထောက်ပြီး မီးဖိုအောက် ဘာကုန်းရှာနေလည်းမသိဘူး။
မသိရင်လေးဖက်ကုန်းထားသလိုပဲ။ ခွေးနီလည်း ဆရာ့အမဖင်ကြီးက ကိုယ့်ရှေ့နားလေးမှာ လေးဖက်ကုန်းထားတာမြင်တော့ တ အ အနဲ့ဂွင်းထုလိုက်တာပဲတဲ့။
အမှန်ဆို ဒီကောင်က တမင် အသံထွက်အောင်လုပ်ပြီးဂွင်းထုတာ။ နှင်းဖြူကြားတာပေါ့။ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားတာ။ ဒီလိုနဲ့ နှင်းဖြူ မြူစွယ်တာ များများလာတော့ စားနေကျကြောင်ဖားနဲ့သွားကြုံပါလေရောဗျာ။
--
အဲ့ကောင်က နှစ်၀က်မှပြောင်းလာတဲ့ကောင်။ အသက်က ၂၀လောက်ရှိနေပြီ။ လင်းလင်းတဲ့ ။၁၀တန်းကိုဖြေတာ ၃ခါ။ ဖြေလိုက်မဖြေလိုက်နဲ့ကောင်။ ငရှုပ်။အိမ်ကလည်းမနိုင်လို့လွှတ်ထားတဲ့ ကောင်။ ဒီကောင်က ဒီကျူရှင်ပြောင်းလာလာချင်း ဆရာ့အမ သတင်းလည်းကြားရော။
ချက်ချင်းဂွင်ဖန်တော့တာ။ မိန်းမ အတွေ့အကြုံလည်းရှိတော့ နှင်းဖြူ ငတ်နေတယ်ဆိုတာသိတယ်။ ပထမ တစ်ရက်တော့ အများနည်းတူ ဂွင်းထုတာပဲ။ နောက်တစ်ရက်ကျတော့ တစ်မိျုးတိုးပါလေတယ်။
နှင်းဖြူက ထုံးစံအတိုင်း ဖင်ကြီးကုန်းပြီး မီးဖိုအောက် ငုံ့ပြီး ဟိုလှုပ်ဒီလှုပ်လှုပ်နေတာ။ ဒီချိန် ကျွီခနဲ အိမ်သာတံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်တယ်။ လှည့်ကြည့်ချင်ပေမယ့် ရှက်တာလည်း ခုမှရှက်တော့ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။
ခြေသံက တရှပ်ရှပ်နဲ့ အနားကပ်လာတယ်။ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နာကြီးတောင် ထူအမး်နေပြီ။ ငါဘာတွေများလုပ်မိပါလညး်းပေါ့။ ပြီးတော့ ခြေသံနဲ့အတူ တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဂွင်းထုနေတဲ့အသံလည်းကြားရတယ်။
ဖင်တုံးကြီးနဲ့ လင်းလင်းရဲ့လီးနဲ့က သိပ်တောင်မကွာဘူး တစ်တောင်လောက်ပဲကွာတော့တယ်။ လင်းလင်းက နှင်းဖြူဖင်နောက်မှာ ခပ်တည်တည်ရပ်ပြီးဂွင်းထုနေတာ။ ပါးစပ်ကလည်း..ဖင်ကြီးကွာလိုးလိုက်ရရင်ရှယ်ပဲဆိုပြီး ကြိမ်းဝါးနေတာ။
ကိုယ့်ဖင်ကို အနောက်ကနေ ဇိမ်နဲ့ကြည့်ရင်း ဂွင်းထုနေတာလည်းသိ၊ ပျစ်ပျစ်နှစ်နှစ်လည်း အပြောခံနေရတာတောင် ရှက််စိတ်နဲ့ ဏှာစိတ်က တန်းတူဖြစ်နေတာ။ နှင်းဖြူရှက်နေတုန်းရှိသေး ပျစ်ခနဲ ပျစ်ခနဲ လရည်ပူပူတွေက ထမိန်ပေါ်ကျလာပါလေေ၇ာ။
အဲ့တော့မှ လင်းလင်းက နှင်းဖြူခါး၂လုံးကို ကိုင်ပြီး လီးနဲ့ ထမိန်ပေါ်မှာ ဖိပြီး သုတ်ချလိုက်တာ။ မပြောင်မချင်းသုတ်တာ။ ပြီးလည်းပြီးရော ပြန်ထွက်သွားကော။
---
လင်းလင်းက ဒီလောက်လုပ်တာတောင် ဘာမှမဖြစ်တာသိတော့ နောက်နေ့ တကယ်စားရဖု့ိကြံတယ်။ဒါပေမယ့် မငး်အောင်က ဒီနေ့ ဘယ်မှမသွားတော့ စိတ်တွေကိုညစ်လို့။ အဲ့ချိန်..
"ဟေ့ကောင် ငလင်း.." မင်းအောင်ကလှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "မင်းကွာ..ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလည်းဒီ၁၀တန်းကို ၁သက်လုံးဖြေမှာလားဟေ။ စောက်သုံးကိုမကျဘူး။ မင်းကွာ..ဒီညနေ အိမ်ပြန်ရင် စာအုပ်တွေယူမသွားနဲ့။ ဒီမှာပဲ အိမ်စာတွေလာပြန်လုပ်။မင်းအိမ်ကိုငါမနေ့ကသွားပြောပြိးပြီ။"
ဟုတ်တာလည်းဟုတ်သည်။ လင်းလင်းက ကျန်တာတွေသာ လက်စောင်းထက်တာ။ စာကျတော့ တစ်လုံးမှမရ။ သချာ်ဆို ညီမျှခြင်း၂ဖက် ဟိုဖက်ဒီဖက်တောင် မပြောင်းတတ်။ "မင်းဒီည မြန်မာ ကဗျာထဲက ခက်ဆစ်တွေအကုန်ကျက်ရမယ်။ မရရင်ပြန်မလွှတ်ဘူး။ ဒါပဲ"
မင်းအောင်က တစ်ချက်လွှတ်ပြောကာထသွားသည်။ ပျော်သွားသည်မှာ လင်းလင်း။ မပျော်ခံနိုင်ရိုးလား။ တစ်ညလုံး ဆရာ့အမကိုဘယ်လိုကြံကြံရပြီလေ။
=========
"ငလင်း မင်းဘာတွေရပြီလည်း။ "
"..."
"နာရီကြည့်ဦး ၁၀နာရီထုးိနေပြီ မင်းစကျက်တာ ၆နာရီထဲကအေး ဒီည တစ်လုံးတောင်မရရင် မအိပ်နဲ့။ မနက် ကဗျာတစ်ပုဒ်တောင်မရရင်သေမယ်"
"..ဟုတ်..အကို"
"ငါ အိပ်တော့မယ်။ မင်းအိမ်မပြန်နဲ့ ဒီမှာပဲအိပ်တော့.ငါ့ကုတင်ဘေးမှာ ခြင်ထောင်တစ်လုံးထပ်ထောင်ထားတယ်။စာရမှ၀င်အိပ်ကြားလား၊ မင်း မိဘက သူများထက် ၃ဆပိုပေးထားတာကွ။ကြိုးစားပါ.. ငါဆိုရင် *&()&6%%^&* "
ကျူရှင်ဆ၇ာတို့ထုံးစံအတိုင်း တောင်စဉ်ရေမရ ေ၇ာက်တတ်ရာရာတွေလျောက်ပြောရင်း "ကဲ..ငါအိပ်ပြီ..ဒါပဲ..မီးပိတ် ခြံတံခါးစစ်" ၁၂လောက်ဆို အိပ်တော့ ကြားလား"
"ဟုတ်..အကို"
..
၁၁နာရီထိုး..
ပုရစ်အော်သံတွေပဲရှိသည်။ သာမန်လူဆိုရင်တော့ ဒီချိန်ခြံကျယ်ကြီးထဲ ကြောက်လို့တုန်နေမည်။ ငလင်းကတော့ အကြံနဲ့ဆိုတော့ လီးကိုဆုပ်လိုက် မင်းအောင်အခြေနေကြည့်လိုက်နဲ့။
၁၁ခွဲကျတော့ မင်းအောင် အိပ်ပျော်သွားသည်။
ထိုတော့မှ ဇာတ်လမ်းစသည်။ နှင်းဖြူအိပ်ခန်းတခါးကို သွားခေါက်သည်။
"ဒေါက်ဒေါက်..ဒေါက်"
"ဘယ်...သူ..လဲ"
"မနှင်းဖြူ ကျနော်ငလင်းပါ..ဆရာကသော့ပေးထားတယ်ဆိုလို့"
"ခနလေး.."
""ကျွီ""....
တံခါးဖွင့်သံမှာမကျယ်လှသော်လည်း တိတ်နေသောကြောင့် မငး်အောင် နိုးမည်ကိုပင် စိုးရိမ်ရသည်။
"ရော့..ဒီမှာခြံသော့"
"ဟုတ်..မနှင်းဖြူတံခါးလိိုက်ပိတ်ဦးလေ.."
"အငး်..အင်း.."
ခြံရှေ့နားကဘောလုံးကွင်းနားအထိ တိတ်တိတ် လေး လျောက်လာကြရင်း ငလင်းမှ တုန့်ခနဲရပ်ကာ
"နှင်းဖြူ ဖင်ကကြီးတယ်နော်"
"အို.." ဒီကောင်မှန်းအခုမှ နှင်းဖြူသိမိသည်။ မထူးးတော့... ..
"နှင်းဖြူ ကျနော့် လီးကိုမှတ်မိလား။"
အမှောင်ထဲမှာဆိုပေမယ့် တဲဖက်က အလင်း မိန်ပြပြကြောင့် မသဲမကွဲတော့မြင်ရသည်။
စကားတစ်တစ်ခွခွတွေကတော့ အတိုင်းသား..
"ဒီမှာ ကိုင်ကြည့်.."
ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ပင် လက်ကိုဆွဲကာ လီးပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။
..
"အို..ကြိီးလိုက်တာ။"
ဟုတ်သည်.. ငလင်း၏လိီးမှာ လူကြီးတစ်ယောက်လီးလောက်ရှိသည်။ ဆေးထိုးထားသလို ဂေါ်လီ၃လုံးထည့်ထားသည်။ ပုဆိုးအပေါ်မှစမ်းသဖြင့်ဂေါ်လီတော့ မစမ်းမိသေး။
"နှင်းဖြူ ဖင်အလိုးခံချင်နေတာမလား".
.."..."
"..နှင်းဖြူကို ကျုပ် အခုဘောလုံးကွင်းထဲမှာလိုးမယ်"ဟုဆိုကာ တွန်းလှဲလိုက်သည်။
ငလင်း၏ အပြောတွေနဲ့တင် အဖုတ်က အ၇ည်ရွဲနေပြီ။
ဒါတင်မက ငလင်း၏လက်ကလည်း နှင်းဖြူတင်ပါး၂လုံးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်ကိုင်သည်။
ကျန်လက်ကလည်း ၇င်ဖုံးအောက်နေပင့်ပြီး နို့တွေကိုချေသည်။ အောက်ကနှင်းဖြူမှာထွန့်ထွန့်ကိုလူးလျက်။
မြေတလင်းမှာ တိ၇စၦာန်များလိုဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေကြတော့သည်။
နှင်းဖြူ ခြေနှစ်ချောင်းအားဆွဲဖြဲကာ မညှာမတာ လီးကိုဆောင့်ထည့်ချလိုက်သည်။
"ဗြစ်...ဗြိ..."
အား...အား.. အားး ၀ု ၀ူး
အော်သံက စူးခနဲထွက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်အား အတင်းအုပ်လိုက်သည်။
"နင့်လင်နိုးသွားမယ် ကောင်မရဲ့ စောက်သံမထွက်နဲ့ဟ" ဟုဆိုကာ
ညာလက်ဖြင့်နို့တစ်လ့ုံးကိုပင့်ကိုင် ဘယ်လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ
အားနဲ့စောင့်ပါတော့သည်။
နှင်းဖြူမှာ အပျိုမဟုတ်တော့သော်လည်း လီးမ၀င်တာကြာသည့်စောက်ဖုတ်မှာ စီးပိုင်နေသည်။
တင်ပါးတွေကြားထဲမှာ သဲတွေနဲ့လူးနေသည်။ စောက်ရေတွေနှင့် ဖုန်တွေရောကာ ခြောက်ကပ်ကပ် ကြမး်ရှရှ..။
ဒါတင်မက ငလင်းက အားနဲ့မညှာမတာ စောင့်လိုးသဖြင့် ကောင်းတာထက်နာတာပဲခံစားရသည်။
"အု..အု..၀ု..၀ူူး"
အော်သံတွေက အုပ်အုပ်လေးဆိုပင်မယ့် ပုရစ်သံကိုတော့ ဖုံးသွားသည်။
ငလင်းလည်း ဘာမှ ဂရုမစိုက်တော့
ပုခုံးကို ကိုင်ကာ လီးကျွတ်တဲ့အထိေဆောင့်ဆောင့်ချပါတော့သည်။
.."အား..အမေ့..လုပ်ကြပါဦး..အ အ..အ.. အကိုရေ...မောင်လေးရေ.."
နှင်းဖြူမည်သို့ပင် အကူညီတောင်းတောင်း.. ငလင်းကတော့ လိုးချင်တိုင်းလိုးနေတော့သည်။
ဒီလိုနှင့်..အချက်ရေထောင်ချိီလို့ နှင်းဖြူ..ဘယ်နှစ်ချီပြီးမှန်းမသိ..ငလင်းကတော့ ဆောင့်ကောင်းနေတုန်း
=======
၂ယောက်လုံးကို ကြည့်ရင်း အိမ်ထဲမှနေ ဂွင်းတိုက်နေသူမှာ မငး်အောင်ဖြစ်သည့် အကြောင်းကိုတော့ အထူးပြောစရာမလိုတော့ပေ..။ ။
---
ပြီး၏
အျပာ စာအုပ္ (စ/ဆံုး)
က်ဴရွင္ဆရာ
×××××××
မင္းေအာင္က က်ဴရွင္ဆရာ။ က်ဴရွင္ဆရာၿဖစ္သလို သိကၡာကလည္းရွိတယ္။ မိန္းမ ကိစၥအရွဳပ္အရွင္းမရွိဘူး။ ရွိဖုိ႕လည္း လူမထင္ပါဘူး။ ရုပ္ကလည္းဆုိးတာကိုး။ သူကလည္း မိ္န္းမေတြနဲ႕ဆုိ ခပ္တန္းတန္းပဲဆက္ဆံတယ္။ မဆက္ဆံရင္လည္း သူ႕အသက္ ၂၃ေလာက္နဲ႕
ဘယ္သူကေလးစားမွာတုန္း။ သူ႕မွာက အားနည္းခ်က္တစ္ခုပဲရွိတယ္။ သူ႕အမ ႏွင္းၿဖဴ။
=
ႏွင္းၿဖဴက မင္းေအာင္ရဲ႕ အမအရင္း အသက္ ၁ႏွစ္ပဲကြာတယ္။ ႏွင္းၿဖဴနဲ႕ မင္းေအာင္က ေမာင္ႏွမ အရင္းဆိုေပမယ့္ ရုပ္ခ်င္းက တၿခားစီ။ မင္းေအာင္က ၀က္ၿခံ ပရဗြ။ အသားမည္းမည္း။
ကြမ္းေတြစား၊ ေဆးလိပ္ေတြေသာက္ေတာ့ ရုပ္က ရင့္ေထာ္ေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴကေတာ့ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း ႏွာတံေပၚေပၚ ႏွဳတ္ခမ္းက ထူထူ။ ဗမာဆန္ဆန္ ရင္ဖံုးထမီနဲ႕ အၿမဲေနတယ္။ ႏွင္းၿဖဴဒီလို ေနတာလည္းအေၾကာင္းရွိတယ္။
က်ဴရွင္မွာ ၁၀တန္းေက်ာင္းသားေတြက လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးခိုးငမ္းတာ။ ဒါကိုသူလည္းသိတယ္။ သိေတာ့ ကုန္းလိုက္ကြလုိက္နဲ႕ ခ်ာတိတ္ေတြကို ၿမဴဆြယ္တာ။ သိကၡာရွိရွိနဲ႕ ဖင္နန္႕တယ္လို႕ေၿပာရင္ပိုမွန္မယ္။
နွင္းၿဖဴဖင္နန္႕တာ သိသာေအာင္ က်ဴ၇ွင္ပံုစံေၿပာဥးီမယ္။
--
က်ဴရွင္က ရပ္ကြပ္အစြန္ေလးမွာ၇ွိတယ္။ၿခံက အက်ယ္ၾကီး။ အေရွ႕ဖက္မွာက ၿခင္း၀ိုင္း၊ ေဘာလံုး၊တစ္ခုခု ညေနဖက္ ကစားၾကတယ္။ ၿခံေၿခရင္းမွာက တဲထုိးထားၿပီး ကေလးေတြစာသင္တယ္။
ၿခံေနာက္ေဖးဖက္မွာမွ မင္းေအာင္တုိ႕ေမာင္ႏွမ ၂ေယာက္ေနတယ္။ နဂိုက အမယ္အုိၾကီးရွိတယ္။ ေသသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေမာင္ႏွမ၂ေယာက္ အိမ္ကို ၂ၿခမး္ၿခမး္ၿပီးေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴက မိီးဖိုေခ်ာင္ေဘးနားက အခန္း၊မင္းေအာင္က အိမ္ေရွ႕အခန္း။
မီးဖိုေခ်ာင္နဲ႕ ေရကၿပင္က တံခါးေပါက္တစ္ခ်ပ္ပဲၿခားတယ္။ အဲ့ေရကၿပင္တည့္တည့္မွာက အိ္မ္သာ။ ေၿပာရရင္ အိမ္သာထဲကေနၾကည့္ရင္ မီးဖိုခန္းနဲ႕ ႏွင္းၿဖဴ အခန္းတံခါးေပါက္ကိုတည့္တည့္ပဲ။
ခ်ာတိတ္ေတြက နဂိုကေတာ့ မသိမသာေခ်ာင္းတာေပါ့။ေနာက္ေတာ့ သိသိသာသာေတြေခ်ာင္းေတာ့တာပဲ။ မင္းေအာင္က စာက်က္ခိုင္းၿပီးေတာ့ အၿပင္ခနထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ဆုိ လူပ်ိဳေပါက္ေတြက ေနာက္ေဖးလစ္ေတာ့တာပဲ။
-
မလစ္ပဲေနမလား။ ႏွင္းၿဖဴက အဲ့အခ်ိန္ဆုိ မီးဖိုခန္းထဲမွာ ဟိုလွဳပ္ဒီလွဳပ္နဲ႕ ဘာေတြရွဳပ္ေနမွန္းကိုမသိတာ။ ေအာင္ဘေၿပာတာၿပန္ေၿပာရဦးမယ္။
ေက်ာင္းသားေအာင္ဘ။ ဆယ္တန္းကို ၂ခါက်၊ ၈တန္း၁ခါက်။ ႏွင္းၿဖဴကို စေခ်ာင္းတာလည္းဒီေကာင္ပဲ။
အဲ့ေန႕က..
" မနွင္းၿဖဴက ၿငဳပ္သီးေထာင္းေနတာကြ၊ ေဆာင့္ေၾကာင့္ၾကီးထုိင္ၿပီး ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္နဲ႕ေထာင္းေနတာ။ ငါလည္း ေသးေပါက္ခ်င္လို႕ေၿပးတာကြာ။ သူၿငဳပ္သီးေထာင္းသံၾကားေတာ့ ၾကည့္လိုက္မွ .. အကိတ္ကြာ။ အေနာက္ေန ေသခ်ာ ၿမင္ရတာ။
အိမ္သာဖက္ဖင္လွည့္ၿပီး ေထာင္းေနတာ။ ဒုတ္ ဒုတ္ ဆုိ ဖင္က လွဳပ္လွဳပ္သြားတာ။ ငါလည္းေသးေပါက္ၿပီးတာေတာင္ အိမ္သာထဲက မထြက္ပဲေခ်ာင္းေနတာ။ ဖင္က လွဳပ္ေနတာၾကည့္ရင္း တဒုတ္ဒုတ္ အသံနားေထာင္ရင္းနဲ႕ ဂြင္းထုလိုက္တာ ၁ခ်ီေတာင္ၿပီးသြားတယ္။
ေနာက္လည္း လစ္ရင္ ငါေခ်ာင္းေတာ့တာာပဲေဟ့ေကာင္ေရ"တဲ့။
ေအာင္ဘ တင္ပဲလားဆုိေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ၾၾကံဳေသးတယ္။ ငနီ..။ ေခြးနီလို႕ေတာင္ေခၚၾကတယ္။ ေခြးနီအဲ့ေန႕ကလည္း ေအာင္ဘေၿပာလုိ႕ေခ်ာင္းမယ္ဆိုၿပီး လစ္တာ။ ထံုးစံအတုိင္း ႏွင္းၿဖဴက ေလးဖက္ၾကီးေထာက္ၿပီး မီးဖိုေအာက္ ဘာကုန္းရွာေနလည္းမသိဘူး။
မသိရင္ေလးဖက္ကုန္းထားသလိုပဲ။ ေခြးနီလည္း ဆရာ့အမဖင္ၾကီးက ကိုယ့္ေရွ႕နားေလးမွာ ေလးဖက္ကုန္းထားတာၿမင္ေတာ့ တ အ အနဲ႕ဂြင္းထုလိုက္တာပဲတဲ့။
အမွန္ဆုိ ဒီေကာင္က တမင္ အသံထြက္ေအာင္လုပ္ၿပီးဂြင္းထုတာ။ ႏွင္းၿဖဴၾကားတာေပါ့။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတာ။ ဒီလိုနဲ႕ ႏွင္းၿဖဴ ၿမဴစြယ္တာ မ်ားမ်ားလာေတာ့ စားေနက်ေၾကာင္ဖားနဲ႕သြားၾကံဳပါေလေရာဗ်ာ။
--
အဲ့ေကာင္က ႏွစ္၀က္မွေၿပာင္းလာတဲ့ေကာင္။ အသက္က ၂၀ေလာက္ရွိေနၿပီ။ လင္းလင္းတဲ့ ။၁၀တန္းကိုေၿဖတာ ၃ခါ။ ေၿဖလိုက္မေၿဖလုိက္နဲ႕ေကာင္။ ငရွဳပ္။အိမ္ကလည္းမႏုိင္လို႕လႊတ္ထားတဲ့ ေကာင္။ ဒီေကာင္က ဒီက်ဴရွင္ေၿပာင္းလာလာခ်င္း ဆရာ့အမ သတင္းလည္းၾကားေရာ။
ခ်က္ခ်င္းဂြင္ဖန္ေတာ့တာ။ မိန္းမ အေတြ႕အၾကံုလည္းရွိေတာ့ ႏွင္းၿဖဴ ငတ္ေနတယ္ဆုိတာသိတယ္။ ပထမ တစ္ရက္ေတာ့ အမ်ားနည္းတူ ဂြင္းထုတာပဲ။ ေနာက္တစ္ရက္က်ေတာ့ တစ္မိ်ဳးတုိးပါေလတယ္။
ႏွင္းၿဖဴက ထံုးစံအတိုင္း ဖင္ၾကီးကုန္းၿပီး မီးဖုိေအာက္ ငံု႕ၿပီး ဟုိလွဳပ္ဒီလွဳပ္လွဳပ္ေနတာ။ ဒီခ်ိန္ က်ီြခနဲ အိမ္သာတံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္တယ္။ လွည့္ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ရွက္တာလည္း ခုမွရွက္ေတာ့ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။
ေၿခသံက တရွပ္ရွပ္နဲ႕ အနားကပ္လာတယ္။ ရွက္လြန္းလို႕ မ်က္နာၾကီးေတာင္ ထူအမး္ေနၿပီ။ ငါဘာေတြမ်ားလုပ္မိပါလညး္းေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေၿခသံနဲ႕အတူ တဖတ္ဖတ္နဲ႕ ဂြင္းထုေနတဲ့အသံလည္းၾကားရတယ္။
ဖင္တံုးၾကီးနဲ႕ လင္းလင္းရဲ႕လီးနဲ႕က သိပ္ေတာင္မကြာဘူး တစ္ေတာင္ေလာက္ပဲကြာေတာ့တယ္။ လင္းလင္းက ႏွင္းၿဖဴဖင္ေနာက္မွာ ခပ္တည္တည္ရပ္ၿပီးဂြင္းထုေနတာ။ ပါးစပ္ကလည္း..ဖင္ၾကီးကြာလိုးလုိက္ရရင္ရွယ္ပဲဆုိၿပီး ၾကိမ္း၀ါးေနတာ။
ကိုယ့္ဖင္ကို အေနာက္ကေန ဇိမ္နဲ႕ၾကည့္ရင္း ဂြင္းထုေနတာလည္းသိ၊ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္လည္း အေၿပာခံေနရတာေတာင္ ရွက္္စိတ္နဲ႕ ဏွာစိတ္က တန္းတူၿဖစ္ေနတာ။ ႏွင္းၿဖဴရွက္ေနတုန္းရွိေသး ပ်စ္ခနဲ ပ်စ္ခနဲ လရည္ပူပူေတြက ထမိန္ေပၚက်လာပါေလေ၇ာ။
အဲ့ေတာ့မွ လင္းလင္းက ႏွင္းၿဖဴခါး၂လံုးကို ကိုင္ၿပီး လီးနဲ႕ ထမိန္ေပၚမွာ ဖိၿပီး သုတ္ခ်လုိက္တာ။ မေၿပာင္မခ်င္းသုတ္တာ။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာ ၿပန္ထြက္သြားေကာ။
---
လင္းလင္းက ဒီေလာက္လုပ္တာေတာင္ ဘာမွမၿဖစ္တာသိေတာ့ ေနာက္ေန႕ တကယ္စားရဖု႕ိၾကံတယ္။ဒါေပမယ့္ မငး္ေအာင္က ဒီေန႕ ဘယ္မွမသြားေတာ့ စိတ္ေတြကိုညစ္လုိ႕။ အဲ့ခ်ိန္..
"ေဟ့ေကာင္ ငလင္း.." မင္းေအာင္ကလွမ္းေခၚလိုက္သည္။ "မင္းကြာ..ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီလည္းဒီ၁၀တန္းကို ၁သက္လံုးေၿဖမွာလားေဟ။ ေစာက္သံုးကိုမက်ဘူး။ မင္းကြာ..ဒီညေန အိမ္ၿပန္ရင္ စာအုပ္ေတြယူမသြားနဲ႕။ ဒီမွာပဲ အိမ္စာေတြလာၿပန္လုပ္။မင္းအိမ္ကုိငါမေန႕ကသြားေၿပာၿပိးၿပီ။"
ဟုတ္တာလည္းဟုတ္သည္။ လင္းလင္းက က်န္တာေတြသာ လက္ေစာင္းထက္တာ။ စာက်ေတာ့ တစ္လံုးမွမရ။ သခ်ာ္ဆုိ ညီမွ်ၿခင္း၂ဖက္ ဟိုဖက္ဒီဖက္ေတာင္ မေၿပာင္းတတ္။ "မင္းဒီည ၿမန္မာ ကဗ်ာထဲက ခက္ဆစ္ေတြအကုန္က်က္ရမယ္။ မရရင္ၿပန္မလႊတ္ဘူး။ ဒါပဲ"
မင္းေအာင္က တစ္ခ်က္လႊတ္ေၿပာကာထသြားသည္။ ေပ်ာ္သြားသည္မွာ လင္းလင္း။ မေပ်ာ္ခံႏုိင္ရိုးလား။ တစ္ညလံုး ဆရာ့အမကိုဘယ္လုိၾကံၾကံရၿပီေလ။
=========
"ငလင္း မင္းဘာေတြရၿပီလည္း။ "
"..."
"နာရီၾကည့္ဦး ၁၀နာရီထုးိေနၿပီ မင္းစက်က္တာ ၆နာရီထဲကေအး ဒီည တစ္လံုးေတာင္မရရင္ မအိပ္နဲ႕။ မနက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာင္မရရင္ေသမယ္"
"..ဟုတ္..အကုိ"
"ငါ အိပ္ေတာ့မယ္။ မင္းအိမ္မၿပန္နဲ႕ ဒီမွာပဲအိပ္ေတာ့.ငါ့ကုတင္ေဘးမွာ ၿခင္ေထာင္တစ္လံုးထပ္ေထာင္ထားတယ္။စာရမွ၀င္အိပ္ၾကားလား၊ မင္း မိဘက သူမ်ားထက္ ၃ဆပိုေပးထားတာကြ။ၾကိဳးစားပါ.. ငါဆုိရင္ *&()&6%%^&* "
က်ဴရွင္ဆ၇ာတို႕ထံုးစံအတိုင္း ေတာင္စဥ္ေရမရ ေ၇ာက္တတ္ရာရာေတြေလ်ာက္ေၿပာရင္း "ကဲ..ငါအိပ္ၿပီ..ဒါပဲ..မီးပိတ္ ၿခံတံခါးစစ္" ၁၂ေလာက္ဆို အိပ္ေတာ့ ၾကားလား"
"ဟုတ္..အကုိ"
..
၁၁နာရီထုိး..
ပုရစ္ေအာ္သံေတြပဲရွိသည္။ သာမန္လူဆုိရင္ေတာ့ ဒီခ်ိန္ၿခံက်ယ္ၾကီးထဲ ေၾကာက္လို႕တုန္ေနမည္။ ငလင္းကေတာ့ အၾကံနဲ႕ဆုိေတာ့ လီးကုိဆုပ္လိုက္ မင္းေအာင္အေၿခေနၾကည့္လိုက္နဲ႕။
၁၁ခြဲက်ေတာ့ မင္းေအာင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
ထုိေတာ့မွ ဇာတ္လမ္းစသည္။ ႏွင္းၿဖဴအိပ္ခန္းတခါးကို သြားေခါက္သည္။
"ေဒါက္ေဒါက္..ေဒါက္"
"ဘယ္...သူ..လဲ"
"မႏွင္းၿဖဴ က်ေနာ္ငလင္းပါ..ဆရာကေသာ့ေပးထားတယ္ဆုိလို႕"
"ခနေလး.."
""က်ီြ""....
တံခါးဖြင့္သံမွာမက်ယ္လွေသာ္လည္း တိတ္ေနေသာေၾကာင့္ မငး္ေအာင္ နုိးမည္ကိုပင္ စိုးရိမ္ရသည္။
"ေရာ့..ဒီမွာၿခံေသာ့"
"ဟုတ္..မႏွင္းၿဖဴတံခါးလိိုက္ပိတ္ဦးေလ.."
"အငး္..အင္း.."
ၿခံေရွ႕နားကေဘာလံုးကြင္းနားအထိ တိတ္တိတ္ ေလး ေလ်ာက္လာၾကရင္း ငလင္းမွ တုန္႕ခနဲရပ္ကာ
"ႏွင္းၿဖဴ ဖင္ကၾကီးတယ္ေနာ္"
"အုိ.." ဒီေကာင္မွန္းအခုမွ ႏွင္းၿဖဴသိမိသည္။ မထူးးေတာ့... ..
"ႏွင္းၿဖဴ က်ေနာ့္ လီးကိုမွတ္မိလား။"
အေမွာင္ထဲမွာဆိုေပမယ့္ တဲဖက္က အလင္း မိန္ၿပၿပေၾကာင့္ မသဲမကြဲေတာ့ၿမင္ရသည္။
စကားတစ္တစ္ခြခြေတြကေတာ့ အတုိင္းသား..
"ဒီမွာ ကိုင္ၾကည့္.."
ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ပင္ လက္ကိုဆြဲကာ လီးေပၚတင္ေပးလိုက္သည္။
..
"အုိ..ၾကိီးလိုက္တာ။"
ဟုတ္သည္.. ငလင္း၏လိီးမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္လီးေလာက္ရွိသည္။ ေဆးထိုးထားသလို ေဂၚလီ၃လံုးထည့္ထားသည္။ ပုဆိုးအေပၚမွစမ္းသၿဖင့္ေဂၚလီေတာ့ မစမ္းမိေသး။
"ႏွင္းၿဖဴ ဖင္အလိုးခံခ်င္ေနတာမလား".
.."..."
"..ႏွင္းၿဖဴကို က်ဳပ္ အခုေဘာလံုးကြင္းထဲမွာလိုးမယ္"ဟုဆိုကာ တြန္းလွဲလိုက္သည္။
ငလင္း၏ အေၿပာေတြနဲ႕တင္ အဖုတ္က အ၇ည္ရြဲေနၿပီ။
ဒါတင္မက ငလင္း၏လက္ကလည္း ႏွင္းၿဖဴတင္ပါး၂လံုးကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ဆုပ္ကိုင္သည္။
က်န္လက္ကလည္း ၇င္ဖံုးေအာက္ေနပင့္ၿပီး နုိ႕ေတြကိုေခ်သည္။ ေအာက္ကႏွင္းၿဖဴမွာထြန္႕ထြန္႕ကိုလူးလ်က္။
ေၿမတလင္းမွာ တိ၇စၦာန္မ်ားလိုၿဖစ္ခ်င္တုိင္းၿဖစ္ေနၾကေတာ့သည္။
နွင္းၿဖဴ ေၿခနွစ္ေခ်ာင္းအားဆြဲၿဖဲကာ မညွာမတာ လီးကိုေဆာင့္ထည့္ခ်လိုက္သည္။
"ၿဗစ္...ၿဗိ..."
အား...အား.. အားး ၀ု ၀ူး
ေအာ္သံက စူးခနဲထြက္သြားသၿဖင့္ ပါးစပ္အား အတင္းအုပ္လုိက္သည္။
"နင့္လင္နုိးသြားမယ္ ေကာင္မရဲ႕ ေစာက္သံမထြက္နဲ႕ဟ" ဟုဆုိကာ
ညာလက္ၿဖင့္ႏုိ႕တစ္လ့ံုးကိုပင့္ကိုင္ ဘယ္လက္ၿဖင့္ ပါးစပ္ကို အုပ္ကာ
အားနဲ႕ေစာင့္ပါေတာ့သည္။
ႏွင္းၿဖဴမွာ အပ်ိဳမဟုတ္ေတာ့ေသာ္လည္း လီးမ၀င္တာၾကာသည့္ေစာက္ဖုတ္မွာ စီးပိုင္ေနသည္။
တင္ပါးေတြၾကားထဲမွာ သဲေတြနဲ႕လူးေနသည္။ ေစာက္ေရေတြနွင့္ ဖုန္ေတြေရာကာ ေၿခာက္ကပ္ကပ္ ၾကမး္ရွရွ..။
ဒါတင္မက ငလင္းက အားနဲ႕မညွာမတာ ေစာင့္လိုးသၿဖင့္ ေကာင္းတာထက္နာတာပဲခံစားရသည္။
"အု..အု..၀ု..၀ူူး"
ေအာ္သံေတြက အုပ္အုပ္ေလးဆုိပင္မယ့္ ပုရစ္သံကိုေတာ့ ဖုံးသြားသည္။
ငလင္းလည္း ဘာမွ ဂရုမစိုက္ေတာ့
ပုခံုးကို ကိုင္ကာ လီးကြ်တ္တဲ့အထိေေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။
.."အား..အေမ့..လုပ္ၾကပါဦး..အ အ..အ.. အကိုေရ...ေမာင္ေလးေရ.."
ႏွင္းၿဖဴမည္သုိ႕ပင္ အကူညီေတာင္းေတာင္း.. ငလင္းကေတာ့ လိုးခ်င္တုိင္းလိုးေနေတာ့သည္။
ဒီလိုႏွင့္..အခ်က္ေရေထာင္ခ်ိီလို႕ ႏွင္းၿဖဴ..ဘယ္ႏွစ္ခ်ီၿပီးမွန္းမသိ..ငလင္းကေတာ့ ေဆာင့္ေကာင္းေနတုန္း
=======
၂ေယာက္လံုးကို ၾကည့္ရင္း အိမ္ထဲမွေန ဂြင္းတုိက္ေနသူမွာ မငး္ေအာင္ၿဖစ္သည့္ အေၾကာင္းကိုေတာ့ အထူးေၿပာစရာမလိုေတာ့ေပ..။ ။
---
ၿပီး၏
Unicode fonts
အပြာ စာအုပ် (စ/ဆုံး)
ကျူရှင်ဆရာ
×××××××
မင်းအောင်က ကျူရှင်ဆရာ။ ကျူရှင်ဆရာဖြစ်သလို သိက္ခာကလည်းရှိတယ်။ မိန်းမ ကိစ္စအရှုပ်အရှင်းမရှိဘူး။ ရှိဖို့လည်း လူမထင်ပါဘူး။ ရုပ်ကလည်းဆိုးတာကိုး။ သူကလည်း မိ်န်းမတွေနဲ့ဆို ခပ်တန်းတန်းပဲဆက်ဆံတယ်။ မဆက်ဆံရင်လည်း သူ့အသက် ၂၃လောက်နဲ့
ဘယ်သူကလေးစားမှာတုန်း။ သူ့မှာက အားနည်းချက်တစ်ခုပဲရှိတယ်။ သူ့အမ နှင်းဖြူ။
=
နှင်းဖြူက မင်းအောင်ရဲ့ အမအရင်း အသက် ၁နှစ်ပဲကွာတယ်။ နှင်းဖြူနဲ့ မင်းအောင်က မောင်နှမ အရင်းဆိုပေမယ့် ရုပ်ချင်းက တခြားစီ။ မင်းအောင်က ၀က်ခြံ ပရဗွ။ အသားမည်းမည်း။
ကွမ်းတွေစား၊ ဆေးလိပ်တွေသောက်တော့ ရုပ်က ရင့်ထော်နေတာ။ နှင်းဖြူကတော့ မျက်နှာ၀ိုင်း၀ိုင်း နှာတံပေါ်ပေါ် နှုတ်ခမ်းက ထူထူ။ ဗမာဆန်ဆန် ရင်ဖုံးထမီနဲ့ အမြဲနေတယ်။ နှင်းဖြူဒီလို နေတာလည်းအကြောင်းရှိတယ်။
ကျူရှင်မှာ ၁၀တန်းကျောင်းသားတွေက လစ်ရင်လစ်သလို ခိုးခိုးငမ်းတာ။ ဒါကိုသူလည်းသိတယ်။ သိတော့ ကုန်းလိုက်ကွလိုက်နဲ့ ချာတိတ်တွေကို မြူဆွယ်တာ။ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ဖင်နန့်တယ်လို့ပြောရင်ပိုမှန်မယ်။
နှင်းဖြူဖင်နန့်တာ သိသာအောင် ကျူ၇ှင်ပုံစံပြောဥးီမယ်။
--
ကျူရှင်က ရပ်ကွပ်အစွန်လေးမှာ၇ှိတယ်။ခြံက အကျယ်ကြီး။ အရှေ့ဖက်မှာက ခြင်း၀ိုင်း၊ ဘောလုံး၊တစ်ခုခု ညနေဖက် ကစားကြတယ်။ ခြံခြေရင်းမှာက တဲထိုးထားပြီး ကလေးတွေစာသင်တယ်။
ခြံနောက်ဖေးဖက်မှာမှ မင်းအောင်တို့မောင်နှမ ၂ယောက်နေတယ်။ နဂိုက အမယ်အိုကြီးရှိတယ်။ သေသွားတဲ့နောက်ပိုင်းတော့ မောင်နှမ၂ယောက် အိမ်ကို ၂ခြမး်ခြမး်ပြီးနေတာ။ နှင်းဖြူက မိီးဖိုချောင်ဘေးနားက အခန်း၊မင်းအောင်က အိမ်ရှေ့အခန်း။
မီးဖိုချောင်နဲ့ ရေကပြင်က တံခါးပေါက်တစ်ချပ်ပဲခြားတယ်။ အဲ့ရေကပြင်တည့်တည့်မှာက အိ်မ်သာ။ ပြောရရင် အိမ်သာထဲကနေကြည့်ရင် မီးဖိုခန်းနဲ့ နှင်းဖြူ အခန်းတံခါးပေါက်ကိုတည့်တည့်ပဲ။
ချာတိတ်တွေက နဂိုကတော့ မသိမသာချောင်းတာပေါ့။နောက်တော့ သိသိသာသာတွေချောင်းတော့တာပဲ။ မင်းအောင်က စာကျက်ခိုင်းပြီးတော့ အပြင်ခနထွက်သွားတဲ့အချိန်ဆို လူပျိုပေါက်တွေက နောက်ဖေးလစ်တော့တာပဲ။
-
မလစ်ပဲနေမလား။ နှင်းဖြူက အဲ့အချိန်ဆို မီးဖိုခန်းထဲမှာ ဟိုလှုပ်ဒီလှုပ်နဲ့ ဘာတွေရှုပ်နေမှန်းကိုမသိတာ။ အောင်ဘပြောတာပြန်ပြောရဦးမယ်။
ကျောင်းသားအောင်ဘ။ ဆယ်တန်းကို ၂ခါကျ၊ ၈တန်း၁ခါကျ။ နှင်းဖြူကို စချောင်းတာလည်းဒီကောင်ပဲ။
အဲ့နေ့က..
" မနှင်းဖြူက ငြုပ်သီးထောင်းနေတာကွ၊ ဆောင့်ကြောင့်ကြီးထိုင်ပြီး ဒုတ်ဒုတ်ဒုတ်နဲ့ထောင်းနေတာ။ ငါလည်း သေးပေါက်ချင်လို့ပြေးတာကွာ။ သူငြုပ်သီးထောင်းသံကြားတော့ ကြည့်လိုက်မှ .. အကိတ်ကွာ။ အနောက်နေ သေချာ မြင်ရတာ။
အိမ်သာဖက်ဖင်လှည့်ပြီး ထောင်းနေတာ။ ဒုတ် ဒုတ် ဆို ဖင်က လှုပ်လှုပ်သွားတာ။ ငါလည်းသေးပေါက်ပြီးတာတောင် အိမ်သာထဲက မထွက်ပဲချောင်းနေတာ။ ဖင်က လှုပ်နေတာကြည့်ရင်း တဒုတ်ဒုတ် အသံနားထောင်ရင်းနဲ့ ဂွင်းထုလိုက်တာ ၁ချီတောင်ပြီးသွားတယ်။
နောက်လည်း လစ်ရင် ငါချောင်းတော့တာာပဲဟေ့ကောင်ရေ"တဲ့။
အောင်ဘ တင်ပဲလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ယောက်ြကြုံသေးတယ်။ ငနီ..။ ခွေးနီလို့တောင်ခေါ်ကြတယ်။ ခွေးနီအဲ့နေ့ကလည်း အောင်ဘပြောလို့ချောင်းမယ်ဆိုပြီး လစ်တာ။ ထုံးစံအတိုင်း နှင်းဖြူက လေးဖက်ကြီးထောက်ပြီး မီးဖိုအောက် ဘာကုန်းရှာနေလည်းမသိဘူး။
မသိရင်လေးဖက်ကုန်းထားသလိုပဲ။ ခွေးနီလည်း ဆရာ့အမဖင်ကြီးက ကိုယ့်ရှေ့နားလေးမှာ လေးဖက်ကုန်းထားတာမြင်တော့ တ အ အနဲ့ဂွင်းထုလိုက်တာပဲတဲ့။
အမှန်ဆို ဒီကောင်က တမင် အသံထွက်အောင်လုပ်ပြီးဂွင်းထုတာ။ နှင်းဖြူကြားတာပေါ့။ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားတာ။ ဒီလိုနဲ့ နှင်းဖြူ မြူစွယ်တာ များများလာတော့ စားနေကျကြောင်ဖားနဲ့သွားကြုံပါလေရောဗျာ။
--
အဲ့ကောင်က နှစ်၀က်မှပြောင်းလာတဲ့ကောင်။ အသက်က ၂၀လောက်ရှိနေပြီ။ လင်းလင်းတဲ့ ။၁၀တန်းကိုဖြေတာ ၃ခါ။ ဖြေလိုက်မဖြေလိုက်နဲ့ကောင်။ ငရှုပ်။အိမ်ကလည်းမနိုင်လို့လွှတ်ထားတဲ့ ကောင်။ ဒီကောင်က ဒီကျူရှင်ပြောင်းလာလာချင်း ဆရာ့အမ သတင်းလည်းကြားရော။
ချက်ချင်းဂွင်ဖန်တော့တာ။ မိန်းမ အတွေ့အကြုံလည်းရှိတော့ နှင်းဖြူ ငတ်နေတယ်ဆိုတာသိတယ်။ ပထမ တစ်ရက်တော့ အများနည်းတူ ဂွင်းထုတာပဲ။ နောက်တစ်ရက်ကျတော့ တစ်မိျုးတိုးပါလေတယ်။
နှင်းဖြူက ထုံးစံအတိုင်း ဖင်ကြီးကုန်းပြီး မီးဖိုအောက် ငုံ့ပြီး ဟိုလှုပ်ဒီလှုပ်လှုပ်နေတာ။ ဒီချိန် ကျွီခနဲ အိမ်သာတံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်တယ်။ လှည့်ကြည့်ချင်ပေမယ့် ရှက်တာလည်း ခုမှရှက်တော့ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။
ခြေသံက တရှပ်ရှပ်နဲ့ အနားကပ်လာတယ်။ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နာကြီးတောင် ထူအမး်နေပြီ။ ငါဘာတွေများလုပ်မိပါလညး်းပေါ့။ ပြီးတော့ ခြေသံနဲ့အတူ တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဂွင်းထုနေတဲ့အသံလည်းကြားရတယ်။
ဖင်တုံးကြီးနဲ့ လင်းလင်းရဲ့လီးနဲ့က သိပ်တောင်မကွာဘူး တစ်တောင်လောက်ပဲကွာတော့တယ်။ လင်းလင်းက နှင်းဖြူဖင်နောက်မှာ ခပ်တည်တည်ရပ်ပြီးဂွင်းထုနေတာ။ ပါးစပ်ကလည်း..ဖင်ကြီးကွာလိုးလိုက်ရရင်ရှယ်ပဲဆိုပြီး ကြိမ်းဝါးနေတာ။
ကိုယ့်ဖင်ကို အနောက်ကနေ ဇိမ်နဲ့ကြည့်ရင်း ဂွင်းထုနေတာလည်းသိ၊ ပျစ်ပျစ်နှစ်နှစ်လည်း အပြောခံနေရတာတောင် ရှက််စိတ်နဲ့ ဏှာစိတ်က တန်းတူဖြစ်နေတာ။ နှင်းဖြူရှက်နေတုန်းရှိသေး ပျစ်ခနဲ ပျစ်ခနဲ လရည်ပူပူတွေက ထမိန်ပေါ်ကျလာပါလေေ၇ာ။
အဲ့တော့မှ လင်းလင်းက နှင်းဖြူခါး၂လုံးကို ကိုင်ပြီး လီးနဲ့ ထမိန်ပေါ်မှာ ဖိပြီး သုတ်ချလိုက်တာ။ မပြောင်မချင်းသုတ်တာ။ ပြီးလည်းပြီးရော ပြန်ထွက်သွားကော။
---
လင်းလင်းက ဒီလောက်လုပ်တာတောင် ဘာမှမဖြစ်တာသိတော့ နောက်နေ့ တကယ်စားရဖု့ိကြံတယ်။ဒါပေမယ့် မငး်အောင်က ဒီနေ့ ဘယ်မှမသွားတော့ စိတ်တွေကိုညစ်လို့။ အဲ့ချိန်..
"ဟေ့ကောင် ငလင်း.." မင်းအောင်ကလှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "မင်းကွာ..ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလည်းဒီ၁၀တန်းကို ၁သက်လုံးဖြေမှာလားဟေ။ စောက်သုံးကိုမကျဘူး။ မင်းကွာ..ဒီညနေ အိမ်ပြန်ရင် စာအုပ်တွေယူမသွားနဲ့။ ဒီမှာပဲ အိမ်စာတွေလာပြန်လုပ်။မင်းအိမ်ကိုငါမနေ့ကသွားပြောပြိးပြီ။"
ဟုတ်တာလည်းဟုတ်သည်။ လင်းလင်းက ကျန်တာတွေသာ လက်စောင်းထက်တာ။ စာကျတော့ တစ်လုံးမှမရ။ သချာ်ဆို ညီမျှခြင်း၂ဖက် ဟိုဖက်ဒီဖက်တောင် မပြောင်းတတ်။ "မင်းဒီည မြန်မာ ကဗျာထဲက ခက်ဆစ်တွေအကုန်ကျက်ရမယ်။ မရရင်ပြန်မလွှတ်ဘူး။ ဒါပဲ"
မင်းအောင်က တစ်ချက်လွှတ်ပြောကာထသွားသည်။ ပျော်သွားသည်မှာ လင်းလင်း။ မပျော်ခံနိုင်ရိုးလား။ တစ်ညလုံး ဆရာ့အမကိုဘယ်လိုကြံကြံရပြီလေ။
=========
"ငလင်း မင်းဘာတွေရပြီလည်း။ "
"..."
"နာရီကြည့်ဦး ၁၀နာရီထုးိနေပြီ မင်းစကျက်တာ ၆နာရီထဲကအေး ဒီည တစ်လုံးတောင်မရရင် မအိပ်နဲ့။ မနက် ကဗျာတစ်ပုဒ်တောင်မရရင်သေမယ်"
"..ဟုတ်..အကို"
"ငါ အိပ်တော့မယ်။ မင်းအိမ်မပြန်နဲ့ ဒီမှာပဲအိပ်တော့.ငါ့ကုတင်ဘေးမှာ ခြင်ထောင်တစ်လုံးထပ်ထောင်ထားတယ်။စာရမှ၀င်အိပ်ကြားလား၊ မင်း မိဘက သူများထက် ၃ဆပိုပေးထားတာကွ။ကြိုးစားပါ.. ငါဆိုရင် *&()&6%%^&* "
ကျူရှင်ဆ၇ာတို့ထုံးစံအတိုင်း တောင်စဉ်ရေမရ ေ၇ာက်တတ်ရာရာတွေလျောက်ပြောရင်း "ကဲ..ငါအိပ်ပြီ..ဒါပဲ..မီးပိတ် ခြံတံခါးစစ်" ၁၂လောက်ဆို အိပ်တော့ ကြားလား"
"ဟုတ်..အကို"
..
၁၁နာရီထိုး..
ပုရစ်အော်သံတွေပဲရှိသည်။ သာမန်လူဆိုရင်တော့ ဒီချိန်ခြံကျယ်ကြီးထဲ ကြောက်လို့တုန်နေမည်။ ငလင်းကတော့ အကြံနဲ့ဆိုတော့ လီးကိုဆုပ်လိုက် မင်းအောင်အခြေနေကြည့်လိုက်နဲ့။
၁၁ခွဲကျတော့ မင်းအောင် အိပ်ပျော်သွားသည်။
ထိုတော့မှ ဇာတ်လမ်းစသည်။ နှင်းဖြူအိပ်ခန်းတခါးကို သွားခေါက်သည်။
"ဒေါက်ဒေါက်..ဒေါက်"
"ဘယ်...သူ..လဲ"
"မနှင်းဖြူ ကျနော်ငလင်းပါ..ဆရာကသော့ပေးထားတယ်ဆိုလို့"
"ခနလေး.."
""ကျွီ""....
တံခါးဖွင့်သံမှာမကျယ်လှသော်လည်း တိတ်နေသောကြောင့် မငး်အောင် နိုးမည်ကိုပင် စိုးရိမ်ရသည်။
"ရော့..ဒီမှာခြံသော့"
"ဟုတ်..မနှင်းဖြူတံခါးလိိုက်ပိတ်ဦးလေ.."
"အငး်..အင်း.."
ခြံရှေ့နားကဘောလုံးကွင်းနားအထိ တိတ်တိတ် လေး လျောက်လာကြရင်း ငလင်းမှ တုန့်ခနဲရပ်ကာ
"နှင်းဖြူ ဖင်ကကြီးတယ်နော်"
"အို.." ဒီကောင်မှန်းအခုမှ နှင်းဖြူသိမိသည်။ မထူးးတော့... ..
"နှင်းဖြူ ကျနော့် လီးကိုမှတ်မိလား။"
အမှောင်ထဲမှာဆိုပေမယ့် တဲဖက်က အလင်း မိန်ပြပြကြောင့် မသဲမကွဲတော့မြင်ရသည်။
စကားတစ်တစ်ခွခွတွေကတော့ အတိုင်းသား..
"ဒီမှာ ကိုင်ကြည့်.."
ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ပင် လက်ကိုဆွဲကာ လီးပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။
..
"အို..ကြိီးလိုက်တာ။"
ဟုတ်သည်.. ငလင်း၏လိီးမှာ လူကြီးတစ်ယောက်လီးလောက်ရှိသည်။ ဆေးထိုးထားသလို ဂေါ်လီ၃လုံးထည့်ထားသည်။ ပုဆိုးအပေါ်မှစမ်းသဖြင့်ဂေါ်လီတော့ မစမ်းမိသေး။
"နှင်းဖြူ ဖင်အလိုးခံချင်နေတာမလား".
.."..."
"..နှင်းဖြူကို ကျုပ် အခုဘောလုံးကွင်းထဲမှာလိုးမယ်"ဟုဆိုကာ တွန်းလှဲလိုက်သည်။
ငလင်း၏ အပြောတွေနဲ့တင် အဖုတ်က အ၇ည်ရွဲနေပြီ။
ဒါတင်မက ငလင်း၏လက်ကလည်း နှင်းဖြူတင်ပါး၂လုံးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်ကိုင်သည်။
ကျန်လက်ကလည်း ၇င်ဖုံးအောက်နေပင့်ပြီး နို့တွေကိုချေသည်။ အောက်ကနှင်းဖြူမှာထွန့်ထွန့်ကိုလူးလျက်။
မြေတလင်းမှာ တိ၇စၦာန်များလိုဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေကြတော့သည်။
နှင်းဖြူ ခြေနှစ်ချောင်းအားဆွဲဖြဲကာ မညှာမတာ လီးကိုဆောင့်ထည့်ချလိုက်သည်။
"ဗြစ်...ဗြိ..."
အား...အား.. အားး ၀ု ၀ူး
အော်သံက စူးခနဲထွက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်အား အတင်းအုပ်လိုက်သည်။
"နင့်လင်နိုးသွားမယ် ကောင်မရဲ့ စောက်သံမထွက်နဲ့ဟ" ဟုဆိုကာ
ညာလက်ဖြင့်နို့တစ်လ့ုံးကိုပင့်ကိုင် ဘယ်လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ
အားနဲ့စောင့်ပါတော့သည်။
နှင်းဖြူမှာ အပျိုမဟုတ်တော့သော်လည်း လီးမ၀င်တာကြာသည့်စောက်ဖုတ်မှာ စီးပိုင်နေသည်။
တင်ပါးတွေကြားထဲမှာ သဲတွေနဲ့လူးနေသည်။ စောက်ရေတွေနှင့် ဖုန်တွေရောကာ ခြောက်ကပ်ကပ် ကြမး်ရှရှ..။
ဒါတင်မက ငလင်းက အားနဲ့မညှာမတာ စောင့်လိုးသဖြင့် ကောင်းတာထက်နာတာပဲခံစားရသည်။
"အု..အု..၀ု..၀ူူး"
အော်သံတွေက အုပ်အုပ်လေးဆိုပင်မယ့် ပုရစ်သံကိုတော့ ဖုံးသွားသည်။
ငလင်းလည်း ဘာမှ ဂရုမစိုက်တော့
ပုခုံးကို ကိုင်ကာ လီးကျွတ်တဲ့အထိေဆောင့်ဆောင့်ချပါတော့သည်။
.."အား..အမေ့..လုပ်ကြပါဦး..အ အ..အ.. အကိုရေ...မောင်လေးရေ.."
နှင်းဖြူမည်သို့ပင် အကူညီတောင်းတောင်း.. ငလင်းကတော့ လိုးချင်တိုင်းလိုးနေတော့သည်။
ဒီလိုနှင့်..အချက်ရေထောင်ချိီလို့ နှင်းဖြူ..ဘယ်နှစ်ချီပြီးမှန်းမသိ..ငလင်းကတော့ ဆောင့်ကောင်းနေတုန်း
=======
၂ယောက်လုံးကို ကြည့်ရင်း အိမ်ထဲမှနေ ဂွင်းတိုက်နေသူမှာ မငး်အောင်ဖြစ်သည့် အကြောင်းကိုတော့ အထူးပြောစရာမလိုတော့ပေ..။ ။
---
ပြီး၏
Comments
Post a Comment