ရြာသူေလး
Unicode fonts
.........
ရွာသူလေး
လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်က ဦးသာလှမိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ်ကင်ဆာရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင်ကပင် ဦးသာလှတို့နှင့်တဆက်တည်း ရှိနေသော မြေကွက်ကိုဝယ်ယူ၍ ၂ ခန်း ၃ ခန်း မြေစိုက်အိမ်တစ်လုံးဆောက်ပေးကာ မရင်မေ ကိုနေထိုင်စေသည်။ခြံက ပေတစ်ရာပတ်လည်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုခြံထဲတွင် သနပ်ခါးပင်များ စိုက်ပျိုးထား၏။မရင်မေက စိုက်ပျိုးရေးဝါသနာပါသည်။ဆယ်တန်း အောင်ပြီးလည်းဖြစ်၏။မေထုန်နို့စားနွားမ သုံးကောင်လည်းရှိသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့ တူဝရီးမှာ ဤရွာတွင် စီးပွားရေးချောင်လည်သူများဖြစ်ကြ၏။အမျှော်အမြင် ရှိသူများ ဖြစ်ကြ၍ အဝီစိတွင်းတူးကာ စိုက်ပျိုးရေးကို တိုးချဲ ့ကာလုပ်ကိုင်ကြသည်။
အနှစ် ၂၀ ကျော်ကြာပြီဖြစ်၍ မရင်မေသည် ဤရွာသူလုံးလုံးဖြစ်နေပါပြီ….
ရွာ၏သာရေး နာရေးလှုမှုရေးကိစ္စရပ်များတွင် ရှေ့တန်းမှပါဝင်၍ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်သည်။မရင်မေက ဦးဆောင်၍ အမျိုးသမီးဝတ်အသင်းဖွဲ့ကာ အဖိတ် ဥပုသ်ထွက်နေ့တိုင်း ရွာလည်ဓမ္မာရုံတွင် ဝတ်တက်ကြ၏။စုစုပေါင်း အမျိုးသမီးကြီးငယ် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိ၏။
“….အမ….ပြန်ရောက်ပြီလား…”
“…..အေး…..ရောက်နေတာကြာပလား…”
“….ဟုတ်ကဲ့….”
ဘကြည်က ရေနွေးကြမ်းသောက်ရင်း ခရမ်းချဉ်သီးများအပြည့်အမောက်ထည့်ထား သော ထန်းခေါက်တောင်းတစ်လုံးကို ခေါင်းပေါ်ရွက်၍ ဝင်လာသော မရင်မေကိုနှုတ် ဆက်လိုက်ရာ မရင်မေကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
မရင်မေက လှေကားတက်ခုံပေါ်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးတောင်းကို ချမည့်ဟန်ဖြင့် ဒူးနှင့်ခါးကိုညွတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင့်မပြီး အောက်သို့ချလိုက် သည်။ထမီတိုတိုဝတ်ထားသဖြင့် တင်းရင်းစိုပြေသော ခြေသလုံးသားများ၏ သန်စွမ်းမှု မို့မောက်သောရင်သားအစုံ ဝိုက်ကားသောပုံသဏ္႑ာန်ရှိသည့် ကားကား စွင့်စွင့် ငွါးငွါးဖွင့်ဖွင့်ရှိလွန်းလှသည့် ပြည့်ဖြိုးတင်းအိသော တင်သားဆိုင်ထွားထွားများ
ထိုသို့ ထိုသို့သော အလွန်အချိုးစားကျနသည့် ဣတိၳယအင်္ဂါရပ်များကို အရောင်လက်သောမျက်လုံးတို့ဖြင့် ဖျတ်ကနဲကြည့်လိုက်မိ၏။မရင်မေက ဆံထုံးကို ဖြည်ချရင်း ခေါင်းခုပုဆိုးဖြင့် ယပ်ခတ်သလိုလုပ်ကာ အမောဖြေနေသည်။
ပြည့်ဖြိုးတုတ်ခိုင်သော ပေါင်တံကြီးတွေက ထမီကို ထွင်းဖေါက်၍ အလှပြနေသည့်နှယ် ပေါ်ပေါ်လွင်လွင်ရှိလှသည်။
ဘကြည်မိန်းမ တင်အိလည်းလှပါသည်။အဖုအထစ်အမို့အမောက် အင်္ဂါရပ်များနှင့်ပြည့်စုံပြီး စွဲမက်စရာကောင်းလှပါသည်။တင်အိ က မရင်မေလောက် တော့ ဒေါင်မကောင်း…. သည်တော့ ရွှေဘိုမင်းကြိုက်လုံးကြီးပေါက်လှစတိုင်တော့ မဟုတ်။
အဲ တင်အိက မရင်မေထက်သာတာက အရွယ်ဂုဏ်…ငယ်ဂုဏ်… တင်အိ အသက်က အခုမှ ၃၀ ထဲ ဝင်ရုံရှိသေး၏။
ခက်သည်က ကျားဆိုသောသတ္တဝါသည် ကိုယ့်မိန်းမမည်မျှ ချောမောလှပပြီး စွဲမက်စရာ အင်္ဂါရပ်တွေနှင့်ပြည့်စုံပါစေ နေ့ရှိသရွေ့ ညရှိသရွေ ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလာသည့်အခါ ရိုးအီသွားတတ်ပါသည်။
အတွင်းသိ အစင်းသိ ကြာကြာပေါင်းလာသောအခါ တစ်ချိန်ကချစ်ခင်နှစ်သက်စွဲမက် စရာဟု ထင်ခဲ့သောအရာတွေက အပြစ်အသွင်ဆောင်လာပြီး အင််တင်တင် ညီးတီးတီးဖြစ်လာတတ်၏။
ထို့ကြောင့် အာရုံကိုအပြောင်းအလဲဖြစ်စေရန် ယခုလို တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် လုံးကြီးပေါက်လှ မိန်းမများကို ကိလေသာရမ္မက်လွှမ်းသော အကြည့်တို့ဖြင့် ငမ်းငမ်းတက်ကြည့်မိခြင်းဖြစ်ပါသည်။
စောစောက အဘဦးသာလှပြောခဲ့သော ကာမရောဂါဝမ်းတွင်းနာက ဘကြည်ကို စွဲကပ်လိုက်တော့၏။လီးရိပ်လီးငွေ့မသမ်းသော အဖုတ်ကြီးကို စိတ်ဖြင့် မှန်းဆကာ ရာဂစိတ်နယ်ပယ်ကို ကျယ်သလောက်ကျယ်အောင် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။လျှပ်တပြက် အကဲခတ်ရုံဖြင့် ဦးသာလှက ဘကြည်၏မနောနှင့် သဘောကိုရိပ်မိလိုက်သည်။ဘကြည်လိုလူစားသည် ကိလေသာအာရုံနှင့် ဖမ်းစားခြင်းခံရလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေ့တတ်ပြီး အသိတရားဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းချုပ် နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းဟု ဦးသာလှစိတ်ထဲက မှတ်သားလိုက်၏။
မရင်မေက အမောဖြေပြီး ထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုခန်းပေါ် တက်သွား၏။လှုပ်လီ လှုပ်လဲ့ နိမ့်ချီမြင့်ချီ အဆီခဲတွေစုခဲထားသည့် တင်ဆုံထွားထွား ကြီးက သူ့စိတ်ကို မြူဆွယ်ကလိသွားသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်မိ၏။
သည်တော့မှ သူ့လာရင်းကိစ္စကို သတိရတော့၏။ဦးသာလှက ပြုံးတုံ့တုံ့ မျက်နှာထားနှင့်……………..
“…………အေး…….. ငါ့တူမ အပျိုကြီးကလည်း ကာမရောဂါကို ထကြွတိုးပွားစေတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြီးနော်…. အဟဲ…. ဟဲ….ဟဲ…”
ဦးသာလှ စကားကြောင့် ဘကြည်မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်ရှက်ရိပ်သမ်းသွားပြီး တဟီးဟီးနှင့် ရယ်ပြလိုက်သည်။
“…..အဘ….ကျုပ်….ဟို…ဟို…”
ဘကြည်စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ဦးသာလှ လက်ကာပြလိုက်ရင်း ………..
“…နေနေ….မောင်ဘကြည်… အဘ…သိတယ်…”
“….မင်းငွေ…..လိုချင်လို့မဟုတ်လား…”
“…..ဟုတ်ကဲ့……..အဘ…”
ဘကြည်စိတ်ထဲ အံ့သြသွားတာအမှန်။သူ့အကြံကို ဦးသာလှဘယ်လိုသိနေသလဲ.. ဘကြည်၏စိတ်အခြေအနေကို ဦးသာလှက ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်……….
“…..မအံ့သြနဲ့မောင်…..မင်းရောက်လာတဲ့အချိန်ကို ငါက အင်္ဂဝိဇ္ဇာနည်းနဲ့တွက်ကြည့် လို့သိပြီးသား…..မင်းမှာငွေလိုနေတယ်…ဒီတစ်ခေါက် အရောင်းအဝယ်ကိစ္စမှာ မင်း အရှုံးကြီးရှုံးခဲ့တယ်……တခြားနေရာမှာ ရစရာမမြင်တော့ င့ါဆီရောက်လာတယ်… ကဲ… ဟုတ်တယ်…မဟုတ်လား….”
ဘကြည်တစ်ယောက် ဟုတ်ကဲ့ ဟုပင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ကြီးဖြင့် ဦးသာလှကိုပြူးပြူးကြီးကြည့်လျှက် ကြောင်အမ်းအမ်းကြီးဖြစ်သွားသည်။ ပြီးတော့မှ ခေါင်းကို ခပ်သွက်သွက်ငြိမ့်ကာ
“…..ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့…အဘ….”
ဘကြည် ဦးသာလှကို ယခင်ကထက်ပို၍ အထင်ကြီးလေးစားသွား၏။ ဓာတ်တွေ ပရမတ်တွေကိုလည်း လူပြိန်းလူနတွေနားလည်အောင် ရှင်းပြတတ်…. လောကီဂမ်ဘီရပညာရပ်တွေကလည်းတတ်…..အလွန် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဦးသာလှ ပါတကား………
ဦးသာလှကို အထင်ကြီးလေးစားစိတ်ဖြင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဦးသာလှ တစ်ယောက် သူ့တစ်ထပ်တိုက်ပုလေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပါ တော့သည်။မရင်မေတယောက် ထွက်များလာလေမလားဟု မီးဖိုခန်းဘက်ဆီ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
“….ရော့…မောင်ရင် လိုချင်တာ ၂ သိန်းခွဲမဟုတ်လား…”
မီးဖိုခန်းဘက်ဆီငေးနေစဉ် နောက်ကြောဘက်ဆီက ပေါ်လာသော ဦးသာလှ စကားသံနှင့်အတူနှစ်သိန်းခွဲထောင်တန်အထုပ်က သူ့ပေါင်ပေါ်ဖုတ်ကနဲကျလာ၏။
“……အော…ငွေပမာဏပါသိနေတဲ့ ဦးသာလှပါလား…”
ဘကြည် ကွပ်ပျစ်ပေါ်က ဆင်းလိုက်ပြီး ဦးသာလှခြေရင်းတွင်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ဦးသုံးကြိမ်ကန်တော့လိုက်တော့၏။
“…အေး…အေး….ဒီတခေါက်အဆင်ပြေပါစေကွာ…”
ဘကြည် ငွေထုပ်ကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဦးသာလှကိုနှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ဘကြည်တစ်ယောက် ဤကိစ္စရပ်တွေကို အင်္ဂဝိဇ္ဇာ ဗေဒင်နည်းဖြင့် သိရသည်မဟုတ်ဘဲ သူ့မိန်းမ တင်အိကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပြောထား၍ သိနေသည် ဆိုလျှင်……….
အဖိတ်နေ့ည ဝတ်တက်စဉ်က တင်အိတစ်ယောက်ဝတ်အဖွဲ့ထဲ မပါဘဲ ဦးသာလှထံရောက်နေခဲ့သည်ဆိုလျှင်………………
ထိုနေ့ည သွေးသားဆန္ဒနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကြီးအဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဦးသာလှရင်ခွင်ထဲမှာ ဦးသာလှ၏အပွေ့အဖက်ကို ခံယူထားစဉ် ငွေကြေးကိစ္စပြောခဲ့သည်ဆိုလျှင်……………..
ထိုနေ့ည ပြန်ခါနီးတွင် ဦးသာလှက……
“………၂ သိန်းခွဲဟုတ်လား…. အေး..အေး….သန်ဘက်ခါ ညီးယောကျာ်းကို ငါ့ဆီ လွှတ်လိုက်….” ဟု မှာကြားလိုက်သည်ဆိုလျှင်……ဘကြည်တစ်ယောက် ဦးသာလှထံမှ အလွယ်တကူ ငွေ ၂ သိန်းခွဲချေးယူရရှိခဲ့သည့်အတွက် အခုလို ပျော်ရွှင်နိုင်မည်လော……….
ဦးသာလှကိုလည်း အထင်ကြီးလေးစားနိုင်ပါအုံးမည်လော…. သို့သော် နှစ်ယောက်လုံးပြုံးနေကြ၏။
သို့သော်……….အဓိပ္ပါယ်ခြင်းကာ မတူပါလေ…….။
အဖိတ်နေ့ည…………။
ထိုအဖိတ်နေ့ညကို ဦးသာလှမမေ့ပါ……ဒီနေ့ည တင်အိလာမည်…. ရင်မေက အကျိုးအကြောင်းအစုံအလင်ကို ဦးသာလှအား ပြောပြထားပြီးဖြစ်၏။မရင်မေနှင့် တင်အိတို့ ညှိနှိုင်းကြသောစကားထဲတွင် ငွေ ၂ သိန်းခွဲရမည်… ဦးသာလှ၏သွေးသား ဆန္ဒကို လိုက်လျောဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။အများသူငါမရိပ်မိစေရန် ယောကျာ်းကို ငွေယူလွှတ်ရမည်။မည်သူမှမရိပ်မိနိုင်သည့် အဖိတ်နေ့ညကို ရွေးရမည်။အတိုးငွေ ၁၅ ကျပ်ဆိုလျှင် ၁၀ ကျပ်နှုန်းခံစားခွင့်ပေးမည်။
သို့သော် ယောကျာ်းကို ငွေပို့ခိုင်းစဉ် ၁၅ ကျပ်နှုန်းနှင့်ပေးအပ်ခိုင်းရမည်။ ၁၀ ကျပ်နှုန်းခံစားခွင့်ကို ဝတ်တက်သည့်ညမှ ကိုယ်တိုင်သွားယူရမည်။မရင်မေ ဘက်က တင်ပြသော အချက်အလက်များကို တင်အိကိုယ်တိုင်က ကျေနပ်ပြီးဖြစ်၍ ထိုအဖိတ်နေ့ညက တင်အိတစ်ယောက် ဝတ်တက်ဓမ္မာရုံတွင်ရောက်ရှိကြောင်း လက်မှတ်ထိုး၍ အသာလစ်ထွက်ခဲ့သည်။။ဝတ်တက်ခေါင်းဆောင်က မရင်မေမို့ ပွဲပြီးမီးသေအငြိမ်ဖြစ်၏။
ဝတ်တက်ချိန် တစ်နာရီ အသစ်သင်ကြားပို့ချသည်က ၂ နာရီခွဲ…. ဤအချိန်အတွင်း (၁၀)မိနစ်စော၍ပြန်ရောက်စေရမည်ဟု မရင်မေက အသေအချာ မှာ လိုက်ပြီးဖြစ်၏။တပါတ်ရစ်….. ယောဂီထမီအကျၤီလေးနှင့် တင်အိတယောက် တသွေးတမွေးလှလို့နေပါသည်။
အခုတပါတ် ကုန်ရှုံးလာသည့်အတွက် ယောကျ်ားကစိတ်ညစ်သည်ဟု ဆိုကာ အရက်ချည့်တွန်းသောက်နေ၏။မရင်မေဆီကရအောင် ပြောကြည့်ပါမည်ဟု
ချေွးသိပ်ရင်း အရက်ကိုလျော့သောက်ခိုင်းထားရ၏။ဒါတောင် ဝတ်တက်လာခါနီး ရမ်အကြီးတစ်လုံးဝယ်ပေးခဲ့ရသေးသည်။တင်အိကလည်း သူ့အကြံနှင့်သူမို့ ကျေနပ်စွာပင် အကြွေးဝယ်ပေးခဲ့ပါသည်။
မရင်မေ အစီအစဉ်အတိုင်း တိုက်နောက်ဖေးပေါက်က ဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။
“….ဒေါက်…ဒေါက်….ဒေါက်..ဒေါက်….”
မရင်မေသင်ပြထားသည့်အတိုင်း တံခါးခေါက်အချက်ပေးလိုက်သည်။ မကြာခင်တံခါးပွင့်လာ၏။တံခါးဝတွင် ဦးသာလှက ဘောင်းဘီပွပွ…စွပ်ကျယ်အကျီၤ လက်ပြတ်နှင့် မားမားကြီးရပ်နေလေသည်။ဦးသာလှ၏တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်နေဟန်ထားကိုကြည့်၍ တင်အိ ရင်တွေလှိုက်ဖိုလှုပ်ခတ်သွား၏။
လူကြီးက အသက် ၅၀ ကျော် ၆၀ အတွင်းဆိုသော်လည်း ကျန်းမာ သန်စွမ်းလှသည်။ရင်အုပ်ကားကား လက်မောင်းကြွက်သားကြီးတွေက ထစ်ဖုတုတ် ခိုင်လှသည်။ထို့အတူ ပေါင်တံ ခြေသလုံးကြွက်သားကြီးတွေက တင်းရင်းဖုထစ် သန်မာလှသည်။
ဦးသာလှက တင်အိ ဝင်သာအောင် ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး…..
“….ဝင်…ဝင်…..တူမကြီး….အထဲကို…”
တင်အိက ကိုယ်ကိုရို့၍ အတွင်းသို့ဝင်လိုက်၏။ဦးသာလှက တံခါးမင်းတုန်း ချက်ကို ထိုးပိတ်လိုက်သည်။အခုသူတို့ရောက်နေသောအခန်းမှာ ထမင်းစားခန်း ဖြစ်၏။ ၂ ခန်း ပတ်လည်ကျယ်ဝန်းပြီး မတ်တပ်ရပ်ချက်ပြုတ်ရသော မီးဖို စားစရာ များကို သိုလှောင်ထားသည့် ကြောင်အိမ် ၃ လုံးရှိ၏။
ထမင်းစားစရာနေရာမှာ ၂ ပေခွဲကျော်ကျော်ခန့်မြင့်ပြီး သစ်မာရှာထိုးသား များခင်းထားသည်။ထိုအပေါ်တွင် စားပွဲခုံဝိုင်းတစ်လုံးချထားပြီး ဝီစကီအကြီးတစ်လုံး …ကြက်ကြော်….ဝက်အူချောင်းကြော်…ငှက်ပျော်သီးဖီးကြမ်းတစ်ဖီး… ဝီစကီပုလင်း
ကအပြည့်မဟုတ်တော့….ထိုအထဲတွင် ကာမစွမ်းအားကို တိုးပွားစေသော ဖျံသိုစိမ်ထား၏။
“….ကဲ…အပေါ်တက်လေ…တူမကြီးရဲ့….အေးအေးဆေးဆေးပေါ့နော်..သွား…. ဟိုမှာ စားစရာတွေရှိတယ်…..စားနှင့်…”
တင်အိက မတ်တပ်ကြီးရပ်နေ၍ ဦးသာလှက ပြောလိုက်သည်။ လာကထဲက ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်ကိုယ်မို့ အရှက်တွေသိက္ခာတွေ ကျင့်ဝတ်တွေ အကုန်ခဝါ ချထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ကိုယ့်မေဓာရှိလျှင်….သူ့မေဓာလည်းရှိရမည်ပင်……………….
ပြီးတော့ ကိုယ်ရချင်တဲ့ငွေက နည်းနည်းနောနော မဟုတ်…. ဖာထွက်ခံလျင်တောင် ရမည်မဟုတ်……ပြီးတော့ ကိုယ်ကအပျိုမှမဟုတ်ဘဲ….ကလေးနှစ်ယောက်အမေ …အအို….ပြီးတော့ စောက်ဖုတ်ကလဲ ဖွတ်ဖွတ်ကျေအောင် လီးအလိုးခံထားရတဲ့ စောက်ဖုတ်… ဒီတော့ ဘာဆန်းတာမှတ်လို့…ပြီးတော့ တင်အိက ချောသည်… လှသည်….တောသူဆိုပေမင့် ရှေးအတိတ်ကုသိုလ်ကောင်းပုံရ၏။…. ဒီတော့ ခပ်ရဲရဲ
ခပ်ဟော့ဟော့ပင် ဆက်ဆံလိုက်သည်။အပေးကောင်း အပြုအစုကောင်းခဲ့ရင် ၂ သိန်းခွဲငွေ အလကားတောင် ရချင်ရနေအုံးမည်……။
“…..အဟစ်…အစ်…ခစ်…အဟင့်…ဟင့်….ယား…ယား…တယ်လို့…”
အနေရအထိုင်ရခက်လောက်အောင်ယားသည့်အတွက် တင်အိတစ်ကိုယ်လုံး ကော့တက်သွားရှာသည်။သည်တော့ နို့အုံကြီးက ပိုမို၍စူတင်းထွက်လာသည်။
ဦးသာလှက နို့တစ်လုံးကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလျှက်ကပင် တင်အိ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်သည်။ပေါင်တံကြီးတွေက…ထွား…တင်ဆုံကြီးတွေက ဖွံ့ထွား စွင့်ကားလွန်းနေသည့်အတွက် ဘောင်းဘီက တော်တော်နှင့် မကျွတ်ဘဲဖြစ်နေသည်။
“….ဟွန်း…..ခိုးချင်တာလဲပျာလို့…လက်နှေးတာလဲ ချာလို့…”
ဦးသာလှတစ်ယောက် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် တဏှာရမ္မက်တွေ မွှန်ထူနေပုံကို
အမြင်ကပ်ကပ်ရှိလှစွာ ဆူဆူဆောင့်ဆောင့်လေးမြည်တွန်ရင်း…. ကူချွတ်ပေးလိုက် ၏။တင်အိ အပြုအမူလေးက ဦးသာလှကို ကြည်နူးစွဲမက်သွားစေ၏။
ဘောင်းဘီတိုကျွတ်သွားသောအခါ ဖြူဝင်းထွားအိနေတဲ့ ပေါင်တံနှစ်သွယ် ကြားက တင်အိ စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို ဘွားကနဲမြင်လိုက်ရ၏။ တင်အိက ပိုမြင်ရအောင် ပေါင်နှစ်ခြမ်းကို မသိမသာဖြဲပေးလိုက်သည်။စောက်ဖုတ်ကြီးက ပေါင်အဟတွင် သိသိသာသာပြဲဟသွားပြီး အတွင်းသားနီနီနုနုတွေကိုပါ မြင်လိုက်ရ၏။
စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေက အညိုရောင်သမ်းနေပြီး ထူထူပွပွဖြစ် နေ၏။သူ့အရောင်နှင့်သူ ပိုင်းခြားထားသော စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အလွန့်အလွန်ကြည့် ကောင်းနေ၏။ဝင်းဝါမို့မောက်နေသော ဆီးခုံ။နက်ပြောင်မဲမှောင်နေသည့် စောက်မွှေး အညိုရောင်သမ်းနေသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား… ပြဲဟနေသော အတွင်းသား နီနီ…ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းက……ဦးသာလှလီးကြီးမှာ ထွားသထက်ထွား… တောင်သထက်တောင်….မာသထက်မာ…. ထန်သထက်ထန်လာပါ၏။
ဘောင်းဘီတိုကြားမှ တိုးတိုးထွက်နေသော လီးကြီးကို တင်အိက လက်ဖဝါးလေးနှင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်ရင်း…………..
“….ဟွန့်….ကဲ…..ကဲ….လွန်းတယ်…”
နှာခေါင်းလှလှလေးတွန့်ရှုံ့ရင်း ပြော၏။တင်အိက ဦးသာလှနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး……………
“….ကဲ….အသေအချာ….ထိုင်စမ်းပါ….တကထဲ….”
ဦးသာလှတစ်ယောက် လက်ရှိအသက်ထက် ၅ ပုံ ၁ ပုံခန့်ငယ်သွားသလားထင်ရ အောင် နုပျိုသွား၏။စိတ်ထဲမှာလဲ ပျော်ရွှင်မြူးကြွသွားသည်။တင်အိ မလာခင်ကပင် သောက်ထားနှင့်သော အရက်အရှိန်ကလည်း တက်နေပြီဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ကြမ်းပေါ် ဖင်ချထိုင်ပြီး ခြေဆင်းလျှက် ပေါင်ကို နဲနဲကားထား
လိုက်သည်။
“…….ကဲ…..ဘောင်းဘီချွတ်……”
တင်အိက ဘောင်းဘီတိုကို ကိုယ်တိုင်ချွတ်ပေး၏။ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် အနေအထားမို့ ခန္ဓာကိုယ်အလှည့်အပြောင်းလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း စောက်ဖုတ်ကြီးက ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဦးသာလှကို မြူဆွယ်လျှက်ရှိနေပါသည်။
ဦးသာလှက ဘောင်းဘီအချွတ်ရလွယ်အောင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပေါ်ထောက်ပြီး ကိုယ်ကိုကြွမြှောက်ပေးလိုက်သည်။ဖုထစ်မို့မောက်သော ရင်အုပ်လက်မောင်းကြွက်သားကြီးတွေက တင်းအစ်ကြွတက်လာသည်။
ဘောင်းဘီကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် ဦးသာလှလီးတန်ကြီးမှာ မတ်ကနဲ ထောင်တက်သွား၏။အညိုရောင်သမ်းနေသော လီးကြီးကို ဘွားကနဲ မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်အိ အံ့သြမှင်သက်သွား၏။မအံ့သြလို့လည်းမဖြစ်…. သူ့လီးတန်ကြီးက မြင်းလီးတန်ကြီးလောက်နီးနီးရှိသည်။သူ့စောက်ဖုတ်ကိုပင်… လက်နှင့်ယောင်ရမ်း၍ အုပ်မိလိုက်သည်။အရှည်ရှစ်လက်မ ကျော်ကျော်ခန့်ရှိသော လီးတုတ်ကြီးမှာ အကြောတွေပြိုင်းပြိုင်းထလျှက် အရေပြားတွေက ကြက်ပေါင်ကွင်း တုတ်တုတ်တွေ အထပ်ထပ်စွပ်ထားသလို အရစ်အရစ်ထနေသည်။
တစ်သက်နှင့်တကိုယ် မတွေ့ဖူးမမြင်ဖူးသေးသော လီးကြီးဖြစ်သည်။ တင်အိလည်းခေသူတော့ မဟုတ်ပါ။ဘကြည်နှင့်မညားခင်ကပင် ယခင်ရည်းစား ဟောင်း နှစ်ယောက်၏အလိုးကိုခံခဲ့ဖူးသည်။ထိုလီးမျိုးသည် ယောကျာ်းလူစဉ်မှီရုံသာ ရှိသည်။ခံလို့လည်း ကောင်းခဲ့ပါသည်။အခု ဦးသာလှလီးကြီးက သူမတခါမှ မမြင်ဖူးသေးသော ကြောက်ခမန်းလိလိ လီးကြီးဖြစ်နေပါတော့သည်။
ဒစ်ဖူးကြီးက တင်းပြောင်နေသော ခရမ်းချဉ်သီးကြီးပမာ နီညိုရောင် သမ်းနေသည်။ဦးသာလှက သူ့လီးကြီးကိုကြည့်၍ ကြောင်တက်တက်ဖြစ်နေသော တင်အိလက်ကိုဆွဲယူ၍ သူ့လီးကြီးကို ကိုင်စေလိုက်သည်။
တင်အိက မြွေတကောင်ကိုကိုင်ရသလို မဝံ့မရဲလေးကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ သံမဏိချောင်းကဲ့သို့ မာတင်းသောအတွေ့ကို နွေးနွေးရှိန်းရှိန်းကြီး ခံစားလိုက်ရ၏။
တင်အိအနေဖြင့် ယခုသွေးသားဆန္ဒဖလှယ်ပွဲတွင် လုံးဝအညံ့ခံ၍ မဖြစ်ပါ။ဦးသာလှကျေနပ်လျှင် ကျေနပ်သလောက် သူ့အဖို့အခွင့်အရေးတွေ ရလာနိုင်၏။ဦးသာလှသဘောကျနှစ်ခြိုက်စေမည့် အလုပ်မျိုးကို ကြားဖူးသလောက် လုပ်နိုင်သလောက် အစွမ်းကုန်လုပ်ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်၏။သူမချေးရမည့် ငွေတွေက နည်းနည်းနောနောမဟုတ်။ကုန်က အကြီးအကျယ်ရှုံးခဲ့သည့်အတါက် ရှင်းရမည့်ငွေတွေက မရှင်းနိုင်လျှင် သူ့ယောကျာ်းထောင်ကျပြီး ဘဝပါပျက်မည်။
ဘဝပျက်မည့်အရေးနှင့်ယှဉ်လိုက်လျှင် သူ့စောက်ဖုတ်ကို ဦးသာလှထံ ထိုးအပ်ရသည့်အလုပ်က ဘာမှမပြာပလောက်သည့် အလုပ်မဟုတ်။
သည်ကြားထဲ အပြုအစုကောင်းလျှင် ဦးသာလှ၏ပေးကမ်းရက်ရောမည့် အခွင့်အရေးတွေက တသီကြီး။မရင်မေက ပြောပြထား၍ အတွင်းရေးကို သိထားနှင့် ပြီးဖြစ်၏။
တကယ်အားဖြင့် မရင်မေသည်ပင် တူမ၊မွေးစားသမီးဆိုသော်လည်း ဦးသာလှ၏လူမသိသူမသိမယားသာဖြစ်နေ၏။သို့သော်…. အဖိုးကြီးက ပီမှ… ပိုင်မှ သူသဘောကျမှ သားကောင်ကို ကိုင်လေ့ရှိသည်။ပြဿနာကြီးငယ် မပေါ်ပေါက်စေ ရန် လုံခြုံစိတ်ချရအောင် အကွက်ချစီစဉ်ပြီးမှ သူ့ဆန္ဒကို အကောင်အထည်ဖေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးတက်ကွက်အဖြစ် တင်အိက ဦးသာလှ၏ပေါင်ကြားအတွင်းသို့ ဒူးတုတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်ကုန်းကာ လီးကြီးကို ခပ်တင်းတင်းဆုတ် ကိုင်လျှက် ပါးစပ်ဖြင့် ငုံခဲစုပ်ယူလိုက်သည်။လီးကြီးက တုတ်လွန်းသဖြင့် အကုန်လုံး သိမ်းကြုံးမငုံနိုင်ဘဲ တဝက်တပျက်သာ ငုံခဲထားနိုင်သည်။ပူနွေးစိုစွတ်သော အာငွေ့နှင့်ကြမ်းရှသောလျှာအတွေ့က အရေးပါသောကာမအကြောအစုံကို စုပ်ယူမိ လိုက်သောအခါ ဦးသာလှတစ်ယောက် ကော့တက်သွားပြီး အီးကနဲ ကောင်းကောင်း
ညီးညီးလိုက်သည်။
ဦးသာလှတစ်ယောက် တင်အိအပေါ်အမှတ်တွေ ပေးလိုက်သည်။ တင်အိအပြုအမူက သူသဘောကျနှစ်ခြိုက်သော အပြုအမူတွေဖြစ်နေ၏။ ကလေးနှစ်ယောက်ထွက်ပြီးသား စောက်ဖုတ်မို့ သူ့လီးဒဏ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံနိုင်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်လိုက်သည်။
“….ကဲ….ကဲ….တူမကြီး ခဏရပ်လိုက်အုံး….လေးလေး….မင်းကို သဘောကျသွားပြီး…အေး..အေး….ဆေး..ဆေးပေါ့နော်….”
ဦးသာလှစကားကြောင့် တင်အိတစ်ယောက် ဦးသာလှလီးကြီးကို လျှာဖြင့်ဝိုက်ပတ် ၍ လျှက်ပေးနေရာမှ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဒူးတုတ်လျှက် ကနွဲ့ကလျ ထိုင်နေသည်။
ဦးသာလှက တင်အိကိုယ်ကာယအလှများကို တဝကြီးကြည့်ရှုခံစားရင်း ဝီစကီတပန်းကန်ငှဲ့သောက်လိုက်သည်။ပုဂံပြန်အချ တင်အိက အဆင်သင့်ပင် ဝက်အူချောင်းနှစ်ချောင်းပါးစပ်ထဲခွံ့ပေးလိုက်၏။ဦးသာလှ တစ်ယောက် အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်နေစဉ် ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးကို အခွံနွာ၍ ပါးစပ်နားထိုးပေး လာသည်။ဦးသာလှက တဝက်ကျော်ကျော်ကို ကိုက်ယူစားလိုက်သည်။
ဤမျှဆိုလျှင် တင်အိသဘောထားကို အတော်အတန်ရိပ်မိသွားပြီ။တင်အိနှင့် လက်တွဲလို့ ကောင်းကောင်းကြီးရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“…ကဲ…တူမကြီး…ဦးလေးရဲ့ ပစ္စည်းကြီးကို ကျေနပ်ရဲ့လား…”
“…အဟင်း..ဟင်း…ကြက်သီးတောင်ထတယ်…”
“…ကဲ..ထ….အပေါ်က ခွထိုင်ပြီး…ကိုယ့်ဖာသာကို အဆုံးထိဝင်အောင်သွင်းကြည့် … ဦးက မဆင်မခြင် လုပ်မိရင် နာသွားမှာစိုးလို့….”
တင်အိ စိတ်ထဲ ဦးသာလှကို လေးစားသွားသည်။အမှန်အားဖြင့် တင်အိသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့လက်ခုပ်ထဲကရေသာဖြစ်၏။ကြိုက်သလိုလုပ်ခွင့်ရှိ၏။ သို့သော် ဦးသာလှက မလုပ်ပါ……..သူ့ကောင်းကိုယ်ကောင်း ကာမကိစ္စတွင် အပေးအယူမျှ
တစွာ ပြုမူလိုက်ပါ၏။
တင်အိက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးသာလှပုခုံးကိုကိုင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ထိုင်လိုက်သည်။လီးကြီးနှင့်စောက်ဖုတ်အဝ တေ့ထောက်မိသောအခါ ဦးသာလှက တင်အိ ဖင်ဆုံထွားထွားကြီးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်မပေးထားလိုက်၏။တင်အိက ခွထိုင်လျှက်ကပင် ဦးသာလှလီးတံတုတ်တုတ်ကြီးကို သူ့လက်နှင့်အကျအန ဆုတ်ကိုင် သူ့အဖုတ်ဝနှင့် အသေအချာ ချိန်လိုက်သည်။ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း ဖိသွင်းလိုက်၏။
“…..ဖွိ…ဖွိ…ဖွစ်…ပြွတ်….ဗြစ်….ဖွတ်….ဖွိဖွိ……ဖွစ်….ပြွတ်…”
လီးတံကြီးက တဖြည်းဖြည်းချင်းစောက်ခေါင်းလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ နစ်နစ် ဝင်လာသည်။ကလေးမွေးဖူးသောမိန်းမမို့ ထိန်းချုပ်ချိန်ဆရမည့်အထာကို မှန်းဆ တတ်သူပီပီ ထိန်းလိုက်သွင်းလိုက် ဖိလိုက်နှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုလုပ်နေသည်။
သူ့သဘောနှင့်သူ စိတ်တိုင်းကျပြုလုပ်နေသည်မို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မနာကျင်ဘဲ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ကာမအရသာထူးကြီးကို လီးကြီးကတဆင့် ခံစားနေရသည်။
ပါးစပ်ကလေးဟလိုက်……….မျက်နှာလေးရှုံ ့မဲ့လိုက်နှင့်အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံဖြစ်နေရှာသော တင်အိကိုကြည့်၍ ဦးသာလှသဘောကျနေပါတော့သည်။ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသောအခါ လီးကြီးက အဆုံးထိနစ်ဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးလောက်သာ လိုတော့သည်။နာကျင်မှာစိုး၍ ထိန်းသွင်းနေသည့်ကြားက ခံချင်စိတ်နှင့်အားမလို အားမရစိတ်ရောထွေးသွားကာ တင်အိ ကဆတ်ကနဲ ထိုင်ချလိုက်သည်။
“…..ဖရစ်…ဗြစ်….ဖျစ်….ဒုတ်…..ပြွတ်….”
“….အမေ့…အင့်….အ….အီး…အား…အ….”
လီးထိပ်ကြီးနှင့် သားအိမ်ဝမှာ တင်းကနဲ ဒုတ်ကနဲပြစ်ဆောင့်သွားရာ နာကောင်းအီဆိမ့်သော ကာမအရသာကြီးကို ပြိုင်တူခံစားလိုက်ရသည်။ ခေတ္တမျှ
ငြိမ်နေပြီးနောက် တင်အိက ဦးသာလှပုခုံးကို အားယူဖိထားရင်း ကိုယ်ကိုမြှောက်ကြွ လိုက်ပြန်သည်။ဖိသွင်းစဉ်ကနှင့်မတူဘဲ အကြွတွင် အနည်းငယ်မြန်ဆန်၏။တဖန် စောစောကလို တဖြည်းဖြည်းပြန်ဖိသွင်းသည်။စောက်ရည်ကြည်တွေက စိုရွှဲအိုင်ထွန်း နေပြီမို့ ပို၍ ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့လာတော့သည်။
ဤနည်းအားဖြင့် အချက် ၂၀ ကျော်ခန့်ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ တင်အိ ရမ္မက်စိတ်တွေက အပြင်းအထန်ထကြွလာပါတော့သည်။
မြှောက်ကြွ ပြန်ဖိချဆောင့်ချက်တွေက စိပ်စိပ်လာသည်။မြန်မြန်လာ သည်။ထန်ထန်လာသည်။သန်သန်လာသည်။
“…..ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်….”
“…..ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်…”
“….ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်…”
“….အမေ့…အား…အင့်….အင့်….အမေ့…..အီး…အင့်…ကျွတ်…ကျွတ်… အင့်… အ…အီး…ရှီး…ကျွတ်…ကျွတ်…အမေ့…အား…”
တင်အိတစ်ယောက် ကာမဇောတွေအထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် တက်ကြွ ပြင်းထန်လာသည်။အထက်သို့ ကြွပြီးဆောင့်တိုင်းဆောင့်တိုင်း နို့အုံအိအိကြီးတွေက ထက်အောက် လှုပ်ရှားနေတော့သည်။
ဦးသာလှကမူ အထွေအထူးအားအင်မစိုက်ရဘဲ တင်အိ ပြုမူသမျှကိုသာ ဇိမ်ကျစွာ ခံယူနေပါသည်။သူ့ကိုယ်ကို အနည်းငယ်မတ်လိုက်ပြီး ရမ်းခါနေသော တင်အိနို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို သူ့လက်အစုံဖြင့် တင်းတင်းဆုတ်ချေပွတ်ဆွ ပေးလိုက်သည်။
လျှို ့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ကာမဓာတ်သတ္တိက နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆုတ်ချေ ပွတ်ဆွပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်……………..
“…..ဟီး…အီး…အမေ့….အမယ်လေး…”
ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အသံနက်ကြီးကို မြည်တမ်းရင်း တင်အိတကိုယ်လုံးလျှပ်စစ် လိုက်သလို တွန့်လိမ်ကော့တက်သွားသည်။တဆက်တည်းပင် ကာမပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိကြောင်း သငေ်္ကတအဖြစ် စောက်ရေပူတွေကို ဗျင်းကနဲ ဗျင်းကနဲ ပန်းထုတ် လိုက်တော့သည်။
တင်အိတကိုယ်လုံး ပျော့ခွေညွှတ်ကြသွားပြီး ဦးသာလှ ဘယ်ဘက်ပုခုံး ပေါ် မျက်နှာမှောက်ကျသွားတော့သည်။ဦးသာလှက တင်အိခါးသွယ်လေးကို လှမ်းဖက်လိုက်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ မှေးနေလိုက်သည်။
တင်အိအမောအပန်းပြေသည်အထိ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဦးသာလှ လက်အစုံက ချောမွတ်ပြည့်တင်းသော တင်သားဆိုင်ထွားထွားအိအိကြီးကို စုံချီဆန်ချီပွတ်လျှက် ရှိပါတော့သည်။
အမောပြေ၍ထင်သည် တင်အိက ဦးသာလှပုခုံးပေါ်တွင်မှောက်အပ် ထားသော မျက်နှာကို ခွာလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်၏။သူမမျက်နှာလေးက နွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသော်လည်း ကျေနပ်သော ပီတိရိပ်တွေက ထင်ဟပ်နေသည်။
ကိုယ်အလှုပ်တွင် စောက်ဖုတ်အတွင်း နင့်ကနဲ လှိုက်ကနဲ ထူပူသွား၏။
“……အမလေးတော့…..ဘုရား…..ဘုရား….”
တင်အိစိတ်ထဲ တကယ်ပင် အမလေးတမိလိုက်သည်။မတလို့ဖြစ်ရိုးလား….. ကိုယ်တော်ဘုရား၏လီးတံကြီးက သံမဏိတိုင်ကြီးစိုက်ထားသလို ခိုင်ခိုင်မတ်မတ် ကြီး ရှိနေသေး၏။တင်အိသဘောထားကို ဦးသာလှကရိပ်မိလိုက်၍…..
“…..ဘာလဲ….အိလေးက…သဘောကျနေတာလား…”
“….ဟင့်….အင်း….ဝေးသေး…”
ဦးသာလှနှုတ်ဖျားက အလိုလိုအခေါ်အဝေါ်တွေ ပြောင်းလဲသွား၏။တင်အိကို
အိလေးတဲ့……………………
“….ဒါဆို…တော်ပြီပေါ့…”
“…..ဟင့်အင်း…”
“….ဒါဆို….သဘောကျတယ်ပေါ့….”
“….ဟင့်….အင်း…”
ဦးသာလှက တင်အိအမူအယာကြောင့် အူယားပြီး စိတ်မရှည်ဖြစ်ကာ တင်အိခါးလေးကို ကြုံး၍ဆွဲဖက်ပစ်လိုက်သည်။
“….အမေ့…..ရှီး….ကျွတ်…ကျွတ်….”
တင်းကျပ်တောင်မတ်စွာ မြုပ်ဝင်နေသောလီးတန်တုတ်တုတ်ကြီးက ဦးသာလှခါးကို ဆွဲဖက်လိုက်သည့်အတွက် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဆွဲနှဲ့လိုက်သလို ဖြစ်ကာ ပူကနဲ ဖျင်းကနဲ ဖြစ်သွားသောကြောင့် တင်အိနှုတ်က လွှတ်ကနဲ အော်လိုက်မိသည်။
“…..အဟင့်…ဟင့်…ဟင့်….ဟောဒီအကိုကြီးကို……သိပ်ကြမ်းတာပဲ…..ကဲ…. ကြမ်းအုံး………..ကြမ်းအုံး….”
တင်အိက ငိုသံနွဲ့နွ့ဲလေးဖြင့် ဦးသာလှပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွလေးထုပစ်လိုက်သည်။
အချစ်ဓာတ်၏ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မူကြောင့် တင်အိနှုတ်ကလည်း အလိုလို အခေါ်အဝေါ်ပြောင်းသွား၏။ကိုယ့်အဖေအရွယ်လောက် အသက်ကြီးသူကို အကိုကြီးတဲ့…..အော်…ကာမ….ကာမ….လူကိုရူးသွပ်စေပါလား…….
“…….အိလေး….ကိုကြီးပုခုံးကို မြဲမြဲဖက်ထားနော်…”
“…..အင်းပါ….”
အင်းပါဟုသာပြောလိုက်ရသည်။ဦးသာလှဘာလုပ်မည်မသိ၍ ရင်တဖိုဖိုနှင့် မျှော်လင့်
နေရ၏။အတော်ထူးဆန်းလှသည့် လူဆန်းကြီး ဦးသာလှပင်…..
ဦးသာလှက ခြေဆင်းထိုင်နေရာမှ ဒူးနှစ်ချောင်းကို ကွေးပြီး သူ့ဖက်ဆွဲယူ လိုက်သည်။တင်အိကလည်း အနေအထားကျနရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေး၏။
ဦးသာလှဘယ်လက်က ကြမ်းကိုအားနှင့် ဖိထောက်ရင်း ညာလက်က တင်အိခါးသွယ်လေးကို ခပ်တင်းတင်းဖက်ကာ…
“…..အသေအချာ…ဖက်ထားနော်…”
“….ဟုတ်ကဲ့ရှင့်….ကျမလင်…”
တင်အိနှုတ်က ထွက်သွားသော စကားလုံးမှာ များများစားစားမဟုတ်…. ရေတွက်ကြည့်လျှင် ၆ လုံးမျှသာဖြစ်၏။သို့သော် ထို စိတ္တဇသဒ္ဒ ခေါ် ကာမရာဂ အားကောင်းလှစွာသော ထိုအသံ ၆ လုံးက ဦးသာလှကို အပိုင်ချီတုတ်ထားလိုက်ပါပြီ ဦးသာလှကျောရိုးတလျှောက် စိမ့်သွားသည်အထိ ထိုအပြော ထိုအသံ ထိုဟန်ပန်လေးက တင်အိမှ တင်အိဟု စွဲစွဲလန်းလန်းဖြစ်သွားစေပါသည်။
နုပျိုသန်စွမ်းသော အင်အားသစ်တွေ ဝင်ရောက်လာ၏။ထို့ကြောင့် ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ အားမာန်သွင်းလျှက် “…ဟိတ်…” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဖျပ်ကနဲ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
အားမာန်ပါသော ထိုရင်ခေါင်းသံကြီးက တင်အိကိုပါ လန့်ဖျန့်သွားစေ ပါသည်။ပြီးမှ ပြုံးမိ၏။
တင်အိတစ်ယောက် စောက်ဖုတ်ကြီးပါပြုံးဖြီးလာသည့်အလား တသိမ့်သိမ့်တငြိမ့်ငြိမ့်ဝေဒနာလှိုင်းတွေရိုက်ခတ်သွားသည်။
ဦးသာလှက မတ်တပ်ရပ်ပြီးသည်နှင့် တင်အိဒူးကောက်ကွေးအတွင်းသို့ လက်နှစ်ဖက်လျှိုသွင်းကာ ဖင်ဆုံကြီးအောက်မှ ပင့်မထားလိုက်သည်။အလားတူ တင်အိလက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဦးသာလှ၏လည်ပင်ကြီးကို ချိတ်ဖက်ထားလိုက်၏။
သူ့ယောကျာ်း ဘကြည်သည်ပင် ဦးသာလှလို လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ဤအချက်က ဦးသာလှ၏အားအင်ဗလသတ္တိမှာ အရွယ်နှင့်မမျှအောင် ကြီးမားသန်စွမ်းကြောင်း ပြသနေ၏။
တချီတမောင်း ကောင်းကောင်းကြီးပြီးဆုံးသွားသော်လည်း သွေးသား ဆူဖြိုး ကာမဓာတ်အားတွေ အဆက်မပြတ်တိုးပွားလျှက်ရှိနေသော တင်အိမှာ ကိလေသာ ရာဂစိတ်တွေ တဖန်နိုးကြွလာပြန်၏။
စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံး စူဖေါင်းကြွတက်လာပြီး ရွစိထိုးကာ တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့်ဖြစ်လာ၏။ခံချင်စိတ်တွေက ဒီရေအလား တိုးပွားလာပြန်သည်။
သူ၏သန်စွမ်းမှုကို ပြသချင်၍ စောက်ဖုတ်အတွင်းကြွက်သားတွေဖြင့် ဦးသာလှလီးတန်ကြီးကို ညှစ်၍ ညှစ်၍ပြလိုက်သည်။ထိုအတွေ့က ဦးသာလှလီးထိပ် ကြီးတခုလုံး ကျင်ထုံအီဆိမ့်တက်သွားစေသည်။ဤကဲ့သို့ လေးငါးခြောက်ခါမှ အားထဲ့၍ညှစ်ပေးရာ လီးချောင်းတံကြီးတခုလုံး ယားကြွလာသည်။လလေရတွေ ထွက်လုနီးနီးထိ ကောင်းလာသည်။
သည်အတိုင်းငြိမ်ခံနေလျှင် သေချာပေါက်သုတ်တွေထွက်ကုန်တော့မည်။ ထို့ကြောင့် ဦးသာလှက တန်ပြန်စစ်ထိုးသည့်အနေဖြင့် သူ့လီးကြီးကို အားထဲ့၍ တင်းခံလိုက်သည်။ညှစ်အားနှင့် ကန်အားအရှိန်ကြီးမားစွာ တိုက်ဆိုင်သွားသဖြင့် နှစ်ယောက်လုံး တုန်ခါသွားကြသည်။
ဦးသာလှက တင်အိကို ပွေ့မလျှက်ကပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဆင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် တိုက်အတွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်သည်။ထို့နောက် သူ့အိပ်ခန်းတွင်းသို့ ဝင်သည်။ထမင်းစားခန်းထဲမှ အိပ်ခန်းဆီထိလာရာ ခရီးတလျှောက်တွင် တင်အိ တစ်ယောက် ရင်တွေတသိမ့်သိမ့်ခုံကာ တငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် လိုက်ပါလာရင်း လီးအရသာ ကို ခံစားလာ၏။ တခါတခါ ဖင်ဆုံကြီးကို ကျုံ့၍ကျုံ့၍ ပွတ်ပွတ်ဆောင့်လိုက်သည်။ တသက်နှင့်တကိုယ် ဤမျှထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို အိပ်မက်ထဲမှာပင် မကြုံဖူးခဲ့ပါ။
ထိုခရီးစဉ်အတွင်း တင်အိတချီတမောင်း ကောင်းကောင်းကြီးပြီးခဲ့ပြန်၏။တင်အိ နှစ်ချီတိုင်တိုင်ကာမဆန္ဒပြီးဆုံးခဲ့သည့်တိုင်အောင် လူထူးလူဆန်း လူ့အံ့မခန်းကြီး ဖြစ်သော ဦးသာလှမှာ တချီမှ မပြီးသေးပါ။
အိပ်ခန်းထဲရောက်သောအခါ အလွန်သားနားလှပသော မွေ့ယာကြီး အထက်သို့ တင်အိခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပက်လက်ချလိုက်သည်။
လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးတဖက်ဆီသို့ပြစ်ချလျှက် မျက်လုံးစုံမှိတ်ရင်း တင်အိ တစ်ယောက် မှန်းနေရှာသည်။သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကမူ ဦးသာလှခါးကို ချိတ်ထားလျှက်ရှိသည်။
အတော်အတန်အမောပြေသွားသောအခါ တင်အိခြေထောက်နှစ်ချောင်း ကိုဆွဲမလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ရင်ဘတ်ဆီဖိတွန်းထားလိုက်သည်။ သေချာအောင် ထပ်ဖိကြည့်လိုက်သေး၏။ထို့နောက် သူ့လီးကြီးကို ဒစ်အရင်းလောက် ရောက်သည်အထိ ဆွဲနှုတ်သည်။ပြီးတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြန်သွင်းသည်။
“…..ဖွစ်….ဖွစ်….ဗျစ်….ဗျစ်….ဖွစ်….ဘွတ်…..ဖွတ်….”
အဆုံးထိဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးအလို စောစောက အတိုင်းပြန်နှုတ်သည်။ စောက်ရေတွေကလည်း အိုင်ရွှဲဗွက်ထနေသလို စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း လီးတံကြီး ၏ဒဏ်ကို ကောင်းကောင်းကြီးခံနိုင်နေပြီမို့ စီးစီးပိုင်ပိုင်တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး အသွင်းအနှုတ်လုပ်လို့ရနေ၏။
ဦးသာလှက တင်အိရဲ့ ပေါင်တံဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးအပေါ် အသေအချာဖိထောက်၍ ခပ်ပြင်းပြင်းခပ်သွက်သွက် ဆောင့်ဆောင့်လိုးပါတော့သည်
“……ဖွစ်…ဖွတ်…ဖွပ်….အမေ့….အင့်….”
“…..ဖွစ်….ဖွတ်….ဖွပ်….အား….အီး….အင့်….”
“….ပြွတ်…ဒုတ်…ဒုတ်…ဗြစ်….ဖွတ်…ပြွတ်….ဖွစ်…ဖွတ်….”
“….ရှီး….ကျွတ်….ကျွတ်….အ…အီး…အင့်….အမေ့….ကျွတ်…ကျွတ်…အမယ်လေး… အီး….အား…..အင့်….”
တင်အိတယောက် ညီးညူလူးလွန့်ရင်း ဖင်ကြီးကို ကော့ကောခံသည်။ ဦးသာလှ၏ ဆောင့်ချက်တွေက ဂျက်အင်ဂျင်လို အရှိန်မပြတ်ဒလစပ်မြန်ဆန်လာ၏။
တင်အိ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက ဦးသာလှ၏လီးတန်ကြီးကို ညှစ်ညှစ်ဆွဲသည်။သူတို့သခင် ဘုရင်မကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူကို ပြန်လှန်ရန်တုံ့သကဲ့သို့ အင်နှင့်အားနှင့် ဆွဲဆွဲညှစ်ကြ၏။
ညှစ်အားဒဏ်ကြောင့် ဦးသာလှဒစ်ထိပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ထူပူကျင်ထုံလာ၏။ အထူးသဖြင့် ဒစ်အညှာရင်းရှိ အကြောမြှင်ကြီးမှာ ပြတ်လုမတတ် တင်းတောင့် လာသည်။ကျဉ်သော…….ယားသော….ဆိမ့်သော…. အီသော ဝေဒနာအပူလှိုင်းတွေ က လချောင်းတံကြီးတလျှောက် လှည့်ပတ်မွှေနှောက်နေ၏။
အချက်ပေါင်းတစ်ရာအရောက်တွင် တင်အိနှုတ်ဖျားက “အီးကနဲ” အသံနက်ကြီးမြည်ဟီးလျှက် ကော့ထိုးတက်သွား၏။ဦးသာလှလည်း အလားတူ ဝေဒနာမျိုးကြီးခံစားကာ သုတ်ရေပူတွေကို ပြိုင်တူပန်းထုတ်လိုက်ကြသတည်း။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
တင်အိက ဘကြည်ကို အသေအချာ မှာလိုက်၏။
“….တော်….ဦးသာလှကို ……လေးလေးစားစား…ဆက်ဆံနော်…”
“…..အေးပါ..ဟ…”
ကြီးသူကို ရိုသေသောကြောင့်လားမသိ ငွေ ၂ သိန်းခွဲကို ဦးသာလှထံမှ ရှောရှော ရှူရှူရလာခဲ့သည်။ဘကြည်မျက်နှာပြုံးလျှက်………အလားတူ ဦးသာလှ မျက်နှာမှာလည်း………………………………..။
ပြီးပါပြီ။
Zawgyi fonts
........
ျရာသူေလး
ၾလႏၡဲ့ေသာ ၂ ႏြစၡႏ္႔က ဦးသာလြမိႏ္းမ မအံုး႐ြင္ သားအိမၠင္ဆာေရာဂါ ႏြင့္ ၾကၾယႅႏၡဲ့သၫ္။မအံုး႐ြင္ မၾကၾယႅႏၡငၠပင္ ဦးသာလြတို႔ႏြင့ၱဆကၱၫ္း ႐ြိေေနသာ ေ်မၾကကၠိုဝယ္ယဴ၍ ၂ ခႏ္း ၃ ခႏ္း ေ်မစိုက္အိမၱစႅံုးေဆာက္ေပးကာ မရင္ေမ ကိုေနထိုင္ေစသၫ္။်ခံက ေပတစ္ရာပတႅၫၠ္ယ္ဝႏ္းသ်ဖင့္ ထို်ခံထဲၾတင္ သနပၡါးပငၼ္ား စိုကၸ္ိဳးထား၏။မရင္ေမက စိုကၸ္ိဳးေရးဝါသနာပါသၫ္။ဆယၱႏ္း ေအာင္်ပီးလၫ္း်ဖစ္၏။ေမထုႏ္ႏို႔စားႏျားမ သံုးေကာငႅၫ္း႐ြိသၫ္။ထို႔ေႀကာင့္ သူတို႔ တူဝရီးမြာ ဤျရာၾတင္ စီးျပားေရးေခ္ာငႅၫ္သဴမ္ား်ဖစ္ၾက၏။ေအမြ္ာ္အ်မင္ ႐ြိသူမ္ား ်ဖစ္ၾက၍ အဝီစိၾတင္းတူးကာ စိုကၸ္ိဳးေရးကို တိုးခ္ဲ ႔ကာလုပၠိုင္ၾကသၫ္။
အႏြစ္ ၂၀ ေက္ာ္ၾကာ်ပီ်ဖစ္၍ မရင္ေမသၫ္ ဤျရာသူလံုးလံုး်ဖစ္ေနပါ်ပီ….
ျရာ၏သာေရး နာေရးလႈမႈေရးကိစၥရပၼ္ားၾတင္ ေ႐ြ႔တႏ္းမြပါဝင္၍ တကၱက္ၾၾကၾၾက လုပ္ေဆာင္သၫ္။မရင္ေမက ဦးေဆာင္၍ အမ္ိဳးသမီးဝတ္အသင္းၿဖဲ႔ကာ အဖိတ္ ဥပုၾသၳက္ေန႔တိုင္း ျရာလၫၶမၼာ႐ုံၾတင္ ဝတၱက္ၾက၏။စုစုေပါင္း အမ္ိဳးသမီးႀကီးငယ္ ၅၀ ေက္ာၡႏ္႔႐ြိ၏။
“….အမ….်ပႏ္ေရာက္်ပီလား…”
“…..ေအး…..ေရာက္ေနတာၾကာပလား…”
“….ဟုတၠဲ့….”
ဘၾကၫၠ ေေရႏျးၾကမ္းေသာက္ရင္း ခရမ္းခ္ၪ္သီးမ္ားအ်ပည့္ေအမာကၳည့ၳား ေသာ ထႏ္းေခါက္ေတာင္းတစႅံုးကို ေခါင္းေပၚျရက္၍ ဝငႅာေသာ မရင္ေမကိုႏႈတ္ ဆကႅိုက္ရာ မရင္ေမကလၫ္း အလိုက္သင့္ ်ပႏ္ႏႈတ္ဆကႅိုက္၏။
မရင္ေမက ေလြကားတကၡံုေပၚၾတင္ ခရမ္းခ္ၪ္သီးေတာင္းကို ခ္မည့္ဟႏ္်ဖင့္ ဒူးႏြင့ၡါးကိုျညတ္၍ လက္ႏြစၹက္်ဖင့ၸင့ၼ်ပီး ေအာက္သို႔ခ္လိုက္ သၫ္။ထမီတိုတိုဝတၳားသ်ဖင့္ တင္းရင္းစိုေ်ေပသာ ေ်ခသလံုးသားမ္ား၏ သႏၥျမ္းမႈ မို႔ေမာက္ေသာရင္သားအစံု ဝိုကၠားေသာပံုသ႑ာႏ္႐ြိသည့္ ကားကား ျစင့ၥျင့္ ျငါးျငါးျဖင့ၹျင့္႐ြိၾလႏ္းလြသည့္ ်ပည့္်ဖိဳးတင္းအိေသာ တင္သားဆိုျငၳားၾထားမ္ား
ထိုသို႔ ထိုသို႔ေသာ အၾလႏ္အခ္ိဳးစားက္နသည့္ ဣတိၳယအဂၤါရပၼ္ားကို ေအရာငႅက္ေသာမ္ကႅံုးတို႔်ဖင့္ ဖ္တၠနဲၾကည့ႅိုကၼိ၏။မရင္ေမက ဆံထံုးကို ်ဖၫၡ္ရင္း ေခါင္းခုပုဆိုး်ဖင့္ ယပၡတ္သလိုလုပၠာ ေအမာေ်ေဖနသၫ္။
်ပည့္်ဖိဳးတုတၡိုင္ေသာ ေပါငၱံႀကီးေၾတက ထမီကို ၾထင္းေဖါက္၍ အလြ်ေပနသည့္ႏြယ္ ေပၚေပၚၾလျငႅင္႐ြိလြသၫ္။
ဘၾကၫၼိႏ္းမ တင္အိလၫ္းလြပါသၫ္။အဖုအထစ္အမို႔ေအမာက္ အဂၤါရပၼ္ားႏြင့္်ပည့ၥံု်ပီး ၿစဲမကၥရာေကာင္းလြပါသၫ္။တင္အိ က မရင္ေေမလာက္ ေတာ့ ေဒါေငၼကာင္း…. သၫ္ေတာ့ ေ႐ႊဘိုမင္းႀကိဳကႅံုးႀကီးေပါကႅြစတိုင္ေတာ့ မဟုတ္။
အဲ တင္အိက မရင္ေမထက္သာတာက အျရယၢဳဏ္…ငယၢဳဏ္… တင္အိ အသကၠ အခုမြ ၃၀ ထဲ ဝင္ရဳံ႐ြိေသး၏။
ခက္သၫၠ က္ားဆိုေသာသတၱဝါသၫ္ ကိုယ့ၼိႏ္းမမၫၼြ္ ေခ္ာေမာလြပ်ပီး ၿစဲမကၥရာ အဂၤါရပ္ေၾတႏြင့္်ပည့ၥံုပါေစ ေန႔႐ြိေသျရ႔ ည႐ြိေသျရ ့ ႏြစ္ေပါင္းမ္ားျစာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံလာသည့္အခါ ႐ုိးအီၾသားတတၸါသၫ္။
အၾတင္းသိ အစင္းသိ ၾကာၾကာေပါင္းလာေသာအခါ တစၡ္ိႏၠခ္စၡင္ႏြစ္သၾကၥဲမက္ စရာဟု ထငၡဲ့ေသာအရာေၾတက အ်ပစ္အၾသင္ေဆာငႅာ်ပီး အင္ၱငၱင္ ညီးတီးတီး်ဖစႅာတတ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ အာ႐ုံကိုေအ်ပာင္းအလဲ်ဖစ္ေစရႏ္ ယခုလို ေတာင့္ေတာင့္ ေ်ဖာင့္ေ်ဖာင့္ လံုးႀကီးေပါကႅြ မိႏ္းမမ္ားကို ကိေလသာရမၼကႅႊမ္းေသာ အၾကည့ၱို႔်ဖင့္ ငမ္းငမ္းတက္ၾကည့ၼိ်ခင္း်ဖစၸါသၫ္။
ေစာေစာက အဘဦးသာေလြ်ပာခဲ့ေသာ ကာေမရာဂါဝမ္းၾတင္းနာက ဘႀကၫၠို ၿစဲကပႅိုက္ေတာ့၏။လီးရိပႅီးေျင႔မသမ္းေသာ အဖုတ္ႀကီးကို စိတ္်ဖင့္ မြႏ္းဆကာ ရာဂစိတၷယၸယၠို က္ယ္ေသလာကၠ္ယ္ေအာင္ ်ဖႏ္႔က္ကႅိုက္သၫ္။လြ္ပၱ်ပက္ အကဲခတ္ရဳံ်ဖင့္ ဦးသာလြက ဘၾကၫ္၏ေမနာႏြင့္ ေသဘာကိုရိပၼိလိုက္သၫ္။ဘႀကၫႅိုလူစားသၫ္ ကိေလသာအာ႐ုံႏြင့္ ဖမ္းစား်ခင္းခံရလြ္င္ ပတ္ဝႏ္းက္ငၠို ေမ့တတ္်ပီး အသိတရား်ဖင့္ ်ပႏႅၫၳိႏ္းခ္ဳပ္ ႏိုျငၥမ္းမ႐ြိ်ခင္းဟု ဦးသာလြစိတၳဲက မြတ္သားလိုက္၏။
မရင္ေမက ေအမာေ်ဖ်ပီး ထမင္းဟင္းခ္က္်ပဳတ္ရႏ္ မီးဖုိခႏ္းေပၚ တက္ၾသား၏။လႈပႅီ လႈပႅဲ့ နိမ့ၡ္ီ်မင့ၡ္ီ အဆီခဲေၾတစုခဲထားသည့္ တင္ဆံုၾထားၾထား ႀကီးက သူ႔စိတၠို ်မဴၾဆယၠလိၾသားသၫ္ဟဳ ထငၼြတႅိုကၼိ၏။
သၫ္ေတာ့မြ သူ႔လာရင္းကိစၥကို သတိေရတာ့၏။ဦးသာလြက ်ပံဳးတံု႔တံု႔ မ္က္ႏြာထားႏြင့္……………..
“…………ေအး…….. ငါ့တူမ အပ္ိဳႀကီးကလၫ္း ကာေမရာဂါကို ထၾၾကတိုးျပားေစတဲ့ ဗိုင္းရပၥၸိုးႀကီးေနာ္…. အဟဲ…. ဟဲ….ဟဲ…”
ဦးသာလြ စကားေၾကာင့္ ဘၾကၫၼ္က္ႏြာမြာ အနၫ္းငယ္႐ြက္ရိပ္သမ္းၾသား်ပီး တဟီးဟီးႏြင့္ ရယ္်ပလိုက္သၫ္။
“…..အဘ….က္ဳပ္….ဟို…ဟို…”
ဘၾကၫၥကားမဆံုးေသးခငၼြာပင္ ဦးသာလြ လကၠာ်ပလိုက္ရင္း ………..
“…ေေနန….ေမာငၻၾကၫ္… အဘ…သိတယ္…”
“….မင္းေျင…..လိုခ္ငႅို႔မဟုတႅား…”
“…..ဟုတၠဲ့……..အဘ…”
ဘၾကၫၥိတၳဲ အံ့ၾသၾသားတာအမြႏ္။သူ႔အႀကံကို ဦးသာလြဘယႅိုသိေနသလဲ.. ဘၾကၫ္၏စိတ္ေအ်ခေအနကို ဦးသာလြက ရိပၼိလိုက္သ်ဖင့္……….
“…..မအံ့ၾသနဲ႔ေမာင္…..မင္းေရာကႅာတဲ့အခ္ိႏၠို ငါက အဂဝႋဇၨာနၫ္းနဲ႔ၾတက္ႀကည့္ လို႔သိ်ပီးသား…..မင္းမြာေျငလိုေနတယ္…ဒီတစ္ေခါက္ ေအရာင္းအဝယၠိစၥမြာ မင္း အရႈံးႀကီးရႈံးခဲ့တယ္……တ်ခားေနရာမြာ ရစရာမ်မင္ေတာ့ င့ါဆီေရာကႅာတယ္… ကဲ… ဟုတၱယ္…မဟုတႅား….”
ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဟုတၠဲ့ ဟုပေငၼ်ပာႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္း ႀကီး်ဖင့္ ဦးသာလြကို်ပဴး်ပဴးႀကီးႀကည့ႅြ္က္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းႀကီး်ဖစ္ၾသားသၫ္။ ်ပီးေတာ့မြ ေခါင္းကို ခပ္ၾသက္ၾသက္်ငိမ့ၠာ
“…..ဟုတ္….ဟုတၠဲ့…အဘ….”
ဘၾကၫ္ ဦးသာလြကို ယခငၠထကၸို၍ အထင္ႀကီးေလးစားၾသား၏။ ဓာတ္ေၾတ ပရမတ္ေၾတကုိလၫ္း လူ်ပိႏ္းလူေနၾတနားလၫ္ေအာင္ ႐ြင္း်ပတတ္…. ေလာကီဂမၻီရပညာရပ္ေၾတကလၫ္းတတ္…..အၾလႏ္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ဦးသာလြ ပါတကား………
ဦးသာလြကို အထင္ႀကီးေလးစားစိတ္်ဖင့္ႀကည့္ေနစၪၼြာပင္ ဦးသာလြ တစ္ေယာက္ သူ႔တစၳပၱိုကၸဳေလးထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ေပ္ာၾကၠယ္ၾသားပါ ေတာ့သၫ္။မရင္ေမေတယာက္ ၾထကၼ္ားလာေလမလားဟု မီးဖိုခႏ္းဘက္ဆီ အႀကည့္ေရာက္ၾသားသၫ္။
“….ေရာ့…ေမာင္ရင္ လိုခ္ငၱာ ၂ သိႏ္းၿခဲမဟုတႅား…”
မီးဖိုခႏ္းဘက္ဆီေငးေနစၪ္ ေနာက္ေၾကာဘက္ဆီက ေပၚလာေသာ ဦးသာလြ စကားသံႏြင့္အတူႏြစ္သိႏ္းၿခဲေထာငၱႏ္အထုပၠ သူ႔ေပါင္ေပၚဖုတၠနဲက္လာ၏။
“……ေအာ…ေျငပမာဏပါသိေနတဲ့ ဦးသာလြပါလား…”
ဘၾကၫ္ ၾကပၸ္စ္ေပၚက ဆင္းလိုက္်ပီး ဦးသာေလြ်ခရင္းၾတင္ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုငၠာ ဦးသံုးႀကိမၠႏ္ေတာ့လိုက္ေတာ့၏။
“…ေအး…ေအး….ဒီေတခါက္အဆင္ေ်ပပါေစၾကာ…”
ဘၾကၫ္ ေျငထုပၠိုေကာကၠိုငႅိုက္်ပီး ဦးသာလြကိုႏႈတ္ဆကၠာ ၾထကႅာခဲ့သၫ္။
အကယ္၍သာ ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဤကိစၥရပ္ေၾတကို အဂဝႋဇၨာ ေဗဒငၷၫ္း်ဖင့္ သိရသၫၼဟုတၻဲ သူ႔မိႏ္းမ တင္အိကိုယၱိုင္ ျဖင့္ေ်ပာထား၍ သိေနသၫ္ ဆိုလြ္င္……….
အဖိတ္ေန႔ည ဝတၱကၥၪၠ တင္အိတစ္ေယာက္ဝတ္အၿဖဲ႔ထဲ မပါဘဲ ဦးသာလြထံေရာက္ေနခဲ့သၫ္ဆိုလြ္င္………………
ထိုေန႔ည ေၾသးသားဆႏၵႏြီးေႏြာဖလြၾယၸဲႀကီးအဆင္ေ်ေပခ္ာေျမ႔ျစာ ်ပီးဆံုးၾသား်ပီးေနာက္ ဦးသာလြရျငၡငၳဲမြာ ဦးသာလြ၏ေအျပ႔အဖကၠို ခံယူထားစၪ္ ေေျငၾကးကိေစၥ်ပာခဲ့သၫ္ဆိုလြ္င္……………..
ထိုေန႔ည ်ပႏၡါနီးၾတင္ ဦးသာလြက……
“………၂ သိႏ္းၿခဲဟုတႅား…. ေအး..ေအး….သႏၻကၡါ ညီးေယာက္ာ္းကို ငါ့ဆီ လႊတႅိုက္….” ဟု မြာၾကားလိုက္သၫ္ဆိုလြ္င္……ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဦးသာလြထံမြ အၾလယၱကူ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲေခ္းယူရ႐ြိခဲ့သည့္အၾတက္ အခုလို ေပ္ာ္႐ႊင္ႏိုငၼၫ္ေလာ……….
ဦးသာလြကိုလၫ္း အထင္ႀကီးေလးစားႏိုငၸါအံုးမၫ္ေလာ…. သို႔ေသာ္ ႏြစ္ေယာကႅံုး်ပံဳးေနႀက၏။
သို႔ေသာ္……….အဓိပၸါယ္်ခင္းကာ မတူပါေလ…….။
အဖိတ္ေန႔ည…………။
ထိုအဖိတ္ေန႔ညကို ဦးသာလြေမမ့ပါ……ဒီေန႔ည တင္အိလာမၫ္…. ရင္ေမက အက္ိဳးေအၾကာင္းအစံုအလငၠို ဦးသာလြအား ေ်ပာ်ပထား်ပီး်ဖစ္၏။မရင္ေမႏြင့္ တင္အိတို႔ ၫြိႏႈိုင္းၾေကသာစကားထဲၾတင္ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲရမၫ္… ဦးသာလြ၏ေၾသးသား ဆႏၵကို လိုက္ေလ္ာ်ဖည့္ဆၫ္းေပးရမၫ္။အမ္ားသူငါမရိပၼိေစရႏ္ ေယာက္ာ္းကို ေျငယူလႊတ္ရမၫ္။မၫ္သဴမြမရိပၼိႏိုင္သည့္ အဖိတ္ေန႔ညကို ေျရးရမၫ္။အတိုးေျင ၁၅ က္ပ္ဆိုလြ္င္ ၁၀ က္ပ္ႏႈႏ္းခံစားျခင့္ေပးမၫ္။
သုိ႔ေသာ္ ေယာက္ာ္းကို ေျငပို႔ခိုင္းစၪ္ ၁၅ က္ပ္ႏႈႏ္းႏြင့္ေပးအပၡိုင္းရမၫ္။ ၁၀ က္ပ္ႏႈႏ္းခံစားျခင့ၠို ဝတၱက္သည့္ညမြ ကိုယၱိုင္ၾသားယူရမၫ္။မရင္ေမ ဘကၠ တင္်ေပသာ အခ္က္အလကၼ္ားကို တင္အိကိုယၱိုငၠ ေက္နပ္်ပီး်ဖစ္၍ ထိုအဖိတ္ေန႔ညက တင္အိတစ္ေယာက္ ဝတၱကၶမၼာ႐ုံၾတင္ေရာက္႐ြိေၾကာင္း လကၼြတၳိုး၍ အသာလျစၳကၡဲ့သၫ္။။ဝတၱက္ေခါင္းေဆာငၠ မရင္ေမမို႔ ၿပဲ်ပီးမီးေသအ်ငိမ္်ဖစ္၏။
ဝတၱကၡ္ိႏ္ တစၷာရီ အသစ္သင္ၾကားပို႔ခ္သၫၠ ၂ နာရီၿခဲ…. ဤအခ္ိႏ္အၾတင္း (၁၀)မိနစ္ေစာ၍်ပႏ္ေရာက္ေစရမၫ္ဟဳ မရင္ေမက ေအသအခ္ာ မြာ လိုက္်ပီး်ဖစ္၏။တပါတ္ရစ္….. ေယာဂီထမီအက္ၤီေလးႏြင့္ တင္အိေတယာက္ ေတၾသးေတျမးလြလို႔ေနပါသၫ္။
အခုတပါတ္ ကုႏ္ရႈံးလာသည့္အၾတက္ ေယာက္္ားကစိတ္ညစ္သၫ္ဟဳ ဆိုကာ အရကၡ္ည့ၱျႏ္းေသာက္ေန၏။မရင္ေမဆီကေရအာင္ ေ်ပာၾကည့ၸါမၫ္ဟဳ
ေခၽျးသိပ္ရင္း အရကၠိုေလ္ာ့ေသာကၡိုင္းထားရ၏။ဒါေတာင္ ဝတၱကႅာခါနီး ရမ္အႀကီးတစႅံုးဝယ္ေပးခဲ့ေရသးသၫ္။တင္အိကလၫ္း သူ႔အႀကံႏြင့္သဴမို႔ ေက္နျပၥာပင္ ေအၾၾကးဝယ္ေပးခဲ့ပါသၫ္။
မရင္ေမ အစီအစၪ္အတိုင္း တိုက္ေနာက္ေဖးေပါကၠ ဝင္ရမၫ္်ဖစ္သၫ္။
“….ေဒါက္…ေဒါက္….ေဒါက္..ေဒါက္….”
မရင္ေမသင္်ပထားသည့္အတိုင္း တံခါးေခါက္အခ္က္ေပးလိုက္သၫ္။ မၾကာခငၱံခါးျပင့ႅာ၏။တံခါးဝၾတင္ ဦးသာလြက ေဘာင္းဘီျပျပ…ျစပၠ္ယ္အက္ီၤ လက္်ပတ္ႏြင့္ မားမားႀကီးရပ္ေေနလသၫ္။ဦးသာလြ၏ေတာင့ၱင္းႀကံ႔ခိုင္ေသာ ကိုယ္ေနဟႏၳားကိုၾကည့္၍ တင္အိ ရင္ေၾတလႈိကၹိုလႈပၡတ္ၾသား၏။
လူႀကီးက အသက္ ၅၀ ေက္ာ္ ၆၀ အၾတင္းဆိုေသာႅၫ္း က္ႏ္းမာ သႏၥျမ္းလြသၫ္။ရင္အဳပၠားကား လက္ေမာင္းၾၾကက္သားႀကီးေၾတက ထစၹဳတုတ္ ခိုငႅြသၫ္။ထို႔အတူ ေပါငၱံ ေ်ခသလံုးၾၾကက္သားႀကီးေၾတက တင္းရင္းဖုထစ္ သႏၼာလြသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိ ဝင္သာေအာင္ ေဘးသို႔ဖယ္ေပးလိုက္်ပီး…..
“….ဝင္…ဝင္…..တူမႀကီး….အထဲကို…”
တင္အိက ကိုယၠို႐ုိ႔၍ အၾတင္းသို႔ဝငႅိုက္၏။ဦးသာလြက တံခါးမင္းတုႏ္း ခ္ကၠို ထိုးပိတႅိုက္သၫ္။အခုသူတို႔ေရာက္ေေနသာအခႏ္းမြာ ထမင္းစားခႏ္း ်ဖစ္၏။ ၂ ခႏ္း ပတႅၫၠ္ယ္ဝႏ္း်ပီး မတၱပ္ရပၡ္က္်ပဳတ္ေရသာ မီးဖို စားစရာ မ္ားကို သိုေလြာငၳားသည့္ ေၾကာင္အိမ္ ၃ လံုး႐ြိ၏။
ထမင္းစားစရာေနရာမြာ ၂ ေပၿခဲေက္ာ္ေက္ာၡႏ္႔်မင့္်ပီး သစၼာ႐ြာထိုးသား မ္ားခင္းထားသၫ္။ထိုေအပၚၾတင္ စားၿပဲခံုဝိုင္းတစႅံုးခ္ထား်ပီး ဝီစကီအႀကီးတစႅံုး …ၾကက္ေၾကာ္….ဝက္အဴေခ္ာင္းေၾကာ္…ငြက္ေပ္ာ္သီးဖီးၾကမ္းတစၹီး… ဝီစကီပုလင္း
ကအ်ပည့ၼဟုတ္ေတာ့….ထိုအထဲၾတင္ ကာမျစမ္းအားကို တိုးျပားေေစသာ ဖ္ံသိုစိမၳား၏။
“….ကဲ…ေအပၚတက္ေလ…တူမႀကီးရဲ႕….ေအးေအးေဆးေဆးေပါ့ေနာ္..ၾသား…. ဟိုမြာ စားစရာေၾတ႐ြိတယ္…..စားႏြင့္…”
တင္အိက မတၱပ္ႀကီးရပ္ေန၍ ဦးသာလြက ေ်ပာလိုက္သၫ္။ လာကထဲက ကိုယ့္ဆံုး်ဖတၡ္က္ႏြင့ၠိုယၼို႔ အ႐ြက္ေၾတသိကၡာေၾတ က္င့္ဝတ္ေၾတ အကုႏၡဝါ ခ္ထားခဲ့်ပီး်ဖစ္သၫ္။
ကိုယ့္ေမဓာ႐ြိလြ္င္….သူ႔ေမဓာလၫ္း႐ြိရမၫၸင္……………….
်ပီးေတာ့ ကိုယ္ရခ္ငၱဲ့ေျငက နၫ္းနၫ္းေနာေနာ မဟုတ္…. ဖာၾထကၡံလ္င္ေတာင္ ရမၫၼဟုတ္……်ပီးေတာ့ ကိုယၠအပ္ိဳမြမဟုတၻဲ….ေကလးႏြစ္ေယာက္ေအမ …အအို….်ပီးေတာ့ ေစာကၹဳတၠလဲ ျဖၾတၹတ္ေက္ေအာင္ လီးအလိုးခံထားရတဲ့ ေစာကၹဳတ္… ဒီေတာ့ ဘာဆႏ္းတာမြတႅို႔…်ပီးေတာ့ တင္အိက ေခ္ာသၫ္… လြသၫ္….ေတာသူဆိုေပမင့္ ေ႐ြးအတိတၠဳသိုလ္ေကာင္းပံုရ၏။…. ဒီေတာ့ ခပ္ရဲရဲ
ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ပင္ ဆက္ဆံလိုက္သၫ္။ေအပးေကာင္း အ်ပဳအစုေကာင္းခဲ့ရင္ ၂ သိႏ္းၿခဲေျင အလကားေတာင္ ရခ္င္ေရနအံုးမၫ္……။
“…..အဟစ္…အစ္…ခစ္…အဟင့္…ဟင့္….ယား…ယား…တယႅို႔…”
ေအနရအထိုင္ရခက္ေလာက္ေအာင္ယားသည့္အၾတက္ တင္အိတစၠိုယႅံုး ေကာ့တက္ၾသား႐ြာသၫ္။သၫ္ေတာ့ ႏို႔အံုႀကီးက ပိုမို၍စူတင္းၾထကႅာသၫ္။
ဦးသာလြက ႏို႔တစႅံုးကို တ်ျပတ္်ျပတၥဳပ္ေပးလြ္ကၠပင္ တင္အိ ေဘာင္းဘီကို ႀဆဲခၽၾတ္သၫ္။ေပါငၱံႀကီးေၾတက…ၾထား…တင္ဆံုႀကီးေၾတက ၿဖံ႔ၾထား ျစင့ၠားၾလႏ္းေနသည့္အၾတက္ ေဘာင္းဘီက ေတာ္ေတာ္ႏြင့္ မကၽၾတၻဲ်ဖစ္ေနသၫ္။
“….ၾဟႏ္း…..ခိုးခ္ငၱာလဲပ္ာလို႔…လက္ေႏြးတာလဲ ခ္ာလို႔…”
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ အျရယ္ႏြင့ၼလိုက္ေအာင္ တဏြာရမၼက္ေၾတ မႊႏၳဴေနပံုကို
အ်မငၠပၠပ္႐ြိလြျစာ ဆူဆူေဆာင့္ေဆာင့္ေလး်မၫၱျႏ္ရင္း…. ကူခၽၾတ္ေပးလိုက္ ၏။တင္အိ အ်ပဳအမူေလးက ဦးသာလြကို ၾကၫ္ႏူးၿစဲမက္ၾသားေစ၏။
ေဘာင္းဘီတိုကၽၾတ္ၾသားေသာအခါ ်ဖဴဝင္းၾထားအိေနတဲ့ ေပါငၱံႏြစ္ၾသယ္ ၾကားက တင္အိ ေစာကၹဳတ္ေဖါင္းေဖါင္းႀကီးကို ၾဘားကနဲ်မငႅိုက္ရ၏။ တင္အိက ပို်မင္ေရအာင္ ေပါင္ႏြစ္်ခမ္းကို မသိမသာ်ဖဲေပးလိုက္သၫ္။ေစာကၹဳတ္ႀကီးက ေပါင္အဟၾတင္ သိသိသာသာ်ပဲဟၾသား်ပီး အၾတင္းသားနီနီႏုႏုေၾတကိုပါ ်မငႅိုက္ရ၏။
ေစာကၹဳတ္ႏႈတၡမ္းသားေၾတက အညိဳေရာင္သမ္းေန်ပီး ထူထူျပျပ်ဖစ္ ေန၏။သူ႔ေအရာင္ႏြင့္သဴ ပိုင္း်ခားထားေသာ ေစာကၹဳတ္ႀကီးမြာ အၾလႏ္႔အၾလႏ္ၾကည့္ ေကာင္းေန၏။ဝင္းဝါမို႔ေမာက္ေေနသာ ဆီးခံု။နက္ေ်ပာငၼဲေမြာင္ေနသည့္ ေစာက္ေမႊး အညိဳေရာင္သမ္းေနသည့္ ေစာကၹဳတ္ႏႈတၡမ္းသား… ်ပဲေဟေနသာ အၾတင္းသား နီနီ…ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္းက……ဦးသာလြလီးႀကီးမြာ ၾထားသထၾကၳား… ေတာင္သထက္ေတာင္….မာသထကၼာ…. ထႏ္သထကၳႏႅာပါ၏။
ေဘာင္းဘီတိုၾကားမြ တိုးတိုးၾထက္ေေနသာ လီးႀကီးကို တင္အိက လကၹဝါးေလးႏြင့္ ချပၹျဖပုတ္ရင္း…………..
“….ၾဟႏ္႔….ကဲ…..ကဲ….ၾလႏ္းတယ္…”
ႏြာေခါင္းလြေလြလးၾတႏ္႔ရႈံ႔ရင္း ေ်ပာ၏။တင္အိက ဦးသာလြႏြင့္ မ္က္ႏြာခ္င္းဆိုင္ ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုငႅိုက္်ပီး……………
“….ကဲ….ေအသအခ္ာ….ထိုငၥမ္းပါ….တကထဲ….”
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ လက္႐ြိအသကၳက္ ၅ ပံု ၁ ပံုခႏ္႔ငယ္ၾသားသလားထင္ရ ေအာင္ ႏုပ္ိဳၾသား၏။စိတၳဲမြာလဲ ေပ္ာ္႐ႊင္်မဴးၾၾကၾသားသၫ္။တင္အိ မလာခငၠပင္ ေသာကၳားႏြင့္ေသာ အရက္အ႐ြိႏၠလၫ္း တက္ေန်ပီ်ဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ၾကမ္းေပၚ ဖငၡ္ထိုင္်ပီး ေ်ခဆင္းလြ္က္ ေပါငၠို နဲနဲကားထား
လိုက္သၫ္။
“…….ကဲ…..ေဘာင္းဘီခၽၾတ္……”
တင္အိက ေဘာင္းဘီတိုကို ကိုယၱိုငၡၽၾတ္ေပး၏။ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုင္ ေအနအထားမို႔ ခႏၶာကိုယ္အလြည့္ေအ်ပာင္းလႈပ္႐ြားလိုကၱိုင္း ေစာကၹဳတ္ႀကီးက ပံုစံအမ္ိဳးမ္ိဳး်ဖင့္ ဦးသာလြကို ်မဴၾဆယႅြ္က္႐ြိေနပါသၫ္။
ဦးသာလြက ေဘာင္းဘီအခၽၾတ္ရၾလယ္ေအာင္ သူ႔လက္ႏြစၹကၠို ၾကမ္းေပၚေထာက္်ပီး ကိုယၠိုၾေၾက်မြာက္ေပးလိုက္သၫ္။ဖုထစၼို႔ေမာက္ေသာ ရင္အဳပႅက္ေမာင္းၾၾကက္သားႀကီးေၾတက တင္းအစ္ၾၾကတကႅာသၫ္။
ေဘာင္းဘီကၽျၾတၳက္ၾသားသၫ္ႏြင့္ ဦးသာလြလီးတႏ္ႀကီးမြာ မတၠနဲ ေထာငၱက္ၾသား၏။အညိဳေရာင္သမ္းေေနသာ လီးႀကီးကို ၾဘားကနဲ ်မငႅဳိက္ေရသာအခါ တင္အိ အံ့ၾသမြင္သက္ၾသား၏။မအံ့ၾသလို႔လၫ္းမ်ဖစ္…. သူ႔လီးတႏ္ႀကီးက ်မင္းလီးတႏ္ႀကီးေလာကၷီးနီး႐ြိသၫ္။သူ႔ေစာကၹဳတၠိုပင္… လက္ႏြင့္ေယာင္ရမ္း၍ အုပၼိလိုက္သၫ္။အ႐ြၫ္႐ြစႅကၼ ေက္ာ္ေက္ာၡႏ္႔႐ြိေသာ လီးတုတ္ႀကီးမြာ ေအၾကာေၾတ်ပိဳင္း်ပိဳင္းထလြ္က္ ေအရ်ပားေၾတက ၾကက္ေပါျငၠင္း တုတၱဳတ္ေၾတ အထပၳျပၥပၳားသလို အရစ္အရေစၳနသၫ္။
တစ္သက္ႏြင့ၱကိုယ္ ေမၾတ႔ဖူးမ်မငၹဴးေသးေသာ လီးႀကီး်ဖစ္သၫ္။ တင္အိလၫ္းေခသူေတာ့ မဟုတၸါ။ဘၾကၫ္ႏြင့ၼညားခငၠပင္ ယခင္ရၫ္းစား ေဟာင္း ႏြစ္ေယာက္၏အလိုးကိုခံခဲ့ဖူးသၫ္။ထိုလီးမ္ိဳးသၫ္ ေယာက္ာ္းလူစၪၼြီ႐ုံသာ ႐ြိသၫ္။ခံလို႔လၫ္း ေကာင္းခဲ့ပါသၫ္။အခု ဦးသာလြလီးႀကီးက သူမတခါမြ မ်မငၹဴးေသးေသာ ေၾကာကၡမႏ္းလိလိ လီးႀကီး်ဖစ္ေနပါေတာ့သၫ္။
ဒစၹဴးႀကီးက တင္းေ်ပာင္ေေနသာ ခရမ္းခ္ၪ္သီးႀကီးပမာ နီညိဳေရာင္ သမ္းေနသၫ္။ဦးသာလြက သူ႔လီးႀကီးကိုၾကည့္၍ ေၾကာငၱကၱက္်ဖစ္ေေနသာ တင္အိလကၠိုႀဆဲယူ၍ သူ႔လီးႀကီးကို ကိုင္ေစလိုက္သၫ္။
တင္အိက ေ်ျမေတကာငၠိုကိုင္ရသလို မဝံ့မရဲေလးကိုင္ႀကည့ႅိုက္သၫ္။ သံမဏိေခ္ာင္းကဲ႔သို႔ မာတင္းေသာေအၾတ႔ကို ေႏျးေႏျး႐ြိႏ္း႐ြိႏ္းႀကီး ခံစားလိုက္ရ၏။
တင္အိေအန်ဖင့္ ယခုေၾသးသားဆႏၵဖလြၾယၸဲၾတင္ လံုးဝအညံ့ခံ၍ မ်ဖစၸါ။ဦးသာေလြက္နပႅြ္င္ ေက္နပ္ေသလာက္ သူ႔အဖို႔အျခင့္ေအရးေၾတ ရလာႏိုင္၏။ဦးသာလြေသဘာက္ႏြစ္်ခိဳက္ေစမည့္ အလုပၼ္ိဳးကို ၾကားဖူးေသလာက္ လုပ္ႏိုင္ေသလာက္ အျစမ္းကုႏႅဳပ္ေပးမၫ္ဟဳ ဆံုး်ဖတၳား်ပီး်ဖစ္၏။သူေမခ္းရမည့္ ေေျငၾတက နၫ္းနၫ္းေနာေနာမဟုတ္။ကုႏၠ အႀကီးအက္ယ္ရႈံးခဲ့သည့္အတါက္ ႐ြင္းရမည့္ေေျငၾတက မ႐ြင္းႏိုငႅြ္င္ သူ႔ေယာက္ာ္းေထာငၠ္်ပီး ဘဝပါပ္ကၼၫ္။
ဘဝပ္ကၼည့္ေအရးႏြင့္ယြၪႅိုကႅြ္င္ သူ႔ေစာကၹဳတၠို ဦးသာလြထံ ထိုးအပ္ရသည့္အလုပၠ ဘာမြမ်ပာေပလာက္သည့္ အလုပၼဟုတ္။
သၫ္ၾကားထဲ အ်ပဳအစုေကာင္းလြ္င္ ဦးသာလြ၏ေပးကမ္းရက္ေရာမည့္ အျခင့္ေအရးေၾတက တသီႀကီး။မရင္ေမက ေ်ပာ်ပထား၍ အၾတင္းေရးကို သိထားႏြင့္ ်ပီး်ဖစ္၏။
တကယ္အား်ဖင့္ မရင္ေမသၫၸင္ တူမ၊ေျမးစားသမီးဆုိေသာႅၫ္း ဦးသာလြ၏လူမသိသူမသိမယားသာ်ဖစ္ေန၏။သို႔ေသာ္…. အဖိုးႀကီးက ပီမြ… ပိုငၼြ သူေသဘာက္မြ သားေကာငၠို ကိုင္ေလ့႐ြိသၫ္။်ပႆနာႀကီးငယ္ ေမပၚေပါက္ေစ ရႏ္ လံု်ခံဳစိတၡ္ေရအာင္ အၾကကၡ္စီစၪ္်ပီးမြ သူ႔ဆႏၵကို ေအကာင္အထၫ္ေဖၚ်ခင္း ်ဖစ္သၫ္။
ပထမဆံုးတၾကၠက္အ်ဖစ္ တင္အိက ဦးသာလြ၏ေပါင္ၾကားအၾတင္းသို႔ ဒူးတုတၳိုငၡ္လိုက္်ပီး ေလးဖက္ေထာကၠဳႏ္းကာ လီးႀကီးကို ခပၱင္းတင္းဆုတ္ ကိုငႅြ္က္ ပါးစပ္်ဖင့္ ငံုခဲစုပ္ယဴလိုက္သၫ္။လီးႀကီးက တုၾတႅႏ္းသ်ဖင့္ အကုႏႅံုး သိမ္းႀကံဳးမငံုႏိုငၻဲ တဝကၱပ္က္သာ ငံုခဲထားႏိုင္သၫ္။ပူေႏျးစိုျစတ္ေသာ အာေျင႔ႏြင့္ၾကမ္းေ႐ြသာလြ္ာေအၾတ႔က ေအရးပါေသာကာမေအၾကာအစံုကို စုပ္ယဴမိ လိုက္ေသာအခါ ဦးသာလြတစ္ေယာက္ ေကာ့တက္ၾသား်ပီး အီးကနဲ ေကာင္းေကာင္း
ညီးညီးလိုက္သၫ္။
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ တင္အိေအပၚအမြတ္ေၾတ ေပးလိုက္သၫ္။ တင္အိအ်ပဳအမူက သူေသဘာက္ႏြစ္်ခိဳက္ေသာ အ်ပဳအမူေၾတ်ဖစ္ေန၏။ ေကလးႏြစ္ေယာၾကၳက္်ပီးသား ေစာကၹဳတၼို႔ သူ႔လီးဒဏၠို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံႏိုငၼၫ္ဟဳလၫ္း ယံုၾကၫႅိုက္သၫ္။
“….ကဲ….ကဲ….တူမႀကီး ခဏရပႅိုက္အံုး….ေလးေလး….မင္းကို ေသဘာက္ၾသား်ပီး…ေအး..ေအး….ေဆး..ေဆးေပါ့ေနာ္….”
ဦးသာလြစကားေၾကာင့္ တင္အိတစ္ေယာက္ ဦးသာလြလီးႀကီးကို လြ္ာ်ဖင့္ဝိုကၸတ္ ၍ လြ္က္ေပးေနရာမြ ေခတၱရပႅိုက္်ပီး ဒူးတုတႅြ္က္ ကႏျဲ႔ကလ္ ထိုင္ေနသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိကိုယၠာယအလြမ္ားကို တဝႀကီးႀကည့္ရႈခံစားရင္း ဝီစကီတပႏ္းကႏ္ငြဲ႔ေသာကႅိုက္သၫ္။ပုဂံ်ပႏ္အခ္ တင္အိက အဆင္သင့ၸင္ ဝက္အဴေခ္ာင္းႏြစ္ေခ္ာင္းပါးစပၳဲၿခံ႔ေပးလိုက္၏။ဦးသာလြ တစ္ေယာက္ ေအက္နပ္ႀကီးေက္နပ္ေနစၪ္ ငြက္ေပ္ာသီးတစႅံုးကို အၿခံႏျာ၍ ပါးစပၷားထိုးေပး လာသၫ္။ဦးသာလြက တဝက္ေက္ာ္ေက္ာၠို ကိုက္ယဴစားလိုက္သၫ္။
ဤမြ္ဆိုလြ္င္ တင္အိေသဘာထားကို ေအတာ္အတႏ္ရိပၼိၾသား်ပီ။တင္အိႏြင့္ လၾကၱဲလို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီးရႏိုင္ေၾကာင္း ေသဘာေပါကႅိုက္သၫ္။
“…ကဲ…တူမႀကီး…ဦးေလးရဲ႕ ပစၥၫ္းႀကီးကို ေက္နပ္ရဲ႕လား…”
“…အဟင္း..ဟင္း…ၾကက္သီးေတာငၳတယ္…”
“…ကဲ..ထ….ေအပၚက ျခထိုင္်ပီး…ကိုယ့ၹာသာကို အဆံုးထိဝင္ေအာင္ၾသင္းၾကည့္ … ဦးက မဆငၼ်ခင္ လုပၼိရင္ နာၾသားမြာစိုးလို႔….”
တင္အိ စိတၳဲ ဦးသာလြကို ေလးစားၾသားသၫ္။အမြႏ္အား်ဖင့္ တင္အိသၫ္ ယခုအခ္ိႏၱျင္ သူ႔လကၡဳပၳဲေကရသာ်ဖစ္၏။ႀကိဳက္သလိုလုျပၡင့္႐ြိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ဦးသာလြက မလုပၸါ……..သူ႔ေကာင္းကိုယ္ေကာင္း ကာမကိစၥၾတင္ ေအပးအယူမြ္
တျစာ ်ပဳမူလိုကၸါ၏။
တင္အိက မတၱပ္ရပႅိုက္်ပီး ဦးသာလြပုခံုးကိုကိုငၠာ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း ထိုငႅိုက္သၫ္။လီးႀကီးႏြင့္ေစာကၹဳတ္အဝ ေတ့ေထာကၼိေသာအခါ ဦးသာလြက တင္အိ ဖင္ဆံုၾထားၾထားႀကီးကို သူ႔လက္ႏြစၹက္်ဖင့္ ပင့ၼေပးထားလုိက္၏။တင္အိက ျခထိုငႅြ္ကၠပင္ ဦးသာလြလီးတံတုတၱဳတ္ႀကီးကို သူ႔လက္ႏြင့္အက္အန ဆုတၠိုင္ သူ႔အဖုတ္ဝႏြင့္ ေအသအခ္ာ ခ္ိႏႅိုက္သၫ္။ထို႔ေနာက္ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း ဖိၾသင္းလိုက္၏။
“…..ၿဖိ…ၿဖိ…ျဖစ္…်ျပတ္….်ဗစ္….ျဖတ္….ၿဖိၿဖိ……ျဖစ္….်ျပတ္…”
လီးတံႀကီးက တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းခ္င္းေစာက္ေခါင္းလမ္းေၾကာင္းအၾတင္းသို႔ နစၷစ္ ဝငႅာသၫ္။ေကလးေျမးဖူးေသာမိႏ္းမမို႔ ထိႏ္းခ္ဳပၡ္ိႏ္ဆရမည့္အထာကို မြႏ္းဆ တတ္သဴပီပီ ထိႏ္းလိုက္ၾသင္းလိုက္ ဖိလုိက္ႏြင့္ ကၽျမ္းက္ျငၥာ ်ပဳလုပ္ေနသၫ္။
သူ႔ေသဘာႏြင့္သဴ စိတၱိုင္းက္်ပဳလုပ္ေနသၫၼို႔ ်ပင္း်ပင္းထႏၳႏ္ မနာက္ငၻဲ တင္း်ပည့ၠ္ပ္်ပည့ၠာမအရသာထူးႀကီးကို လီးႀကီးကတဆင့္ ခံစားေနရသၫ္။
ပါးစေပၠလးဟလိုက္……….မ္က္ႏြာေလးရႈံ ့မဲ့လိုက္ႏြင့္အမ္ိဳးမ္ိဳး အဖံုဖံု်ဖစ္ေန႐ြာေသာ တင္အိကိုၾကည့္၍ ဦးသာလြေသဘာက္ေနပါေတာ့သၫ္။ ငါးမိနစၡႏ္႔ၾကာေသာအခါ လီးႀကီးက အဆံုးထိနစ္ဝင္ရႏ္ လက္ႏြစႅံုးေလာက္သာ လိုေတာ့သၫ္။နာက္ငၼြာစိုး၍ ထိႏ္းၾသင္းေနသည့္ၾကားက ခံခ္ငၥိတ္ႏြင့္အားမလို အားမရစိတ္ေရာေၾထးၾသားကာ တင္အိ ကဆတၠနဲ ထိုငၡ္လိုက္သၫ္။
“…..ဖရစ္…်ဗစ္….ဖ္စ္….ဒုတ္…..်ျပတ္….”
“….ေအမ့…အင့္….အ….အီး…အား…အ….”
လီးထိပ္ႀကီးႏြင့္ သားအိမ္ဝမြာ တင္းကနဲ ဒုတၠနဲ်ပစ္ေဆာင့္ၾသားရာ နာေကာင္းအီဆိမ့္ေသာ ကာမအရသာႀကီးကို ်ပိဳငၱဴခံစားလိုက္ရသၫ္။ ေခတၱမြ္
်ငိမ္ေန်ပီးေနာက္ တင္အိက ဦးသာလြပုခံုးကို အားယူဖိထားရင္း ကိုယၠိုေ်မြာက္ၾၾက လိုက္်ပႏ္သၫ္။ဖိၾသင္းစၪၠႏြင့ၼတူဘဲ အၾၾကၾတင္ အနၫ္းငယ္်မႏ္ဆႏ္၏။တဖႏ္ ေစာေစာကလို တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း်ပႏၹိၾသင္းသၫ္။ေစာက္ရၫ္ၾကၫ္ေၾတက စို႐ႊဲအိုျငၳႏ္း ေန်ပီမို႔ ပို၍ ပို၍ အဆင္ေ်ေပခ္ာေျမ႔လာေတာ့သၫ္။
ဤနၫ္းအား်ဖင့္ အခ္က္ ၂၀ ေက္ာၡႏ္႔်ပဳလုပ္်ပီးေသာအခါ တင္အိ ရမၼကၥိတ္ေၾတက အ်ပင္းအထႏၳၾၾကလာပါေတာ့သၫ္။
ေ်မြာက္ၾၾက ်ပႏၹိခ္ေဆာင့ၡ္က္ေၾတက စိပၥိပႅာသၫ္။်မႏ္်မႏႅာ သၫ္။ထႏၳႏႅာသၫ္။သႏ္သႏႅာသၫ္။
“…..်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္….”
“…..်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္…”
“….်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္…”
“….ေအမ့…အား…အင့္….အင့္….ေအမ့…..အီး…အင့္…ကၽၾတ္…ကၽၾတ္… အင့္… အ…အီး…႐ြီး…ကၽၾတ္…ကၽၾတ္…ေအမ့…အား…”
တင္အိတစ္ေယာက္ ကာေမဇာေၾတအၾထတ္အထိပ္ေရာက္ေအာင္ တက္ၾၾက ်ပင္းထႏႅာသၫ္။အထက္သို႔ ၾၾက်ပီးေဆာင့ၱိုင္းေဆာင့ၱိုင္း ႏို႔အံုအိအိႀကီးေၾတက ထက္ေအာက္ လႈပ္႐ြားေေနတာ့သၫ္။
ဦးသာလြကမူ ေအၾထအထူးအားအငၼစိုက္ရဘဲ တင္အိ ်ပဳမူသမြ္ကိုသာ ဇိမၠ္ျစာ ခံယူေနပါသၫ္။သူ႔ကိုယၠို အနၫ္းငယၼတႅိုက္်ပီး ရမ္းခါေေနသာ တင္အိႏို႔အံုႀကီးႏြစႅံုးကို သူ႔လက္အစံု်ဖင့္ တင္းတင္းဆုတ္ေခ္ျပတ္ၾဆ ေပးလိုက္သၫ္။
လြ္ိဳ ့ဝြက္ဆႏ္းက္ယ္ေသာ ကာမဓာတ္သတၱိက ႏို႔ႀကီးႏြစႅံုးကို ဆုတ္ေခ္ ျပတ္ေၾဆပးလိုက္သၫ္ႏြင့္ တ်ပိဳငၷက္……………..
“…..ဟီး…အီး…ေအမ့….အမယ္ေလး…”
ေ်ခာက္်ခားျဖယ္ရာ အသံနက္ႀကီးကို ်မၫၱမ္းရင္း တင္အိတကိုယႅံုးလြ္ပၥစ္ လိုက္သလို ၾတႏ္႔လိမ္ေကာ့တက္ၾသားသၫ္။တဆကၱၫ္းပင္ ကာမပႏ္းတိုင္သို႔ ေရာက္႐ြိေႀကာင္း ေသကတၤအ်ဖစ္ ေစာက္ေရပူေၾတကို ဗ္င္းကနဲ ဗ္င္းကနဲ ပႏ္းထုတ္ လိုက္ေတာ့သၫ္။
တင္အိတကိုယႅံုး ေပ္ာ့ေျခညႊတ္ၾကၾသား်ပီး ဦးသာလြ ဘယၻကၸဳခံုး ေပၚ မ္က္ႏြာေမြာကၠ္ၾသားေတာ့သၫ္။ဦးသာလြက တင္အိခါးၾသယ္ေလးကို လြမ္းဖကႅိုက္ရင္း ေက္နပ္အားရျစာ ေမြးေနလိုက္သၫ္။
တင္အိေအမာအပႏ္းေ်ပသၫ္အထိ ေခေတၱစာင့္ဆိုင္းေန်ပီး ဦးသာလြ လက္အစံုက ေခ္ာျမတ္်ပည့ၱင္းေသာ တင္သားဆိုျငၳားၾထားအိအိႀကီးကို စံုခ္ီဆႏၡ္ီျပတႅြ္က္ ႐ြိပါေတာ့သၫ္။
ေအမာေ်ပ၍ထင္သၫ္ တင္အိက ဦးသာလြပုခံုးေပၚၾတင္ေမြာက္အပ္ ထားေသာ မ္က္ႏြာကို ျခာလိုက္်ပီး ကိုယၠိုမတႅိုက္၏။သူမမ္က္ႏြာေလးက ႏျမ္းနယ္ေနဟႏ္႐ြိေသာႅၫ္း ေက္နပ္ေသာ ပီတိရိပ္ေၾတက ထင္ဟပ္ေနသၫ္။
ကိုယ္အလႈျပၱင္ ေစာကၹဳတ္အၾတင္း နင့ၠနဲ လႈိကၠနဲ ထူပူၾသား၏။
“……အေမလးေတာ့…..ဘုရား…..ဘုရား….”
တင္အိစိတၳဲ တကယၸင္ အေမလးတမိလိုက္သၫ္။မတလို႔်ဖစ္ရိုးလား….. ကိုယ္ေတာၻဳရား၏လီးတံႀကီးက သံမဏိတိုင္ႀကီးစိုကၳားသလို ခိုငၡိုငၼတၼတ္ ႀကီး ႐ြိေေနသး၏။တင္အိေသဘာထားကို ဦးသာလြကရိပၼိလိုက္၍…..
“…..ဘာလဲ….အိေလးက…ေသဘာက္ေနတာလား…”
“….ဟင့္….အင္း….ေဝးေသး…”
ဦးသာလြႏႈတၹ္ားက အလိုလိုေအခၚေအဝၚေၾတ ေ်ပာင္းလဲၾသား၏။တင္အိကို
အိေလးတဲ့……………………
“….ဒါဆို…ေတာ္်ပီေပါ့…”
“…..ဟင့္အင္း…”
“….ဒါဆို….ေသဘာက္တယ္ေပါ့….”
“….ဟင့္….အင္း…”
ဦးသာလြက တင္အိအမူအယာေၾကာင့္ အူယား်ပီး စိတၼ႐ြၫ္်ဖစၠာ တင္အိခါးေလးကို ႀကံဳး၍ႀဆဲဖကၸစႅိုက္သၫ္။
“….ေအမ့…..႐ြီး….ကၽၾတ္…ကၽၾတ္….”
တင္းက္ပ္ေတာငၼၾတၥာ ်မဳပ္ဝင္ေေနသာလီးတႏၱဳတၱဳတ္ႀကီးက ဦးသာလြခါးကို ႀဆဲဖကႅိုက္သည့္အၾတက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးကို ကႏ္႔လႏ္႔်ဖတ္ ႀဆဲႏြဲ႔လိုက္သလို ်ဖစၠာ ပူကနဲ ဖ္င္းကနဲ ်ဖစ္ၾသားေသာေၾကာင့္ တင္အိႏႈတၠ လႊတၠနဲ ေအာႅိုကၼိသၫ္။
“…..အဟင့္…ဟင့္…ဟင့္….ေဟာဒီအကိုႀကီးကို……သိပ္ၾကမ္းတာပဲ…..ကဲ…. ၾကမ္းအံုး………..ၾကမ္းအံုး….”
တင္အိက ငိုသံႏျဲ႔ႏျ႔ဲေလး်ဖင့္ ဦးသာလြပုခံုးကို ချပၹေျဖလးထုပစႅိုက္သၫ္။
အခ္စၶာတ္၏ ရစၸတ္ေႏြာျငၹဲ႔မူေၾကာင့္ တင္အိႏႈတၠလၫ္း အလိုလို ေအခၚေအဝၚေ်ပာင္းၾသား၏။ကိုယ့္ေအဖအျရယ္ေလာက္ အသက္ႀကီးသူကို အကိုႀကီးတဲ့…..ေအာ္…ကာမ….ကာမ….လူကို႐ူးၾသပ္ေစပါလား…….
“…….အိေလး….ကိုႀကီးပုခံုးကို ်မဲ်မဲဖကၳားေနာ္…”
“…..အင္းပါ….”
အင္းပါဟုသာေ်ပာလိုက္ရသၫ္။ဦးသာလြဘာလုပၼၫၼသိ၍ ရငၱဖိုဖိုႏြင့္ ေမြ္ာႅင့္
ေနရ၏။ေအတာၳဴးဆႏ္းလြသည့္ လူဆႏ္းႀကီး ဦးသာလြပင္…..
ဦးသာလြက ေ်ခဆင္းထိုင္ေနရာမြ ဒူးႏြစ္ေခ္ာင္းကို ေၾကး်ပီး သူ႔ဖက္ႀဆဲယူ လိုက္သၫ္။တင္အိကလၫ္း ေအနအထားက္နရႏ္ သူ႔ခႏၶာကိုယၠို ်ပဳ်ပင္ေပး၏။
ဦးသာလြဘယႅကၠ ၾကမ္းကိုအားႏြင့္ ဖိေထာက္ရင္း ညာလကၠ တင္အိခါးၾသယ္ေလးကို ခပၱင္းတင္းဖကၠာ…
“…..ေအသအခ္ာ…ဖကၳားေနာ္…”
“….ဟုတၠဲ့႐ြင့္….က္မလင္…”
တင္အိႏႈတၠ ၾထက္ၾသားေသာ စကားလံုးမြာ မ္ားမ္ားစားစားမဟုတ္…. ေရၾတက္ၾကည့ႅြ္င္ ၆ လံုးမြ္သာ်ဖစ္၏။သို႔ေသာ္ ထုိ စိတၱဇသဒၵ ေခၚ ကာမရာဂ အားေကာင္းလြျစာေသာ ထိုအသံ ၆ လံုးက ဦးသာလြကို အပိုငၡ္ီတုတၳားလိုကၸါ်ပီ ဦးသာေလြက္ာရိုးေတလြ္ာက္ စိမ့္ၾသားသၫ္အထိ ထိုေအ်ပာ ထိုအသံ ထိုဟႏၸႏ္ေလးက တင္အိမြ တင္အိဟု ၿစဲၿစဲလႏ္းလႏ္း်ဖစ္ၾသားေစပါသၫ္။
ႏုပ္ိဳသႏၥျမ္းေသာ အင္အားသစ္ေၾတ ဝင္ေရာကႅာ၏။ထို႔ေၾကာင့္ ႐ႊငႅႏ္းတက္ၾၾကျစာ အားမာႏ္ၾသင္းလြ္က္ “…ဟိတ္…” ဟူေသာ အသံႏြင့္အတူ ဖ္ပၠနဲ မတၱပၳရပႅိုက္သၫ္။
အားမာႏၸါေသာ ထိုရင္ေခါင္းသံႀကီးက တင္အိကိုပါ လႏ္႔ဖ္ႏ္႔ၾသားေစ ပါသၫ္။်ပီးမြ ်ပံဳးမိ၏။
တင္အိတစ္ေယာက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးပါ်ပံဳး်ဖီးလာသည့္အလား တသိမ့္သိမ့ၱ်ငိမ့္်ငိမ့္ေဝဒနာလႈိင္းေၾတ႐ုိကၡတ္ၾသားသၫ္။
ဦးသာလြက မတၱပ္ရပ္်ပီးသၫ္ႏြင့္ တင္အိဒူးေကာက္ေၾကးအၾတင္းသို႔ လက္ႏြစၹကႅြ္ိဳၾသင္းကာ ဖင္ဆံုႀကီးေအာကၼြ ပင့ၼထားလိုက္သၫ္။အလားတူ တင္အိလက္ႏြစၹကၠလၫ္း ဦးသာလြ၏လၫၸင္ႀကီးကို ခ္ိတၹကၳားလိုက္၏။
သူ႔ေယာက္ာ္း ဘၾကၫ္သၫၸင္ ဦးသာလြလို လုပ္ႏိုငၼၫၼဟုတ္။ ဤအခ္ကၠ ဦးသာလြ၏အားအငၺလသတၱိမြာ အျရယ္ႏြင့ၼမြ္ေအာင္ ႀကီးမားသႏၥျမ္းေၾကာင္း ်ပေသန၏။
တခ္ီေတမာင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး်ပီးဆံုးၾသားေသာႅၫ္း ေၾသးသား ဆူ်ဖိဳး ကာမဓာတ္အားေၾတ အဆကၼ်ပတၱိုးျပားလြ္က္႐ြိေေနသာ တင္အိမြာ ကိေလသာ ရာဂစိတ္ေၾတ တဖႏ္ႏိုးၾၾကလာ်ပႏ္၏။
ေစာကၹဳတ္ႀကီးတစၡဳလံုး စူေဖါင္းၾၾကတကႅာ်ပီး ျရစိထိုးကာ တလႈပႅႈပ္ တျရျရႏြင့္်ဖစႅာ၏။ခံခ္ငၥိတ္ေၾတက ဒီေရအလား တိုးျပားလာ်ပႏ္သၫ္။
သူ၏သႏၥျမ္းမႈကို ်ပသခ္င္၍ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းၾၾကက္သားေၾတ်ဖင့္ ဦးသာလြလီးတႏ္ႀကီးကို ၫြစ္၍ ၫြစ္၍်ပလိုက္သၫ္။ထိုေအၾတ႔က ဦးသာလြလီးထိပ္ ႀကီးတခုလံုး က္ငၳံုအီဆိမ့ၱက္ၾသားေစသၫ္။ဤကဲ့သို႔ ေလးငါးေ်ခာကၡါမြ အားထဲ့၍ၫြစ္ေပးရာ လီးေခ္ာင္းတံႀကီးတခုလံုး ယားၾၾကလာသၫ္။ေလလေရၾတ ၾထကႅဳနီးနီးထိ ေကာင္းလာသၫ္။
သၫ္အတိုင္း်ငိမၡံေနလြ္င္ ေသခ္ာေပါက္သဳတ္ေၾတၾထကၠဳႏ္ေတာ့မၫ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးသာလြက တႏ္်ပႏၥစၳိုးသည့္ေအန်ဖင့္ သူ႔လီးႀကီးကို အားထဲ့၍ တင္းခံလုိက္သၫ္။ၫြစ္အားႏြင့္ ကႏ္အားအ႐ြိႏ္ႀကီးမားျစာ တိုက္ဆိုင္ၾသားသ်ဖင့္ ႏြစ္ေယာကႅံုး တုႏၡါၾသားႀကသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိကို ေျပ႔မလြ္ကၠပင္ ၾကမ္း်ပင္ေပၚက ဆင္းလိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ တိုက္အၾတင္းခႏ္းထဲသို႔ ဝင္သၫ္။ထို႔ေနာက္ သူ႔အိပၡႏ္းၾတင္းသို႔ ဝင္သၫ္။ထမင္းစားခႏ္းထဲမြ အိပၡႏ္းဆီထိလာရာ ခရီးေတလြ္ာၾကၱင္ တင္အိ တစ္ေယာက္ ရင္ေၾတတသိမ့္သိမ့ၡံုကာ တ်ငိမ့္်ငိမ့္ႏြင့္ လိုကၸါလာရင္း လီးအရသာ ကို ခံစားလာ၏။ တခါတခါ ဖင္ဆံုႀကီးကို က္ံဳ႕၍က္ဳံ႔၍ ျပၾတၸတ္ေဆာင့ႅိုက္သၫ္။ တသက္ႏြင့ၱကိုယ္ ဤမြ္ထူးဆႏ္းအံ့ၾသျဖယ္ေကာင္းေလြသာ ်ဖစ္ရပၼ္ိဳးကို အိပၼကၳဲမြာပင္ မႀကံဳဖူးခဲ့ပါ။
ထိုခရီးစၪ္အၾတင္း တင္အိတခ္ီေတမာင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး်ပီးခဲ့်ပႏ္၏။တင္အိ ႏြစၡ္ီတိုငၱိုငၠာမဆႏၵ်ပီးဆံုးခဲ့သည့ၱိုင္ေအာင္ လူထူးလူဆႏ္း လူ႔အံ့မခႏ္းႀကီး ်ဖစ္ေသာ ဦးသာလြမြာ တခ္ီမြ မ်ပီးေသးပါ။
အိပၡႏ္းထဲေရာက္ေသာအခါ အၾလႏ္သားနားလြေပသာ ေျမ႔ယာႀကီး အထက္သို႔ တင္အိခႏၶာကိုယၠို ညင္သာျစာ ပကႅကၡ္လိုက္သၫ္။
လက္ႏြစၹကၠို ေဘးတဖက္ဆီသို႔်ပစၡ္လြ္က္ မ္ကႅံုးစံုမြိတ္ရင္း တင္အိ တစ္ေယာက္ မြႏ္းေန႐ြာသၫ္။သူ႔ေ်ေခထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္းကမူ ဦးသာလြခါးကို ခ္ိတၳားလြ္က္႐ြိသၫ္။
ေအတာ္အတႏ္ေအမာေ်ပၾသားေသာအခါ တင္အိေ်ေခထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္း ကိုႀဆဲမလိုက္်ပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကို ရငၻတ္ဆီဖိၾတႏ္းထားလိုက္သၫ္။ ေသခ္ာေအာင္ ထပၹိၾကည့ႅိုက္ေသး၏။ထို႔ေနာက္ သူ႔လီးႀကီးကို ဒစ္အရင္းေလာက္ ေရာက္သၫ္အထိ ႀဆဲႏႈတ္သၫ္။်ပီးေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ်ပႏ္ၾသင္းသၫ္။
“…..ျဖစ္….ျဖစ္….ဗ္စ္….ဗ္စ္….ျဖစ္….ၾဘတ္…..ျဖတ္….”
အဆံုးထိဝင္ရႏ္ လက္ႏြစႅံုးအလို ေစာေစာက အတိုင္း်ပႏ္ႏႈတ္သၫ္။ ေစာက္ေေရၾတကလၫ္း အိုင္႐ႊဲျဗေကၳနသလို ေစာကၹဳတ္ႀကီးကလၫ္း လီးတံႀကီး ၏ဒဏၠို ေကာင္းေကာင္းႀကီးခံႏိုင္ေန်ပီမို႔ စီးစီးပိုငၸိုငၱင္းတင္းက္ပၠ္ပ္ႀကီး အၾသင္းအႏႈတႅဳပႅို႔ေရန၏။
ဦးသာလြက တင္အိရဲ႕ ေပါငၱံေျဖးေျဖးတုတၱဳတ္ႀကီးေအပၚ ေအသအခ္ာဖိေထာက္၍ ခပ္်ပင္း်ပင္းခပ္ၾသက္ၾသက္ ေဆာင့္ေဆာင့ႅိုးပါေတာ့သၫ္
“……ျဖစ္…ျဖတ္…ျဖပ္….ေအမ့….အင့္….”
“…..ျဖစ္….ျဖတ္….ျဖပ္….အား….အီး….အင့္….”
“….်ျပတ္…ဒုတ္…ဒုတ္…်ဗစ္….ျဖတ္…်ျပတ္….ျဖစ္…ျဖတ္….”
“….႐ြီး….ကၽၾတ္….ကၽၾတ္….အ…အီး…အင့္….ေအမ့….ကၽၾတ္…ကၽၾတ္…အမယ္ေလး… အီး….အား…..အင့္….”
တင္အိေတယာက္ ညီးညဴလူးၾလႏ္႔ရင္း ဖင္ႀကီးကို ေကာ့ေကာခံသၫ္။ ဦးသာလြ၏ ေဆာင့ၡ္က္ေၾတက ဂ္က္အငၢ္ငႅို အ႐ြိႏၼ်ပတၵလစပ္်မႏ္ဆႏႅာ၏။
တင္အိ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသားေၾတက ဦးသာလြ၏လီးတႏ္ႀကီးကို ၫြစ္ၫြစ္ႀဆဲသၫ္။သူတို႔သခင္ ဘုရငၼကို အ်ပင္းအထႏၱိုကၡိုက္ေေနသာ ရႏ္သဴကို ်ပႏႅြႏ္ရႏၱံု႔သကဲ့သို႔ အင္ႏြင့္အားႏြင့္ ႀဆဲႀဆဲၫြစ္ၾက၏။
ၫြစ္အားဒဏ္ေၾကာင့္ ဦးသာလြဒစၳိပ္ႀကီးတစၡဳလံုး ထူပူက္ငၳံုလာ၏။ အထူးသ်ဖင့္ ဒစ္အၫြာရင္း႐ြိ ေအၾကာ်မြင္ႀကီးမြာ ်ပတႅဳမတတ္ တင္းေတာင့္ လာသၫ္။က္ၪ္ေသာ…….ယားေသာ….ဆိမ့္ေသာ…. အီေသာ ေဝဒနာအပူလႈိင္းေၾတ က ေလခ္ာင္းတံႀကီးေတလြ္ာက္ လြည့ၸတ္ေေမႊႏြာက္ေန၏။
အခ္က္ေပါင္းတစ္ရာေအရာၾကၱင္ တင္အိႏႈတၹ္ားက “အီးကနဲ” အသံနက္ႀကီး်မၫ္ဟီးလြ္က္ ေကာ့ထိုးတက္ၾသား၏။ဦးသာလြလၫ္း အလားတူ ေဝဒနာမ္ိဳးႀကီးခံစားကာ သုတ္ေရပူေၾတကို ်ပိဳငၱဴပႏ္းထုတႅိုက္ၾကသတၫ္း။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
တင္အိက ဘၾကၫၠို ေအသအခ္ာ မြာလိုက္၏။
“….ေတာ္….ဦးသာလြကို ……ေလးေလးစားစား…ဆက္ဆံေနာ္…”
“…..ေအးပါ..ဟ…”
ႀကီးသူကို ရိုေေသသာေၾကာင့ႅားမသိ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲကို ဦးသာလြထံမြ ေ႐ြာေ႐ြာ ႐ြဴ႐ြဴရလာခဲ့သၫ္။ဘၾကၫၼ္က္ႏြာ်ပံဳးလြ္က္………အလားတူ ဦးသာလြ မ္က္ႏြာမြာလၫ္း………………………………..။
်ပီးပါ်ပီ။
.........
ရွာသူလေး
လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်က ဦးသာလှမိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ်ကင်ဆာရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင်ကပင် ဦးသာလှတို့နှင့်တဆက်တည်း ရှိနေသော မြေကွက်ကိုဝယ်ယူ၍ ၂ ခန်း ၃ ခန်း မြေစိုက်အိမ်တစ်လုံးဆောက်ပေးကာ မရင်မေ ကိုနေထိုင်စေသည်။ခြံက ပေတစ်ရာပတ်လည်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုခြံထဲတွင် သနပ်ခါးပင်များ စိုက်ပျိုးထား၏။မရင်မေက စိုက်ပျိုးရေးဝါသနာပါသည်။ဆယ်တန်း အောင်ပြီးလည်းဖြစ်၏။မေထုန်နို့စားနွားမ သုံးကောင်လည်းရှိသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့ တူဝရီးမှာ ဤရွာတွင် စီးပွားရေးချောင်လည်သူများဖြစ်ကြ၏။အမျှော်အမြင် ရှိသူများ ဖြစ်ကြ၍ အဝီစိတွင်းတူးကာ စိုက်ပျိုးရေးကို တိုးချဲ ့ကာလုပ်ကိုင်ကြသည်။
အနှစ် ၂၀ ကျော်ကြာပြီဖြစ်၍ မရင်မေသည် ဤရွာသူလုံးလုံးဖြစ်နေပါပြီ….
ရွာ၏သာရေး နာရေးလှုမှုရေးကိစ္စရပ်များတွင် ရှေ့တန်းမှပါဝင်၍ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်သည်။မရင်မေက ဦးဆောင်၍ အမျိုးသမီးဝတ်အသင်းဖွဲ့ကာ အဖိတ် ဥပုသ်ထွက်နေ့တိုင်း ရွာလည်ဓမ္မာရုံတွင် ဝတ်တက်ကြ၏။စုစုပေါင်း အမျိုးသမီးကြီးငယ် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိ၏။
“….အမ….ပြန်ရောက်ပြီလား…”
“…..အေး…..ရောက်နေတာကြာပလား…”
“….ဟုတ်ကဲ့….”
ဘကြည်က ရေနွေးကြမ်းသောက်ရင်း ခရမ်းချဉ်သီးများအပြည့်အမောက်ထည့်ထား သော ထန်းခေါက်တောင်းတစ်လုံးကို ခေါင်းပေါ်ရွက်၍ ဝင်လာသော မရင်မေကိုနှုတ် ဆက်လိုက်ရာ မရင်မေကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
မရင်မေက လှေကားတက်ခုံပေါ်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးတောင်းကို ချမည့်ဟန်ဖြင့် ဒူးနှင့်ခါးကိုညွတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင့်မပြီး အောက်သို့ချလိုက် သည်။ထမီတိုတိုဝတ်ထားသဖြင့် တင်းရင်းစိုပြေသော ခြေသလုံးသားများ၏ သန်စွမ်းမှု မို့မောက်သောရင်သားအစုံ ဝိုက်ကားသောပုံသဏ္႑ာန်ရှိသည့် ကားကား စွင့်စွင့် ငွါးငွါးဖွင့်ဖွင့်ရှိလွန်းလှသည့် ပြည့်ဖြိုးတင်းအိသော တင်သားဆိုင်ထွားထွားများ
ထိုသို့ ထိုသို့သော အလွန်အချိုးစားကျနသည့် ဣတိၳယအင်္ဂါရပ်များကို အရောင်လက်သောမျက်လုံးတို့ဖြင့် ဖျတ်ကနဲကြည့်လိုက်မိ၏။မရင်မေက ဆံထုံးကို ဖြည်ချရင်း ခေါင်းခုပုဆိုးဖြင့် ယပ်ခတ်သလိုလုပ်ကာ အမောဖြေနေသည်။
ပြည့်ဖြိုးတုတ်ခိုင်သော ပေါင်တံကြီးတွေက ထမီကို ထွင်းဖေါက်၍ အလှပြနေသည့်နှယ် ပေါ်ပေါ်လွင်လွင်ရှိလှသည်။
ဘကြည်မိန်းမ တင်အိလည်းလှပါသည်။အဖုအထစ်အမို့အမောက် အင်္ဂါရပ်များနှင့်ပြည့်စုံပြီး စွဲမက်စရာကောင်းလှပါသည်။တင်အိ က မရင်မေလောက် တော့ ဒေါင်မကောင်း…. သည်တော့ ရွှေဘိုမင်းကြိုက်လုံးကြီးပေါက်လှစတိုင်တော့ မဟုတ်။
အဲ တင်အိက မရင်မေထက်သာတာက အရွယ်ဂုဏ်…ငယ်ဂုဏ်… တင်အိ အသက်က အခုမှ ၃၀ ထဲ ဝင်ရုံရှိသေး၏။
ခက်သည်က ကျားဆိုသောသတ္တဝါသည် ကိုယ့်မိန်းမမည်မျှ ချောမောလှပပြီး စွဲမက်စရာ အင်္ဂါရပ်တွေနှင့်ပြည့်စုံပါစေ နေ့ရှိသရွေ့ ညရှိသရွေ ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလာသည့်အခါ ရိုးအီသွားတတ်ပါသည်။
အတွင်းသိ အစင်းသိ ကြာကြာပေါင်းလာသောအခါ တစ်ချိန်ကချစ်ခင်နှစ်သက်စွဲမက် စရာဟု ထင်ခဲ့သောအရာတွေက အပြစ်အသွင်ဆောင်လာပြီး အင််တင်တင် ညီးတီးတီးဖြစ်လာတတ်၏။
ထို့ကြောင့် အာရုံကိုအပြောင်းအလဲဖြစ်စေရန် ယခုလို တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် လုံးကြီးပေါက်လှ မိန်းမများကို ကိလေသာရမ္မက်လွှမ်းသော အကြည့်တို့ဖြင့် ငမ်းငမ်းတက်ကြည့်မိခြင်းဖြစ်ပါသည်။
စောစောက အဘဦးသာလှပြောခဲ့သော ကာမရောဂါဝမ်းတွင်းနာက ဘကြည်ကို စွဲကပ်လိုက်တော့၏။လီးရိပ်လီးငွေ့မသမ်းသော အဖုတ်ကြီးကို စိတ်ဖြင့် မှန်းဆကာ ရာဂစိတ်နယ်ပယ်ကို ကျယ်သလောက်ကျယ်အောင် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။လျှပ်တပြက် အကဲခတ်ရုံဖြင့် ဦးသာလှက ဘကြည်၏မနောနှင့် သဘောကိုရိပ်မိလိုက်သည်။ဘကြည်လိုလူစားသည် ကိလေသာအာရုံနှင့် ဖမ်းစားခြင်းခံရလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေ့တတ်ပြီး အသိတရားဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းချုပ် နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းဟု ဦးသာလှစိတ်ထဲက မှတ်သားလိုက်၏။
မရင်မေက အမောဖြေပြီး ထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုခန်းပေါ် တက်သွား၏။လှုပ်လီ လှုပ်လဲ့ နိမ့်ချီမြင့်ချီ အဆီခဲတွေစုခဲထားသည့် တင်ဆုံထွားထွား ကြီးက သူ့စိတ်ကို မြူဆွယ်ကလိသွားသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်မိ၏။
သည်တော့မှ သူ့လာရင်းကိစ္စကို သတိရတော့၏။ဦးသာလှက ပြုံးတုံ့တုံ့ မျက်နှာထားနှင့်……………..
“…………အေး…….. ငါ့တူမ အပျိုကြီးကလည်း ကာမရောဂါကို ထကြွတိုးပွားစေတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြီးနော်…. အဟဲ…. ဟဲ….ဟဲ…”
ဦးသာလှ စကားကြောင့် ဘကြည်မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်ရှက်ရိပ်သမ်းသွားပြီး တဟီးဟီးနှင့် ရယ်ပြလိုက်သည်။
“…..အဘ….ကျုပ်….ဟို…ဟို…”
ဘကြည်စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ဦးသာလှ လက်ကာပြလိုက်ရင်း ………..
“…နေနေ….မောင်ဘကြည်… အဘ…သိတယ်…”
“….မင်းငွေ…..လိုချင်လို့မဟုတ်လား…”
“…..ဟုတ်ကဲ့……..အဘ…”
ဘကြည်စိတ်ထဲ အံ့သြသွားတာအမှန်။သူ့အကြံကို ဦးသာလှဘယ်လိုသိနေသလဲ.. ဘကြည်၏စိတ်အခြေအနေကို ဦးသာလှက ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်……….
“…..မအံ့သြနဲ့မောင်…..မင်းရောက်လာတဲ့အချိန်ကို ငါက အင်္ဂဝိဇ္ဇာနည်းနဲ့တွက်ကြည့် လို့သိပြီးသား…..မင်းမှာငွေလိုနေတယ်…ဒီတစ်ခေါက် အရောင်းအဝယ်ကိစ္စမှာ မင်း အရှုံးကြီးရှုံးခဲ့တယ်……တခြားနေရာမှာ ရစရာမမြင်တော့ င့ါဆီရောက်လာတယ်… ကဲ… ဟုတ်တယ်…မဟုတ်လား….”
ဘကြည်တစ်ယောက် ဟုတ်ကဲ့ ဟုပင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ကြီးဖြင့် ဦးသာလှကိုပြူးပြူးကြီးကြည့်လျှက် ကြောင်အမ်းအမ်းကြီးဖြစ်သွားသည်။ ပြီးတော့မှ ခေါင်းကို ခပ်သွက်သွက်ငြိမ့်ကာ
“…..ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့…အဘ….”
ဘကြည် ဦးသာလှကို ယခင်ကထက်ပို၍ အထင်ကြီးလေးစားသွား၏။ ဓာတ်တွေ ပရမတ်တွေကိုလည်း လူပြိန်းလူနတွေနားလည်အောင် ရှင်းပြတတ်…. လောကီဂမ်ဘီရပညာရပ်တွေကလည်းတတ်…..အလွန် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဦးသာလှ ပါတကား………
ဦးသာလှကို အထင်ကြီးလေးစားစိတ်ဖြင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဦးသာလှ တစ်ယောက် သူ့တစ်ထပ်တိုက်ပုလေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပါ တော့သည်။မရင်မေတယောက် ထွက်များလာလေမလားဟု မီးဖိုခန်းဘက်ဆီ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
“….ရော့…မောင်ရင် လိုချင်တာ ၂ သိန်းခွဲမဟုတ်လား…”
မီးဖိုခန်းဘက်ဆီငေးနေစဉ် နောက်ကြောဘက်ဆီက ပေါ်လာသော ဦးသာလှ စကားသံနှင့်အတူနှစ်သိန်းခွဲထောင်တန်အထုပ်က သူ့ပေါင်ပေါ်ဖုတ်ကနဲကျလာ၏။
“……အော…ငွေပမာဏပါသိနေတဲ့ ဦးသာလှပါလား…”
ဘကြည် ကွပ်ပျစ်ပေါ်က ဆင်းလိုက်ပြီး ဦးသာလှခြေရင်းတွင်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ဦးသုံးကြိမ်ကန်တော့လိုက်တော့၏။
“…အေး…အေး….ဒီတခေါက်အဆင်ပြေပါစေကွာ…”
ဘကြည် ငွေထုပ်ကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဦးသာလှကိုနှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ဘကြည်တစ်ယောက် ဤကိစ္စရပ်တွေကို အင်္ဂဝိဇ္ဇာ ဗေဒင်နည်းဖြင့် သိရသည်မဟုတ်ဘဲ သူ့မိန်းမ တင်အိကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပြောထား၍ သိနေသည် ဆိုလျှင်……….
အဖိတ်နေ့ည ဝတ်တက်စဉ်က တင်အိတစ်ယောက်ဝတ်အဖွဲ့ထဲ မပါဘဲ ဦးသာလှထံရောက်နေခဲ့သည်ဆိုလျှင်………………
ထိုနေ့ည သွေးသားဆန္ဒနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကြီးအဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဦးသာလှရင်ခွင်ထဲမှာ ဦးသာလှ၏အပွေ့အဖက်ကို ခံယူထားစဉ် ငွေကြေးကိစ္စပြောခဲ့သည်ဆိုလျှင်……………..
ထိုနေ့ည ပြန်ခါနီးတွင် ဦးသာလှက……
“………၂ သိန်းခွဲဟုတ်လား…. အေး..အေး….သန်ဘက်ခါ ညီးယောကျာ်းကို ငါ့ဆီ လွှတ်လိုက်….” ဟု မှာကြားလိုက်သည်ဆိုလျှင်……ဘကြည်တစ်ယောက် ဦးသာလှထံမှ အလွယ်တကူ ငွေ ၂ သိန်းခွဲချေးယူရရှိခဲ့သည့်အတွက် အခုလို ပျော်ရွှင်နိုင်မည်လော……….
ဦးသာလှကိုလည်း အထင်ကြီးလေးစားနိုင်ပါအုံးမည်လော…. သို့သော် နှစ်ယောက်လုံးပြုံးနေကြ၏။
သို့သော်……….အဓိပ္ပါယ်ခြင်းကာ မတူပါလေ…….။
အဖိတ်နေ့ည…………။
ထိုအဖိတ်နေ့ညကို ဦးသာလှမမေ့ပါ……ဒီနေ့ည တင်အိလာမည်…. ရင်မေက အကျိုးအကြောင်းအစုံအလင်ကို ဦးသာလှအား ပြောပြထားပြီးဖြစ်၏။မရင်မေနှင့် တင်အိတို့ ညှိနှိုင်းကြသောစကားထဲတွင် ငွေ ၂ သိန်းခွဲရမည်… ဦးသာလှ၏သွေးသား ဆန္ဒကို လိုက်လျောဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။အများသူငါမရိပ်မိစေရန် ယောကျာ်းကို ငွေယူလွှတ်ရမည်။မည်သူမှမရိပ်မိနိုင်သည့် အဖိတ်နေ့ညကို ရွေးရမည်။အတိုးငွေ ၁၅ ကျပ်ဆိုလျှင် ၁၀ ကျပ်နှုန်းခံစားခွင့်ပေးမည်။
သို့သော် ယောကျာ်းကို ငွေပို့ခိုင်းစဉ် ၁၅ ကျပ်နှုန်းနှင့်ပေးအပ်ခိုင်းရမည်။ ၁၀ ကျပ်နှုန်းခံစားခွင့်ကို ဝတ်တက်သည့်ညမှ ကိုယ်တိုင်သွားယူရမည်။မရင်မေ ဘက်က တင်ပြသော အချက်အလက်များကို တင်အိကိုယ်တိုင်က ကျေနပ်ပြီးဖြစ်၍ ထိုအဖိတ်နေ့ညက တင်အိတစ်ယောက် ဝတ်တက်ဓမ္မာရုံတွင်ရောက်ရှိကြောင်း လက်မှတ်ထိုး၍ အသာလစ်ထွက်ခဲ့သည်။။ဝတ်တက်ခေါင်းဆောင်က မရင်မေမို့ ပွဲပြီးမီးသေအငြိမ်ဖြစ်၏။
ဝတ်တက်ချိန် တစ်နာရီ အသစ်သင်ကြားပို့ချသည်က ၂ နာရီခွဲ…. ဤအချိန်အတွင်း (၁၀)မိနစ်စော၍ပြန်ရောက်စေရမည်ဟု မရင်မေက အသေအချာ မှာ လိုက်ပြီးဖြစ်၏။တပါတ်ရစ်….. ယောဂီထမီအကျၤီလေးနှင့် တင်အိတယောက် တသွေးတမွေးလှလို့နေပါသည်။
အခုတပါတ် ကုန်ရှုံးလာသည့်အတွက် ယောကျ်ားကစိတ်ညစ်သည်ဟု ဆိုကာ အရက်ချည့်တွန်းသောက်နေ၏။မရင်မေဆီကရအောင် ပြောကြည့်ပါမည်ဟု
ချေွးသိပ်ရင်း အရက်ကိုလျော့သောက်ခိုင်းထားရ၏။ဒါတောင် ဝတ်တက်လာခါနီး ရမ်အကြီးတစ်လုံးဝယ်ပေးခဲ့ရသေးသည်။တင်အိကလည်း သူ့အကြံနှင့်သူမို့ ကျေနပ်စွာပင် အကြွေးဝယ်ပေးခဲ့ပါသည်။
မရင်မေ အစီအစဉ်အတိုင်း တိုက်နောက်ဖေးပေါက်က ဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။
“….ဒေါက်…ဒေါက်….ဒေါက်..ဒေါက်….”
မရင်မေသင်ပြထားသည့်အတိုင်း တံခါးခေါက်အချက်ပေးလိုက်သည်။ မကြာခင်တံခါးပွင့်လာ၏။တံခါးဝတွင် ဦးသာလှက ဘောင်းဘီပွပွ…စွပ်ကျယ်အကျီၤ လက်ပြတ်နှင့် မားမားကြီးရပ်နေလေသည်။ဦးသာလှ၏တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်နေဟန်ထားကိုကြည့်၍ တင်အိ ရင်တွေလှိုက်ဖိုလှုပ်ခတ်သွား၏။
လူကြီးက အသက် ၅၀ ကျော် ၆၀ အတွင်းဆိုသော်လည်း ကျန်းမာ သန်စွမ်းလှသည်။ရင်အုပ်ကားကား လက်မောင်းကြွက်သားကြီးတွေက ထစ်ဖုတုတ် ခိုင်လှသည်။ထို့အတူ ပေါင်တံ ခြေသလုံးကြွက်သားကြီးတွေက တင်းရင်းဖုထစ် သန်မာလှသည်။
ဦးသာလှက တင်အိ ဝင်သာအောင် ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး…..
“….ဝင်…ဝင်…..တူမကြီး….အထဲကို…”
တင်အိက ကိုယ်ကိုရို့၍ အတွင်းသို့ဝင်လိုက်၏။ဦးသာလှက တံခါးမင်းတုန်း ချက်ကို ထိုးပိတ်လိုက်သည်။အခုသူတို့ရောက်နေသောအခန်းမှာ ထမင်းစားခန်း ဖြစ်၏။ ၂ ခန်း ပတ်လည်ကျယ်ဝန်းပြီး မတ်တပ်ရပ်ချက်ပြုတ်ရသော မီးဖို စားစရာ များကို သိုလှောင်ထားသည့် ကြောင်အိမ် ၃ လုံးရှိ၏။
ထမင်းစားစရာနေရာမှာ ၂ ပေခွဲကျော်ကျော်ခန့်မြင့်ပြီး သစ်မာရှာထိုးသား များခင်းထားသည်။ထိုအပေါ်တွင် စားပွဲခုံဝိုင်းတစ်လုံးချထားပြီး ဝီစကီအကြီးတစ်လုံး …ကြက်ကြော်….ဝက်အူချောင်းကြော်…ငှက်ပျော်သီးဖီးကြမ်းတစ်ဖီး… ဝီစကီပုလင်း
ကအပြည့်မဟုတ်တော့….ထိုအထဲတွင် ကာမစွမ်းအားကို တိုးပွားစေသော ဖျံသိုစိမ်ထား၏။
“….ကဲ…အပေါ်တက်လေ…တူမကြီးရဲ့….အေးအေးဆေးဆေးပေါ့နော်..သွား…. ဟိုမှာ စားစရာတွေရှိတယ်…..စားနှင့်…”
တင်အိက မတ်တပ်ကြီးရပ်နေ၍ ဦးသာလှက ပြောလိုက်သည်။ လာကထဲက ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်ကိုယ်မို့ အရှက်တွေသိက္ခာတွေ ကျင့်ဝတ်တွေ အကုန်ခဝါ ချထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ကိုယ့်မေဓာရှိလျှင်….သူ့မေဓာလည်းရှိရမည်ပင်……………….
ပြီးတော့ ကိုယ်ရချင်တဲ့ငွေက နည်းနည်းနောနော မဟုတ်…. ဖာထွက်ခံလျင်တောင် ရမည်မဟုတ်……ပြီးတော့ ကိုယ်ကအပျိုမှမဟုတ်ဘဲ….ကလေးနှစ်ယောက်အမေ …အအို….ပြီးတော့ စောက်ဖုတ်ကလဲ ဖွတ်ဖွတ်ကျေအောင် လီးအလိုးခံထားရတဲ့ စောက်ဖုတ်… ဒီတော့ ဘာဆန်းတာမှတ်လို့…ပြီးတော့ တင်အိက ချောသည်… လှသည်….တောသူဆိုပေမင့် ရှေးအတိတ်ကုသိုလ်ကောင်းပုံရ၏။…. ဒီတော့ ခပ်ရဲရဲ
ခပ်ဟော့ဟော့ပင် ဆက်ဆံလိုက်သည်။အပေးကောင်း အပြုအစုကောင်းခဲ့ရင် ၂ သိန်းခွဲငွေ အလကားတောင် ရချင်ရနေအုံးမည်……။
“…..အဟစ်…အစ်…ခစ်…အဟင့်…ဟင့်….ယား…ယား…တယ်လို့…”
အနေရအထိုင်ရခက်လောက်အောင်ယားသည့်အတွက် တင်အိတစ်ကိုယ်လုံး ကော့တက်သွားရှာသည်။သည်တော့ နို့အုံကြီးက ပိုမို၍စူတင်းထွက်လာသည်။
ဦးသာလှက နို့တစ်လုံးကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလျှက်ကပင် တင်အိ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်သည်။ပေါင်တံကြီးတွေက…ထွား…တင်ဆုံကြီးတွေက ဖွံ့ထွား စွင့်ကားလွန်းနေသည့်အတွက် ဘောင်းဘီက တော်တော်နှင့် မကျွတ်ဘဲဖြစ်နေသည်။
“….ဟွန်း…..ခိုးချင်တာလဲပျာလို့…လက်နှေးတာလဲ ချာလို့…”
ဦးသာလှတစ်ယောက် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် တဏှာရမ္မက်တွေ မွှန်ထူနေပုံကို
အမြင်ကပ်ကပ်ရှိလှစွာ ဆူဆူဆောင့်ဆောင့်လေးမြည်တွန်ရင်း…. ကူချွတ်ပေးလိုက် ၏။တင်အိ အပြုအမူလေးက ဦးသာလှကို ကြည်နူးစွဲမက်သွားစေ၏။
ဘောင်းဘီတိုကျွတ်သွားသောအခါ ဖြူဝင်းထွားအိနေတဲ့ ပေါင်တံနှစ်သွယ် ကြားက တင်အိ စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို ဘွားကနဲမြင်လိုက်ရ၏။ တင်အိက ပိုမြင်ရအောင် ပေါင်နှစ်ခြမ်းကို မသိမသာဖြဲပေးလိုက်သည်။စောက်ဖုတ်ကြီးက ပေါင်အဟတွင် သိသိသာသာပြဲဟသွားပြီး အတွင်းသားနီနီနုနုတွေကိုပါ မြင်လိုက်ရ၏။
စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေက အညိုရောင်သမ်းနေပြီး ထူထူပွပွဖြစ် နေ၏။သူ့အရောင်နှင့်သူ ပိုင်းခြားထားသော စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အလွန့်အလွန်ကြည့် ကောင်းနေ၏။ဝင်းဝါမို့မောက်နေသော ဆီးခုံ။နက်ပြောင်မဲမှောင်နေသည့် စောက်မွှေး အညိုရောင်သမ်းနေသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား… ပြဲဟနေသော အတွင်းသား နီနီ…ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းက……ဦးသာလှလီးကြီးမှာ ထွားသထက်ထွား… တောင်သထက်တောင်….မာသထက်မာ…. ထန်သထက်ထန်လာပါ၏။
ဘောင်းဘီတိုကြားမှ တိုးတိုးထွက်နေသော လီးကြီးကို တင်အိက လက်ဖဝါးလေးနှင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်ရင်း…………..
“….ဟွန့်….ကဲ…..ကဲ….လွန်းတယ်…”
နှာခေါင်းလှလှလေးတွန့်ရှုံ့ရင်း ပြော၏။တင်အိက ဦးသာလှနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး……………
“….ကဲ….အသေအချာ….ထိုင်စမ်းပါ….တကထဲ….”
ဦးသာလှတစ်ယောက် လက်ရှိအသက်ထက် ၅ ပုံ ၁ ပုံခန့်ငယ်သွားသလားထင်ရ အောင် နုပျိုသွား၏။စိတ်ထဲမှာလဲ ပျော်ရွှင်မြူးကြွသွားသည်။တင်အိ မလာခင်ကပင် သောက်ထားနှင့်သော အရက်အရှိန်ကလည်း တက်နေပြီဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ကြမ်းပေါ် ဖင်ချထိုင်ပြီး ခြေဆင်းလျှက် ပေါင်ကို နဲနဲကားထား
လိုက်သည်။
“…….ကဲ…..ဘောင်းဘီချွတ်……”
တင်အိက ဘောင်းဘီတိုကို ကိုယ်တိုင်ချွတ်ပေး၏။ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် အနေအထားမို့ ခန္ဓာကိုယ်အလှည့်အပြောင်းလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း စောက်ဖုတ်ကြီးက ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဦးသာလှကို မြူဆွယ်လျှက်ရှိနေပါသည်။
ဦးသာလှက ဘောင်းဘီအချွတ်ရလွယ်အောင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပေါ်ထောက်ပြီး ကိုယ်ကိုကြွမြှောက်ပေးလိုက်သည်။ဖုထစ်မို့မောက်သော ရင်အုပ်လက်မောင်းကြွက်သားကြီးတွေက တင်းအစ်ကြွတက်လာသည်။
ဘောင်းဘီကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် ဦးသာလှလီးတန်ကြီးမှာ မတ်ကနဲ ထောင်တက်သွား၏။အညိုရောင်သမ်းနေသော လီးကြီးကို ဘွားကနဲ မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်အိ အံ့သြမှင်သက်သွား၏။မအံ့သြလို့လည်းမဖြစ်…. သူ့လီးတန်ကြီးက မြင်းလီးတန်ကြီးလောက်နီးနီးရှိသည်။သူ့စောက်ဖုတ်ကိုပင်… လက်နှင့်ယောင်ရမ်း၍ အုပ်မိလိုက်သည်။အရှည်ရှစ်လက်မ ကျော်ကျော်ခန့်ရှိသော လီးတုတ်ကြီးမှာ အကြောတွေပြိုင်းပြိုင်းထလျှက် အရေပြားတွေက ကြက်ပေါင်ကွင်း တုတ်တုတ်တွေ အထပ်ထပ်စွပ်ထားသလို အရစ်အရစ်ထနေသည်။
တစ်သက်နှင့်တကိုယ် မတွေ့ဖူးမမြင်ဖူးသေးသော လီးကြီးဖြစ်သည်။ တင်အိလည်းခေသူတော့ မဟုတ်ပါ။ဘကြည်နှင့်မညားခင်ကပင် ယခင်ရည်းစား ဟောင်း နှစ်ယောက်၏အလိုးကိုခံခဲ့ဖူးသည်။ထိုလီးမျိုးသည် ယောကျာ်းလူစဉ်မှီရုံသာ ရှိသည်။ခံလို့လည်း ကောင်းခဲ့ပါသည်။အခု ဦးသာလှလီးကြီးက သူမတခါမှ မမြင်ဖူးသေးသော ကြောက်ခမန်းလိလိ လီးကြီးဖြစ်နေပါတော့သည်။
ဒစ်ဖူးကြီးက တင်းပြောင်နေသော ခရမ်းချဉ်သီးကြီးပမာ နီညိုရောင် သမ်းနေသည်။ဦးသာလှက သူ့လီးကြီးကိုကြည့်၍ ကြောင်တက်တက်ဖြစ်နေသော တင်အိလက်ကိုဆွဲယူ၍ သူ့လီးကြီးကို ကိုင်စေလိုက်သည်။
တင်အိက မြွေတကောင်ကိုကိုင်ရသလို မဝံ့မရဲလေးကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ သံမဏိချောင်းကဲ့သို့ မာတင်းသောအတွေ့ကို နွေးနွေးရှိန်းရှိန်းကြီး ခံစားလိုက်ရ၏။
တင်အိအနေဖြင့် ယခုသွေးသားဆန္ဒဖလှယ်ပွဲတွင် လုံးဝအညံ့ခံ၍ မဖြစ်ပါ။ဦးသာလှကျေနပ်လျှင် ကျေနပ်သလောက် သူ့အဖို့အခွင့်အရေးတွေ ရလာနိုင်၏။ဦးသာလှသဘောကျနှစ်ခြိုက်စေမည့် အလုပ်မျိုးကို ကြားဖူးသလောက် လုပ်နိုင်သလောက် အစွမ်းကုန်လုပ်ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်၏။သူမချေးရမည့် ငွေတွေက နည်းနည်းနောနောမဟုတ်။ကုန်က အကြီးအကျယ်ရှုံးခဲ့သည့်အတါက် ရှင်းရမည့်ငွေတွေက မရှင်းနိုင်လျှင် သူ့ယောကျာ်းထောင်ကျပြီး ဘဝပါပျက်မည်။
ဘဝပျက်မည့်အရေးနှင့်ယှဉ်လိုက်လျှင် သူ့စောက်ဖုတ်ကို ဦးသာလှထံ ထိုးအပ်ရသည့်အလုပ်က ဘာမှမပြာပလောက်သည့် အလုပ်မဟုတ်။
သည်ကြားထဲ အပြုအစုကောင်းလျှင် ဦးသာလှ၏ပေးကမ်းရက်ရောမည့် အခွင့်အရေးတွေက တသီကြီး။မရင်မေက ပြောပြထား၍ အတွင်းရေးကို သိထားနှင့် ပြီးဖြစ်၏။
တကယ်အားဖြင့် မရင်မေသည်ပင် တူမ၊မွေးစားသမီးဆိုသော်လည်း ဦးသာလှ၏လူမသိသူမသိမယားသာဖြစ်နေ၏။သို့သော်…. အဖိုးကြီးက ပီမှ… ပိုင်မှ သူသဘောကျမှ သားကောင်ကို ကိုင်လေ့ရှိသည်။ပြဿနာကြီးငယ် မပေါ်ပေါက်စေ ရန် လုံခြုံစိတ်ချရအောင် အကွက်ချစီစဉ်ပြီးမှ သူ့ဆန္ဒကို အကောင်အထည်ဖေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးတက်ကွက်အဖြစ် တင်အိက ဦးသာလှ၏ပေါင်ကြားအတွင်းသို့ ဒူးတုတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်ကုန်းကာ လီးကြီးကို ခပ်တင်းတင်းဆုတ် ကိုင်လျှက် ပါးစပ်ဖြင့် ငုံခဲစုပ်ယူလိုက်သည်။လီးကြီးက တုတ်လွန်းသဖြင့် အကုန်လုံး သိမ်းကြုံးမငုံနိုင်ဘဲ တဝက်တပျက်သာ ငုံခဲထားနိုင်သည်။ပူနွေးစိုစွတ်သော အာငွေ့နှင့်ကြမ်းရှသောလျှာအတွေ့က အရေးပါသောကာမအကြောအစုံကို စုပ်ယူမိ လိုက်သောအခါ ဦးသာလှတစ်ယောက် ကော့တက်သွားပြီး အီးကနဲ ကောင်းကောင်း
ညီးညီးလိုက်သည်။
ဦးသာလှတစ်ယောက် တင်အိအပေါ်အမှတ်တွေ ပေးလိုက်သည်။ တင်အိအပြုအမူက သူသဘောကျနှစ်ခြိုက်သော အပြုအမူတွေဖြစ်နေ၏။ ကလေးနှစ်ယောက်ထွက်ပြီးသား စောက်ဖုတ်မို့ သူ့လီးဒဏ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံနိုင်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်လိုက်သည်။
“….ကဲ….ကဲ….တူမကြီး ခဏရပ်လိုက်အုံး….လေးလေး….မင်းကို သဘောကျသွားပြီး…အေး..အေး….ဆေး..ဆေးပေါ့နော်….”
ဦးသာလှစကားကြောင့် တင်အိတစ်ယောက် ဦးသာလှလီးကြီးကို လျှာဖြင့်ဝိုက်ပတ် ၍ လျှက်ပေးနေရာမှ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဒူးတုတ်လျှက် ကနွဲ့ကလျ ထိုင်နေသည်။
ဦးသာလှက တင်အိကိုယ်ကာယအလှများကို တဝကြီးကြည့်ရှုခံစားရင်း ဝီစကီတပန်းကန်ငှဲ့သောက်လိုက်သည်။ပုဂံပြန်အချ တင်အိက အဆင်သင့်ပင် ဝက်အူချောင်းနှစ်ချောင်းပါးစပ်ထဲခွံ့ပေးလိုက်၏။ဦးသာလှ တစ်ယောက် အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်နေစဉ် ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးကို အခွံနွာ၍ ပါးစပ်နားထိုးပေး လာသည်။ဦးသာလှက တဝက်ကျော်ကျော်ကို ကိုက်ယူစားလိုက်သည်။
ဤမျှဆိုလျှင် တင်အိသဘောထားကို အတော်အတန်ရိပ်မိသွားပြီ။တင်အိနှင့် လက်တွဲလို့ ကောင်းကောင်းကြီးရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“…ကဲ…တူမကြီး…ဦးလေးရဲ့ ပစ္စည်းကြီးကို ကျေနပ်ရဲ့လား…”
“…အဟင်း..ဟင်း…ကြက်သီးတောင်ထတယ်…”
“…ကဲ..ထ….အပေါ်က ခွထိုင်ပြီး…ကိုယ့်ဖာသာကို အဆုံးထိဝင်အောင်သွင်းကြည့် … ဦးက မဆင်မခြင် လုပ်မိရင် နာသွားမှာစိုးလို့….”
တင်အိ စိတ်ထဲ ဦးသာလှကို လေးစားသွားသည်။အမှန်အားဖြင့် တင်အိသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့လက်ခုပ်ထဲကရေသာဖြစ်၏။ကြိုက်သလိုလုပ်ခွင့်ရှိ၏။ သို့သော် ဦးသာလှက မလုပ်ပါ……..သူ့ကောင်းကိုယ်ကောင်း ကာမကိစ္စတွင် အပေးအယူမျှ
တစွာ ပြုမူလိုက်ပါ၏။
တင်အိက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးသာလှပုခုံးကိုကိုင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ထိုင်လိုက်သည်။လီးကြီးနှင့်စောက်ဖုတ်အဝ တေ့ထောက်မိသောအခါ ဦးသာလှက တင်အိ ဖင်ဆုံထွားထွားကြီးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်မပေးထားလိုက်၏။တင်အိက ခွထိုင်လျှက်ကပင် ဦးသာလှလီးတံတုတ်တုတ်ကြီးကို သူ့လက်နှင့်အကျအန ဆုတ်ကိုင် သူ့အဖုတ်ဝနှင့် အသေအချာ ချိန်လိုက်သည်။ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း ဖိသွင်းလိုက်၏။
“…..ဖွိ…ဖွိ…ဖွစ်…ပြွတ်….ဗြစ်….ဖွတ်….ဖွိဖွိ……ဖွစ်….ပြွတ်…”
လီးတံကြီးက တဖြည်းဖြည်းချင်းစောက်ခေါင်းလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ နစ်နစ် ဝင်လာသည်။ကလေးမွေးဖူးသောမိန်းမမို့ ထိန်းချုပ်ချိန်ဆရမည့်အထာကို မှန်းဆ တတ်သူပီပီ ထိန်းလိုက်သွင်းလိုက် ဖိလိုက်နှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုလုပ်နေသည်။
သူ့သဘောနှင့်သူ စိတ်တိုင်းကျပြုလုပ်နေသည်မို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မနာကျင်ဘဲ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ကာမအရသာထူးကြီးကို လီးကြီးကတဆင့် ခံစားနေရသည်။
ပါးစပ်ကလေးဟလိုက်……….မျက်နှာလေးရှုံ ့မဲ့လိုက်နှင့်အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံဖြစ်နေရှာသော တင်အိကိုကြည့်၍ ဦးသာလှသဘောကျနေပါတော့သည်။ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသောအခါ လီးကြီးက အဆုံးထိနစ်ဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးလောက်သာ လိုတော့သည်။နာကျင်မှာစိုး၍ ထိန်းသွင်းနေသည့်ကြားက ခံချင်စိတ်နှင့်အားမလို အားမရစိတ်ရောထွေးသွားကာ တင်အိ ကဆတ်ကနဲ ထိုင်ချလိုက်သည်။
“…..ဖရစ်…ဗြစ်….ဖျစ်….ဒုတ်…..ပြွတ်….”
“….အမေ့…အင့်….အ….အီး…အား…အ….”
လီးထိပ်ကြီးနှင့် သားအိမ်ဝမှာ တင်းကနဲ ဒုတ်ကနဲပြစ်ဆောင့်သွားရာ နာကောင်းအီဆိမ့်သော ကာမအရသာကြီးကို ပြိုင်တူခံစားလိုက်ရသည်။ ခေတ္တမျှ
ငြိမ်နေပြီးနောက် တင်အိက ဦးသာလှပုခုံးကို အားယူဖိထားရင်း ကိုယ်ကိုမြှောက်ကြွ လိုက်ပြန်သည်။ဖိသွင်းစဉ်ကနှင့်မတူဘဲ အကြွတွင် အနည်းငယ်မြန်ဆန်၏။တဖန် စောစောကလို တဖြည်းဖြည်းပြန်ဖိသွင်းသည်။စောက်ရည်ကြည်တွေက စိုရွှဲအိုင်ထွန်း နေပြီမို့ ပို၍ ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့လာတော့သည်။
ဤနည်းအားဖြင့် အချက် ၂၀ ကျော်ခန့်ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ တင်အိ ရမ္မက်စိတ်တွေက အပြင်းအထန်ထကြွလာပါတော့သည်။
မြှောက်ကြွ ပြန်ဖိချဆောင့်ချက်တွေက စိပ်စိပ်လာသည်။မြန်မြန်လာ သည်။ထန်ထန်လာသည်။သန်သန်လာသည်။
“…..ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်….”
“…..ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်…”
“….ပြွတ်….ဖွတ်….ဖွတ်….ဘွပ်…”
“….အမေ့…အား…အင့်….အင့်….အမေ့…..အီး…အင့်…ကျွတ်…ကျွတ်… အင့်… အ…အီး…ရှီး…ကျွတ်…ကျွတ်…အမေ့…အား…”
တင်အိတစ်ယောက် ကာမဇောတွေအထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် တက်ကြွ ပြင်းထန်လာသည်။အထက်သို့ ကြွပြီးဆောင့်တိုင်းဆောင့်တိုင်း နို့အုံအိအိကြီးတွေက ထက်အောက် လှုပ်ရှားနေတော့သည်။
ဦးသာလှကမူ အထွေအထူးအားအင်မစိုက်ရဘဲ တင်အိ ပြုမူသမျှကိုသာ ဇိမ်ကျစွာ ခံယူနေပါသည်။သူ့ကိုယ်ကို အနည်းငယ်မတ်လိုက်ပြီး ရမ်းခါနေသော တင်အိနို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို သူ့လက်အစုံဖြင့် တင်းတင်းဆုတ်ချေပွတ်ဆွ ပေးလိုက်သည်။
လျှို ့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ကာမဓာတ်သတ္တိက နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆုတ်ချေ ပွတ်ဆွပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်……………..
“…..ဟီး…အီး…အမေ့….အမယ်လေး…”
ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အသံနက်ကြီးကို မြည်တမ်းရင်း တင်အိတကိုယ်လုံးလျှပ်စစ် လိုက်သလို တွန့်လိမ်ကော့တက်သွားသည်။တဆက်တည်းပင် ကာမပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိကြောင်း သငေ်္ကတအဖြစ် စောက်ရေပူတွေကို ဗျင်းကနဲ ဗျင်းကနဲ ပန်းထုတ် လိုက်တော့သည်။
တင်အိတကိုယ်လုံး ပျော့ခွေညွှတ်ကြသွားပြီး ဦးသာလှ ဘယ်ဘက်ပုခုံး ပေါ် မျက်နှာမှောက်ကျသွားတော့သည်။ဦးသာလှက တင်အိခါးသွယ်လေးကို လှမ်းဖက်လိုက်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ မှေးနေလိုက်သည်။
တင်အိအမောအပန်းပြေသည်အထိ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဦးသာလှ လက်အစုံက ချောမွတ်ပြည့်တင်းသော တင်သားဆိုင်ထွားထွားအိအိကြီးကို စုံချီဆန်ချီပွတ်လျှက် ရှိပါတော့သည်။
အမောပြေ၍ထင်သည် တင်အိက ဦးသာလှပုခုံးပေါ်တွင်မှောက်အပ် ထားသော မျက်နှာကို ခွာလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်၏။သူမမျက်နှာလေးက နွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသော်လည်း ကျေနပ်သော ပီတိရိပ်တွေက ထင်ဟပ်နေသည်။
ကိုယ်အလှုပ်တွင် စောက်ဖုတ်အတွင်း နင့်ကနဲ လှိုက်ကနဲ ထူပူသွား၏။
“……အမလေးတော့…..ဘုရား…..ဘုရား….”
တင်အိစိတ်ထဲ တကယ်ပင် အမလေးတမိလိုက်သည်။မတလို့ဖြစ်ရိုးလား….. ကိုယ်တော်ဘုရား၏လီးတံကြီးက သံမဏိတိုင်ကြီးစိုက်ထားသလို ခိုင်ခိုင်မတ်မတ် ကြီး ရှိနေသေး၏။တင်အိသဘောထားကို ဦးသာလှကရိပ်မိလိုက်၍…..
“…..ဘာလဲ….အိလေးက…သဘောကျနေတာလား…”
“….ဟင့်….အင်း….ဝေးသေး…”
ဦးသာလှနှုတ်ဖျားက အလိုလိုအခေါ်အဝေါ်တွေ ပြောင်းလဲသွား၏။တင်အိကို
အိလေးတဲ့……………………
“….ဒါဆို…တော်ပြီပေါ့…”
“…..ဟင့်အင်း…”
“….ဒါဆို….သဘောကျတယ်ပေါ့….”
“….ဟင့်….အင်း…”
ဦးသာလှက တင်အိအမူအယာကြောင့် အူယားပြီး စိတ်မရှည်ဖြစ်ကာ တင်အိခါးလေးကို ကြုံး၍ဆွဲဖက်ပစ်လိုက်သည်။
“….အမေ့…..ရှီး….ကျွတ်…ကျွတ်….”
တင်းကျပ်တောင်မတ်စွာ မြုပ်ဝင်နေသောလီးတန်တုတ်တုတ်ကြီးက ဦးသာလှခါးကို ဆွဲဖက်လိုက်သည့်အတွက် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဆွဲနှဲ့လိုက်သလို ဖြစ်ကာ ပူကနဲ ဖျင်းကနဲ ဖြစ်သွားသောကြောင့် တင်အိနှုတ်က လွှတ်ကနဲ အော်လိုက်မိသည်။
“…..အဟင့်…ဟင့်…ဟင့်….ဟောဒီအကိုကြီးကို……သိပ်ကြမ်းတာပဲ…..ကဲ…. ကြမ်းအုံး………..ကြမ်းအုံး….”
တင်အိက ငိုသံနွဲ့နွ့ဲလေးဖြင့် ဦးသာလှပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွလေးထုပစ်လိုက်သည်။
အချစ်ဓာတ်၏ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မူကြောင့် တင်အိနှုတ်ကလည်း အလိုလို အခေါ်အဝေါ်ပြောင်းသွား၏။ကိုယ့်အဖေအရွယ်လောက် အသက်ကြီးသူကို အကိုကြီးတဲ့…..အော်…ကာမ….ကာမ….လူကိုရူးသွပ်စေပါလား…….
“…….အိလေး….ကိုကြီးပုခုံးကို မြဲမြဲဖက်ထားနော်…”
“…..အင်းပါ….”
အင်းပါဟုသာပြောလိုက်ရသည်။ဦးသာလှဘာလုပ်မည်မသိ၍ ရင်တဖိုဖိုနှင့် မျှော်လင့်
နေရ၏။အတော်ထူးဆန်းလှသည့် လူဆန်းကြီး ဦးသာလှပင်…..
ဦးသာလှက ခြေဆင်းထိုင်နေရာမှ ဒူးနှစ်ချောင်းကို ကွေးပြီး သူ့ဖက်ဆွဲယူ လိုက်သည်။တင်အိကလည်း အနေအထားကျနရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေး၏။
ဦးသာလှဘယ်လက်က ကြမ်းကိုအားနှင့် ဖိထောက်ရင်း ညာလက်က တင်အိခါးသွယ်လေးကို ခပ်တင်းတင်းဖက်ကာ…
“…..အသေအချာ…ဖက်ထားနော်…”
“….ဟုတ်ကဲ့ရှင့်….ကျမလင်…”
တင်အိနှုတ်က ထွက်သွားသော စကားလုံးမှာ များများစားစားမဟုတ်…. ရေတွက်ကြည့်လျှင် ၆ လုံးမျှသာဖြစ်၏။သို့သော် ထို စိတ္တဇသဒ္ဒ ခေါ် ကာမရာဂ အားကောင်းလှစွာသော ထိုအသံ ၆ လုံးက ဦးသာလှကို အပိုင်ချီတုတ်ထားလိုက်ပါပြီ ဦးသာလှကျောရိုးတလျှောက် စိမ့်သွားသည်အထိ ထိုအပြော ထိုအသံ ထိုဟန်ပန်လေးက တင်အိမှ တင်အိဟု စွဲစွဲလန်းလန်းဖြစ်သွားစေပါသည်။
နုပျိုသန်စွမ်းသော အင်အားသစ်တွေ ဝင်ရောက်လာ၏။ထို့ကြောင့် ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ အားမာန်သွင်းလျှက် “…ဟိတ်…” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဖျပ်ကနဲ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
အားမာန်ပါသော ထိုရင်ခေါင်းသံကြီးက တင်အိကိုပါ လန့်ဖျန့်သွားစေ ပါသည်။ပြီးမှ ပြုံးမိ၏။
တင်အိတစ်ယောက် စောက်ဖုတ်ကြီးပါပြုံးဖြီးလာသည့်အလား တသိမ့်သိမ့်တငြိမ့်ငြိမ့်ဝေဒနာလှိုင်းတွေရိုက်ခတ်သွားသည်။
ဦးသာလှက မတ်တပ်ရပ်ပြီးသည်နှင့် တင်အိဒူးကောက်ကွေးအတွင်းသို့ လက်နှစ်ဖက်လျှိုသွင်းကာ ဖင်ဆုံကြီးအောက်မှ ပင့်မထားလိုက်သည်။အလားတူ တင်အိလက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဦးသာလှ၏လည်ပင်ကြီးကို ချိတ်ဖက်ထားလိုက်၏။
သူ့ယောကျာ်း ဘကြည်သည်ပင် ဦးသာလှလို လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ဤအချက်က ဦးသာလှ၏အားအင်ဗလသတ္တိမှာ အရွယ်နှင့်မမျှအောင် ကြီးမားသန်စွမ်းကြောင်း ပြသနေ၏။
တချီတမောင်း ကောင်းကောင်းကြီးပြီးဆုံးသွားသော်လည်း သွေးသား ဆူဖြိုး ကာမဓာတ်အားတွေ အဆက်မပြတ်တိုးပွားလျှက်ရှိနေသော တင်အိမှာ ကိလေသာ ရာဂစိတ်တွေ တဖန်နိုးကြွလာပြန်၏။
စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံး စူဖေါင်းကြွတက်လာပြီး ရွစိထိုးကာ တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့်ဖြစ်လာ၏။ခံချင်စိတ်တွေက ဒီရေအလား တိုးပွားလာပြန်သည်။
သူ၏သန်စွမ်းမှုကို ပြသချင်၍ စောက်ဖုတ်အတွင်းကြွက်သားတွေဖြင့် ဦးသာလှလီးတန်ကြီးကို ညှစ်၍ ညှစ်၍ပြလိုက်သည်။ထိုအတွေ့က ဦးသာလှလီးထိပ် ကြီးတခုလုံး ကျင်ထုံအီဆိမ့်တက်သွားစေသည်။ဤကဲ့သို့ လေးငါးခြောက်ခါမှ အားထဲ့၍ညှစ်ပေးရာ လီးချောင်းတံကြီးတခုလုံး ယားကြွလာသည်။လလေရတွေ ထွက်လုနီးနီးထိ ကောင်းလာသည်။
သည်အတိုင်းငြိမ်ခံနေလျှင် သေချာပေါက်သုတ်တွေထွက်ကုန်တော့မည်။ ထို့ကြောင့် ဦးသာလှက တန်ပြန်စစ်ထိုးသည့်အနေဖြင့် သူ့လီးကြီးကို အားထဲ့၍ တင်းခံလိုက်သည်။ညှစ်အားနှင့် ကန်အားအရှိန်ကြီးမားစွာ တိုက်ဆိုင်သွားသဖြင့် နှစ်ယောက်လုံး တုန်ခါသွားကြသည်။
ဦးသာလှက တင်အိကို ပွေ့မလျှက်ကပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဆင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် တိုက်အတွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်သည်။ထို့နောက် သူ့အိပ်ခန်းတွင်းသို့ ဝင်သည်။ထမင်းစားခန်းထဲမှ အိပ်ခန်းဆီထိလာရာ ခရီးတလျှောက်တွင် တင်အိ တစ်ယောက် ရင်တွေတသိမ့်သိမ့်ခုံကာ တငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် လိုက်ပါလာရင်း လီးအရသာ ကို ခံစားလာ၏။ တခါတခါ ဖင်ဆုံကြီးကို ကျုံ့၍ကျုံ့၍ ပွတ်ပွတ်ဆောင့်လိုက်သည်။ တသက်နှင့်တကိုယ် ဤမျှထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို အိပ်မက်ထဲမှာပင် မကြုံဖူးခဲ့ပါ။
ထိုခရီးစဉ်အတွင်း တင်အိတချီတမောင်း ကောင်းကောင်းကြီးပြီးခဲ့ပြန်၏။တင်အိ နှစ်ချီတိုင်တိုင်ကာမဆန္ဒပြီးဆုံးခဲ့သည့်တိုင်အောင် လူထူးလူဆန်း လူ့အံ့မခန်းကြီး ဖြစ်သော ဦးသာလှမှာ တချီမှ မပြီးသေးပါ။
အိပ်ခန်းထဲရောက်သောအခါ အလွန်သားနားလှပသော မွေ့ယာကြီး အထက်သို့ တင်အိခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပက်လက်ချလိုက်သည်။
လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးတဖက်ဆီသို့ပြစ်ချလျှက် မျက်လုံးစုံမှိတ်ရင်း တင်အိ တစ်ယောက် မှန်းနေရှာသည်။သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကမူ ဦးသာလှခါးကို ချိတ်ထားလျှက်ရှိသည်။
အတော်အတန်အမောပြေသွားသောအခါ တင်အိခြေထောက်နှစ်ချောင်း ကိုဆွဲမလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ရင်ဘတ်ဆီဖိတွန်းထားလိုက်သည်။ သေချာအောင် ထပ်ဖိကြည့်လိုက်သေး၏။ထို့နောက် သူ့လီးကြီးကို ဒစ်အရင်းလောက် ရောက်သည်အထိ ဆွဲနှုတ်သည်။ပြီးတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြန်သွင်းသည်။
“…..ဖွစ်….ဖွစ်….ဗျစ်….ဗျစ်….ဖွစ်….ဘွတ်…..ဖွတ်….”
အဆုံးထိဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးအလို စောစောက အတိုင်းပြန်နှုတ်သည်။ စောက်ရေတွေကလည်း အိုင်ရွှဲဗွက်ထနေသလို စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း လီးတံကြီး ၏ဒဏ်ကို ကောင်းကောင်းကြီးခံနိုင်နေပြီမို့ စီးစီးပိုင်ပိုင်တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး အသွင်းအနှုတ်လုပ်လို့ရနေ၏။
ဦးသာလှက တင်အိရဲ့ ပေါင်တံဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးအပေါ် အသေအချာဖိထောက်၍ ခပ်ပြင်းပြင်းခပ်သွက်သွက် ဆောင့်ဆောင့်လိုးပါတော့သည်
“……ဖွစ်…ဖွတ်…ဖွပ်….အမေ့….အင့်….”
“…..ဖွစ်….ဖွတ်….ဖွပ်….အား….အီး….အင့်….”
“….ပြွတ်…ဒုတ်…ဒုတ်…ဗြစ်….ဖွတ်…ပြွတ်….ဖွစ်…ဖွတ်….”
“….ရှီး….ကျွတ်….ကျွတ်….အ…အီး…အင့်….အမေ့….ကျွတ်…ကျွတ်…အမယ်လေး… အီး….အား…..အင့်….”
တင်အိတယောက် ညီးညူလူးလွန့်ရင်း ဖင်ကြီးကို ကော့ကောခံသည်။ ဦးသာလှ၏ ဆောင့်ချက်တွေက ဂျက်အင်ဂျင်လို အရှိန်မပြတ်ဒလစပ်မြန်ဆန်လာ၏။
တင်အိ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက ဦးသာလှ၏လီးတန်ကြီးကို ညှစ်ညှစ်ဆွဲသည်။သူတို့သခင် ဘုရင်မကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူကို ပြန်လှန်ရန်တုံ့သကဲ့သို့ အင်နှင့်အားနှင့် ဆွဲဆွဲညှစ်ကြ၏။
ညှစ်အားဒဏ်ကြောင့် ဦးသာလှဒစ်ထိပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ထူပူကျင်ထုံလာ၏။ အထူးသဖြင့် ဒစ်အညှာရင်းရှိ အကြောမြှင်ကြီးမှာ ပြတ်လုမတတ် တင်းတောင့် လာသည်။ကျဉ်သော…….ယားသော….ဆိမ့်သော…. အီသော ဝေဒနာအပူလှိုင်းတွေ က လချောင်းတံကြီးတလျှောက် လှည့်ပတ်မွှေနှောက်နေ၏။
အချက်ပေါင်းတစ်ရာအရောက်တွင် တင်အိနှုတ်ဖျားက “အီးကနဲ” အသံနက်ကြီးမြည်ဟီးလျှက် ကော့ထိုးတက်သွား၏။ဦးသာလှလည်း အလားတူ ဝေဒနာမျိုးကြီးခံစားကာ သုတ်ရေပူတွေကို ပြိုင်တူပန်းထုတ်လိုက်ကြသတည်း။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
တင်အိက ဘကြည်ကို အသေအချာ မှာလိုက်၏။
“….တော်….ဦးသာလှကို ……လေးလေးစားစား…ဆက်ဆံနော်…”
“…..အေးပါ..ဟ…”
ကြီးသူကို ရိုသေသောကြောင့်လားမသိ ငွေ ၂ သိန်းခွဲကို ဦးသာလှထံမှ ရှောရှော ရှူရှူရလာခဲ့သည်။ဘကြည်မျက်နှာပြုံးလျှက်………အလားတူ ဦးသာလှ မျက်နှာမှာလည်း………………………………..။
ပြီးပါပြီ။
Zawgyi fonts
........
ျရာသူေလး
ၾလႏၡဲ့ေသာ ၂ ႏြစၡႏ္႔က ဦးသာလြမိႏ္းမ မအံုး႐ြင္ သားအိမၠင္ဆာေရာဂါ ႏြင့္ ၾကၾယႅႏၡဲ့သၫ္။မအံုး႐ြင္ မၾကၾယႅႏၡငၠပင္ ဦးသာလြတို႔ႏြင့ၱဆကၱၫ္း ႐ြိေေနသာ ေ်မၾကကၠိုဝယ္ယဴ၍ ၂ ခႏ္း ၃ ခႏ္း ေ်မစိုက္အိမၱစႅံုးေဆာက္ေပးကာ မရင္ေမ ကိုေနထိုင္ေစသၫ္။်ခံက ေပတစ္ရာပတႅၫၠ္ယ္ဝႏ္းသ်ဖင့္ ထို်ခံထဲၾတင္ သနပၡါးပငၼ္ား စိုကၸ္ိဳးထား၏။မရင္ေမက စိုကၸ္ိဳးေရးဝါသနာပါသၫ္။ဆယၱႏ္း ေအာင္်ပီးလၫ္း်ဖစ္၏။ေမထုႏ္ႏို႔စားႏျားမ သံုးေကာငႅၫ္း႐ြိသၫ္။ထို႔ေႀကာင့္ သူတို႔ တူဝရီးမြာ ဤျရာၾတင္ စီးျပားေရးေခ္ာငႅၫ္သဴမ္ား်ဖစ္ၾက၏။ေအမြ္ာ္အ်မင္ ႐ြိသူမ္ား ်ဖစ္ၾက၍ အဝီစိၾတင္းတူးကာ စိုကၸ္ိဳးေရးကို တိုးခ္ဲ ႔ကာလုပၠိုင္ၾကသၫ္။
အႏြစ္ ၂၀ ေက္ာ္ၾကာ်ပီ်ဖစ္၍ မရင္ေမသၫ္ ဤျရာသူလံုးလံုး်ဖစ္ေနပါ်ပီ….
ျရာ၏သာေရး နာေရးလႈမႈေရးကိစၥရပၼ္ားၾတင္ ေ႐ြ႔တႏ္းမြပါဝင္၍ တကၱက္ၾၾကၾၾက လုပ္ေဆာင္သၫ္။မရင္ေမက ဦးေဆာင္၍ အမ္ိဳးသမီးဝတ္အသင္းၿဖဲ႔ကာ အဖိတ္ ဥပုၾသၳက္ေန႔တိုင္း ျရာလၫၶမၼာ႐ုံၾတင္ ဝတၱက္ၾက၏။စုစုေပါင္း အမ္ိဳးသမီးႀကီးငယ္ ၅၀ ေက္ာၡႏ္႔႐ြိ၏။
“….အမ….်ပႏ္ေရာက္်ပီလား…”
“…..ေအး…..ေရာက္ေနတာၾကာပလား…”
“….ဟုတၠဲ့….”
ဘၾကၫၠ ေေရႏျးၾကမ္းေသာက္ရင္း ခရမ္းခ္ၪ္သီးမ္ားအ်ပည့္ေအမာကၳည့ၳား ေသာ ထႏ္းေခါက္ေတာင္းတစႅံုးကို ေခါင္းေပၚျရက္၍ ဝငႅာေသာ မရင္ေမကိုႏႈတ္ ဆကႅိုက္ရာ မရင္ေမကလၫ္း အလိုက္သင့္ ်ပႏ္ႏႈတ္ဆကႅိုက္၏။
မရင္ေမက ေလြကားတကၡံုေပၚၾတင္ ခရမ္းခ္ၪ္သီးေတာင္းကို ခ္မည့္ဟႏ္်ဖင့္ ဒူးႏြင့ၡါးကိုျညတ္၍ လက္ႏြစၹက္်ဖင့ၸင့ၼ်ပီး ေအာက္သို႔ခ္လိုက္ သၫ္။ထမီတိုတိုဝတၳားသ်ဖင့္ တင္းရင္းစိုေ်ေပသာ ေ်ခသလံုးသားမ္ား၏ သႏၥျမ္းမႈ မို႔ေမာက္ေသာရင္သားအစံု ဝိုကၠားေသာပံုသ႑ာႏ္႐ြိသည့္ ကားကား ျစင့ၥျင့္ ျငါးျငါးျဖင့ၹျင့္႐ြိၾလႏ္းလြသည့္ ်ပည့္်ဖိဳးတင္းအိေသာ တင္သားဆိုျငၳားၾထားမ္ား
ထိုသို႔ ထိုသို႔ေသာ အၾလႏ္အခ္ိဳးစားက္နသည့္ ဣတိၳယအဂၤါရပၼ္ားကို ေအရာငႅက္ေသာမ္ကႅံုးတို႔်ဖင့္ ဖ္တၠနဲၾကည့ႅိုကၼိ၏။မရင္ေမက ဆံထံုးကို ်ဖၫၡ္ရင္း ေခါင္းခုပုဆိုး်ဖင့္ ယပၡတ္သလိုလုပၠာ ေအမာေ်ေဖနသၫ္။
်ပည့္်ဖိဳးတုတၡိုင္ေသာ ေပါငၱံႀကီးေၾတက ထမီကို ၾထင္းေဖါက္၍ အလြ်ေပနသည့္ႏြယ္ ေပၚေပၚၾလျငႅင္႐ြိလြသၫ္။
ဘၾကၫၼိႏ္းမ တင္အိလၫ္းလြပါသၫ္။အဖုအထစ္အမို႔ေအမာက္ အဂၤါရပၼ္ားႏြင့္်ပည့ၥံု်ပီး ၿစဲမကၥရာေကာင္းလြပါသၫ္။တင္အိ က မရင္ေေမလာက္ ေတာ့ ေဒါေငၼကာင္း…. သၫ္ေတာ့ ေ႐ႊဘိုမင္းႀကိဳကႅံုးႀကီးေပါကႅြစတိုင္ေတာ့ မဟုတ္။
အဲ တင္အိက မရင္ေမထက္သာတာက အျရယၢဳဏ္…ငယၢဳဏ္… တင္အိ အသကၠ အခုမြ ၃၀ ထဲ ဝင္ရဳံ႐ြိေသး၏။
ခက္သၫၠ က္ားဆိုေသာသတၱဝါသၫ္ ကိုယ့ၼိႏ္းမမၫၼြ္ ေခ္ာေမာလြပ်ပီး ၿစဲမကၥရာ အဂၤါရပ္ေၾတႏြင့္်ပည့ၥံုပါေစ ေန႔႐ြိေသျရ႔ ည႐ြိေသျရ ့ ႏြစ္ေပါင္းမ္ားျစာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံလာသည့္အခါ ႐ုိးအီၾသားတတၸါသၫ္။
အၾတင္းသိ အစင္းသိ ၾကာၾကာေပါင္းလာေသာအခါ တစၡ္ိႏၠခ္စၡင္ႏြစ္သၾကၥဲမက္ စရာဟု ထငၡဲ့ေသာအရာေၾတက အ်ပစ္အၾသင္ေဆာငႅာ်ပီး အင္ၱငၱင္ ညီးတီးတီး်ဖစႅာတတ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ အာ႐ုံကိုေအ်ပာင္းအလဲ်ဖစ္ေစရႏ္ ယခုလို ေတာင့္ေတာင့္ ေ်ဖာင့္ေ်ဖာင့္ လံုးႀကီးေပါကႅြ မိႏ္းမမ္ားကို ကိေလသာရမၼကႅႊမ္းေသာ အၾကည့ၱို႔်ဖင့္ ငမ္းငမ္းတက္ၾကည့ၼိ်ခင္း်ဖစၸါသၫ္။
ေစာေစာက အဘဦးသာေလြ်ပာခဲ့ေသာ ကာေမရာဂါဝမ္းၾတင္းနာက ဘႀကၫၠို ၿစဲကပႅိုက္ေတာ့၏။လီးရိပႅီးေျင႔မသမ္းေသာ အဖုတ္ႀကီးကို စိတ္်ဖင့္ မြႏ္းဆကာ ရာဂစိတၷယၸယၠို က္ယ္ေသလာကၠ္ယ္ေအာင္ ်ဖႏ္႔က္ကႅိုက္သၫ္။လြ္ပၱ်ပက္ အကဲခတ္ရဳံ်ဖင့္ ဦးသာလြက ဘၾကၫ္၏ေမနာႏြင့္ ေသဘာကိုရိပၼိလိုက္သၫ္။ဘႀကၫႅိုလူစားသၫ္ ကိေလသာအာ႐ုံႏြင့္ ဖမ္းစား်ခင္းခံရလြ္င္ ပတ္ဝႏ္းက္ငၠို ေမ့တတ္်ပီး အသိတရား်ဖင့္ ်ပႏႅၫၳိႏ္းခ္ဳပ္ ႏိုျငၥမ္းမ႐ြိ်ခင္းဟု ဦးသာလြစိတၳဲက မြတ္သားလိုက္၏။
မရင္ေမက ေအမာေ်ဖ်ပီး ထမင္းဟင္းခ္က္်ပဳတ္ရႏ္ မီးဖုိခႏ္းေပၚ တက္ၾသား၏။လႈပႅီ လႈပႅဲ့ နိမ့ၡ္ီ်မင့ၡ္ီ အဆီခဲေၾတစုခဲထားသည့္ တင္ဆံုၾထားၾထား ႀကီးက သူ႔စိတၠို ်မဴၾဆယၠလိၾသားသၫ္ဟဳ ထငၼြတႅိုကၼိ၏။
သၫ္ေတာ့မြ သူ႔လာရင္းကိစၥကို သတိေရတာ့၏။ဦးသာလြက ်ပံဳးတံု႔တံု႔ မ္က္ႏြာထားႏြင့္……………..
“…………ေအး…….. ငါ့တူမ အပ္ိဳႀကီးကလၫ္း ကာေမရာဂါကို ထၾၾကတိုးျပားေစတဲ့ ဗိုင္းရပၥၸိုးႀကီးေနာ္…. အဟဲ…. ဟဲ….ဟဲ…”
ဦးသာလြ စကားေၾကာင့္ ဘၾကၫၼ္က္ႏြာမြာ အနၫ္းငယ္႐ြက္ရိပ္သမ္းၾသား်ပီး တဟီးဟီးႏြင့္ ရယ္်ပလိုက္သၫ္။
“…..အဘ….က္ဳပ္….ဟို…ဟို…”
ဘၾကၫၥကားမဆံုးေသးခငၼြာပင္ ဦးသာလြ လကၠာ်ပလိုက္ရင္း ………..
“…ေေနန….ေမာငၻၾကၫ္… အဘ…သိတယ္…”
“….မင္းေျင…..လိုခ္ငႅို႔မဟုတႅား…”
“…..ဟုတၠဲ့……..အဘ…”
ဘၾကၫၥိတၳဲ အံ့ၾသၾသားတာအမြႏ္။သူ႔အႀကံကို ဦးသာလြဘယႅိုသိေနသလဲ.. ဘၾကၫ္၏စိတ္ေအ်ခေအနကို ဦးသာလြက ရိပၼိလိုက္သ်ဖင့္……….
“…..မအံ့ၾသနဲ႔ေမာင္…..မင္းေရာကႅာတဲ့အခ္ိႏၠို ငါက အဂဝႋဇၨာနၫ္းနဲ႔ၾတက္ႀကည့္ လို႔သိ်ပီးသား…..မင္းမြာေျငလိုေနတယ္…ဒီတစ္ေခါက္ ေအရာင္းအဝယၠိစၥမြာ မင္း အရႈံးႀကီးရႈံးခဲ့တယ္……တ်ခားေနရာမြာ ရစရာမ်မင္ေတာ့ င့ါဆီေရာကႅာတယ္… ကဲ… ဟုတၱယ္…မဟုတႅား….”
ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဟုတၠဲ့ ဟုပေငၼ်ပာႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္း ႀကီး်ဖင့္ ဦးသာလြကို်ပဴး်ပဴးႀကီးႀကည့ႅြ္က္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းႀကီး်ဖစ္ၾသားသၫ္။ ်ပီးေတာ့မြ ေခါင္းကို ခပ္ၾသက္ၾသက္်ငိမ့ၠာ
“…..ဟုတ္….ဟုတၠဲ့…အဘ….”
ဘၾကၫ္ ဦးသာလြကို ယခငၠထကၸို၍ အထင္ႀကီးေလးစားၾသား၏။ ဓာတ္ေၾတ ပရမတ္ေၾတကုိလၫ္း လူ်ပိႏ္းလူေနၾတနားလၫ္ေအာင္ ႐ြင္း်ပတတ္…. ေလာကီဂမၻီရပညာရပ္ေၾတကလၫ္းတတ္…..အၾလႏ္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ဦးသာလြ ပါတကား………
ဦးသာလြကို အထင္ႀကီးေလးစားစိတ္်ဖင့္ႀကည့္ေနစၪၼြာပင္ ဦးသာလြ တစ္ေယာက္ သူ႔တစၳပၱိုကၸဳေလးထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ေပ္ာၾကၠယ္ၾသားပါ ေတာ့သၫ္။မရင္ေမေတယာက္ ၾထကၼ္ားလာေလမလားဟု မီးဖိုခႏ္းဘက္ဆီ အႀကည့္ေရာက္ၾသားသၫ္။
“….ေရာ့…ေမာင္ရင္ လိုခ္ငၱာ ၂ သိႏ္းၿခဲမဟုတႅား…”
မီးဖိုခႏ္းဘက္ဆီေငးေနစၪ္ ေနာက္ေၾကာဘက္ဆီက ေပၚလာေသာ ဦးသာလြ စကားသံႏြင့္အတူႏြစ္သိႏ္းၿခဲေထာငၱႏ္အထုပၠ သူ႔ေပါင္ေပၚဖုတၠနဲက္လာ၏။
“……ေအာ…ေျငပမာဏပါသိေနတဲ့ ဦးသာလြပါလား…”
ဘၾကၫ္ ၾကပၸ္စ္ေပၚက ဆင္းလိုက္်ပီး ဦးသာေလြ်ခရင္းၾတင္ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုငၠာ ဦးသံုးႀကိမၠႏ္ေတာ့လိုက္ေတာ့၏။
“…ေအး…ေအး….ဒီေတခါက္အဆင္ေ်ပပါေစၾကာ…”
ဘၾကၫ္ ေျငထုပၠိုေကာကၠိုငႅိုက္်ပီး ဦးသာလြကိုႏႈတ္ဆကၠာ ၾထကႅာခဲ့သၫ္။
အကယ္၍သာ ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဤကိစၥရပ္ေၾတကို အဂဝႋဇၨာ ေဗဒငၷၫ္း်ဖင့္ သိရသၫၼဟုတၻဲ သူ႔မိႏ္းမ တင္အိကိုယၱိုင္ ျဖင့္ေ်ပာထား၍ သိေနသၫ္ ဆိုလြ္င္……….
အဖိတ္ေန႔ည ဝတၱကၥၪၠ တင္အိတစ္ေယာက္ဝတ္အၿဖဲ႔ထဲ မပါဘဲ ဦးသာလြထံေရာက္ေနခဲ့သၫ္ဆိုလြ္င္………………
ထိုေန႔ည ေၾသးသားဆႏၵႏြီးေႏြာဖလြၾယၸဲႀကီးအဆင္ေ်ေပခ္ာေျမ႔ျစာ ်ပီးဆံုးၾသား်ပီးေနာက္ ဦးသာလြရျငၡငၳဲမြာ ဦးသာလြ၏ေအျပ႔အဖကၠို ခံယူထားစၪ္ ေေျငၾကးကိေစၥ်ပာခဲ့သၫ္ဆိုလြ္င္……………..
ထိုေန႔ည ်ပႏၡါနီးၾတင္ ဦးသာလြက……
“………၂ သိႏ္းၿခဲဟုတႅား…. ေအး..ေအး….သႏၻကၡါ ညီးေယာက္ာ္းကို ငါ့ဆီ လႊတႅိုက္….” ဟု မြာၾကားလိုက္သၫ္ဆိုလြ္င္……ဘၾကၫၱစ္ေယာက္ ဦးသာလြထံမြ အၾလယၱကူ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲေခ္းယူရ႐ြိခဲ့သည့္အၾတက္ အခုလို ေပ္ာ္႐ႊင္ႏိုငၼၫ္ေလာ……….
ဦးသာလြကိုလၫ္း အထင္ႀကီးေလးစားႏိုငၸါအံုးမၫ္ေလာ…. သို႔ေသာ္ ႏြစ္ေယာကႅံုး်ပံဳးေနႀက၏။
သို႔ေသာ္……….အဓိပၸါယ္်ခင္းကာ မတူပါေလ…….။
အဖိတ္ေန႔ည…………။
ထိုအဖိတ္ေန႔ညကို ဦးသာလြေမမ့ပါ……ဒီေန႔ည တင္အိလာမၫ္…. ရင္ေမက အက္ိဳးေအၾကာင္းအစံုအလငၠို ဦးသာလြအား ေ်ပာ်ပထား်ပီး်ဖစ္၏။မရင္ေမႏြင့္ တင္အိတို႔ ၫြိႏႈိုင္းၾေကသာစကားထဲၾတင္ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲရမၫ္… ဦးသာလြ၏ေၾသးသား ဆႏၵကို လိုက္ေလ္ာ်ဖည့္ဆၫ္းေပးရမၫ္။အမ္ားသူငါမရိပၼိေစရႏ္ ေယာက္ာ္းကို ေျငယူလႊတ္ရမၫ္။မၫ္သဴမြမရိပၼိႏိုင္သည့္ အဖိတ္ေန႔ညကို ေျရးရမၫ္။အတိုးေျင ၁၅ က္ပ္ဆိုလြ္င္ ၁၀ က္ပ္ႏႈႏ္းခံစားျခင့္ေပးမၫ္။
သုိ႔ေသာ္ ေယာက္ာ္းကို ေျငပို႔ခိုင္းစၪ္ ၁၅ က္ပ္ႏႈႏ္းႏြင့္ေပးအပၡိုင္းရမၫ္။ ၁၀ က္ပ္ႏႈႏ္းခံစားျခင့ၠို ဝတၱက္သည့္ညမြ ကိုယၱိုင္ၾသားယူရမၫ္။မရင္ေမ ဘကၠ တင္်ေပသာ အခ္က္အလကၼ္ားကို တင္အိကိုယၱိုငၠ ေက္နပ္်ပီး်ဖစ္၍ ထိုအဖိတ္ေန႔ညက တင္အိတစ္ေယာက္ ဝတၱကၶမၼာ႐ုံၾတင္ေရာက္႐ြိေၾကာင္း လကၼြတၳိုး၍ အသာလျစၳကၡဲ့သၫ္။။ဝတၱက္ေခါင္းေဆာငၠ မရင္ေမမို႔ ၿပဲ်ပီးမီးေသအ်ငိမ္်ဖစ္၏။
ဝတၱကၡ္ိႏ္ တစၷာရီ အသစ္သင္ၾကားပို႔ခ္သၫၠ ၂ နာရီၿခဲ…. ဤအခ္ိႏ္အၾတင္း (၁၀)မိနစ္ေစာ၍်ပႏ္ေရာက္ေစရမၫ္ဟဳ မရင္ေမက ေအသအခ္ာ မြာ လိုက္်ပီး်ဖစ္၏။တပါတ္ရစ္….. ေယာဂီထမီအက္ၤီေလးႏြင့္ တင္အိေတယာက္ ေတၾသးေတျမးလြလို႔ေနပါသၫ္။
အခုတပါတ္ ကုႏ္ရႈံးလာသည့္အၾတက္ ေယာက္္ားကစိတ္ညစ္သၫ္ဟဳ ဆိုကာ အရကၡ္ည့ၱျႏ္းေသာက္ေန၏။မရင္ေမဆီကေရအာင္ ေ်ပာၾကည့ၸါမၫ္ဟဳ
ေခၽျးသိပ္ရင္း အရကၠိုေလ္ာ့ေသာကၡိုင္းထားရ၏။ဒါေတာင္ ဝတၱကႅာခါနီး ရမ္အႀကီးတစႅံုးဝယ္ေပးခဲ့ေရသးသၫ္။တင္အိကလၫ္း သူ႔အႀကံႏြင့္သဴမို႔ ေက္နျပၥာပင္ ေအၾၾကးဝယ္ေပးခဲ့ပါသၫ္။
မရင္ေမ အစီအစၪ္အတိုင္း တိုက္ေနာက္ေဖးေပါကၠ ဝင္ရမၫ္်ဖစ္သၫ္။
“….ေဒါက္…ေဒါက္….ေဒါက္..ေဒါက္….”
မရင္ေမသင္်ပထားသည့္အတိုင္း တံခါးေခါက္အခ္က္ေပးလိုက္သၫ္။ မၾကာခငၱံခါးျပင့ႅာ၏။တံခါးဝၾတင္ ဦးသာလြက ေဘာင္းဘီျပျပ…ျစပၠ္ယ္အက္ီၤ လက္်ပတ္ႏြင့္ မားမားႀကီးရပ္ေေနလသၫ္။ဦးသာလြ၏ေတာင့ၱင္းႀကံ႔ခိုင္ေသာ ကိုယ္ေနဟႏၳားကိုၾကည့္၍ တင္အိ ရင္ေၾတလႈိကၹိုလႈပၡတ္ၾသား၏။
လူႀကီးက အသက္ ၅၀ ေက္ာ္ ၆၀ အၾတင္းဆိုေသာႅၫ္း က္ႏ္းမာ သႏၥျမ္းလြသၫ္။ရင္အဳပၠားကား လက္ေမာင္းၾၾကက္သားႀကီးေၾတက ထစၹဳတုတ္ ခိုငႅြသၫ္။ထို႔အတူ ေပါငၱံ ေ်ခသလံုးၾၾကက္သားႀကီးေၾတက တင္းရင္းဖုထစ္ သႏၼာလြသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိ ဝင္သာေအာင္ ေဘးသို႔ဖယ္ေပးလိုက္်ပီး…..
“….ဝင္…ဝင္…..တူမႀကီး….အထဲကို…”
တင္အိက ကိုယၠို႐ုိ႔၍ အၾတင္းသို႔ဝငႅိုက္၏။ဦးသာလြက တံခါးမင္းတုႏ္း ခ္ကၠို ထိုးပိတႅိုက္သၫ္။အခုသူတို႔ေရာက္ေေနသာအခႏ္းမြာ ထမင္းစားခႏ္း ်ဖစ္၏။ ၂ ခႏ္း ပတႅၫၠ္ယ္ဝႏ္း်ပီး မတၱပ္ရပၡ္က္်ပဳတ္ေရသာ မီးဖို စားစရာ မ္ားကို သိုေလြာငၳားသည့္ ေၾကာင္အိမ္ ၃ လံုး႐ြိ၏။
ထမင္းစားစရာေနရာမြာ ၂ ေပၿခဲေက္ာ္ေက္ာၡႏ္႔်မင့္်ပီး သစၼာ႐ြာထိုးသား မ္ားခင္းထားသၫ္။ထိုေအပၚၾတင္ စားၿပဲခံုဝိုင္းတစႅံုးခ္ထား်ပီး ဝီစကီအႀကီးတစႅံုး …ၾကက္ေၾကာ္….ဝက္အဴေခ္ာင္းေၾကာ္…ငြက္ေပ္ာ္သီးဖီးၾကမ္းတစၹီး… ဝီစကီပုလင္း
ကအ်ပည့ၼဟုတ္ေတာ့….ထိုအထဲၾတင္ ကာမျစမ္းအားကို တိုးျပားေေစသာ ဖ္ံသိုစိမၳား၏။
“….ကဲ…ေအပၚတက္ေလ…တူမႀကီးရဲ႕….ေအးေအးေဆးေဆးေပါ့ေနာ္..ၾသား…. ဟိုမြာ စားစရာေၾတ႐ြိတယ္…..စားႏြင့္…”
တင္အိက မတၱပ္ႀကီးရပ္ေန၍ ဦးသာလြက ေ်ပာလိုက္သၫ္။ လာကထဲက ကိုယ့္ဆံုး်ဖတၡ္က္ႏြင့ၠိုယၼို႔ အ႐ြက္ေၾတသိကၡာေၾတ က္င့္ဝတ္ေၾတ အကုႏၡဝါ ခ္ထားခဲ့်ပီး်ဖစ္သၫ္။
ကိုယ့္ေမဓာ႐ြိလြ္င္….သူ႔ေမဓာလၫ္း႐ြိရမၫၸင္……………….
်ပီးေတာ့ ကိုယ္ရခ္ငၱဲ့ေျငက နၫ္းနၫ္းေနာေနာ မဟုတ္…. ဖာၾထကၡံလ္င္ေတာင္ ရမၫၼဟုတ္……်ပီးေတာ့ ကိုယၠအပ္ိဳမြမဟုတၻဲ….ေကလးႏြစ္ေယာက္ေအမ …အအို….်ပီးေတာ့ ေစာကၹဳတၠလဲ ျဖၾတၹတ္ေက္ေအာင္ လီးအလိုးခံထားရတဲ့ ေစာကၹဳတ္… ဒီေတာ့ ဘာဆႏ္းတာမြတႅို႔…်ပီးေတာ့ တင္အိက ေခ္ာသၫ္… လြသၫ္….ေတာသူဆိုေပမင့္ ေ႐ြးအတိတၠဳသိုလ္ေကာင္းပံုရ၏။…. ဒီေတာ့ ခပ္ရဲရဲ
ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ပင္ ဆက္ဆံလိုက္သၫ္။ေအပးေကာင္း အ်ပဳအစုေကာင္းခဲ့ရင္ ၂ သိႏ္းၿခဲေျင အလကားေတာင္ ရခ္င္ေရနအံုးမၫ္……။
“…..အဟစ္…အစ္…ခစ္…အဟင့္…ဟင့္….ယား…ယား…တယႅို႔…”
ေအနရအထိုင္ရခက္ေလာက္ေအာင္ယားသည့္အၾတက္ တင္အိတစၠိုယႅံုး ေကာ့တက္ၾသား႐ြာသၫ္။သၫ္ေတာ့ ႏို႔အံုႀကီးက ပိုမို၍စူတင္းၾထကႅာသၫ္။
ဦးသာလြက ႏို႔တစႅံုးကို တ်ျပတ္်ျပတၥဳပ္ေပးလြ္ကၠပင္ တင္အိ ေဘာင္းဘီကို ႀဆဲခၽၾတ္သၫ္။ေပါငၱံႀကီးေၾတက…ၾထား…တင္ဆံုႀကီးေၾတက ၿဖံ႔ၾထား ျစင့ၠားၾလႏ္းေနသည့္အၾတက္ ေဘာင္းဘီက ေတာ္ေတာ္ႏြင့္ မကၽၾတၻဲ်ဖစ္ေနသၫ္။
“….ၾဟႏ္း…..ခိုးခ္ငၱာလဲပ္ာလို႔…လက္ေႏြးတာလဲ ခ္ာလို႔…”
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ အျရယ္ႏြင့ၼလိုက္ေအာင္ တဏြာရမၼက္ေၾတ မႊႏၳဴေနပံုကို
အ်မငၠပၠပ္႐ြိလြျစာ ဆူဆူေဆာင့္ေဆာင့္ေလး်မၫၱျႏ္ရင္း…. ကူခၽၾတ္ေပးလိုက္ ၏။တင္အိ အ်ပဳအမူေလးက ဦးသာလြကို ၾကၫ္ႏူးၿစဲမက္ၾသားေစ၏။
ေဘာင္းဘီတိုကၽၾတ္ၾသားေသာအခါ ်ဖဴဝင္းၾထားအိေနတဲ့ ေပါငၱံႏြစ္ၾသယ္ ၾကားက တင္အိ ေစာကၹဳတ္ေဖါင္းေဖါင္းႀကီးကို ၾဘားကနဲ်မငႅိုက္ရ၏။ တင္အိက ပို်မင္ေရအာင္ ေပါင္ႏြစ္်ခမ္းကို မသိမသာ်ဖဲေပးလိုက္သၫ္။ေစာကၹဳတ္ႀကီးက ေပါင္အဟၾတင္ သိသိသာသာ်ပဲဟၾသား်ပီး အၾတင္းသားနီနီႏုႏုေၾတကိုပါ ်မငႅိုက္ရ၏။
ေစာကၹဳတ္ႏႈတၡမ္းသားေၾတက အညိဳေရာင္သမ္းေန်ပီး ထူထူျပျပ်ဖစ္ ေန၏။သူ႔ေအရာင္ႏြင့္သဴ ပိုင္း်ခားထားေသာ ေစာကၹဳတ္ႀကီးမြာ အၾလႏ္႔အၾလႏ္ၾကည့္ ေကာင္းေန၏။ဝင္းဝါမို႔ေမာက္ေေနသာ ဆီးခံု။နက္ေ်ပာငၼဲေမြာင္ေနသည့္ ေစာက္ေမႊး အညိဳေရာင္သမ္းေနသည့္ ေစာကၹဳတ္ႏႈတၡမ္းသား… ်ပဲေဟေနသာ အၾတင္းသား နီနီ…ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္းက……ဦးသာလြလီးႀကီးမြာ ၾထားသထၾကၳား… ေတာင္သထက္ေတာင္….မာသထကၼာ…. ထႏ္သထကၳႏႅာပါ၏။
ေဘာင္းဘီတိုၾကားမြ တိုးတိုးၾထက္ေေနသာ လီးႀကီးကို တင္အိက လကၹဝါးေလးႏြင့္ ချပၹျဖပုတ္ရင္း…………..
“….ၾဟႏ္႔….ကဲ…..ကဲ….ၾလႏ္းတယ္…”
ႏြာေခါင္းလြေလြလးၾတႏ္႔ရႈံ႔ရင္း ေ်ပာ၏။တင္အိက ဦးသာလြႏြင့္ မ္က္ႏြာခ္င္းဆိုင္ ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုငႅိုက္်ပီး……………
“….ကဲ….ေအသအခ္ာ….ထိုငၥမ္းပါ….တကထဲ….”
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ လက္႐ြိအသကၳက္ ၅ ပံု ၁ ပံုခႏ္႔ငယ္ၾသားသလားထင္ရ ေအာင္ ႏုပ္ိဳၾသား၏။စိတၳဲမြာလဲ ေပ္ာ္႐ႊင္်မဴးၾၾကၾသားသၫ္။တင္အိ မလာခငၠပင္ ေသာကၳားႏြင့္ေသာ အရက္အ႐ြိႏၠလၫ္း တက္ေန်ပီ်ဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ၾကမ္းေပၚ ဖငၡ္ထိုင္်ပီး ေ်ခဆင္းလြ္က္ ေပါငၠို နဲနဲကားထား
လိုက္သၫ္။
“…….ကဲ…..ေဘာင္းဘီခၽၾတ္……”
တင္အိက ေဘာင္းဘီတိုကို ကိုယၱိုငၡၽၾတ္ေပး၏။ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုင္ ေအနအထားမို႔ ခႏၶာကိုယ္အလြည့္ေအ်ပာင္းလႈပ္႐ြားလိုကၱိုင္း ေစာကၹဳတ္ႀကီးက ပံုစံအမ္ိဳးမ္ိဳး်ဖင့္ ဦးသာလြကို ်မဴၾဆယႅြ္က္႐ြိေနပါသၫ္။
ဦးသာလြက ေဘာင္းဘီအခၽၾတ္ရၾလယ္ေအာင္ သူ႔လက္ႏြစၹကၠို ၾကမ္းေပၚေထာက္်ပီး ကိုယၠိုၾေၾက်မြာက္ေပးလိုက္သၫ္။ဖုထစၼို႔ေမာက္ေသာ ရင္အဳပႅက္ေမာင္းၾၾကက္သားႀကီးေၾတက တင္းအစ္ၾၾကတကႅာသၫ္။
ေဘာင္းဘီကၽျၾတၳက္ၾသားသၫ္ႏြင့္ ဦးသာလြလီးတႏ္ႀကီးမြာ မတၠနဲ ေထာငၱက္ၾသား၏။အညိဳေရာင္သမ္းေေနသာ လီးႀကီးကို ၾဘားကနဲ ်မငႅဳိက္ေရသာအခါ တင္အိ အံ့ၾသမြင္သက္ၾသား၏။မအံ့ၾသလို႔လၫ္းမ်ဖစ္…. သူ႔လီးတႏ္ႀကီးက ်မင္းလီးတႏ္ႀကီးေလာကၷီးနီး႐ြိသၫ္။သူ႔ေစာကၹဳတၠိုပင္… လက္ႏြင့္ေယာင္ရမ္း၍ အုပၼိလိုက္သၫ္။အ႐ြၫ္႐ြစႅကၼ ေက္ာ္ေက္ာၡႏ္႔႐ြိေသာ လီးတုတ္ႀကီးမြာ ေအၾကာေၾတ်ပိဳင္း်ပိဳင္းထလြ္က္ ေအရ်ပားေၾတက ၾကက္ေပါျငၠင္း တုတၱဳတ္ေၾတ အထပၳျပၥပၳားသလို အရစ္အရေစၳနသၫ္။
တစ္သက္ႏြင့ၱကိုယ္ ေမၾတ႔ဖူးမ်မငၹဴးေသးေသာ လီးႀကီး်ဖစ္သၫ္။ တင္အိလၫ္းေခသူေတာ့ မဟုတၸါ။ဘၾကၫ္ႏြင့ၼညားခငၠပင္ ယခင္ရၫ္းစား ေဟာင္း ႏြစ္ေယာက္၏အလိုးကိုခံခဲ့ဖူးသၫ္။ထိုလီးမ္ိဳးသၫ္ ေယာက္ာ္းလူစၪၼြီ႐ုံသာ ႐ြိသၫ္။ခံလို႔လၫ္း ေကာင္းခဲ့ပါသၫ္။အခု ဦးသာလြလီးႀကီးက သူမတခါမြ မ်မငၹဴးေသးေသာ ေၾကာကၡမႏ္းလိလိ လီးႀကီး်ဖစ္ေနပါေတာ့သၫ္။
ဒစၹဴးႀကီးက တင္းေ်ပာင္ေေနသာ ခရမ္းခ္ၪ္သီးႀကီးပမာ နီညိဳေရာင္ သမ္းေနသၫ္။ဦးသာလြက သူ႔လီးႀကီးကိုၾကည့္၍ ေၾကာငၱကၱက္်ဖစ္ေေနသာ တင္အိလကၠိုႀဆဲယူ၍ သူ႔လီးႀကီးကို ကိုင္ေစလိုက္သၫ္။
တင္အိက ေ်ျမေတကာငၠိုကိုင္ရသလို မဝံ့မရဲေလးကိုင္ႀကည့ႅိုက္သၫ္။ သံမဏိေခ္ာင္းကဲ႔သို႔ မာတင္းေသာေအၾတ႔ကို ေႏျးေႏျး႐ြိႏ္း႐ြိႏ္းႀကီး ခံစားလိုက္ရ၏။
တင္အိေအန်ဖင့္ ယခုေၾသးသားဆႏၵဖလြၾယၸဲၾတင္ လံုးဝအညံ့ခံ၍ မ်ဖစၸါ။ဦးသာေလြက္နပႅြ္င္ ေက္နပ္ေသလာက္ သူ႔အဖို႔အျခင့္ေအရးေၾတ ရလာႏိုင္၏။ဦးသာလြေသဘာက္ႏြစ္်ခိဳက္ေစမည့္ အလုပၼ္ိဳးကို ၾကားဖူးေသလာက္ လုပ္ႏိုင္ေသလာက္ အျစမ္းကုႏႅဳပ္ေပးမၫ္ဟဳ ဆံုး်ဖတၳား်ပီး်ဖစ္၏။သူေမခ္းရမည့္ ေေျငၾတက နၫ္းနၫ္းေနာေနာမဟုတ္။ကုႏၠ အႀကီးအက္ယ္ရႈံးခဲ့သည့္အတါက္ ႐ြင္းရမည့္ေေျငၾတက မ႐ြင္းႏိုငႅြ္င္ သူ႔ေယာက္ာ္းေထာငၠ္်ပီး ဘဝပါပ္ကၼၫ္။
ဘဝပ္ကၼည့္ေအရးႏြင့္ယြၪႅိုကႅြ္င္ သူ႔ေစာကၹဳတၠို ဦးသာလြထံ ထိုးအပ္ရသည့္အလုပၠ ဘာမြမ်ပာေပလာက္သည့္ အလုပၼဟုတ္။
သၫ္ၾကားထဲ အ်ပဳအစုေကာင္းလြ္င္ ဦးသာလြ၏ေပးကမ္းရက္ေရာမည့္ အျခင့္ေအရးေၾတက တသီႀကီး။မရင္ေမက ေ်ပာ်ပထား၍ အၾတင္းေရးကို သိထားႏြင့္ ်ပီး်ဖစ္၏။
တကယ္အား်ဖင့္ မရင္ေမသၫၸင္ တူမ၊ေျမးစားသမီးဆုိေသာႅၫ္း ဦးသာလြ၏လူမသိသူမသိမယားသာ်ဖစ္ေန၏။သို႔ေသာ္…. အဖိုးႀကီးက ပီမြ… ပိုငၼြ သူေသဘာက္မြ သားေကာငၠို ကိုင္ေလ့႐ြိသၫ္။်ပႆနာႀကီးငယ္ ေမပၚေပါက္ေစ ရႏ္ လံု်ခံဳစိတၡ္ေရအာင္ အၾကကၡ္စီစၪ္်ပီးမြ သူ႔ဆႏၵကို ေအကာင္အထၫ္ေဖၚ်ခင္း ်ဖစ္သၫ္။
ပထမဆံုးတၾကၠက္အ်ဖစ္ တင္အိက ဦးသာလြ၏ေပါင္ၾကားအၾတင္းသို႔ ဒူးတုတၳိုငၡ္လိုက္်ပီး ေလးဖက္ေထာကၠဳႏ္းကာ လီးႀကီးကို ခပၱင္းတင္းဆုတ္ ကိုငႅြ္က္ ပါးစပ္်ဖင့္ ငံုခဲစုပ္ယဴလိုက္သၫ္။လီးႀကီးက တုၾတႅႏ္းသ်ဖင့္ အကုႏႅံုး သိမ္းႀကံဳးမငံုႏိုငၻဲ တဝကၱပ္က္သာ ငံုခဲထားႏိုင္သၫ္။ပူေႏျးစိုျစတ္ေသာ အာေျင႔ႏြင့္ၾကမ္းေ႐ြသာလြ္ာေအၾတ႔က ေအရးပါေသာကာမေအၾကာအစံုကို စုပ္ယဴမိ လိုက္ေသာအခါ ဦးသာလြတစ္ေယာက္ ေကာ့တက္ၾသား်ပီး အီးကနဲ ေကာင္းေကာင္း
ညီးညီးလိုက္သၫ္။
ဦးသာလြတစ္ေယာက္ တင္အိေအပၚအမြတ္ေၾတ ေပးလိုက္သၫ္။ တင္အိအ်ပဳအမူက သူေသဘာက္ႏြစ္်ခိဳက္ေသာ အ်ပဳအမူေၾတ်ဖစ္ေန၏။ ေကလးႏြစ္ေယာၾကၳက္်ပီးသား ေစာကၹဳတၼို႔ သူ႔လီးဒဏၠို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံႏိုငၼၫ္ဟဳလၫ္း ယံုၾကၫႅိုက္သၫ္။
“….ကဲ….ကဲ….တူမႀကီး ခဏရပႅိုက္အံုး….ေလးေလး….မင္းကို ေသဘာက္ၾသား်ပီး…ေအး..ေအး….ေဆး..ေဆးေပါ့ေနာ္….”
ဦးသာလြစကားေၾကာင့္ တင္အိတစ္ေယာက္ ဦးသာလြလီးႀကီးကို လြ္ာ်ဖင့္ဝိုကၸတ္ ၍ လြ္က္ေပးေနရာမြ ေခတၱရပႅိုက္်ပီး ဒူးတုတႅြ္က္ ကႏျဲ႔ကလ္ ထိုင္ေနသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိကိုယၠာယအလြမ္ားကို တဝႀကီးႀကည့္ရႈခံစားရင္း ဝီစကီတပႏ္းကႏ္ငြဲ႔ေသာကႅိုက္သၫ္။ပုဂံ်ပႏ္အခ္ တင္အိက အဆင္သင့ၸင္ ဝက္အဴေခ္ာင္းႏြစ္ေခ္ာင္းပါးစပၳဲၿခံ႔ေပးလိုက္၏။ဦးသာလြ တစ္ေယာက္ ေအက္နပ္ႀကီးေက္နပ္ေနစၪ္ ငြက္ေပ္ာသီးတစႅံုးကို အၿခံႏျာ၍ ပါးစပၷားထိုးေပး လာသၫ္။ဦးသာလြက တဝက္ေက္ာ္ေက္ာၠို ကိုက္ယဴစားလိုက္သၫ္။
ဤမြ္ဆိုလြ္င္ တင္အိေသဘာထားကို ေအတာ္အတႏ္ရိပၼိၾသား်ပီ။တင္အိႏြင့္ လၾကၱဲလို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီးရႏိုင္ေၾကာင္း ေသဘာေပါကႅိုက္သၫ္။
“…ကဲ…တူမႀကီး…ဦးေလးရဲ႕ ပစၥၫ္းႀကီးကို ေက္နပ္ရဲ႕လား…”
“…အဟင္း..ဟင္း…ၾကက္သီးေတာငၳတယ္…”
“…ကဲ..ထ….ေအပၚက ျခထိုင္်ပီး…ကိုယ့ၹာသာကို အဆံုးထိဝင္ေအာင္ၾသင္းၾကည့္ … ဦးက မဆငၼ်ခင္ လုပၼိရင္ နာၾသားမြာစိုးလို႔….”
တင္အိ စိတၳဲ ဦးသာလြကို ေလးစားၾသားသၫ္။အမြႏ္အား်ဖင့္ တင္အိသၫ္ ယခုအခ္ိႏၱျင္ သူ႔လကၡဳပၳဲေကရသာ်ဖစ္၏။ႀကိဳက္သလိုလုျပၡင့္႐ြိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ဦးသာလြက မလုပၸါ……..သူ႔ေကာင္းကိုယ္ေကာင္း ကာမကိစၥၾတင္ ေအပးအယူမြ္
တျစာ ်ပဳမူလိုကၸါ၏။
တင္အိက မတၱပ္ရပႅိုက္်ပီး ဦးသာလြပုခံုးကိုကိုငၠာ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း ထိုငႅိုက္သၫ္။လီးႀကီးႏြင့္ေစာကၹဳတ္အဝ ေတ့ေထာကၼိေသာအခါ ဦးသာလြက တင္အိ ဖင္ဆံုၾထားၾထားႀကီးကို သူ႔လက္ႏြစၹက္်ဖင့္ ပင့ၼေပးထားလုိက္၏။တင္အိက ျခထိုငႅြ္ကၠပင္ ဦးသာလြလီးတံတုတၱဳတ္ႀကီးကို သူ႔လက္ႏြင့္အက္အန ဆုတၠိုင္ သူ႔အဖုတ္ဝႏြင့္ ေအသအခ္ာ ခ္ိႏႅိုက္သၫ္။ထို႔ေနာက္ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း ဖိၾသင္းလိုက္၏။
“…..ၿဖိ…ၿဖိ…ျဖစ္…်ျပတ္….်ဗစ္….ျဖတ္….ၿဖိၿဖိ……ျဖစ္….်ျပတ္…”
လီးတံႀကီးက တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းခ္င္းေစာက္ေခါင္းလမ္းေၾကာင္းအၾတင္းသို႔ နစၷစ္ ဝငႅာသၫ္။ေကလးေျမးဖူးေသာမိႏ္းမမို႔ ထိႏ္းခ္ဳပၡ္ိႏ္ဆရမည့္အထာကို မြႏ္းဆ တတ္သဴပီပီ ထိႏ္းလိုက္ၾသင္းလိုက္ ဖိလုိက္ႏြင့္ ကၽျမ္းက္ျငၥာ ်ပဳလုပ္ေနသၫ္။
သူ႔ေသဘာႏြင့္သဴ စိတၱိုင္းက္်ပဳလုပ္ေနသၫၼို႔ ်ပင္း်ပင္းထႏၳႏ္ မနာက္ငၻဲ တင္း်ပည့ၠ္ပ္်ပည့ၠာမအရသာထူးႀကီးကို လီးႀကီးကတဆင့္ ခံစားေနရသၫ္။
ပါးစေပၠလးဟလိုက္……….မ္က္ႏြာေလးရႈံ ့မဲ့လိုက္ႏြင့္အမ္ိဳးမ္ိဳး အဖံုဖံု်ဖစ္ေန႐ြာေသာ တင္အိကိုၾကည့္၍ ဦးသာလြေသဘာက္ေနပါေတာ့သၫ္။ ငါးမိနစၡႏ္႔ၾကာေသာအခါ လီးႀကီးက အဆံုးထိနစ္ဝင္ရႏ္ လက္ႏြစႅံုးေလာက္သာ လိုေတာ့သၫ္။နာက္ငၼြာစိုး၍ ထိႏ္းၾသင္းေနသည့္ၾကားက ခံခ္ငၥိတ္ႏြင့္အားမလို အားမရစိတ္ေရာေၾထးၾသားကာ တင္အိ ကဆတၠနဲ ထိုငၡ္လိုက္သၫ္။
“…..ဖရစ္…်ဗစ္….ဖ္စ္….ဒုတ္…..်ျပတ္….”
“….ေအမ့…အင့္….အ….အီး…အား…အ….”
လီးထိပ္ႀကီးႏြင့္ သားအိမ္ဝမြာ တင္းကနဲ ဒုတၠနဲ်ပစ္ေဆာင့္ၾသားရာ နာေကာင္းအီဆိမ့္ေသာ ကာမအရသာႀကီးကို ်ပိဳငၱဴခံစားလိုက္ရသၫ္။ ေခတၱမြ္
်ငိမ္ေန်ပီးေနာက္ တင္အိက ဦးသာလြပုခံုးကို အားယူဖိထားရင္း ကိုယၠိုေ်မြာက္ၾၾက လိုက္်ပႏ္သၫ္။ဖိၾသင္းစၪၠႏြင့ၼတူဘဲ အၾၾကၾတင္ အနၫ္းငယ္်မႏ္ဆႏ္၏။တဖႏ္ ေစာေစာကလို တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း်ပႏၹိၾသင္းသၫ္။ေစာက္ရၫ္ၾကၫ္ေၾတက စို႐ႊဲအိုျငၳႏ္း ေန်ပီမို႔ ပို၍ ပို၍ အဆင္ေ်ေပခ္ာေျမ႔လာေတာ့သၫ္။
ဤနၫ္းအား်ဖင့္ အခ္က္ ၂၀ ေက္ာၡႏ္႔်ပဳလုပ္်ပီးေသာအခါ တင္အိ ရမၼကၥိတ္ေၾတက အ်ပင္းအထႏၳၾၾကလာပါေတာ့သၫ္။
ေ်မြာက္ၾၾက ်ပႏၹိခ္ေဆာင့ၡ္က္ေၾတက စိပၥိပႅာသၫ္။်မႏ္်မႏႅာ သၫ္။ထႏၳႏႅာသၫ္။သႏ္သႏႅာသၫ္။
“…..်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္….”
“…..်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္…”
“….်ျပတ္….ျဖတ္….ျဖတ္….ၾဘပ္…”
“….ေအမ့…အား…အင့္….အင့္….ေအမ့…..အီး…အင့္…ကၽၾတ္…ကၽၾတ္… အင့္… အ…အီး…႐ြီး…ကၽၾတ္…ကၽၾတ္…ေအမ့…အား…”
တင္အိတစ္ေယာက္ ကာေမဇာေၾတအၾထတ္အထိပ္ေရာက္ေအာင္ တက္ၾၾက ်ပင္းထႏႅာသၫ္။အထက္သို႔ ၾၾက်ပီးေဆာင့ၱိုင္းေဆာင့ၱိုင္း ႏို႔အံုအိအိႀကီးေၾတက ထက္ေအာက္ လႈပ္႐ြားေေနတာ့သၫ္။
ဦးသာလြကမူ ေအၾထအထူးအားအငၼစိုက္ရဘဲ တင္အိ ်ပဳမူသမြ္ကိုသာ ဇိမၠ္ျစာ ခံယူေနပါသၫ္။သူ႔ကိုယၠို အနၫ္းငယၼတႅိုက္်ပီး ရမ္းခါေေနသာ တင္အိႏို႔အံုႀကီးႏြစႅံုးကို သူ႔လက္အစံု်ဖင့္ တင္းတင္းဆုတ္ေခ္ျပတ္ၾဆ ေပးလိုက္သၫ္။
လြ္ိဳ ့ဝြက္ဆႏ္းက္ယ္ေသာ ကာမဓာတ္သတၱိက ႏို႔ႀကီးႏြစႅံုးကို ဆုတ္ေခ္ ျပတ္ေၾဆပးလိုက္သၫ္ႏြင့္ တ်ပိဳငၷက္……………..
“…..ဟီး…အီး…ေအမ့….အမယ္ေလး…”
ေ်ခာက္်ခားျဖယ္ရာ အသံနက္ႀကီးကို ်မၫၱမ္းရင္း တင္အိတကိုယႅံုးလြ္ပၥစ္ လိုက္သလို ၾတႏ္႔လိမ္ေကာ့တက္ၾသားသၫ္။တဆကၱၫ္းပင္ ကာမပႏ္းတိုင္သို႔ ေရာက္႐ြိေႀကာင္း ေသကတၤအ်ဖစ္ ေစာက္ေရပူေၾတကို ဗ္င္းကနဲ ဗ္င္းကနဲ ပႏ္းထုတ္ လိုက္ေတာ့သၫ္။
တင္အိတကိုယႅံုး ေပ္ာ့ေျခညႊတ္ၾကၾသား်ပီး ဦးသာလြ ဘယၻကၸဳခံုး ေပၚ မ္က္ႏြာေမြာကၠ္ၾသားေတာ့သၫ္။ဦးသာလြက တင္အိခါးၾသယ္ေလးကို လြမ္းဖကႅိုက္ရင္း ေက္နပ္အားရျစာ ေမြးေနလိုက္သၫ္။
တင္အိေအမာအပႏ္းေ်ပသၫ္အထိ ေခေတၱစာင့္ဆိုင္းေန်ပီး ဦးသာလြ လက္အစံုက ေခ္ာျမတ္်ပည့ၱင္းေသာ တင္သားဆိုျငၳားၾထားအိအိႀကီးကို စံုခ္ီဆႏၡ္ီျပတႅြ္က္ ႐ြိပါေတာ့သၫ္။
ေအမာေ်ပ၍ထင္သၫ္ တင္အိက ဦးသာလြပုခံုးေပၚၾတင္ေမြာက္အပ္ ထားေသာ မ္က္ႏြာကို ျခာလိုက္်ပီး ကိုယၠိုမတႅိုက္၏။သူမမ္က္ႏြာေလးက ႏျမ္းနယ္ေနဟႏ္႐ြိေသာႅၫ္း ေက္နပ္ေသာ ပီတိရိပ္ေၾတက ထင္ဟပ္ေနသၫ္။
ကိုယ္အလႈျပၱင္ ေစာကၹဳတ္အၾတင္း နင့ၠနဲ လႈိကၠနဲ ထူပူၾသား၏။
“……အေမလးေတာ့…..ဘုရား…..ဘုရား….”
တင္အိစိတၳဲ တကယၸင္ အေမလးတမိလိုက္သၫ္။မတလို႔်ဖစ္ရိုးလား….. ကိုယ္ေတာၻဳရား၏လီးတံႀကီးက သံမဏိတိုင္ႀကီးစိုကၳားသလို ခိုငၡိုငၼတၼတ္ ႀကီး ႐ြိေေနသး၏။တင္အိေသဘာထားကို ဦးသာလြကရိပၼိလိုက္၍…..
“…..ဘာလဲ….အိေလးက…ေသဘာက္ေနတာလား…”
“….ဟင့္….အင္း….ေဝးေသး…”
ဦးသာလြႏႈတၹ္ားက အလိုလိုေအခၚေအဝၚေၾတ ေ်ပာင္းလဲၾသား၏။တင္အိကို
အိေလးတဲ့……………………
“….ဒါဆို…ေတာ္်ပီေပါ့…”
“…..ဟင့္အင္း…”
“….ဒါဆို….ေသဘာက္တယ္ေပါ့….”
“….ဟင့္….အင္း…”
ဦးသာလြက တင္အိအမူအယာေၾကာင့္ အူယား်ပီး စိတၼ႐ြၫ္်ဖစၠာ တင္အိခါးေလးကို ႀကံဳး၍ႀဆဲဖကၸစႅိုက္သၫ္။
“….ေအမ့…..႐ြီး….ကၽၾတ္…ကၽၾတ္….”
တင္းက္ပ္ေတာငၼၾတၥာ ်မဳပ္ဝင္ေေနသာလီးတႏၱဳတၱဳတ္ႀကီးက ဦးသာလြခါးကို ႀဆဲဖကႅိုက္သည့္အၾတက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးကို ကႏ္႔လႏ္႔်ဖတ္ ႀဆဲႏြဲ႔လိုက္သလို ်ဖစၠာ ပူကနဲ ဖ္င္းကနဲ ်ဖစ္ၾသားေသာေၾကာင့္ တင္အိႏႈတၠ လႊတၠနဲ ေအာႅိုကၼိသၫ္။
“…..အဟင့္…ဟင့္…ဟင့္….ေဟာဒီအကိုႀကီးကို……သိပ္ၾကမ္းတာပဲ…..ကဲ…. ၾကမ္းအံုး………..ၾကမ္းအံုး….”
တင္အိက ငိုသံႏျဲ႔ႏျ႔ဲေလး်ဖင့္ ဦးသာလြပုခံုးကို ချပၹေျဖလးထုပစႅိုက္သၫ္။
အခ္စၶာတ္၏ ရစၸတ္ေႏြာျငၹဲ႔မူေၾကာင့္ တင္အိႏႈတၠလၫ္း အလိုလို ေအခၚေအဝၚေ်ပာင္းၾသား၏။ကိုယ့္ေအဖအျရယ္ေလာက္ အသက္ႀကီးသူကို အကိုႀကီးတဲ့…..ေအာ္…ကာမ….ကာမ….လူကို႐ူးၾသပ္ေစပါလား…….
“…….အိေလး….ကိုႀကီးပုခံုးကို ်မဲ်မဲဖကၳားေနာ္…”
“…..အင္းပါ….”
အင္းပါဟုသာေ်ပာလိုက္ရသၫ္။ဦးသာလြဘာလုပၼၫၼသိ၍ ရငၱဖိုဖိုႏြင့္ ေမြ္ာႅင့္
ေနရ၏။ေအတာၳဴးဆႏ္းလြသည့္ လူဆႏ္းႀကီး ဦးသာလြပင္…..
ဦးသာလြက ေ်ခဆင္းထိုင္ေနရာမြ ဒူးႏြစ္ေခ္ာင္းကို ေၾကး်ပီး သူ႔ဖက္ႀဆဲယူ လိုက္သၫ္။တင္အိကလၫ္း ေအနအထားက္နရႏ္ သူ႔ခႏၶာကိုယၠို ်ပဳ်ပင္ေပး၏။
ဦးသာလြဘယႅကၠ ၾကမ္းကိုအားႏြင့္ ဖိေထာက္ရင္း ညာလကၠ တင္အိခါးၾသယ္ေလးကို ခပၱင္းတင္းဖကၠာ…
“…..ေအသအခ္ာ…ဖကၳားေနာ္…”
“….ဟုတၠဲ့႐ြင့္….က္မလင္…”
တင္အိႏႈတၠ ၾထက္ၾသားေသာ စကားလံုးမြာ မ္ားမ္ားစားစားမဟုတ္…. ေရၾတက္ၾကည့ႅြ္င္ ၆ လံုးမြ္သာ်ဖစ္၏။သို႔ေသာ္ ထုိ စိတၱဇသဒၵ ေခၚ ကာမရာဂ အားေကာင္းလြျစာေသာ ထိုအသံ ၆ လံုးက ဦးသာလြကို အပိုငၡ္ီတုတၳားလိုကၸါ်ပီ ဦးသာေလြက္ာရိုးေတလြ္ာက္ စိမ့္ၾသားသၫ္အထိ ထိုေအ်ပာ ထိုအသံ ထိုဟႏၸႏ္ေလးက တင္အိမြ တင္အိဟု ၿစဲၿစဲလႏ္းလႏ္း်ဖစ္ၾသားေစပါသၫ္။
ႏုပ္ိဳသႏၥျမ္းေသာ အင္အားသစ္ေၾတ ဝင္ေရာကႅာ၏။ထို႔ေၾကာင့္ ႐ႊငႅႏ္းတက္ၾၾကျစာ အားမာႏ္ၾသင္းလြ္က္ “…ဟိတ္…” ဟူေသာ အသံႏြင့္အတူ ဖ္ပၠနဲ မတၱပၳရပႅိုက္သၫ္။
အားမာႏၸါေသာ ထိုရင္ေခါင္းသံႀကီးက တင္အိကိုပါ လႏ္႔ဖ္ႏ္႔ၾသားေစ ပါသၫ္။်ပီးမြ ်ပံဳးမိ၏။
တင္အိတစ္ေယာက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးပါ်ပံဳး်ဖီးလာသည့္အလား တသိမ့္သိမ့ၱ်ငိမ့္်ငိမ့္ေဝဒနာလႈိင္းေၾတ႐ုိကၡတ္ၾသားသၫ္။
ဦးသာလြက မတၱပ္ရပ္်ပီးသၫ္ႏြင့္ တင္အိဒူးေကာက္ေၾကးအၾတင္းသို႔ လက္ႏြစၹကႅြ္ိဳၾသင္းကာ ဖင္ဆံုႀကီးေအာကၼြ ပင့ၼထားလိုက္သၫ္။အလားတူ တင္အိလက္ႏြစၹကၠလၫ္း ဦးသာလြ၏လၫၸင္ႀကီးကို ခ္ိတၹကၳားလိုက္၏။
သူ႔ေယာက္ာ္း ဘၾကၫ္သၫၸင္ ဦးသာလြလို လုပ္ႏိုငၼၫၼဟုတ္။ ဤအခ္ကၠ ဦးသာလြ၏အားအငၺလသတၱိမြာ အျရယ္ႏြင့ၼမြ္ေအာင္ ႀကီးမားသႏၥျမ္းေၾကာင္း ်ပေသန၏။
တခ္ီေတမာင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး်ပီးဆံုးၾသားေသာႅၫ္း ေၾသးသား ဆူ်ဖိဳး ကာမဓာတ္အားေၾတ အဆကၼ်ပတၱိုးျပားလြ္က္႐ြိေေနသာ တင္အိမြာ ကိေလသာ ရာဂစိတ္ေၾတ တဖႏ္ႏိုးၾၾကလာ်ပႏ္၏။
ေစာကၹဳတ္ႀကီးတစၡဳလံုး စူေဖါင္းၾၾကတကႅာ်ပီး ျရစိထိုးကာ တလႈပႅႈပ္ တျရျရႏြင့္်ဖစႅာ၏။ခံခ္ငၥိတ္ေၾတက ဒီေရအလား တိုးျပားလာ်ပႏ္သၫ္။
သူ၏သႏၥျမ္းမႈကို ်ပသခ္င္၍ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းၾၾကက္သားေၾတ်ဖင့္ ဦးသာလြလီးတႏ္ႀကီးကို ၫြစ္၍ ၫြစ္၍်ပလိုက္သၫ္။ထိုေအၾတ႔က ဦးသာလြလီးထိပ္ ႀကီးတခုလံုး က္ငၳံုအီဆိမ့ၱက္ၾသားေစသၫ္။ဤကဲ့သို႔ ေလးငါးေ်ခာကၡါမြ အားထဲ့၍ၫြစ္ေပးရာ လီးေခ္ာင္းတံႀကီးတခုလံုး ယားၾၾကလာသၫ္။ေလလေရၾတ ၾထကႅဳနီးနီးထိ ေကာင္းလာသၫ္။
သၫ္အတိုင္း်ငိမၡံေနလြ္င္ ေသခ္ာေပါက္သဳတ္ေၾတၾထကၠဳႏ္ေတာ့မၫ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးသာလြက တႏ္်ပႏၥစၳိုးသည့္ေအန်ဖင့္ သူ႔လီးႀကီးကို အားထဲ့၍ တင္းခံလုိက္သၫ္။ၫြစ္အားႏြင့္ ကႏ္အားအ႐ြိႏ္ႀကီးမားျစာ တိုက္ဆိုင္ၾသားသ်ဖင့္ ႏြစ္ေယာကႅံုး တုႏၡါၾသားႀကသၫ္။
ဦးသာလြက တင္အိကို ေျပ႔မလြ္ကၠပင္ ၾကမ္း်ပင္ေပၚက ဆင္းလိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ တိုက္အၾတင္းခႏ္းထဲသို႔ ဝင္သၫ္။ထို႔ေနာက္ သူ႔အိပၡႏ္းၾတင္းသို႔ ဝင္သၫ္။ထမင္းစားခႏ္းထဲမြ အိပၡႏ္းဆီထိလာရာ ခရီးေတလြ္ာၾကၱင္ တင္အိ တစ္ေယာက္ ရင္ေၾတတသိမ့္သိမ့ၡံုကာ တ်ငိမ့္်ငိမ့္ႏြင့္ လိုကၸါလာရင္း လီးအရသာ ကို ခံစားလာ၏။ တခါတခါ ဖင္ဆံုႀကီးကို က္ံဳ႕၍က္ဳံ႔၍ ျပၾတၸတ္ေဆာင့ႅိုက္သၫ္။ တသက္ႏြင့ၱကိုယ္ ဤမြ္ထူးဆႏ္းအံ့ၾသျဖယ္ေကာင္းေလြသာ ်ဖစ္ရပၼ္ိဳးကို အိပၼကၳဲမြာပင္ မႀကံဳဖူးခဲ့ပါ။
ထိုခရီးစၪ္အၾတင္း တင္အိတခ္ီေတမာင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး်ပီးခဲ့်ပႏ္၏။တင္အိ ႏြစၡ္ီတိုငၱိုငၠာမဆႏၵ်ပီးဆံုးခဲ့သည့ၱိုင္ေအာင္ လူထူးလူဆႏ္း လူ႔အံ့မခႏ္းႀကီး ်ဖစ္ေသာ ဦးသာလြမြာ တခ္ီမြ မ်ပီးေသးပါ။
အိပၡႏ္းထဲေရာက္ေသာအခါ အၾလႏ္သားနားလြေပသာ ေျမ႔ယာႀကီး အထက္သို႔ တင္အိခႏၶာကိုယၠို ညင္သာျစာ ပကႅကၡ္လိုက္သၫ္။
လက္ႏြစၹကၠို ေဘးတဖက္ဆီသို႔်ပစၡ္လြ္က္ မ္ကႅံုးစံုမြိတ္ရင္း တင္အိ တစ္ေယာက္ မြႏ္းေန႐ြာသၫ္။သူ႔ေ်ေခထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္းကမူ ဦးသာလြခါးကို ခ္ိတၳားလြ္က္႐ြိသၫ္။
ေအတာ္အတႏ္ေအမာေ်ပၾသားေသာအခါ တင္အိေ်ေခထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္း ကိုႀဆဲမလိုက္်ပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကို ရငၻတ္ဆီဖိၾတႏ္းထားလိုက္သၫ္။ ေသခ္ာေအာင္ ထပၹိၾကည့ႅိုက္ေသး၏။ထို႔ေနာက္ သူ႔လီးႀကီးကို ဒစ္အရင္းေလာက္ ေရာက္သၫ္အထိ ႀဆဲႏႈတ္သၫ္။်ပီးေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ်ပႏ္ၾသင္းသၫ္။
“…..ျဖစ္….ျဖစ္….ဗ္စ္….ဗ္စ္….ျဖစ္….ၾဘတ္…..ျဖတ္….”
အဆံုးထိဝင္ရႏ္ လက္ႏြစႅံုးအလို ေစာေစာက အတိုင္း်ပႏ္ႏႈတ္သၫ္။ ေစာက္ေေရၾတကလၫ္း အိုင္႐ႊဲျဗေကၳနသလို ေစာကၹဳတ္ႀကီးကလၫ္း လီးတံႀကီး ၏ဒဏၠို ေကာင္းေကာင္းႀကီးခံႏိုင္ေန်ပီမို႔ စီးစီးပိုငၸိုငၱင္းတင္းက္ပၠ္ပ္ႀကီး အၾသင္းအႏႈတႅဳပႅို႔ေရန၏။
ဦးသာလြက တင္အိရဲ႕ ေပါငၱံေျဖးေျဖးတုတၱဳတ္ႀကီးေအပၚ ေအသအခ္ာဖိေထာက္၍ ခပ္်ပင္း်ပင္းခပ္ၾသက္ၾသက္ ေဆာင့္ေဆာင့ႅိုးပါေတာ့သၫ္
“……ျဖစ္…ျဖတ္…ျဖပ္….ေအမ့….အင့္….”
“…..ျဖစ္….ျဖတ္….ျဖပ္….အား….အီး….အင့္….”
“….်ျပတ္…ဒုတ္…ဒုတ္…်ဗစ္….ျဖတ္…်ျပတ္….ျဖစ္…ျဖတ္….”
“….႐ြီး….ကၽၾတ္….ကၽၾတ္….အ…အီး…အင့္….ေအမ့….ကၽၾတ္…ကၽၾတ္…အမယ္ေလး… အီး….အား…..အင့္….”
တင္အိေတယာက္ ညီးညဴလူးၾလႏ္႔ရင္း ဖင္ႀကီးကို ေကာ့ေကာခံသၫ္။ ဦးသာလြ၏ ေဆာင့ၡ္က္ေၾတက ဂ္က္အငၢ္ငႅို အ႐ြိႏၼ်ပတၵလစပ္်မႏ္ဆႏႅာ၏။
တင္အိ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသားေၾတက ဦးသာလြ၏လီးတႏ္ႀကီးကို ၫြစ္ၫြစ္ႀဆဲသၫ္။သူတို႔သခင္ ဘုရငၼကို အ်ပင္းအထႏၱိုကၡိုက္ေေနသာ ရႏ္သဴကို ်ပႏႅြႏ္ရႏၱံု႔သကဲ့သို႔ အင္ႏြင့္အားႏြင့္ ႀဆဲႀဆဲၫြစ္ၾက၏။
ၫြစ္အားဒဏ္ေၾကာင့္ ဦးသာလြဒစၳိပ္ႀကီးတစၡဳလံုး ထူပူက္ငၳံုလာ၏။ အထူးသ်ဖင့္ ဒစ္အၫြာရင္း႐ြိ ေအၾကာ်မြင္ႀကီးမြာ ်ပတႅဳမတတ္ တင္းေတာင့္ လာသၫ္။က္ၪ္ေသာ…….ယားေသာ….ဆိမ့္ေသာ…. အီေသာ ေဝဒနာအပူလႈိင္းေၾတ က ေလခ္ာင္းတံႀကီးေတလြ္ာက္ လြည့ၸတ္ေေမႊႏြာက္ေန၏။
အခ္က္ေပါင္းတစ္ရာေအရာၾကၱင္ တင္အိႏႈတၹ္ားက “အီးကနဲ” အသံနက္ႀကီး်မၫ္ဟီးလြ္က္ ေကာ့ထိုးတက္ၾသား၏။ဦးသာလြလၫ္း အလားတူ ေဝဒနာမ္ိဳးႀကီးခံစားကာ သုတ္ေရပူေၾတကို ်ပိဳငၱဴပႏ္းထုတႅိုက္ၾကသတၫ္း။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
တင္အိက ဘၾကၫၠို ေအသအခ္ာ မြာလိုက္၏။
“….ေတာ္….ဦးသာလြကို ……ေလးေလးစားစား…ဆက္ဆံေနာ္…”
“…..ေအးပါ..ဟ…”
ႀကီးသူကို ရိုေေသသာေၾကာင့ႅားမသိ ေျင ၂ သိႏ္းၿခဲကို ဦးသာလြထံမြ ေ႐ြာေ႐ြာ ႐ြဴ႐ြဴရလာခဲ့သၫ္။ဘၾကၫၼ္က္ႏြာ်ပံဳးလြ္က္………အလားတူ ဦးသာလြ မ္က္ႏြာမြာလၫ္း………………………………..။
်ပီးပါ်ပီ။
Comments
Post a Comment