ေမွာ္ဆရာေလးထြန္းထြန္း
Unicode fonts
....
♨မှော်ဆရာလေး ထွန်းထွန်း♨
--------------------------------------
မခိုင်သည် သူမထံတွင် ကာမကို ရယူရန်ကြံစည်သော ရည်းစားများအား ဖြတ်ခဲ့ရင်းက အပျိုကြီးဘဝသို့ ရောက်လာခဲ့ရာ ထွန်းထွန်းနဲ့
အိပ်လိုက်ပြီးမှ နောင်တ အကြီးအကျယ် ရမိသည်။ သည်လောက်ကောင်းတာကိုးဟု တွေးမိသည်။ မနက်လင်းအားကြီးချိန်တွင် ပြန်သွားသော
ထွန်းထွန်းကို အပြီးအပိုင် ခေါ်ယူထားချင်လှသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ညလုံး လေးချီလောက် ဆွဲထားရာ ပင်ပန်းနေသည်။ ခဏအိပ်ရဦးမည်။ ကျောင်းတက်ရဦးမည်ဟု ဆိုကာ ပြန်သွားသည်။ မခိုင်သည် ထွန်းထွန်း လီးနံ့သင်းနေသည့် သူမစောက်ဖုတ်အား ပွတ်သပ်ရင်း ညက ဖြစ်အင်လေးကို ပြန်ပြီး စားမြုံ့ပြန်မိသည်။ လီးဆိုလျှင် အရုပ်လေးမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့သော မခိုင်တစ်ယောက် ထွန်းထွန်း၏လီးက စံချိန်မီသည့် လီးတစ်ချောင်းဖြစ်သည်ကိုတော့ မသိပေ။ စစလိုးလိုက်ချိန်တွင် တော်တော်လေး နာကျင်ကာ ပူထွက်သွားသည်ကို တွေးရင်း စောက်ဖုတ်တွေ ပြန်ယားချင်ချင် ဖြစ်နေမိသည်။ တစ်ညလုံးအရှိန်ကတော့ မသေသေးပေ။ အလိုးခံရင်း တန်းလန်း ကိုယ်ဝန်ရမှာ ကြောက်ကာ ထွန်းထွန်းကို တွန်းထုတ်မိတတ်သည်။
“လရည်ကို အပြင်ထုတ်ပေးမယ်”
“အင်း ဒါပဲနော်၊ တို့ ကလေး ရမှာ ကြောက်တယ်”
ပထမချီပြီးတော့ လရည်ကို ဗိုက်ပေါ် လွတ်ချသည်။ ထို့နောက် ထွန်းထွန်းက သူမလက် အတင်းဆွဲယူကာ လရည်ကို ကစားခိုင်းသည်။
သူမရွံလှသော်လည်း အတင်းလုပ်နေသောကြောင့် ဗိုက်သားပေါ် ရွှဲနစ်နေသော လရည်စီးကပ်ကပ်များကို ပွတ်ပေးရသည်။ ထွန်းထွန်းက လရည်များကို နို့အားပွတ်စေသည်။ မတတ်နိုင်သဖြင့် လရည်ကို နို့တွင် ပွတ်ရသည်။ ထွန်းထွန်းက နို့ပေါ်ပေကျံနေသော လရည်များကို လျက်ကာ သူမနှင့် နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်သည်။ သူမ ငြင်းမရ။ ဒုတိယ လရည်များကို သူမနို့ပေါ် ထိုးရင်းလွတ်သည်။ သူမနို့က နဂိုရ်ထွားဖြစ်သော်လည်း အဆမတန် ကြီးသည်။ နို့ကိုပူးလိုက်လျှင် နို့ကြားကို လိုးလို့ရသည်။ ထွန်းထွန်းက နို့နှစ်လုံးကြားကို လိုးရင်း လရည်ကို လွတ်သည်။ တတိယ လရည်ကို ပါးပြင်ပေါ် လွတ်ချသည်။ လရည်ကို သွင်းမည်လုပ်နေသဖြင့် လွတ်ချင်သည့်နေရာကို လွတ်ခွင့်ပေးရပြန်သည်။ ပါးပြင်ပေါ်
တဗြစ်ဗြစ်ထိုးကျလာသော လရည်နွေးနွေးကို ထွန်းထွန်းက နှုတ်ခမ်းပေါ်လီးဖြင့် သပ်တင်သည်။ သူမနှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။
တစ်ဖက်က အဖုတ်ကလည်း ကျိန်းလှပြီ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း အချိန်ကြာအောင် ဆွဲလိုးတတ်သော ထွန်းထွန်းက ကျိန်းစပ်နေသော စောက်ဖုတ်အား လေးကြိမ်မြောက် လိုးပြန်သည်။ အကုန်းလိုက် နေခိုင်းသဖြင့် သူမကုန်းပြီး ခံပေးသည်။ အနေအထား သုံးလေးမျိုးနေခိုင်းသည်။ သူမလည်း ကောင်းလှသဖြင့် နေပေးသည်။ လရည်ကို နှုတ်ခမ်းပေါ် လွတ်ချသည်။ သူမ မငြင်းချင်တော့။
ည ကိုးနာရီထိုးတော့ ထွန်းထွန်းရောက်လာသည်။ သူမလည်း အလှဆုံးပြင်ကာ စောင့်နေသည်။ ထွန်းထွန်းက အတည်ပေါက် အကဲစမ်းသည်။
“လီး စုပ်ပေးနော်”
“စုပ်ပေးမယ်လေ”
ထွန်းထွန်းသည် မယုံနိုင်ဖွယ် လီးစုပ်ပေးနေသော မခိုင်အား ပိုကောင်းအောင် အဖုတ်ကို သေချာကလိပေးသည်။ မခိုင်သည် သူ့လတံကြီးကို ဂွေးစေ့မှ ပင့်လျက်ပြီး ထိပ်ကနေ ငုံချသည်။ ဂွေးစေ့ကို ကိုင်ပေးသည်။ နောက် မခိုင် တစ်သက် မမေ့နိုင်သည့် နည်းများဖြင့်လိုးလာသည့် လေးလပြည့်နေ့တွင် ဆရာမစနိုးကို ထပ်လိုးရပြန်သည်။ ဆရာမနီလာကို လိုးရင်း မကြာမီ လိုးရတော့မည့် အဖုတ်မှာ စနိုး စောက်ဖုတ်ဆိုတာ
သူကြိုတွက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဆရာမနီလာက စနိုးအကြောင်း အကုန်ဖွင့်ပြောသည်။ စနိုးသည် ၇ တန်းတွင် သမိုင်းဘာသာရပ်ကို သင်ကြားပေးသော ဆရာမ အသစ်လေး ဖြစ်သည်။ ရောက်လာသည့် နှစ်စကတည်းက မြို့ကို အမြဲပြန်သည်။ နောက်တော့ နီလာက သိသွားသည်။ စနိုးမြို့တက်ကာ သူ့ရည်းစားကို တက်အလိုးခံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသည်။ သို့သော် တနေ့ တနေ့ စနိုး နည်းနည်း ရှောင်ဖယ် ရှောင်ဖယ် ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ မြို့သို့ သူမ တက်တက်ကုန်းပေးသောသူက အခြား ဆော်တစ်ပွေနဲ့ သူမအား မိတ်ဆက်
ပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့ရည်းစားက စောက်ဖုတ်လည်း ခွဲ၊ အသည်းလည်းခွဲ လုပ်လိုက်သည်။ သူမ ကုန်းခဲ့သမျှ သဲထဲ ရေသွန် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခြင်းအရာကို သိသော နီလာက စနိုးအားမြူဆွယ်လိုက်တော့ ရည်းစားကို ကုန်းနေကျ ဖြစ်သဖြင့် မကုန်းရလျှင် မနေတတ် ဖြစ်နေသော စနိုးတစ်ယောက် ထွန်းထွန်းအား ကုန်းသည်။ စနိုးက မျက်မှန် မချွတ်နိုင်သည့် ပါဝါများသော မျက်မှန် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ သေးသွယ်သည်။ အသားဖြူသည်။ ဆံပင်က ခါးထိ ရှည်သည်။ အိုးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လိုက်ဖက်ရုံ တောင့်သည်။ ရင်သားလည်း အသင့်အတင့်သာ။ ကြိုထားနှင့်လေ ဟု ထွန်းထွန်းမှာ ထားပြီး အန်တီမူခေါ်ထားသည်ကို မသွားဘဲ အုလိုက်ကာ နီလာနဲ့ စနိုးရှိရာသို့ တန်းလာခဲ့သည်။ သူမတို့ အသင့်စောင့်နေကြသည်။ စနိုးက သည်နေ့ အဝါရောင် ဝမ်းဆက်နဲ့ လှနေသည်။ စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောဖြစ်သည်။ နီလာက သူ့လီးအကြောင်း ချီးမွှမ်းပြနေသည်။
“ညည်း အီထွက်သွားမယ်”
“ခံကြည့်ပြီးမှ ပြောမယ် ဟီး”
နီလာက လီးကို လာထုတ်ပေးသည်။ စနိုးက ကြည့်ပြီး
“ကြီးသားပဲ၊ အင်း ရှည်လည်း ရှည်တယ်”
“အသင့်ဖြစ်ရင် စရအောင်”
နီလာက လထိပ်ကို စစုပ်ပေးသည်။ စနိုးက လတံကို လျက်သည်။ တစ်ယောက်တစ်ဖက်စီ နေကြသဖြင့် သူမတို့ အိုးကို လှမ်းကိုင်ကာ
ဆွပေးသည်။ နီလာက ထွန်းထွန်းအကြိုက် ဂွေးစေ့ကို စုပ်ပေးသည်။ ဂွေးစေ့ နှစ်လုံးကို ငုံပြီး လျှာဖြင့် လှည့်ကစားသည်။ စနိုးက ထမီချွတ်ချကာ မျက်နှာကို ခွရပ်သည်။ သူကလည်း အိုးနှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဝိုင်းစက်ဖောင်းအိနေသော စောက်ဖုတ်ကို လျှာဖျားဖြင့် စတင်လိုက်သည်။ မြင်ကွင်းက ကောင်းသည်။ သူက စနိုး၏ စောက်ဖုတ်ကို လျက်ပေးသည်။ နီလာက လီးစုပ်ပေးသည်။ နောက် နီလာစောက်ဖုတ်ကို နှစ်ယောက်တွဲ လျက်ပေးသည်။ နီလာက ပေါင်ကို ထောင်ပေးသည်။ သူက တင်ကို ဖက်၍ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲကာ အပေါ်မှ တံတွေးထွေးချသည်။ နီလာ၏ ပြဲအာနေသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသား နီတျာရဲကြား သူတံတွေးက စီးဆင်းသည်။ စနိုးက အောက်မှ ပင့်လျက်သည်။ စနိုးပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးကို
သူပြန်စုပ်ယူကာ နီလာစောက်ပတ်ထဲ ပြန်ထွေးထည့်သည်။ စနိုးက အကုန် ပင့်လျက်သည်။ လိုးဖြစ်တော့ နီလာကို စလိုးဖြစ်သည်။ ဆက်တီပေါ် အိပ်ကာ ပေါင်ကားထားပေးသည်။ စနိုးက ဘေးမှနေကာ ဖြဲပေးထားသည်။ သူ့လီးထိပ်ကို တံတွေးဆွတ်ပြီး စနိုးပါးစပ်ထဲ အရင်ထည့်ကာ စနိုးခေါင်းကို ကိုင်ပြီး နည်းနည်းထိုးကစားသည်။ ပြီးမှ ဖြဲထားပေးသော နီလာစောက်ခေါင်းထဲ သိပ်ထည့်သည်။ လိုးနေကျ အဖုတ်မို့ အပေါက်ထဲ တန်းမတ်စွာ ဝင်သွားသည်။ သို့သော် နီလာက အော်ရသည်။ လီးက ကြီးလည်းကြီး၊ ရှည်လည်းရှည်သည် မဟုတ်ပါလား။ လီးကို ဆုံးသည်အထိ အတင်းထိုးထည့်တော့ ပိုနာသည်။ လီးကို ထုတ်ပြီး စနိုးပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပြန်သည်။ စနိုးပါးစပ်ထဲသို့လည်း တဆုံးပင်။ စနိုးမှာ အူး အူးနဲ့
မြည်နေသည်။ နောက် နီလာစောက်ဖုတ်ထဲသို့။ စနိုးပါးစပ်ထဲသို့ တစ်ချက်ချင်းစီ ထိုးထည့်ကစားသည်။ စနိုးမှာ နီလာ၏ စောက်ချီးနံ့ရသော်လည်း အာခေါင်ကို လာလာစိုက်သည့် အထိအတွေ့က ထူးသည်မို့ ပါးစပ်ကို ဟဟ ထားပေးသည်။ နီလာကလည်း အားမရသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် တဖုတ်ဖုတ် ပုတ်ကစားသည်။ ထွန်းထွန်းက စနိုးပါးစပ်ထဲ လီးကို အဆုံးသိပ်ထည့်ကာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ဆွဲရမ်းကစားပြီး နီလာကိုသာ ဆက်လိုးလိုက်သည်။ စောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်သောအသံ၊ နီလာညည်းသောအသံ၊ ပေါင်ကြားချင်း ပုတ်မိသော အသံများ
ဆူညံ့ပွက်နေသည်။ စနိုးက အလိုက်သိစွာ ဘေးတွင် သူမစောက်ဖုတ်ကို ဖြဲ၍ လက်ခလယ်ကို ထည့်ပြီး မွှေနေသည်။ နီလာနည်းနည်း ပမ်းသွားတော့ သူက စနိုးဘက်သို့ လှည့်သည်။ ပက်လက်ကားခိုင်းပြီး ဟက်တက်ကွဲနေသော စောက်ပတ်စီးကြောင်းထဲသို့ လီးကို ဖြည်းငြင်းစွာ
သိပ်ထည့်လိုက်သည်။ စနိုးက သူမ အဖုတ်ထဲ လီးဝင်နေသည်ကို နို့နှစ်လုံးပွတ်ဆွဲရင်း ခံစားနေသည်။ ထွန်းထွန်းက လေးငါးချက်လောက် စမ်းပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဆက်လိုးတော့သည်။
“ဟား ဟား ဟား င်း ဟင်း “
စနိုးတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် အော်ညည်းကာခံသည်။ ခဏတော့ ငြိမ်သွားသည်။ သူ ဆက်လိုးသည်။ ခဏနေတော့ ပြန်ညည်းလာသည်။
“ကျမ ကျမ နှစ်ခါ ပြီးပြီ”
“အိုကေ”
ထွန်းထွန်းက နီလာကို ဆက်ဖိုက်သည်။ ပထမ နီလာက နဂိုအတိုင်း ခံသည်။ နောက် ဘေးတိုက်ခံသည်။ ခဏတော့ နီလာက ကုန်းပေးသည်။ သူက ဆက်တီခုံတွင် ထိုင်ချတော့ နီလာက တက်ခွကာ ဆောင့်ချသည်။ စနိုးစိတ်ပြန်လာသည်။ အောက်မှနေကာ နီလာစောက်ဖုတ်ကို လျက်ပေးသည်။ နီလာက ဆောင့်ချမြဲ ဆောင့်ချသည်။ သူက နီလာနို့အစုံကို ပွတ်သပ်ချေကစားရင်း နီလာကို စည်းချက်ညီအောင် ဆောင့်ချခိုင်းသည်။ နီလာတစ်ကိုယ်လုံး ချေွးများရွှဲနစ်နေသည်။ နီလာကြမ်းပြင်ပေါ် အိပ်ခံသည်။ သူ ဆက်လိုးသည်။ လရည်ကို နီလာပါးပြင်ပေါ် လွတ်ချသည်။
“ဒါကြောင့် ရှင့်ကို နီလာကစွဲတာကိုး”
စနိုးက မှတ်ချက်ချသည်။ ထိုညတွင် နှစ်ယောက်ကို ပူးတွဲ၍ ငါးချီဆွဲလိုက်တော့ မနက်မိုးလင်းသွားသည်။ သူလည်း ပင်ပန်းသဖြင့်
နီလာ့အခန်းထဲတွင်သာ နေ့ခင်းဘက် အိပ်နေလိုက်တော့သည်။ နေ့လည်တွင် စနိုးပြန်လာသည်။ စနိုးက မနိုးသေးဘဲ သူ့လီးကို ကစားသည်။
သူကလည်း မနက်ပိုင်း အနားယူထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုနေ့လည်တွင် စနိုးကို နှစ်ချီဖိုက်လိုက်သည်။
“ရှင်က တော်တော် ဖိုက်နိုင်တယ်နော်”
စနိုးက သူ၏ ပျော့ခွေနေသော လီးကို လက်ညိုးလေးဖြင့် လှည့်ကစားရင်း ပြောသည်။ သူက စနိုး၏ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်နမ်းလိုက်သည်။
“လူကို ပြောတာလား၊ လီးကို ပြောတာလားကွယ်”
“အံမယ် ကွယ်တွေ ဘာတွေ သုံးလို့ မင်းအသက်က ဘယ်လောက်လဲ”
“၁၅ နှစ်”
“ဟောတော့ အင်းပေါ့လေ ခုမှ ၁၀ တန်းဆိုတော့ ဒါပေမယ့် မင်းက အရွယ်နဲ့ မလိုက်အောင် ဒီကိစ္စ ကျွမ်းကျင်နေပါလား”
“ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ ထပ်သိရအောင် ကျွန်တော့အတွက် ကြက်ဥခုနှစ်လုံးနဲ့ နွားနို့ တစ်ခွက်လောက်
တိုက်ပါဦး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာနေတယ်၊ ဒီည စားဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ဦး မမနီလာ ပြန်လာတော့မယ်”
“အင်းပါ၊ တို့သိပါတယ်၊ ဒီညလည်း ရှင်ကလေးရဲ့ လီးနဲ့ ကျွန်မတော့ မျော့နေဦးမှာပါပဲ”
“‘ဒါဆို လျှော့ပေးမယ်လေ”
“ဟင့်အင်း မမနီလာထက် တို့ကို ပိုလိုးပေးရမယ်”
“ဒါဆို မမနီလာ ပြန်မလာခင် ဥလေးကို ငုံထားပေး၊ ကိုက်တော့ မကိုက်ကြည့်နဲ့နော်”
“အင်းပါ ဒီလောက်တော့ သိပါတယ်”
ထွန်းထွန်းက ခေါင်းအုံးကို ကုတင်တွင်မှီကာ ကိုယ်ကို မတ်အိပ်လိုက်ပြီး ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။ ထို့နော် လတံကို ပင့်ကိုင်ကာ ဂွေးဥကို
ပင့်ပေးလိုက်သည်။ စနိုးက ညတွင် စောက်ဖုတ်အား ပိုလိုးပေးရန် လာဘ်ထိုးချင်သည်လား သို့မဟုတ် လဥကို စုပ်ပေးချင်တာလား မသိပေမယ့်
ဂွေးဥကို စုပ်ပေးလေသည်။ လျှာဖြင့် ဥနှစ်လုံးကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ပြွတ်ဆိုကာ စုပ်ထည့်လိုက်သည်။ ဥတစ်လုံးက ပြွတ်ခနဲ ဝင်သွားသည်။
ထွန်းထွန်းက စနိုး၏ နဖူးမှ တွဲကျနေသော ဆံနွယ်များကို သပ်တင်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ စနိုး၏ မျက်မှန်အောက်မှ မျက်လုံးများက
မှေးစင်းနေသည်။ တကယ် ဖီးလ်နဲ့ စုပ်ပေးနေသည်။ မျက်မှန်က အနီးမှုန်လား အဝေးမှုန်လား မေးကြည့်ချင်သော်လည်း သူမနှုတ်ခမ်းထဲမှ
ကိုယ့်ဂွေးဥက အရသာ ရှိနေသည်မို့ ဖီးအပျက်မခံတော့။
Zawgyi fonts
,,,,,,,,
♨ေမြာ္ဆရာေလး ၾထႏ္းၾထႏ္း♨
--------------------------------------
မခုိင္သၫ္ သူမထံၾတင္ ကာမကုိ ရယူရႏ္ႀကံစၫ္ေသာ ရၫ္းစားမ္ားအား ်ဖတၡဲ့ရင္းက အပ္ိဳႀကီးဘဝသုိ႔ ေရာကႅာခဲ့ရာ ၾထႏ္းၾထႏ္းနဲ႔
အိပႅဳိက္ၿပီးမြ ေနာငၱ အႀကီးအက္ယ္ ရမိသၫ္။ သၫ္ေလာက္ေကာင္းတာကုိးဟု ေၾတးမိသၫ္။ မနကႅင္းအားႀကီးခ္ိႏၱျင္ ်ပႏ္ၾသားေသာ
ၾထႏ္းၾထႏ္းကို အၿပီးအပုိင္ ေခၚယူထားခ္ငႅြသၫ္။ သုိ႔ေသာႅၫ္း တစ္ညလံုး ေလးခ္ီေလာက္ ႀဆဲထားရာ ပငၸႏ္းေနသၫ္။ ခဏအိပ္ရဦးမၫ္။ ေက္ာင္းတက္ရဦးမၫ္ဟဳ ဆုိကာ ်ပႏ္ၾသားသၫ္။ မခုိင္သၫ္ ၾထႏ္းၾထႏ္း လီးနံ႔သင္းေနသၫ့္ သူေမစာကၹဳတ္အား ျပတ္သပ္ရင္း ညက ်ဖစ္အင္ေလးကုိ ်ပႏ္ၿပီး စား်မဳံ႕်ပႏၼိသၫ္။ လီးဆုိလြ္င္ အ႐ုပ္ေလးမြ္ပင္ မ်မငၹဴးခဲ့ေသာ မခုိငၱစ္ေယာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္း၏လီးက စံခ္ိႏၼီသၫ့္ လီးတစ္ေခ္ာင္း်ဖစ္သၫၠဳိေတာ့ မသိေပ။ စစလုိးလုိကၡ္ိႏၱျင္ ေတာ္ေတာ္ေလး နာက္ငၠာ ပူၾထက္ၾသားသၫၠဳိ ေၾတးရင္း ေစာကၹဳတ္ေၾတ ်ပႏ္ယားခ္ငၡ္င္ ်ဖစ္ေနမိသၫ္။ တစ္ညလံုးအ႐ြိႏၠေတာ့ ေမေသသးေပ။ အလုိးခံရင္း တႏ္းလႏ္း ကုိယ္ဝႏ္ရမြာ ေၾကာကၠာ ၾထႏ္းၾထႏ္းကုိ ၾတႏ္းထုတၼိတတ္သၫ္။
“လရၫၠဳိ အ်ပငၳဳတ္ေပးမယ္”
“အင္း ဒါပဲေနာ္၊ တုိ႔ ေကလး ရမြာ ေၾကာကၱယ္”
ပထမခ္ီၿပီးေတာ့ လရၫၠဳိ ဗုိက္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ ထုိ႔ေနာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္းက သူမလက္ အတင္းႀဆဲယူကာ လရၫၠဳိ ကစားခုိင္းသၫ္။
သူမၿရံေလြသာႅၫ္း အတင္းလုပ္ေေနသာေၾကာင့္ ဗုိက္သားေပၚ ႐ႊဲနစ္ေေနသာ လရၫၥီးကပၠပၼ္ားကုိ ျပတ္ေပးရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက လရၫၼ္ားကုိ ႏို႔အားျပတ္ေစသၫ္။ မတတ္ႏုိင္သ်ဖင့္ လရၫၠဳိ ႏုိ႔ၾတင္ ျပတ္ရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏုိ႔ေပၚေပက္ံေေနသာ လရၫၼ္ားကို လ္ကၠာ သူမႏြင့္ ႏႈတၡမ္းခ္င္းစုပ္သၫ္။ သူမ ်ငင္းမရ။ ဒုတိယ လရၫၼ္ားကုိ သူမႏုိ႔ေပၚ ထုိးရင္းၾလတ္သၫ္။ သူမႏုိ႔က နဂုိျရၳား်ဖစ္ေသာႅၫ္း အဆမတႏ္ ႀကီးသၫ္။ ႏုိ႔ကုိပူးလုိကႅြ္င္ ႏုိ႔ၾကားကုိ လုိးလုိ႔ရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏုိ႔ႏြစႅံုးၾကားကုိ လုိးရင္း လရၫၠဳိ ၾလတ္သၫ္။ တတိယ လရၫၠဳိ ပါး်ပင္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ လရၫၠဳိ ၾသင္းမၫႅဳပ္ေနသ်ဖင့္ ၾလတၡ္င္သၫ့္ေနရာကုိ ၾလၾတၡင့္ေပးရ်ပႏ္သၫ္။ ပါး်ပင္ေပၚ
တ်ဗစ္်ဗစၳဳိးက္လာေသာ လရၫ္ေႏျးေႏျးကုိ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏႈတၡမ္းေပၚလီး်ဖင့္ သပၱင္သၫ္။ သူမႏႈတၡမ္းကုိ တင္းတင္းေစ့ထားမိသၫ္။
တစၹကၠ အဖုတၠလၫ္း က္ိႏ္းလြၿပီ။ ်ဖၫ္း်ဖၫ္းခ္င္း အခ္ိႏ္ၾကာေအာင္ ႀဆဲလုိးတတ္ေသာ ၾထႏ္းၾထႏ္းက က္ိႏ္းစပ္ေေနသာ ေစာကၹဳတ္အား ေလးႀကိမ္ေ်မာက္ လုိး်ပႏ္သၫ္။ အကုႏ္းလုိက္ ေနခုိင္းသ်ဖင့္ သူမကုႏ္းၿပီး ခံေပးသၫ္။ ေအနအထား သံုးေလးမ္ိဳးေနခုိင္းသၫ္။ သူမလၫ္း ေကာင္းလြသ်ဖင့္ ေေနပးသၫ္။ လရၫၠဳိ ႏႈတၡမ္းေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ သူမ မ်ငင္းခ္င္ေတာ့။
ည ကုိးနာရီထုိးေတာ့ ၾထႏ္းၾထႏ္းေရာကႅာသၫ္။ သူမလၫ္း အလြဆံုး်ပငၠာ ေစာင့္ေနသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက အတၫ္ေပါက္ အကဲစမ္းသၫ္။
“လီး စုပ္ေပးေနာ္”
“စုပ္ေပးမယ္ေလ”
ၾထႏ္းၾထႏ္းသၫ္ မယံုႏိုျငၹယ္ လီးစုပ္ေပးေေနသာ မခုိင္အား ပုိေကာင္းေအာင္ အဖုတၠဳိ ေသခ္ာကလိေပးသၫ္။ မခုိင္သၫ္ သူ႔လတံႀကီးကုိ ေျဂးေစ့မြ ပင့္လ္က္ၿပီး ထိေပၠန ငံုခ္သၫ္။ ေျဂးေစ့ကုိ ကုိင္ေပးသၫ္။ ေနာက္ မခုိင္ တစ္သက္ ေမမ့ႏုိင္သၫ့္ နၫ္းမ္ား်ဖင့္လုိးလာသၫ့္ ေလးလ်ပည့္ေန႔ၾတင္ ဆရာမစႏုိးကုိ ထပႅဳိးရ်ပႏ္သၫ္။ ဆရာမနီလာကုိ လုိးရင္း မၾကာမီ လုိးေရတာ့မၫ့္ အဖုတၼြာ စႏုိး ေစာကၹဳတ္ဆဳိတာ
သူႀကိဳၾတကၳားၿပီးသား ်ဖစ္သၫ္။ ဆရာမနီလာက စႏုိးေအၾကာင္း အကုႏၹျင့္ေ်ပာသၫ္။ စႏုိးသၫ္ ၇ တႏ္းၾတင္ သမုိင္းဘာသာရပၠို သင္ၾကားေပးေသာ ဆရာမ အသစ္ေလး ်ဖစ္သၫ္။ ေရာကႅာသည့္ ႏြစၥကတၫ္းက ၿမိဳ႕ကုိ အၿမဲ်ပႏ္သၫ္။ ေနာက္ေတာ့ နီလာက သိၾသားသၫ္။ စႏုိးၿမိဳ႕တကၠာ သူ႔ရၫ္းစားကုိ တက္အလုိးခံေန်ခင္း ်ဖစ္ေၾကာင္း သိၾသားသၫ္။ သုိ႔ေသာ္ ေတန႔ ေတန႔ စႏုိး နၫ္းနၫ္း ေ႐ြာငၹယ္ ေ႐ြာငၹယ္ ်ဖစႅာသၫ္။ ေအၾကာင္းမြာ ၿမိဳ႕သုိ႔ သူမ တကၱကၠဳႏ္းေပးေသာသူက အ်ခား ေဆာၱစ္ေျပနဲ႔ သူမအား မိတ္ဆက္
ေပးလုိက္ေသာေၾကာင့္ ်ဖစ္သၫ္။ သူ႔ရၫ္းစားက ေစာကၹဳတႅၫ္း ၿခဲ၊ အသၫ္းလၫ္းၿခဲ လုပႅဳိက္သၫ္။ သူမ ကုႏ္းခဲ့သမြ္ သဲထဲ ေရၾသႏ္ ်ဖစ္ၾသားသၫ္။ ထုိအ်ခင္းအရာကုိ သိေသာ နီလာက စႏုိးအား်မဴၾဆယႅဳိက္ေတာ့ ရၫ္းစားကုိ ကုႏ္းေနက္ ်ဖစ္သ်ဖင့္ မကုႏ္းရလြ္င္ ေမနတတ္ ်ဖစ္ေေနသာ စႏုိးတစ္ေယာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္းအား ကုႏ္းသၫ္။ စႏုိးက မ္ကၼြႏ္ မခၽၾတ္ႏုိင္သၫ့္ ပါဝါမ္ားေသာ မ္ကၼြႏ္ ပုိင္႐ြင္်ဖစ္သၫ္။ ကုိယၡႏၶာ ေသးၾသယ္သၫ္။ အသား်ဖဴသၫ္။ ဆံပငၠ ခါးထိ ႐ြၫ္သၫ္။ အုိးေကတာ့ ခႏၶာကုိယၷဲ႔ လုိကၹက္႐ံု ေတာင့္သၫ္။ ရင္သားလၫ္း အသင့္အတင့္သာ။ ႀကိဳထားႏြင့္ေလ ဟု ၾထႏ္းၾထႏ္းမြာ ထားၿပီး အႏၱီမူေခၚထားသၫၠဳိ မၾသားဘဲ အုလုိကၠာ နီလာနဲ႔ စႏုိး႐ြိရာသုိ႔ တႏ္းလာခဲ့သၫ္။ သူမတုိ႔ အသင့္ေစာင့္ေနၾကသၫ္။ စႏုိးက သၫ္ေန႔ အဝါေရာင္ ဝမ္းဆကၷဲ႔ ေလြနသၫ္။ စကားနၫ္းနၫ္းပါးပါး ေ်ပာ်ဖစ္သၫ္။ နီလာက သူ႔လီးေအၾကာင္း ခ္ီးမႊမ္း်ေပနသၫ္။
“ညၫ္း အီၾထက္ၾသားမယ္”
“ခံၾကည့္ၿပီးမြ ေ်ပာမယ္ ဟီး”
နီလာက လီးကုိ လာထုတ္ေပးသၫ္။ စႏုိးက ၾကည့္ၿပီး
“ႀကီးသားပဲ၊ အင္း ႐ြၫႅၫ္း ႐ြၫၱယ္”
“အသင့္်ဖစ္ရင္ စေရအာင္”
နီလာက လထိပၠဳိ စစုပ္ေပးသၫ္။ စႏုိးက လတံကုိ လ္က္သၫ္။ တစ္ေယာကၱစၹကၥီ ေနၾကသ်ဖင့္ သူမတုိ႔ အုိးကုိ လြမ္းကုိငၠာ
ေၾဆပးသၫ္။ နီလာက ၾထႏ္းၾထႏ္းအႀကိဳက္ ေျဂးေစ့ကုိ စုပ္ေပးသၫ္။ ေျဂးေစ့ ႏြစႅံုးကုိ ငံုၿပီး လြ္ာ်ဖင့္ လြည့ၠစားသၫ္။ စႏုိးက ထမီခၽၾတၡ္ကာ မ္က္ႏြာကုိ ျခရပ္သၫ္။ သူကလၫ္း အုိးႏြစႅံုးကုိ ဆုပၠဳိငၠာ ဝုိင္းစက္ေဖာင္းအိေေနသာ ေစာကၹဳတၠဳိ လြ္ာဖ္ား်ဖင့္ စတငႅဳိက္သၫ္။ ်မျငၠင္းက ေကာင္းသၫ္။ သူက စႏုိး၏ ေစာကၹဳတၠဳိ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက လီးစုပ္ေပးသၫ္။ ေနာက္ နီလာေစာကၹဳတၠဳိ ႏြစ္ေယာၾကၱဲ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက ေပါငၠဳိ ေထာင္ေပးသၫ္။ သူက တငၠဳိ ဖက္၍ ေစာကၹဳတၠဳိ ၿဖဲကာ ေအပၚမြ တံေၾတးေၾထးခ္သၫ္။ နီလာ၏ ၿပဲအာေေနသာ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသား နီတ္ာရဲၾကား သူတံေၾတးက စီးဆင္းသၫ္။ စႏုိးက ေအာကၼြ ပင့္လ္က္သၫ္။ စႏုိးပါးစပၳဲမြ တံေၾတးကုိ
သူ်ပႏၥဳပ္ယဴကာ နီလာေစာကၸတၳဲ ်ပႏ္ေၾထးထၫ့္သၫ္။ စႏုိးက အကုႏ္ ပင့္လ္က္သၫ္။ လုိး်ဖစ္ေတာ့ နီလာကုိ စလုိး်ဖစ္သၫ္။ ဆကၱီေပၚ အိပၠာ ေပါငၠားထားေပးသၫ္။ စႏုိးက ေဘးေမြနကာ ၿဖဲေပးထားသၫ္။ သူ႔လီးထိပၠဳိ တံေၾတးၾဆတ္ၿပီး စႏုိးပါးစပၳဲ အရငၳၫ့္ကာ စႏုိးေခါင္းကုိ ကုိင္ၿပီး နၫ္းနၫ္းထုိးကစားသၫ္။ ၿပီးမြ ၿဖဲထားေပးေသာ နီလာေစာက္ေခါင္းထဲ သိပၳၫ့္သၫ္။ လုိးေနက္ အဖုတၼဳိ႔ ေအပါကၳဲ တႏ္းမၾတၥာ ဝင္ၾသားသၫ္။ သုိ႔ေသာ္ နီလာက ေအာ္ရသၫ္။ လီးက ႀကီးလၫ္းႀကီး၊ ႐ြၫႅၫ္း႐ြၫ္သၫ္ မဟုတၸါလား။ လီးကုိ ဆံုးသၫ္အထိ အတင္းထုိးထည့္ေတာ့ ပုိနာသၫ္။ လီးကုိ ထုတ္ၿပီး စႏုိးပါးစပၳဲ ထုိးထည့္်ပႏ္သၫ္။ စႏုိးပါးစပၳဲသုိ႔လၫ္း တဆံုးပင္။ စႏုိးမြာ အူး အူးနဲ႔
်မၫ္ေနသၫ္။ ေနာက္ နီလာေစာကၹဳတၳဲသုိ႔။ စႏုိးပါးစပၳဲသုိ႔ တစၡ္ကၡ္င္းစီ ထုိးထည့ၠစားသၫ္။ စႏုိးမြာ နီလာ၏ ေစာကၡ္ီးနံ႔ေရသာႅၫ္း အာေခါငၠဳိ လာလာစုိက္သၫ့္ အထိေအၾတ႕က ထူးသၫၼဳိ႔ ပါးစပၠဳိ ဟဟ ထားေပးသၫ္။ နီလာကလၫ္း အားမရသ်ဖင့္ ေစာကၹဳတၠို လက္ဝါး်ဖင့္ တဖုတၹဳတ္ ပုတၠစားသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက စႏုိးပါးစပၳဲ လီးကုိ အဆံုးသိပၳည့ၠာ ေခါင္းကုိ ဘယ္ညာ ႀဆဲရမ္းကစားၿပီး နီလာကုိသာ ဆကႅဳိးလုိက္သၫ္။ ေစာကၸတၳဲ လီးဝင္ေသာအသံ၊ နီလာညၫ္းေသာအသံ၊ ေပါင္ၾကားခ္င္း ပုတၼိေသာ အသံမ္ား
ဆူညံ့ျပက္ေနသၫ္။ စႏုိးက အလုိက္သိျစာ ေဘးၾတင္ သူေမစာကၹဳတၠဳိ ၿဖဲ၍ လကၡလယၠဳိ ထၫ့္ၿပီး ေေမႊနသၫ္။ နီလာနၫ္းနၫ္း ပမ္းၾသားေတာ့ သူက စႏုိးဘက္သဳိ႔ လြည့္သၫ္။ ပကႅကၠားခုိင္းၿပီး ဟကၱၾကၠဲေေနသာ ေစာကၸတၥီးေၾကာင္းထဲသုိ႔ လီးကုိ ်ဖၫ္း်ငင္းျစာ
သိပၳည့ႅဳိက္သၫ္။ စႏုိးက သူမ အဖုတၳဲ လီးဝင္ေနသၫၠဳိ ႏုိ႔ႏြစႅံုးျပတ္ႀဆဲရင္း ခံစားေနသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ေလးငါးခ္က္ေလာက္ စမ္းၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ဆကႅဳိးေတာ့သၫ္။
“ဟား ဟား ဟား င္း ဟင္း “
စႏုိးတစ္ေယာက္ အႀကီးအက္ယ္ ေအာ္ညၫ္းကာခံသၫ္။ ခေဏတာ့ ၿငိမ္ၾသားသၫ္။ သူ ဆကႅဳိးသၫ္။ ခေဏေနတာ့ ်ပႏ္ညၫ္းလာသၫ္။
“က္မ က္မ ႏြစၡါ ၿပီးၿပီ”
“အုိေက”
ၾထႏ္းၾထႏ္းက နီလာကုိ ဆကၹဳိက္သၫ္။ ပထမ နီလာက နဂုိအတုိင္း ခံသၫ္။ ေနာက္ ေဘးတုိကၡံသၫ္။ ခေဏတာ့ နီလာက ကုႏ္းေပးသၫ္။ သူက ဆကၱီခံုၾတင္ ထုိငၡ္ေတာ့ နီလာက တၾကၡကာ ေဆာင့္ခ္သၫ္။ စႏုိးစိတ္်ပႏႅာသၫ္။ ေအာေကၼြနကာ နီလာေစာကၹဳတၠဳိ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက ေဆာင့္ခ္ၿမဲ ေဆာင့္ခ္သၫ္။ သူက နီလာႏုိ႔အစံုကုိ ျပတ္သပ္ေခ္ကစားရင္း နီလာကုိ စၫ္းခ္က္ညီေအာင္ ေဆာင့ၡ္ခုိင္းသၫ္။ နီလာတစၠဳိယႅံုး ေခၽျးမ္ား႐ႊဲနစ္ေနသၫ္။ နီလာၾကမ္း်ပင္ေပၚ အိပၡံသၫ္။ သူ ဆကႅဳိးသၫ္။ လရၫၠဳိ နီလာပါး်ပင္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။
“ဒါေၾကာင့္ ႐ြင့္ကုိ နီလာကၿစဲတာကုိး”
စႏုိးက မြတၡ္ကၡ္သၫ္။ ထုိညၾတင္ ႏြစ္ေယာကၠဳိ ပူးႀတဲ၍ ငါးခ္ီႀဆဲလုိက္ေတာ့ မနကၼဳိးလင္းၾသားသၫ္။ သူလၫ္း ပငၸႏ္းသ်ဖင့္
နီလာ့အခႏ္းထဲၾတင္သာ ေန႔ခင္းဘက္ အိပ္ေနလုိက္ေတာ့သၫ္။ ေန႔လၫၱျင္ စႏုိး်ပႏႅာသၫ္။ စႏုိးက မႏုိးေသးဘဲ သူ႔လီးကုိ ကစားသၫ္။
သူကလၫ္း မနကၸဳိင္း အနားယူထားၿပီး်ဖစ္သ်ဖင့္ ထုိေန႔လၫၱျင္ စႏုိးကုိ ႏြစၡ္ီဖုိကႅဳိက္သၫ္။
“႐ြငၠ ေတာ္ေတာ္ ဖုိက္ႏုိငၱယ္ေနာ္”
စႏုိးက သူ၏ ေပ္ာ့ေေျခေနသာ လီးကုိ လက္ညိဳးေလး်ဖင့္ လြၫ့္ကစားရင္း ေ်ပာသၫ္။ သူက စႏုိး၏ ႏႈတၡမ္းကုိ စုပၷမ္းလုိက္သၫ္။
“လူကုိ ေ်ပာတာလား၊ လီးကုိ ေ်ပာတာလားၾကယ္”
“အံမယ္ ၾကယ္ေၾတ ဘာေၾတ သံုးလုိ႔ မင္းအသကၠ ဘယ္ေလာကႅဲ”
“၁၅ ႏြစ္”
“ေဟာေတာ့ အင္းေပါ့ေလ ခုမြ ၁၀ တႏ္းဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ မင္းက အျရယၷဲ႔ မလုိက္ေအာင္ ဒီကိစၥ ကၽျမ္းက္င္ေနပါလား”
“ဘယႅဳိ ကၽျမ္းက္ငၱယ္၊ ဘယ္ေလာက္ ကၽျမ္းက္ငၱယ္ဆဳိတာ ထပ္သိေရအာင္ ကၽျႏ္ေတာ့အၾတက္ ၾကက္ဥခုႏြစႅံုးနဲ႔ ႏျားႏုိ႔ တျစၡက္ေလာက္
တုိကၸါဦး၊ ၿပီးေတာ့ ကၽျႏ္ေတာ္ ဗုိက္ဆာေနတယ္၊ ဒီည စားဖုိ႔ ်ပင္ဆငႅဳိက္ဦး မမနီလာ ်ပႏႅာေတာ့မယ္”
“အင္းပါ၊ တို႔သိပါတယ္၊ ဒီညလၫ္း ႐ြေငၠလးရဲ႕ လီးနဲ႔ ကၽျႏၼေတာ့ ေမ္ာ့ေနဦးမြာပါပဲ”
“‘ဒါဆုိ ေလြ္ာ့ေပးမယ္ေလ”
“ဟင့္အင္း မမနီလာထက္ တုိ႔ကုိ ပုိလုိးေပးရမယ္”
“ဒါဆုိ မမနီလာ ်ပႏၼလာခင္ ဥေလးကုိ ငံုထားေပး၊ ကုိက္ေတာ့ မကုိက္ၾကည့ၷဲ႔ေနာ္”
“အင္းပါ ဒီေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္”
ၾထႏ္းၾထႏ္းက ေခါင္းအံုးကုိ ကုတျငၱငၼြီကာ ကုိယၠဳိ မတ္အိပႅဳိက္ၿပီး ေပါငၠားေပးလုိက္သၫ္။ ထုိ႔ေနာ္ လတံကုိ ပင့္ကုိငၠာ ေျဂးဥကုိ
ပင့္ေပးလုိက္သၫ္။ စႏုိးက ညၾတင္ ေစာကၹဳတ္အား ပုိလုိးေပးရႏ္ လာဘၳဳိးခ္င္သၫႅား သို႔မဟုတ္ လဥကုိ စုပ္ေပးခ္ငၱာလား မသိေပမယ့္
ေျဂးဥကုိ စုပ္ေပးေလသၫ္။ လြ္ာ်ဖင့္ ဥႏြစႅံုးကုိ ပင့္တငႅဳိက္ၿပီး ႁျပတ္ဆဳိကာ စုပၳည့ႅဳိက္သၫ္။ ဥတစႅံုးက ႁျပတၡနဲ ဝင္ၾသားသၫ္။
ၾထႏ္းၾထႏ္းက စႏုိး၏ နဖူးမြ ႀတဲက္ေေနသာ ဆံႏၾယၼ္ားကုိ သပၱငၠာ ၾကည့ႅဳိက္သၫ္။ စႏုိး၏ မ္ကၼြႏ္ေအာကၼြ မ္ကႅံုးမ္ားက
ေမြးစင္းေနသၫ္။ တကယ္ ဖီးလၷဲ႔ စုပ္ေပးေနသၫ္။ မ္ကၼြႏၠ အနီးမႈႏႅား ေအဝးမႈႏႅား ေမးၾကည့ၡ္င္ေသာႅၫ္း သူမႏႈတၡမ္းထဲမြ
ကုိယ့္ေျဂးဥက အရသာ ႐ြိေနသၫၼဳိ႔ ဖီးအပ္ကၼခံေတာ့။
....
♨မှော်ဆရာလေး ထွန်းထွန်း♨
--------------------------------------
မခိုင်သည် သူမထံတွင် ကာမကို ရယူရန်ကြံစည်သော ရည်းစားများအား ဖြတ်ခဲ့ရင်းက အပျိုကြီးဘဝသို့ ရောက်လာခဲ့ရာ ထွန်းထွန်းနဲ့
အိပ်လိုက်ပြီးမှ နောင်တ အကြီးအကျယ် ရမိသည်။ သည်လောက်ကောင်းတာကိုးဟု တွေးမိသည်။ မနက်လင်းအားကြီးချိန်တွင် ပြန်သွားသော
ထွန်းထွန်းကို အပြီးအပိုင် ခေါ်ယူထားချင်လှသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ညလုံး လေးချီလောက် ဆွဲထားရာ ပင်ပန်းနေသည်။ ခဏအိပ်ရဦးမည်။ ကျောင်းတက်ရဦးမည်ဟု ဆိုကာ ပြန်သွားသည်။ မခိုင်သည် ထွန်းထွန်း လီးနံ့သင်းနေသည့် သူမစောက်ဖုတ်အား ပွတ်သပ်ရင်း ညက ဖြစ်အင်လေးကို ပြန်ပြီး စားမြုံ့ပြန်မိသည်။ လီးဆိုလျှင် အရုပ်လေးမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့သော မခိုင်တစ်ယောက် ထွန်းထွန်း၏လီးက စံချိန်မီသည့် လီးတစ်ချောင်းဖြစ်သည်ကိုတော့ မသိပေ။ စစလိုးလိုက်ချိန်တွင် တော်တော်လေး နာကျင်ကာ ပူထွက်သွားသည်ကို တွေးရင်း စောက်ဖုတ်တွေ ပြန်ယားချင်ချင် ဖြစ်နေမိသည်။ တစ်ညလုံးအရှိန်ကတော့ မသေသေးပေ။ အလိုးခံရင်း တန်းလန်း ကိုယ်ဝန်ရမှာ ကြောက်ကာ ထွန်းထွန်းကို တွန်းထုတ်မိတတ်သည်။
“လရည်ကို အပြင်ထုတ်ပေးမယ်”
“အင်း ဒါပဲနော်၊ တို့ ကလေး ရမှာ ကြောက်တယ်”
ပထမချီပြီးတော့ လရည်ကို ဗိုက်ပေါ် လွတ်ချသည်။ ထို့နောက် ထွန်းထွန်းက သူမလက် အတင်းဆွဲယူကာ လရည်ကို ကစားခိုင်းသည်။
သူမရွံလှသော်လည်း အတင်းလုပ်နေသောကြောင့် ဗိုက်သားပေါ် ရွှဲနစ်နေသော လရည်စီးကပ်ကပ်များကို ပွတ်ပေးရသည်။ ထွန်းထွန်းက လရည်များကို နို့အားပွတ်စေသည်။ မတတ်နိုင်သဖြင့် လရည်ကို နို့တွင် ပွတ်ရသည်။ ထွန်းထွန်းက နို့ပေါ်ပေကျံနေသော လရည်များကို လျက်ကာ သူမနှင့် နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်သည်။ သူမ ငြင်းမရ။ ဒုတိယ လရည်များကို သူမနို့ပေါ် ထိုးရင်းလွတ်သည်။ သူမနို့က နဂိုရ်ထွားဖြစ်သော်လည်း အဆမတန် ကြီးသည်။ နို့ကိုပူးလိုက်လျှင် နို့ကြားကို လိုးလို့ရသည်။ ထွန်းထွန်းက နို့နှစ်လုံးကြားကို လိုးရင်း လရည်ကို လွတ်သည်။ တတိယ လရည်ကို ပါးပြင်ပေါ် လွတ်ချသည်။ လရည်ကို သွင်းမည်လုပ်နေသဖြင့် လွတ်ချင်သည့်နေရာကို လွတ်ခွင့်ပေးရပြန်သည်။ ပါးပြင်ပေါ်
တဗြစ်ဗြစ်ထိုးကျလာသော လရည်နွေးနွေးကို ထွန်းထွန်းက နှုတ်ခမ်းပေါ်လီးဖြင့် သပ်တင်သည်။ သူမနှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။
တစ်ဖက်က အဖုတ်ကလည်း ကျိန်းလှပြီ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း အချိန်ကြာအောင် ဆွဲလိုးတတ်သော ထွန်းထွန်းက ကျိန်းစပ်နေသော စောက်ဖုတ်အား လေးကြိမ်မြောက် လိုးပြန်သည်။ အကုန်းလိုက် နေခိုင်းသဖြင့် သူမကုန်းပြီး ခံပေးသည်။ အနေအထား သုံးလေးမျိုးနေခိုင်းသည်။ သူမလည်း ကောင်းလှသဖြင့် နေပေးသည်။ လရည်ကို နှုတ်ခမ်းပေါ် လွတ်ချသည်။ သူမ မငြင်းချင်တော့။
ည ကိုးနာရီထိုးတော့ ထွန်းထွန်းရောက်လာသည်။ သူမလည်း အလှဆုံးပြင်ကာ စောင့်နေသည်။ ထွန်းထွန်းက အတည်ပေါက် အကဲစမ်းသည်။
“လီး စုပ်ပေးနော်”
“စုပ်ပေးမယ်လေ”
ထွန်းထွန်းသည် မယုံနိုင်ဖွယ် လီးစုပ်ပေးနေသော မခိုင်အား ပိုကောင်းအောင် အဖုတ်ကို သေချာကလိပေးသည်။ မခိုင်သည် သူ့လတံကြီးကို ဂွေးစေ့မှ ပင့်လျက်ပြီး ထိပ်ကနေ ငုံချသည်။ ဂွေးစေ့ကို ကိုင်ပေးသည်။ နောက် မခိုင် တစ်သက် မမေ့နိုင်သည့် နည်းများဖြင့်လိုးလာသည့် လေးလပြည့်နေ့တွင် ဆရာမစနိုးကို ထပ်လိုးရပြန်သည်။ ဆရာမနီလာကို လိုးရင်း မကြာမီ လိုးရတော့မည့် အဖုတ်မှာ စနိုး စောက်ဖုတ်ဆိုတာ
သူကြိုတွက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဆရာမနီလာက စနိုးအကြောင်း အကုန်ဖွင့်ပြောသည်။ စနိုးသည် ၇ တန်းတွင် သမိုင်းဘာသာရပ်ကို သင်ကြားပေးသော ဆရာမ အသစ်လေး ဖြစ်သည်။ ရောက်လာသည့် နှစ်စကတည်းက မြို့ကို အမြဲပြန်သည်။ နောက်တော့ နီလာက သိသွားသည်။ စနိုးမြို့တက်ကာ သူ့ရည်းစားကို တက်အလိုးခံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသည်။ သို့သော် တနေ့ တနေ့ စနိုး နည်းနည်း ရှောင်ဖယ် ရှောင်ဖယ် ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ မြို့သို့ သူမ တက်တက်ကုန်းပေးသောသူက အခြား ဆော်တစ်ပွေနဲ့ သူမအား မိတ်ဆက်
ပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့ရည်းစားက စောက်ဖုတ်လည်း ခွဲ၊ အသည်းလည်းခွဲ လုပ်လိုက်သည်။ သူမ ကုန်းခဲ့သမျှ သဲထဲ ရေသွန် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခြင်းအရာကို သိသော နီလာက စနိုးအားမြူဆွယ်လိုက်တော့ ရည်းစားကို ကုန်းနေကျ ဖြစ်သဖြင့် မကုန်းရလျှင် မနေတတ် ဖြစ်နေသော စနိုးတစ်ယောက် ထွန်းထွန်းအား ကုန်းသည်။ စနိုးက မျက်မှန် မချွတ်နိုင်သည့် ပါဝါများသော မျက်မှန် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ သေးသွယ်သည်။ အသားဖြူသည်။ ဆံပင်က ခါးထိ ရှည်သည်။ အိုးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လိုက်ဖက်ရုံ တောင့်သည်။ ရင်သားလည်း အသင့်အတင့်သာ။ ကြိုထားနှင့်လေ ဟု ထွန်းထွန်းမှာ ထားပြီး အန်တီမူခေါ်ထားသည်ကို မသွားဘဲ အုလိုက်ကာ နီလာနဲ့ စနိုးရှိရာသို့ တန်းလာခဲ့သည်။ သူမတို့ အသင့်စောင့်နေကြသည်။ စနိုးက သည်နေ့ အဝါရောင် ဝမ်းဆက်နဲ့ လှနေသည်။ စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောဖြစ်သည်။ နီလာက သူ့လီးအကြောင်း ချီးမွှမ်းပြနေသည်။
“ညည်း အီထွက်သွားမယ်”
“ခံကြည့်ပြီးမှ ပြောမယ် ဟီး”
နီလာက လီးကို လာထုတ်ပေးသည်။ စနိုးက ကြည့်ပြီး
“ကြီးသားပဲ၊ အင်း ရှည်လည်း ရှည်တယ်”
“အသင့်ဖြစ်ရင် စရအောင်”
နီလာက လထိပ်ကို စစုပ်ပေးသည်။ စနိုးက လတံကို လျက်သည်။ တစ်ယောက်တစ်ဖက်စီ နေကြသဖြင့် သူမတို့ အိုးကို လှမ်းကိုင်ကာ
ဆွပေးသည်။ နီလာက ထွန်းထွန်းအကြိုက် ဂွေးစေ့ကို စုပ်ပေးသည်။ ဂွေးစေ့ နှစ်လုံးကို ငုံပြီး လျှာဖြင့် လှည့်ကစားသည်။ စနိုးက ထမီချွတ်ချကာ မျက်နှာကို ခွရပ်သည်။ သူကလည်း အိုးနှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဝိုင်းစက်ဖောင်းအိနေသော စောက်ဖုတ်ကို လျှာဖျားဖြင့် စတင်လိုက်သည်။ မြင်ကွင်းက ကောင်းသည်။ သူက စနိုး၏ စောက်ဖုတ်ကို လျက်ပေးသည်။ နီလာက လီးစုပ်ပေးသည်။ နောက် နီလာစောက်ဖုတ်ကို နှစ်ယောက်တွဲ လျက်ပေးသည်။ နီလာက ပေါင်ကို ထောင်ပေးသည်။ သူက တင်ကို ဖက်၍ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲကာ အပေါ်မှ တံတွေးထွေးချသည်။ နီလာ၏ ပြဲအာနေသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသား နီတျာရဲကြား သူတံတွေးက စီးဆင်းသည်။ စနိုးက အောက်မှ ပင့်လျက်သည်။ စနိုးပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးကို
သူပြန်စုပ်ယူကာ နီလာစောက်ပတ်ထဲ ပြန်ထွေးထည့်သည်။ စနိုးက အကုန် ပင့်လျက်သည်။ လိုးဖြစ်တော့ နီလာကို စလိုးဖြစ်သည်။ ဆက်တီပေါ် အိပ်ကာ ပေါင်ကားထားပေးသည်။ စနိုးက ဘေးမှနေကာ ဖြဲပေးထားသည်။ သူ့လီးထိပ်ကို တံတွေးဆွတ်ပြီး စနိုးပါးစပ်ထဲ အရင်ထည့်ကာ စနိုးခေါင်းကို ကိုင်ပြီး နည်းနည်းထိုးကစားသည်။ ပြီးမှ ဖြဲထားပေးသော နီလာစောက်ခေါင်းထဲ သိပ်ထည့်သည်။ လိုးနေကျ အဖုတ်မို့ အပေါက်ထဲ တန်းမတ်စွာ ဝင်သွားသည်။ သို့သော် နီလာက အော်ရသည်။ လီးက ကြီးလည်းကြီး၊ ရှည်လည်းရှည်သည် မဟုတ်ပါလား။ လီးကို ဆုံးသည်အထိ အတင်းထိုးထည့်တော့ ပိုနာသည်။ လီးကို ထုတ်ပြီး စနိုးပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပြန်သည်။ စနိုးပါးစပ်ထဲသို့လည်း တဆုံးပင်။ စနိုးမှာ အူး အူးနဲ့
မြည်နေသည်။ နောက် နီလာစောက်ဖုတ်ထဲသို့။ စနိုးပါးစပ်ထဲသို့ တစ်ချက်ချင်းစီ ထိုးထည့်ကစားသည်။ စနိုးမှာ နီလာ၏ စောက်ချီးနံ့ရသော်လည်း အာခေါင်ကို လာလာစိုက်သည့် အထိအတွေ့က ထူးသည်မို့ ပါးစပ်ကို ဟဟ ထားပေးသည်။ နီလာကလည်း အားမရသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် တဖုတ်ဖုတ် ပုတ်ကစားသည်။ ထွန်းထွန်းက စနိုးပါးစပ်ထဲ လီးကို အဆုံးသိပ်ထည့်ကာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ဆွဲရမ်းကစားပြီး နီလာကိုသာ ဆက်လိုးလိုက်သည်။ စောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်သောအသံ၊ နီလာညည်းသောအသံ၊ ပေါင်ကြားချင်း ပုတ်မိသော အသံများ
ဆူညံ့ပွက်နေသည်။ စနိုးက အလိုက်သိစွာ ဘေးတွင် သူမစောက်ဖုတ်ကို ဖြဲ၍ လက်ခလယ်ကို ထည့်ပြီး မွှေနေသည်။ နီလာနည်းနည်း ပမ်းသွားတော့ သူက စနိုးဘက်သို့ လှည့်သည်။ ပက်လက်ကားခိုင်းပြီး ဟက်တက်ကွဲနေသော စောက်ပတ်စီးကြောင်းထဲသို့ လီးကို ဖြည်းငြင်းစွာ
သိပ်ထည့်လိုက်သည်။ စနိုးက သူမ အဖုတ်ထဲ လီးဝင်နေသည်ကို နို့နှစ်လုံးပွတ်ဆွဲရင်း ခံစားနေသည်။ ထွန်းထွန်းက လေးငါးချက်လောက် စမ်းပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဆက်လိုးတော့သည်။
“ဟား ဟား ဟား င်း ဟင်း “
စနိုးတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် အော်ညည်းကာခံသည်။ ခဏတော့ ငြိမ်သွားသည်။ သူ ဆက်လိုးသည်။ ခဏနေတော့ ပြန်ညည်းလာသည်။
“ကျမ ကျမ နှစ်ခါ ပြီးပြီ”
“အိုကေ”
ထွန်းထွန်းက နီလာကို ဆက်ဖိုက်သည်။ ပထမ နီလာက နဂိုအတိုင်း ခံသည်။ နောက် ဘေးတိုက်ခံသည်။ ခဏတော့ နီလာက ကုန်းပေးသည်။ သူက ဆက်တီခုံတွင် ထိုင်ချတော့ နီလာက တက်ခွကာ ဆောင့်ချသည်။ စနိုးစိတ်ပြန်လာသည်။ အောက်မှနေကာ နီလာစောက်ဖုတ်ကို လျက်ပေးသည်။ နီလာက ဆောင့်ချမြဲ ဆောင့်ချသည်။ သူက နီလာနို့အစုံကို ပွတ်သပ်ချေကစားရင်း နီလာကို စည်းချက်ညီအောင် ဆောင့်ချခိုင်းသည်။ နီလာတစ်ကိုယ်လုံး ချေွးများရွှဲနစ်နေသည်။ နီလာကြမ်းပြင်ပေါ် အိပ်ခံသည်။ သူ ဆက်လိုးသည်။ လရည်ကို နီလာပါးပြင်ပေါ် လွတ်ချသည်။
“ဒါကြောင့် ရှင့်ကို နီလာကစွဲတာကိုး”
စနိုးက မှတ်ချက်ချသည်။ ထိုညတွင် နှစ်ယောက်ကို ပူးတွဲ၍ ငါးချီဆွဲလိုက်တော့ မနက်မိုးလင်းသွားသည်။ သူလည်း ပင်ပန်းသဖြင့်
နီလာ့အခန်းထဲတွင်သာ နေ့ခင်းဘက် အိပ်နေလိုက်တော့သည်။ နေ့လည်တွင် စနိုးပြန်လာသည်။ စနိုးက မနိုးသေးဘဲ သူ့လီးကို ကစားသည်။
သူကလည်း မနက်ပိုင်း အနားယူထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုနေ့လည်တွင် စနိုးကို နှစ်ချီဖိုက်လိုက်သည်။
“ရှင်က တော်တော် ဖိုက်နိုင်တယ်နော်”
စနိုးက သူ၏ ပျော့ခွေနေသော လီးကို လက်ညိုးလေးဖြင့် လှည့်ကစားရင်း ပြောသည်။ သူက စနိုး၏ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်နမ်းလိုက်သည်။
“လူကို ပြောတာလား၊ လီးကို ပြောတာလားကွယ်”
“အံမယ် ကွယ်တွေ ဘာတွေ သုံးလို့ မင်းအသက်က ဘယ်လောက်လဲ”
“၁၅ နှစ်”
“ဟောတော့ အင်းပေါ့လေ ခုမှ ၁၀ တန်းဆိုတော့ ဒါပေမယ့် မင်းက အရွယ်နဲ့ မလိုက်အောင် ဒီကိစ္စ ကျွမ်းကျင်နေပါလား”
“ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ ထပ်သိရအောင် ကျွန်တော့အတွက် ကြက်ဥခုနှစ်လုံးနဲ့ နွားနို့ တစ်ခွက်လောက်
တိုက်ပါဦး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာနေတယ်၊ ဒီည စားဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ဦး မမနီလာ ပြန်လာတော့မယ်”
“အင်းပါ၊ တို့သိပါတယ်၊ ဒီညလည်း ရှင်ကလေးရဲ့ လီးနဲ့ ကျွန်မတော့ မျော့နေဦးမှာပါပဲ”
“‘ဒါဆို လျှော့ပေးမယ်လေ”
“ဟင့်အင်း မမနီလာထက် တို့ကို ပိုလိုးပေးရမယ်”
“ဒါဆို မမနီလာ ပြန်မလာခင် ဥလေးကို ငုံထားပေး၊ ကိုက်တော့ မကိုက်ကြည့်နဲ့နော်”
“အင်းပါ ဒီလောက်တော့ သိပါတယ်”
ထွန်းထွန်းက ခေါင်းအုံးကို ကုတင်တွင်မှီကာ ကိုယ်ကို မတ်အိပ်လိုက်ပြီး ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။ ထို့နော် လတံကို ပင့်ကိုင်ကာ ဂွေးဥကို
ပင့်ပေးလိုက်သည်။ စနိုးက ညတွင် စောက်ဖုတ်အား ပိုလိုးပေးရန် လာဘ်ထိုးချင်သည်လား သို့မဟုတ် လဥကို စုပ်ပေးချင်တာလား မသိပေမယ့်
ဂွေးဥကို စုပ်ပေးလေသည်။ လျှာဖြင့် ဥနှစ်လုံးကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ပြွတ်ဆိုကာ စုပ်ထည့်လိုက်သည်။ ဥတစ်လုံးက ပြွတ်ခနဲ ဝင်သွားသည်။
ထွန်းထွန်းက စနိုး၏ နဖူးမှ တွဲကျနေသော ဆံနွယ်များကို သပ်တင်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ စနိုး၏ မျက်မှန်အောက်မှ မျက်လုံးများက
မှေးစင်းနေသည်။ တကယ် ဖီးလ်နဲ့ စုပ်ပေးနေသည်။ မျက်မှန်က အနီးမှုန်လား အဝေးမှုန်လား မေးကြည့်ချင်သော်လည်း သူမနှုတ်ခမ်းထဲမှ
ကိုယ့်ဂွေးဥက အရသာ ရှိနေသည်မို့ ဖီးအပျက်မခံတော့။
Zawgyi fonts
,,,,,,,,
♨ေမြာ္ဆရာေလး ၾထႏ္းၾထႏ္း♨
--------------------------------------
မခုိင္သၫ္ သူမထံၾတင္ ကာမကုိ ရယူရႏ္ႀကံစၫ္ေသာ ရၫ္းစားမ္ားအား ်ဖတၡဲ့ရင္းက အပ္ိဳႀကီးဘဝသုိ႔ ေရာကႅာခဲ့ရာ ၾထႏ္းၾထႏ္းနဲ႔
အိပႅဳိက္ၿပီးမြ ေနာငၱ အႀကီးအက္ယ္ ရမိသၫ္။ သၫ္ေလာက္ေကာင္းတာကုိးဟု ေၾတးမိသၫ္။ မနကႅင္းအားႀကီးခ္ိႏၱျင္ ်ပႏ္ၾသားေသာ
ၾထႏ္းၾထႏ္းကို အၿပီးအပုိင္ ေခၚယူထားခ္ငႅြသၫ္။ သုိ႔ေသာႅၫ္း တစ္ညလံုး ေလးခ္ီေလာက္ ႀဆဲထားရာ ပငၸႏ္းေနသၫ္။ ခဏအိပ္ရဦးမၫ္။ ေက္ာင္းတက္ရဦးမၫ္ဟဳ ဆုိကာ ်ပႏ္ၾသားသၫ္။ မခုိင္သၫ္ ၾထႏ္းၾထႏ္း လီးနံ႔သင္းေနသၫ့္ သူေမစာကၹဳတ္အား ျပတ္သပ္ရင္း ညက ်ဖစ္အင္ေလးကုိ ်ပႏ္ၿပီး စား်မဳံ႕်ပႏၼိသၫ္။ လီးဆုိလြ္င္ အ႐ုပ္ေလးမြ္ပင္ မ်မငၹဴးခဲ့ေသာ မခုိငၱစ္ေယာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္း၏လီးက စံခ္ိႏၼီသၫ့္ လီးတစ္ေခ္ာင္း်ဖစ္သၫၠဳိေတာ့ မသိေပ။ စစလုိးလုိကၡ္ိႏၱျင္ ေတာ္ေတာ္ေလး နာက္ငၠာ ပူၾထက္ၾသားသၫၠဳိ ေၾတးရင္း ေစာကၹဳတ္ေၾတ ်ပႏ္ယားခ္ငၡ္င္ ်ဖစ္ေနမိသၫ္။ တစ္ညလံုးအ႐ြိႏၠေတာ့ ေမေသသးေပ။ အလုိးခံရင္း တႏ္းလႏ္း ကုိယ္ဝႏ္ရမြာ ေၾကာကၠာ ၾထႏ္းၾထႏ္းကုိ ၾတႏ္းထုတၼိတတ္သၫ္။
“လရၫၠဳိ အ်ပငၳဳတ္ေပးမယ္”
“အင္း ဒါပဲေနာ္၊ တုိ႔ ေကလး ရမြာ ေၾကာကၱယ္”
ပထမခ္ီၿပီးေတာ့ လရၫၠဳိ ဗုိက္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ ထုိ႔ေနာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္းက သူမလက္ အတင္းႀဆဲယူကာ လရၫၠဳိ ကစားခုိင္းသၫ္။
သူမၿရံေလြသာႅၫ္း အတင္းလုပ္ေေနသာေၾကာင့္ ဗုိက္သားေပၚ ႐ႊဲနစ္ေေနသာ လရၫၥီးကပၠပၼ္ားကုိ ျပတ္ေပးရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက လရၫၼ္ားကုိ ႏို႔အားျပတ္ေစသၫ္။ မတတ္ႏုိင္သ်ဖင့္ လရၫၠဳိ ႏုိ႔ၾတင္ ျပတ္ရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏုိ႔ေပၚေပက္ံေေနသာ လရၫၼ္ားကို လ္ကၠာ သူမႏြင့္ ႏႈတၡမ္းခ္င္းစုပ္သၫ္။ သူမ ်ငင္းမရ။ ဒုတိယ လရၫၼ္ားကုိ သူမႏုိ႔ေပၚ ထုိးရင္းၾလတ္သၫ္။ သူမႏုိ႔က နဂုိျရၳား်ဖစ္ေသာႅၫ္း အဆမတႏ္ ႀကီးသၫ္။ ႏုိ႔ကုိပူးလုိကႅြ္င္ ႏုိ႔ၾကားကုိ လုိးလုိ႔ရသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏုိ႔ႏြစႅံုးၾကားကုိ လုိးရင္း လရၫၠဳိ ၾလတ္သၫ္။ တတိယ လရၫၠဳိ ပါး်ပင္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ လရၫၠဳိ ၾသင္းမၫႅဳပ္ေနသ်ဖင့္ ၾလတၡ္င္သၫ့္ေနရာကုိ ၾလၾတၡင့္ေပးရ်ပႏ္သၫ္။ ပါး်ပင္ေပၚ
တ်ဗစ္်ဗစၳဳိးက္လာေသာ လရၫ္ေႏျးေႏျးကုိ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ႏႈတၡမ္းေပၚလီး်ဖင့္ သပၱင္သၫ္။ သူမႏႈတၡမ္းကုိ တင္းတင္းေစ့ထားမိသၫ္။
တစၹကၠ အဖုတၠလၫ္း က္ိႏ္းလြၿပီ။ ်ဖၫ္း်ဖၫ္းခ္င္း အခ္ိႏ္ၾကာေအာင္ ႀဆဲလုိးတတ္ေသာ ၾထႏ္းၾထႏ္းက က္ိႏ္းစပ္ေေနသာ ေစာကၹဳတ္အား ေလးႀကိမ္ေ်မာက္ လုိး်ပႏ္သၫ္။ အကုႏ္းလုိက္ ေနခုိင္းသ်ဖင့္ သူမကုႏ္းၿပီး ခံေပးသၫ္။ ေအနအထား သံုးေလးမ္ိဳးေနခုိင္းသၫ္။ သူမလၫ္း ေကာင္းလြသ်ဖင့္ ေေနပးသၫ္။ လရၫၠဳိ ႏႈတၡမ္းေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။ သူမ မ်ငင္းခ္င္ေတာ့။
ည ကုိးနာရီထုိးေတာ့ ၾထႏ္းၾထႏ္းေရာကႅာသၫ္။ သူမလၫ္း အလြဆံုး်ပငၠာ ေစာင့္ေနသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက အတၫ္ေပါက္ အကဲစမ္းသၫ္။
“လီး စုပ္ေပးေနာ္”
“စုပ္ေပးမယ္ေလ”
ၾထႏ္းၾထႏ္းသၫ္ မယံုႏိုျငၹယ္ လီးစုပ္ေပးေေနသာ မခုိင္အား ပုိေကာင္းေအာင္ အဖုတၠဳိ ေသခ္ာကလိေပးသၫ္။ မခုိင္သၫ္ သူ႔လတံႀကီးကုိ ေျဂးေစ့မြ ပင့္လ္က္ၿပီး ထိေပၠန ငံုခ္သၫ္။ ေျဂးေစ့ကုိ ကုိင္ေပးသၫ္။ ေနာက္ မခုိင္ တစ္သက္ ေမမ့ႏုိင္သၫ့္ နၫ္းမ္ား်ဖင့္လုိးလာသၫ့္ ေလးလ်ပည့္ေန႔ၾတင္ ဆရာမစႏုိးကုိ ထပႅဳိးရ်ပႏ္သၫ္။ ဆရာမနီလာကုိ လုိးရင္း မၾကာမီ လုိးေရတာ့မၫ့္ အဖုတၼြာ စႏုိး ေစာကၹဳတ္ဆဳိတာ
သူႀကိဳၾတကၳားၿပီးသား ်ဖစ္သၫ္။ ဆရာမနီလာက စႏုိးေအၾကာင္း အကုႏၹျင့္ေ်ပာသၫ္။ စႏုိးသၫ္ ၇ တႏ္းၾတင္ သမုိင္းဘာသာရပၠို သင္ၾကားေပးေသာ ဆရာမ အသစ္ေလး ်ဖစ္သၫ္။ ေရာကႅာသည့္ ႏြစၥကတၫ္းက ၿမိဳ႕ကုိ အၿမဲ်ပႏ္သၫ္။ ေနာက္ေတာ့ နီလာက သိၾသားသၫ္။ စႏုိးၿမိဳ႕တကၠာ သူ႔ရၫ္းစားကုိ တက္အလုိးခံေန်ခင္း ်ဖစ္ေၾကာင္း သိၾသားသၫ္။ သုိ႔ေသာ္ ေတန႔ ေတန႔ စႏုိး နၫ္းနၫ္း ေ႐ြာငၹယ္ ေ႐ြာငၹယ္ ်ဖစႅာသၫ္။ ေအၾကာင္းမြာ ၿမိဳ႕သုိ႔ သူမ တကၱကၠဳႏ္းေပးေသာသူက အ်ခား ေဆာၱစ္ေျပနဲ႔ သူမအား မိတ္ဆက္
ေပးလုိက္ေသာေၾကာင့္ ်ဖစ္သၫ္။ သူ႔ရၫ္းစားက ေစာကၹဳတႅၫ္း ၿခဲ၊ အသၫ္းလၫ္းၿခဲ လုပႅဳိက္သၫ္။ သူမ ကုႏ္းခဲ့သမြ္ သဲထဲ ေရၾသႏ္ ်ဖစ္ၾသားသၫ္။ ထုိအ်ခင္းအရာကုိ သိေသာ နီလာက စႏုိးအား်မဴၾဆယႅဳိက္ေတာ့ ရၫ္းစားကုိ ကုႏ္းေနက္ ်ဖစ္သ်ဖင့္ မကုႏ္းရလြ္င္ ေမနတတ္ ်ဖစ္ေေနသာ စႏုိးတစ္ေယာက္ ၾထႏ္းၾထႏ္းအား ကုႏ္းသၫ္။ စႏုိးက မ္ကၼြႏ္ မခၽၾတ္ႏုိင္သၫ့္ ပါဝါမ္ားေသာ မ္ကၼြႏ္ ပုိင္႐ြင္်ဖစ္သၫ္။ ကုိယၡႏၶာ ေသးၾသယ္သၫ္။ အသား်ဖဴသၫ္။ ဆံပငၠ ခါးထိ ႐ြၫ္သၫ္။ အုိးေကတာ့ ခႏၶာကုိယၷဲ႔ လုိကၹက္႐ံု ေတာင့္သၫ္။ ရင္သားလၫ္း အသင့္အတင့္သာ။ ႀကိဳထားႏြင့္ေလ ဟု ၾထႏ္းၾထႏ္းမြာ ထားၿပီး အႏၱီမူေခၚထားသၫၠဳိ မၾသားဘဲ အုလုိကၠာ နီလာနဲ႔ စႏုိး႐ြိရာသုိ႔ တႏ္းလာခဲ့သၫ္။ သူမတုိ႔ အသင့္ေစာင့္ေနၾကသၫ္။ စႏုိးက သၫ္ေန႔ အဝါေရာင္ ဝမ္းဆကၷဲ႔ ေလြနသၫ္။ စကားနၫ္းနၫ္းပါးပါး ေ်ပာ်ဖစ္သၫ္။ နီလာက သူ႔လီးေအၾကာင္း ခ္ီးမႊမ္း်ေပနသၫ္။
“ညၫ္း အီၾထက္ၾသားမယ္”
“ခံၾကည့္ၿပီးမြ ေ်ပာမယ္ ဟီး”
နီလာက လီးကုိ လာထုတ္ေပးသၫ္။ စႏုိးက ၾကည့္ၿပီး
“ႀကီးသားပဲ၊ အင္း ႐ြၫႅၫ္း ႐ြၫၱယ္”
“အသင့္်ဖစ္ရင္ စေရအာင္”
နီလာက လထိပၠဳိ စစုပ္ေပးသၫ္။ စႏုိးက လတံကုိ လ္က္သၫ္။ တစ္ေယာကၱစၹကၥီ ေနၾကသ်ဖင့္ သူမတုိ႔ အုိးကုိ လြမ္းကုိငၠာ
ေၾဆပးသၫ္။ နီလာက ၾထႏ္းၾထႏ္းအႀကိဳက္ ေျဂးေစ့ကုိ စုပ္ေပးသၫ္။ ေျဂးေစ့ ႏြစႅံုးကုိ ငံုၿပီး လြ္ာ်ဖင့္ လြည့ၠစားသၫ္။ စႏုိးက ထမီခၽၾတၡ္ကာ မ္က္ႏြာကုိ ျခရပ္သၫ္။ သူကလၫ္း အုိးႏြစႅံုးကုိ ဆုပၠဳိငၠာ ဝုိင္းစက္ေဖာင္းအိေေနသာ ေစာကၹဳတၠဳိ လြ္ာဖ္ား်ဖင့္ စတငႅဳိက္သၫ္။ ်မျငၠင္းက ေကာင္းသၫ္။ သူက စႏုိး၏ ေစာကၹဳတၠဳိ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက လီးစုပ္ေပးသၫ္။ ေနာက္ နီလာေစာကၹဳတၠဳိ ႏြစ္ေယာၾကၱဲ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက ေပါငၠဳိ ေထာင္ေပးသၫ္။ သူက တငၠဳိ ဖက္၍ ေစာကၹဳတၠဳိ ၿဖဲကာ ေအပၚမြ တံေၾတးေၾထးခ္သၫ္။ နီလာ၏ ၿပဲအာေေနသာ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသား နီတ္ာရဲၾကား သူတံေၾတးက စီးဆင္းသၫ္။ စႏုိးက ေအာကၼြ ပင့္လ္က္သၫ္။ စႏုိးပါးစပၳဲမြ တံေၾတးကုိ
သူ်ပႏၥဳပ္ယဴကာ နီလာေစာကၸတၳဲ ်ပႏ္ေၾထးထၫ့္သၫ္။ စႏုိးက အကုႏ္ ပင့္လ္က္သၫ္။ လုိး်ဖစ္ေတာ့ နီလာကုိ စလုိး်ဖစ္သၫ္။ ဆကၱီေပၚ အိပၠာ ေပါငၠားထားေပးသၫ္။ စႏုိးက ေဘးေမြနကာ ၿဖဲေပးထားသၫ္။ သူ႔လီးထိပၠဳိ တံေၾတးၾဆတ္ၿပီး စႏုိးပါးစပၳဲ အရငၳၫ့္ကာ စႏုိးေခါင္းကုိ ကုိင္ၿပီး နၫ္းနၫ္းထုိးကစားသၫ္။ ၿပီးမြ ၿဖဲထားေပးေသာ နီလာေစာက္ေခါင္းထဲ သိပၳၫ့္သၫ္။ လုိးေနက္ အဖုတၼဳိ႔ ေအပါကၳဲ တႏ္းမၾတၥာ ဝင္ၾသားသၫ္။ သုိ႔ေသာ္ နီလာက ေအာ္ရသၫ္။ လီးက ႀကီးလၫ္းႀကီး၊ ႐ြၫႅၫ္း႐ြၫ္သၫ္ မဟုတၸါလား။ လီးကုိ ဆံုးသၫ္အထိ အတင္းထုိးထည့္ေတာ့ ပုိနာသၫ္။ လီးကုိ ထုတ္ၿပီး စႏုိးပါးစပၳဲ ထုိးထည့္်ပႏ္သၫ္။ စႏုိးပါးစပၳဲသုိ႔လၫ္း တဆံုးပင္။ စႏုိးမြာ အူး အူးနဲ႔
်မၫ္ေနသၫ္။ ေနာက္ နီလာေစာကၹဳတၳဲသုိ႔။ စႏုိးပါးစပၳဲသုိ႔ တစၡ္ကၡ္င္းစီ ထုိးထည့ၠစားသၫ္။ စႏုိးမြာ နီလာ၏ ေစာကၡ္ီးနံ႔ေရသာႅၫ္း အာေခါငၠဳိ လာလာစုိက္သၫ့္ အထိေအၾတ႕က ထူးသၫၼဳိ႔ ပါးစပၠဳိ ဟဟ ထားေပးသၫ္။ နီလာကလၫ္း အားမရသ်ဖင့္ ေစာကၹဳတၠို လက္ဝါး်ဖင့္ တဖုတၹဳတ္ ပုတၠစားသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက စႏုိးပါးစပၳဲ လီးကုိ အဆံုးသိပၳည့ၠာ ေခါင္းကုိ ဘယ္ညာ ႀဆဲရမ္းကစားၿပီး နီလာကုိသာ ဆကႅဳိးလုိက္သၫ္။ ေစာကၸတၳဲ လီးဝင္ေသာအသံ၊ နီလာညၫ္းေသာအသံ၊ ေပါင္ၾကားခ္င္း ပုတၼိေသာ အသံမ္ား
ဆူညံ့ျပက္ေနသၫ္။ စႏုိးက အလုိက္သိျစာ ေဘးၾတင္ သူေမစာကၹဳတၠဳိ ၿဖဲ၍ လကၡလယၠဳိ ထၫ့္ၿပီး ေေမႊနသၫ္။ နီလာနၫ္းနၫ္း ပမ္းၾသားေတာ့ သူက စႏုိးဘက္သဳိ႔ လြည့္သၫ္။ ပကႅကၠားခုိင္းၿပီး ဟကၱၾကၠဲေေနသာ ေစာကၸတၥီးေၾကာင္းထဲသုိ႔ လီးကုိ ်ဖၫ္း်ငင္းျစာ
သိပၳည့ႅဳိက္သၫ္။ စႏုိးက သူမ အဖုတၳဲ လီးဝင္ေနသၫၠဳိ ႏုိ႔ႏြစႅံုးျပတ္ႀဆဲရင္း ခံစားေနသၫ္။ ၾထႏ္းၾထႏ္းက ေလးငါးခ္က္ေလာက္ စမ္းၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ဆကႅဳိးေတာ့သၫ္။
“ဟား ဟား ဟား င္း ဟင္း “
စႏုိးတစ္ေယာက္ အႀကီးအက္ယ္ ေအာ္ညၫ္းကာခံသၫ္။ ခေဏတာ့ ၿငိမ္ၾသားသၫ္။ သူ ဆကႅဳိးသၫ္။ ခေဏေနတာ့ ်ပႏ္ညၫ္းလာသၫ္။
“က္မ က္မ ႏြစၡါ ၿပီးၿပီ”
“အုိေက”
ၾထႏ္းၾထႏ္းက နီလာကုိ ဆကၹဳိက္သၫ္။ ပထမ နီလာက နဂုိအတုိင္း ခံသၫ္။ ေနာက္ ေဘးတုိကၡံသၫ္။ ခေဏတာ့ နီလာက ကုႏ္းေပးသၫ္။ သူက ဆကၱီခံုၾတင္ ထုိငၡ္ေတာ့ နီလာက တၾကၡကာ ေဆာင့္ခ္သၫ္။ စႏုိးစိတ္်ပႏႅာသၫ္။ ေအာေကၼြနကာ နီလာေစာကၹဳတၠဳိ လ္က္ေပးသၫ္။ နီလာက ေဆာင့္ခ္ၿမဲ ေဆာင့္ခ္သၫ္။ သူက နီလာႏုိ႔အစံုကုိ ျပတ္သပ္ေခ္ကစားရင္း နီလာကုိ စၫ္းခ္က္ညီေအာင္ ေဆာင့ၡ္ခုိင္းသၫ္။ နီလာတစၠဳိယႅံုး ေခၽျးမ္ား႐ႊဲနစ္ေနသၫ္။ နီလာၾကမ္း်ပင္ေပၚ အိပၡံသၫ္။ သူ ဆကႅဳိးသၫ္။ လရၫၠဳိ နီလာပါး်ပင္ေပၚ ၾလတၡ္သၫ္။
“ဒါေၾကာင့္ ႐ြင့္ကုိ နီလာကၿစဲတာကုိး”
စႏုိးက မြတၡ္ကၡ္သၫ္။ ထုိညၾတင္ ႏြစ္ေယာကၠဳိ ပူးႀတဲ၍ ငါးခ္ီႀဆဲလုိက္ေတာ့ မနကၼဳိးလင္းၾသားသၫ္။ သူလၫ္း ပငၸႏ္းသ်ဖင့္
နီလာ့အခႏ္းထဲၾတင္သာ ေန႔ခင္းဘက္ အိပ္ေနလုိက္ေတာ့သၫ္။ ေန႔လၫၱျင္ စႏုိး်ပႏႅာသၫ္။ စႏုိးက မႏုိးေသးဘဲ သူ႔လီးကုိ ကစားသၫ္။
သူကလၫ္း မနကၸဳိင္း အနားယူထားၿပီး်ဖစ္သ်ဖင့္ ထုိေန႔လၫၱျင္ စႏုိးကုိ ႏြစၡ္ီဖုိကႅဳိက္သၫ္။
“႐ြငၠ ေတာ္ေတာ္ ဖုိက္ႏုိငၱယ္ေနာ္”
စႏုိးက သူ၏ ေပ္ာ့ေေျခေနသာ လီးကုိ လက္ညိဳးေလး်ဖင့္ လြၫ့္ကစားရင္း ေ်ပာသၫ္။ သူက စႏုိး၏ ႏႈတၡမ္းကုိ စုပၷမ္းလုိက္သၫ္။
“လူကုိ ေ်ပာတာလား၊ လီးကုိ ေ်ပာတာလားၾကယ္”
“အံမယ္ ၾကယ္ေၾတ ဘာေၾတ သံုးလုိ႔ မင္းအသကၠ ဘယ္ေလာကႅဲ”
“၁၅ ႏြစ္”
“ေဟာေတာ့ အင္းေပါ့ေလ ခုမြ ၁၀ တႏ္းဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ မင္းက အျရယၷဲ႔ မလုိက္ေအာင္ ဒီကိစၥ ကၽျမ္းက္င္ေနပါလား”
“ဘယႅဳိ ကၽျမ္းက္ငၱယ္၊ ဘယ္ေလာက္ ကၽျမ္းက္ငၱယ္ဆဳိတာ ထပ္သိေရအာင္ ကၽျႏ္ေတာ့အၾတက္ ၾကက္ဥခုႏြစႅံုးနဲ႔ ႏျားႏုိ႔ တျစၡက္ေလာက္
တုိကၸါဦး၊ ၿပီးေတာ့ ကၽျႏ္ေတာ္ ဗုိက္ဆာေနတယ္၊ ဒီည စားဖုိ႔ ်ပင္ဆငႅဳိက္ဦး မမနီလာ ်ပႏႅာေတာ့မယ္”
“အင္းပါ၊ တို႔သိပါတယ္၊ ဒီညလၫ္း ႐ြေငၠလးရဲ႕ လီးနဲ႔ ကၽျႏၼေတာ့ ေမ္ာ့ေနဦးမြာပါပဲ”
“‘ဒါဆုိ ေလြ္ာ့ေပးမယ္ေလ”
“ဟင့္အင္း မမနီလာထက္ တုိ႔ကုိ ပုိလုိးေပးရမယ္”
“ဒါဆုိ မမနီလာ ်ပႏၼလာခင္ ဥေလးကုိ ငံုထားေပး၊ ကုိက္ေတာ့ မကုိက္ၾကည့ၷဲ႔ေနာ္”
“အင္းပါ ဒီေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္”
ၾထႏ္းၾထႏ္းက ေခါင္းအံုးကုိ ကုတျငၱငၼြီကာ ကုိယၠဳိ မတ္အိပႅဳိက္ၿပီး ေပါငၠားေပးလုိက္သၫ္။ ထုိ႔ေနာ္ လတံကုိ ပင့္ကုိငၠာ ေျဂးဥကုိ
ပင့္ေပးလုိက္သၫ္။ စႏုိးက ညၾတင္ ေစာကၹဳတ္အား ပုိလုိးေပးရႏ္ လာဘၳဳိးခ္င္သၫႅား သို႔မဟုတ္ လဥကုိ စုပ္ေပးခ္ငၱာလား မသိေပမယ့္
ေျဂးဥကုိ စုပ္ေပးေလသၫ္။ လြ္ာ်ဖင့္ ဥႏြစႅံုးကုိ ပင့္တငႅဳိက္ၿပီး ႁျပတ္ဆဳိကာ စုပၳည့ႅဳိက္သၫ္။ ဥတစႅံုးက ႁျပတၡနဲ ဝင္ၾသားသၫ္။
ၾထႏ္းၾထႏ္းက စႏုိး၏ နဖူးမြ ႀတဲက္ေေနသာ ဆံႏၾယၼ္ားကုိ သပၱငၠာ ၾကည့ႅဳိက္သၫ္။ စႏုိး၏ မ္ကၼြႏ္ေအာကၼြ မ္ကႅံုးမ္ားက
ေမြးစင္းေနသၫ္။ တကယ္ ဖီးလၷဲ႔ စုပ္ေပးေနသၫ္။ မ္ကၼြႏၠ အနီးမႈႏႅား ေအဝးမႈႏႅား ေမးၾကည့ၡ္င္ေသာႅၫ္း သူမႏႈတၡမ္းထဲမြ
ကုိယ့္ေျဂးဥက အရသာ ႐ြိေနသၫၼဳိ႔ ဖီးအပ္ကၼခံေတာ့။
Comments
Post a Comment