တန္ေဆာင္တိုင္ည
Unicode fonts
........
မူရင်းဆရာအားCRDပါခင်ဗျ#crd
**** တန်ဆောင်တိုင်ည **** ( စ / ဆုံး )
=============
( Ko Yoe )
ညနေကတည်းက ညစာအတွက်ထမင်းကို တ၀တပြဲစားထားပြီးပြီ။ ဒီနေ့ သိန်းဆောင် ကြက်ခြံမှာစောင့်အိပ်မှဖြစ်မယ်။ သူ့ရွာက ကောင်တွေအကြောင်းကို သိန်းဆောင် ကောင်းကောင်းသိတယ်။ တန်ဆောင်တိုင်ည အတွက် ရွာကကာလသားကောင်လေးတွေရဲ့ ပစ်မှတ်က သူ့ရဲ့ကြက်ခြံ ဖြစ်နေမယ်ဆိုတာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ။
နောက်နေ့မှ ကြက်ခးိုတဲ့လူတွေကို သိလို့အရေးယူပေးပါ သွားပြောလို့မရဘူး။ တန်ဆောင်တိုင်ညမှာ ရွှေငွေ အဖိုးတန်ပစ္စည်းမဟုတ်ပဲ အသေးအမွှားခိုးတာလောက်နဲ့တော့ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာပဲဆိုပြီး အရေးယူလေ့မရှိဘူး။
ရွာထဲမှာလည်း ဧည့်လာရင်ကျွေးမွေးဖို့ ဟင်းမရှိတဲ့အခါ ချက်စားဖို့တစ်နိူင်တစ်ပိုင် ကြက်မွေးကြပါတယ်။ ရွာထဲမှာ တန်ဆောင်တိုင်ညပြီးရင် ကြက်မပျောက်တဲ့အိမ်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ။ ကို့ယ်အိမ်ကကြက်သူခိုး သူ့အိမ်ကကြက်ကိုယ်ခိုးနဲ့ ပတ်ချာလည်နေတယ်။ သိန်းဆောင်တို့ရွာမှာ တန်ဆောင်တိုင်ညဆိုတာ ကြက်ခိုးကိုခိုးရမယ်လို့ အစဉ်အလာဖြစ်နေတော့တာပဲ။
သိန်းဆောင် ရဲ့ြကက်ခြံမှာ ကြက်ဖရော ကြက်မရော စုစုပေါင်းဆို ၅၆၈ကောင်ရှိတယ်။ ကြက်ဥ တွေကို မြို့ပေါ်ကဈေးမှာ တစ်ပတ်တစ်ခါ ဖောက်သည်ဈေးနဲ့သွားသွင်းလေ့ရှိတယ်။ သူ့ကြက်ခြံမှာ ဟိုဘက်ရွာကကောင်လေးတစ်ယောက်ကို အလုပ်သမားခန့်ထားပါတယ်။ ရွာခဏပြန်ချင်တယ်ဆိုလို့ မနေ့ကတည်းက လွှတ်လိုက်ရတာပင်။
နဲနဲမှောင်လာတော့ နေ့ခင်းကတည်းက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေယူပြီး ကြက်ြခံကိုသွားဖို့ပြင်ရတယ်။ ပစ္စည်းဆိုလို့ ထွေထွေထူးထူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ လောက်လေးခွတစ်လက်၊ လောက်စာလုံးထည့်ထားတဲ့လွယ်အိတ်နဲ့ ဒီနေ့မှဓာတ်ခဲအသစ်လဲထားတဲ့ ငါးဆစ်ထိုး ဓာတ်မီးတစ်လက်ပါ။ အဲ တစ်ညလုံး မအိပ်ပဲစောင့်ရမှာဆိုတော့ အောင်ဘုဆိုင်ကဆွဲလာတဲ့ ဆန်အရက်တစ်လုံးနဲ့ မိန်းမပြင်ပေးထားတဲ့ ငါးရံ့ခြောက်ဖုတ် ပနး်ကန်ကလည်း မပါမဖြစ်ပေါ့။
"မိန်းမရေ •• အခန်းထဲ က ဖက်ကြမ်းဆေးလိပ်စည်းနဲ့ မီခြစ်ရောပေးပါဦးဟ"
"လာပြီ ကိုသိန်းဆောင် တော် ညကျရင် အဖန်ရည်နဲ့မြည်းဖို့ ပဲပြုတ်အိုးပြင်နေလို့ ခဏ"
"ရော့ •••ဘာလိုသေးလဲ တော် တစ်ခုခုလိုရင်ကျုပ်ကို အော်ခေါ်လိုက် ကျုပ်ယူလာပေးမယ်"
"ငါ့မိန်းမကို အဲဒီလိုအလိုက်သိတတ်လွန်းလို့ ချစ်နေရတာ ဒီညတော့ ညစာငတ်ပါပြီ"
"ဟမ်! တော် စောနကပဲ စာပြီးပြီလေ ပြန်ဆာလာလို့လား"
"မိန်းမကလဲ အဲဒီညစာမဟုတ်ဘူးလေကွာ ဟဲဟဲ"
တဟဲဟဲ လုပ်ရင်း သူ့မိန်းမ ပေါင်ကြားကို မျက်စပစ်ပြတယ်။ မိန်းမက ပင်ကိုယ် ကကို အရှက်အကြောက်ကြီးပြီး ရတာလည်းသိပ်မကြာသေးတော့ မျက်နှာကြီးနီရဲလာပြီး
"တော် နော် ကလေးကလားတွေ လာပြောမနေနဲ့ တော်မရှက်ပေမယ့် ကျုပ်ရှက်တယ်"
သိန်းဆောင်က တဟဲဟဲရယ်ရင်း ယူစရာရှိတာယူပြီး ကြက်ခြံဘက်ကို ထွက်လာခဲ့တယ်~~~
သိန်းဆောင်ရဲ့ကြက်ခြံက အိမ်နဲ့ခြံခြင်းကပ်ရက်ဆောက်ထားတာဖြစ်သည်။ အိမ်ခြံ၀င်းက မလုံသော်လည်း ကြက်ခြံကိုတော့ သံဆူးကြိုးတွေနဲ့လုံခြုံအောင်ဆောက်ထားတာပဲ ။ ဒါမယ့်မရ ရွာကကောင်တွေက ရအောင်၀င်ခိုးသည်။ မနှစ်ကမစောင့်လိုက်မိလို့ 15ကောင်လောက်ပါသွားတယ် ဘယ်နှစ်ဖွဲ့တောင်၀င်ခိုးသွားလဲမသိဘူး။
လေးခွပါတယ်ဆိုသော်လည်း မှန်အောင်တော့ပစ်လို့မရဘူး။ လူရိပ်မြင်ရင် အစောင့်ရှိကြောင်းသိအောင် ခြောက်လှန့်ရုံလောက်သာပစ်ရတယ်။ကြက်ခြံရောက်တော့ ထင်းခြောက်တွေစုပြီး ပါလာတဲ့မီးခြစ်နဲ့ မီးအရင် ဖို ရတယ် ညဆိုနဲနဲအေးလာပြီလေ။
မီးဖိုဘေးမှာ ပါလာတဲ့အရက်လေးသောက် အမြည်းလေးစားရင်း သိန်းဆောင် စဉ်းစားခန်း၀င်နေမိတယ်။အိမ်မှာ ခင်မေအေးတစ်ယောက်ထဲ အိပ်ရတာကြောက်နေမလားမသိဘူး။ သူလဲမတတ်သာလို့သာလာစောင့့်ရတာ ရခါစပူပူနွေးနွေး မိန်းမနဲ့ ခွဲအိပ်ခြင်တာမဟုတ်။ ညအိပ်ချိန်လေးပဲဟိုဒင်း လုပ်ရတာမဟုတ်လား။
မြို့ကအသိတစ်ယောက်ကတော့ နေ့ညအချိန်မရွေးပဲ စိတ်လာတဲ့အချိန်ထလိုးပစ်တယ် လို့ပြောဖူးတယ်။ ရွာမှာတော့ နေ့ခင်းဘက်သူ့အလုပ်ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်စီလုပ်ရင်း ညအိပ်ရာ၀င်ခါနီးမှသာ မှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာ အာဝါဟ ၀ိဝါဟရတာဖြစ်သည်။သူ့မိန်းမခင်မေအေးက အရှက်အကြောက်ကြီးတော့ပိုဆိုးသည် မီးမှိန်မှိန်လေးတောင်ထွန်းလို့မရ။
တကယ်တော့ သိန်းဆောင် အသက်လေးဆယ်ကျော် လူပျိုသိုးကြီးဖြစ်မှအိမ်ထောင်ကျခဲ့တာပင်။မိန်းမ ခင်မေအေးက အသက်34 နှစ်ထဲမှာဖြစ်ပြီး သူ့ထက်5နှစ်ကျော်ကျော်လောက်ငယ်တယ်။ ခင်မေအေး အပျိုကြီးဖြစ်နေတာ ကြိုက်တဲ့သူမရှိလို့တော့မဟုတ် ။ ရုပ်ကလည်း ရုပ်ရှင်မင်းသမီး ပနး်ဖြူနဲ့ တူတယ်လို့ ရွာထဲမှာပြောကြသလို တောသူပေမယ့် အလုပ်ကြမ်းမလုပ်ရပဲ အိမ်ထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း ရက်ကန်းရက်နေတာဆိုတော့ နေမထိတဲ့အသားက ဖြူဖွေးနေတာ။ ပင်ကိုယ်ကဖြူတာလည်းပါတာပေါ့လေ။ခေါတ်လူတွေ စကားနဲ့ဆို အဆစ်အပေါက်ကလည်း
ို စွန်းကိတ်နေသေးတာကိုလား
ဒီရွာတင်မက ရွာနီးခြုံစပ်မှာပါ ခင်မေအေးကို အသေရရ အရှင်ရရဆိုတဲ့လူတွေက နဲမှမနဲပဲ။ ဒါမယ့် အနားတောင်မကပ်နိူင်ကြဘူး သမီးထိရင် ဓားကြည့်ဆိုတဲ့ သူ့အဖေ တပ်ထွက်လူကြမ်းကြီးကိုကြောက်ကြရတယ်လေ။ သိန်းဆောင်က သာ ခေါင်ကိုကိုင်ပြီးသူ့အဖေ တပ်ထွက်ကြီးကို အပီပေါင်းကာ ကြံဖန်ခဲ့ရတာလေ။ ကိုယ်တိုင်တောင်မသောက်ရက်တဲ့ မြို့ကအရက်နီတွေကို သူ့အဖေကြီးဆီ ဆက်သခဲ့ရတာလည်းနဲမှမနဲပဲ။ သ့ူအဖေက ဒီကောင်မဆိုးဘူး လူကြီးကိုလူကြီးမှန်းသိတတ်တယ် လူရိုးလေး လို့ဆိုတဲ့အချိန်ရောက်မှ
နားဖောက်ခဲ့ရတာကိုလား။ သူ့အမေကလည်း အလုပ်အကိုင်နဲ့ ခြေခြေမြစ်မြစ် ရှိတဲ့သိန်းဆောင်နဲ့ သဘောတူတယ်။ဒီတော့ မိဘစကားမြေ၀ယ်မကျနားထောင်တဲ့ ခင်မေအေးဟာ သိန်းဆောင်နဲ့ အကြောင်းပါခဲ့ကာ ခုဆို တစ်လလောက်တောင်ရှိပြီပေါ့။
ခင်မေးအေးနဲ့ရပြီးကတည်းက သိန်းဆောင်လမ်းလျှောက်ရင် ကမ္ဘာ မှာနယ်ပယ်အများကြီး ချဲ့ထွင်နိူင်ခဲ့တဲ့ စစ်ဘုရင်ကြီး တစ်ယောက်လို(အထင်နဲ့ ရမ်းပြောတာပါ) ရင်ဘတ်ကြီး ကော့ကော့ ကော့ကော့နဲ့ လမ်းလျှောက်တော့တယ်။ မြင်တဲ့ လူတွေကတော့ မနာလိုတာရော သောက်မြင်ကပ်ကြတာရောပေါ့လေ။ သိန်းဆောင် အရက်သောက်ရင်း တောင်စဉ်ရေမရ တွေးနေမိတယ်။
ကြက်ခြံအနီးက ခြုံပုတ်ကွယ်မှာ လူ၄ယောက် လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ရှေ့ဆုံးမှာရှိတဲ့ ရဲအောင်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ မုဆိုးထိုင ်ထိုင်ပြီး
လက်တစ်ဖက်မြောက်ရင်း နောက်က လူတွေ ကိုငြိမ်နေဖို့ အချက်ပြတယ်။ပြီးတော့လေသံ တိုးတိုးနဲ့
"ရဲ့ဘော်တို့ ခံတပ်ကိုတွေ့နေရတယ် ဒီတိုင်းလှုပ်ရှားလို့မရဘူး ငါတို့လူခွဲမှဖြစ်မယ်"
မင်းဦးက ပြန်ပြောတယ်
"လီးတွေပြောနေတာလား"
"ရဲဘော်တို့ အမိန့်ကိုနာခံပါ ယောကျာ်းလေးနှစ်ယောက် သင့်တော်ရာကို လူခွဲကြ မေသူက ငါ့အနားမှာနေခဲ့ အခြေအနေမကောင်းလို့ တပ်ဆုတ်ရရင် စုရပ်မှာဆုံမယ်"
တော်တော်ကောငး်သည့်ဗျူဟာမှူး မေသူကိုကျတော့သူ့နားမှာနေတဲ့ အဲဒီလို ဆရာလုပ်လွန်းလို့လည်း အဲကောင်ကိုကြည့်မရကြတာ နောက်နေဖင်ကို ပိတ်ကန််ပစ်လိုက်ဖို့ တာကောင်းတယ်။ လောလောဆယ် မီးဖိုဘေးမှာ ဦးသိန်းဆောင်ကိုမြင်နေရတာမို့ သူပြောတဲ့အတိုင်း လူစုခွဲဖို့လုပ်ကြတယ်။ သူတို့ပုံစံက ကြက်ခိုးမယ့်လူတွေနဲ့မတူ ဓားစာခံကို လာကယ်တဲ့ မရိန်းတပ်သားတွေကြလို့။
ကြက်ခြံကိုဘယ်နားက ၀င်ရင်ကောင်းမလဲလို့ ရှာနေရင်းနဲ့ ဦသိန်းဆောင်အိမ်နား တဖြည်းဖြည်းနဲ့ရောက်လာတယ်။ ဘာရယ်မဟုတ် အိမ်ဘက်လှမ်းကြည့်တော့ အိမ်ရှေ့အဖီထုပ်ပြီးမိုးထားတဲ့ အောက်ကကွပ်ပစ် ပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် စောင်ခြုံပြီး ကွေးကွေးကြီးအိပ်နေတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ကြက်ခြံမှာဆိုတော့ အိပ်နေတာ မခင်မေအေးပဲဖြစ်မယ်လို့တွေးရင်း ငစိုးရင်ခုန်သလိုလိုဖြစ်လာတယ်။ အိမ်ထဲမှာ မအိပ်ပဲဘာလို့အိမ်ရှေ့မှာ လာအိပ်နေတာပါလိမ့် ။ ဒါမှမဟုတ် ဧည့်သည်တစ်ယောက်ယောက်များလား။ ငစိုးက မှောင်ရိပ်ခိုလိုက်ပြီး အိပ်နေတဲ့လူကိုအနီးကပ်ချောင်းကြည့်နေသည်။ ခေါင်းမြီးခြုံ ထားလို့ဘယ်သူမှန်းသေချာမသိတာတောင်မှ မခင်မေအေးပဲဖြစ်မယ်ဆိုပြီး ရင်ကတဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာတယ်။
သူတို့ကာလသားတွေ အပျိုကြီးဘ၀တုန်းက မျှော်မှန်းစွဲလမ်းခဲ့ရတဲ့ မခင်မေအေးမျက်နှာကိုတစ်ခါလောက်တော့ အနီးကပ်ကြည့်ပြီး နမ်းဖူးချင်မိသည်။ ငစိုးခြေသံလုံလုံ နဲ့အိပ်နေတဲ့လူနားကပ်သွားလိုက်တယ်။ ခေါင်းမြီးခြုံးထားတဲ့စောင်ကို မျက်နှာမြင်ရရုံအသာဆွဲလှပ်ကြည့်တယ်။ ငစိုးတို့ရဲ့ အမြဲမှန်းပြီး တိုက်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်မက်ထဲကမင်းသမီးကြီး မခင်မေအေးပါပဲ။
လရောင်အောက်မှာ စွဲလန်းခဲ့ရတဲ့ မခင်မေအေးရဲ့မျက်နှာကို မြင်နေရတော့ နမ်းကြည့်ချင်စိတ်တွေ ထိန်းမရပဲ ပါးတစ်ဖက်ကို ခပ်ဖွဖွနမ်းကြည့်မိတယ်။ နမ်းဖူးခဲ့သမျှ ဒီတစ်ခါအရသာအရှိဆုံးပဲ နမ်းချင်နေတဲ့သူမို့လားမသ်ိဘူး။ နောက်ပါးတစ်ဖက်ကိုလည်း အသားလေးနမ်းလိုက်တယ်။ နိုးသွားမှာလည်း ကြောက်ရသေးတာ နောက် နဖူးပြင် ပြောင်ပြောင်လေး။ နှုတ်ခမ်းချင်းလည်း အသာအယာ တို့ထိလိုက်တယ်။ဒီလောက်လေးလုပ်ခွင့်ရတာတောင် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးပေါက်ထွက်မတတ် ရင်ခုန်သံ တွေမြန်နေတယ်။
စောင်ကိုပြန်အုပ်ထားခဲ့ပြီး အသံမထွက်အောင်အသာလေးပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။ ခြံစည်းရိုးနားက ခြုံကွယ်ကနေ ကြက်ခြံကိုချောင်းကြည့်နေမိတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ကြက်ခြံကို ဓာတ်မီးတစ်လက်နဲ့ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး မီးဖိုးနားမှာ ပြန်ထိုင်နေပြန်တယ်။ဟိုကောင်တွေ ဘယ်နားရောက်နေလည်းမသိဘူး ဒီပုံစံနဲ့တော့ ခိုးဖို့လွယ်မယ်မထင်။ငစိုးလည်း ဒီနားကခွာသင့်ပြီ။ ငစိုး ချီတုံချတုံဖြစ်နေတယ် ။ ဒီလိုအခြေအနေက နောက်မကြုံနိူင်တော့ လက်လွှတ်ရမှာ နှမြောနေတယ်။
မခင်မေအေး အိပ်နေတဲ့အနားကို ငစိုးအသာလေးပြန်ကပ်လာတယ်။စောင်လေးပြန်ခွာတယ် ။အေးတာတောင်အနွေးထည်၀တ်မထားဘူး။လက်မောင်သား အိအိတွေကိုနမ်းနေမိတယ်။ တဖြည်းဖြည်းလျှောပြီး လက်ဖမိုးအထိ နမ်းလာတယ်။စောင်ကို ပြန်ဖုံးပြီး ခြေရင်းဘက်ကနေ စောင်ကိုပြန်မကာ ခေါင်းထိုး၀င်လိုက်တယ်။ ပြေလျော့နေတဲ့ထဘီကို အောက်လေးနဲနဲလျှောပြီး ပေါင်သားတွေကိုနမ်းနေတယ်။ အဖုတ်နေရာသွားစမ်းတော့ အမွှေးထူထူတွေပေါ်လက်ရောက်တယ် အတွင်းခံ၀တ်မထားဘူးပဲ အမွှေးတွေကို ခပ်ရွရွကလေး ကိုင်ကစားနေမိတယ်။
"ကိုသိန်းဆောင် တော် ဘာလုပ်နေတာလဲ"
မခင်မေအေးနိုးလာတော့ ငစိုးခေါင်းနပန်းကြီးသွားတယ်။
"တော့်ကို ရေနွေးပွဲလာပို့ဖို့ ပဲပြုတ်တာစောင့်ရင်း အိပ်ပျော် အု အု့ အ"
ငစိုးလည်း မထူးတော့တဲ့အတူတူ စောင်ထဲကနေအထက်တက်ပြီး မခင်မေအေး နှုတ်ခမ်းတွေကို သူစကားပြောနေတုန်း ဆွဲစုပ်နမ်းပစ်တယ်။
အု ပြွတ် ပြွတ် အု အင့် အင့် အ
မခင်မေအေးက ငစိုးကိုယ်ကြီးကို တွန်းရင်း စောင်ကို ဆွဲလှပ်ပစ်တယ်။
"ဟင် နင် ... နင်.. ကိုသိန်းဆောင်မဟုတ်ဘူး ငစိုး ငစိုး"
ခင်မေအေး ထင်တော့ထင်တယ် ပါးစပ်ချင်းတေ့စုပ်ကတည်းက ကိုသိန်းဆောင်က ဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူး ပါးတို့ နဖူးတို့ပဲနမ်းတာ ခုတော့ ၇ွာမြောက်ပိုင်းက ကောင်လေးဖြစ်နေတယ်။
"မခင်မေအေးရယ် ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှမနေနိူင်တော့လို့ပါ ကျွန်တော် မခင်မေအေးကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး နမ်းရုံပဲ နမ်းခွင့်ပြုပါနော်"
"မလိုချင်ဘူး မလိုဘူး နင်ခုထွက်သွား ငါကိုသိန်းဆောင်ကို အော်ခေါ် အွတ် အင့် ပြွတ်ပြွတ် အုအု"
ငစိုး နှုတ်ခမ်းတွေကို မလွတ်တမ်း ဆွဲစုပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်က အဖုတ်ကြီးကို ခပ်မြန်မြန် ပွတ်ပေးနေတယ်။
"အင့် ...အဟင့် ..ဟင့် ..ငါကလင်ရှိမိန်းမဟဲ့ နင် ကာမေသု ကံထိုက်မယ် ဟင့် ဟင့် နင်အတွက်လည်းမကောင်း ဘူး ငါလည်း ဖောတ်ပြန်တဲ့မိန်းမယုတ် မဖြစ်ချင်ဘူး့ အဟင့် ..အဟင့်.. ဟင့် အီး.. .ဟီး..."
မခင်မေအေး ပါးပြင်မှာ မျက်ရည်တွေ ကျလာတာကို လရောင်မှာမြင်နေရတယ်။ ပါးပြင်ပေါ်က မျက်ရည်စတွေကို ငစိုး နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ တို့ထိ သုတ်ပေးရင်း
"ကျွန်တော်လည်း ခုလိုအခြေအနေကြုံလာတော့ မနေနိူင်တော့လို့ပါ မခင်မေအေးရယ် အရင်ကတည်းက မခင်မေအေးကို ကြိတ်ပြီးစွဲလန်းနေခဲ့ရတာပါ မပိုင်ဆိုင်နိူင်မှန်းသိပေမယ့် ယောကျ်ားရသွားတော့ ကျွန်တော့်မှာ ရူးမတတ်အောင်ခံစားခဲ့ရတာပါ"
(ကြာကွက်တွေ ငိငိ)
ငစိုးက မခင်မေအေးနဲ့ ပါးချင်းကပ်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောနေတာဖြစ်သည်။လက်ကိုလည်းအနားမပေး တစ်ဖက်က စောက်စေ့ ထိပ်လေးကို ပွတ်ချေပေးနေသလို တစ်ဖက်က မခင်မေအေးကိုဖက်ထားရင်း နို့အုံကြီးကို မှီသလောက် အကျႌပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတာ။မခင်မေအေးက ငြင်းဆန်နေပေမယ့် အရမ်းကြီးတော့မရုန်း။
"ဟင့် ... အဟင့်... ငါကနင့်အမအရွယ်တောင်မဟုတ်တော့ဘူးဟဲ့ နင့်အဒေါ်အရွယ်လောက်ရှိနေပြီ နင် ကိုယ်နဲ့ရွယ်တူတွေ သွားကြိုက်ပါလား အဟင့် အင့် အင့် .... အ..အား.."
"အချစ်က ကိုယ် ဖြစ်စေချင်သလိုခိုင်းလို့မှမရတာ ခုလည်း ကိုချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အားရပါးရ စိတ်ကြိုက် ပွေ့ဖက်နမ်းရှုပ်ခွင့်ပြုပါနော် လွန်လွန်ကျူးကျူး ဘာမှမလုပ်ဘူးလို့ကတိပေးပါတယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တိုင်လည်းအပြစ်ဒဏ်ကို ခံပါ့မယ် နောက်ဆုံးဆန္ဒလေးကိုတော့လိုက်လျောပေးပါနော် နော်... မခင်မေအေး"
ခင်မေအေးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပဲ စိတ်ရှုပ်နေလေသည်~~
ငစိုးက စကားတတွတ်တွတ် ပြောရင်း မခင်မေအေးရဲ့ လည်တိုင်လေးတွေ ဂုတ်သားတွေကို တရစမ်နမ်းနေတော့တယ်။
"ငစိုးရယ်....ငါ့မောင်ကလိမ္မာပါတယ်နော် ကိုသိန်းဆောင်ရောက်လာရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်မှာဟ"
"လိမ္မာဘူးဗျာ ဒီညသေချင်လည်းသေပစေတော့ မထိနး်နိူင်တော့ဘူးဗျ"
ငစိုးက ပြောရင်းဆိုရင်း အောက်ကိုလျှောဆင်းပြီး မခင်မေအေးရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကာ ဆွပေးထားလို့အရည်တွေစို့နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးကို လျှာနဲ့တစ်ချက်အားရပါးရလျက်ပလိုက်တယ်။မခင်မေအေးက တွန့့်ခနဲတစ်ချက်ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုစေ့ကာ အဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့အုပ်ထားရင်း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ်တာလ ဲငစိုးရယ် ငါ့ကိုငရဲမပေးပါနဲ့ "
ငစိုးက ဘာမှမပြောပဲ ပေါင်တွေပြန်ဖြဲကာ ခေါင်းတိုး၀င်ပြီး အဖုတ်ကို ပြန်လျက်နေပြန်တယ်။မခင်မေအေးက သူ့ပေါင်ကြားက ငစိုးခေါင်းကို အတင်းတွန်းရင်း
"အ..အဟင့်.. မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့မောင်ရယ် အား....အ..အ..ဘုန်းတွေနိမ့်ကုန်ပါ့မယ်ကွယ် အင့်..အ..အား..အ.အဟင့်"
ငစိုးက စောက်စိ နေရာကို လျှာနဲ့ရမ်းရှာရင်း တွေ့တော့ လျှာဖျားနဲ့ထိုးကော်လိုက် အစိက်ုဆွဲစုပ်လိုက်လုပ်နေတယ်။
"အဟင့်..ဟင့်.အ..ငစိုးရယ် အ...အ..အား...ငါမနေတတ်တော့ဘူး..အား..အ..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..အဟင့်..အ..အား.."
မခင်မေအေးက လူးလွန်းကော့ပျံ နေပြီး ပက်လက်အနေအထားကနေ ဘေးတေစောင်းဖြစ်သွားပြီး ငစိုးဆံပင်တွေ ဆွဲကိုင်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ အတင်းညှပ်ထားလို့ ငစိုးလှုပ်မရတော့ဘူး။
"အမ! အမ ပေါင်တွေအတင်းညှစ်မထားနဲ့ ကျွန်တော် လှုပ်မရတော့ဘူး"
နဲနဲလျှော့ပေးတော့မှ လျှာကို စောက်ဖုတ်ထဲ ၀င်သလောက်ထိုးထည့်မွှေနှောက်ရင်း အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဆွဲစုပ်လိုက် သွားနဲ့ ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်လုပ်ပေးနေတယ်။ မခင်မေအေးက ကော့လန်ပြီး ဘေးတစောင်းကနေ မှောက်ခုံဖြစ်သွားလို့ ငစိုးမျက်နှာက စောက်ဖုတ်အောက်တည့်တည့်ရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း အားရပါးရ ဂျာပေးနေတုန်း
"အင်း... ဟင့်..အား..ငစိုး..ဖယ်..ဖယ်..ဖယ်တော့..ငါသေးထွက်တော့မယ်..အား...အ..အ..ငါ..အ..သေးအရမ့်းပေါက်ချင်နေပြီ..ဟင့့်..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ပြောရင်းဆိုရင်း မခင်မေအေးက ထွန့်ထွန့်လူးကာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင်း ငစိုးပါးစပ်ထဲကို အရည်တွေ ဒလဟော၀င်လာတယ်။ ရုန်းနေပေမယ့် ငစိုးက ထမရအောင်တင်ပါးတွေကို ဆွဲကိုင်ထားလို့ သေးတွေက ငစိုးမျက်နှာပေါ်ကို တဖြန်း ဖြန်း ပန်းမိနေတယ်။ အရည်တွေရော သေးတွေပါ ပါးစပ်ထဲရောကုန်ပြီး တစ်ချို့တစ်၀က် ၀င်ကုန်ကာ ကျန်တာကိုထွေးထုတ်လိုက်ရတယ်။
"အဟင့်..အီး..ဟီး..နင့်ကိုပြောပါတယ်မလုပ်ပါနဲ့လို့ အဟင့် ..အင့်..၀င့်..ဟင့်..ခုတော့ သေးတွေပန်းမိပြီ..အဟင်...ငါတော့ ငရဲတွေကြီးတောမှာပဲ..အဟင့်..ဟင်..ဟင်..."
"ငရဲမကြီးပါဘူး မမရယ် ကျွန်တော်ကလိုလိုချင်ချင်လုပ်ပေးတာပဲ ပြီးတော့ကျွန်တော်က အငယ် မမက အသက်ကြီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံကြီးနဲ့ဗလုံးဗထွေးပြော ရင်း မြေပြင်ကိုဆင်းကာ ထမိန်ပြင်၀တ်နေတယ်။စောနတုန်းကသာ ဏှာစောနဲ့မို့သတိမထားမိတာ မခင်မေအေး အော်ညည်းသံက တော်တော်ကျယ်တယ်။ အိမ်က ရွာစွန်ခပ်လှန်းလှန်းမှာရှိပြီး ကြက်ခြံနဲ့ စည်းရိုးနဲ့ အိမ်ခြံ၀င်းကပ်နေပေမယ့် ဦးသိန်းဆောင်မီးဖိုနေရာက နဲနဲေ၀းလို့သာတော်တော့တယ်။
ငစိုးက စကားတတွတ်တွတ် ပြောရင်း မခင်မေအေးရဲ့ လည်တိုင်လေးတွေ ဂုတ်သားတွေကို တရစမ်နမ်းနေတော့တယ်။
"ငစိုးရယ်....ငါ့မောင်ကလိမ္မာပါတယ်နော် ကိုသိန်းဆောင်ရောက်လာရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်မှာဟ
"လိမ္မာဘူးဗျာ ဒီညသေချင်လည်းသေပစေတော့ မထိနး်နိူင်တော့ဘူးဗျ
ငစိုးက ပြောရင်းဆိုရင်း အောက်ကိုလျှောဆင်းပြီး မခင်မေအေးရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကာ ဆွပေးထားလို့အရည်တွေစို့နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးကို လျှာနဲ့တစ်ချက်အားရပါးရလျက်ပလိုက်တယ်။မခင်မေအေးက တွန့့်ခနဲတစ်ချက်ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုစေ့ကာ အဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့အုပ်ထားရင်း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ်တာလ ဲငစိုးရယ် ငါ့ကိုငရဲမပေးပါနဲ့ "
ငစိုးက ဘာမှမပြောပဲ ပေါင်တွေပြန်ဖြဲကာ ခေါင်းတိုး၀င်ပြီး အဖုတ်ကို ပြန်လျက်နေပြန်တယ်။မခင်မေအေးက သူ့ပေါင်ကြားက ငစိုးခေါင်းကို အတင်းတွန်းရင်း
"အ..အဟင့်.. မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့မောင်ရယ် အား....အ..အ..ဘုန်းတွေနိမ့်ကုန်ပါ့မယ်ကွယ် အင့်..အ..အား..အ.အဟင့်"
ငစိုးက စောက်စိ နေရာကို လျှာနဲ့ရမ်းရှာရင်း တွေ့တော့ လျှာဖျားနဲ့ထိုးကော်လိုက် အစိက်ုဆွဲစုပ်လိုက်လုပ်နေတယ်။
"အဟင့်..ဟင့်.အ..ငစိုးရယ် အ...အ..အား...ငါမနေတတ်တော့ဘူး..အား..အ..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..အဟင့်..အ..အား.."
မခင်မေအေးက လူးလွန်းကော့ပျံ နေပြီး ပက်လက်အနေအထားကနေ ဘေးတေစောင်းဖြစ်သွားပြီး ငစိုးဆံပင်တွေ ဆွဲကိုင်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ အတင်းညှပ်ထားလို့ ငစိုးလှုပ်မရတော့ဘူး။
"အမ! အမ ပေါင်တွေအတင်းညှစ်မထားနဲ့ ကျွန်တော် လှုပ်မရတော့ဘူး"
နဲနဲလျှော့ပေးတော့မှ လျှာကို စောက်ဖုတ်ထဲ ၀င်သလောက်ထိုးထည့်မွှေနှောက်ရင်း အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဆွဲစုပ်လိုက် သွားနဲ့ ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်လုပ်ပေးနေတယ်။ မခင်မေအေးက ကော့လန်ပြီး ဘေးတစောင်းကနေ မှောက်ခုံဖြစ်သွားလို့ ငစိုးမျက်နှာက စောက်ဖုတ်အောက်တည့်တည့်ရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း အားရပါးရ ဂျာပေးနေတုန်း
"အင်း... ဟင့်..အား..ငစိုး..ဖယ်..ဖယ်..ဖယ်တော့..ငါသေးထွက်တော့မယ်..အား...အ..အ..ငါ..အ..သေးအရမ့်းပေါက်ချင်နေပြီ..ဟင့့်..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ပြောရင်းဆိုရင်း မခင်မေအေးက ထွန့်ထွန့်လူးကာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင်း ငစိုးပါးစပ်ထဲကို အရည်တွေ ဒလဟော၀င်လာတယ်။ ရုန်းနေပေမယ့် ငစိုးက ထမရအောင်တင်ပါးတွေကို ဆွဲကိုင်ထားလို့ သေးတွေက ငစိုးမျက်နှာပေါ်ကို တဖြန်း ဖြန်း ပန်းမိနေတယ်။ အရည်တွေရော သေးတွေပါ ပါးစပ်ထဲရောကုန်ပြီး တစ်ချို့တစ်၀က် ၀င်ကုန်ကာ ကျန်တာကိုထွေးထုတ်လိုက်ရတယ်။
"အဟင့်..အီး..ဟီး..နင့်ကိုပြောပါတယ်မလုပ်ပါနဲ့လို့ အဟင့် ..အင့်..၀င့်..ဟင့်..ခုတော့ သေးတွေပန်းမိပြီ..အဟင်...ငါတော့ ငရဲတွေကြီးတောမှာပဲ..အဟင့်..ဟင်..ဟင်...
"ငရဲမကြီးပါဘူး မမရယ် ကျွန်တော်ကလိုလိုချင်ချင်လုပ်ပေးတာပဲ ပြီးတော့ကျွန်တော်က အငယ် မမက အသက်ကြီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံကြီးနဲ့ဗလုံးဗထွေးပြော ရင်း မြေပြင်ကိုဆင်းကာ ထမိန်ပြင်၀တ်နေတယ်။စောနတုန်းကသာ ဏှာစောနဲ့မို့သတိမထားမိတာ မခင်မေအေး အော်ညည်းသံက တော်တော်ကျယ်တယ်။ အိမ်က ရွာစွန်ခပ်လှန်းလှန်းမှာရှိပြီး ကြက်ခြံနဲ့ စည်းရိုးနဲ့ အိမ်ခြံ၀င်းကပ်နေပေမယ့် ဦးသိန်းဆောင်မီးဖိုနေရာက နဲနဲေ၀းလို့သာတော်တော့တယ်။
"သွား ..သွား..ဟိုအိုးထဲမှာ မျက်နှာသစ် ပလုပ်ကျင်းချေ"
ငစိုးလည်း ရေအိုးဆီသွားကာ ပလုပ်ကျင်း မျက်နှာအမြန်သစ်ပလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခြံစည်းရိုးနားအပြေးသွားပြီး ကြက်ခြံဘက်ချောင်းကြည့်တော့ ဦးသိန်းဆောင်က မီးဖိုဘေးမှာ ဆေးလိပ်ဖွာရင်း အရက်သောက်နေတုန်း။ ငစိုးလည်း မခင်မေအေးဆီ အမြန်ပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။ ကြက်ခိုးဖို့လည်း စိတ်မပါတော့ ဟိုကောင်တွေလည်း ခေါင်းထဲမှာမရှိတော့ဘူး။ လောလောဆယ် တဏှာစိတ်က ငယ်ထိပ်ရောက်နေတာ~~~
ငစိုးပြန်လှည့်လာတော့ မခင်မေအေးက အိမ်ပေါ်တက်ဖို့ လှေကားခြေရင်းရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း နောင်ကအမြန်ပြေးလိုက်သွားပြီး လှေကား အလယ်လောက်မှာလိုက်မှီတော့ နောက်ကနေဆွဲဖက်တယ်။ မခင်မေအေး ကအပေါ်လှေကားထစ်မှာရောက်နေပြီး ငစိုးက အောက်လှေကားထစ်မှာပဲရှိသေးတော့ ပေါင်တံတွေပဲဖက်ထားရပြီး ငစိုးမျက်နှာက မခင်မေအေးဖင်အိအိကြီးတွေနဲ့ တည့်တည့်မှာဖြစ်နေတယ်။
"ငစိုးရယ်... ပြန်ပါတော့ဟယ်. ဒီလောက်ဆိုကြေနပ်တော့ပေါ့"
"မပြန်ဘူးဗျာ ..အားရအောင်မှ မနမ်းရသေးတာ နို့ကြီးတွေလဲမစို့ရသေးဘူး ..နို့ပေးစို့ခိုင်းဦး"
"ငစိုးရယ် ..နင်နဲ့တော့ ငါသေချင်တာပါပဲဟယ်.."
ငစိုးက လှေကားနှစ်ထစ် ထပ်တက်လိုက်ပြီး အကျႌပေါ်ကနေ နို့တွေကို ပွတ်ကိုင်ဆွဲနှယ်နေတယ်။
ပြွတ်..ပြွတ်..အု.
နှုတ်ခမ်းတွေဆွဲစုပ်ရင်း လျှာကို မခင်မေအေးပါးစပ်ထဲထိုးထည့်တော့ သွားတွေကို ခပ်တင်းတင်းစေ့ထားတယ်။
"သွားတွေကို စေ့မထားနဲ့လေ နဲနဲဟထား"
နားရွက်နှားကိုကပ်တာ ခပ်တိုးတိုးပြောရင်း နားရွက်ဖျားလေးကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်ကိုက်လိုက်သေးတယ်။လျှာကိုပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းမွှေကလိနေရင်း လက်က အကျႌနှိပ်သီးတွေဆွဲဖြုတ်တာ နို့နှစ်လုံးကို တစ်လှည့်စီကိုင်ဆွဲကလိပေးနေရင်း နောက်လက်တစ်ဖက်ကလည်း ဖင်တုံတုံအိအိတွေကို ဆွဲကိုင်လိုက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လုပ်နေတယ်။
"လာ ငစိုး အပေါ်သွားရအောင် နင်ငါ့ကို လုပ်ရမှကျေနပ်မယ်ဆိုလည်းမြန် မြန်လုပ်ပြီးပြန်တော့ ဒါမယ့်ဒီကိစ္စကိုဘယ်သူ့မှလျှောက်မပြောပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ ပေးရမယ်"
"ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချပါ အမရဲ့ ကျွန်တော်က နှုတ်လုံပါတယ်"
"ဒီတစ်ခါပဲ ရမယ်နော် နောက်နေ့တွေ ဘယ်တော့မှမရဘူး"
"ဟီးဟီး... ဟုတ်ကဲ့ပါ"
သူတို့အိပ်ခန်းထဲဆွဲခေါ်သွားပြီး အိပ်ယာမှာ စန့်စန့်ကြီး၀င်အိပ်တယ်။ ငစိုးကခြေထောက်နှစ်ချောင်းဆွဲမကာ ပုခုံးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာတင်ရင်း ဒစ်ဖူးနဲ့ အဖုတ်၀မှာတေ့ကာ အမျိုးမျိုးကလိနေတယ်။ လူးလွန့်နေတဲ့ မခင်မေအေးက
" လုပ်မှာဆိုလုပ်ပါတော့ငစိုးရယ် ငါ့ကိုမိျုးမျိုးနှိပ်စက်မနေပါနဲ့ "
ငစိုးလဲ ဦးသိန်းဆောင်တောင် အားရအောင်သိပ်မလုပ်ရသေးတဲ့ မခင်မေအေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ခပ်ကြပ်ကြပ်ထဲကို လီးတစ်ဆုံးထိုးသွင်းကာ အားကုန်ဆောင့်လိုးနေတော့တယ်။ ပြတင်းပေါက်ရဲ့မီးရောင်အောက်မှာ ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ယမ်းခါနေတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကုန်းစို့လိုက်တယ်။ နို့ကြီးတွေကိုဆွဲကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်နမ်းပြီး ဆောင့်လိုးပေးနေတယ်။
"ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း...ဖွတ်…ပြွတ်…ပလွတ်…ဖွတ်…ပလွတ်…စွပ်….ဖွတ်……..” “ ပြွတ်…ဖွတ်…..စွပ်….ဖလွတ်….ဘွပ်………အင့် အ အ ငစိုး..ငစိုး"
ငစိုးဆံပင်တွေ ဆောင့်ဆွဲရင်း ကော့လန်ကာ မခင်မေအေးပြီးသွားပါတယ်။ ငစိုးလည်း မနားတမ်းတမ်းဆောင့်လိုးရင်း ခဏအကြာ အဖုတ်ကြီးထဲကို သုတ်ရေတွေ တပြစ်ပြစ် ပန်းထည့်လိုက်တယ်။
"ကဲ..ကျေနပ်ပြီမလား ပြန်တော့"
"ကျွန်တော်မပြီးသေးဘူး မောလို့ခဏနားတာ"
ငစိုးဗြောင်ညာလိုက်တယ်။၀မှမ၀သေးတာကိုး
"ဟဲ့! ခုနက ပြီးတာမဟုတ်ဘူးလား ငါ ကိုသိန်းဆောင်ကို အဖန်ရည်သောက်ဖို့ ပဲပြုတ်သွားပို့ရဦးမယ် "
ငစိုး စိတ်ထဲ စိတ်ကူးတစ်မျိုးရသွားတယ် ။မခင်မေအေး အလုပ်လုပ်နေတုန်းနောက်ကနေလိုးပေးနေရရင် ကောင်းမှာပဲလို့တွေးမိတယ်
"အမက လုပ်စရာရှိတာလုပ်လေ ကျွန်တော်က နောက်ကနေလိုးပေးနေမယ်"
"ငါတော့ သေသာသေချင်တော့တာပါပဲဟယ်"
မခင်မေအေးကို နဲနဲကုန်းခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်ကနေ အဖုတ်ကြီးထဲ လီးတစ်ဆုံးထိုးထည့်လိုက်တယ်။
"ဒီတိုင်း တပ်ရက်အနေအထား နဲ့ပဲ ဖြေးဖြေး သွားနော် မပြုတ်စေနဲ့"
"အဲဟယ် ! နင့်သဘော နင်နဲ့ကျမှ ငါလည်းဘာတွေလုပ်ပေးနေရမှန်းမသိတော့ဘူး"
မီးဖိုချောင်က ိုမခင်မေအေးအဖုတ်ထဲ လီးတပ်ရက်အနေအထားအတိုင်း
ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့လိုက်သွားတယ်။ မီးဖိုပေါ်ကအိုးကနေ ပန်းကန်ထဲကို ပဲပြုတ် ထည့်နေတုန်း ဆောင့်လိုးပစ်တော့
"ဖြေးဖြေးလုပ်ဟဲ့ ပဲစေ့တွေ အပြင်ဖိတ်စင်ကုန်ပြီ"
"ဟီးဟီး...ဟုတ် အမ"
ဆီ ဆား ဟင်းချိုထည့်သုပ်နေရင်းလည်းလိုး ရေနွေးခပ်ရင်းလည်းလိုးနဲ့ အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးတော့ ငစိုးနောက်တစ်ချီပြီးသွားပြန်တယ်။ နှစ်ယောက်သားအိမ်အောက်ကို ဆင်းလာပြီး အောက်ရောက်တော့ နောက်ဆုံးတစ်ချီပါလို့ဈေးဆစ်ပြီး ဦးသိန်းဆောင်ကိုမြင်နေရတဲ့ ခြံစည်းရိုးနားက ခြုံကွယ်မှာကုန်ခိုင်းလိုက်တယ်။ မီးဖိုဘေးက ဦးသိန်းဆောင်ကိုကြည့်နေရင်းနဲ့ သူ့မိ်န်းမ နို့ကြီးတွေဆွဲကာ လိုးနေရင်း နဲ့ ခဏအကြာ အဖုတ်ထဲ သုတ်ရည်တွေပန်းကာ ပြီးသွားတော့တယ်။
မခင်မေအေး ကဦးသိန်းဆောင်ဆီကိုထွက်သွားတော့ ဟိုကောင်တွေနဲ့ဆုံဖို့ ချိန်ထားတဲ့နေရာသွားရင် ကောင်းမလားစဉ်းစားတယ်။ ဟိုကောင်တွေက တစ်နေရာမရရင် တစ်နေရာမှာ ရအောင်ခိုးမှာပဲ။ သိပ်လည်းစားချင်စိတ်မရှိတော့သလို ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်လို့ အိမ်ပြန်ပြီးပဲအိပ်နေလိုက်တော့တယ်။
နောက်နေ့ ကြားရတဲ့သတင်းတွေက~~
ညက ဦးသိန်းဆောင်ကြက်ခြံမှာ ဘယ်သူမှကြက်ရအောင် မခိုးနိူင်ခဲ့ပါဘူးတဲ့
ရဲအောင်က မေသူကိုခိုးပြေးပါသတဲ့
မင်းဦးကလည်း မိန်းမခိုးတယ်လို့ကြားရတယ်
ထူးဆန်းတာက
သူခိုးသွားတာ သူ့ရည်းစားမဟုတ်ပဲ ရည်းစားရဲ့အမေပါတဲ့
ပိုထူးဆန်းတာက
သူ့ရည်းစား ငုဝါကလည်း သူ့ဦးလေးနောက်ကိုခိုးရာလိုက်သွားပါသတဲ့
ကြားရတာတော့ ဦးလေးကခိုးတာ မဟုတ်ပဲ မင်းဦးရည်းစားကသာ သူ့ဦးလေးကိုခိုးတာဆိုပဲ။
ဒီနှစ်တန်ဆောင်တိုင်မှာ ကြားရသမျှအထူးအဆန်းတွေချည်း။ ငစိုးလည်း မလုပ်သင့်ပေမယ့် လုပ်ချင်ခဲ့တဲ့ဆန္ဒကို လုပ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ ဒီနှစ် တန်ဆောင်တိုင်ညလေးကို မေ့နိူင်မည် မဟုတ်တော့~~~
ပြီးပါပြီ။
Zawgyi fonts
.....
မူရင္းဆရာအားCRDပါခင္ဗ္#crd
**** တႏ္ေဆာင္တိုင္ည **** ( စ / ဆုံး )
=============
( Ko Yoe )
ညေနကတၫ္းက ညစာအၾတက္ထမင္းကို တ၀တ်ပဲစားထားၿပီးၿပီ။ ဒီေန႔ သိႏ္းေဆာင္ ၾကက္်ခံမြာေစာင့္အိပ္မြ်ဖစ္မယ္။ သူ႔ျရာက ေကာင္ေၾတအေၾကာင္းကို သိႏ္းေဆာင္ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ တႏ္ေဆာင္တိုင္ည အၾတက္ ျရာကကာလသားေကာင္ေလးေၾတရဲ႕ ပစ္မြတ္က သူ႔ရဲ႕ၾကက္်ခံ ်ဖစ္ေနမယ္ဆိုတာ ေ်မႀကီးလက္ခတ္မႀလဲ။
ေနာက္ေန႔မြ ၾကက္ခးိုတဲ့လူေၾတကို သိလို႔အေရးယူေပးပါ ၾသားေ်ပာလို႔မရဘူး။ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညမြာ ေ႐ႊေျင အဖိုးတႏ္ပစၥၫ္းမဟုတ္ပဲ အေသးအမႊားခိုးတာေလာက္နဲ႔ေတာ့ ထံုးတမ္းအစၪ္အလာပဲဆိုၿပီး အေရးယူေလ့မ႐ြိဘူး။
ျရာထဲမြာလၫ္း ဧၫ့္လာရင္ေၾကၽးေျမးဖို႔ ဟင္းမ႐ြိတဲ့အခါ ခ္က္စားဖို႔တစ္ႏိူင္တစ္ပိုင္ ၾကက္ေျမးၾကပါတယ္။ ျရာထဲမြာ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညၿပီးရင္ ၾကက္မေပ္ာက္တဲ့အိမ္ဆိုတာ မ႐ြိသေလာက္ပဲ။ ကို႔ယ္အိမ္ကၾကက္သူခိုး သူ႔အိမ္ကၾကက္ကိုယ္ခိုးနဲ႔ ပတ္ခ္ာလၫ္ေနတယ္။ သိႏ္းေဆာင္တို႔ျရာမြာ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညဆိုတာ ၾကက္ခိုးကိုခိုးရမယ္လို႔ အစၪ္အလာ်ဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။
သိႏ္းေဆာင္ ရဲ႕်ကက္်ခံမြာ ၾကက္ဖေရာ ၾကက္မေရာ စုစုေပါင္းဆို ၅၆၈ေကာင္႐ြိတယ္။ ၾကက္ဥ ေၾတကို ၿမိဳ႕ေပၚကေစ္းမြာ တစ္ပတ္တစ္ခါ ေဖာက္သၫ္ေစ္းနဲ႔ၾသားၾသင္းေလ့႐ြိတယ္။ သူ႔ၾကက္်ခံမြာ ဟိုဘက္ျရာကေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို အလုပ္သမားခႏ္႔ထားပါတယ္။ ျရာခဏ်ပႏ္ခ္င္တယ္ဆိုလို႔ မေန႔ကတၫ္းက လႊတ္လိုက္ရတာပင္။
နဲနဲေမြာင္လာေတာ့ ေန႔ခင္းကတၫ္းက ်ပင္ဆင္ထားတဲ့ပစၥၫ္းေၾတယူၿပီး ၾကက္်ခံကိုၾသားဖို႔်ပင္ရတယ္။ ပစၥၫ္းဆိုလို႔ ေၾထေၾထထူးထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလာက္ေလးျခတစ္လက္၊ ေလာက္စာလံုးထၫ့္ထားတဲ့ၾလယ္အိတ္နဲ႔ ဒီေန႔မြဓာတ္ခဲအသစ္လဲထားတဲ့ ငါးဆစ္ထိုး ဓာတ္မီးတစ္လက္ပါ။ အဲ တစ္ညလံုး မအိပ္ပဲေစာင့္ရမြာဆိုေတာ့ ေအာင္ဘုဆိုင္ကႀဆဲလာတဲ့ ဆႏ္အရက္တစ္လံုးနဲ႔ မိႏ္းမ်ပင္ေပးထားတဲ့ ငါးရံ႕ေ်ခာက္ဖုတ္ ပနး္ကႏ္ကလၫ္း မပါမ်ဖစ္ေပါ့။
"မိႏ္းမေရ •• အခႏ္းထဲ က ဖက္ၾကမ္းေဆးလိပ္စၫ္းနဲ႔ မီ်ခစ္ေရာေပးပါဦးဟ"
"လာၿပီ ကိုသိႏ္းေဆာင္ ေတာ္ ညက္ရင္ အဖႏ္ရၫ္နဲ႔်မၫ္းဖို႔ ပဲ်ပဳတ္အိုး်ပင္ေနလို႔ ခဏ"
"ေရာ့ •••ဘာလိုေသးလဲ ေတာ္ တစ္ခုခုလိုရင္က္ဳပ္ကို ေအာ္ေခၚလိုက္ က္ဳပ္ယူလာေပးမယ္"
"ငါ့မိႏ္းမကို အဲဒီလိုအလိုက္သိတတ္ၾလႏ္းလို႔ ခ္စ္ေနရတာ ဒီညေတာ့ ညစာငတ္ပါၿပီ"
"ဟမ္! ေတာ္ ေစာနကပဲ စာၿပီးၿပီေလ ်ပႏ္ဆာလာလို႔လား"
"မိႏ္းမကလဲ အဲဒီညစာမဟုတ္ဘူးေလၾကာ ဟဲဟဲ"
တဟဲဟဲ လုပ္ရင္း သူ႔မိႏ္းမ ေပါင္်ကားကို မ္က္စပစ္်ပတယ္။ မိႏ္းမက ပင္ကိုယ္ ကကို အ႐ြက္အေၾကာက္ႀကီးၿပီး ရတာလၫ္းသိပ္မၾကာေသးေတာ့ မ္က္ႏြာႀကီးနီရဲလာၿပီး
"ေတာ္ ေနာ္ ကေလးကလားေၾတ လာေ်ပာမေနနဲ႔ ေတာ္မ႐ြက္ေပမယ့္ က္ဳပ္႐ြက္တယ္"
သိႏ္းေဆာင္က တဟဲဟဲရယ္ရင္း ယူစရာ႐ြိတာယူၿပီး ၾကက္်ခံဘက္ကို ၾထက္လာခဲ့တယ္~~~
သိႏ္းေဆာင္ရဲ႕ၾကက္်ခံက အိမ္နဲ႔်ခံ်ခင္းကပ္ရက္ေဆာက္ထားတာ်ဖစ္သၫ္။ အိမ္်ခံ၀င္းက မလံုေသာ္လၫ္း ၾကက္်ခံကိုေတာ့ သံဆူးႀကိဳးေၾတနဲ႔လံု်ခံဳေအာင္ေဆာက္ထားတာပဲ ။ ဒါမယ့္မရ ျရာကေကာင္ေၾတက ရေအာင္၀င္ခိုးသၫ္။ မႏြစ္ကမေစာင့္လိုက္မိလို႔ 15ေကာင္ေလာက္ပါၾသားတယ္ ဘယ္ႏြစ္ၿဖဲ႔ေတာင္၀င္ခိုးၾသားလဲမသိဘူး။
ေလးျခပါတယ္ဆိုေသာ္လၫ္း မြႏ္ေအာင္ေတာ့ပစ္လို႔မရဘူး။ လူရိပ္်မင္ရင္ အေစာင့္႐ြိေၾကာင္းသိေအာင္ ေ်ခာက္လြႏ္႔ရံုေလာက္သာပစ္ရတယ္။ၾကက္်ခံေရာက္ေတာ့ ထင္းေ်ခာက္ေၾတစုၿပီး ပါလာတဲ့မီး်ခစ္နဲ႔ မီးအရင္ ဖို ရတယ္ ညဆိုနဲနဲေအးလာၿပီေလ။
မီးဖိုေဘးမြာ ပါလာတဲ့အရက္ေလးေသာက္ အ်မၫ္းေလးစားရင္း သိႏ္းေဆာင္ စၪ္းစားခႏ္း၀င္ေနမိတယ္။အိမ္မြာ ခင္ေမေအးတစ္ေယာက္ထဲ အိပ္ရတာေၾကာက္ေနမလားမသိဘူး။ သူလဲမတတ္သာလို႔သာလာေစာင့့္ရတာ ရခါစပူပူေႏျးေႏျး မိႏ္းမနဲ႔ ၿခဲအိပ္်ခင္တာမဟုတ္။ ညအိပ္ခ္ိႏ္ေလးပဲဟိုဒင္း လုပ္ရတာမဟုတ္လား။
ၿမိဳ႕ကအသိတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေန႔ညအခ္ိႏ္မေျရးပဲ စိတ္လာတဲ့အခ္ိႏ္ထလိုးပစ္တယ္ လို႔ေ်ပာဖူးတယ္။ ျရာမြာေတာ့ ေန႔ခင္းဘက္သူ႔အလုပ္ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္စီလုပ္ရင္း ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးမြသာ ေမြာင္ေမြာင္မဲမဲထဲမြာ အာ၀ါဟ ၀ိ၀ါဟရတာ်ဖစ္သၫ္။သူ႔မိႏ္းမခင္ေမေအးက အ႐ြက္အေၾကာက္ႀကီးေတာ့ပိုဆိုးသၫ္ မီးမိြႏ္မိြႏ္ေလးေတာင္ၾထႏ္းလို႔မရ။
တကယ္ေတာ့ သိႏ္းေဆာင္ အသက္ေလးဆယ္ေက္ာ္ လူပ္ိဳသိုးႀကီး်ဖစ္မြအိမ္ေထာင္က္ခဲ့တာပင္။မိႏ္းမ ခင္ေမေအးက အသက္34 ႏြစ္ထဲမြာ်ဖစ္ၿပီး သူ႔ထက္5ႏြစ္ေက္ာ္ေက္ာ္ေလာက္ငယ္တယ္။ ခင္ေမေအး အပ္ိဳႀကီး်ဖစ္ေနတာ ႀကိဳက္တဲ့သူမ႐ြိလို႔ေတာ့မဟုတ္ ။ ႐ုပ္ကလၫ္း ႐ုပ္႐ြင္မင္းသမီး ပနး္်ဖဴနဲ႔ တူတယ္လို႔ ျရာထဲမြာေ်ပာၾကသလို ေတာသူေပမယ့္ အလုပ္ၾကမ္းမလုပ္ရပဲ အိမ္ထဲမြာပဲ အ်မဲတမ္း ရက္ကႏ္းရက္ေနတာဆိုေတာ့ ေနမထိတဲ့အသားက ်ဖဴေျဖးေနတာ။ ပင္ကိုယ္က်ဖဴတာလၫ္းပါတာေပါ့ေလ။ေခါတ္လူေၾတ စကားနဲ႔ဆို အဆစ္အေပါက္ကလၫ္း
ို ျစႏ္းကိတ္ေနေသးတာကိုလား
ဒီျရာတင္မက ျရာနီး်ခံဳစပ္မြာပါ ခင္ေမေအးကို အေသရရ အ႐ြင္ရရဆိုတဲ့လူေၾတက နဲမြမနဲပဲ။ ဒါမယ့္ အနားေတာင္မကပ္ႏိူင္ၾကဘူး သမီးထိရင္ ဓားၾကၫ့္ဆိုတဲ့ သူ႔အေဖ တပ္ၾထက္လူၾကမ္းႀကီးကိုေၾကာက္ၾကရတယ္ေလ။ သိႏ္းေဆာင္က သာ ေခါင္ကိုကိုင္ၿပီးသူ႔အေဖ တပ္ၾထက္ႀကီးကို အပီေပါင္းကာ ႀကံဖႏ္ခဲ့ရတာေလ။ ကိုယ္တိုင္ေတာင္မေသာက္ရက္တဲ့ ၿမိဳ႕ကအရက္နီေၾတကို သူ႔အေဖႀကီးဆီ ဆက္သခဲ့ရတာလၫ္းနဲမြမနဲပဲ။ သ့ူအေဖက ဒီေကာင္မဆိုးဘူး လူႀကီးကိုလူႀကီးမြႏ္းသိတတ္တယ္ လူ႐ိုးေလး လို႔ဆိုတဲ့အခ္ိႏ္ေရာက္မြ
နားေဖာက္ခဲ့ရတာကိုလား။ သူ႔အေမကလၫ္း အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ေ်ခေ်ခ်မစ္်မစ္ ႐ြိတဲ့သိႏ္းေဆာင္နဲ႔ သေဘာတူတယ္။ဒီေတာ့ မိဘစကားေ်မ၀ယ္မက္နားေထာင္တဲ့ ခင္ေမေအးဟာ သိႏ္းေဆာင္နဲ႔ အေၾကာင္းပါခဲ့ကာ ခုဆို တစ္လေလာက္ေတာင္႐ြိၿပီေပါ့။
ခင္ေမးေအးနဲ႔ရၿပီးကတၫ္းက သိႏ္းေဆာင္လမ္းေလ္ြာက္ရင္ ကမာၻ မြာနယ္ပယ္အမ္ားႀကီး ခ္ဲ့ၾထင္ႏိူင္ခဲ့တဲ့ စစ္ဘုရင္ႀကီး တစ္ေယာက္လို(အထင္နဲ႔ ရမ္းေ်ပာတာပါ) ရင္ဘတ္ႀကီး ေကာ့ေကာ့ ေကာ့ေကာ့နဲ႔ လမ္းေလ္ြာက္ေတာ့တယ္။ ်မင္တဲ့ လူေၾတကေတာ့ မနာလိုတာေရာ ေသာက္်မင္ကပ္ၾကတာေရာေပါ့ေလ။ သိႏ္းေဆာင္ အရက္ေသာက္ရင္း ေတာင္စၪ္ေရမရ ေၾတးေနမိတယ္။
ၾကက္်ခံအနီးက ်ခံဳပုတ္ၾကယ္မြာ လူ၄ေယာက္ လႈပ္႐ြားေနၾကတယ္။ေ႐ြ႕ဆံုးမြာ႐ြိတဲ့ ရဲေအာင္က ဒူးတစ္ဖက္ေထာက္ကာ မုဆိုးထိုင ္ထိုင္ၿပီး
လက္တစ္ဖက္ေ်မာက္ရင္း ေနာက္က လူေၾတ ကိုၿငိမ္ေနဖို႔ အခ္က္်ပတယ္။ၿပီးေတာ့ေလသံ တိုးတိုးနဲ႔
"ရဲ႕ေဘာ္တို႔ ခံတပ္ကိုေၾတ႔ေနရတယ္ ဒီတိုင္းလႈပ္႐ြားလို႔မရဘူး ငါတို႔လူၿခဲမြ်ဖစ္မယ္"
မင္းဦးက ်ပႏ္ေ်ပာတယ္
"လီးေၾတေ်ပာေနတာလား"
"ရဲေဘာ္တို႔ အမိႏ္႔ကိုနာခံပါ ေယာက္ာ္းေလးႏြစ္ေယာက္ သင့္ေတာ္ရာကို လူၿခဲၾက ေမသူက ငါ့အနားမြာေနခဲ့ အေ်ခအေနမေကာင္းလို႔ တပ္ဆုတ္ရရင္ စုရပ္မြာဆံုမယ္"
ေတာ္ေတာ္ေကာငး္သၫ့္ဗ္ဴဟာမႉး ေမသူကိုက္ေတာ့သူ႔နားမြာေနတဲ့ အဲဒီလို ဆရာလုပ္ၾလႏ္းလို႔လၫ္း အဲေကာင္ကိုၾကၫ့္မရၾကတာ ေနာက္ေနဖင္ကို ပိတ္ကႏ္္ပစ္လိုက္ဖို႔ တာေကာင္းတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မီးဖိုေဘးမြာ ဦးသိႏ္းေဆာင္ကို်မင္ေနရတာမို႔ သူေ်ပာတဲ့အတိုင္း လူစုၿခဲဖို႔လုပ္ၾကတယ္။ သူတို႔ပံုစံက ၾကက္ခိုးမယ့္လူေၾတနဲ႔မတူ ဓားစာခံကို လာကယ္တဲ့ မရိႏ္းတပ္သားေၾတၾကလို႔။
်ကက္်ခံကိုဘယ္နားက ၀င္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ ႐ြာေနရင္းနဲ႔ ဦသိႏ္းေဆာင္အိမ္နား တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းနဲ႔ေရာက္လာတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ အိမ္ဘက္လြမ္းၾကၫ့္ေတာ့ အိမ္ေ႐ြ႕အဖီထုပ္ၿပီးမိုးထားတဲ့ ေအာက္ကၾကပ္ပစ္ ေပၚမြာ လူတစ္ေယာက္ ေစာင္်ခံဳၿပီး ေၾကးေၾကးႀကီးအိပ္ေနတယ္။ ဦးသိႏ္းေဆာင္က ၾကက္်ခံမြာဆိုေတာ့ အိပ္ေနတာ မခင္ေမေအးပဲ်ဖစ္မယ္လို႔ေၾတးရင္း ငစိုးရင္ခုႏ္သလိုလို်ဖစ္လာတယ္။ အိမ္ထဲမြာ မအိပ္ပဲဘာလို႔အိမ္ေ႐ြ႕မြာ လာအိပ္ေနတာပါလိမ့္ ။ ဒါမြမဟုတ္ ဧၫ့္သၫ္တစ္ေယာက္ေယာက္မ္ားလား။ ငစိုးက ေမြာင္ရိပ္ခိုလိုက္ၿပီး အိပ္ေနတဲ့လူကိုအနီးကပ္ေခ္ာင္းၾကၫ့္ေနသၫ္။ ေခါင္း်မီး်ခံဳ ထားလို႔ဘယ္သူမြႏ္းေသခ္ာမသိတာေတာင္မြ မခင္ေမေအးပဲ်ဖစ္မယ္ဆိုၿပီး ရင္ကတဒိတ္ဒိတ္ခုႏ္လာတယ္။
သူတို႔ကာလသားေၾတ အပ္ိဳႀကီးဘ၀တုႏ္းက ေမ္ြာ္မြႏ္းၿစဲလမ္းခဲ့ရတဲ့ မခင္ေမေအးမ္က္ႏြာကိုတစ္ခါေလာက္ေတာ့ အနီးကပ္ၾကၫ့္ၿပီး နမ္းဖူးခ္င္မိသၫ္။ ငစိုးေ်ခသံလံုလံု နဲ႔အိပ္ေနတဲ့လူနားကပ္ၾသားလိုက္တယ္။ ေခါင္းၿမီး်ခံဳးထားတဲ့ေစာင္ကို မ္က္ႏြာ်မင္ရရံုအသာႀဆဲလြပ္ၾကၫ့္တယ္။ ငစိုးတို႔ရဲ႕ အ်မဲမြႏ္းၿပီး တိုက္ခဲ့ရတဲ့ အိမ္မက္ထဲကမင္းသမီးႀကီး မခင္ေမေအးပါပဲ။
လေရာင္ေအာက္မြာ ၿစဲလႏ္းခဲ့ရတဲ့ မခင္ေမေအးရဲ႕မ္က္ႏြာကို ်မင္ေနရေတာ့ နမ္းၾကၫ့္ခ္င္စိတ္ေၾတ ထိႏ္းမရပဲ ပါးတစ္ဖက္ကို ခပ္ျဖျဖနမ္းၾကၫ့္မိတယ္။ နမ္းဖူးခဲ့သမ္ြ ဒီတစ္ခါအရသာအ႐ြိဆံုးပဲ နမ္းခ္င္ေနတဲ့သူမို႔လားမသ္ိဘူး။ ေနာက္ပါးတစ္ဖက္ကိုလၫ္း အသားေလးနမ္းလိုက္တယ္။ နိုးၾသားမြာလၫ္း ေၾကာက္ရေသးတာ ေနာက္ နဖူး်ပင္ ေ်ပာင္ေ်ပာင္ေလး။ ႏႈတ္ခမ္းခ္င္းလၫ္း အသာအယာ တို႔ထိလိုက္တယ္။ဒီေလာက္ေလးလုပ္ျခင့္ရတာေတာင္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးေပါက္ၾထက္မတတ္ ရင္ခုႏ္သံ ေၾတ်မႏ္ေနတယ္။
ေစာင္ကို်ပႏ္အုပ္ထားခဲ့ၿပီး အသံမၾထက္ေအာင္အသာေလး်ပႏ္လြၫ့္လာခဲ့တယ္။ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားက ်ခံဳၾကယ္ကေန ်ကက္်ခံကိုေခ္ာင္းၾကၫ့္ေနမိတယ္။ ဦးသိႏ္းေဆာင္က ၾကက္်ခံကို ဓာတ္မီးတစ္လက္နဲ႔ လြၫ့္ပတ္ၾကၫ့္ၿပီး မီးဖိုးနားမြာ ်ပႏ္ထိုင္ေန်ပႏ္တယ္။ဟိုေကာင္ေၾတ ဘယ္နားေရာက္ေနလၫ္းမသိဘူး ဒီပံုစံနဲ႔ေတာ့ ခိုးဖို႔ၾလယ္မယ္မထင္။ငစိုးလၫ္း ဒီနားကျခာသင့္ၿပီ။ ငစိုး ခ္ီတံုခ္တံု်ဖစ္ေနတယ္ ။ ဒီလိုအေ်ခအေနက ေနာက္မႀကံဳႏူိင္ေတာ့ လက္လႊတ္ရမြာ ႏြေ်မာေနတယ္။
မခင္ေမေအး အိပ္ေနတဲ့အနားကို ငစိုးအသာေလး်ပႏ္ကပ္လာတယ္။ေစာင္ေလး်ပႏ္ျခာတယ္ ။ေအးတာေတာင္အေႏျးထၫ္၀တ္မထားဘူး။လက္ေမာင္သား အိအိေၾတကိုနမ္းေနမိတယ္။ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းေလ္ြာၿပီး လက္ဖမိုးအထိ နမ္းလာတယ္။ေစာင္ကို ်ပႏ္ဖံုးၿပီး ေ်ခရင္းဘက္ကေန ေစာင္ကို်ပႏ္မကာ ေခါင္းထိုး၀င္လိုက္တယ္။ ေ်ပေလ္ာ့ေနတဲ့ထဘီကို ေအာက္ေလးနဲနဲေလ္ြာၿပီး ေပါင္သားေၾတကိုနမ္းေနတယ္။ အဖုတ္ေနရာၾသားစမ္းေတာ့ အေမႊးထူထူေၾတေပၚလက္ေရာက္တယ္ အၾတင္းခံ၀တ္မထားဘူးပဲ အေမႊးေၾတကို ခပ္ျရျရကေလး ကိုင္ကစားေနမိတယ္။
"ကိုသိႏ္းေဆာင္ ေတာ္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
မခင္ေမေအးႏိုးလာေတာ့ ငစိုးေခါင္းနပႏ္းႀကီးၾသားတယ္။
"ေတာ့္ကို ေရေႏျးၿပဲလာပို႔ဖို႔ ပဲ်ပဳတ္တာေစာင့္ရင္း အိပ္ေပ္ာ္ အု အု႔ အ"
ငစိုးလၫ္း မထူးေတာ့တဲ့အတူတူ ေစာင္ထဲကေနအထက္တက္ၿပီး မခင္ေမေအး ႏႈတ္ခမ္းေၾတကို သူစကားေ်ပာေနတုႏ္း ဆဲျစဳပ္နမ္းပစ္တယ္။
အု ႁျပတ္ ႁျပတ္ အု အင့္ အင့္ အ
မခင္ေမေအးက ငစိုးကိုယ္ႀကီးကို ၾတႏ္းရင္း ေစာင္ကို ႀဆဲလြပ္ပစ္တယ္။
"ဟင္ နင္ ... နင္.. ကိုသိႏ္းေဆာင္မဟုတ္ဘူး ငစိုး ငစိုး"
ခင္ေမေအး ထင္ေတာ့ထင္တယ္ ပါးစပ္ခ္င္းေတ့စုပ္ကတၫ္းက ကိုသိႏ္းေဆာင္က ဒါမ္ိဳးမလုပ္ဖူးဘူး ပါးတို႔ နဖူးတို႔ပဲနမ္းတာ ခုေတာ့ ၇ျာေ်မာက္ပိုင္းက ေကာင္ေလး်ဖစ္ေနတယ္။
"မခင္ေမေအးရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ ဘယ္လိုမြမေနႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ ၾကၽႏ္ေတာ္ မခင္ေမေအးကို ဘာမြမလုပ္ပါဘူး နမ္းရံုပဲ နမ္းျခင့္်ပဳပါေနာ္"
"မလိုခ္င္ဘူး မလိုဘူး နင္ခုၾထက္ၾသား ငါကိုသိႏ္းေဆာင္ကို ေအာ္ေခၚ ျအတ္ အင့္ ႁျပတ္ႁျပတ္ အုအု"
ငစိုး ႏႈတ္ခမ္းေၾတကို မၾလတ္တမ္း ႀဆဲစုပ္ရင္း လက္တစ္ဖက္က အဖုတ္ႀကီးကို ခပ္်မႏ္်မႏ္ ျပတ္ေပးေနတယ္။
"အင့္ ...အဟင့္ ..ဟင့္ ..ငါကလင္႐ြိမိႏ္းမဟဲ့ နင္ ကာေမသု ကံထိုက္မယ္ ဟင့္ ဟင့္ နင္အၾတက္လၫ္းမေကာင္း ဘူး ငါလၫ္း ေဖာတ္်ပႏ္တဲ့မိႏ္းမယုတ္ မ်ဖစ္ခ္ငၻဴး့ အဟင့္ ..အဟင့္.. ဟင့္ အီး.. .ဟီး..."
မခင္ေမေအး ပါး်ပင္မြာ မ္က္ရၫ္ေၾတ က္လာတာကို လေရာင္မြာ်မင္ေနရတယ္။ ပါး်ပင္ေပၚက မ္က္ရၫ္စေၾတကို ငစိုး ႏႈတ္ခမ္းေၾတနဲ႔ တို႔ထိ သုတ္ေပးရင္း
"ၾကၽႏ္ေတာ္လၫ္း ခုလိုအေ်ခအေနႀကံဳလာေတာ့ မေနႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ မခင္ေမေအးရယ္ အရင္ကတၫ္းက မခင္ေမေအးကို ႀကိတ္ၿပီးၿစဲလႏ္းေနခဲ့ရတာပါ မပိုင္ဆိုင္ႏိူင္မြႏ္းသိေပမယ့္ ေယာက္္ားရၾသားေတာ့ ၾကၽႏ္ေတာ့္မြာ ႐ူးမတတ္ေအာင္ခံစားခဲ့ရတာပါ"
(ၾကာၾကက္ေၾတ ငိငိ)
ငစိုးက မခင္ေမေအးနဲ႔ ပါးခ္င္းကပ္ရင္း တိုးတိုးေလးေ်ပာေနတာ်ဖစ္သၫ္။လက္ကိုလၫ္းအနားမေပး တစ္ဖက္က ေစာက္ေစ့ ထိပ္ေလးကို ျပတ္ေခ္ေပးေနသလို တစ္ဖက္က မခင္ေမေအးကိုဖက္ထားရင္း ႏို႔အံုႀကီးကို မြီသေလာက္ အက္ႌေပၚကေန ျပတ္ေပးေနတာ။မခင္ေမေအးက ်ငင္းဆႏ္ေနေပမယ့္ အရမ္းႀကီးေတာ့မ႐ုႏ္း။
"ဟင့္ ... အဟင့္... ငါကနင့္အမအျရယ္ေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဟဲ့ နင့္အေဒၚအျရယ္ေလာက္႐ြိေနၿပီ နင္ ကိုယ္နဲ႔ျရယ္တူေၾတ ၾသားႀကိဳက္ပါလား အဟင့္ အင့္ အင့္ .... အ..အား.."
"အခ္စ္က ကိုယ္ ်ဖစ္ေစခ္င္သလိုခိုင္းလို႔မြမရတာ ခုလၫ္း ကိုခ္စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အားရပါးရ စိတ္ႀကိဳက္ ေျပ႔ဖက္နမ္း႐ႈပ္ျခင့္်ပဳပါေနာ္ ၾလႏ္ၾလႏ္က္ဴးက္ဴး ဘာမြမလုပ္ဘူးလို႔ကတိေပးပါတယ္ အုပ္ခ္ဳပ္ေရးမႉးအိမ္တိုင္လၫ္းအ်ပစ္ဒဏ္ကို ခံပါ့မယ္ ေနာက္ဆံုးဆနၵေလးကိုေတာ့လိုက္ေလ္ာေပးပါေနာ္ ေနာ္... မခင္ေမေအး"
ခင္ေမေအးမြာ ဘာလုပ္ရမြႏ္းမသိပဲ စိတ္႐ႈပ္ေနေလသၫ္~~
ငစိုးက စကားတၾတတ္ၾတတ္ ေ်ပာရင္း မခင္ေမေအးရဲ႕ လၫ္တိုင္ေလးေၾတ ဂုတ္သားေၾတကို တရစမ္နမ္းေနေတာ့တယ္။
"ငစိုးရယ္....ငါ့ေမာင္ကလိမၼာပါတယ္ေနာ္ ကိုသိႏ္းေဆာင္ေရာက္လာရင္ ငါတို႔ႏြစ္ေယာက္လံုးကို သတ္မြာဟ"
"လိမၼာဘူးဗ္ာ ဒီညေသခ္င္လၫ္းေသပေစေတာ့ မထိနး္ႏိူင္ေတာ့ဘူးဗ္"
ငစိုးက ေ်ပာရင္းဆိုရင္း ေအာက္ကိုေလ္ြာဆင္းၿပီး မခင္ေမေအးရဲ႕ ေပါင္ႏြစ္ဖက္ကို ်ဖဲကာ ၾဆေပးထားလို႔အရၫ္ေၾတစို႔ေနတဲ့ အဖုတ္ႀကီးကို လ္ြာနဲ႔တစ္ခ္က္အားရပါးရလ္က္ပလိုက္တယ္။မခင္ေမေအးက ၾတႏ္႔႔ခနဲတစ္ခ္က္်ဖစ္ၾသားၿပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကိုေစ့ကာ အဖုတ္ႀကီးကို လက္နဲ႔အုပ္ထားရင္း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ္တာလ ဲငစိုးရယ္ ငါ့ကိုငရဲမေပးပါနဲ႔ "
ငစိုးက ဘာမြမေ်ပာပဲ ေပါင္ေၾတ်ပႏ္်ဖဲကာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး အဖုတ္ကို ်ပႏ္လ္က္ေန်ပႏ္တယ္။မခင္ေမေအးက သူ႔ေပါင္ၾကားက ငစိုးေခါင္းကို အတင္းၾတႏ္းရင္း
"အ..အဟင့္.. မလုပ္ပါနဲ႔ ငါ့ေမာင္ရယ္ အား....အ..အ..ဘုႏ္းေၾတနိမ့္ကုႏ္ပါ့မယ္ၾကယ္ အင့္..အ..အား..အ.အဟင့္"
ငစိုးက ေစာက္စိ ေနရာကို လ္ြာနဲ႔ရမ္း႐ြာရင္း ေၾတ႔ေတာ့ လ္ြာဖ္ားနဲ႔ထိုးေကာ္လိုက္ အစိက္ုႀဆဲစုပ္လိုက္လုပ္ေနတယ္။
"အဟင့္..ဟင့္.အ..ငစိုးရယ္ အ...အ..အား...ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး..အား..အ..ဘယ္လိုေၾတလုပ္ေနတာလဲ..အဟင့္..အ..အား.."
မခင္ေမေအးက လူးၾလႏ္းေကာ့ပ္ံ ေနၿပီး ပက္လက္အေနအထားကေန ေဘးေတေစာင္း်ဖစ္ၾသားၿပီး ငစိုးဆံပင္ေၾတ ႀဆဲကိုင္ကာ ေပါင္ႏြစ္လံုးၾကားမြာ အတင္းညႇပ္ထားလို႔ ငစိုးလႈပ္မရေတာ့ဘူး။
"အမ! အမ ေပါင္ေၾတအတင္းညႇစ္မထားနဲ႔ ၾကၽႏ္ေတာ္ လႈပ္မရေတာ့ဘူး"
နဲနဲေလ္ြာ့ေပးေတာ့မြ လ္ြာကို ေစာက္ဖုတ္ထဲ ၀င္သေလာက္ထိုးထၫ့္ေမႊေႏြာက္ရင္း အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေၾတကို ႀဆဲစုပ္လိုက္ ၾသားနဲ႔ ခပ္ျဖျဖကိုက္လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ မခင္ေမေအးက ေကာ့လႏ္ၿပီး ေဘးတေစာင္းကေန ေမြာက္ခံု်ဖစ္ၾသားလို႔ ငစိုးမ္က္ႏြာက ေစာက္ဖုတ္ေအာက္တၫ့္တၫ့္ေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း အားရပါးရ ဂ္ာေပးေနတုႏ္း
"အင္း... ဟင့္..အား..ငစိုး..ဖယ္..ဖယ္..ဖယ္ေတာ့..ငါေသးၾထက္ေတာ့မယ္..အား...အ..အ..ငါ..အ..ေသးအရမ့္းေပါက္ခ္င္ေနၿပီ..ဟင့့္..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ေ်ပာရင္းဆိုရင္း မခင္ေမေအးက ၾထႏ္႔ၾထႏ္႔လူးကာ တဆတ္ဆတ္တုႏ္ရင္း ငစိုးပါးစပ္ထဲကို အရၫ္ေၾတ ဒလေဟာ၀င္လာတယ္။ ႐ုႏ္းေနေပမယ့္ ငစိုးက ထမရေအာင္တင္ပါးေၾတကို ႀဆဲကိုင္ထားလို႔ ေသးေၾတက ငစိုးမ္က္ႏြာေပၚကို တ်ဖႏ္း ်ဖႏ္း ပႏ္းမိေနတယ္။ အရၫ္ေၾတေရာ ေသးေၾတပါ ပါးစပ္ထဲေရာကုႏ္ၿပီး တစ္ခ္ိဳ့တစ္၀က္ ၀င္ကုႏ္ကာ က္ႏ္တာကိုေၾထးထုတ္လိုက္ရတယ္။
"အဟင့္..အီး..ဟီး..နင့္ကိုေ်ပာပါတယ္မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ အဟင့္ ..အင့္..၀င့္..ဟင့္..ခုေတာ့ ေသးေၾတပႏ္းမိၿပီ..အဟင္...ငါေတာ့ ငရဲေၾတႀကီးေတာမြာပဲ..အဟင့္..ဟင္..ဟင္..."
"ငရဲမႀကီးပါဘူး မမရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ကလိုလိုခ္င္ခ္င္လုပ္ေပးတာပဲ ၿပီးေတာ့ၾကၽႏ္ေတာ္က အငယ္ မမက အသက္ႀကီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံႀကီးနဲ႔ဗလံုးဗေၾထးေ်ပာ ရင္း ေ်မ်ပင္ကိုဆင္းကာ ထမိႏ္်ပင္၀တ္ေနတယ္။ေစာနတုႏ္းကသာ ဏြာေစာနဲ႔မို႔သတိမထားမိတာ မခင္ေမေအး ေအာ္ညၫ္းသံက ေတာ္ေတာ္က္ယ္တယ္။ အိမ္က ျရာျစႏ္ခပ္လြႏ္းလြႏ္းမြာ႐ြိၿပီး ၾကက္်ခံနဲ႔ စၫ္း႐ိုးနဲ႔ အိမ္်ခံ၀င္းကပ္ေနေပမယ့္ ဦးသိႏ္းေဆာင္မီးဖိုေနရာက နဲနဲေ၀းလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္။
ငစိုးက စကားတၾတတ္ၾတတ္ ေ်ပာရင္း မခင္ေမေအးရဲ႕ လၫ္တိုင္ေလးေၾတ ဂုတ္သားေၾတကို တရစမ္နမ္းေနေတာ့တယ္။
"ငစိုးရယ္....ငါ့ေမာင္ကလိမၼာပါတယ္ေနာ္ ကိုသိႏ္းေဆာင္ေရာက္လာရင္ ငါတို႔ႏြစ္ေယာက္လံုးကို သတ္မြာဟ
"လိမၼာဘူးဗ္ာ ဒီညေသခ္င္လၫ္းေသပေစေတာ့ မထိနး္ႏိူင္ေတာ့ဘူးဗ္
ငစိုးက ေ်ပာရင္းဆိုရင္း ေအာက္ကိုေလ္ြာဆင္းၿပီး မခင္ေမေအးရဲ႕ ေပါင္ႏြစ္ဖက္ကို ်ဖဲကာ ၾဆေပးထားလို႔အရၫ္ေၾတစို႔ေနတဲ့ အဖုတ္ႀကီးကို လ္ြာနဲ႔တစ္ခ္က္အားရပါးရလ္က္ပလိုက္တယ္။မခင္ေမေအးက ၾတႏ္႔႔ခနဲတစ္ခ္က္်ဖစ္ၾသားၿပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကိုေစ့ကာ အဖုတ္ႀကီးကို လက္နဲ႔အုပ္ထားရင္း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ္တာလ ဲငစိုးရယ္ ငါ့ကိုငရဲမေပးပါနဲ႔ "
ငစိုးက ဘာမြမေ်ပာပဲ ေပါင္ေၾတ်ပႏ္်ဖဲကာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး အဖုတ္ကို ်ပႏ္လ္က္ေန်ပႏ္တယ္။မခင္ေမေအးက သူ႔ေပါင္ၾကားက ငစိုးေခါင္းကို အတင္းၾတႏ္းရင္း
"အ..အဟင့္.. မလုပ္ပါနဲ႔ ငါ့ေမာင္ရယ္ အား....အ..အ..ဘုႏ္းေၾတနိမ့္ကုႏ္ပါ့မယ္ၾကယ္ အင့္..အ..အား..အ.အဟင့္"
ငစိုးက ေစာက္စိ ေနရာကို လ္ြာနဲ႔ရမ္း႐ြာရင္း ေၾတ႔ေတာ့ လ္ြာဖ္ားနဲ႔ထိုးေကာ္လိုက္ အစိက္ုႀဆဲစုပ္လိုက္လုပ္ေနတယ္။
"အဟင့္..ဟင့္.အ..ငစိုးရယ္ အ...အ..အား...ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး..အား..အ..ဘယ္လိုေၾတလုပ္ေနတာလဲ..အဟင့္..အ..အား.."
မခင္ေမေအးက လူးၾလႏ္းေကာ့ပ္ံ ေနၿပီး ပက္လက္အေနအထားကေန ေဘးေတေစာင္း်ဖစ္ၾသားၿပီး ငစိုးဆံပင္ေၾတ ႀဆဲကိုင္ကာ ေပါင္ႏြစ္လံုးၾကားမြာ အတင္းညႇပ္ထားလို႔ ငစိုးလႈပ္မရေတာ့ဘူး။
"အမ! အမ ေပါင္ေၾတအတင္းညႇစ္မထားနဲ႔ ၾကၽႏ္ေတာ္ လႈပ္မရေတာ့ဘူး"
နဲနဲေလ္ြာ့ေပးေတာ့မြ လ္ြာကို ေစာက္ဖုတ္ထဲ ၀င္သေလာက္ထိုးထၫ့္ေမႊေႏြာက္ရင္း အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေၾတကို ႀဆဲစုပ္လိုက္ ၾသားနဲ႔ ခပ္ျဖျဖကိုက္လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ မခင္ေမေအးက ေကာ့လႏ္ၿပီး ေဘးတေစာင္းကေန ေမြာက္ခံု်ဖစ္ၾသားလို႔ ငစိုးမ္က္ႏြာက ေစာက္ဖုတ္ေအာက္တၫ့္တၫ့္ေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း အားရပါးရ ဂ္ာေပးေနတုႏ္း
"အင္း... ဟင့္..အား..ငစိုး..ဖယ္..ဖယ္..ဖယ္ေတာ့..ငါေသးၾထက္ေတာ့မယ္..အား...အ..အ..ငါ..အ..ေသးအရမ့္းေပါက္ခ္င္ေနၿပီ..ဟင့့္..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ေ်ပာရင္းဆိုရင္း မခင္ေမေအးက ၾထႏ္႔ၾထႏ္႔လူးကာ တဆတ္ဆတ္တုႏ္ရင္း ငစိုးပါးစပ္ထဲကို အရၫ္ေၾတ ဒလေဟာ၀င္လာတယ္။ ႐ုႏ္းေနေပမယ့္ ငစိုးက ထမရေအာင္တင္ပါးေၾတကို ႀဆဲကိုင္ထားလို႔ ေသးေၾတက ငစိုးမ္က္ႏြာေပၚကို တ်ဖႏ္း ်ဖႏ္း ပႏ္းမိေနတယ္။ အရၫ္ေၾတေရာ ေသးေၾတပါ ပါးစပ္ထဲေရာကုႏ္ၿပီး တစ္ခ္ိဳ့တစ္၀က္ ၀င္ကုႏ္ကာ က္ႏ္တာကိုေၾထးထုတ္လိုက္ရတယ္။
"အဟင့္..အီး..ဟီး..နင့္ကိုေ်ပာပါတယ္မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ အဟင့္ ..အင့္..၀င့္..ဟင့္..ခုေတာ့ ေသးေၾတပႏ္းမိၿပီ..အဟင္...ငါေတာ့ ငရဲေၾတႀကီးေတာမြာပဲ..အဟင့္..ဟင္..ဟင္...
"ငရဲမႀကီးပါဘူး မမရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ကလိုလိုခ္င္ခ္င္လုပ္ေပးတာပဲ ၿပီးေတာ့ၾကၽႏ္ေတာ္က အငယ္ မမက အသက္ႀကီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံႀကီးနဲ႔ဗလံုးဗေၾထးေ်ပာ ရင္း ေ်မ်ပင္ကိုဆင္းကာ ထမိႏ္်ပင္၀တ္ေနတယ္။ေစာနတုႏ္းကသာ ဏြာေစာနဲ႔မို႔သတိမထားမိတာ မခင္ေမေအး ေအာ္ညၫ္းသံက ေတာ္ေတာ္က္ယ္တယ္။ အိမ္က ျရာျစႏ္ခပ္လြႏ္းလြႏ္းမြာ႐ြိၿပီး ၾကက္်ခံနဲ႔ စၫ္း႐ိုးနဲ႔ အိမ္်ခံ၀င္းကပ္ေနေပမယ့္ ဦးသိႏ္းေဆာင္မီးဖိုေနရာက နဲနဲေ၀းလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္။
"ၾသား ..ၾသား..ဟိုအိုးထဲမြာ မ္က္ႏြာသစ္ ပလုပ္က္င္းေခ္"
ငစိုးလၫ္း ေရအိုးဆီၾသားကာ ပလုပ္က္င္း မ္က္ႏြာအ်မႏ္သစ္ပလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားအေ်ပးၾသားၿပီး ၾကက္်ခံဘက္ေခ္ာင္းၾကၫ့္ေတာ့ ဦးသိႏ္းေဆာင္က မီးဖိုေဘးမြာ ေဆးလိပ္ျဖာရင္း အရက္ေသာက္ေနတုႏ္း။ ငစိုးလၫ္း မခင္ေမေအးဆီ အ်မႏ္်ပႏ္လြၫ့္လာခဲ့တယ္။ ၾကက္ခိုးဖို႔လၫ္း စိတ္မပါေတာ့ ဟိုေကာင္ေၾတလၫ္း ေခါင္းထဲမြာမ႐ြိေတာ့ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ တဏြာစိတ္က ငယ္ထိပ္ေရာက္ေနတာ~~~
ငစိုး်ပႏ္လြၫ့္လာေတာ့ မခင္ေမေအးက အိမ္ေပၚတက္ဖို႔ ေလြကားေ်ခရင္းေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း ေနာင္ကအ်မႏ္ေ်ပးလိုက္ၾသားၿပီး ေလြကား အလယ္ေလာက္မြာလိုက္မီြေတာ့ ေနာက္ကေနႀဆဲဖက္တယ္။ မခင္ေမေအး ကအေပၚေလြကားထစ္မြာေရာက္ေနၿပီး ငစိုးက ေအာက္ေလြကားထစ္မြာပဲ႐ြိေသးေတာ့ ေပါင္တံေၾတပဲဖက္ထားရၿပီး ငစိုးမ္က္ႏြာက မခင္ေမေအးဖင္အိအိ်ကီးေၾတနဲ႔ တၫ့္တၫ့္မြာ်ဖစ္ေနတယ္။
"ငစိုးရယ္... ်ပႏ္ပါေတာ့ဟယ္. ဒီေလာက္ဆိုေၾကနပ္ေတာ့ေပါ့"
"မ်ပႏ္ဘူးဗ္ာ ..အားရေအာင္မြ မနမ္းရေသးတာ ႏို႔ႀကီးေၾတလဲမစို႔ရေသးဘူး ..ႏို႔ေပးစို႔ခိုင္းဦး"
"ငစိုးရယ္ ..နင္နဲ႔ေတာ့ ငါေသခ္င္တာပါပဲဟယ္.."
ငစိုးက ေလြကားႏြစ္ထစ္ ထပ္တက္လိုက္ၿပီး အက္ႌေပၚကေန ႏို႔ေၾတကို ျပတ္ကိုင္ႀဆဲႏြယ္ေနတယ္။
ႁျပတ္..ႁျပတ္..အု.
ႏႈတ္ခမ္းေၾတႀဆဲစုပ္ရင္း လ္ြာကို မခင္ေမေအးပါးစပ္ထဲထိုးထၫ့္ေတာ့ ၾသားေၾတကို ခပ္တင္းတင္းေစ့ထားတယ္။
"ၾသားေၾတကို ေစ့မထားနဲ႔ေလ နဲနဲဟထား"
နားျရက္ႏြားကိုကပ္တာ ခပ္တိုးတိုးေ်ပာရင္း နားျရက္ဖ္ားေလးကို ခပ္ျဖျဖ တစ္ခ္က္ကိုက္လိုက္ေသးတယ္။လ္ြာကိုပါးစပ္ထဲ ထိုးၾသင္းေႁမြကလိေနရင္း လက္က အက္ႌႏိြပ္သီးေၾတႀဆဲ်ဖဳတ္တာ ႏို႔ႏြစ္လံုးကို တစ္လြၫ့္စီကိုင္ႀဆဲကလိေပးေနရင္း ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကလၫ္း ဖင္တံုတံုအိအိေၾတကို ႀဆဲကိုင္လိုက္ ျပတ္သပ္ေပးလိုက္လုပ္ေနတယ္။
"လာ ငစိုး အေပၚၾသားရေအာင္ နင္ငါ့ကို လုပ္ရမြေက္နပ္မယ္ဆိုလၫ္း်မႏ္ ်မႏ္လုပ္ၿပီး်ပႏ္ေတာ့ ဒါမယ့္ဒီကိစၥကိုဘယ္သူ႔မြေလ္ြာက္မေ်ပာပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ ေပးရမယ္"
"ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့ စိတ္ခ္ပါ အမရဲ႕ ၾကၽႏ္ေတာ္က ႏႈတ္လံုပါတယ္"
"ဒီတစ္ခါပဲ ရမယ္ေနာ္ ေနာက္ေန႔ေၾတ ဘယ္ေတာ့မြမရဘူး"
"ဟီးဟီး... ဟုတ္ကဲ့ပါ"
သူတို႔အိပ္ခႏ္းထဲႀဆဲေခၚၾသားၿပီး အိပ္ယာမြာ စႏ္႔စႏ္႔ႀကီး၀င္အိပ္တယ္။ ငစိုးကေ်ခေထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္းႀဆဲမကာ ပုခံုးတစ္ဖက္တစ္ခ္က္စီမြာတင္ရင္း ဒစ္ဖူးနဲ႔ အဖုတ္၀မြာေတ့ကာ အမ္ိဳးမ္ိဳးကလိေနတယ္။ လူးၾလႏ္႔ေနတဲ့ မခင္ေမေအးက
" လုပ္မြာဆိုလုပ္ပါေတာ့ငစိုးရယ္ ငါ့ကိုမိ္ဳးမ္ိဳးႏိြပ္စက္မေနပါနဲ႔ "
ငစိုးလဲ ဦးသိႏ္းေဆာင္ေတာင္ အားရေအာင္သိပ္မလုပ္ရေသးတဲ့ မခင္ေမေအးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ထဲကို လီးတစ္ဆံုးထိုးၾသင္းကာ အားကုႏ္ေဆာင့္လိုးေနေတာ့တယ္။ ်ပတင္းေပါက္ရဲ႕မီးေရာင္ေအာက္မြာ ေဆာင့္ခ္က္ေၾတေၾကာင့္ ယမ္းခါေနတဲ့ ႏို႔ႀကီးႏြစ္လံုးကို ကုႏ္းစို႔လိုက္တယ္။ ႏို႔ႀကီးေၾတကိုႀဆဲကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းေၾတကိုစုပ္နမ္းၿပီး ေဆာင့္လိုးေပးေနတယ္။
"ေဖာင္း ေဖာင္း ေဖာင္း...ျဖတ္…်ျပတ္…ပၾလတ္…ျဖတ္…ပၾလတ္…ျစပ္….ျဖတ္……..” “ ်ျပတ္…ျဖတ္…..ျစပ္….ဖၾလတ္….ၾဘပ္………အင့္ အ အ ငစိုး..ငစိုး"
ငစိုးဆံပင္ေၾတ ေဆာင့္ႀဆဲရင္း ေကာ့လႏ္ကာ မခင္ေမေအးၿပီးၾသားပါတယ္။ ငစိုးလၫ္း မနားတမ္းတမ္းေဆာင့္လိုးရင္း ခဏအၾကာ အဖုတ္ႀကီးထဲကို သုတ္ေရေၾတ တ်ပစ္်ပစ္ ပႏ္းထၫ့္လိုက္တယ္။
"ကဲ..ေက္နပ္ၿပီမလား ်ပႏ္ေတာ့"
"ၾကၽႏ္ေတာ္မၿပီးေသးဘူး ေမာလို႔ခဏနားတာ"
ငစိုးေ်ဗာင္ညာလိုက္တယ္။၀မြမ၀ေသးတာကိုး
"ဟဲ့! ခုနက ၿပီးတာမဟုတ္ဘူးလား ငါ ကိုသိႏ္းေဆာင္ကို အဖႏ္ရၫ္ေသာက္ဖို႔ ပဲ်ပဳတ္ၾသားပို႔ရဦးမယ္ "
ငစိုး စိတ္ထဲ စိတ္ကူးတစ္မ္ိဳးရၾသားတယ္ ။မခင္ေမေအး အလုပ္လုပ္ေနတုႏ္းေနာက္ကေနလိုးေပးေနရရင္ ေကာင္းမြာပဲလို႔ေၾတးမိတယ္
"အမက လုပ္စရာ႐ြိတာလုပ္ေလ ၾကၽႏ္ေတာ္က ေနာက္ကေနလိုးေပးေနမယ္"
"ငါေတာ့ ေသသာေသခ္င္ေတာ့တာပါပဲဟယ္"
မခင္ေမေအးကို နဲနဲကုႏ္းခိုင္းလိုက္ၿပီး ေနာက္ကေန အဖုတ္ႀကီးထဲ လီးတစ္ဆံုးထိုးထၫ့္လိုက္တယ္။
"ဒီတိုင္း တပ္ရက္အေနအထား နဲ႔ပဲ ေ်ဖးေ်ဖး ၾသားေနာ္ မ်ပဳတ္ေစနဲ႔"
"အဲဟယ္ ! နင့္သေဘာ နင္နဲ႔က္မြ ငါလၫ္းဘာေၾတလုပ္ေပးေနရမြႏ္းမသိေတာ့ဘူး"
မီးဖိုေခ္ာင္က ိုမခင္ေမေအးအဖုတ္ထဲ လီးတပ္ရက္အေနအထားအတိုင္း
ကုႏ္းကုႏ္းၾကၾကနဲ႔လိုက္ၾသားတယ္။ မီးဖိုေပၚကအိုးကေန ပႏ္းကႏ္ထဲကို ပဲ်ပဳတ္ ထၫ့္ေနတုႏ္း ေဆာင့္လိုးပစ္ေတာ့
"ေ်ဖးေ်ဖးလုပ္ဟဲ့ ပဲေစ့ေၾတ အ်ပင္ဖိတ္စင္ကုႏ္ၿပီ"
"ဟီးဟီး...ဟုတ္ အမ"
ဆီ ဆား ဟင္းခ္ိဳထၫ့္သုပ္ေနရင္းလၫ္းလိုး ေရေႏျးခပ္ရင္းလၫ္းလိုးနဲ႔ အားလံုး်ပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ ငစိုးေနာက္တစ္ခ္ီၿပီးၾသား်ပႏ္တယ္။ ႏြစ္ေယာက္သားအိမ္ေအာက္ကို ဆင္းလာၿပီး ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ္ီပါလို႔ေစ္းဆစ္ၿပီး ဦးသိႏ္းေဆာင္ကို်မင္ေနရတဲ့ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားက ်ခံဳၾကယ္မြာကုႏ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ မီးဖိုေဘးက ဦးသိႏ္းေဆာင္ကိုၾကၫ့္ေနရင္းနဲ႔ သူ႔မိ္ႏ္းမ ႏို႔ႀကီးေၾတႀဆဲကာ လိုးေနရင္း နဲ႔ ခဏအၾကာ အဖုတ္ထဲ သုတ္ရၫ္ေၾတပႏ္းကာ ၿပီးၾသားေတာ့တယ္။
မခင္ေမေအး ကဦးသိႏ္းေဆာင္ဆီကိုၾထက္ၾသားေတာ့ ဟိုေကာင္ေၾတနဲ႔ဆံုဖို႔ ခ္ိႏ္ထားတဲ့ေနရာၾသားရင္ ေကာင္းမလားစၪ္းစားတယ္။ ဟိုေကာင္ေၾတက တစ္ေနရာမရရင္ တစ္ေနရာမြာ ရေအာင္ခိုးမြာပဲ။ သိပ္လၫ္းစားခ္င္စိတ္မ႐ြိေတာ့သလို ပင္ပႏ္းေနၿပီ်ဖစ္လို႔ အိမ္်ပႏ္ၿပီးပဲအိပ္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။
ေနာက္ေန႔ ၾကားရတဲ့သတင္းေၾတက~~
ညက ဦးသိႏ္းေဆာင္ၾကက္်ခံမြာ ဘယ္သူမြၾကက္ရေအာင္ မခိုးႏိူင္ခဲ့ပါဘူးတဲ့
ရဲေအာင္က ေမသူကိုခိုးေ်ပးပါသတဲ့
မင္းဦးကလၫ္း မိႏ္းမခိုးတယ္လို႔ၾကားရတယ္
ထူးဆႏ္းတာက
သူခိုးၾသားတာ သူ႔ရၫ္းစားမဟုတ္ပဲ ရၫ္းစားရဲ႕အေမပါတဲ့
ပိုထူးဆႏ္းတာက
သူ႔ရၫ္းစား ငု၀ါကလၫ္း သူ႔ဦးေလးေနာက္ကိုခိုးရာလိုက္ၾသားပါသတဲ့
ၾကားရတာေတာ့ ဦးေလးကခိုးတာ မဟုတ္ပဲ မင္းဦးရၫ္းစားကသာ သူ႔ဦးေလးကိုခိုးတာဆိုပဲ။
ဒီႏြစ္တႏ္ေဆာင္တိုင္မြာ ၾကားရသမြ္အထူးအဆႏ္းေၾတခ္ၫ္း။ ငစိုးလၫ္း မလုပ္သင့္ေပမယ့္ လုပ္ခ္င္ခဲ့တဲ့ဆနၵကို လုပ္ျခင့္ရခဲ့တဲ့ ဒီႏြစ္ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညေလးကို ေမ့ႏိူင္မၫ္ မဟုတ္ေတာ့~~~
်ပီးပါ်ပီ။
........
မူရင်းဆရာအားCRDပါခင်ဗျ#crd
**** တန်ဆောင်တိုင်ည **** ( စ / ဆုံး )
=============
( Ko Yoe )
ညနေကတည်းက ညစာအတွက်ထမင်းကို တ၀တပြဲစားထားပြီးပြီ။ ဒီနေ့ သိန်းဆောင် ကြက်ခြံမှာစောင့်အိပ်မှဖြစ်မယ်။ သူ့ရွာက ကောင်တွေအကြောင်းကို သိန်းဆောင် ကောင်းကောင်းသိတယ်။ တန်ဆောင်တိုင်ည အတွက် ရွာကကာလသားကောင်လေးတွေရဲ့ ပစ်မှတ်က သူ့ရဲ့ကြက်ခြံ ဖြစ်နေမယ်ဆိုတာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ။
နောက်နေ့မှ ကြက်ခးိုတဲ့လူတွေကို သိလို့အရေးယူပေးပါ သွားပြောလို့မရဘူး။ တန်ဆောင်တိုင်ညမှာ ရွှေငွေ အဖိုးတန်ပစ္စည်းမဟုတ်ပဲ အသေးအမွှားခိုးတာလောက်နဲ့တော့ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာပဲဆိုပြီး အရေးယူလေ့မရှိဘူး။
ရွာထဲမှာလည်း ဧည့်လာရင်ကျွေးမွေးဖို့ ဟင်းမရှိတဲ့အခါ ချက်စားဖို့တစ်နိူင်တစ်ပိုင် ကြက်မွေးကြပါတယ်။ ရွာထဲမှာ တန်ဆောင်တိုင်ညပြီးရင် ကြက်မပျောက်တဲ့အိမ်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ။ ကို့ယ်အိမ်ကကြက်သူခိုး သူ့အိမ်ကကြက်ကိုယ်ခိုးနဲ့ ပတ်ချာလည်နေတယ်။ သိန်းဆောင်တို့ရွာမှာ တန်ဆောင်တိုင်ညဆိုတာ ကြက်ခိုးကိုခိုးရမယ်လို့ အစဉ်အလာဖြစ်နေတော့တာပဲ။
သိန်းဆောင် ရဲ့ြကက်ခြံမှာ ကြက်ဖရော ကြက်မရော စုစုပေါင်းဆို ၅၆၈ကောင်ရှိတယ်။ ကြက်ဥ တွေကို မြို့ပေါ်ကဈေးမှာ တစ်ပတ်တစ်ခါ ဖောက်သည်ဈေးနဲ့သွားသွင်းလေ့ရှိတယ်။ သူ့ကြက်ခြံမှာ ဟိုဘက်ရွာကကောင်လေးတစ်ယောက်ကို အလုပ်သမားခန့်ထားပါတယ်။ ရွာခဏပြန်ချင်တယ်ဆိုလို့ မနေ့ကတည်းက လွှတ်လိုက်ရတာပင်။
နဲနဲမှောင်လာတော့ နေ့ခင်းကတည်းက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေယူပြီး ကြက်ြခံကိုသွားဖို့ပြင်ရတယ်။ ပစ္စည်းဆိုလို့ ထွေထွေထူးထူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ လောက်လေးခွတစ်လက်၊ လောက်စာလုံးထည့်ထားတဲ့လွယ်အိတ်နဲ့ ဒီနေ့မှဓာတ်ခဲအသစ်လဲထားတဲ့ ငါးဆစ်ထိုး ဓာတ်မီးတစ်လက်ပါ။ အဲ တစ်ညလုံး မအိပ်ပဲစောင့်ရမှာဆိုတော့ အောင်ဘုဆိုင်ကဆွဲလာတဲ့ ဆန်အရက်တစ်လုံးနဲ့ မိန်းမပြင်ပေးထားတဲ့ ငါးရံ့ခြောက်ဖုတ် ပနး်ကန်ကလည်း မပါမဖြစ်ပေါ့။
"မိန်းမရေ •• အခန်းထဲ က ဖက်ကြမ်းဆေးလိပ်စည်းနဲ့ မီခြစ်ရောပေးပါဦးဟ"
"လာပြီ ကိုသိန်းဆောင် တော် ညကျရင် အဖန်ရည်နဲ့မြည်းဖို့ ပဲပြုတ်အိုးပြင်နေလို့ ခဏ"
"ရော့ •••ဘာလိုသေးလဲ တော် တစ်ခုခုလိုရင်ကျုပ်ကို အော်ခေါ်လိုက် ကျုပ်ယူလာပေးမယ်"
"ငါ့မိန်းမကို အဲဒီလိုအလိုက်သိတတ်လွန်းလို့ ချစ်နေရတာ ဒီညတော့ ညစာငတ်ပါပြီ"
"ဟမ်! တော် စောနကပဲ စာပြီးပြီလေ ပြန်ဆာလာလို့လား"
"မိန်းမကလဲ အဲဒီညစာမဟုတ်ဘူးလေကွာ ဟဲဟဲ"
တဟဲဟဲ လုပ်ရင်း သူ့မိန်းမ ပေါင်ကြားကို မျက်စပစ်ပြတယ်။ မိန်းမက ပင်ကိုယ် ကကို အရှက်အကြောက်ကြီးပြီး ရတာလည်းသိပ်မကြာသေးတော့ မျက်နှာကြီးနီရဲလာပြီး
"တော် နော် ကလေးကလားတွေ လာပြောမနေနဲ့ တော်မရှက်ပေမယ့် ကျုပ်ရှက်တယ်"
သိန်းဆောင်က တဟဲဟဲရယ်ရင်း ယူစရာရှိတာယူပြီး ကြက်ခြံဘက်ကို ထွက်လာခဲ့တယ်~~~
သိန်းဆောင်ရဲ့ကြက်ခြံက အိမ်နဲ့ခြံခြင်းကပ်ရက်ဆောက်ထားတာဖြစ်သည်။ အိမ်ခြံ၀င်းက မလုံသော်လည်း ကြက်ခြံကိုတော့ သံဆူးကြိုးတွေနဲ့လုံခြုံအောင်ဆောက်ထားတာပဲ ။ ဒါမယ့်မရ ရွာကကောင်တွေက ရအောင်၀င်ခိုးသည်။ မနှစ်ကမစောင့်လိုက်မိလို့ 15ကောင်လောက်ပါသွားတယ် ဘယ်နှစ်ဖွဲ့တောင်၀င်ခိုးသွားလဲမသိဘူး။
လေးခွပါတယ်ဆိုသော်လည်း မှန်အောင်တော့ပစ်လို့မရဘူး။ လူရိပ်မြင်ရင် အစောင့်ရှိကြောင်းသိအောင် ခြောက်လှန့်ရုံလောက်သာပစ်ရတယ်။ကြက်ခြံရောက်တော့ ထင်းခြောက်တွေစုပြီး ပါလာတဲ့မီးခြစ်နဲ့ မီးအရင် ဖို ရတယ် ညဆိုနဲနဲအေးလာပြီလေ။
မီးဖိုဘေးမှာ ပါလာတဲ့အရက်လေးသောက် အမြည်းလေးစားရင်း သိန်းဆောင် စဉ်းစားခန်း၀င်နေမိတယ်။အိမ်မှာ ခင်မေအေးတစ်ယောက်ထဲ အိပ်ရတာကြောက်နေမလားမသိဘူး။ သူလဲမတတ်သာလို့သာလာစောင့့်ရတာ ရခါစပူပူနွေးနွေး မိန်းမနဲ့ ခွဲအိပ်ခြင်တာမဟုတ်။ ညအိပ်ချိန်လေးပဲဟိုဒင်း လုပ်ရတာမဟုတ်လား။
မြို့ကအသိတစ်ယောက်ကတော့ နေ့ညအချိန်မရွေးပဲ စိတ်လာတဲ့အချိန်ထလိုးပစ်တယ် လို့ပြောဖူးတယ်။ ရွာမှာတော့ နေ့ခင်းဘက်သူ့အလုပ်ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်စီလုပ်ရင်း ညအိပ်ရာ၀င်ခါနီးမှသာ မှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာ အာဝါဟ ၀ိဝါဟရတာဖြစ်သည်။သူ့မိန်းမခင်မေအေးက အရှက်အကြောက်ကြီးတော့ပိုဆိုးသည် မီးမှိန်မှိန်လေးတောင်ထွန်းလို့မရ။
တကယ်တော့ သိန်းဆောင် အသက်လေးဆယ်ကျော် လူပျိုသိုးကြီးဖြစ်မှအိမ်ထောင်ကျခဲ့တာပင်။မိန်းမ ခင်မေအေးက အသက်34 နှစ်ထဲမှာဖြစ်ပြီး သူ့ထက်5နှစ်ကျော်ကျော်လောက်ငယ်တယ်။ ခင်မေအေး အပျိုကြီးဖြစ်နေတာ ကြိုက်တဲ့သူမရှိလို့တော့မဟုတ် ။ ရုပ်ကလည်း ရုပ်ရှင်မင်းသမီး ပနး်ဖြူနဲ့ တူတယ်လို့ ရွာထဲမှာပြောကြသလို တောသူပေမယ့် အလုပ်ကြမ်းမလုပ်ရပဲ အိမ်ထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း ရက်ကန်းရက်နေတာဆိုတော့ နေမထိတဲ့အသားက ဖြူဖွေးနေတာ။ ပင်ကိုယ်ကဖြူတာလည်းပါတာပေါ့လေ။ခေါတ်လူတွေ စကားနဲ့ဆို အဆစ်အပေါက်ကလည်း
ို စွန်းကိတ်နေသေးတာကိုလား
ဒီရွာတင်မက ရွာနီးခြုံစပ်မှာပါ ခင်မေအေးကို အသေရရ အရှင်ရရဆိုတဲ့လူတွေက နဲမှမနဲပဲ။ ဒါမယ့် အနားတောင်မကပ်နိူင်ကြဘူး သမီးထိရင် ဓားကြည့်ဆိုတဲ့ သူ့အဖေ တပ်ထွက်လူကြမ်းကြီးကိုကြောက်ကြရတယ်လေ။ သိန်းဆောင်က သာ ခေါင်ကိုကိုင်ပြီးသူ့အဖေ တပ်ထွက်ကြီးကို အပီပေါင်းကာ ကြံဖန်ခဲ့ရတာလေ။ ကိုယ်တိုင်တောင်မသောက်ရက်တဲ့ မြို့ကအရက်နီတွေကို သူ့အဖေကြီးဆီ ဆက်သခဲ့ရတာလည်းနဲမှမနဲပဲ။ သ့ူအဖေက ဒီကောင်မဆိုးဘူး လူကြီးကိုလူကြီးမှန်းသိတတ်တယ် လူရိုးလေး လို့ဆိုတဲ့အချိန်ရောက်မှ
နားဖောက်ခဲ့ရတာကိုလား။ သူ့အမေကလည်း အလုပ်အကိုင်နဲ့ ခြေခြေမြစ်မြစ် ရှိတဲ့သိန်းဆောင်နဲ့ သဘောတူတယ်။ဒီတော့ မိဘစကားမြေ၀ယ်မကျနားထောင်တဲ့ ခင်မေအေးဟာ သိန်းဆောင်နဲ့ အကြောင်းပါခဲ့ကာ ခုဆို တစ်လလောက်တောင်ရှိပြီပေါ့။
ခင်မေးအေးနဲ့ရပြီးကတည်းက သိန်းဆောင်လမ်းလျှောက်ရင် ကမ္ဘာ မှာနယ်ပယ်အများကြီး ချဲ့ထွင်နိူင်ခဲ့တဲ့ စစ်ဘုရင်ကြီး တစ်ယောက်လို(အထင်နဲ့ ရမ်းပြောတာပါ) ရင်ဘတ်ကြီး ကော့ကော့ ကော့ကော့နဲ့ လမ်းလျှောက်တော့တယ်။ မြင်တဲ့ လူတွေကတော့ မနာလိုတာရော သောက်မြင်ကပ်ကြတာရောပေါ့လေ။ သိန်းဆောင် အရက်သောက်ရင်း တောင်စဉ်ရေမရ တွေးနေမိတယ်။
ကြက်ခြံအနီးက ခြုံပုတ်ကွယ်မှာ လူ၄ယောက် လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ရှေ့ဆုံးမှာရှိတဲ့ ရဲအောင်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ မုဆိုးထိုင ်ထိုင်ပြီး
လက်တစ်ဖက်မြောက်ရင်း နောက်က လူတွေ ကိုငြိမ်နေဖို့ အချက်ပြတယ်။ပြီးတော့လေသံ တိုးတိုးနဲ့
"ရဲ့ဘော်တို့ ခံတပ်ကိုတွေ့နေရတယ် ဒီတိုင်းလှုပ်ရှားလို့မရဘူး ငါတို့လူခွဲမှဖြစ်မယ်"
မင်းဦးက ပြန်ပြောတယ်
"လီးတွေပြောနေတာလား"
"ရဲဘော်တို့ အမိန့်ကိုနာခံပါ ယောကျာ်းလေးနှစ်ယောက် သင့်တော်ရာကို လူခွဲကြ မေသူက ငါ့အနားမှာနေခဲ့ အခြေအနေမကောင်းလို့ တပ်ဆုတ်ရရင် စုရပ်မှာဆုံမယ်"
တော်တော်ကောငး်သည့်ဗျူဟာမှူး မေသူကိုကျတော့သူ့နားမှာနေတဲ့ အဲဒီလို ဆရာလုပ်လွန်းလို့လည်း အဲကောင်ကိုကြည့်မရကြတာ နောက်နေဖင်ကို ပိတ်ကန််ပစ်လိုက်ဖို့ တာကောင်းတယ်။ လောလောဆယ် မီးဖိုဘေးမှာ ဦးသိန်းဆောင်ကိုမြင်နေရတာမို့ သူပြောတဲ့အတိုင်း လူစုခွဲဖို့လုပ်ကြတယ်။ သူတို့ပုံစံက ကြက်ခိုးမယ့်လူတွေနဲ့မတူ ဓားစာခံကို လာကယ်တဲ့ မရိန်းတပ်သားတွေကြလို့။
ကြက်ခြံကိုဘယ်နားက ၀င်ရင်ကောင်းမလဲလို့ ရှာနေရင်းနဲ့ ဦသိန်းဆောင်အိမ်နား တဖြည်းဖြည်းနဲ့ရောက်လာတယ်။ ဘာရယ်မဟုတ် အိမ်ဘက်လှမ်းကြည့်တော့ အိမ်ရှေ့အဖီထုပ်ပြီးမိုးထားတဲ့ အောက်ကကွပ်ပစ် ပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် စောင်ခြုံပြီး ကွေးကွေးကြီးအိပ်နေတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ကြက်ခြံမှာဆိုတော့ အိပ်နေတာ မခင်မေအေးပဲဖြစ်မယ်လို့တွေးရင်း ငစိုးရင်ခုန်သလိုလိုဖြစ်လာတယ်။ အိမ်ထဲမှာ မအိပ်ပဲဘာလို့အိမ်ရှေ့မှာ လာအိပ်နေတာပါလိမ့် ။ ဒါမှမဟုတ် ဧည့်သည်တစ်ယောက်ယောက်များလား။ ငစိုးက မှောင်ရိပ်ခိုလိုက်ပြီး အိပ်နေတဲ့လူကိုအနီးကပ်ချောင်းကြည့်နေသည်။ ခေါင်းမြီးခြုံ ထားလို့ဘယ်သူမှန်းသေချာမသိတာတောင်မှ မခင်မေအေးပဲဖြစ်မယ်ဆိုပြီး ရင်ကတဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာတယ်။
သူတို့ကာလသားတွေ အပျိုကြီးဘ၀တုန်းက မျှော်မှန်းစွဲလမ်းခဲ့ရတဲ့ မခင်မေအေးမျက်နှာကိုတစ်ခါလောက်တော့ အနီးကပ်ကြည့်ပြီး နမ်းဖူးချင်မိသည်။ ငစိုးခြေသံလုံလုံ နဲ့အိပ်နေတဲ့လူနားကပ်သွားလိုက်တယ်။ ခေါင်းမြီးခြုံးထားတဲ့စောင်ကို မျက်နှာမြင်ရရုံအသာဆွဲလှပ်ကြည့်တယ်။ ငစိုးတို့ရဲ့ အမြဲမှန်းပြီး တိုက်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်မက်ထဲကမင်းသမီးကြီး မခင်မေအေးပါပဲ။
လရောင်အောက်မှာ စွဲလန်းခဲ့ရတဲ့ မခင်မေအေးရဲ့မျက်နှာကို မြင်နေရတော့ နမ်းကြည့်ချင်စိတ်တွေ ထိန်းမရပဲ ပါးတစ်ဖက်ကို ခပ်ဖွဖွနမ်းကြည့်မိတယ်။ နမ်းဖူးခဲ့သမျှ ဒီတစ်ခါအရသာအရှိဆုံးပဲ နမ်းချင်နေတဲ့သူမို့လားမသ်ိဘူး။ နောက်ပါးတစ်ဖက်ကိုလည်း အသားလေးနမ်းလိုက်တယ်။ နိုးသွားမှာလည်း ကြောက်ရသေးတာ နောက် နဖူးပြင် ပြောင်ပြောင်လေး။ နှုတ်ခမ်းချင်းလည်း အသာအယာ တို့ထိလိုက်တယ်။ဒီလောက်လေးလုပ်ခွင့်ရတာတောင် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးပေါက်ထွက်မတတ် ရင်ခုန်သံ တွေမြန်နေတယ်။
စောင်ကိုပြန်အုပ်ထားခဲ့ပြီး အသံမထွက်အောင်အသာလေးပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။ ခြံစည်းရိုးနားက ခြုံကွယ်ကနေ ကြက်ခြံကိုချောင်းကြည့်နေမိတယ်။ ဦးသိန်းဆောင်က ကြက်ခြံကို ဓာတ်မီးတစ်လက်နဲ့ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး မီးဖိုးနားမှာ ပြန်ထိုင်နေပြန်တယ်။ဟိုကောင်တွေ ဘယ်နားရောက်နေလည်းမသိဘူး ဒီပုံစံနဲ့တော့ ခိုးဖို့လွယ်မယ်မထင်။ငစိုးလည်း ဒီနားကခွာသင့်ပြီ။ ငစိုး ချီတုံချတုံဖြစ်နေတယ် ။ ဒီလိုအခြေအနေက နောက်မကြုံနိူင်တော့ လက်လွှတ်ရမှာ နှမြောနေတယ်။
မခင်မေအေး အိပ်နေတဲ့အနားကို ငစိုးအသာလေးပြန်ကပ်လာတယ်။စောင်လေးပြန်ခွာတယ် ။အေးတာတောင်အနွေးထည်၀တ်မထားဘူး။လက်မောင်သား အိအိတွေကိုနမ်းနေမိတယ်။ တဖြည်းဖြည်းလျှောပြီး လက်ဖမိုးအထိ နမ်းလာတယ်။စောင်ကို ပြန်ဖုံးပြီး ခြေရင်းဘက်ကနေ စောင်ကိုပြန်မကာ ခေါင်းထိုး၀င်လိုက်တယ်။ ပြေလျော့နေတဲ့ထဘီကို အောက်လေးနဲနဲလျှောပြီး ပေါင်သားတွေကိုနမ်းနေတယ်။ အဖုတ်နေရာသွားစမ်းတော့ အမွှေးထူထူတွေပေါ်လက်ရောက်တယ် အတွင်းခံ၀တ်မထားဘူးပဲ အမွှေးတွေကို ခပ်ရွရွကလေး ကိုင်ကစားနေမိတယ်။
"ကိုသိန်းဆောင် တော် ဘာလုပ်နေတာလဲ"
မခင်မေအေးနိုးလာတော့ ငစိုးခေါင်းနပန်းကြီးသွားတယ်။
"တော့်ကို ရေနွေးပွဲလာပို့ဖို့ ပဲပြုတ်တာစောင့်ရင်း အိပ်ပျော် အု အု့ အ"
ငစိုးလည်း မထူးတော့တဲ့အတူတူ စောင်ထဲကနေအထက်တက်ပြီး မခင်မေအေး နှုတ်ခမ်းတွေကို သူစကားပြောနေတုန်း ဆွဲစုပ်နမ်းပစ်တယ်။
အု ပြွတ် ပြွတ် အု အင့် အင့် အ
မခင်မေအေးက ငစိုးကိုယ်ကြီးကို တွန်းရင်း စောင်ကို ဆွဲလှပ်ပစ်တယ်။
"ဟင် နင် ... နင်.. ကိုသိန်းဆောင်မဟုတ်ဘူး ငစိုး ငစိုး"
ခင်မေအေး ထင်တော့ထင်တယ် ပါးစပ်ချင်းတေ့စုပ်ကတည်းက ကိုသိန်းဆောင်က ဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူး ပါးတို့ နဖူးတို့ပဲနမ်းတာ ခုတော့ ၇ွာမြောက်ပိုင်းက ကောင်လေးဖြစ်နေတယ်။
"မခင်မေအေးရယ် ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှမနေနိူင်တော့လို့ပါ ကျွန်တော် မခင်မေအေးကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး နမ်းရုံပဲ နမ်းခွင့်ပြုပါနော်"
"မလိုချင်ဘူး မလိုဘူး နင်ခုထွက်သွား ငါကိုသိန်းဆောင်ကို အော်ခေါ် အွတ် အင့် ပြွတ်ပြွတ် အုအု"
ငစိုး နှုတ်ခမ်းတွေကို မလွတ်တမ်း ဆွဲစုပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်က အဖုတ်ကြီးကို ခပ်မြန်မြန် ပွတ်ပေးနေတယ်။
"အင့် ...အဟင့် ..ဟင့် ..ငါကလင်ရှိမိန်းမဟဲ့ နင် ကာမေသု ကံထိုက်မယ် ဟင့် ဟင့် နင်အတွက်လည်းမကောင်း ဘူး ငါလည်း ဖောတ်ပြန်တဲ့မိန်းမယုတ် မဖြစ်ချင်ဘူး့ အဟင့် ..အဟင့်.. ဟင့် အီး.. .ဟီး..."
မခင်မေအေး ပါးပြင်မှာ မျက်ရည်တွေ ကျလာတာကို လရောင်မှာမြင်နေရတယ်။ ပါးပြင်ပေါ်က မျက်ရည်စတွေကို ငစိုး နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ တို့ထိ သုတ်ပေးရင်း
"ကျွန်တော်လည်း ခုလိုအခြေအနေကြုံလာတော့ မနေနိူင်တော့လို့ပါ မခင်မေအေးရယ် အရင်ကတည်းက မခင်မေအေးကို ကြိတ်ပြီးစွဲလန်းနေခဲ့ရတာပါ မပိုင်ဆိုင်နိူင်မှန်းသိပေမယ့် ယောကျ်ားရသွားတော့ ကျွန်တော့်မှာ ရူးမတတ်အောင်ခံစားခဲ့ရတာပါ"
(ကြာကွက်တွေ ငိငိ)
ငစိုးက မခင်မေအေးနဲ့ ပါးချင်းကပ်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောနေတာဖြစ်သည်။လက်ကိုလည်းအနားမပေး တစ်ဖက်က စောက်စေ့ ထိပ်လေးကို ပွတ်ချေပေးနေသလို တစ်ဖက်က မခင်မေအေးကိုဖက်ထားရင်း နို့အုံကြီးကို မှီသလောက် အကျႌပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတာ။မခင်မေအေးက ငြင်းဆန်နေပေမယ့် အရမ်းကြီးတော့မရုန်း။
"ဟင့် ... အဟင့်... ငါကနင့်အမအရွယ်တောင်မဟုတ်တော့ဘူးဟဲ့ နင့်အဒေါ်အရွယ်လောက်ရှိနေပြီ နင် ကိုယ်နဲ့ရွယ်တူတွေ သွားကြိုက်ပါလား အဟင့် အင့် အင့် .... အ..အား.."
"အချစ်က ကိုယ် ဖြစ်စေချင်သလိုခိုင်းလို့မှမရတာ ခုလည်း ကိုချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အားရပါးရ စိတ်ကြိုက် ပွေ့ဖက်နမ်းရှုပ်ခွင့်ပြုပါနော် လွန်လွန်ကျူးကျူး ဘာမှမလုပ်ဘူးလို့ကတိပေးပါတယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တိုင်လည်းအပြစ်ဒဏ်ကို ခံပါ့မယ် နောက်ဆုံးဆန္ဒလေးကိုတော့လိုက်လျောပေးပါနော် နော်... မခင်မေအေး"
ခင်မေအေးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပဲ စိတ်ရှုပ်နေလေသည်~~
ငစိုးက စကားတတွတ်တွတ် ပြောရင်း မခင်မေအေးရဲ့ လည်တိုင်လေးတွေ ဂုတ်သားတွေကို တရစမ်နမ်းနေတော့တယ်။
"ငစိုးရယ်....ငါ့မောင်ကလိမ္မာပါတယ်နော် ကိုသိန်းဆောင်ရောက်လာရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်မှာဟ"
"လိမ္မာဘူးဗျာ ဒီညသေချင်လည်းသေပစေတော့ မထိနး်နိူင်တော့ဘူးဗျ"
ငစိုးက ပြောရင်းဆိုရင်း အောက်ကိုလျှောဆင်းပြီး မခင်မေအေးရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကာ ဆွပေးထားလို့အရည်တွေစို့နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးကို လျှာနဲ့တစ်ချက်အားရပါးရလျက်ပလိုက်တယ်။မခင်မေအေးက တွန့့်ခနဲတစ်ချက်ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုစေ့ကာ အဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့အုပ်ထားရင်း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ်တာလ ဲငစိုးရယ် ငါ့ကိုငရဲမပေးပါနဲ့ "
ငစိုးက ဘာမှမပြောပဲ ပေါင်တွေပြန်ဖြဲကာ ခေါင်းတိုး၀င်ပြီး အဖုတ်ကို ပြန်လျက်နေပြန်တယ်။မခင်မေအေးက သူ့ပေါင်ကြားက ငစိုးခေါင်းကို အတင်းတွန်းရင်း
"အ..အဟင့်.. မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့မောင်ရယ် အား....အ..အ..ဘုန်းတွေနိမ့်ကုန်ပါ့မယ်ကွယ် အင့်..အ..အား..အ.အဟင့်"
ငစိုးက စောက်စိ နေရာကို လျှာနဲ့ရမ်းရှာရင်း တွေ့တော့ လျှာဖျားနဲ့ထိုးကော်လိုက် အစိက်ုဆွဲစုပ်လိုက်လုပ်နေတယ်။
"အဟင့်..ဟင့်.အ..ငစိုးရယ် အ...အ..အား...ငါမနေတတ်တော့ဘူး..အား..အ..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..အဟင့်..အ..အား.."
မခင်မေအေးက လူးလွန်းကော့ပျံ နေပြီး ပက်လက်အနေအထားကနေ ဘေးတေစောင်းဖြစ်သွားပြီး ငစိုးဆံပင်တွေ ဆွဲကိုင်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ အတင်းညှပ်ထားလို့ ငစိုးလှုပ်မရတော့ဘူး။
"အမ! အမ ပေါင်တွေအတင်းညှစ်မထားနဲ့ ကျွန်တော် လှုပ်မရတော့ဘူး"
နဲနဲလျှော့ပေးတော့မှ လျှာကို စောက်ဖုတ်ထဲ ၀င်သလောက်ထိုးထည့်မွှေနှောက်ရင်း အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဆွဲစုပ်လိုက် သွားနဲ့ ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်လုပ်ပေးနေတယ်။ မခင်မေအေးက ကော့လန်ပြီး ဘေးတစောင်းကနေ မှောက်ခုံဖြစ်သွားလို့ ငစိုးမျက်နှာက စောက်ဖုတ်အောက်တည့်တည့်ရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း အားရပါးရ ဂျာပေးနေတုန်း
"အင်း... ဟင့်..အား..ငစိုး..ဖယ်..ဖယ်..ဖယ်တော့..ငါသေးထွက်တော့မယ်..အား...အ..အ..ငါ..အ..သေးအရမ့်းပေါက်ချင်နေပြီ..ဟင့့်..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ပြောရင်းဆိုရင်း မခင်မေအေးက ထွန့်ထွန့်လူးကာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင်း ငစိုးပါးစပ်ထဲကို အရည်တွေ ဒလဟော၀င်လာတယ်။ ရုန်းနေပေမယ့် ငစိုးက ထမရအောင်တင်ပါးတွေကို ဆွဲကိုင်ထားလို့ သေးတွေက ငစိုးမျက်နှာပေါ်ကို တဖြန်း ဖြန်း ပန်းမိနေတယ်။ အရည်တွေရော သေးတွေပါ ပါးစပ်ထဲရောကုန်ပြီး တစ်ချို့တစ်၀က် ၀င်ကုန်ကာ ကျန်တာကိုထွေးထုတ်လိုက်ရတယ်။
"အဟင့်..အီး..ဟီး..နင့်ကိုပြောပါတယ်မလုပ်ပါနဲ့လို့ အဟင့် ..အင့်..၀င့်..ဟင့်..ခုတော့ သေးတွေပန်းမိပြီ..အဟင်...ငါတော့ ငရဲတွေကြီးတောမှာပဲ..အဟင့်..ဟင်..ဟင်..."
"ငရဲမကြီးပါဘူး မမရယ် ကျွန်တော်ကလိုလိုချင်ချင်လုပ်ပေးတာပဲ ပြီးတော့ကျွန်တော်က အငယ် မမက အသက်ကြီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံကြီးနဲ့ဗလုံးဗထွေးပြော ရင်း မြေပြင်ကိုဆင်းကာ ထမိန်ပြင်၀တ်နေတယ်။စောနတုန်းကသာ ဏှာစောနဲ့မို့သတိမထားမိတာ မခင်မေအေး အော်ညည်းသံက တော်တော်ကျယ်တယ်။ အိမ်က ရွာစွန်ခပ်လှန်းလှန်းမှာရှိပြီး ကြက်ခြံနဲ့ စည်းရိုးနဲ့ အိမ်ခြံ၀င်းကပ်နေပေမယ့် ဦးသိန်းဆောင်မီးဖိုနေရာက နဲနဲေ၀းလို့သာတော်တော့တယ်။
ငစိုးက စကားတတွတ်တွတ် ပြောရင်း မခင်မေအေးရဲ့ လည်တိုင်လေးတွေ ဂုတ်သားတွေကို တရစမ်နမ်းနေတော့တယ်။
"ငစိုးရယ်....ငါ့မောင်ကလိမ္မာပါတယ်နော် ကိုသိန်းဆောင်ရောက်လာရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်မှာဟ
"လိမ္မာဘူးဗျာ ဒီညသေချင်လည်းသေပစေတော့ မထိနး်နိူင်တော့ဘူးဗျ
ငစိုးက ပြောရင်းဆိုရင်း အောက်ကိုလျှောဆင်းပြီး မခင်မေအေးရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကာ ဆွပေးထားလို့အရည်တွေစို့နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးကို လျှာနဲ့တစ်ချက်အားရပါးရလျက်ပလိုက်တယ်။မခင်မေအေးက တွန့့်ခနဲတစ်ချက်ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုစေ့ကာ အဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့အုပ်ထားရင်း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ်တာလ ဲငစိုးရယ် ငါ့ကိုငရဲမပေးပါနဲ့ "
ငစိုးက ဘာမှမပြောပဲ ပေါင်တွေပြန်ဖြဲကာ ခေါင်းတိုး၀င်ပြီး အဖုတ်ကို ပြန်လျက်နေပြန်တယ်။မခင်မေအေးက သူ့ပေါင်ကြားက ငစိုးခေါင်းကို အတင်းတွန်းရင်း
"အ..အဟင့်.. မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့မောင်ရယ် အား....အ..အ..ဘုန်းတွေနိမ့်ကုန်ပါ့မယ်ကွယ် အင့်..အ..အား..အ.အဟင့်"
ငစိုးက စောက်စိ နေရာကို လျှာနဲ့ရမ်းရှာရင်း တွေ့တော့ လျှာဖျားနဲ့ထိုးကော်လိုက် အစိက်ုဆွဲစုပ်လိုက်လုပ်နေတယ်။
"အဟင့်..ဟင့်.အ..ငစိုးရယ် အ...အ..အား...ငါမနေတတ်တော့ဘူး..အား..အ..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..အဟင့်..အ..အား.."
မခင်မေအေးက လူးလွန်းကော့ပျံ နေပြီး ပက်လက်အနေအထားကနေ ဘေးတေစောင်းဖြစ်သွားပြီး ငစိုးဆံပင်တွေ ဆွဲကိုင်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ အတင်းညှပ်ထားလို့ ငစိုးလှုပ်မရတော့ဘူး။
"အမ! အမ ပေါင်တွေအတင်းညှစ်မထားနဲ့ ကျွန်တော် လှုပ်မရတော့ဘူး"
နဲနဲလျှော့ပေးတော့မှ လျှာကို စောက်ဖုတ်ထဲ ၀င်သလောက်ထိုးထည့်မွှေနှောက်ရင်း အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဆွဲစုပ်လိုက် သွားနဲ့ ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်လုပ်ပေးနေတယ်။ မခင်မေအေးက ကော့လန်ပြီး ဘေးတစောင်းကနေ မှောက်ခုံဖြစ်သွားလို့ ငစိုးမျက်နှာက စောက်ဖုတ်အောက်တည့်တည့်ရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း အားရပါးရ ဂျာပေးနေတုန်း
"အင်း... ဟင့်..အား..ငစိုး..ဖယ်..ဖယ်..ဖယ်တော့..ငါသေးထွက်တော့မယ်..အား...အ..အ..ငါ..အ..သေးအရမ့်းပေါက်ချင်နေပြီ..ဟင့့်..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ပြောရင်းဆိုရင်း မခင်မေအေးက ထွန့်ထွန့်လူးကာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင်း ငစိုးပါးစပ်ထဲကို အရည်တွေ ဒလဟော၀င်လာတယ်။ ရုန်းနေပေမယ့် ငစိုးက ထမရအောင်တင်ပါးတွေကို ဆွဲကိုင်ထားလို့ သေးတွေက ငစိုးမျက်နှာပေါ်ကို တဖြန်း ဖြန်း ပန်းမိနေတယ်။ အရည်တွေရော သေးတွေပါ ပါးစပ်ထဲရောကုန်ပြီး တစ်ချို့တစ်၀က် ၀င်ကုန်ကာ ကျန်တာကိုထွေးထုတ်လိုက်ရတယ်။
"အဟင့်..အီး..ဟီး..နင့်ကိုပြောပါတယ်မလုပ်ပါနဲ့လို့ အဟင့် ..အင့်..၀င့်..ဟင့်..ခုတော့ သေးတွေပန်းမိပြီ..အဟင်...ငါတော့ ငရဲတွေကြီးတောမှာပဲ..အဟင့်..ဟင်..ဟင်...
"ငရဲမကြီးပါဘူး မမရယ် ကျွန်တော်ကလိုလိုချင်ချင်လုပ်ပေးတာပဲ ပြီးတော့ကျွန်တော်က အငယ် မမက အသက်ကြီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံကြီးနဲ့ဗလုံးဗထွေးပြော ရင်း မြေပြင်ကိုဆင်းကာ ထမိန်ပြင်၀တ်နေတယ်။စောနတုန်းကသာ ဏှာစောနဲ့မို့သတိမထားမိတာ မခင်မေအေး အော်ညည်းသံက တော်တော်ကျယ်တယ်။ အိမ်က ရွာစွန်ခပ်လှန်းလှန်းမှာရှိပြီး ကြက်ခြံနဲ့ စည်းရိုးနဲ့ အိမ်ခြံ၀င်းကပ်နေပေမယ့် ဦးသိန်းဆောင်မီးဖိုနေရာက နဲနဲေ၀းလို့သာတော်တော့တယ်။
"သွား ..သွား..ဟိုအိုးထဲမှာ မျက်နှာသစ် ပလုပ်ကျင်းချေ"
ငစိုးလည်း ရေအိုးဆီသွားကာ ပလုပ်ကျင်း မျက်နှာအမြန်သစ်ပလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခြံစည်းရိုးနားအပြေးသွားပြီး ကြက်ခြံဘက်ချောင်းကြည့်တော့ ဦးသိန်းဆောင်က မီးဖိုဘေးမှာ ဆေးလိပ်ဖွာရင်း အရက်သောက်နေတုန်း။ ငစိုးလည်း မခင်မေအေးဆီ အမြန်ပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။ ကြက်ခိုးဖို့လည်း စိတ်မပါတော့ ဟိုကောင်တွေလည်း ခေါင်းထဲမှာမရှိတော့ဘူး။ လောလောဆယ် တဏှာစိတ်က ငယ်ထိပ်ရောက်နေတာ~~~
ငစိုးပြန်လှည့်လာတော့ မခင်မေအေးက အိမ်ပေါ်တက်ဖို့ လှေကားခြေရင်းရောက်နေပြီ။ ငစိုးလည်း နောင်ကအမြန်ပြေးလိုက်သွားပြီး လှေကား အလယ်လောက်မှာလိုက်မှီတော့ နောက်ကနေဆွဲဖက်တယ်။ မခင်မေအေး ကအပေါ်လှေကားထစ်မှာရောက်နေပြီး ငစိုးက အောက်လှေကားထစ်မှာပဲရှိသေးတော့ ပေါင်တံတွေပဲဖက်ထားရပြီး ငစိုးမျက်နှာက မခင်မေအေးဖင်အိအိကြီးတွေနဲ့ တည့်တည့်မှာဖြစ်နေတယ်။
"ငစိုးရယ်... ပြန်ပါတော့ဟယ်. ဒီလောက်ဆိုကြေနပ်တော့ပေါ့"
"မပြန်ဘူးဗျာ ..အားရအောင်မှ မနမ်းရသေးတာ နို့ကြီးတွေလဲမစို့ရသေးဘူး ..နို့ပေးစို့ခိုင်းဦး"
"ငစိုးရယ် ..နင်နဲ့တော့ ငါသေချင်တာပါပဲဟယ်.."
ငစိုးက လှေကားနှစ်ထစ် ထပ်တက်လိုက်ပြီး အကျႌပေါ်ကနေ နို့တွေကို ပွတ်ကိုင်ဆွဲနှယ်နေတယ်။
ပြွတ်..ပြွတ်..အု.
နှုတ်ခမ်းတွေဆွဲစုပ်ရင်း လျှာကို မခင်မေအေးပါးစပ်ထဲထိုးထည့်တော့ သွားတွေကို ခပ်တင်းတင်းစေ့ထားတယ်။
"သွားတွေကို စေ့မထားနဲ့လေ နဲနဲဟထား"
နားရွက်နှားကိုကပ်တာ ခပ်တိုးတိုးပြောရင်း နားရွက်ဖျားလေးကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်ကိုက်လိုက်သေးတယ်။လျှာကိုပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းမွှေကလိနေရင်း လက်က အကျႌနှိပ်သီးတွေဆွဲဖြုတ်တာ နို့နှစ်လုံးကို တစ်လှည့်စီကိုင်ဆွဲကလိပေးနေရင်း နောက်လက်တစ်ဖက်ကလည်း ဖင်တုံတုံအိအိတွေကို ဆွဲကိုင်လိုက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လုပ်နေတယ်။
"လာ ငစိုး အပေါ်သွားရအောင် နင်ငါ့ကို လုပ်ရမှကျေနပ်မယ်ဆိုလည်းမြန် မြန်လုပ်ပြီးပြန်တော့ ဒါမယ့်ဒီကိစ္စကိုဘယ်သူ့မှလျှောက်မပြောပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ ပေးရမယ်"
"ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချပါ အမရဲ့ ကျွန်တော်က နှုတ်လုံပါတယ်"
"ဒီတစ်ခါပဲ ရမယ်နော် နောက်နေ့တွေ ဘယ်တော့မှမရဘူး"
"ဟီးဟီး... ဟုတ်ကဲ့ပါ"
သူတို့အိပ်ခန်းထဲဆွဲခေါ်သွားပြီး အိပ်ယာမှာ စန့်စန့်ကြီး၀င်အိပ်တယ်။ ငစိုးကခြေထောက်နှစ်ချောင်းဆွဲမကာ ပုခုံးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာတင်ရင်း ဒစ်ဖူးနဲ့ အဖုတ်၀မှာတေ့ကာ အမျိုးမျိုးကလိနေတယ်။ လူးလွန့်နေတဲ့ မခင်မေအေးက
" လုပ်မှာဆိုလုပ်ပါတော့ငစိုးရယ် ငါ့ကိုမိျုးမျိုးနှိပ်စက်မနေပါနဲ့ "
ငစိုးလဲ ဦးသိန်းဆောင်တောင် အားရအောင်သိပ်မလုပ်ရသေးတဲ့ မခင်မေအေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ခပ်ကြပ်ကြပ်ထဲကို လီးတစ်ဆုံးထိုးသွင်းကာ အားကုန်ဆောင့်လိုးနေတော့တယ်။ ပြတင်းပေါက်ရဲ့မီးရောင်အောက်မှာ ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ယမ်းခါနေတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကုန်းစို့လိုက်တယ်။ နို့ကြီးတွေကိုဆွဲကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်နမ်းပြီး ဆောင့်လိုးပေးနေတယ်။
"ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း...ဖွတ်…ပြွတ်…ပလွတ်…ဖွတ်…ပလွတ်…စွပ်….ဖွတ်……..” “ ပြွတ်…ဖွတ်…..စွပ်….ဖလွတ်….ဘွပ်………အင့် အ အ ငစိုး..ငစိုး"
ငစိုးဆံပင်တွေ ဆောင့်ဆွဲရင်း ကော့လန်ကာ မခင်မေအေးပြီးသွားပါတယ်။ ငစိုးလည်း မနားတမ်းတမ်းဆောင့်လိုးရင်း ခဏအကြာ အဖုတ်ကြီးထဲကို သုတ်ရေတွေ တပြစ်ပြစ် ပန်းထည့်လိုက်တယ်။
"ကဲ..ကျေနပ်ပြီမလား ပြန်တော့"
"ကျွန်တော်မပြီးသေးဘူး မောလို့ခဏနားတာ"
ငစိုးဗြောင်ညာလိုက်တယ်။၀မှမ၀သေးတာကိုး
"ဟဲ့! ခုနက ပြီးတာမဟုတ်ဘူးလား ငါ ကိုသိန်းဆောင်ကို အဖန်ရည်သောက်ဖို့ ပဲပြုတ်သွားပို့ရဦးမယ် "
ငစိုး စိတ်ထဲ စိတ်ကူးတစ်မျိုးရသွားတယ် ။မခင်မေအေး အလုပ်လုပ်နေတုန်းနောက်ကနေလိုးပေးနေရရင် ကောင်းမှာပဲလို့တွေးမိတယ်
"အမက လုပ်စရာရှိတာလုပ်လေ ကျွန်တော်က နောက်ကနေလိုးပေးနေမယ်"
"ငါတော့ သေသာသေချင်တော့တာပါပဲဟယ်"
မခင်မေအေးကို နဲနဲကုန်းခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်ကနေ အဖုတ်ကြီးထဲ လီးတစ်ဆုံးထိုးထည့်လိုက်တယ်။
"ဒီတိုင်း တပ်ရက်အနေအထား နဲ့ပဲ ဖြေးဖြေး သွားနော် မပြုတ်စေနဲ့"
"အဲဟယ် ! နင့်သဘော နင်နဲ့ကျမှ ငါလည်းဘာတွေလုပ်ပေးနေရမှန်းမသိတော့ဘူး"
မီးဖိုချောင်က ိုမခင်မေအေးအဖုတ်ထဲ လီးတပ်ရက်အနေအထားအတိုင်း
ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့လိုက်သွားတယ်။ မီးဖိုပေါ်ကအိုးကနေ ပန်းကန်ထဲကို ပဲပြုတ် ထည့်နေတုန်း ဆောင့်လိုးပစ်တော့
"ဖြေးဖြေးလုပ်ဟဲ့ ပဲစေ့တွေ အပြင်ဖိတ်စင်ကုန်ပြီ"
"ဟီးဟီး...ဟုတ် အမ"
ဆီ ဆား ဟင်းချိုထည့်သုပ်နေရင်းလည်းလိုး ရေနွေးခပ်ရင်းလည်းလိုးနဲ့ အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးတော့ ငစိုးနောက်တစ်ချီပြီးသွားပြန်တယ်။ နှစ်ယောက်သားအိမ်အောက်ကို ဆင်းလာပြီး အောက်ရောက်တော့ နောက်ဆုံးတစ်ချီပါလို့ဈေးဆစ်ပြီး ဦးသိန်းဆောင်ကိုမြင်နေရတဲ့ ခြံစည်းရိုးနားက ခြုံကွယ်မှာကုန်ခိုင်းလိုက်တယ်။ မီးဖိုဘေးက ဦးသိန်းဆောင်ကိုကြည့်နေရင်းနဲ့ သူ့မိ်န်းမ နို့ကြီးတွေဆွဲကာ လိုးနေရင်း နဲ့ ခဏအကြာ အဖုတ်ထဲ သုတ်ရည်တွေပန်းကာ ပြီးသွားတော့တယ်။
မခင်မေအေး ကဦးသိန်းဆောင်ဆီကိုထွက်သွားတော့ ဟိုကောင်တွေနဲ့ဆုံဖို့ ချိန်ထားတဲ့နေရာသွားရင် ကောင်းမလားစဉ်းစားတယ်။ ဟိုကောင်တွေက တစ်နေရာမရရင် တစ်နေရာမှာ ရအောင်ခိုးမှာပဲ။ သိပ်လည်းစားချင်စိတ်မရှိတော့သလို ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်လို့ အိမ်ပြန်ပြီးပဲအိပ်နေလိုက်တော့တယ်။
နောက်နေ့ ကြားရတဲ့သတင်းတွေက~~
ညက ဦးသိန်းဆောင်ကြက်ခြံမှာ ဘယ်သူမှကြက်ရအောင် မခိုးနိူင်ခဲ့ပါဘူးတဲ့
ရဲအောင်က မေသူကိုခိုးပြေးပါသတဲ့
မင်းဦးကလည်း မိန်းမခိုးတယ်လို့ကြားရတယ်
ထူးဆန်းတာက
သူခိုးသွားတာ သူ့ရည်းစားမဟုတ်ပဲ ရည်းစားရဲ့အမေပါတဲ့
ပိုထူးဆန်းတာက
သူ့ရည်းစား ငုဝါကလည်း သူ့ဦးလေးနောက်ကိုခိုးရာလိုက်သွားပါသတဲ့
ကြားရတာတော့ ဦးလေးကခိုးတာ မဟုတ်ပဲ မင်းဦးရည်းစားကသာ သူ့ဦးလေးကိုခိုးတာဆိုပဲ။
ဒီနှစ်တန်ဆောင်တိုင်မှာ ကြားရသမျှအထူးအဆန်းတွေချည်း။ ငစိုးလည်း မလုပ်သင့်ပေမယ့် လုပ်ချင်ခဲ့တဲ့ဆန္ဒကို လုပ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ ဒီနှစ် တန်ဆောင်တိုင်ညလေးကို မေ့နိူင်မည် မဟုတ်တော့~~~
ပြီးပါပြီ။
Zawgyi fonts
.....
မူရင္းဆရာအားCRDပါခင္ဗ္#crd
**** တႏ္ေဆာင္တိုင္ည **** ( စ / ဆုံး )
=============
( Ko Yoe )
ညေနကတၫ္းက ညစာအၾတက္ထမင္းကို တ၀တ်ပဲစားထားၿပီးၿပီ။ ဒီေန႔ သိႏ္းေဆာင္ ၾကက္်ခံမြာေစာင့္အိပ္မြ်ဖစ္မယ္။ သူ႔ျရာက ေကာင္ေၾတအေၾကာင္းကို သိႏ္းေဆာင္ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ တႏ္ေဆာင္တိုင္ည အၾတက္ ျရာကကာလသားေကာင္ေလးေၾတရဲ႕ ပစ္မြတ္က သူ႔ရဲ႕ၾကက္်ခံ ်ဖစ္ေနမယ္ဆိုတာ ေ်မႀကီးလက္ခတ္မႀလဲ။
ေနာက္ေန႔မြ ၾကက္ခးိုတဲ့လူေၾတကို သိလို႔အေရးယူေပးပါ ၾသားေ်ပာလို႔မရဘူး။ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညမြာ ေ႐ႊေျင အဖိုးတႏ္ပစၥၫ္းမဟုတ္ပဲ အေသးအမႊားခိုးတာေလာက္နဲ႔ေတာ့ ထံုးတမ္းအစၪ္အလာပဲဆိုၿပီး အေရးယူေလ့မ႐ြိဘူး။
ျရာထဲမြာလၫ္း ဧၫ့္လာရင္ေၾကၽးေျမးဖို႔ ဟင္းမ႐ြိတဲ့အခါ ခ္က္စားဖို႔တစ္ႏိူင္တစ္ပိုင္ ၾကက္ေျမးၾကပါတယ္။ ျရာထဲမြာ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညၿပီးရင္ ၾကက္မေပ္ာက္တဲ့အိမ္ဆိုတာ မ႐ြိသေလာက္ပဲ။ ကို႔ယ္အိမ္ကၾကက္သူခိုး သူ႔အိမ္ကၾကက္ကိုယ္ခိုးနဲ႔ ပတ္ခ္ာလၫ္ေနတယ္။ သိႏ္းေဆာင္တို႔ျရာမြာ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညဆိုတာ ၾကက္ခိုးကိုခိုးရမယ္လို႔ အစၪ္အလာ်ဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။
သိႏ္းေဆာင္ ရဲ႕်ကက္်ခံမြာ ၾကက္ဖေရာ ၾကက္မေရာ စုစုေပါင္းဆို ၅၆၈ေကာင္႐ြိတယ္။ ၾကက္ဥ ေၾတကို ၿမိဳ႕ေပၚကေစ္းမြာ တစ္ပတ္တစ္ခါ ေဖာက္သၫ္ေစ္းနဲ႔ၾသားၾသင္းေလ့႐ြိတယ္။ သူ႔ၾကက္်ခံမြာ ဟိုဘက္ျရာကေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို အလုပ္သမားခႏ္႔ထားပါတယ္။ ျရာခဏ်ပႏ္ခ္င္တယ္ဆိုလို႔ မေန႔ကတၫ္းက လႊတ္လိုက္ရတာပင္။
နဲနဲေမြာင္လာေတာ့ ေန႔ခင္းကတၫ္းက ်ပင္ဆင္ထားတဲ့ပစၥၫ္းေၾတယူၿပီး ၾကက္်ခံကိုၾသားဖို႔်ပင္ရတယ္။ ပစၥၫ္းဆိုလို႔ ေၾထေၾထထူးထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလာက္ေလးျခတစ္လက္၊ ေလာက္စာလံုးထၫ့္ထားတဲ့ၾလယ္အိတ္နဲ႔ ဒီေန႔မြဓာတ္ခဲအသစ္လဲထားတဲ့ ငါးဆစ္ထိုး ဓာတ္မီးတစ္လက္ပါ။ အဲ တစ္ညလံုး မအိပ္ပဲေစာင့္ရမြာဆိုေတာ့ ေအာင္ဘုဆိုင္ကႀဆဲလာတဲ့ ဆႏ္အရက္တစ္လံုးနဲ႔ မိႏ္းမ်ပင္ေပးထားတဲ့ ငါးရံ႕ေ်ခာက္ဖုတ္ ပနး္ကႏ္ကလၫ္း မပါမ်ဖစ္ေပါ့။
"မိႏ္းမေရ •• အခႏ္းထဲ က ဖက္ၾကမ္းေဆးလိပ္စၫ္းနဲ႔ မီ်ခစ္ေရာေပးပါဦးဟ"
"လာၿပီ ကိုသိႏ္းေဆာင္ ေတာ္ ညက္ရင္ အဖႏ္ရၫ္နဲ႔်မၫ္းဖို႔ ပဲ်ပဳတ္အိုး်ပင္ေနလို႔ ခဏ"
"ေရာ့ •••ဘာလိုေသးလဲ ေတာ္ တစ္ခုခုလိုရင္က္ဳပ္ကို ေအာ္ေခၚလိုက္ က္ဳပ္ယူလာေပးမယ္"
"ငါ့မိႏ္းမကို အဲဒီလိုအလိုက္သိတတ္ၾလႏ္းလို႔ ခ္စ္ေနရတာ ဒီညေတာ့ ညစာငတ္ပါၿပီ"
"ဟမ္! ေတာ္ ေစာနကပဲ စာၿပီးၿပီေလ ်ပႏ္ဆာလာလို႔လား"
"မိႏ္းမကလဲ အဲဒီညစာမဟုတ္ဘူးေလၾကာ ဟဲဟဲ"
တဟဲဟဲ လုပ္ရင္း သူ႔မိႏ္းမ ေပါင္်ကားကို မ္က္စပစ္်ပတယ္။ မိႏ္းမက ပင္ကိုယ္ ကကို အ႐ြက္အေၾကာက္ႀကီးၿပီး ရတာလၫ္းသိပ္မၾကာေသးေတာ့ မ္က္ႏြာႀကီးနီရဲလာၿပီး
"ေတာ္ ေနာ္ ကေလးကလားေၾတ လာေ်ပာမေနနဲ႔ ေတာ္မ႐ြက္ေပမယ့္ က္ဳပ္႐ြက္တယ္"
သိႏ္းေဆာင္က တဟဲဟဲရယ္ရင္း ယူစရာ႐ြိတာယူၿပီး ၾကက္်ခံဘက္ကို ၾထက္လာခဲ့တယ္~~~
သိႏ္းေဆာင္ရဲ႕ၾကက္်ခံက အိမ္နဲ႔်ခံ်ခင္းကပ္ရက္ေဆာက္ထားတာ်ဖစ္သၫ္။ အိမ္်ခံ၀င္းက မလံုေသာ္လၫ္း ၾကက္်ခံကိုေတာ့ သံဆူးႀကိဳးေၾတနဲ႔လံု်ခံဳေအာင္ေဆာက္ထားတာပဲ ။ ဒါမယ့္မရ ျရာကေကာင္ေၾတက ရေအာင္၀င္ခိုးသၫ္။ မႏြစ္ကမေစာင့္လိုက္မိလို႔ 15ေကာင္ေလာက္ပါၾသားတယ္ ဘယ္ႏြစ္ၿဖဲ႔ေတာင္၀င္ခိုးၾသားလဲမသိဘူး။
ေလးျခပါတယ္ဆိုေသာ္လၫ္း မြႏ္ေအာင္ေတာ့ပစ္လို႔မရဘူး။ လူရိပ္်မင္ရင္ အေစာင့္႐ြိေၾကာင္းသိေအာင္ ေ်ခာက္လြႏ္႔ရံုေလာက္သာပစ္ရတယ္။ၾကက္်ခံေရာက္ေတာ့ ထင္းေ်ခာက္ေၾတစုၿပီး ပါလာတဲ့မီး်ခစ္နဲ႔ မီးအရင္ ဖို ရတယ္ ညဆိုနဲနဲေအးလာၿပီေလ။
မီးဖိုေဘးမြာ ပါလာတဲ့အရက္ေလးေသာက္ အ်မၫ္းေလးစားရင္း သိႏ္းေဆာင္ စၪ္းစားခႏ္း၀င္ေနမိတယ္။အိမ္မြာ ခင္ေမေအးတစ္ေယာက္ထဲ အိပ္ရတာေၾကာက္ေနမလားမသိဘူး။ သူလဲမတတ္သာလို႔သာလာေစာင့့္ရတာ ရခါစပူပူေႏျးေႏျး မိႏ္းမနဲ႔ ၿခဲအိပ္်ခင္တာမဟုတ္။ ညအိပ္ခ္ိႏ္ေလးပဲဟိုဒင္း လုပ္ရတာမဟုတ္လား။
ၿမိဳ႕ကအသိတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေန႔ညအခ္ိႏ္မေျရးပဲ စိတ္လာတဲ့အခ္ိႏ္ထလိုးပစ္တယ္ လို႔ေ်ပာဖူးတယ္။ ျရာမြာေတာ့ ေန႔ခင္းဘက္သူ႔အလုပ္ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္စီလုပ္ရင္း ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးမြသာ ေမြာင္ေမြာင္မဲမဲထဲမြာ အာ၀ါဟ ၀ိ၀ါဟရတာ်ဖစ္သၫ္။သူ႔မိႏ္းမခင္ေမေအးက အ႐ြက္အေၾကာက္ႀကီးေတာ့ပိုဆိုးသၫ္ မီးမိြႏ္မိြႏ္ေလးေတာင္ၾထႏ္းလို႔မရ။
တကယ္ေတာ့ သိႏ္းေဆာင္ အသက္ေလးဆယ္ေက္ာ္ လူပ္ိဳသိုးႀကီး်ဖစ္မြအိမ္ေထာင္က္ခဲ့တာပင္။မိႏ္းမ ခင္ေမေအးက အသက္34 ႏြစ္ထဲမြာ်ဖစ္ၿပီး သူ႔ထက္5ႏြစ္ေက္ာ္ေက္ာ္ေလာက္ငယ္တယ္။ ခင္ေမေအး အပ္ိဳႀကီး်ဖစ္ေနတာ ႀကိဳက္တဲ့သူမ႐ြိလို႔ေတာ့မဟုတ္ ။ ႐ုပ္ကလၫ္း ႐ုပ္႐ြင္မင္းသမီး ပနး္်ဖဴနဲ႔ တူတယ္လို႔ ျရာထဲမြာေ်ပာၾကသလို ေတာသူေပမယ့္ အလုပ္ၾကမ္းမလုပ္ရပဲ အိမ္ထဲမြာပဲ အ်မဲတမ္း ရက္ကႏ္းရက္ေနတာဆိုေတာ့ ေနမထိတဲ့အသားက ်ဖဴေျဖးေနတာ။ ပင္ကိုယ္က်ဖဴတာလၫ္းပါတာေပါ့ေလ။ေခါတ္လူေၾတ စကားနဲ႔ဆို အဆစ္အေပါက္ကလၫ္း
ို ျစႏ္းကိတ္ေနေသးတာကိုလား
ဒီျရာတင္မက ျရာနီး်ခံဳစပ္မြာပါ ခင္ေမေအးကို အေသရရ အ႐ြင္ရရဆိုတဲ့လူေၾတက နဲမြမနဲပဲ။ ဒါမယ့္ အနားေတာင္မကပ္ႏိူင္ၾကဘူး သမီးထိရင္ ဓားၾကၫ့္ဆိုတဲ့ သူ႔အေဖ တပ္ၾထက္လူၾကမ္းႀကီးကိုေၾကာက္ၾကရတယ္ေလ။ သိႏ္းေဆာင္က သာ ေခါင္ကိုကိုင္ၿပီးသူ႔အေဖ တပ္ၾထက္ႀကီးကို အပီေပါင္းကာ ႀကံဖႏ္ခဲ့ရတာေလ။ ကိုယ္တိုင္ေတာင္မေသာက္ရက္တဲ့ ၿမိဳ႕ကအရက္နီေၾတကို သူ႔အေဖႀကီးဆီ ဆက္သခဲ့ရတာလၫ္းနဲမြမနဲပဲ။ သ့ူအေဖက ဒီေကာင္မဆိုးဘူး လူႀကီးကိုလူႀကီးမြႏ္းသိတတ္တယ္ လူ႐ိုးေလး လို႔ဆိုတဲ့အခ္ိႏ္ေရာက္မြ
နားေဖာက္ခဲ့ရတာကိုလား။ သူ႔အေမကလၫ္း အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ေ်ခေ်ခ်မစ္်မစ္ ႐ြိတဲ့သိႏ္းေဆာင္နဲ႔ သေဘာတူတယ္။ဒီေတာ့ မိဘစကားေ်မ၀ယ္မက္နားေထာင္တဲ့ ခင္ေမေအးဟာ သိႏ္းေဆာင္နဲ႔ အေၾကာင္းပါခဲ့ကာ ခုဆို တစ္လေလာက္ေတာင္႐ြိၿပီေပါ့။
ခင္ေမးေအးနဲ႔ရၿပီးကတၫ္းက သိႏ္းေဆာင္လမ္းေလ္ြာက္ရင္ ကမာၻ မြာနယ္ပယ္အမ္ားႀကီး ခ္ဲ့ၾထင္ႏိူင္ခဲ့တဲ့ စစ္ဘုရင္ႀကီး တစ္ေယာက္လို(အထင္နဲ႔ ရမ္းေ်ပာတာပါ) ရင္ဘတ္ႀကီး ေကာ့ေကာ့ ေကာ့ေကာ့နဲ႔ လမ္းေလ္ြာက္ေတာ့တယ္။ ်မင္တဲ့ လူေၾတကေတာ့ မနာလိုတာေရာ ေသာက္်မင္ကပ္ၾကတာေရာေပါ့ေလ။ သိႏ္းေဆာင္ အရက္ေသာက္ရင္း ေတာင္စၪ္ေရမရ ေၾတးေနမိတယ္။
ၾကက္်ခံအနီးက ်ခံဳပုတ္ၾကယ္မြာ လူ၄ေယာက္ လႈပ္႐ြားေနၾကတယ္။ေ႐ြ႕ဆံုးမြာ႐ြိတဲ့ ရဲေအာင္က ဒူးတစ္ဖက္ေထာက္ကာ မုဆိုးထိုင ္ထိုင္ၿပီး
လက္တစ္ဖက္ေ်မာက္ရင္း ေနာက္က လူေၾတ ကိုၿငိမ္ေနဖို႔ အခ္က္်ပတယ္။ၿပီးေတာ့ေလသံ တိုးတိုးနဲ႔
"ရဲ႕ေဘာ္တို႔ ခံတပ္ကိုေၾတ႔ေနရတယ္ ဒီတိုင္းလႈပ္႐ြားလို႔မရဘူး ငါတို႔လူၿခဲမြ်ဖစ္မယ္"
မင္းဦးက ်ပႏ္ေ်ပာတယ္
"လီးေၾတေ်ပာေနတာလား"
"ရဲေဘာ္တို႔ အမိႏ္႔ကိုနာခံပါ ေယာက္ာ္းေလးႏြစ္ေယာက္ သင့္ေတာ္ရာကို လူၿခဲၾက ေမသူက ငါ့အနားမြာေနခဲ့ အေ်ခအေနမေကာင္းလို႔ တပ္ဆုတ္ရရင္ စုရပ္မြာဆံုမယ္"
ေတာ္ေတာ္ေကာငး္သၫ့္ဗ္ဴဟာမႉး ေမသူကိုက္ေတာ့သူ႔နားမြာေနတဲ့ အဲဒီလို ဆရာလုပ္ၾလႏ္းလို႔လၫ္း အဲေကာင္ကိုၾကၫ့္မရၾကတာ ေနာက္ေနဖင္ကို ပိတ္ကႏ္္ပစ္လိုက္ဖို႔ တာေကာင္းတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မီးဖိုေဘးမြာ ဦးသိႏ္းေဆာင္ကို်မင္ေနရတာမို႔ သူေ်ပာတဲ့အတိုင္း လူစုၿခဲဖို႔လုပ္ၾကတယ္။ သူတို႔ပံုစံက ၾကက္ခိုးမယ့္လူေၾတနဲ႔မတူ ဓားစာခံကို လာကယ္တဲ့ မရိႏ္းတပ္သားေၾတၾကလို႔။
်ကက္်ခံကိုဘယ္နားက ၀င္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ ႐ြာေနရင္းနဲ႔ ဦသိႏ္းေဆာင္အိမ္နား တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းနဲ႔ေရာက္လာတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ အိမ္ဘက္လြမ္းၾကၫ့္ေတာ့ အိမ္ေ႐ြ႕အဖီထုပ္ၿပီးမိုးထားတဲ့ ေအာက္ကၾကပ္ပစ္ ေပၚမြာ လူတစ္ေယာက္ ေစာင္်ခံဳၿပီး ေၾကးေၾကးႀကီးအိပ္ေနတယ္။ ဦးသိႏ္းေဆာင္က ၾကက္်ခံမြာဆိုေတာ့ အိပ္ေနတာ မခင္ေမေအးပဲ်ဖစ္မယ္လို႔ေၾတးရင္း ငစိုးရင္ခုႏ္သလိုလို်ဖစ္လာတယ္။ အိမ္ထဲမြာ မအိပ္ပဲဘာလို႔အိမ္ေ႐ြ႕မြာ လာအိပ္ေနတာပါလိမ့္ ။ ဒါမြမဟုတ္ ဧၫ့္သၫ္တစ္ေယာက္ေယာက္မ္ားလား။ ငစိုးက ေမြာင္ရိပ္ခိုလိုက္ၿပီး အိပ္ေနတဲ့လူကိုအနီးကပ္ေခ္ာင္းၾကၫ့္ေနသၫ္။ ေခါင္း်မီး်ခံဳ ထားလို႔ဘယ္သူမြႏ္းေသခ္ာမသိတာေတာင္မြ မခင္ေမေအးပဲ်ဖစ္မယ္ဆိုၿပီး ရင္ကတဒိတ္ဒိတ္ခုႏ္လာတယ္။
သူတို႔ကာလသားေၾတ အပ္ိဳႀကီးဘ၀တုႏ္းက ေမ္ြာ္မြႏ္းၿစဲလမ္းခဲ့ရတဲ့ မခင္ေမေအးမ္က္ႏြာကိုတစ္ခါေလာက္ေတာ့ အနီးကပ္ၾကၫ့္ၿပီး နမ္းဖူးခ္င္မိသၫ္။ ငစိုးေ်ခသံလံုလံု နဲ႔အိပ္ေနတဲ့လူနားကပ္ၾသားလိုက္တယ္။ ေခါင္းၿမီး်ခံဳးထားတဲ့ေစာင္ကို မ္က္ႏြာ်မင္ရရံုအသာႀဆဲလြပ္ၾကၫ့္တယ္။ ငစိုးတို႔ရဲ႕ အ်မဲမြႏ္းၿပီး တိုက္ခဲ့ရတဲ့ အိမ္မက္ထဲကမင္းသမီးႀကီး မခင္ေမေအးပါပဲ။
လေရာင္ေအာက္မြာ ၿစဲလႏ္းခဲ့ရတဲ့ မခင္ေမေအးရဲ႕မ္က္ႏြာကို ်မင္ေနရေတာ့ နမ္းၾကၫ့္ခ္င္စိတ္ေၾတ ထိႏ္းမရပဲ ပါးတစ္ဖက္ကို ခပ္ျဖျဖနမ္းၾကၫ့္မိတယ္။ နမ္းဖူးခဲ့သမ္ြ ဒီတစ္ခါအရသာအ႐ြိဆံုးပဲ နမ္းခ္င္ေနတဲ့သူမို႔လားမသ္ိဘူး။ ေနာက္ပါးတစ္ဖက္ကိုလၫ္း အသားေလးနမ္းလိုက္တယ္။ နိုးၾသားမြာလၫ္း ေၾကာက္ရေသးတာ ေနာက္ နဖူး်ပင္ ေ်ပာင္ေ်ပာင္ေလး။ ႏႈတ္ခမ္းခ္င္းလၫ္း အသာအယာ တို႔ထိလိုက္တယ္။ဒီေလာက္ေလးလုပ္ျခင့္ရတာေတာင္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးေပါက္ၾထက္မတတ္ ရင္ခုႏ္သံ ေၾတ်မႏ္ေနတယ္။
ေစာင္ကို်ပႏ္အုပ္ထားခဲ့ၿပီး အသံမၾထက္ေအာင္အသာေလး်ပႏ္လြၫ့္လာခဲ့တယ္။ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားက ်ခံဳၾကယ္ကေန ်ကက္်ခံကိုေခ္ာင္းၾကၫ့္ေနမိတယ္။ ဦးသိႏ္းေဆာင္က ၾကက္်ခံကို ဓာတ္မီးတစ္လက္နဲ႔ လြၫ့္ပတ္ၾကၫ့္ၿပီး မီးဖိုးနားမြာ ်ပႏ္ထိုင္ေန်ပႏ္တယ္။ဟိုေကာင္ေၾတ ဘယ္နားေရာက္ေနလၫ္းမသိဘူး ဒီပံုစံနဲ႔ေတာ့ ခိုးဖို႔ၾလယ္မယ္မထင္။ငစိုးလၫ္း ဒီနားကျခာသင့္ၿပီ။ ငစိုး ခ္ီတံုခ္တံု်ဖစ္ေနတယ္ ။ ဒီလိုအေ်ခအေနက ေနာက္မႀကံဳႏူိင္ေတာ့ လက္လႊတ္ရမြာ ႏြေ်မာေနတယ္။
မခင္ေမေအး အိပ္ေနတဲ့အနားကို ငစိုးအသာေလး်ပႏ္ကပ္လာတယ္။ေစာင္ေလး်ပႏ္ျခာတယ္ ။ေအးတာေတာင္အေႏျးထၫ္၀တ္မထားဘူး။လက္ေမာင္သား အိအိေၾတကိုနမ္းေနမိတယ္။ တ်ဖၫ္း်ဖၫ္းေလ္ြာၿပီး လက္ဖမိုးအထိ နမ္းလာတယ္။ေစာင္ကို ်ပႏ္ဖံုးၿပီး ေ်ခရင္းဘက္ကေန ေစာင္ကို်ပႏ္မကာ ေခါင္းထိုး၀င္လိုက္တယ္။ ေ်ပေလ္ာ့ေနတဲ့ထဘီကို ေအာက္ေလးနဲနဲေလ္ြာၿပီး ေပါင္သားေၾတကိုနမ္းေနတယ္။ အဖုတ္ေနရာၾသားစမ္းေတာ့ အေမႊးထူထူေၾတေပၚလက္ေရာက္တယ္ အၾတင္းခံ၀တ္မထားဘူးပဲ အေမႊးေၾတကို ခပ္ျရျရကေလး ကိုင္ကစားေနမိတယ္။
"ကိုသိႏ္းေဆာင္ ေတာ္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
မခင္ေမေအးႏိုးလာေတာ့ ငစိုးေခါင္းနပႏ္းႀကီးၾသားတယ္။
"ေတာ့္ကို ေရေႏျးၿပဲလာပို႔ဖို႔ ပဲ်ပဳတ္တာေစာင့္ရင္း အိပ္ေပ္ာ္ အု အု႔ အ"
ငစိုးလၫ္း မထူးေတာ့တဲ့အတူတူ ေစာင္ထဲကေနအထက္တက္ၿပီး မခင္ေမေအး ႏႈတ္ခမ္းေၾတကို သူစကားေ်ပာေနတုႏ္း ဆဲျစဳပ္နမ္းပစ္တယ္။
အု ႁျပတ္ ႁျပတ္ အု အင့္ အင့္ အ
မခင္ေမေအးက ငစိုးကိုယ္ႀကီးကို ၾတႏ္းရင္း ေစာင္ကို ႀဆဲလြပ္ပစ္တယ္။
"ဟင္ နင္ ... နင္.. ကိုသိႏ္းေဆာင္မဟုတ္ဘူး ငစိုး ငစိုး"
ခင္ေမေအး ထင္ေတာ့ထင္တယ္ ပါးစပ္ခ္င္းေတ့စုပ္ကတၫ္းက ကိုသိႏ္းေဆာင္က ဒါမ္ိဳးမလုပ္ဖူးဘူး ပါးတို႔ နဖူးတို႔ပဲနမ္းတာ ခုေတာ့ ၇ျာေ်မာက္ပိုင္းက ေကာင္ေလး်ဖစ္ေနတယ္။
"မခင္ေမေအးရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ ဘယ္လိုမြမေနႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ ၾကၽႏ္ေတာ္ မခင္ေမေအးကို ဘာမြမလုပ္ပါဘူး နမ္းရံုပဲ နမ္းျခင့္်ပဳပါေနာ္"
"မလိုခ္င္ဘူး မလိုဘူး နင္ခုၾထက္ၾသား ငါကိုသိႏ္းေဆာင္ကို ေအာ္ေခၚ ျအတ္ အင့္ ႁျပတ္ႁျပတ္ အုအု"
ငစိုး ႏႈတ္ခမ္းေၾတကို မၾလတ္တမ္း ႀဆဲစုပ္ရင္း လက္တစ္ဖက္က အဖုတ္ႀကီးကို ခပ္်မႏ္်မႏ္ ျပတ္ေပးေနတယ္။
"အင့္ ...အဟင့္ ..ဟင့္ ..ငါကလင္႐ြိမိႏ္းမဟဲ့ နင္ ကာေမသု ကံထိုက္မယ္ ဟင့္ ဟင့္ နင္အၾတက္လၫ္းမေကာင္း ဘူး ငါလၫ္း ေဖာတ္်ပႏ္တဲ့မိႏ္းမယုတ္ မ်ဖစ္ခ္ငၻဴး့ အဟင့္ ..အဟင့္.. ဟင့္ အီး.. .ဟီး..."
မခင္ေမေအး ပါး်ပင္မြာ မ္က္ရၫ္ေၾတ က္လာတာကို လေရာင္မြာ်မင္ေနရတယ္။ ပါး်ပင္ေပၚက မ္က္ရၫ္စေၾတကို ငစိုး ႏႈတ္ခမ္းေၾတနဲ႔ တို႔ထိ သုတ္ေပးရင္း
"ၾကၽႏ္ေတာ္လၫ္း ခုလိုအေ်ခအေနႀကံဳလာေတာ့ မေနႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ မခင္ေမေအးရယ္ အရင္ကတၫ္းက မခင္ေမေအးကို ႀကိတ္ၿပီးၿစဲလႏ္းေနခဲ့ရတာပါ မပိုင္ဆိုင္ႏိူင္မြႏ္းသိေပမယ့္ ေယာက္္ားရၾသားေတာ့ ၾကၽႏ္ေတာ့္မြာ ႐ူးမတတ္ေအာင္ခံစားခဲ့ရတာပါ"
(ၾကာၾကက္ေၾတ ငိငိ)
ငစိုးက မခင္ေမေအးနဲ႔ ပါးခ္င္းကပ္ရင္း တိုးတိုးေလးေ်ပာေနတာ်ဖစ္သၫ္။လက္ကိုလၫ္းအနားမေပး တစ္ဖက္က ေစာက္ေစ့ ထိပ္ေလးကို ျပတ္ေခ္ေပးေနသလို တစ္ဖက္က မခင္ေမေအးကိုဖက္ထားရင္း ႏို႔အံုႀကီးကို မြီသေလာက္ အက္ႌေပၚကေန ျပတ္ေပးေနတာ။မခင္ေမေအးက ်ငင္းဆႏ္ေနေပမယ့္ အရမ္းႀကီးေတာ့မ႐ုႏ္း။
"ဟင့္ ... အဟင့္... ငါကနင့္အမအျရယ္ေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဟဲ့ နင့္အေဒၚအျရယ္ေလာက္႐ြိေနၿပီ နင္ ကိုယ္နဲ႔ျရယ္တူေၾတ ၾသားႀကိဳက္ပါလား အဟင့္ အင့္ အင့္ .... အ..အား.."
"အခ္စ္က ကိုယ္ ်ဖစ္ေစခ္င္သလိုခိုင္းလို႔မြမရတာ ခုလၫ္း ကိုခ္စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အားရပါးရ စိတ္ႀကိဳက္ ေျပ႔ဖက္နမ္း႐ႈပ္ျခင့္်ပဳပါေနာ္ ၾလႏ္ၾလႏ္က္ဴးက္ဴး ဘာမြမလုပ္ဘူးလို႔ကတိေပးပါတယ္ အုပ္ခ္ဳပ္ေရးမႉးအိမ္တိုင္လၫ္းအ်ပစ္ဒဏ္ကို ခံပါ့မယ္ ေနာက္ဆံုးဆနၵေလးကိုေတာ့လိုက္ေလ္ာေပးပါေနာ္ ေနာ္... မခင္ေမေအး"
ခင္ေမေအးမြာ ဘာလုပ္ရမြႏ္းမသိပဲ စိတ္႐ႈပ္ေနေလသၫ္~~
ငစိုးက စကားတၾတတ္ၾတတ္ ေ်ပာရင္း မခင္ေမေအးရဲ႕ လၫ္တိုင္ေလးေၾတ ဂုတ္သားေၾတကို တရစမ္နမ္းေနေတာ့တယ္။
"ငစိုးရယ္....ငါ့ေမာင္ကလိမၼာပါတယ္ေနာ္ ကိုသိႏ္းေဆာင္ေရာက္လာရင္ ငါတို႔ႏြစ္ေယာက္လံုးကို သတ္မြာဟ"
"လိမၼာဘူးဗ္ာ ဒီညေသခ္င္လၫ္းေသပေစေတာ့ မထိနး္ႏိူင္ေတာ့ဘူးဗ္"
ငစိုးက ေ်ပာရင္းဆိုရင္း ေအာက္ကိုေလ္ြာဆင္းၿပီး မခင္ေမေအးရဲ႕ ေပါင္ႏြစ္ဖက္ကို ်ဖဲကာ ၾဆေပးထားလို႔အရၫ္ေၾတစို႔ေနတဲ့ အဖုတ္ႀကီးကို လ္ြာနဲ႔တစ္ခ္က္အားရပါးရလ္က္ပလိုက္တယ္။မခင္ေမေအးက ၾတႏ္႔႔ခနဲတစ္ခ္က္်ဖစ္ၾသားၿပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကိုေစ့ကာ အဖုတ္ႀကီးကို လက္နဲ႔အုပ္ထားရင္း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ္တာလ ဲငစိုးရယ္ ငါ့ကိုငရဲမေပးပါနဲ႔ "
ငစိုးက ဘာမြမေ်ပာပဲ ေပါင္ေၾတ်ပႏ္်ဖဲကာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး အဖုတ္ကို ်ပႏ္လ္က္ေန်ပႏ္တယ္။မခင္ေမေအးက သူ႔ေပါင္ၾကားက ငစိုးေခါင္းကို အတင္းၾတႏ္းရင္း
"အ..အဟင့္.. မလုပ္ပါနဲ႔ ငါ့ေမာင္ရယ္ အား....အ..အ..ဘုႏ္းေၾတနိမ့္ကုႏ္ပါ့မယ္ၾကယ္ အင့္..အ..အား..အ.အဟင့္"
ငစိုးက ေစာက္စိ ေနရာကို လ္ြာနဲ႔ရမ္း႐ြာရင္း ေၾတ႔ေတာ့ လ္ြာဖ္ားနဲ႔ထိုးေကာ္လိုက္ အစိက္ုႀဆဲစုပ္လိုက္လုပ္ေနတယ္။
"အဟင့္..ဟင့္.အ..ငစိုးရယ္ အ...အ..အား...ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး..အား..အ..ဘယ္လိုေၾတလုပ္ေနတာလဲ..အဟင့္..အ..အား.."
မခင္ေမေအးက လူးၾလႏ္းေကာ့ပ္ံ ေနၿပီး ပက္လက္အေနအထားကေန ေဘးေတေစာင္း်ဖစ္ၾသားၿပီး ငစိုးဆံပင္ေၾတ ႀဆဲကိုင္ကာ ေပါင္ႏြစ္လံုးၾကားမြာ အတင္းညႇပ္ထားလို႔ ငစိုးလႈပ္မရေတာ့ဘူး။
"အမ! အမ ေပါင္ေၾတအတင္းညႇစ္မထားနဲ႔ ၾကၽႏ္ေတာ္ လႈပ္မရေတာ့ဘူး"
နဲနဲေလ္ြာ့ေပးေတာ့မြ လ္ြာကို ေစာက္ဖုတ္ထဲ ၀င္သေလာက္ထိုးထၫ့္ေမႊေႏြာက္ရင္း အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေၾတကို ႀဆဲစုပ္လိုက္ ၾသားနဲ႔ ခပ္ျဖျဖကိုက္လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ မခင္ေမေအးက ေကာ့လႏ္ၿပီး ေဘးတေစာင္းကေန ေမြာက္ခံု်ဖစ္ၾသားလို႔ ငစိုးမ္က္ႏြာက ေစာက္ဖုတ္ေအာက္တၫ့္တၫ့္ေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း အားရပါးရ ဂ္ာေပးေနတုႏ္း
"အင္း... ဟင့္..အား..ငစိုး..ဖယ္..ဖယ္..ဖယ္ေတာ့..ငါေသးၾထက္ေတာ့မယ္..အား...အ..အ..ငါ..အ..ေသးအရမ့္းေပါက္ခ္င္ေနၿပီ..ဟင့့္..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ေ်ပာရင္းဆိုရင္း မခင္ေမေအးက ၾထႏ္႔ၾထႏ္႔လူးကာ တဆတ္ဆတ္တုႏ္ရင္း ငစိုးပါးစပ္ထဲကို အရၫ္ေၾတ ဒလေဟာ၀င္လာတယ္။ ႐ုႏ္းေနေပမယ့္ ငစိုးက ထမရေအာင္တင္ပါးေၾတကို ႀဆဲကိုင္ထားလို႔ ေသးေၾတက ငစိုးမ္က္ႏြာေပၚကို တ်ဖႏ္း ်ဖႏ္း ပႏ္းမိေနတယ္။ အရၫ္ေၾတေရာ ေသးေၾတပါ ပါးစပ္ထဲေရာကုႏ္ၿပီး တစ္ခ္ိဳ့တစ္၀က္ ၀င္ကုႏ္ကာ က္ႏ္တာကိုေၾထးထုတ္လိုက္ရတယ္။
"အဟင့္..အီး..ဟီး..နင့္ကိုေ်ပာပါတယ္မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ အဟင့္ ..အင့္..၀င့္..ဟင့္..ခုေတာ့ ေသးေၾတပႏ္းမိၿပီ..အဟင္...ငါေတာ့ ငရဲေၾတႀကီးေတာမြာပဲ..အဟင့္..ဟင္..ဟင္..."
"ငရဲမႀကီးပါဘူး မမရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ကလိုလိုခ္င္ခ္င္လုပ္ေပးတာပဲ ၿပီးေတာ့ၾကၽႏ္ေတာ္က အငယ္ မမက အသက္ႀကီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံႀကီးနဲ႔ဗလံုးဗေၾထးေ်ပာ ရင္း ေ်မ်ပင္ကိုဆင္းကာ ထမိႏ္်ပင္၀တ္ေနတယ္။ေစာနတုႏ္းကသာ ဏြာေစာနဲ႔မို႔သတိမထားမိတာ မခင္ေမေအး ေအာ္ညၫ္းသံက ေတာ္ေတာ္က္ယ္တယ္။ အိမ္က ျရာျစႏ္ခပ္လြႏ္းလြႏ္းမြာ႐ြိၿပီး ၾကက္်ခံနဲ႔ စၫ္း႐ိုးနဲ႔ အိမ္်ခံ၀င္းကပ္ေနေပမယ့္ ဦးသိႏ္းေဆာင္မီးဖိုေနရာက နဲနဲေ၀းလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္။
ငစိုးက စကားတၾတတ္ၾတတ္ ေ်ပာရင္း မခင္ေမေအးရဲ႕ လၫ္တိုင္ေလးေၾတ ဂုတ္သားေၾတကို တရစမ္နမ္းေနေတာ့တယ္။
"ငစိုးရယ္....ငါ့ေမာင္ကလိမၼာပါတယ္ေနာ္ ကိုသိႏ္းေဆာင္ေရာက္လာရင္ ငါတို႔ႏြစ္ေယာက္လံုးကို သတ္မြာဟ
"လိမၼာဘူးဗ္ာ ဒီညေသခ္င္လၫ္းေသပေစေတာ့ မထိနး္ႏိူင္ေတာ့ဘူးဗ္
ငစိုးက ေ်ပာရင္းဆိုရင္း ေအာက္ကိုေလ္ြာဆင္းၿပီး မခင္ေမေအးရဲ႕ ေပါင္ႏြစ္ဖက္ကို ်ဖဲကာ ၾဆေပးထားလို႔အရၫ္ေၾတစို႔ေနတဲ့ အဖုတ္ႀကီးကို လ္ြာနဲ႔တစ္ခ္က္အားရပါးရလ္က္ပလိုက္တယ္။မခင္ေမေအးက ၾတႏ္႔႔ခနဲတစ္ခ္က္်ဖစ္ၾသားၿပီး ေပါင္ႏြစ္ေခ္ာင္းကိုေစ့ကာ အဖုတ္ႀကီးကို လက္နဲ႔အုပ္ထားရင္း
"အ.. အာ.. ဘာလုပ္တာလ ဲငစိုးရယ္ ငါ့ကိုငရဲမေပးပါနဲ႔ "
ငစိုးက ဘာမြမေ်ပာပဲ ေပါင္ေၾတ်ပႏ္်ဖဲကာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး အဖုတ္ကို ်ပႏ္လ္က္ေန်ပႏ္တယ္။မခင္ေမေအးက သူ႔ေပါင္ၾကားက ငစိုးေခါင္းကို အတင္းၾတႏ္းရင္း
"အ..အဟင့္.. မလုပ္ပါနဲ႔ ငါ့ေမာင္ရယ္ အား....အ..အ..ဘုႏ္းေၾတနိမ့္ကုႏ္ပါ့မယ္ၾကယ္ အင့္..အ..အား..အ.အဟင့္"
ငစိုးက ေစာက္စိ ေနရာကို လ္ြာနဲ႔ရမ္း႐ြာရင္း ေၾတ႔ေတာ့ လ္ြာဖ္ားနဲ႔ထိုးေကာ္လိုက္ အစိက္ုႀဆဲစုပ္လိုက္လုပ္ေနတယ္။
"အဟင့္..ဟင့္.အ..ငစိုးရယ္ အ...အ..အား...ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး..အား..အ..ဘယ္လိုေၾတလုပ္ေနတာလဲ..အဟင့္..အ..အား.."
မခင္ေမေအးက လူးၾလႏ္းေကာ့ပ္ံ ေနၿပီး ပက္လက္အေနအထားကေန ေဘးေတေစာင္း်ဖစ္ၾသားၿပီး ငစိုးဆံပင္ေၾတ ႀဆဲကိုင္ကာ ေပါင္ႏြစ္လံုးၾကားမြာ အတင္းညႇပ္ထားလို႔ ငစိုးလႈပ္မရေတာ့ဘူး။
"အမ! အမ ေပါင္ေၾတအတင္းညႇစ္မထားနဲ႔ ၾကၽႏ္ေတာ္ လႈပ္မရေတာ့ဘူး"
နဲနဲေလ္ြာ့ေပးေတာ့မြ လ္ြာကို ေစာက္ဖုတ္ထဲ ၀င္သေလာက္ထိုးထၫ့္ေမႊေႏြာက္ရင္း အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေၾတကို ႀဆဲစုပ္လိုက္ ၾသားနဲ႔ ခပ္ျဖျဖကိုက္လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ မခင္ေမေအးက ေကာ့လႏ္ၿပီး ေဘးတေစာင္းကေန ေမြာက္ခံု်ဖစ္ၾသားလို႔ ငစိုးမ္က္ႏြာက ေစာက္ဖုတ္ေအာက္တၫ့္တၫ့္ေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း အားရပါးရ ဂ္ာေပးေနတုႏ္း
"အင္း... ဟင့္..အား..ငစိုး..ဖယ္..ဖယ္..ဖယ္ေတာ့..ငါေသးၾထက္ေတာ့မယ္..အား...အ..အ..ငါ..အ..ေသးအရမ့္းေပါက္ခ္င္ေနၿပီ..ဟင့့္..အား..အ.အ..အား..အား.အား....."
ေ်ပာရင္းဆိုရင္း မခင္ေမေအးက ၾထႏ္႔ၾထႏ္႔လူးကာ တဆတ္ဆတ္တုႏ္ရင္း ငစိုးပါးစပ္ထဲကို အရၫ္ေၾတ ဒလေဟာ၀င္လာတယ္။ ႐ုႏ္းေနေပမယ့္ ငစိုးက ထမရေအာင္တင္ပါးေၾတကို ႀဆဲကိုင္ထားလို႔ ေသးေၾတက ငစိုးမ္က္ႏြာေပၚကို တ်ဖႏ္း ်ဖႏ္း ပႏ္းမိေနတယ္။ အရၫ္ေၾတေရာ ေသးေၾတပါ ပါးစပ္ထဲေရာကုႏ္ၿပီး တစ္ခ္ိဳ့တစ္၀က္ ၀င္ကုႏ္ကာ က္ႏ္တာကိုေၾထးထုတ္လိုက္ရတယ္။
"အဟင့္..အီး..ဟီး..နင့္ကိုေ်ပာပါတယ္မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ အဟင့္ ..အင့္..၀င့္..ဟင့္..ခုေတာ့ ေသးေၾတပႏ္းမိၿပီ..အဟင္...ငါေတာ့ ငရဲေၾတႀကီးေတာမြာပဲ..အဟင့္..ဟင္..ဟင္...
"ငရဲမႀကီးပါဘူး မမရယ္ ၾကၽႏ္ေတာ္ကလိုလိုခ္င္ခ္င္လုပ္ေပးတာပဲ ၿပီးေတာ့ၾကၽႏ္ေတာ္က အငယ္ မမက အသက္ႀကီးတဲ့သူပါ"
ငိုသံႀကီးနဲ႔ဗလံုးဗေၾထးေ်ပာ ရင္း ေ်မ်ပင္ကိုဆင္းကာ ထမိႏ္်ပင္၀တ္ေနတယ္။ေစာနတုႏ္းကသာ ဏြာေစာနဲ႔မို႔သတိမထားမိတာ မခင္ေမေအး ေအာ္ညၫ္းသံက ေတာ္ေတာ္က္ယ္တယ္။ အိမ္က ျရာျစႏ္ခပ္လြႏ္းလြႏ္းမြာ႐ြိၿပီး ၾကက္်ခံနဲ႔ စၫ္း႐ိုးနဲ႔ အိမ္်ခံ၀င္းကပ္ေနေပမယ့္ ဦးသိႏ္းေဆာင္မီးဖိုေနရာက နဲနဲေ၀းလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္။
"ၾသား ..ၾသား..ဟိုအိုးထဲမြာ မ္က္ႏြာသစ္ ပလုပ္က္င္းေခ္"
ငစိုးလၫ္း ေရအိုးဆီၾသားကာ ပလုပ္က္င္း မ္က္ႏြာအ်မႏ္သစ္ပလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားအေ်ပးၾသားၿပီး ၾကက္်ခံဘက္ေခ္ာင္းၾကၫ့္ေတာ့ ဦးသိႏ္းေဆာင္က မီးဖိုေဘးမြာ ေဆးလိပ္ျဖာရင္း အရက္ေသာက္ေနတုႏ္း။ ငစိုးလၫ္း မခင္ေမေအးဆီ အ်မႏ္်ပႏ္လြၫ့္လာခဲ့တယ္။ ၾကက္ခိုးဖို႔လၫ္း စိတ္မပါေတာ့ ဟိုေကာင္ေၾတလၫ္း ေခါင္းထဲမြာမ႐ြိေတာ့ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ တဏြာစိတ္က ငယ္ထိပ္ေရာက္ေနတာ~~~
ငစိုး်ပႏ္လြၫ့္လာေတာ့ မခင္ေမေအးက အိမ္ေပၚတက္ဖို႔ ေလြကားေ်ခရင္းေရာက္ေနၿပီ။ ငစိုးလၫ္း ေနာင္ကအ်မႏ္ေ်ပးလိုက္ၾသားၿပီး ေလြကား အလယ္ေလာက္မြာလိုက္မီြေတာ့ ေနာက္ကေနႀဆဲဖက္တယ္။ မခင္ေမေအး ကအေပၚေလြကားထစ္မြာေရာက္ေနၿပီး ငစိုးက ေအာက္ေလြကားထစ္မြာပဲ႐ြိေသးေတာ့ ေပါင္တံေၾတပဲဖက္ထားရၿပီး ငစိုးမ္က္ႏြာက မခင္ေမေအးဖင္အိအိ်ကီးေၾတနဲ႔ တၫ့္တၫ့္မြာ်ဖစ္ေနတယ္။
"ငစိုးရယ္... ်ပႏ္ပါေတာ့ဟယ္. ဒီေလာက္ဆိုေၾကနပ္ေတာ့ေပါ့"
"မ်ပႏ္ဘူးဗ္ာ ..အားရေအာင္မြ မနမ္းရေသးတာ ႏို႔ႀကီးေၾတလဲမစို႔ရေသးဘူး ..ႏို႔ေပးစို႔ခိုင္းဦး"
"ငစိုးရယ္ ..နင္နဲ႔ေတာ့ ငါေသခ္င္တာပါပဲဟယ္.."
ငစိုးက ေလြကားႏြစ္ထစ္ ထပ္တက္လိုက္ၿပီး အက္ႌေပၚကေန ႏို႔ေၾတကို ျပတ္ကိုင္ႀဆဲႏြယ္ေနတယ္။
ႁျပတ္..ႁျပတ္..အု.
ႏႈတ္ခမ္းေၾတႀဆဲစုပ္ရင္း လ္ြာကို မခင္ေမေအးပါးစပ္ထဲထိုးထၫ့္ေတာ့ ၾသားေၾတကို ခပ္တင္းတင္းေစ့ထားတယ္။
"ၾသားေၾတကို ေစ့မထားနဲ႔ေလ နဲနဲဟထား"
နားျရက္ႏြားကိုကပ္တာ ခပ္တိုးတိုးေ်ပာရင္း နားျရက္ဖ္ားေလးကို ခပ္ျဖျဖ တစ္ခ္က္ကိုက္လိုက္ေသးတယ္။လ္ြာကိုပါးစပ္ထဲ ထိုးၾသင္းေႁမြကလိေနရင္း လက္က အက္ႌႏိြပ္သီးေၾတႀဆဲ်ဖဳတ္တာ ႏို႔ႏြစ္လံုးကို တစ္လြၫ့္စီကိုင္ႀဆဲကလိေပးေနရင္း ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကလၫ္း ဖင္တံုတံုအိအိေၾတကို ႀဆဲကိုင္လိုက္ ျပတ္သပ္ေပးလိုက္လုပ္ေနတယ္။
"လာ ငစိုး အေပၚၾသားရေအာင္ နင္ငါ့ကို လုပ္ရမြေက္နပ္မယ္ဆိုလၫ္း်မႏ္ ်မႏ္လုပ္ၿပီး်ပႏ္ေတာ့ ဒါမယ့္ဒီကိစၥကိုဘယ္သူ႔မြေလ္ြာက္မေ်ပာပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ ေပးရမယ္"
"ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့ စိတ္ခ္ပါ အမရဲ႕ ၾကၽႏ္ေတာ္က ႏႈတ္လံုပါတယ္"
"ဒီတစ္ခါပဲ ရမယ္ေနာ္ ေနာက္ေန႔ေၾတ ဘယ္ေတာ့မြမရဘူး"
"ဟီးဟီး... ဟုတ္ကဲ့ပါ"
သူတို႔အိပ္ခႏ္းထဲႀဆဲေခၚၾသားၿပီး အိပ္ယာမြာ စႏ္႔စႏ္႔ႀကီး၀င္အိပ္တယ္။ ငစိုးကေ်ခေထာက္ႏြစ္ေခ္ာင္းႀဆဲမကာ ပုခံုးတစ္ဖက္တစ္ခ္က္စီမြာတင္ရင္း ဒစ္ဖူးနဲ႔ အဖုတ္၀မြာေတ့ကာ အမ္ိဳးမ္ိဳးကလိေနတယ္။ လူးၾလႏ္႔ေနတဲ့ မခင္ေမေအးက
" လုပ္မြာဆိုလုပ္ပါေတာ့ငစိုးရယ္ ငါ့ကိုမိ္ဳးမ္ိဳးႏိြပ္စက္မေနပါနဲ႔ "
ငစိုးလဲ ဦးသိႏ္းေဆာင္ေတာင္ အားရေအာင္သိပ္မလုပ္ရေသးတဲ့ မခင္ေမေအးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ထဲကို လီးတစ္ဆံုးထိုးၾသင္းကာ အားကုႏ္ေဆာင့္လိုးေနေတာ့တယ္။ ်ပတင္းေပါက္ရဲ႕မီးေရာင္ေအာက္မြာ ေဆာင့္ခ္က္ေၾတေၾကာင့္ ယမ္းခါေနတဲ့ ႏို႔ႀကီးႏြစ္လံုးကို ကုႏ္းစို႔လိုက္တယ္။ ႏို႔ႀကီးေၾတကိုႀဆဲကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းေၾတကိုစုပ္နမ္းၿပီး ေဆာင့္လိုးေပးေနတယ္။
"ေဖာင္း ေဖာင္း ေဖာင္း...ျဖတ္…်ျပတ္…ပၾလတ္…ျဖတ္…ပၾလတ္…ျစပ္….ျဖတ္……..” “ ်ျပတ္…ျဖတ္…..ျစပ္….ဖၾလတ္….ၾဘပ္………အင့္ အ အ ငစိုး..ငစိုး"
ငစိုးဆံပင္ေၾတ ေဆာင့္ႀဆဲရင္း ေကာ့လႏ္ကာ မခင္ေမေအးၿပီးၾသားပါတယ္။ ငစိုးလၫ္း မနားတမ္းတမ္းေဆာင့္လိုးရင္း ခဏအၾကာ အဖုတ္ႀကီးထဲကို သုတ္ေရေၾတ တ်ပစ္်ပစ္ ပႏ္းထၫ့္လိုက္တယ္။
"ကဲ..ေက္နပ္ၿပီမလား ်ပႏ္ေတာ့"
"ၾကၽႏ္ေတာ္မၿပီးေသးဘူး ေမာလို႔ခဏနားတာ"
ငစိုးေ်ဗာင္ညာလိုက္တယ္။၀မြမ၀ေသးတာကိုး
"ဟဲ့! ခုနက ၿပီးတာမဟုတ္ဘူးလား ငါ ကိုသိႏ္းေဆာင္ကို အဖႏ္ရၫ္ေသာက္ဖို႔ ပဲ်ပဳတ္ၾသားပို႔ရဦးမယ္ "
ငစိုး စိတ္ထဲ စိတ္ကူးတစ္မ္ိဳးရၾသားတယ္ ။မခင္ေမေအး အလုပ္လုပ္ေနတုႏ္းေနာက္ကေနလိုးေပးေနရရင္ ေကာင္းမြာပဲလို႔ေၾတးမိတယ္
"အမက လုပ္စရာ႐ြိတာလုပ္ေလ ၾကၽႏ္ေတာ္က ေနာက္ကေနလိုးေပးေနမယ္"
"ငါေတာ့ ေသသာေသခ္င္ေတာ့တာပါပဲဟယ္"
မခင္ေမေအးကို နဲနဲကုႏ္းခိုင္းလိုက္ၿပီး ေနာက္ကေန အဖုတ္ႀကီးထဲ လီးတစ္ဆံုးထိုးထၫ့္လိုက္တယ္။
"ဒီတိုင္း တပ္ရက္အေနအထား နဲ႔ပဲ ေ်ဖးေ်ဖး ၾသားေနာ္ မ်ပဳတ္ေစနဲ႔"
"အဲဟယ္ ! နင့္သေဘာ နင္နဲ႔က္မြ ငါလၫ္းဘာေၾတလုပ္ေပးေနရမြႏ္းမသိေတာ့ဘူး"
မီးဖိုေခ္ာင္က ိုမခင္ေမေအးအဖုတ္ထဲ လီးတပ္ရက္အေနအထားအတိုင္း
ကုႏ္းကုႏ္းၾကၾကနဲ႔လိုက္ၾသားတယ္။ မီးဖိုေပၚကအိုးကေန ပႏ္းကႏ္ထဲကို ပဲ်ပဳတ္ ထၫ့္ေနတုႏ္း ေဆာင့္လိုးပစ္ေတာ့
"ေ်ဖးေ်ဖးလုပ္ဟဲ့ ပဲေစ့ေၾတ အ်ပင္ဖိတ္စင္ကုႏ္ၿပီ"
"ဟီးဟီး...ဟုတ္ အမ"
ဆီ ဆား ဟင္းခ္ိဳထၫ့္သုပ္ေနရင္းလၫ္းလိုး ေရေႏျးခပ္ရင္းလၫ္းလိုးနဲ႔ အားလံုး်ပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ ငစိုးေနာက္တစ္ခ္ီၿပီးၾသား်ပႏ္တယ္။ ႏြစ္ေယာက္သားအိမ္ေအာက္ကို ဆင္းလာၿပီး ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ္ီပါလို႔ေစ္းဆစ္ၿပီး ဦးသိႏ္းေဆာင္ကို်မင္ေနရတဲ့ ်ခံစၫ္း႐ိုးနားက ်ခံဳၾကယ္မြာကုႏ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ မီးဖိုေဘးက ဦးသိႏ္းေဆာင္ကိုၾကၫ့္ေနရင္းနဲ႔ သူ႔မိ္ႏ္းမ ႏို႔ႀကီးေၾတႀဆဲကာ လိုးေနရင္း နဲ႔ ခဏအၾကာ အဖုတ္ထဲ သုတ္ရၫ္ေၾတပႏ္းကာ ၿပီးၾသားေတာ့တယ္။
မခင္ေမေအး ကဦးသိႏ္းေဆာင္ဆီကိုၾထက္ၾသားေတာ့ ဟိုေကာင္ေၾတနဲ႔ဆံုဖို႔ ခ္ိႏ္ထားတဲ့ေနရာၾသားရင္ ေကာင္းမလားစၪ္းစားတယ္။ ဟိုေကာင္ေၾတက တစ္ေနရာမရရင္ တစ္ေနရာမြာ ရေအာင္ခိုးမြာပဲ။ သိပ္လၫ္းစားခ္င္စိတ္မ႐ြိေတာ့သလို ပင္ပႏ္းေနၿပီ်ဖစ္လို႔ အိမ္်ပႏ္ၿပီးပဲအိပ္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။
ေနာက္ေန႔ ၾကားရတဲ့သတင္းေၾတက~~
ညက ဦးသိႏ္းေဆာင္ၾကက္်ခံမြာ ဘယ္သူမြၾကက္ရေအာင္ မခိုးႏိူင္ခဲ့ပါဘူးတဲ့
ရဲေအာင္က ေမသူကိုခိုးေ်ပးပါသတဲ့
မင္းဦးကလၫ္း မိႏ္းမခိုးတယ္လို႔ၾကားရတယ္
ထူးဆႏ္းတာက
သူခိုးၾသားတာ သူ႔ရၫ္းစားမဟုတ္ပဲ ရၫ္းစားရဲ႕အေမပါတဲ့
ပိုထူးဆႏ္းတာက
သူ႔ရၫ္းစား ငု၀ါကလၫ္း သူ႔ဦးေလးေနာက္ကိုခိုးရာလိုက္ၾသားပါသတဲ့
ၾကားရတာေတာ့ ဦးေလးကခိုးတာ မဟုတ္ပဲ မင္းဦးရၫ္းစားကသာ သူ႔ဦးေလးကိုခိုးတာဆိုပဲ။
ဒီႏြစ္တႏ္ေဆာင္တိုင္မြာ ၾကားရသမြ္အထူးအဆႏ္းေၾတခ္ၫ္း။ ငစိုးလၫ္း မလုပ္သင့္ေပမယ့္ လုပ္ခ္င္ခဲ့တဲ့ဆနၵကို လုပ္ျခင့္ရခဲ့တဲ့ ဒီႏြစ္ တႏ္ေဆာင္တိုင္ညေလးကို ေမ့ႏိူင္မၫ္ မဟုတ္ေတာ့~~~
်ပီးပါ်ပီ။
Comments
Post a Comment