ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီးအစ္မဝင္းရယ္

Unicode fonts
......

မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး အမ၀င်းရယ်



မိုးအောင်သူ မှာ မကြာသေးမှီက မှ သချာၤ အဓိက နူင့် ကျောင်းပြီး ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း ဘာလုပ်စားရမည်မှန်း မသိ၊ နဂိုလ် ထဲက သူ့ အကို ကိုမောင်ဟန် တို့ လို စာလည်း မတော်၊ ရသည့်အမှတ်နဲ့ ရရာ မေဂျာ ယူ လိုက်ရတော့ ဘာမှန်း မသိသည့် သချာၤ အဓိက နူင့် ကျောင်းပြီး ခဲ့သည်။

ကျောင်းတက်တုန်းက လည်း ဟေးလားဝါးလားနူင့် အချိန်ကုန်ခဲ့ ရသည်၊ အခု ကျောင်းလည်းပြီးရော အဖေက အစိုးရ၀န်ထမ်း ရုံးစာရေး လောက် အဆင့်က နေ အငြိမ်းစားယူ၊ အမေက နဂိုလ်ထဲက ဘာအလုပ်မှ မလုပ်ဖူးဘူး၊ အဖေ တယောက်လုပ်စာနူင့်၊ သူတို့ မိသားစု အလျှင်မှီ အောင်စားသောက် နေရသည်။

သူ့အကို မောင်ဟန်က စာတော်သည်၊ အာအိုင်တီ ရောက်သွားသည်၊ သူ့ အဖေ ညီ ဦးလေး တော်သူ က ထောက်ပန့် ပေးရှာလို့သာ မောင်ဟန် ကျောင်းတက် နိူင်သည်။အခု သူ့ အဖေလည်း အငြိမ်းစား၊ သိတဲ့ အတိုင်း လစာက ဘာမှ ကို ပြောပလောက်စရာ မရှိ၊ မောင်ဟန်က အလုပ်ထဲ ရောက်နေ တော့ ၀င်ငွေလေး ရှိလာလို့ တော်တော့သည်။

သူလည်း ကျောင်းပြီးတော့ ယောင်ခြာခြာ မဖြစ်ခင် မောင်ဟန်က သူ့ အထက်အရာရှိ ဒေါ်မျိုးမမ ၏ ညီမ ဒေါ်၀င်းပပ အလုပ်မှာ ခေါ်ခိုင်းဖို့ သွင်းပေးထားလိုက်၏၊ ပထမ ကတော့ မောင်ဟန့် မျက်နှာနူင့် မို့ တိုလီမှုတ်စ ခိုင်းရုံသာ ရည်ရွယ်ပြီး ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ လုပ်ရည် ကိုင်ရည်လေး ရှိ၊ ကျိုးကျိုးနွံနွံ လည်း ရှိတော့၊ အခု ကိုတင်ထွတ်သွား နေရသော ဒေသ ဆိုင်ရာ တာ၀န်ခံမျိုး လုပ်ခိုင်း လျှင်ရမည့် အခြေအနေရှိတော့၊ ဒေါ်၀င်းပပ က စပြီး သင်ပေးလာ၏။

အဆင်ပြေလို့ မျက်နှာလွဲ ရလျှင်၊ ကိုတင်ထွတ် ကို ရုံးချူပ် ပြန်ခေါ်ထားပြီး မိုး အောင်သူ ကို အစား လွတ် ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ ထိုကဲ့ သို့ အနီးကပ် အလုပ်အတူတူ လုပ် နေရတော့ လူပျို လူလွတ် မိုးအောင်သူ တယောက် စိတ်တွေ ဖေါက်ပြန်လာ၏၊ မဖေါက်ပြန်ပဲ လည်း ခံနိူင်မလား။

ရုပ်ရည်ကလည်း ချောမော၊ဘော်ဒီကလည်း မယ်ဘွဲ့ ရဘူးသူ အမေနူင့် အပြိုင် တောင့်တောင့် ထွားထွား၊ သူဌေးသမီး ငယ်ငယ်ထဲက အလုပ်ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း ပင်တခါမှ မလုပ်ဘူး၊ ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဘတ်စ်ကားတောင်တခါမှ တိုးမစီးဘူးခဲ့ လို့ နုဖတ်နေတဲ့ အသားအရည် နဲ့ ကြွေရုပ်ကလေး လိုလှသူ၊ ဒီကုမ္ပဏီ တခုလုံး၏ ဒုတိယ အကြီးဆုံး၊ ဘိုလိုမှုတ်ရရင်၊ ဗြူတီ အန် ပါဝါ တွဲထားတော့ တွေ့တဲ့ ယောက်ကျားတွေအဖို့ အရမ်းကို ဆက်ဆီဖြစ်နေတဲ့သူ၊ ထိုကဲ့ သို့သော အမျိုးသမီး နူင့် နူစ်ယောက်ထဲ ရုံးခန်းတခုထဲ မှာ တခါတရံ လူတွေ အများကြီး နဲ့ တခါတခါ လူတွေ တယောက်မှ မရှိတော့တဲ့ အချိန်အထိ၊တပူးတွဲတွဲ လုပ်နေရတော့၊ ကာမ စိတ်တွေက အမြဲ တက်ကြွနေခဲ့ရသည်။

ရှေ့မှာတော့ ပေါ်တင် မကြည့်ရဲ၊ ခိုးခိုးပြီး ကြည့်ပြီးတော့သာ တံတွေးတွေ မြိုမြိုချ နေရသည်၊ အိမ်ပြန်ရောက်ရင်တော့၊ မျက်စေ့ထဲ မှတ်မိသမျှ ပုံဖေါ်ပြီး မှန်းထုတော့သည်။တခါတရံ ညဖက်အိပ်ယာ၀င် ချိန် လုပ်ပြီးတာတောင် မနက် ရုံးသွားကာနီး ရေချိုးခန်းထဲ ဆွဲတတ်သေးသည်။

သုတ်ရည်တွေ ထွက်ပြီးကာစ လောက်မှာ စိတ်ငြိမ် သွားသော်လည်း အလုပ်ထဲ ရောက်လို့ ပြန်တွေ့ရတာနဲ့ သူ့ကောင်ကြီးက အတွင်းခံ ဘောင်းဘီအောက်မှာ မာတင်း နေ တတ်သည်၊ တနေ့ ထက်တနေ့ ရောဂါက မသက်သာပဲ ပိုပိုဆိုးလာခဲ့ရသည်။၀င်းပပ အလုပ်သွားခါနီး အခန်းထဲ က ကိုယ်လုံးပေါ် မှန်ထဲ မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် တပတ်ပြန်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

လက်စက ရင်စေ့ ကော်လာတိုတို လေး နူင့် ခေတ်ပေါ် စတိုင် အသား ပါးပျော့ပျော့အင်္ကျီ က သူမ ရွှေရင် အစုံ ကို မပိုမလို၊ အမို့ အဖောင်း တိတိကျကျ လေး ပြထားသလိုဖြစ်နေသည်၊ အရောင်တူ ထမိန် အသားပျော့ပျော့ ကို သေးကျင်သော ခါးလေး မှာ တင်းတင်း ကျပ်ကျပ်စည်း ၀တ်လိုက်တော့ ကားစွံ့ တဲ့ တင်လုံးကြီး တွေက ဖွံ့ဖွံ့ ထွားထွား မို့မောက်ထနေသည်။

အောက်က အတွင်းခံက ယောက်ကျားလေး အတွင်းခံ စတိုင်၊ ကတ်သလောက်ထဲ က အခေါ်ကတော့ဘွိုင်းရှော့ ဆိုလား၊ နိူင်ငံခြားရောက် တူမလေး တယောက်က ၀တ်လို့ ကောင်းသည် ဆိုလို့ မှာပြီး ၀ယ်ထားလိုက်တာ အရောင်စုံ၊ ၀တ်လို့လည်း တကယ်ကောင်းသည်၊ အသားကလည်း ပျော့အိနေသည်မှာ ၀တ်လို့ ၀တ်ထားမှန်းပင်မသိရ။

နောက်ချူပ်ရိုး ပျောက် သူတို့ အခေါ်တော့ စင်း(မ)လက်စ် ဆိုလား၊ ဆိုတော့ ထမိန် တင်းတင်း၀တ်လို့တောင် ဘောင်းဘီ အနား မပေါ်၊ အတွင်းခံ ၀တ်ထားသည်လို့ ပင် မထင်ရ၊ မိမိ တင်ပါးဆိုင် များ၏ ကြွားကြွား၀င့်၀င့် ရှိမှု ကို မှန်အတွင်း နောက်ပြန်ကြည့်ပြီး ကျေနပ်သွားမှ ရှနဲဖိုက် ရေမွေးလေးကို လည်တိုင်၊ နဲ့ လက်ကောက်၀တ်တွေ မှာ ဖြန်းလိုက်တယ်။

နောက်တော့ ဗိုက်ကလည်း ဆာလာတာနဲ့ အောက်က မီးဖိုချောင်ရှိရာ ကိုဆင်းလာခဲ့သည်၊ ၀င်းပပ က မနက်ဆို အိပ်ယာထ တာနူင့် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည်၊ မယ်ဘွဲ့ ရ ခဲ့ဘူးသည့်မေမေ က မိန်းခလေး ဆိုတာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အချိုးကျ ဖို့က အရေးကြီး သလို လွယ်လွယ်နဲ့ မရနိူင်ဟု၊ သူတို့ ညီအမ ကို ငယ်ငယ်ထည်းက ပြောဆိုပြီး သူနူင့် အတူတူ လေ့ကျင့်စေသည်၊ကိုယ်ကာယ လေ့ကျင့်ခန်းကို မေမေ ကိုယ်တိုင် သင်ပေးသည်။

သူတို့ မှာလည်း ပစ္စည်းကိရိယာ အစုံအလင် ရှိသည်၊ အပျို ဘ၀ ထဲ က နေ့စဉ်လိုလို လုပ်လာခဲ့တော့လည်း အကျင့်ပါနေပြီ မနက်အိပ်ယာထ လို့ လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်လိုက်ရရင်တောင် ညှောင်းညာ သလို ဖြစ်နေတတ်သည်၊ လေ့ကျင့်ခန်း မှန်မှန်လုပ်တဲ့ အကျိုး ကျေးဇူးကတော့တကယ်ခံစားရသည်။

တခြား မိန်းခလေး တွေနူင့်ယှဉ်လိုက်လျှင် ယောက်ကျားတွေ ရဲ့မျက်လုံးက သူ့ အပေါ်မှာ အများဆုံးရောက်နေတာ ကို အမြဲတမ်း သတိထားမိနေသည်၊ လူကလည်း အမြဲတမ်း လန်းဆန်းနေသလို၊ ယောက်ကျားများ၏ အာသာငမ်းငမ်း အကြည့်တွေကို လည်း သာယာမိသည်။

သွေးသား လှုပ်ရှားမှုအား ကောင်းသလို ကာမဆန္ဒ နိူးကြွမှု မှာလည်း အားမသေး ခြေ၊ သူ နူင့် ကိုတင်ထွတ် အိမ်ထောင်ကျ ပြီး ကထဲက ညတိုင်းလိုလို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်၊ ကိုတင်ထွတ် အလုပ်ကိစ္စ နူင့် ခရီး ထွက်ရသည့် အခါ၊ ပထမ ဆုံး အကြိမ်က တခါမှ မခွဲ ဘူးတော့ တော်တော်လေး ခံစားရသည်။

သို့သော်လည်း တဖြေးဖြေး တော့အသားကျ သွားသည်၊ ဒါပေမဲ့ တပတ်လောက်ဆိုရင် မနေနိူင်တော့ သူ့ဘာသာ သူ လက်နူင့် အယားဖျောက် ပစ်ရသည်၊ အခု တခေါက်က တော့ တော်တော့် ကိုကြာသည်၊ရာသီက လည်းပြောင်းတော့ပစ္စည်း ကောက်ရတာ နောက်ကျ ပြီး အလျှင်မမှီ ၍ ကိုတင်ထွတ် လိုအပ်တာထက် ပိုပြီး နေနေရတော့ ၀င်းပပ အဖို့ နွေရာသီကသစ်ရွက်ခြောက်လို မီးဖွားကျ တာ နူင့် မီးထလောင်နိူင်သည့်အခြေအနေရောက်နေ သည်။

ညအိပ်ရာ၀င် တိုင်း သူမ လက်ခလေးနူင့်အစေ့ လေးကို နာနာ ပွတ် ရင်း တချီလောက်ပြီး မှ ပဲ အိပ်လို့ ပျော်တော့သည်။အလုပ်ထဲ မှာကလည်း ဖေဖေ ကလွဲလျှင် သူက အကြီးဆုံးမဟုတ်လား၊ ဖေဖေ ကလည်း အထိန်းအကွပ် ရရုံ လောက် နာမည်သာ ခံထားတော့သည်။

သူကသာ အရာရာ ဆုံးဖြတ် လုပ်ကိုင်နေ ရခြင်းကြောင့် ၀န်ထမ်း အကုန်လုံးက ကြောက်ရွံ့ ရိုသေ ကြရသည်၊ နောက်ပြီး ကျောင်းမပြီး မှီထဲက စ အလုပ်ထဲ ခြေစုံပစ် ၀င်ခဲ့ ရသဖြင့် သူ့မှာက အလုပ်နူင့် ပတ်သက်သော အသိုင်းအ၀ိုင်း က ပိုကြီးစိုးခဲ့သည်၊ အတိုချူပ်ပြော ရလျှင် သူ့ဘ၀ လောလော ဆယ်မှာ အိမ်၊ အလုပ်၊ နူင့် ကိုတင်ထွတ် ပဲ ရှိသည်။

အလုပ်နဲ့ ပတ်သက် ၍ တွေ့ဆုံ ဆက်ဆံ နေခဲ့ ရသော ယောက်ကျားသနာ တွေကလည်း သူ့ကို လန့်ကြသဖြင့် လိင်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမတယောက်ဖြစ်သည်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုရဲ့ သားဖြင့် သူမသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ အင်း ဒီကောင်လေး တယောက်ပဲ၊ ၀င်းပပ အတွေးထဲမိုးအောင်သူ ၀င်လာသည်၊ မိုးအောင်သူ ကို မမျိုး ပြောပေး၍ ခန့်လိုက်ပြီးမှ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်လေး သဘောကျပြီး အဆင့်ဆင့် တိုးပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ စ၍ သူ့ကို အဓိက အရေးကြီးလုပ်ငန်း အရေးအရာ များကို ၀င်ပါစေ ပြီး ထရိမ်နင် သဘောမျိုးမောင်း လာခဲ့သည်၊ မိုးအောင်သူ ကလည်း အချိန်ပိုတွေ ဘာတွေ အဓိက မထား လိုအပ်လျှင် လိုအပ်သလို ခိုင်းသမျှ လုပ်ပေးလေ့ရှိတော့၀င်းပပ လည်း သဘောကျလာခဲ့သည်။

ကိုတင်ထွတ် နေရာကို လွှတ်ပြီး ကိုတင်ထွတ်ကို သူ့ အနားပြန်ခေါ်ထား တော့ မည်ဟုတွေးထားသည်၊ သို့ သော် အခု တလော သူပဲ စိတ်ထင်လို့ လား မသိကောင်လေး အကြည့်တွေက နည်းနည်း ဆန်းသလိုလို၊ သူက မသိချင်ယောင် ဆောင်ပြီး မှန်ထဲ မှ ဖြစ်ဖြစ် မျက်လုံး ဒေါင့်ကပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခါ တလေ ကြည့်လိုက်လျှင် သူ့ ကို ခိုးခိုး ကြည့်နေတတ်တာသတိထားမိနေ၏၊

ပထမတော့ သူ့ စိတ်ထဲ မှာ တမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ပိုင်း သာယာသလို ဖြစ်မိ၏၊ တခါတလေ မျက်လုံး စူးစူး တွေက သူ့ ရင်ကို ပါ ဖိုလာစေ၏၊ အခုလို၊ ကိုတင်ထွတ် အေ၀းသွား နေပြီး သူ့အလိုဆန္ဒ တွေလစ်ဟာနေသော အချိန်မှာ ဆိုလျှင်၊ ထိုအကြည့် နောက် ကွယ်မှာဘာတွေ တွေးနေမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ရင်း သူ့ ရတနာ ရွှေကြုပ်လေး မှာ စိုတိုတို ဖြစ်လာရသည်။

ဒီနေ့ အောက်ဆင်းလာတော့ မနော် တယောက်ထဲ မီးဖိုချောင်မှာ တွေ့ရသည်၊ ဒေါ်ဒေါ်မြ နေမကောင်း ဟု ဆိုသည်၊ မနော် တယောက်ထဲ အလုပ်များနေ တာတွေ့တော့၊ နေလည်စာ မထည့်ခိုင်းတော့၊ဒီနေ့ တော့ ၀ယ်စား လိုက်မည်ဟုတွေးသည်၊ နောက်အလုပ်လည်း ဒီနေ့များအုန်းမှာဆိုတော့ ညနေစာ ပါ သူ့ အတွက်မလုပ်နဲ့တော့ လို့ မှာထားခဲ့လိုက်သည်။

မိုးအောင်သူ စိတ်ထဲ မှာ ဒေါ်၀င်းပပ တယောက် ဒီနေ့ ပိုလှနေတယ်လို့ တွေး နေမိပြီး ၊သူ ပုဆိုးခြုံအောက် မှ လီးကလည်း မမာတမာ ဖြစ်နေသည်၊ အခု မနက်ကလေးကတင် ထုလာသေးတယ် ရှီး၊ လို့သူ့ကိုယ်သူ အပြစ် တင်ရမလို ဂုဏ်ယူရလို ေ၀ခွဲ မရ ဖြစ်နေရသည်။

သူက တကယ်တော့ ကာမ ကိစ္စ မှာ ဖျံ မဟုတ်ပေမဲ့ လည်း အရိုင်းလေး တော့ မဟုတ်ပေ၊ ၁၀ တန်း ကျောင်းသား ဘ၀ တုန်းကက ကျူရှင် ယူဖို့ ငွေကြေးလည်း မတတ်နိူင် တော့ သူ့ အဖေ ရုံးက တပည့် တယောက် ၏၊ သမီး အပျိုကြီး ကျောင်းဆရာမ အားသည့် အချိန် ထိုအိမ်သို့ သွား စာလုပ်ရသည်၊ ထိုအပျို ကြီးမှာ အလယ်တန်းပြသာ ဖြစ် သဖြင့် ခလေးများကို ကျူရှင်ပေးသည်၊ မိုးအောင်သူ က ၀ိုင်းကူ သင်ပေးရင်း သူ့စာကို သူကျက်သည်၊ မသိတာ ကို အပျိုကြီး မမမြတ် ကရှင်းပြပေးသည်။

တကယ်တော့ များသောအားဖြင့် အချိန်တွေမှာ သူတို့ အိမ်မှာက လူမပြတ်ခြေ၊ ကျူရှင်လာသော ခလေးတွေနူင့် မမမြတ် အမေကလည်း အိမ်မှာပဲ ချက်ပြုတ်ရင်း ရှိနေတတ်သည်၊ မိုးအောင်သူ လူပျိုပေါက်ပီပီ ဂွင်းထု တတ်တော့မိန်းမ မြင်ဘူးသမျှ မှန်း တော့ နီးနီး စပ်စပ် နေရသည့် မမမြတ်က လည်း ဘယ်လွတ်မလဲ ၊ မှန်းပြီးတော့ သာ ထု နေတာ တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့၊ တနေ့ မှာ ဘာမှန်း မမှတ်မိတော့ခလေးတွေ ကျောင်းပိတ်လို့လားဘာလားမသိ ကျောင်းသားတယောက်မှ မရှိ။

မမမြတ် အမေ ကလည်း မရှိ နယ်ပြန်သွားတာလား ဘာလား မသိ၊ မမမြတ် အဖေက အလုပ်သွားသည်၊ ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို ပဲ ဇာတ်လမ်းက ဖြစ်ချင်တော့ မိုးကလည်း စဲလိုက် သည်းလိုက် ရွာနေသည်၊ မမမြတ်ကလည်း သူ့ ကို တံခါးဖွင့်ပေးပြီး ခေါင်းနည်းနည်း နှောက်လို့ ဆိုပြီး အိပ်ယာထဲ ၀င်လှဲနေသည်။

ဖိုနဲ့မ နူစ်ယောက်ထဲ လွတ်လပ် နေတော့ မိုးအောင်သူ စိတ်ရိုင်း ၀င်ပြီ၊ မမမြတ် လှဲ နေသော အိပ်ခန်းထဲ လိုက်၀င်ပြီး မမမြတ် ကိုယ်ပူနေသလား ဘာညာ နဖူးစမ်း ပါးစမ်းရင် ဖက်နမ်း တော့သည်၊ မမမြတ်ကလည်းနဂိုလ်ထဲက ပျော့ချင်နေသော ဖယောင်းလေးမို့ မီးနားကပ်လိုက်တော့ ပျော်ကျသွားသည်။

အို့ မကောင်းပါဘူးကွယ်၊ ဘာညာ ကနေ မ ကိုသနားပါအုန်း မောင်မိုးရယ်၊ ကနေ၊ အားအင့်အင့် မောင်မိုးဖြစ်သွားရသည်၊ မမမြတ်က အပျိုကြီးသာပြောသာ အသက် အစိတ်လောက်ပဲ ရှိသေးသည်၊ မိုးအောင်သူက အသက် ၁၈ နူစ်ပင် မပြည့်သေး၊ နူစ်ဦး စလုံး၏ ပထမ ဆုံး အတွေ့ အကြုံ များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနေ့ က လို လွတ်လပ်မှု မျိုးမှာ တော်တော် နူင့် ပြန်မပေါ်တော့၊ မမမြတ် အမေက အမြဲ ရှိနေသည်၊ တခါတော့ မမမြတ်အမေ မရှိ ကျောင်းသားတွေ ရှိနေသည်၊ခလေးတွေကိုသချာၤပုစာၦတွေ ပေးခဲ့ပြီး အခန်းထဲ ၀င်ကာ လုပ်ဖြစ်ကြသည်၊ မိုးအောင်သူ ၁၀တန်းအောင် သွားတော့ မရောက်ဖြစ်တော့ပြီ၊ မမမြတ်လည်း အိမ်က ပေးစားတဲ့ သူနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်သည်။

မိုးအောင်သူ တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ အိမ်နားက ချာတိတ်မ မြီးကောင်ပေါက်စ လေးနူင့် ရီးစားဖြစ်သည်၊ ကောင်မလေးက ကိုးတန်းပဲ ရှိသေးသည်၊ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား ဆိုတော့ အထင်ကြီး သည်။ရီးစားစာ တစောင်နူင့် ပင် သမီးရီးစား ဘ၀ရောက်ခဲ့ ကြသည်။

ထိုကောင်မလေးကို တော့ မိုးအောင်သူ ပါကင် ဖွင့်လိုက်ရသည်၊ ကောင်မလေး အိမ်မှာ လူကြီးတွေ မရှိချိန် အိမ်နောက်ဖေး ပေါက်က ပတ်၀င်ပြီး ကောင်မလေး ကို အခန်းထဲအတင်းဆွဲခေါ် ဖက်နမ်းရင်း ပါကင်ဖွင့်လိုက် သည်၊ နောက် တော ့ လစ်ရင်လစ် သလို ၀င်၀င်ဆွဲသည်၊ သိပ် အကြာကြီးတော့ မခံလိုက်၊ ကောင်မလေး မိသားစု နယ်ပြောင်းသွားတော့ ေ၀းသွားကြရသည်။

တက္ကသိုလ်တက် နေတုန်း ထိုကဲ့ သို့ အိမ်ဘေးမှ ကောင်မလေး နူင့် ညိနေ သဖြင့် မိုးအောင်သူ တယောက် ကျောင်းမှာ ရီး စား မထားဖြစ်လိုက်ခြေ၊ တယောက်နူစ်ယောက် စမ်းလိုက်သော်လည်း အဆင်မပြေ၊အိမ်ဘေးမှာစားစရာက လည်း ရှိနေတော့ သိပ်လည်း မကျိုးစားချင်တော့ တာလည်း ပါလိမ့်မည်ထင်ပါသည်။

ကျောင်းပြီးသွားတော့ လည်း သူများ တွေလိုဟေးလားဝါးလား လုပ်ဖို့ အချိန်မရ တော့အိမ်က စီးပွားရေး အခြေအနေကြောင့် ရသည့် အလုပ်ကလေး ကို ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်နေရ သဖြင့် ရီးစားသနာလည်း မထားဖြစ်သေး၊ လောလော ဆယ် သူ့ရောဂါကတော့သူ့ လက်ရှိ ဘောစိ၊ သူ့သူဌေးမ ဒေါ်၀င်းပပ ကိုသာ အသားကုန် လုပ်ချင် နေသည်။

၀င်းပပ အလုပ်ထဲ ရောက်တော့ ဒီနေ့ ခေါက်ရိုးကျ ရှပ်အင်းကျီ သပ်သပ်ယပ်ယပ်နဲ့ ပလေကပ် ပုဆိုး အပျော့ ၊ နဲ့ သားနားနေသောမိုးအောင်သူ ကိုတွေ့လိုက်ရ ၏၊ဆံပင်ရှည်ရှည် ဂုတ်၀ဲ လေးနူင့် နုပျိုသေးသော မျက်နှာလေး နူင့် စူးရဲသော မျက်လုံး အစုံက သူ့ရင် တချက်ဖိုသွားသည်။

အင်း ငါလည်း ကိုတင်ထွတ် နဲ့ ေ၀းနေရတာ ကြာလို့ထင်တယ်၊ စိတ်တွေ လေနေတယ်၊ ဟု ကိုယ့်ဘာသာ သတိချူပ်ရင်း အလုပ်စလုပ်တော့သည်၊ စာရင်းတွေပေါင်း ဖုန်းတွေ ခေါ်စရာရှိတာတွေ ကြောင့် မိုးအောင်သူ ကို သူ့ရုံးခန်းထဲ လာပြီး ကူလုပ်ခိုင်းထားလေသည်။

ဟောတော့ ထမင်းစားချိန်တောင် လွန်နေပြီ၊ မောင်မိုးအောင်သူ ရော ဆောရီးနော် ဗိုက်ဆာနေပလား..ရတယ် မမ၀င်း ဒီလောက်လဲ မဟုတ်သေးပါဘူး..မင်း ထမင်းဘူး ပါလာလား၊ ဒီနေ့ မပါဘူး မမ၀င်း..ကျနော် ဒီနားပဲ ထွက်စားမလားလို့.အော်ဟုတ်လား မမ လည်း ဒီနေ့ အိမ်က ဘာမှ မပါလာဘူး ထွက်စားရအောင် မမ တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့.. ရွှေစင်..ရေ..ဟေ့ ရွှေစင် တို့ တခုခု သွားစားရအောင်ဟေ့..ဒေါ်၀င်းပပ က တဆက်တည်း သူနဲ့ အဖေါ်လိုက်နေကြ ကောင်မလေး တယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ဟင်..မမ က ကြိုမပြောထားလို့ ရွှေစင် အိမ်က ပါလာတဲ့ ထမင်းဘူး စားလိုက်ပြီ၊ အဟီး..လိုက်ခဲ့မယ်လေ မမအဖေါ်ရအောင်.အော်အော် အေး ငါလည်း မေ့သွားလို့ ..စားပြီးရင်လည်း နေခဲ့တော့ မိုးအောင်သူလည်း ပါမှာပဲ မမ ခနထွက်သွားလိုက်အုန်းမယ်ဟို လူတွေဖုန်းခေါ်ရင်ဒေါ်၀င်းပပ က မှာစရာရှိတာလေးတွေ မှာခဲ့ပြီး မိုးအောင်သူနဲ့ အတူ သူ့ကားလေး ရပ်ထားတဲ့နေရာကို ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ဒေါ်၀င်းပပ မှာ ဒီနေ့ အလုပ်တခု ပြီး ရင် အလုပ်က နည်းနည်း ပြန် အားသွားမှာမို့ စိတ်ပေါ့ပါး နေ၏၊ မိုးအောင်သူ နူင့် စားသောက်ဆိုင်တခု တွင် ၀င်စား ကြရင်းက မှစကားစမြည် ပြောဖြစ်ကြသည်။

ဟူး ငါတို့ မှာလည်း အလုပ်တွေ ပိနေတာနဲ့ စကားတောင် ကောင်းကောင်း မပြောဖြစ်ကြဘူးနော်..ဟုတ်ကဲ့ မမ၀င်း..မမ၀င်းက အလုပ်တအားလုပ်တာကိုး..အဲလောက်လဲ ဟုတ်ပါဘူးကွာ ဖေဖေ က မျက်နှာလွဲထားတယ် ဆိုတော့ ကိုယ့်လက်ထဲ မှာ မကျဆင်းသွားစေချင်ဘူးလေ..မောင်မိုး ရဲ့ အကူညီလည်း ပါပါတယ်၊ မောင်မိုးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်

ဟာမဟုတ်တာ မမ၀င်းကလည်း မမ၀င်း တို့ ကျေးဇူးကြောင့် ကျနော် ဒီအလုပ်လုပ်ရတာပါ..ကဲ ပါ အဲဒီအကြောင်းတွေ ပြောမနေပါနဲ့ ကဲ မင်း အကြောင်းလေး ဘာလေးပြောပါအုန်း..ဟာ မမ၀င်းက လည်း ကျနော့် အကြောင်းက ဘာမှ စိတ်၀င်စားစရာ မကောင်းပါဘူး၊ ..အံမယ် မင်းလို အရွယ် ရုပ်ရည်မျိုးနဲ့ များ၊ ပြောစမ်းပါအုန်း ကောင်မလေး ဘယ်နူစ်ယောက် အသဲကွဲ ပြီးပလဲ..အာ မမ၀င်း ကလည်း လုပ်ပြီ၊ ကျနော့်မှာ ရီးစားတောင် မရှိသေးပါဘူး..ပေါက်ကရတွေ၊ ဟဲဟဲ

မယုံပါဘူးကွာ..ဘာလည်း ..ကြိုက်စရာကောင်း တာ မတွေ့သေးလို့လား..ဟီးဟီး မမ၀င်း ခြေဖျားလောက်မှီအောင် ချောတဲ့သူ တွေ့ရင်တောင် ကျနော်က လိုက်မှာ..ဟိုက်..မိုးအောင်သူ တယောက် သူ့ပါးစပ်က စွပ်ရွတ်ထွက်သွားပြီးမှ ကိုယ့်ပါးကိုယ်ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်၊ လခွီးမှ ပဲ ဒီစောက်ပါးစပ်နဲ့ တော့ အလုပ်ပြုတ်တော့မှာပဲ၊ ဟုလန့်သွားသည်။

သို့သော် ဒေါ်၀င်းပပ က အပြုံးမပျက် ရီမောရင်း၊ကဲကဲ ..စားပါကွာ မမကျေွးပါ့မယ် ငါ့မောင်က ဒီလောက်တောင် မြှောက်နေစရာမလိုပါဘူး၊ကွာ ဟင်းဟင်း…အဲတော့လည်း ချော်လဲ ရာ ရောထိုင်လိုက်တာပေါ့။.တကယ်ပြောတာ ပါ မမ၀င်း ရဲ့ မမ၀င်း လိုမျိုး ချောပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှတဲ့သူမျိုးမိန်းခလေး တထောင်မှာတယောက်ရှာလို့တောင် မတွေ့နိူင်ပါဘူး။

တော်ပါပြီ ကိုပိုရယ် ..ဟင်းတွေ အေးကုန်မယ် စားလိုက်ပါအုန်း…ညနေဘက် အလုပ်ဆင်းတော့ ဒေါ်၀င်းပပ စာရွက်စာတမ်း များ ကို စက္ကူပုံးတလုံး နဲ့ ထည့် ပြီး မိုးအောင်သူ က ကားနားအထိလိုက်ပို့ရင်းမှမမ၀င်း ကျနော် အိမ်အထိလိုက်ပို့ပေးမယ်လေ ကျနော် အဲဒီဖက် ပိုင်းလည်း သွားစရာရှိတယ်၊ အဟီး မမ၀င်းကားနဲ့လိုက်ရတော့ဘတ်စ်ကားတွယ်မစီးရတော့ဘူးပေါ့။

မိုးအောင်သူ က ဘာရယ်မဟုတ်၊ ဒေါ်၀င်းပပ နားကပ် ရေမွေးနံ့လေးရူ ၊သူ့ဘော်ဒီကို မသိမသာ ခိုးကြည့် ရတာ ဖီးတက်နေလို့ ကြံဖန် ရမယ်ရှာနေတာ၊ ဒေါ်၀င်းပပ ကလည်းခေါ်သွားခဲ့သည်။ ကောင်လေး ခိုးခိုးကြည့်နေတာ လည်း သူသိသည်၊ ဘာမှန်းမသိ သူ့ရင်မှာ ကျေနပ် ပီတိ ဖြစ်ရုံ မက သူပိပိ လေးမှာလည်း စိုထိုင်းထိုင်း ဖြစ်နေရပါသည်။ အိမ်ရောက်တော့ မနော် က တံခါးလာဖွင့်ပေးရင်း။

အ၀င်း စားတော့ မလား မနော် ပြင်ထားလိုက်၇မလား..မစားသေးဘူး မနော်ရေ မနော် လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ပါ နောက်မှ ခေါ်လိုက်မယ်၊..အင်းအင်း ဒါဆို မနော် ရေချိုးလိုက်အုန်းမယ်၊ ခနနေရင် ကိုတင့် ပြန်ရောက်တော့မှာပါအော် သူဇာနဲ့ ဖိုးသက် ကို သွားကြိုတာလား ကဲ မောင်မိုးရေ အဲဒီစက္ကူပုံးလေး တခါထဲ အပေါ်ထပ်လိုက်တင်ပေးပါအုန်း၊..ဟုတ်ကဲ့ မမ၀င်း မိမိ ရှေ့မှ လှေခါးပေါ် တက်သွားသော ဒေါ်၀င်းပပ ၏ နိမ့်တုန် မြင့်တုန် တင်ပဆုံနူင့် သေးကျင်သော ခါးက မိုးအောင်သူ ၏ ငတ ကို မာတင်းလာစေပြီး ဒူးတောင် ညွတ်ခွေကျချင်လာခဲ့ရသည်။

အိမ်ကြီးတလုံးလုံးက လည်း တိတ်ဆိတ် နေတော့ မိုးအောင်သူ စိတ်တွေ ထကြွလာခဲ့ရသည်။ ၀င်းပပ မှာလည်း သူ့နောက်က နေ မိုးအောင်သူ တယောက်သရည်တမြှားမြှား ဖြစ်နေမည်ဆိုတာကို သိနေသည်၊ သူကိုယ်တိုင်က ပင် ပြချင်နေသည်၊ သူ့ပိပိ လေးထဲမှ အရည် တချို့ ပင် သူ၀တ်ထားသော ပင်တီ ပေါ် စိုလာခဲ့သည်။

တကယ်ဆို ဒီစက္ကူ ပုံးကို အောက်မှာပဲ ထားခိုင်းပြီး နောက်မှ ဦးလေး တင့်ကို တင်ခိုင်းလိုက်လည်း ရသည်၊ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်က ပင် ခပ်ကဲကဲ ဖြစ်နေသလားမသိ၊ သူ့အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့် ၀င်လိုက်တော့ ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုံနေသည်။

မိုးအောင်သူ မှာလည်း အိစက်ညက်ညောလှသည့် ၀င်းပပ တို့ လင်မယား ကုတင်ကြီး ကိုတွေ့ရတော့ ရင်တဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည်၊ ဒီအပေါ်မှာသာမမ၀င်း ကို လိုးလိုက်ရရင် ဟူသောအတွေးဖြင့် လက်တွေ ပင်တုန်လာ၏၊ ဒေါ်၀င်းပပ က.ကြမ်းမှာ ခနချထားလိုက်ပါအုန်းကွ မောင်မိုး ရဲ့ မလေးဘူးလား နေအုန်း ပြီးမှ ဒီနားမှာ တင်မလို့..ဒေါ်၀င်းပပ က တံခါးအနောက်ဘကနားက ဘီရိုတခုကို ဖွင့်လို့ရအောင်တံခါးကို ပြန်စေ့လိုက်သည်။

ထိုဘီရိုအနားကို အသွား သူခြေထောက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဒေါက်ဖိနပ် တရံကိုသွားတက်နင်းမိပြီး ခြေခေါက်ကာ ချော်လဲ မလိုဖြစ်သွား၏။.အမေ့…အို…ခြေမြန်လက်မြန် မိုးအောင်သူ တယောက် လှမ်းထိန်းကာ ပွေ့လိုက်လို့ ကြမ်းပြင်နူင့် မျက်နှာ မအပ်မိခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မမ၀င်းဘာဖြစ်သွားလည်းဟင်.ခြေခေါက်သွားတယ် ထင်တယ်အား…ခြေထောက်နည်းနည်း နာ သွားတယ်..ရတယ်မမ၀င်း ခြေမထောက်နဲ့ ကျနော် ကုတင်ပေါ် သွားတင်ပေးမယ်..မိုးအောင်သူ ကသူ့ရင်ခွင်ထဲ အိစက်နေသော ဒေါ်၀င်းမမ ကိုယ်လုံးလေး ကို မလွတ်ချင်လို့ အသာပွေ့ပြီး ကုတင်ဆီသယ်လာခဲ့သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ ရှက်သွေးဖြန်းပြီးလှချင်တိုင်းလှနေသော မျက်နှာလေး ကိုငုံ့ ကြည့်ရင်း မနေနိူင်တော့သော၊ မိုးအောင်သူ တယောက် ဒေါ်၀င်းပပ ကို ကုတင်ပေါ် တင်လိုက်ရင်း တဆက်ထည်း နူတ်ခမ်းနုနု လေးကိုငုံ့ကာ နမ်းစုပ်လိုက်မိတော့သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ ၏ နူတ်ခမ်းလေး များက အမြင်မှာတင် အလွန်အမင်း လှ ရုံမက၊ သူ့နူတ်ခမ်းနူင့် ဖိကပ်ပ အတွေ့ မှာလည်း နူးညံ့ ပျော့ပြောင်းလှ ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ အောက်နူတ်ခမ်းလုံးလုံးလေး ကို ငုံခဲ လိုက်တော့ အရသာ မှာလည်း ချိုမြိန် လှပေသည် ဟု မိုးအောင်သူ စိတ်ထဲ ထင်မိလေသည်။

ဒေါ်၀င်းပပ မှာ ရှက်လို့ လားမသိ မျက်လုံးလေး မှေး စင်းထားသော်လည်း၊ သူ့ နူတ်ခမ်းတွေကတော့ မိုးအောင်သူ ရဲ့ အစုပ် အနမ်းတွေကို ရမက် ပြင်းပြင်းနဲ့ တုန့်ပြန် နေလေရဲ့၊ သူ့လက်တွေကလည်း မိုးအောင်သူရဲ့ လည်ဂုတ် ကို တွဲလဲ ခိုဆွဲထားသည်။ ဒေါ်၀င်းပပ ရဲ့ ခါးကျင်ကျင်လေး ကို ဖက်ထားတဲ့ မိုးအောင်သူရဲ့ လက်တွေကလည်း အောက်ဘက် ကို လျောချ ပြီး သူ့တင်ပါးထွား အိအိ ကို ဆုပ်ကိုင် ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။

မိုးအောင်သူ က ကျပ်ကျပ် ကလေး စည်းထားတဲ့ ဒေါ်၀င်းပပ ထမိန်ကို ဖြေလျှော့ ပြီး ချွတ်ချလိုက်တော့ ဒေါ်၀င်းပပ အလိုက်သင့် ဖင်ကြီး ကို ကြွပေးရှာ၏၊ ဒေါ်၀င်းပပ ရဲ့ ပေါင်တန် တွေက ဆင်စွယ် နူစ်ချောင်းလို အဆစ် အမြစ် မရှိ စင်းဖြောင့် ပြီး ဖြု၀င်း နေသည်။

မိုးအောင်သူ က အာသာ ငမ်းငမ်း နဲ့ ပေါင်တန် ဖွေးဖွေး လေး တွေကို နေရာမလပ် အောင် နမ်းရှုံ့ နေမိသည်၊ ကုတင်ပေါ် မှာ ပက်လက်ကလေး ဒူးထောင် ပေါင်ကား ဖြစ်နေရှာတဲ့ ဒေါ်၀င်းပပ ရဲ့ ပေါင် နူစ်လုံးကြား မိုးအောင်သူ တယောက် ရောက်နေရှာပေါ့၊ မိုးအောင်သူက သူ့ လက်ဖဝါးလေး တွေနဲ့ ပေါင် အောက်ပိုင်း သားလေး တွေကို ပွတ်သပ်ပေးနေရင်းက ဒေါ်၀င်းပပ ရဲ့ ပေါင် အတွင်း အရင်းကျ ဆုံး မိုးခိုသား လေး တွေကို ရက်ပေးနေမိသည်။

လူတွင် မိုးခိုသား ဆိုသည်မှာ မိုးရွာထဲ မတ်တပ် ရပ်နေပါက မိုးရေ မစိုနိူင်သော နေရာ ကို ဆိုလိုပါသည်၊ ဤကားစာရေးသူ၏အတွေးဖြစ်၏။ဒေါ်၀င်းပပ မှာလည်း မိုးအောင်သူ ၏ နူးညံ့ ပူနွေးနွေး လျှာကြီးက သူ့ အတွင်းသားအကျ ဆုံးနေရာတွေကို ရက်ပေးနေ သဖြင့် ကြက်သည်း တဖြန်းဖြန်း ထ လောက်အောင် အရသာထူး နူင့် တွေ့နေရလေရာ၊ နဂိုလ် ထဲက စိမ့်နေသော စောက်ရည်ကြည် များမှာ အခုတော့ အဖုတ်အပြင်သို့ ပင် လျှံကျ ကာ သူ၀တ်ထားသော ဘွိုင်းရှော့ စတိုင် ဗစ်တိုးရီးယား စီးခရက် အတွင်းခံ ေဘောင်းဘီလေး ကို ရွှဲနစ် စေပါတော့သည်။

စောက်ရည်ကြည်များ စိုရွှဲ နေသဖြင့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ လေးမှာ ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ် ကို ကပ်လျှက် အဖုတ် ကွဲကြောင်းရာ ကို ထင်းထင်း ကြီး မြင်နေရပေရာ၊ မိုးအောင်သူက သူ့လက်ချောင်း ထိပ်ကလေး ဖြင့်၊ အကွဲကြောင်း တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေမိပြန် ပါသည်။

မိုးအောင်သူ က တဆင့်တက်ကာ ဒေါ်၀င်းပပ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး ကို ခါးသရေ မျှော့ကြိုး မှ တဘက်တချက် ဆွဲ ကိုင် ချွတ်လိုက်ရာ ဒေါ်၀င်းပပ ကလည်း အလိုက်သင့် ဖင်ကြီး ကို ကြွပေးလိုက်သဖြင့်၊ အမွှေးအမြှင် ရိတ်ထား၍ ပြောင်နေသော အဖုတ် ကြီး မှာ ဖောင်းကားလျှက် ပေါ်လာတော့သည်။

စောက်ရည်ကြည်များဖြင့် ရွှမ်းပြောင်လက် နေသော ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်ကြီး ကို မိုးအောင်သူ တယောက် အငမ်းမရ သူ့ပါးစပ်ဖြင့် ဖိကပ်ကာ စုပ်ယူလိုက်ရာ၊ ဒေါ်၀င်းပပ ၏ ထူထဲထဲ အဖုတ်နူတ်ခမ်း တဖတ် မှာ သူ့ ပါးစပ်တွင်းသို့ ပါလာခဲ့လေသည်။

အင့်…အားးးး ..အို့ …အိုးးကွယ်ဒေါ်၀င်းပပ မှာ သူ့ အဖုတ်နူတ်ခမ်းဖတ် လေးကို မိုးအောင်သူက သူ့ နူတ်ခမ်းဖြင့် အသာဖိညှပ် ဆွဲ လိုက်ရာ ထွန့်ထွန့် လူးအောင် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အသံလေး ထွက် ငြီး ရုံ မက မိုးအောင်သူ ၏ ခေါင်းမှ ဆံပင်များကို ပင် အားမလို အားမရ ဆုပ်ကိုင် ဆွဲ လိုက် မိလေတော့သည်။

မိုးအောင်သူ ကလည်း ဒေါ်၀င်းပပ ၏ ကြောင်မ ကဲ့သို့ ငြီး သံလေးကြောင့် ပို စိတ် ထက်သန်လာပြီး သူ့ လျှာကို ရှည်နိူင်သမျှ ရှည်အောင် ဆန့် ကာ ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်တွင်း ထုတ်သွင်း ကစားလေတော့သည်။ဒေါ်၀င်းပပ မှာ ပြတ်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်သော ကိုယ် ကြိုက်နူစ်သက်လှသည့် အစာ ကို ပြန်အမြည်း စားလိုက်ရ သူလို ဖြစ်နေပေရာ အရသာ အထွတ်အထိပ် ရောက် ပြီး ပေါင်တန်လေး နူစ်ချောင်း ဆန့်တန်းလျှက် တချီ ပြီးသွားရရှာတော့သည်။

ထိုအခါမှာ မိမိ လိင်တန်ကြီး တခုလုံးကလည်း မခံ မရပ်နိူင်အောင် တင်းမာ နေပြီ ဖြစ်သော မိုးအောင်သူ က ဒေါ်၀င်းပပ ပေါင်နူစ်လုံးကြားမျာ ဒူးထောက် ထိုင်လျှက် သူ့ ပုဆိုးကို ဖြည်ချလိုက်လေသည်။မိုးအောင်သူက ထောင်မတ် တင်းမာနေသော သူ့ လိင်တန်ကြီး ကိုဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်လှလှ အကွဲ ကြားမှာ အထဲနားထိ ခေါင်းကိုဒစ်မြုပ်သည့် အထိ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဒေါ်၀င်းပပ မှာ သူ့ လက်လက်နူစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ မျက်လုံးများပေါ် အုပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ အင်း ဒီတချီတော့ ရှိပါစေ ဦးပေါ့လေ၊ နောက်တခါဆိုရင် တော့ အဲ လို နေလို့ မရတော့ဘူး ငါ့ဒုတ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ ထည့်နေတာကိုကြည့်ကို ကြည့်ခိုင်းရမယ်လို့ တေးထားလိုက်၏၊မိုးအောင်သူ မှာ အသား ညို သူဖြစ်ရာ သူ့ လိင်တန် ညိုညို ကြီး က ဖွေးဖြူ ဥ နေသော ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်လေး ထဲ ဖြေးဖြေး ခြင်း တိုး၀င် သွားသည် မှာ ကြည့်ရတာနူင့် ပင် အရသာရှိသည်ဟု ထင်မိလေသည်။

မိုးအောင်သူ အဖို့ မှာ လပေါင်း များစွာ စိတ်ကူးနူင့် မှန်းခဲ့ ရပြီး ဒီတသက်တော့ ဖြစ်နိူင်ခြေ မရှိ ဟု ထင်ထားခဲ့ ရသော သူ့ ဘောစိ မမ ကို လုပ်နေရ ခြင်း ဆိုသည့် အတွေးက ပင်လျှင် သုတ်ရည်များ ချက်ခြင်း ပန်းထွက် သွားရလှအောင် စိတ်လှုပ်ရှား မိနေပေသည်၊ ထို့ အတွက် ကြောင့်လည်း တလက်မ ဆို တလက်မ တအိအိ တိုး၀င် သွားသော သူ့လိင်တန် မှ ခံစားရသည့် အရသာ ကို အပြည့် အ၀ ခံစားနေလေတော့သည်။

တချီပြီး သွား ခဲ့ သည့် ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ် တွင်း မှ အရည် များကြောင့် မိုးအောင်သူ၏ လိင်ချောင်းကြီး မှာ အခက် အခဲ မရှိ တိုး၀င် သွားသော်လည်း ၊ ခလေး လည်း မမွေး ဘူး၊ လင် နဲ့ လည်း ေ၀း နေတာ ကြာ၊ နေပြီ ဖြစ်သော ဒေါ်၀င်းပပ မှာ သူ့ အဖုတ်တွင်း တင်းတင်း ကျပ်ကျပ် ပြည့်နှက် သွားသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

မိုးအောင်သူလိင်ချောင်းကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ စေးစေးပိုင်ပိုင်တိုး၀င်လာတော့သူ့ဘိုက်မှာနစ် နေအောင် အရသာ ရှိလှပြီး ၊ မိုးအောင်သူ လိင်ချောင်းကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ မှ ဆွဲ ထုတ်လိုက် ချိန် ရင်ထဲ မှာ ဟာကနဲ ဖြစ် သွားရ၏၊ မိုးအောင်သူက သူ့ ပေါင် နူစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်ထမ်း တင်ပြီး အားရ ပါးရ ဆောင့်သည့် အချိန်မှာတော့ သူ့ အဖုတ် အတွင်းသား နံရံ များမှာ မိုးအောင်သူ ဒစ်ကြီး ပွတ်သတ်မှု ကြောင့် ကာမ ဆိပ် ဒီရေလို တက်လာပြီး သူ့ဖင်ကြီး ကို ပါ ကြွကြွ ကော့ပေးနေမိတော့သည်။

မိုးအောင်သူ ကလည်း လူငယ် ပီပီ ဖန်းကနဲ ဖန်းကနဲ နေအောင် ပစ်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဒေါ်၀င်းပပ ခမျာ အင့် ကနဲ အင်းကနဲ နေအောင် ခံစားနေရလေသည်၊ အခုတော့ ဒေါ်၀င်းပပ တယောက် မျက်စေ့ကို စုံမှိတ်လျှက် သူ့လက်နူစ်ဘက်က အိပ်ယာခင်းကို ဆုပ်ဆွဲ ကာ မိုးအောင်သူ ၏ အလိုး အဆောင့်ကို အံကြိတ်ခံစားနေလေသည်။

မိုးအောင်သူကလည်း သူ့ လီးကြီး ကို ဒစ်ပေါ်ခါနီး ထိ ဆွဲ ထုတ်ထုတ်ပြီး မှ အားရ ပါးရ ဖင်ကော့ ကာ ဆောင့်ဆောင့်ချသဖြင့် ဒေါ်၀င်းပပ အိပ်ခန်းထဲ တွင် တဖန်းဖန်း တပြွတ်ပြွတ် အသံ များဖြင့် ညံစီ နေပေတော့သည်၊
မိုးအောင်သူမှာ မကြာခင် ပြီးတော့မယ် ဆိုတာ သိသော်လည်း ဒေါ်၀င်းပပ ကို သူနူင့် ပိုပွင့်လင်း စေလိုသဖြင့် ဆောင့်လိုးနေရာ မှ ခနနားလိုက်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ မျက်နှာလေး ကို ငုံနမ်းလိုက်ကာ။

မမ၀င်း..ပြီးတော့ မလားကျနော်တို့ ပြိုင်တူပြီးကြရအောင်လေဟုကပ်ပြောလိုက်ရာ၊ မျက်စေ့လေး မှိတ်ကာ ကြိတ်ခံနေရှာသော ဒေါ်၀င်းပပ က မျက်လုံး မဖွင့် ပဲ ခေါင်းလေး ငြိမ့် ပြီးအင်း…ဟုသာ ဆိုလေသည်။

မိုးအောင်သူ က အားမလို အားမရ ဖြင့် ဒေါ်၀င်းပပ နူတ်ခမ်း အစုံ ကို ဆွဲ ငုံ စုပ်ပစ်လိုက် လေရာ ဒေါ်၀င်းပပ ခမျာ အဖုတ်ထဲ မှာလည်း ဆန့်တငန့်ငန့် နူင့် အရှိန်တက် နေတုန်း မို့ မိုးအောင်သူ လည်ကုတ် ကို သူ့ လက်များဖြင့် ဆွဲယူသိုင်း ဖက်ပြီး ပြင်းပြသော ရမက် အနမ်းများဖြင့် တုန့်ပြန်လာ တော့သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ ပေါင်တန် နူစ်ချောင်းကလည်း မိုးအောင်သူ ခါးကို ညှပ်ကာ သူ့ခြေကျင်း၀တ်ခြင်းခြင်း မိုးအောင်သူ ဖင်အနောက်ဖက်ကို ချိတ်လျှက် သူ့ အဖုတ်ဆီ မိုးအောင်သူ လိင်ချောင်းကြီး အဆုံးထိ၀င်နိူင်အောင် ဆွဲ ယူ နေလေတော့သည်။ မိုးအောင်သူ ကိုယ်တိုင်ကလည်း မအောင့် နိူင်တော့ပဲ အပြီး သတ်ခါနိး တိုက်သည့် မုန်တိုင်း လို တဖုန်းဖုန်း ပစ်ဆောင့်နေမိတော့သည်။

ဖွတ်..ဖတ်..ဖွတ်ဖတ်.ဗြွတ်..ဗျိ..စွတ်ဖတ်အား.အား.အိ..အိ ဒေါ်၀င်းပပ ကိုယ်လုံးတခုလုံးလည်း တောင့်တင်း တုန်ခါ သွားပြီး မိုးအောင်သူ ကို တင်းတင်းကြီး ဖက်ထားလိုက်သလို၊ ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်အတွင်း နံရံများက လည်း လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြင့် မိုးအောင်သူ လိင်ချောင်း တချောင်း လုံးကို ဖျစ်ညှစ် ပေးသလို ဖြစ်နေတော့ ၊ မိုးအောင်သူ လိင်တန်ကြီး မှာ မခံနိူင်တော့ပဲ ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ သုတ်ရည်များ ဒေါ်၀င်းပပ စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ ပန်းထည့် ပစ် နေမိလေတော့သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ မှာ သူ့ အဖုတ်ထဲ သုတ်ရည်ပူပူ နွေးနွေး များပန်းထုတ်လိုက်ပြီး တဖြးဖြေး ပျော့သွားသော မိုးအောင်သူ လီး ကြီးကြောင့် အဖုတ် အတွင်း မှ အရည်များ စီး ထွက်လာရာ အိပ်ယာပေါ်ကျ ပြီး ကွက်ကုန် မှာ စိုး၍ထမိန်ကို လုံးထွေးကာအဖုတ် ပေါ် အုပ်လျှက် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြေးထွက်ခဲ့လေသည်။

မိုးအောင်သူ မှာ ရေချိုးခန်း ထဲ ပြေး၀င်သွားသော ဒေါ်၀င်းပပ နောက်ပိုင်း အလှ ကို ကြည့် ရင်း ရင်တွင်း မှာ ပီတိ တမျိုး ခံစားလိုက် ရလေသည်၊ အရင်က ထမိန်၀တ်ထား သော ဤ ဖင်လုံးကြီး များ ကို ကြည့်လျှက် အံကြိတ် ခဲ့ ရသူ၊ အခုတော့ ဖင်ပြောင်ပြောင် ကို မြင်နေရခြေပြီ၊ တချီ တောင် လိုးပြီး သွားပြီ ဆိုတော့ နောင် အလားအလာ များက လည်း ကောင်းမည့် သဘောရှိနေသဖြင့်၊ မိုးအောင်သူ တယောက် သူ့ ကံ ကို ပင် သူ မယုံနိူင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

ဒေါ်၀င်းပပ ရူးပေါက် ပြီး သူ့ အဖုတ်လေးကို ဆပ်ပြာ သုံး ရေဆေးသန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်သည်၊ ထမိန် ကတော့ အရည်တွေ ပေ နေပြီမို့ အ၀တ်လျှော်မည့် ခြင်းထဲ ပစ်ထည့် လိုက်သည်၊ နောက်တော့ အမွေးပွ တဘက်တထည် ဘေစင်အောက် ဘီရိုလေး မှ ထုတ်ကာ ခါးအောက်ပိုင်း ကို ပတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဒေါ်၀င်းပပထွက်လာတာမြင် ၍မိုးအောင်သူ ကရေချိုးခန်းထဲ ၀င် ပြီး သူ့ ကောင်ကြီး ကိုလည်း ဆပ်ပြာမွှေးဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်သည်။ မိုးအောင်သူ ရေချိုးခန်း ထဲ မှ အိပ်ခန်း အတွင်း သို့ ပြန်၀င်လာတော့၊ အ၀တ် ဘီဒိုရှေ့ မှာ ၀တ်စရာ တခုခု ရှာနေသော ဒေါ်၀င်းပပ ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်၊ ဒေါ်၀င်းပပ အပေါ်ပိုင်း မှာ အင်းကျီချွတ်ထားပြီး အသားရောင် ဘရာဇီယာ ပျော့လေး ကို ၀တ်ထားပြီး အောက်ပိုင်း မှာတော့ အမွှေးပွ သဘက်ကြီး ကို ပတ်ထား၏၊

မိုးအောင်သူ ထွက်လာတာ တွေ့လို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့၊ မိုးအောင်သူ မှာ ပုဆိုး မ၀တ်ရသေးသဖြင့် လောလော လတ်လတ် ရေ ဆေး ထားသော မိုးအောင်သူ ၏ လိင်ချောင်းကြီး မှာ မပျော့ မ မာဖြစ်နေသ ဖြင့် လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း နာရီ ချိန်သီး ကဲ့သို့ ရမ်းရမ်း ရမ်းရမ်း ဖြစ်နေသည် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဟေ့…လုံချည် ၀တ်တော့ တခါထဲ အရှက် ကို မရှိဘူး….ဟီး..အမ၀င်း ကလည်း ဘယ်သူရှိ တာမှတ်လို့.ကျနော်တို့ ချည်းပဲ ဟာကို..အေးလေ ငါရှိနေလို့ ပေါ့ မျက်စေ့ထဲ မှာ ကိုးယိုး ကားယားကြီး….မိုးအောင်သူ က ပြုံးလိုက်ပြီး အ၀တ်ဘီဒိုရှေ့ ရပ်နေသော ဒေါ်၀င်းပပ နောက်သွားရပ်လိုက်သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ တို့ အ၀တ်ဘီဒို မျာ ခေတ်မှီ လှသော ကလော့ဆက် ဖြစ်ပြီး တံခါးမှာ ဘေးတိုက် ရှောတွန်းပိတ်ရသော မှန်တံခါး ဖြစ်လေသည်၊ မိုးအောင်သူ က ဒေါ်၀င်းပပ အနောက် မှာ ကပ်ရပ်ပြီး ဘီဒိုတံခါးကို ကြည့်လိုက်တော့ မှန်သားပြင်ပေါ်မှာ သူတို့ နူစ်ယောက် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိကြလေသည်။

မိုးအောင်သူ က မှန်သားပေါ်မှာ မြင်နေရသည့် ဒေါ်၀င်းပပ ၏ အသားရောင်ဖျော့ဖျော့ဘရာဇီယာက အောက်က လျှံထွက်တော့ မလို မို့မေါက် ထွားဖွံ့ လှသည့် ရင်သားအစုံ ကို အနောက်ဘက်မှ သိုင်းဘက် ကာ သူ့ လက်ဝါး နူစ်ဘက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

ဟေး..ဒေါ်၀င်းပပ က မျက်ခုံးလေး ပင့်ပြီး ပြုံးစေ့စေ့ ဖြင့် တချက်လှမ်းတား သလို အသံပေးရင်း မိုးအောင်သူ့ လက်ကောက်၀တ်နူစ်ဘက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ သို့ သော်လည်း မိုးအောင်သူ ၏ လက်ဝါး နူစ်ဘက်ကတော့ အားရ ပါးရ ဆုပ်နှယ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဒေါ်၀င်းပပ ပါးစပ် မှ ငြီးသံလေး တချက်ထွက်လာ ခဲ့သည်။

ဖြေချထားသဖြင့် ဒေါ်၀င်းပပ ခါးလည်ခန့် ရောက်နေသည့် နက်မှောင်ထူထဲ သော ဆံပင်အုပ်ကို မိုးအောင်သူ က သူ့မေးဖြင့် အသာ ဖယ်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ လည်တိုင်လေးကိုငုံနမ်းလိုက်သည်။

သူ့ဖဝါး အောက်မှာလည်း မာတောင်ထလာသော ဒေါ်၀င်းပပ နိူ့သီးခေါင်း နူစ်လုံး ပို သတိထား မိလိုက် သည်နူင့် သူ့လိင်တန်ကြီး ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မာတင်း လာခဲ့ ပြန်ပါလေသည်၊ မှန်ထဲ မှာ ဒေါ်၀င်းပပ မျက်လုံးလေး စင်းနေတာ တွေ့ရတော့ မိုးအောင်သူက ဒေါ်၀င်းပပ ဘရာဇီယာကို ဂျိတ်ဖြုတ် ပြီး ပုခုံးနူစ်ဘက်မှ ကြိုးပါဖြုတ် ပြီး ကြမ်းပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။

အိုး လှလိုက်တာ နည်းတဲ့ နိူ့ကြီးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဟု မိုးအောင်သူ စိတ်ထဲ မှာဖြစ်သွားရသည်၊ အခုမှ လွတ်လွတ် လပ်လပ် နိူ့ကြီး နူစ်လုံးကို အားရပါးရ ဆုပ်နှယ်ရင်း မာတောင်နေသော နိူ့သီးခေါင်း လေး များကို လက်ဖျားလေး များဖြင့် ကျစ်လိမ့်လိုက်တော့ ၊ ဒေါ်၀င်းပပ ကြောင်မလေး ငြီးသံ မျိုး ငြီးလာပြီး သူ့ ခေါင်းကို လည်ပြန်လှည့်ကာ မိုးအောင်သူ နူတ်ခမ်းများ ကို အငမ်းမရ ပြန်နမ်းလာခဲ့သည်။

မိုးအောင်သူ က သူ့လက်တဘက်ဖြင့် ဒေါ်၀င်းပပ ခါးမှာပတ်ထားသည့် သဘက်ကို ဖြေချလိုက်သည်၊ လုံး၀န်း စွံကား ဖေါင်းအိလှသည့် ဒေါ်၀င်းပပ ဖင်လုံးကြီး နူစ်ခု ၏ အထိအတွေ့က က အေးစက် အိတင်းနေသဖြင့် သူ့ လိင်တန်ကြီး မှာ အရမ်း ကို မာတင်း လာခဲ့ရသည်၊

ဒေါ်၀င်းပပ အဖို့ မှာလည်း ပူနွေးမာတောင်နေသည့် မိုးအောင်သူ ၏ လိင်ချောင်းကြီး သူ့ဖင်ကြားမှာ တိုး၀င်လာခဲ့သဖြင့် အိုကနဲ ပင် ဖြစ်သွားရပြီး သူ့ အဖုတ်တွင်း မှ အခုန ကထဲက စိုထိုင်းထိုင်း စဖြစ်နေရာက အခုတော့ အရည်လေးပင် စီးကျ ချင်လာခဲ့ရလေတော့သည်။

မိုးအောင်သူ က သူ့ကျောပြင်လေး ကိုတွန်းလိုက်တော့ အတွေ့ အကြုံ ရှိသော ဒေါ်၀င်းပပ က သူ့ ဘီဒို မှန်တံခါးကို သူ့လက်နူစ်ဘက်ဖြင့် လှမ်းထောက် ပြီး သူ့ ဖင်ကြီး ကို ကော့ပေးလိုက်လေသည်၊ မိုးအောင်သူက လည်း ဒေါ်၀င်းပပ ၏ ကားစွင့်နေသော ဖင်ကြီး နူစ်လုံးကြား အောက်မှ ဖေါင်းမို့မို့ စောက်ဖုတ်ကြီး အ၀ ကို သူ့ လိင်ချောင်းကြီး ကို တေ့ ကာ ဖိသွင်းလိုက်လေသည်။

အား..ကျွတ်စ်..ကျွတ်စ်..ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ်ကြီးထဲ မိုးအောင်သူ လိင်ချောင်းကြီး ဆွိ ကနဲ ၀င်သွားတော့ ဒေါ်၀င်းပပ ဆီ မှ ငြီးသံလေး ထွက်လာခဲ့သည်၊ နာလို့ မဟုတ် အရသာရှိလှလွန်းလို့ပဲ ဖြစ်သည်၊ ငတ်နေတာ ကြာပြီမို့လား၊ မိုးအောင်သူ က ဒေါ်၀င်းပပ ခါးကျင်ကျင်လေး ကိုကိုင်ကာ တချက်ချင်း အားပါပါဖြင့် ဆောင့်လေတော့သည်။

သူ ကော့ဆောင့်လိုက်တိုင်း ရမ်းခါနေသော နိူ့ကြီး များကို သူတို့ ရှေ့ မှန်သားပြင်ပေါ် မှာ တွေ့နေရလေရာ၊ သူ့အတွက်တော့ ဗီဒီယို လည်းကြည့် ကိုယ်တိုင်လည်းလုပ်ရသည့်အရသာတွေ့နေရလေတော့သည်.စွီ.ဖတ်..ဖတ်..ဖွတ်.ဖတ်…ဖတ်…အား…အား…အင့်…အင့်….မိုးအောင်သူ ဒီနေ့ အလုပ် ကို အစောကြီး ရောက် နေသည်၊ အရင်အပတ်က သူ့ ဘောစိ ဒေါ်၀င်းပပ နူင့် ရမက်နယ် လွန် ကျွံ သွားခဲ့ ရပြီး ၊ ဒါ ပထမ ဆုံး အကြိမ် ပြန်တွေ့ ရမှာမို့ အရမ်း ပျော်နေသည်။

သူ့ ကောင်ကြီး ကလည်း အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အောက် မှာ အတင်းတိုးထောင်ထ နေသဖြင့် ကျပ် ပြီး နေလို့ထိုင်လို့ မကောင်းဖြစ်နေရသည်။ဟောလာပါပြီ မမ၀င်း၊ လှလိုက်တာ မမ၀င်းရယ် လို့ မိုးအောင်သူ စိတ်ထဲ ရေရွတ်မိလေသည်၊ဒေါ်၀င်းပပ လို့သာ ခေါ်နေကြတာ ၀င်းပပ က အသက် ၃၀ သာ ရှိသေးသည်။

အလုပ်ထဲ မှာ လူကြီး ပုံပေါက် အောင် ဒီဂရီ သိပ်မရှိသော လိပ်ခွံကိုင်း မျက်မှန်တလက် ကို တတ်ထားရာ မိုးအောင်သူ မျက်စေ့ထဲ မှာတော့ မျက်မှန်ကြော်ငြာတွေထဲ က မော်ဒယ် နဲ့ တောင် တူသေးတယ် လို့ တွေးမိသည်၊ရုံးခန်း ထဲ ၀င်လာတော့ နူတ်ဆက်ကြတဲ့ သူတွေ ကို စကားပြောရင်း သူ့ အခန်းရှိရာ သူလျှောက်လာရင်း လမ်းမှာ မိုးအောင်သူ နဲ့ မျက်လုံးချင်း ဆိုင်မိ ပြီး မျက်နှာလေး ရဲ ကနဲ ဖြစ်သွား၏။

ဂွတ်မောနင်း အမ၀င်း…အေးအေး ဂွတ်မောနင်း မောင်မိုး…ဟု ဆို ပြီး သုတ်သုတ် သုတ်သုတ် နူင့် သူ့ အခန်းထဲ ၀င်သွားတော့သည်။၀င်းပပ ပေါင်ခွဆုံ မှာတော့ စိုတိုတို ဖြစ်လာခဲ့သည်၊ တကယ်တော့ တနင်္ဂနွေ တရက်လုံး အိမ်မှာ တယောက်ထဲ နေရင်း အိမ်မှာ ဟိုနေ့ က မိုးအောင်သူနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာ ပြန်စဉ်းစားရင်း သူ့ အဖုတ်လေး သူ ပွတ်နေခဲ့ မိသည်။

ကိုတင်ထွတ် ဆီ ဖုန်းဆက်တော့ ကိုတင်ထွတ်တို့ ဆီ မေမေ ရောက်နေသည်၊ မေမေ က သူတို့ မြို့ မှာ နေရတာ ပျင်းလို့ တဲ့ ဖေဖေ့ ကို ထားခဲ့ ပြီး ကိုတင်ထွတ် ရှိရာမြို့ လာလည် နေသည်တဲ့၊ နေကောင်းလား ဘာညာမေးပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

၀င်းပပ အဖုတ်လေး ကတော့ ရွစိရွစိ နဲ့၊ အရှိန်ရ နေပြီလေ၊ ဟိုနေ့ က မိုးအောင်သူ ၃ ချီ ဆွဲလိုက်တာ ၀င်းပပ တောင် တော်တော်လေး နူံးသွားသည်၊ ဒါတောင် ကိုယ်တော်ချော ကနှပ်ပြီး နောက်တချီ လုပ်ဖို့ ကြံနေသေးသည်၊ အိမ်က လူတွေ ရိပ်မိကုန်မှာ စိုးလို့ နှင်လွတ်လိုက်ရသည်။

လူပျို လူငယ် ဆိုတော့ တချိန်လုံး မာနေသလား မသိ၊ ၀င်းပပ တောင် တော်ပါပြီ ဖြစ်သွားရသည်၊ သို့သော်လည်း မိုးအောင်သူ ပြန်သွားပြီး ခနနေတော့ သူ့ အဖုတ် က ပြန် တောင်းဆိုလာပြန်သည်၊ နောက်နေ့ စနေ အလုပ်မသွားတော့ အိမ်မှာပဲ နားလိုက်သည်၊ သူ့ အလုပ်က တော့ နေ့တ၀က် ဖွင့်သဖြင့် မိုးအောင်သူ ရောက်နေမယ် ဆိုတာ သိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ မှန်းမသိ ရင်မဆိုင်ချင် သေးတာရယ်၊ သူ့အတွက် အလုပ်ရှင် အလုပ်သမား ဆိုတဲ့ ဆက်ဆံရေး ကို ဘယ်လို ဆက်ထိန်း ရ မလဲ ဆိုတာ လည်း မစဉ်းစားတတ် ဘူး ဖြစ်နေတာရယ် ပါသည်၊ ၀င်းပပ မှာ ဒါမျိုး အတွေ့ အကြုံလည်း မရှိ၊ တခါမှ လည်း မဖေါက်ပြန်ဖူး၊ ကိုယ့် ယောက်ကျား ကလွဲရင်၊ ဒါ ပထမဆုံး တစိမ်း ယောက်ကျား တယောက်နဲ့ လိင်ဆက်ဆံ ဖူးတာ ပဲ။

အင်းလေ ကိုယ့်ဘာသာ ခတ်တည်တည် နေရင် ကောင်လေး မစ ရဲ လောက်ပါဘူးလို့တွေးရင် သူ့ စားပွဲ ပေါ်က စာရွက်စာတမ်းတွေ လှန်လှောရင်း အလုပ်ထဲ စိတ်မြုပ် ဖို့ ကြိုးစားနေ လိုက်သည်။အမ၀င်း..ဒီမှာ အမ၀င်းအတွက် ကော်ဖီ..ခေါင်းငုံ့ အလုပ်လုပ်နေသော ၀င်းပပတယောက် မိုးအောင်သူ အသံကြားတော့ မော့ကြည့်မိသည်။

ဆံပင်ရှည်ရှည်၊ ဂုတ်ထောက်နူင့် မျက်နှာနုနု မိုးအောင်သူ ကို တွေ့လိုက်ရတော့ ရင်ထဲ လှပ်ကနဲ ဖြစ် သွားသည်၊ ဒီနူတ်ခမ်း တွေ ပဲ ဟိုနေ့ က သူ့ နိူ့သီးခေါင်း တွေ ကို အငမ်းမရ စို့ ခဲ့တာ၊ သူ့ အဖုတ် ကိုလည်း ယုယုယယ နမ်းရူံ့ရက်ပေးခဲ့တာ ၊ ၀င်းပပ မျက်နှာ ပန်းရောင် တချက် ဖြန်းသွားသည်။

အေးအေး ကျေးဇူးပါကွယ် မောင်မိုး…၀င်းပပ က သူ့အလုပ်စားပွဲ ကြီးကိုပတ်ကာ သူ့ သားရေကုလားထိုင် ဘေးနားလာရပ်ပြီး ကော်ဖီခွက်ကိုစားပေါ်ပေါ်လာချ ပေးသော မိုးအောင်သူ ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏၊သူ့လည်ချောင်း မှာ နည်းနည်း ကပ်သလို ဖြစ်သွားသဖြင့် လည်း ဟင်းဟင်း ဆိုပြီး လည်ချောင်းတချက် ရှင်းလိုက်မိသည်။

သူကော်ဖီခွက်ကို ယူပြီး တငုံ သောက်လိုက်ချိန်ထိ မိုးအောင်သူ မလှုပ်မရှားရပ်နေသေးတာ တွေ့လိုက်ရ ၍ မော့်ကြည့်လိုက် မိသည်၊အမ၀င်း နေကောင်းလား.အင်း ကောင်းပါတယ်..ဘာဖြစ်လို့လဲ ..မောင်မိုးရော…အင်း ဟိုနေ့ က အမ၀င်းဆီက ပြန်လာပြီးကတဲ ကနေလို့ မကောင်းတော့ဘူး..ဟင် ဟုတ်လား ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒီမှာလေ ကြည့်ပါလား တချိန်လုံး အဲလိုဖြစ်နေလို့ အို.ဒေါ်၀င်းပပ အိုဖြစ်လောက်စရာပါပဲ။

မိုးအောင်သူ ပြနေတာက သူ့ ပုဆိုးအောက် က ထိုးထောင်ထ နေသော ဒုတ်ကြီး၊ ၀င်းပပ အာတောင် ခြောက်သွားရသည်၊ သူ့ ပေါင်ခွဆုံ မှ စိုစွတ်စွတ် က အခု တော့ ပိုရွဲလာသလို ဖြစ်သွားရသည်။

ဟဲ ့ မောင်မိုး..လူတွေ မြင်ကုန်မယ်နော်..အမ၀င်း ..ကျနော် ဖိုင် စတိုခန်းမှာ စာရွက်သွားရှာမယ်နော် အမ၀င်း ခနလေး လိုက်ခဲ့ ငါးမိနစ် ပဲ နော် ..မိုးအောင်သူက ပြောပြောဆိုဆို လှည့်ထွက်သွား၏၊ ၀င်းပပ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိကြောင်ပြီးကျန်ခဲ့သည်။သူတို့ ရုံးဖိုင်စတိုခန်းမှာ ကျဉ်းကျဉ်း ရှည်ရှည်နူင့် စာကြည့်တိုက် လို ဖိုင်တွေကို စင်တွေနဲ့ တင်ထားသည်။

တော်ရုံလူတွေ ၀င်ခွင့်မပေး အမြဲ သော့ခတ်ထားလေ့ရှိသည်၊သူတို့မိန်းအော့ဖစ်၏ အပေါ်ထပ် အလွှာမှာ ရှိတော့လူလစ် လို့တယောက်ချင်း၀င်လျှင် အထဲ မှာ လူရှိနေမှန်းပင် မသိရပေ၊ မိုးအောင်သူ အတွင်းဘက် ဖိုင်စင်တွေ ကြားထဲ မှာ တယောက်ထဲ စောင့်ရင်းရင်တထိတ်ထိတ်ဖြစ်နေရသည်၊ ဒေါ်၀င်းပပ လာမှ လာပါ့မလား၊ စောင့်နေရသည်မှာ သူ့အတွက် ကြာလှသည်ဟုထင်မိလေသည်။

နာရီကို ကြည့်တော့ ၁၀မိနစ်တောင် မရှိသေး တံခါးသံ ချက်ကနဲ ကြားပြီး လူ၀င်လာသံ ကြားမှ သူ့ ကောင်ကြီးလည်း ဒိန်းကနဲ ပြန်ထောင် ထလာသည်။မောင်မိုး..ဘယ်မှာလဲ..မိုးအောင်သူက အတွင်း ထောင့်နား မှာ ဆိုတော့ ၀င်းပပ မမြင်ရခြေ၊ သူ အတွင်းဘက် လျှောက်၀င်လာမှ မိုးအောင်သူ ၏ ရုတ်တရက် သိမ်းကျူံး ပွေ့ဖက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့ နူစ်ဦးသား ၏ မွတ်သိပ်လှသော အနမ်းတွေ က နူစ်ဦး စလုံးကို သွေးတွေ ဆူေ၀ လာစေခဲ့သည်၊ မိုးအောင်သူ က သူ့ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံချွတ်ချလိုက် သဖြင့် မတ်ထောင်နေသော လိင်ချောင်းကြီး က ၀င်းပပ ဗိုက်သားလေး ကို သွားထောက်မိသည်၊ မိုးအောင်သူ လက်ဖဝါးတွေ က ဒေါ်၀င်းပပ ၏ မို့မို့ဖေါင်းဖေါင်း ရင်အုံပေါ် ကို ရောက်သွားတော့ ၀င်းပပ က လှမ်းဆုပ်ကိုင် ဖမ်းထားလိုက်သည်။

မလုပ်နဲ့ မောင်မိုး အင်းကျီတွေ ကြေကုန်မယ်..မိုးအောင်သူက မချင့်မရဲ နူင့် ဒေါ်၀င်းပပ ထမိန်ကို ဖြေချွတ်တော့ ဒေါ်၀င်းပပ မငြင်း ပါ အသာဖြေ ချွတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားက ကုလားထိုင်တလုံး နောက်မှီပေါ် လှမ်းတင်လိုက်သည်၊ ဖြောင့်စင်းပြိး လုံးကျစ် လှပလှသည့် ဒေါ်၀င်းပပ ပေါင်တန်တွေ က ၀င်းကနဲ ပေါ်လာပြီး အသားရောင် ပင်တီလေးက ပေါင်ခွကြားမှာ စို ကပ်နေ၏။

မိုးအောင်သူက ဒေါ်၀င်းပပ ပင်တီလေး ကို သားရေကြိုးမှ ကိုင်ကာ ဆွဲချွတ်တော့လည်း မငြင်းရှာပါ၊ အိုး လှလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်လေး၊ မိုးအောင်သူ မျက်လုံးရှေ့မှာ အမွှေးအမြှင်မရှိ ဖွေးနု ဖေါင်းမို့ နေသော်လည်း ညိုတိုတို နူတ်ခမ်းအဖတ်လေး ဟ နေပြီး ပန်းရောင်ရင့်ရင့် အတွင်းသားလေး စိုတိုတို ကို တစွန်းတစတွေ့ နေရသည်။

မိုအောင်သူက ဒေါ်ဝင်းပပ ရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် လိုက်သည်။ ဒေါ်ဝင်းပပ ခြေထောက်တဖက်ကို မ ပြီး ဘေးနားက ကုလားထိုင်ပေါ်တင်လိုက်ကာ ကားသွားသော ဒေါ်ဝင်းပပ ပေါင်ခွဆုံ ကြား သူ့မျက်နာကို အပ်လိုက်တော့သည်။မိုးအောင်သူ ၏ လျှာကြီး သူှုအဖုတ်နူတ်ခမ်း ကို စိုစိုစွတ်စွတ်နဲ့ နွေးကနဲလာ ထိတော့ ဒေါ်ဝင်းပပ တကိုယ်လုံး နွေး ကနဲဖြစ် သွားပြီး အကြောတွေတောင်တောင့်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလဲပြိုမသွားအောင် မိုးအောင်သူ ဆံပင်ကို ဆွဲဆုပ်ကာ ကိုင်ထိန်းထား လိုက်မိပြီး မျက်လုံးကို လည်းတင်းတင်း ကြီး ပိတ်ထားမိ လေတော့သည်။ မိုးအောင်သူကတော့ သူ သွားရည် တမြှားမြှား ကျခဲ့ ရသော ၀င်းပပ ဖင်လုံးကြီး များ ကို လက်ဝါး နူစ်ဖက်က ဆုပ်နှယ်ပြီး သူ့ လျှာကြီး က ဒေါ်၀င်းပပ အဖုတ် ဖေါင်းဖေါင်း ကြီး ကို အားရ ပါးရ တပြတ်ပြတ် ကုန်းရက်နေမိလေတော့သည်။

ဒေါ်၀င်းပပ မှာလည်း မိုးအောင်သူ ဘာဂျာ အပေးကောင်းမှုကြောင့် မကြာခင်ပဲ တွန့်တက်ကာ ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်သွားရလေသည်၊ ၀င်းပပ က မိုးအောင်သူ ကို အသာ ဆွဲထူရင်း.မောင်မိုး ဒီထဲ မှာ တို့ သိပ်ကြာလို့ မရဘူး နော် ဟုတ် အမ၀င်း ဟို စားပွဲ ကို လက်ထောက်ပြီး ကုန်းပေးမလား ကျနော် အနောက်ကလုပ်လိုက်မယ် နော်..ဒေါ်၀င်းပပ စကား ဆက်မရှည်တော့ပါ။

မိုးအောင်သူ ကို ကျောပေးပြီး စားပွဲခုံစွန်းလေး ကို လက်နူစ်ဘက်ဖြင့် ထောက်ကိုင်ကာ သူ့ ဖင် ကြီးကို အနောက်ဖက် ကော့ပေးလိုက်လေသည်၊ သေးကျင်သော ခါးလေး အောက်မှ စွံကားတက်လာပြီး လုံးကျစ် ၀ိုင်းစက်နေသောဖင်ဖွေးဖွေးကြီး က မိုးအောင်သူ့ မာနေသော လိင်ချောင်း ကြီး ကို မထိန်းနိူင်လောက်အောင်တဆတ်ဆတ် တုန်လာစေခဲ့သဖြင့် အချိန်မဆိုင်းတော့ ပဲ ၀င်းပပ အနောက်မှာ နေရာယူ၊ ၀င်းပပ ပေါင်နူစ်လုံးကြားမှ အဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်း အ၀ မှ တေ့ကာ ဖိသွင်း လိုက်လေတော့သည်။

စွိ…စွတ်…အား…အင်း…နူစ်ယောက်စလုံး က အသံ ကျယ်ကျယ် မထွက်ရဲ ကြသော်လည်း ကာမစည်းဇိမ် အရသာ ကောင်းလှသောကြောင့် တိုးတိုး လေး ညှီး ညူရင်း တက်ညီလက်ညီ လိုးနေကြရာ၊ အခန်းလေး တွင်းထဲ အရည်ရွမ်းနေသော အဖုတ်ကြီးထဲ လိင်ချောင်းကြီး ၀င်ထွက်နေသံ၊ မိုးအောင်သူ ပေါင်ခြံနူင့် ဒေါ်၀င်းပပ ဖင်လုံးကြီး များ ရိုက်ခတ်မိသံ တဖတ်ဖတ် တို့သာ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာနေလေတော့သည်။

အား ကောင်းလိုက်တာ အမ၀င်းရယ်..အမ အဖုတ်ကြီး က အီစိမ့်နေတာပဲ လိုးရတာ…အင်း…တို့ လည်း ကောင်းတာပါပဲ ကွယ်…နောက်ဆုံး မိုးအောင်သူ က သူ့ လိင်ချောင်းကြီး ကို အဆုံးထိ ဖုန်းကနဲ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ စောက်ခေါင်းထဲ သုတ်ရည်တွေ တထုတ်ထုတ် ပန်းထည့် ပစ်လိုက်တော့သည်။၀င်းပပ ရုံးရောက် ချလာတော့ မိုးအောင်သူ အံသြသွားသည်။

မနေ့က ပြောတော့ ဒီနေ့ ကိုတင်ထွတ်ကို သွားကြိုရမှာ မို့ မလာတော့ဘူးတဲ့၊ အခု တော့ ရုံး ထဲ ရောက်ချလာ လိုက်တာ အပါး လှလှခြေလား၊ ဒီနေ့ အပြာရောင် မင်းသမီးလေး ပါလား၊ အပေါ်က မိုးပြာရောင် ဗြောင် ကို လက်ပြတ်မကျ လက်စကလောက်လည်း မရှည် ခေတ်ဟောင်းတုန်းက စတိုင်မျိုးကို ခေတ်ဆန်ဆန်ပြန် ပြင်ထားတဲ့ ရင်စိ၊ ကော်လာထောင်လေးနဲ့ ခါးတို အောက်က ထမိန်အထက်ဆင် ဖုံးရုံလေး၊ အောက်ကတော့ အပြာခံမှာ ကန်လန့်ဖြတ် လှိုင်းတွန့် အလုံးကြီးတွေ ပုံစံ အချိတ် ထမိန် နဲ့ အဲဒီ လှိုင်းကြီး က ဒူးဆစ် လောက်မှာပဲ ပတ်တယ်။

ရှမ်းထမိန်တွေ လိုမျိုး၊ ဆိုတော့ တင်သားနေရာ မှာက အပြာဗြောင်လေး ပဲ၊ ဖြစ်နေတယ်၊ ခါးမှာတင်းတင်းလေး ပတ်၀တ်ထားတဲ့ ထမိန် ကြောင့် စွင့်ကား လုံးကျစ်နေတဲ့ တင်သားတွေက ထင်းထင်းကြီးဖြစ်နေ တယ်၊ မိုးအောင်သူ မနေ့က တနေ့ လုံး စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ပြီးတာတောင် သူညီတော်မောင်က ချက်ချင်းခေါင်းထောင်ထ လာတယ်။

အမ၀င်း ဒီနေ့ မလာတော့ဘူးမှတ်လို့..ဆရာ့ လေယာဉ်က ဘယ်အချိန်ဆိုက်မှာလဲ….နေ့လည်မှလေ အဲဒါကြောင့် အိမ်မှလည်း နေရမှာ ပျင်း..ဒီမှာလည်းလုပ်စရာလေး တွေ ရှိ လို့ ထွက်လာတာ..၀င်းပပ သူ့ အခန်းထဲ ၀င်သွားပြီး လုပ်စရာရှိတာတွေ လုပ်နေတော့သည်၊ မိုးအောင်သူ မှာသာ ငေါင်တောင်တောင် ဖြစ် နေပြီး ၊ တကယ်လို့ ကိုတင်ထွတ် ပြန်ရောက်လာ လျှင် သူ ဘယ်လို နေရ ထိုင်ရ မလည်း ဆိုတာကို စဉ်းစား ဦးနှောက်စားနေလေသည်။

ဟေး မောင်မိုး ဒီဖိုင် ထဲ မှာ လိုနေတဲ့ အင်ဗွိုက်တွေ ရှာပြီး ဖြည့်လိုက်အုန်း..ရုတ်တရက် သူ့စားပွဲရှေ့ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်တဲ့ ဒေါ်၀င်းပပ အသံကြောင့် မိုးအောင်သူ ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး အတွေးပျက်သွား၏၊ ရုတ်တရက် မျက်နှာပျက်သွားသော ၊ဆပ်ကနဲ တုန်သွားသော၊ မိုးအောင်သူ ကိုကြည့်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ လည်း တမျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။

မောင်မိုး နေကောင်းရဲ့လား….ကောင်းပါတယ် အမ၀င်း ..ဖိုင် တွေ ဆိုမှ ကျနော် တခု ပြစရာရှိသေးတယ် အဲဒါ အရေးကြီးမယ် ထင်တယ် ဟို ဖိုင်အခန်းထဲမှာ..ခနလောက် လိုက်ကြည့်ပါအုန်း..မိုးအောင်သူက ပြောပြောဆိုဆို ထထွက်သွားလိုက်၏၊ ၀င်းပပ တယောက် ချီတုံချတုံ ဖြစ်ကျန်ခဲ့သည်၊ သူတို့ မိုးအောင်သူ သူငယ်ချင်း ဆီက ဘိ ရပြီးကတဲက ထိုဖိုင်ခန်းလေး ကို လုံး၀ မသွားကြတော့ အန္တာရယ် အလွန်များ ၍ ဖြစ်သည်၊ အခု တော့ မိုးအောင်သူ တခုခု ပြောခြင်လို့ထင်သည်၊ ဟု တွေးကာ ဒေါ်၀င်းပပ လိုက်သွားလိုက်လေသည်။

၀င်းပပ အခန်းထဲ ၀င်လိုက်သည်နူင့် မိုးအောင်သူက အခန်းတံခါးကို ဂျက်ချလိုက်ပြီး ဒေါ်၀င်းပပ ကို အတင်း ပွေ့ဖက်ကာ အသည်းအသန် နမ်းပစ်လိုက်သည်၊ ၀င်းပပ က အတင်းတွန်းထားပြီး၊.မိုးလေး..မနေ့ က ပဲ ကိုယ်တို့ သဘောတူချက်ရပြီးပြီလေ အနေအထိုင် ဆင်ခြင်ပါမယ် ဆိုတာ..အင်းလေ အမ၀င်းရယ် ကိုတင်ထွတ် လာရင် လို့ပြောထားတာလေ ကိုတင်ထွတ်မှ မရောက်သေးပဲဟာ…မိုးလေးက ရစ်ပြီကွာ..ကိုယ် ဒီကနေ သွားကြိုမှာ အ၀တ်အစားတွေ ကြေလို့ မရဘူးလေ

အင်းပါ အမ၀င်းရယ် အမ၀င်းက အရမ်းလှလွန်းတော့ ကျနော့်ကောင်ကြီးပေါက်ကွဲတော့မယ်ဗျ ဒီမှာကြည့်..ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် မိုးအောင်သူ က သူ့လုံခြည်ကို ကွင်းလုံးပုံချွတ်လိုက်ပြီး အတွင်းခံကို ပေါင်လည်ဆွဲချလိုက်သည်၊ သူ့ ဖွားဘက်တော် လိင်တန်ကြီး က ထောင်ကနဲ ထွက်လာသည်၊ အကြောပြိုင်းပြိုင်း နှင့် ဖေါင်းကား တင်းမာနေသော လိင်ချောင်းကြီးက တလုံးထဲသော မျက်စေ့ဖြင့် ၀င်းပပ ကို ကြည့်နေ၏။

ကဲ ဒါဆိုလဲ လာ မမ စုပ်ပေး မယ် မြန်မြန်လေး စိတ်လျှော့လိုက်နော် မထိန်းထားနဲ့ …၀င်းပပ က ပြောပြော ဆိုဆို မိုးအောင်သူ ကို လိင်တန်ကြီး မှ ဆွဲ ဆုပ်ကိုင် ခေါ်သွားပြီး အခန်းထောင့်က စက္ကူ ပုံးပေါ်ထိုင်ချလိုက်သည်၊ မိုးအောင်သူ မတ်တပ်ရပ်လျှက် ၀င်းပပ အထိုင် ၊ မိုးအောင်သူ လိင်ချောင်းကြီးနဲ့ ၀င်းပပ ပါးစပ်ပေါက်နဲ့ က တည့်နေပေတော့ရာ၊ ၀င်းပပကထုံစံအတိုင်း ပုလွေ ပညာပြကာ မိုးအောင်သူ လီးကြီး ကို စစုပ်လေတော့သည်။

လီးကြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ ရောက်လာသည် နှင့် ဒေါ်၀င်းပပတယောက် အပြင်လောက ကို မေ့လေပြီ ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖီးတွေ တက်လာပြီးအားတက်သရော စုပ်သလို သူ့ အဖုတ်တွင်းကလည်း အရည်ကြည် စိမ့် ထွက်ကျလာပြီ၊ ဆယ်မိနစ်မျှ စုပ်ပေးသော်လည်း မိုးအောင်သူ တယောက် ပြီးမဲ့ ပုံမမြင်၊ ဘယ်ပြီးမလဲ မနေ့ က တနေကုန် တနေခန်း ဆော်ထားတာ ဆိုတော့ တချီပြီးဖို့ တော်တော်ကြာနေတာပေါ့၊ ဒေါ်၀င်းပပ လည်း မထူးတော့ ဟု စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မိုးအောင်သူ လီးကြီးကို သူ့ပါးစပ်မှ ပြွတ် ကနဲနေအောင် ဆွဲထုတ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ကဲ မိုးလေး လာလာ ငါ့အ၀တ်အစားတွေ မကျေအောင်လုပ်နော် …ဒေါ်၀င်းပပ သူ့ ထမိန်ကို ကွင်းလုံးချွတ်ပြီး ကုလားထိုင်နောက်မှီမှာ ခေါက်တင်လိုက်သည်၊ နောက် သူ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခြေကျင်း၀တ်ထိ ဆွဲချကာ ခြေထောက်တဘက်ကို မထုတ်လိုက်သည်။

နောက်တော့ စားပွဲခုံကို လက်နူစ်ဘက်ဖြင့်ထောက်ကိုင်ကာ ဖင်ကို နောက်သို့ ကော့ပေးလိုက်သည်၊မိုးအောင်သူ တယောက် ကမန်းကတန်း ပင် ဒေါ်၀င်းပပ အနောက်မှာ နေရာယူ ပြီး သူ့ လီးကြီးကို သူလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒေါ်၀င်းပပ ပေါင်နူစ်လုံးကြားမှ အနောက်သို့ ပြူနေဟန်ရှိသည့် နူစ်ခမ်းထူထူ အဖုတ်ကြီး အ၀တွင် တေ့လိုက်လေသည်။

နောက်တော့ ဖြေးဖြေးချင်း ဇိမ်ခံသွင်း ရာမှ အရှိန်တက်လာတော့သည်၊ နောက်တော့လည်း ဒေါ်၀င်းပပ ဖင်လုံးများနှင့် မိုးအောင်သူ ပေါင်ခြံတို့ တဖတ်ဖတ် ရိုက်သံ များနဲ့ အတူ အသက်ရူသံတွေလည်း မြန်လာကြသည်။ မကြာခင် အတွင်းမှာပင် တယောက်နှင့်တယောက် အထာသိနေကြပြီ ဖြစ်သော သူနှစ်ဦးတို့ ပြိုင်တူ ကာမ အရသာ အထွတ် အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေတော့သည်။

အချစ် ကြည့်စမ်း မတွေ့ရတာ ကြာ လို့ ပိုမိုက်လာတော့တာပဲ..အင်း ပါ တွေ့မှ ချွဲပြီ တခါထဲ အေ၀း မှာတုန်းကတော့ ဖုန်းကို တပတ်တခါ အနိူင်နိူင် ဆက်ပြီးတော့..ကိုတင်ထွတ်က ၀င်းပပ ကိုယ်လုံးလေး ကို ထွေးဖက်ပြီး နူတ်ခမ်းအစုံကို ဖမ်းစုပ်လိုက်သည်၊မတွေ့ရတာ ကြာနေပြီ ဖြစ်သော မယားချော လေးမို့ ကိုတင်ထွတ် ပစ္စည်းကြီးက မာတာတာ ဖြစ်လာပြီး ၀င်းပပ ပေါင် ရှေ့ပိုင်း ကို သွားထောက်မိလေသည်။

၀င်းပပ စိတ်ထဲ ကိုယ့်ကို ကိုယ် မလုံ မလဲ တော့နည်းနည်း ဖြစ်သွားသည်၊ အခုန နာရီပိုင်းလေး က မှ မိမိ နူတ်ခမ်းတွေ က မိုးအောင်သူ လီးကြီး ကို စုပ်ခဲ့သေးသည်၊ ပြီးတော့ မိုးအောင်သူ က လည်း လိုးလိုက်သေးသည်၊ မိုးအောင်သူ က တော်တော် နဲ့ မပြီးနိူင်လို့ လေဆိပ် ထွက်ဖို့ အချိန်ကပ်သွားခဲ့ရသည်။

ပလုပ်ကျင်းဖို့ အဖုတ်ဆေး ဖို့ အချိန်မရတော့၊ မိမိ အဖုတ်ကို တစ်ရူး ဖြင့် သုတ်ကာ သန့်စင်ခဲ့သော်လည်း မိုးအောင်သူ သုတ်ရည်တွေက အတွင်းထဲ မှာကျန်နေသေးသည်၊ သူ လေဆိပ်ကို ကမန်းကတန်းမောင်းလာတော့သူ့ အဖုတ်တွင်းက တစိမ့်စိမ့် ပြန်ထွက်လာသဖြင့် သူ့ ပင်တီ မှာ စိုစိုစွတ်စွတ် ဖြစ်နေရသေးသည်။

လေဆိပ်ရောက်တော့လည်း သူအတွင်း၀င်လို့ ရအောင် လုပ်ပေးမည့် အဆက်အသွယ်ကို လိုက်ရှာရ နောက် လေယာဉ် ကလည်း ဆိုက်လာပြီ ဆိုတော့ အချိန်မရတော့ခြေ။ကိုတင်ထွတ် နူင့် ၀င်းပပ အခန်းတွင်း ရောက်သည်နှင့် ကိုတင်ထွတ် က ကြမ်းတော့သည်။

၀င်းပပ လည်း လင်တော် မောင် ဆိုတော့ မငြင်းဖယ်နိူင်၊ ကိုတင်ထွတ် အကိုင် အတွယ် အပွတ်အသပ်များ ဖြင့် ဆန္ဒရမက် တွေ ပြန်လည် နိူးထ လာရသည်၊ ကိုတင်ထွတ် သူ့အတွင်းခံကို ဆွဲချွတ်တော့ မှ ၀င်းပပ သတိရသည်၊ ဒုက္ခ ပဲ ငါ ဆေးဖို့ မေ့သွားပြီ၊ သူများသိသွားမလား၊ ရင် ထဲ မှာ တထိတ်ထိတ် နှင့်၊.အင်း အချစ် လည်း ကို့ ကို စောင့်နေရတာ ကြာနေပြီ ထင်တယ် ဟင်းဟင်း..အချစ် အရည် ဒီလောက်ရွဲ တာ တခါမှ တောင် မတွေ့ဘူးသလိုပဲ

အို..ကိုကလည်း…ကိုတင်ထွတ် က အားရ၀မ်းသာ စွာဖြင့် သူ့ လိင်ချောင်းကြီး ကို စွပ်ကနဲ ၀င်းပပ အဖုတ်၀ တွင်တေ့ကာ စသွင်းကထဲက အားကုန် ဆောင့်လေတော့သည်၊ ၀င်းပပ မှာလည်း ပြီးခဲ့သည့် နာရီပိုင်းလေး ကမှ မိုးအောင်သူ လီးကြီး ၀င်ထွက်သွားခဲ့သော သူ့ အဖုတ်တွင်းသို့ ကိုတင်ထွတ်လီး ကြီး ၀င်ထွက်လာခဲ့ သည်မှာ စိတ်ထဲ တမျိုး ဖြစ်သော်လည်း သူ့ စိတ်တွေက ပိုမို တက်ကြွ သလို ဖြစ်နေခဲ့ရလေသည်။

ထိုအတွက် ကြောင့်လည်း သူ့ကိုယ်တိုင်က ကိုတင်ထွတ် ကိုယ်ကြီး ကို တအားဖက်တွယ်လျှက် သူ့ ဖင်ကြီးကို ကော့ကာကော့ကာ အားရ ပါးရ တုန့်ပြန် နေမိလေတော့သည်။ကိုတင်ထွတ်မှာ ယောက္ခမ ကြီးထက်စာလျှင် ပိုမိုကျစ်လစ် ကာ နုပျို တောင့်တင်း သော ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင် ဇနီးချောလေး ကို မလုပ်ရတာ ကြာပြီ မို့ စိတ်အရမ်း တက်ကြွနေရာ များ မကြာခင်မှာပင်၊ သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်ပြီး တချီပြီးသွားရလေသည်။

၀င်းပပ မှာလည်း သူ့ စောက်ခေါင်းတွင်းထဲ မှာ ယောက်ကျား နူစ်ယောက် ၏ သုတ်ရည်တွေ ရောနှော သွားပြီး သူ့ အဖုတ်တွင်းမှ ပင် လျှံကျလာကာ ဖင်ကြားသို့ စီး၀င်သွားတာ ခံစားသိနေရ လေရာ မကြုံစဖူး အတွေ့ အကြုံကြောင့် အကြောလေး တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားရ လေတော့သည်။

ဝင်းပပ တယောက် လည်း စိတ်ရှုတ်ထွေးနေရသည် ဘာမှန်း တော့ မသိ၊ ကိုတင်ထွတ် ပြန်ရောက် တော့ သူ့့ငယ်ချစ် လည်း ဖြစ် လင်လည်း ဖြစ်သူ နူင့်အတူတူ ပြန်နေလိုက်ရ လျှင် မိမိ ဘ၀ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွား လိမ့်မည် ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ် တမ်းကြ တော့ ထင်သလို မဖြစ် နိူင်တော့မှန်း တဖြေးဖြေး ရိပ်မိလာခဲ့ ရသည်။

ကိုတင်ထွတ် နူင့် သူ ခွဲနေရတာ ကြာ လို့ ညတိုင်း လိုလို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်၊ သူ ကလည်း မိုးအောင်သူ နှင့် အတွေ့ အကြုံအသစ်များ ရလာခဲ့ သလို၊ ကိုတင်ထွတ် ကလည်း ဒေါ်ဒေါ်လှ ဆီ က အတွေ့အကြုံ များ ရခဲ့တာကို တော့ သူ သတိမထားမိ၊ ည ဘက် ကို တင်ထွတ် နဲ့ ကောင်းကောင်း အလိုးခံ ခဲ့ရပြီး အလုပ်ရောက် လာတော့ မိုးအောင်သူ နှင့် မျက်နှာချင်း ဆိုင် စေ့စေ့ မကြည့်ရဲ မျက်နှာပူ သလို ဖြစ် နေရသည်။

မိုးအောင်သူ ၏ မျက်လုံး မျက်နှာထား တွေက ကြေကွဲ ဆွေးမြေ့နေ သလိုလို ၊ နှမြောနေ သလိုလို ဖြစ်နေသည်ဟု ဝင်းပပ စိတ်ထဲ မှာ ထင်နေ ခဲ့သည်၊ တကယ်က မိုးအောင်သူ နှင့် သူ က ကို တင်ထွတ် အပေါ် ဖေါက်ပြန် ခဲ့ သော်လည်း၊ အခု ဝင်းပပ စိတ်ထဲ မှာတော့ သူ မိုးအောင်သူ အပေါ်မှာ သစ္စာဖေါက်မိ နေသလို ခံစားနေရ၏။

ဝင်းပပ နှင့် ကိုတင်ထွတ်က လည်း ရုံးကို အတူတူ လာနေကြတာမို့ မိုးအောင်သူ အတွက် က လည်း အနားကပ် ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိူင်တော့ခြေ၊ ထို့ အပြင် မိုးအောင်သူ ကို လည်း အလုပ်မှာ စိတ်ချ အားကိုးရပြီမို့ ကိုတင်ထွတ် လုပ်ခဲ့သည့် မြို့ ကို လွတ် ဖို့ အစီအစဉ် ပင် လုပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မိုးအောင်သူ က လည်း ဒီအတိုင်း ရုံးမှာ စိတ်ဆင်းရဲ နေရမည့် အတူတူ စိတ်ပြေလက်ပျောက် နယ် ကို သွားတာက ပိုကောင်းမည် ဟုတွေးကာ အမြန် ဆုံးသွားနိူင်အောင် ပြင်ဆင်တော့သည်၊မိုးအောင်သူ နယ် မသွားခင် အမ၀င်း နဲ့ တရက်လောက် အားရအောင် ချစ်ပါရစေ လို့ တောင်း ဆိုလာပြန်တော့ နဂိုလ်ထဲ က မှ စိတ်ယိုင်နေသည့် ဝင်းပပ တယောက် သူကြိုးစား ကြည့်မယ် လို့ ပြောလိုက်ရလေသည်။

မိုးအောင်သူ နယ်မသွားခင် တရက် ဝင်းပပ က သူ့ သူငယ်ချင်း တယောက်ကို အကူညီတောင်း ပြီး ကိုတင်ထွတ် ကို လိမ်ခိုင်းရလေသည်၊ သူတို့ ငယ်သူငယ်ချင်း တွေ မဆုံရတာ ကြာလို့ ဟု အကြောင်းပြ ပြီး မိုးအောင်သူ နှင့် သူ အချစ်စခန်း ဖွင့် လေ့ရှိသည့် ဘိ လေး ကို ရောက်လာခဲ့ရလေတော့သည်။

မိုးအောင်သူ နှင့် ဝင်းပပ မှာ အခန်းထဲ ရောက်တာနှင့်၊ ခနတာ ဝေးနေကြရတာကို ပင် တနှစ်တာလောက် ထင်နေကြ သူများ ဖြစ်နေကြရာ မီးတောက်လုမတတ် အနမ်းတွေ ဖြင့် နမ်းစုပ် ပွေ့ဖက် မိကြလေသည်၊ ဝင်းပပ မှာ ကိုတင်ထွတ် နှင့် ညတိုင်း လုပ်ဖြစ်နေကြသဖြင့် မထောင်းသာသော်လည်း မိုးအောင်သူ တယောက်မှာ ကား နေ့တိုင်း သူလုပ်နေကျ ဘော့စ်မမ ကို ရုံးမှာ မြင်သာ မြင်ရ မကြင်ရ ဖြစ်နေရှာသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ရာမအောင့်အီးထားနိူင်တော့၊ ထမိန် အတင်း ဆွဲချွတ်ကာ ဖြူဖြူ ဖွေးဖွေး ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲကာ အဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်း ကို ကုန်းရက် တော့သည်။

နောက်တော့လည်း လူပျို ရိုင်း ပီပီ အားအင် အပြည့်နှင့်၊ တန်အောင် ဆိုပြီး ထပ်သောက်လာခဲ့တဲ့ အားဆေးတွေနဲ့ ဆိုတော့ ဝင်းပပ တယောက်ကိုတင်ထွတ် တလလောက် လိုးသလောက် ကို ခံရလေသည်။

နောက် ဆုံး အနေနှင့် သူတောင်းဆိုထားသော ဝင်းပပ ၏ ဖင်ပေါက် လေးကို ပါ ခွင့်ပြုချက်ရ သဖြင့် ခရေပန်းဦး ဆွတ်ခူးလိုက်ရလေ သည်၊ ခရေပန်းကို တော့ သူ သေခြာ လေ့လာထားသလို အရမ်း မလုပ်ပါ၊ အသင့်ယူလာသော ကေ၀ိုင် ဂျယ်နှင့် အပေါက် သေခြာ ချောဆီလက်နှင့် ထိုးပေး၊ ပြီး အဆင်ပြေလာမှ ကွန်ဒန် စွတ်ထားသော သူ့ လီး ကြီး ကို ဖြေးဖြေးချင်း ထည့် လေသည်။

ဝင်းပပ ၏ လှပ အချိုးပြေပစ်လှသော ဂစ်တာရှိတ် ကိုယ်လုံး ကြောင့် စွံကားနေသည့် တင်သား လုံးကြီး တွေကို လက် ဝါး နှစ်ဖက်ဖြင့် တဘက်တချက် ဆုပ်နှယ်ကာ စက်၀ိုင်းပုံ လိမ့်ပေးနေရင်းက ဝင်းပပ ခရေပွင့်လေးထဲ သူ့လိင်ချောင်း ကြီး တဖြေးဖြေး ၀င်သွားတာ ကြည့်ရတာ အရသာရှိနေရုံ တင် မက ခရေပွင့်လေး ၏ တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားပေးမှုကြောင့် ကြာကြာ ထိန်းမထားနှိင်တော့ပဲ ခနလေး ဖြင့် သူ့ကွန်ဒန် ထဲ သုတ်ရည်တွေ ပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ဝင်းပပ ခမျာလည်း ပထမ ဆုံးအကြိမ် ဖင်ခံဖူးတာမို့နည်းနည်း တောာ့ ကျိမ်းစပ်စပ် နှင့် အခံရခက်ခဲ့လေသည်၊ သို့သော်လည်းမိုးအောင်သူကို သနားသော စိတ် ဖြင့် ဒါ နောက်ဆုံးပဲ လေ ဟူသော အသိဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူကိုယ်တိုင်က လည်း ဖင်အလိုးခံရတာ ဘယ်လိုနေမလဲသိချင်စိတ် အငုံ့လေး ကြောင့်လည်းကောင်းခံဖြစ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ကေ၀ိုင်ဂျယ် များကြောင့်လည်းကောင်း မိုးအောင်သူ ၏ ညာှတာ ကြင်နာမှုကြောင့် လည်းကောင်း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သူထင်သလောက်တော့ မဆိုးဟု တွေးနေမိပါသည်၊မိုးအောင်သူက ခွဲခါနီး ဝင်းပပ နှုတ်ခမ်းလေး ကို အားရပါးရ စုပ်နမ်းရင်း.မမ ကို အရမ်းချစ်တယ် ဗျာ…ကျနော် တို့ တွေ့တာ နောက်ကျသွားတယ်နော်

မမ လည်း မိုးလေး ကို ချစ်ပါတယ်ကွယ် ဒါပေမဲ့ ဘ၀ ကို လက်တွေ့ ကျကျ မြင်ပြီး ဖြစ်သင့်တဲ့ အမှန်တရားကိုတော့ တို့တွေ လက်ခံကြ ရမှာပေါ့နော် မ မ နောက် တကယ်လို့ အခွင့်ရ မယ် ဆိုရင်ရော ကျနော့် ကို အခု လို ချစ်ခွင့်ပေး မလားဟင် ဝင်းပပ တယောက် မိုးအောင်သူ မျက်နှာကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်ရင်း ခေါင်းလေး ညိမ့်ပြလိုက်မိလေတော့သည်။

                                 အပြာစာအုပ် ပေါင်းချုပ်

Zawgyi fonts
......
်မိဳင္်မိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီး အမ၀င္းရယ္



မိုးေအာင္သဴ မြာ မၾကာေသးမြီက မြ သခ္ာၤ အဓိက ႏူင့္ ေက္ာင္းၿပီး ခဲ့တာ ်ဖစ္ၿပီး ထံုးစံအတိုင္း ဘာလုပၥားရမၫၼြႏ္း မသိ၊ နဂိုလ္ ထဲက သူ႕ အကို ကိုေမာင္ဟႏ္ တို႔ လို စာလၫ္း ေမတာ္၊ ရသည့္အမြတၷဲ႕ ရရာ ေမဂ္ာ ယူ လိုက္ေရတာ့ ဘာမြႏ္း မသိသည့္ သခ္ာၤ အဓိက ႏူင့္ ေက္ာင္းၿပီး ခဲ့သၫ္။

ေက္ာင္းတကၱဳႏ္းက လၫ္း ေဟးလား၀ါးလားႏူင့္ အခ္ိႏၠဳႏၡဲ့ ရသၫ္၊ အခု ေက္ာင္းလၫ္းၿပီးေရာ ေအဖက အစိုးရ၀ႏၳမ္း ရံုးစာေရး ေလာက္ အဆင့ၠ ေန အ်ငိမ္းစားယူ၊ ေအမက နဂိုလၳဲက ဘာအလုပၼြ မလုပၹဴးဘူး၊ ေအဖ ေတယာကႅဳပၥာႏူင့္၊ သူတို႔ မိသားစု အလြ္ငၼြီ ေအာငၥားေသာက္ ေနရသၫ္။

သူ႕အကို ေမာင္ဟႏၠ စာေတာ္သၫ္၊ အာအိုငၱီ ေရာက္ၾသားသၫ္၊ သူ႕ ေအဖ ညီ ဦးေလး ေတာ္သဴ က ေထာကၸႏ္႕ ေပး႐ြာလို႔သာ ေမာင္ဟႏ္ ေက္ာင္းတက္ ႏိူင္သၫ္။အခု သူ႕ ေအဖလၫ္း အ်ငိမ္းစား၊ သိတဲ့ အတိုင္း လစာက ဘာမြ ကို ေ်ပာေပလာကၥရာ မ႐ြိ၊ ေမာင္ဟႏၠ အလုပၳဲ ေရာက္ေန ေတာ့ ၀င္ေေျငလး ႐ြိလာလို႔ ေတာ္ေတာ့သၫ္။

သူလၫ္း ေက္ာင္းၿပီးေတာ့ ေယာင္်ခာ်ခာ မ်ဖစၡင္ ေမာင္ဟႏၠ သူ႕ အထက္အရာ႐ြိ ေဒၚမ္ိဳးမမ ၏ ညီမ ေဒၚ၀င္းပပ အလုပၼြာ ေခၚခိုင္းဖို႔ ၾသင္းေပးထားလိုက္၏၊ ပထမ ေကတာ့ ေမာင္ဟႏ္႕ မ္က္ႏြာႏူင့္ မို႔ တိုလီမႈတၥ ခိုင္းရံုသာ ရၫ္ျရယ္ၿပီး ေခၚထား်ခင္း ်ဖစ္ေသာႅၫ္း၊ လုပ္ရၫ္ ကိုင္ရၫ္ေလး ႐ြိ၊ က္ိဳးက္ိဳးႏျံႏျံ လၫ္း ႐ြိေတာ့၊ အခု ကိုတျငၳတ္ၾသား ေနေရသာ ေဒသ ဆိုင္ရာ တာ၀ႏၡံမ္ိဳး လုပၡိုင္း လြ္င္ရမည့္ ေအ်ခေအန႐ြိေတာ့၊ ေဒၚ၀င္းပပ က စၿပီး သင္ေပးလာ၏။

အဆင္ေ်ပလို႔ မ္က္ႏြာႀလဲ ရလြ္င္၊ ကိုတျငၳတ္ ကို ရံုးခ္ဴပ္ ်ပႏ္ေခၚထားၿပီး မိုး ေအာင္သဴ ကို အစား ၾလတ္ ဖို႔ ရၫ္ျရယၳားေလသၫ္။ ထိုကဲ့ သို႔ အနီးကပ္ အလုပ္အတူတူ လုပ္ ေနေရတာ့ လူပ္ိဳ လူၾလတ္ မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ စိတ္ေၾတ ေဖါက္်ပႏႅာ၏၊ ေမဖါက္်ပႏၸဲ လၫ္း ခံႏိူငၼလား။

႐ုပ္ရၫၠလၫ္း ေခ္ာေမာ၊ေဘာၵီကလၫ္း မၾယၻဲ႕ ရဘူးသူ ေအမႏူင့္ အ်ပိဳင္ ေတာင့္ေတာင့္ ၾထားၾထား၊ သူေဌးသမီး ငယ္ငယၳဲက အလုပ္ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း ပငၱခါမြ မလုပၻဴး၊ ႐ြင္း႐ြင္းေ်ပာရလြ္င္ ဘတၥၠားေတာငၱခါမြ တိုးမစီးဘူးခဲ့ လို႔ ႏုဖတ္ေနတဲ့ အသားအရၫ္ နဲ႕ ေၾၾက႐ုေပၠလး လိုလြသူ၊ ဒီကုမၸဏီ တခုလံုး၏ ဒုတိယ အႀကီးဆံုး၊ ဘိုလိုမႈတ္ရရင္၊ ်ဗဴတီ အႏ္ ပါ၀ါ ႀတဲထားေတာ့ ေၾတ႕တဲ့ ေယာကၠ္ားေၾတအဖို႔ အရမ္းကို ဆက္ဆီ်ဖစ္ေနတဲ့သူ၊ ထိုကဲ့ သို႔ေသာ အမ္ိဳးသမီး ႏူင့္ ႏူစ္ေယာကၳဲ ရံုးခႏ္းတခုထဲ မြာ တခါတရံ လူေၾတ အမ္ားႀကီး နဲ႕ တခါတခါ လူေၾတ ေတယာကၼြ မ႐ြိေတာ့တဲ့ အခ္ိႏ္အထိ၊တပူးႀတဲႀတဲ လုပ္ေနေရတာ့၊ ကာမ စိတ္ေၾတက အ်မဲ တက္ၾေၾကနခဲ့ရသၫ္။

ေ႐ြ႕မြာေတာ့ ေပၚတင္ မၾကည့္ရဲ၊ ခိုးခိုးၿပီး ၾကည့္ၿပီးေတာ့သာ တံေၾတးေၾတ ်မိဳ်မိဳခ္ ေနရသၫ္၊ အိမ္်ပႏ္ေရာက္ရင္ေတာ့၊ မ္က္ေစ့ထဲ မြတၼိသမြ္ ပံုေဖၚၿပီး မြႏ္းထုေတာ့သၫ္။တခါတရံ ညဖက္အိပ္ယာ၀င္ ခ္ိႏ္ လုပ္ၿပီးတာေတာင္ မနက္ ရံုးၾသားကာနီး ေရခ္ိဳးခႏ္းထဲ ႀဆဲတတ္ေသးသၫ္။

သုတ္ရၫ္ေၾတ ၾထက္ၿပီးကာစ ေလာကၼြာ စိတ္်ငိမ္ ၾသားေသာႅၫ္း အလုပၳဲ ေရာကႅို႔ ်ပႏ္ေၾတ႕ရတာနဲ႕ သူ႕ေကာင္ႀကီးက အၾတင္းခံ ေဘာင္းဘီေအာကၼြာ မာတင္း ေန တတ္သၫ္၊ ေတန႕ ထေကၱန႕ ေရာဂါက မသက္သာပဲ ပိုပိုဆိုးလာခဲ့ရသၫ္။၀င္းပပ အလုပ္ၾသားခါနီး အခႏ္းထဲ က ကိုယႅံုးေပၚ မြႏၳဲ မြာ ကိုယ့ၠိုကိုယ္ တပတ္်ပႏႅြည့္ ၾကည့ႅိုက္သၫ္။

လကၥက ရင္ေစ့ ေကာႅာတုိတို ေလး ႏူင့္ ေခတ္ေပၚ စတိုင္ အသား ပါးေပ္ာ့ေပ္ာ့အကၤ္ီ က သူမ ေ႐ႊရင္ အစံု ကို မပိုမလို၊ အမို႔ ေအဖာင္း တိတိက္က္ ေလး ်ပထားသလုိ်ဖစ္ေနသၫ္၊ ေအရာငၱဴ ထမိႏ္ အသားေပ္ာ့ေပ္ာ့ ကို ေသးက္င္ေသာ ခါးေလး မြာ တင္းတင္း က္ပၠ္ပၥၫ္း ၀တႅိုက္ေတာ့ ကားၿစံ႕ တဲ့ တငႅံုးႀကီး ေၾတက ၿဖံ႕ၿဖံ႕ ၾထားၾထား မို႔ေမာေကၳနသၫ္။

ေအာကၠ အၾတင္းခံက ေယာကၠ္ားေလး အၾတင္းခံ စတိုင္၊ ကတ္ေသလာကၳဲ က ေအခၚေကတာ့ဘိျဳင္းေ႐ြာ့ ဆိုလား၊ ႏိူင္ငံ်ခားေရာက္ တူေမလး ေတယာကၠ ၀တႅို႔ ေကာင္းသၫ္ ဆိုလို႔ မြာၿပီး ၀ယၳားလိုကၱာ ေအရာငၥံု၊ ၀တႅို႔လၫ္း တကယ္ေကာင္းသၫ္၊ အသားကလၫ္း ေပ္ာ့အိေနသၫၼြာ ၀တႅို႔ ၀တၳားမြႏ္းပငၼသိရ။

ေနာကၡ္ဴပ္ရိုး ေပ္ာက္ သူတို႔ ေအခၚေတာ့ စင္း(မ)လကၥ္ ဆိုလား၊ ဆိုေတာ့ ထမိႏ္ တင္းတင္း၀တႅို႔ေတာင္ ေဘာင္းဘီ အနား ေမပၚ၊ အၾတင္းခံ ၀တၳားသၫႅို႔ ပင္ မထင္ရ၊ မိမိ တငၸါးဆိုင္ မ္ား၏ ၾၾကားၾၾကား၀င့္၀င့္ ႐ြိမႈ ကို မြႏ္အၾတင္း ေနာက္်ပႏ္ၾကည့္ၿပီး ေက္နပ္ၾသားမြ ႐ြနဲဖိုက္ ေေရျမးေလးကို လၫၱိုင္၊ နဲ႕ လက္ေကာက္၀တ္ေၾတ မြာ ်ဖႏ္းလိုကၱယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဗိုကၠလၫ္း ဆာလာတာနဲ႕ ေအာကၠ မီးဖိုေခ္ာင္႐ြိရာ ကိုဆင္းလာခဲ့သၫ္၊ ၀င္းပပ က မနက္ဆို အိပ္ယာထ တာႏူင့္ ေလ့က္င့ၡႏ္းလုပ္သၫ္၊ မၾယၻဲ႕ ရ ခဲ့ဘူးသည့္ေေမမ က မိႏ္းေခလး ဆိုတာ ကိုယႅံုးကိုယၳၫ္ အခ္ိဳးက္ ဖို႔က ေအရးႀကီး သလို ၾလၾယႅယၷဲ႕ မရႏိူင္ဟဳ၊ သူတို႔ ညီအမ ကို ငယ္ငယၳၫ္းက ေ်ပာဆိုၿပီး သူႏူင့္ အတူတူ ေလ့က္င့္ေစသၫ္၊ကိုယၠာယ ေလ့က္င့ၡႏ္းကို ေေမမ ကိုယၱိုင္ သင္ေပးသၫ္။

သူတို႔ မြာလၫ္း ပစၥၫ္းကိရိယာ အစံုအလင္ ႐ြိသၫ္၊ အပ္ိဳ ဘ၀ ထဲ က ေန႕စၪႅိုလို လုပႅာခဲ့ေတာ့လၫ္း အက္င့ၸါေနၿပီ မနက္အိပ္ယာထ လို႔ ေလ့က္င့ၡႏ္း မလုပႅိုက္ရရင္ေတာင္ ေၫြာင္းညာ သလို ်ဖစ္ေနတတ္သၫ္၊ ေလ့က္င့ၡႏ္း မြႏၼြႏႅဳပၱဲ့ အက္ိဳး ေက္းဇူးေကတာ့တကယၡံစားရသၫ္။

တ်ခား မိႏ္းေခလး ေၾတႏူင့္ယြၪႅိုကႅြ္င္ ေယာကၠ္ားေၾတ ရဲ႕မ္ကႅံုးက သူ႕ ေအပၚမြာ အမ္ားဆံုးေရာက္ေနတာ ကို အ်မဲတမ္း သတိထားမိေနသၫ္၊ လူကလၫ္း အ်မဲတမ္း လႏ္းဆႏ္းေနသလို၊ ေယာကၠ္ားမ္ား၏ အာသာငမ္းငမ္း အၾကည့္ေၾတကို လၫ္း သာယာမိသၫ္။

ေၾသးသား လႈပ္႐ြားမႈအား ေကာင္းသလို ကာမဆႏၵ ႏိူးၾၾကမႈ မြာလၫ္း အားေမသး ေ်ခ၊ သူ ႏူင့္ ကိုတျငၳတ္ အိမ္ေထာငၠ္ ၿပီး ကထဲက ညတိုင္းလိုလို အလုပ္်ဖစၡဲ့ၾကသၫ္၊ ကိုတျငၳတ္ အလုပၠိစၥ ႏူင့္ ခရီး ၾထက္ရသည့္ အခါ၊ ပထမ ဆံုး အႀကိမၠ တခါမြ မၿခဲ ဘူးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားရသၫ္။

သို႔ေသာႅၫ္း ေတ်ဖးေ်ဖး ေတာ့အသားက္ ၾသားသၫ္၊ ဒါေပမဲ့ တပတ္ေလာက္ဆိုရင္ ေမနႏိူင္ေတာ့ သူ႕ဘာသာ သူ လက္ႏူင့္ အယားေဖ္ာက္ ပစ္ရသၫ္၊ အခု ေတခါကၠ ေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ ကိုၾကာသၫ္၊ရာသီက လၫ္းေ်ပာင္းေတာ့ပစၥၫ္း ေကာက္ရတာ ေနာကၠ္ ၿပီး အလြ္ငၼမြီ ၍ ကိုတျငၳတ္ လိုအပၱာထက္ ပိုၿပီး ေေနနေရတာ့ ၀င္းပပ အဖို႔ ေႏျရာသီကသစ္ျရက္ေ်ခာကႅို မီးျဖားက္ တာ ႏူင့္ မီးေထလာင္ႏိူင္သည့္ေအ်ခေအေနရာက္ေန သၫ္။

ညအိပ္ရာ၀င္ တိုင္း သူမ လေကၡလးႏူင့္ေအစ့ ေလးကို နာနာ ျပတ္ ရင္း တခ္ီေလာက္ၿပီး မြ ပဲ အိပႅို႔ ေပ္ာ္ေတာ့သၫ္။အလုပၳဲ မြာကလၫ္း ေေဖဖ ကႀလဲလြ္င္ သူက အႀကီးဆံုးမဟုတႅား၊ ေေဖဖ ကလၫ္း အထိႏ္းအၾကပ္ ရရံု ေလာက္ နာမၫ္သာ ခံထားေတာ့သၫ္။

သူကသာ အရာရာ ဆံုး်ဖတ္ လုပၠိုင္ေန ရ်ခင္းေၾကာင့္ ၀ႏၳမ္း အကုႏႅံုးက ေၾကာက္ၿရံ႕ ရိုေသ ၾကရသၫ္၊ ေနာက္ၿပီး ေက္ာင္းမၿပီး မြီထဲက စ အလုပၳဲ ေ်ခစံုပစ္ ၀ငၡဲ့ ရသ်ဖင့္ သူ႕မြာက အလုပ္ႏူင့္ ပတ္သက္ေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္း က ပိုႀကီးစိုးခဲ့သၫ္၊ အတိုခ္ဴပ္ေ်ပာ ရလြ္င္ သူ႕ဘ၀ ေလာေလာ ဆယၼြာ အိမ္၊ အလုပ္၊ ႏူင့္ ကိုတျငၳတ္ ပဲ ႐ြိသၫ္။

အလုပၷဲ႕ ပတ္သက္ ၍ ေၾတ႕ဆံု ဆက္ဆံ ေနခဲ့ ေရသာ ေယာကၠ္ားသနာ ေၾတကလၫ္း သူ႕ကို လႏ္႕ၾကသ်ဖင့္ လိင္ႀဆဲေဆာငၼႈ႐ြိေသာ မိႏ္းမေတယာက္်ဖစ္သၫ္ဆိုတာကို အသိအမြတ္်ပဳရဲ႕ သား်ဖင့္ သူမသိေအာင္ ဖုံးၾကယၳားၾကသၫ္။ အင္း ဒီေကာင္ေလး ေတယာကၸဲ၊ ၀င္းပပ ေအၾတးထဲမိုးေအာင္သဴ ၀ငႅာသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ ကို မမ္ိဳး ေ်ပာေပး၍ ခႏ္႕လိုက္ၿပီးမြ လုပ္ရၫၠိုင္ရၫ္ေလး ေသဘာက္ၿပီး အဆင့္ဆင့္ တိုးေပးရႏ္ ရၫ္ျရယၳားခဲ့သၫ္။

ထိုအခါမြ စ၍ သူ႕ကို အဓိက ေအရးႀကီးလုပ္ငႏ္း ေအရးအရာ မ္ားကို ၀ငၸါေစ ၿပီး ထရိမၷင္ ေသဘာမ္ိဳးေမာင္း လာခဲ့သၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ ကလၫ္း အခ္ိႏၸိုေၾတ ဘာေၾတ အဓိက မထား လိုအပႅြ္င္ လိုအပ္သလို ခိုင္းသမြ္ လုပ္ေပးေလ့႐ြိေတာ့၀င္းပပ လၫ္း ေသဘာက္လာခဲ့သၫ္။

ကိုတျငၳတ္ ေနရာကို လႊတ္ၿပီး ကိုတျငၳတၠို သူ႕ အနား်ပႏ္ေခၚထား ေတာ့ မၫ္ဟဳေၾတးထားသၫ္၊ သို႔ ေသာ္ အခု ေတလာ သူပဲ စိတၳငႅို႔ လား မသိေကာင္ေလး အၾကည့္ေၾတက နၫ္းနၫ္း ဆႏ္းသလိုလို၊ သူက မသိခ္င္ေယာင္ ေဆာင္ၿပီး မြႏၳဲ မြ ်ဖစ္်ဖစ္ မ္ကႅံုး ေဒါင့ၠပၸဲ ်ဖစ္်ဖစ္ တခါ ေတလ ၾကည့ႅိုကႅြ္င္ သူ႕ ကို ခိုးခိုး ၾကည့္ေနတတၱာသတိထားမိေန၏၊

ပထေမတာ့ သူ႕ စိတၳဲ မြာ တမ္ိဳး ်ဖစ္ေေနသာႅၫ္း ေနာကၸိုင္း သာယာသလို ်ဖစၼိ၏၊ တခါေတလ မ္ကႅံုး စူးစူး ေၾတက သူ႕ ရငၠို ပါ ဖိုလာေစ၏၊ အခုလို၊ ကိုတျငၳတ္ ေအ၀းၾသား ေနၿပီး သူ႔အလိုဆႏၵ ေၾတလစ္ဟာေေနသာ အခ္ိႏၼြာ ဆိုလြ္င္၊ ထိုအၾကည့္ ေနာက္ ၾကယၼြာဘာေၾတ ေၾတးေနမလဲ ဆိုတာ စၪ္းစားၾကည့္ရင္း သူ႕ ရတနာ ေ႐ႊၾကဳပ္ေလး မြာ စိုတိုတို ်ဖစႅာရသၫ္။

ဒီေန႕ ေအာက္ဆင္းလာေတာ့ ေမနာ္ ေတယာကၳဲ မီးဖိုေခ္ာငၼြာ ေၾတ႕ရသၫ္၊ ေဒၚေဒၚ်မ ေနေမကာင္း ဟု ဆိုသၫ္၊ ေမနာ္ ေတယာကၳဲ အလုပၼ္ားေန တာေၾတ႕ေတာ့၊ ေနလၫၥာ မထည့ၡိုင္းေတာ့၊ဒီေန႕ ေတာ့ ၀ယၥား လိုကၼၫ္ဟဳေၾတးသၫ္၊ ေနာက္အလုပႅၫ္း ဒီေန႕မ္ားအုႏ္းမြာဆိုေတာ့ ေညနစာ ပါ သူ႕ အၾတကၼလုပၷဲ႕ေတာ့ လို႔ မြာထားခဲ့လိုက္သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ စိတၳဲ မြာ ေဒၚ၀င္းပပ ေတယာက္ ဒီေန႕ ပိုေလြနတယႅို႔ ေၾတး ေနမိၿပီး ၊သူ ပုဆိုး်ခံဳေအာက္ မြ လီးကလၫ္း မမာတမာ ်ဖစ္ေနသၫ္၊ အခု မနေကၠလးကတင္ ထုလာေသးတယ္ ႐ြီး၊ လို႔သူ႕ကိုယ္သဴ အ်ပစ္ တင္ရမလို ဂုဏ္ယဴရလို ေ၀ၿခဲ မရ ်ဖစ္ေနရသၫ္။

သူက တကယ္ေတာ့ ကာမ ကိစၥ မြာ ဖ္ံ မဟုတ္ေပမဲ့ လၫ္း အရိုင္းေလး ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ ၁၀ တႏ္း ေက္ာင္းသား ဘ၀ တုႏ္းကက က္ဴ႐ြင္ ယူဖို႔ ေေျငၾကးလၫ္း မတတ္ႏိူင္ ေတာ့ သူ႕ ေအဖ ရံုးက တပည့္ ေတယာက္ ၏၊ သမီး အပ္ိဳႀကီး ေက္ာင္းဆရာမ အားသည့္ အခ္ိႏ္ ထိုအိမ္သို႔ ၾသား စာလုပ္ရသၫ္၊ ထိုအပ္ိဳ ႀကီးမြာ အလယၱႏ္း်ပသာ ်ဖစ္ သ်ဖင့္ ေခလးမ္ားကို က္ဴ႐ြင္ေပးသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ က ၀ိုင္းကူ သင္ေပးရင္း သူ႕စာကို သူက္က္သၫ္၊ မသိတာ ကို အပ္ိဳႀကီး မမ်မတ္ က႐ြင္း်ေပပးသၫ္။

တကယ္ေတာ့ မ္ားေသာအား်ဖင့္ အခ္ိႏ္ေၾတမြာ သူတို႔ အိမၼြာက လူမ်ပတ္ေ်ခ၊ က္ဴ႐ြငႅာေသာ ေခလးေၾတႏူင့္ မမ်မတ္ ေအမကလၫ္း အိမၼြာပဲ ခ္က္်ပဳတ္ရင္း ႐ြိေနတတ္သၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ လူပ္ိဳေပါကၸီပီ ျဂင္းထု တတ္ေတာ့မိႏ္းမ ်မငၻဴးသမြ္ မြႏ္း ေတာ့ နီးနီး စပၥပ္ ေနရသည့္ မမ်မတၠ လၫ္း ဘၾယႅတၼလဲ ၊ မြႏ္းၿပီးေတာ့ သာ ထု ေနတာ တကယ္်ဖစႅာလိမ့ၼၫ္ဟဳ ေမၾတးမိခဲ့၊ ေတန႕ မြာ ဘာမြႏ္း မမြတၼိေတာ့ေခလးေၾတ ေက္ာင္းပိတႅို႔လားဘာလားမသိ ေက္ာင္းသားေတယာကၼြ မ႐ြိ။

မမ်မတ္ ေအမ ကလၫ္း မ႐ြိ နယ္်ပႏ္ၾသားတာလား ဘာလား မသိ၊ မမ်မတ္ ေအဖက အလုပ္ၾသားသၫ္၊ ႐ုပ္႐ြင္ေၾတထဲကလို ပဲ ဇာတႅမ္းက ်ဖစၡ္င္ေတာ့ မိုးကလၫ္း စဲလိုက္ သၫ္းလိုက္ ျရာေနသၫ္၊ မမ်မတၠလၫ္း သူ႕ ကို တံခါးျဖင့္ေပးၿပီး ေခါင္းနၫ္းနၫ္း ေႏြာကႅို႔ ဆုိၿပီး အိပ္ယာထဲ ၀ငႅြဲေနသၫ္။

ဖိုနဲ႔မ ႏူစ္ေယာကၳဲ ၾလတႅပ္ ေေနတာ့ မိုးေအာင္သဴ စိတ္ရိုင္း ၀င္ၿပီ၊ မမ်မတ္ လြဲ ေေနသာ အိပၡႏ္းထဲ လိုက္၀င္ၿပီး မမ်မတ္ ကိုယၸဴေနသလား ဘာညာ နဖူးစမ္း ပါးစမ္းရင္ ဖကၷမ္း ေတာ့သၫ္၊ မမ်မတၠလၫ္းနဂိုလၳဲက ေပ္ာ့ခ္င္ေေနသာ ေဖယာင္းေလးမို႔ မီးနားကပႅိုက္ေတာ့ ေပ္ာၠ္ၾသားသၫ္။

အို႔ ေမကာင္းပါဘူးၾကယ္၊ ဘာညာ ေကန မ ကိုသနားပါအုႏ္း ေမာငၼိုးရယ္၊ ေကန၊ အားအင့္အင့္ ေမာငၼိုး်ဖစ္ၾသားရသၫ္၊ မမ်မတၠ အပ္ိဳႀကီးသာေ်ပာသာ အသက္ အစိတ္ေလာကၸဲ ႐ြိေသးသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴက အသက္ ၁၈ ႏူစၸင္ မ်ပည့္ေသး၊ ႏူစ္ဦး စလံုး၏ ပထမ ဆံုး ေအၾတ႕ အႀကံဳ မ္ား ်ဖစ္ၾကသၫ္။

ထိုေန႕ က လို ၾလတႅပၼႈ မ္ိဳးမြာ ေတာ္ေတာ္ ႏူင့္ ်ပႏၼေပၚေတာ့၊ မမ်မတ္ ေအမက အ်မဲ ႐ြိေနသၫ္၊ တခါေတာ့ မမ်မတ္ေအမ မ႐ြိ ေက္ာင္းသားေၾတ ႐ြိေနသၫ္၊ေခလးေၾတကိုသခ္ာပၤုစာၦေၾတ ေပးခဲ့ၿပီး အခႏ္းထဲ ၀ငၠာ လုပ္်ဖစ္ၾကသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ ၁၀တႏ္းေအာင္ ၾသားေတာ့ ေမရာက္်ဖစ္ေတာ့ၿပီ၊ မမ်မတႅၫ္း အိမၠ ေပးစားတဲ့ သူနဲ႕ အိမ္ေထာင္်ပဳလိုက္သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ အိမၷားက ခ္ာတိတၼ ၿမီးေကာင္ေပါကၥ ေလးႏူင့္ ရီးစား်ဖစ္သၫ္၊ ေကာေငၼလးက ကိုးတႏ္းပဲ ႐ြိေသးသၫ္၊ တကၠသိုလ္ ေက္ာင္းသား ဆိုေတာ့ အထင္ႀကီး သၫ္။ရီးစားစာ ေတစာင္ႏူင့္ ပင္ သမီးရီးစား ဘ၀ေရာကၡဲ့ ၾကသၫ္။

ထိုေကာေငၼလးကို ေတာ့ မိုးေအာင္သဴ ပါကင္ ျဖင့ႅိုက္ရသၫ္၊ ေကာေငၼလး အိမၼြာ လူႀကီးေၾတ မ႐ြိခ္ိႏ္ အိမ္ေနာက္ေဖး ေပါကၠ ပတ္၀င္ၿပီး ေကာေငၼလး ကို အခႏ္းထဲအတင္းႀဆဲေခၚ ဖကၷမ္းရင္း ပါကျငၹင့ႅိုက္ သၫ္၊ ေနာက္ ေတာ ့ လစ္ရငႅစ္ သလို ၀င္၀င္ႀဆဲသၫ္၊ သိပ္ အၾကာႀကီးေတာ့ မခံလိုက္၊ ေကာေငၼလး မိသားစု နယ္ေ်ပာင္းၾသားေတာ့ ေ၀းၾသားၾကရသၫ္။

တကၠသိုလၱက္ ေနတုႏ္း ထိုကဲ့ သို႔ အိမ္ေဘးမြ ေကာေငၼလး ႏူင့္ ညိေန သ်ဖင့္ မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ ေက္ာင္းမြာ ရီး စား မထား်ဖစႅိုက္ေ်ခ၊ ေတယာက္ႏူစ္ေယာက္ စမ္းလိုက္ေသာႅၫ္း အဆေငၼ်ပ၊အိမ္ေဘးမြာစားစရာက လၫ္း ႐ြိေေနတာ့ သိပႅၫ္း မက္ိဳးစားခ္င္ေတာ့ တာလၫ္း ပါလိမ့ၼၫၳငၸါသၫ္။

ေက္ာင္းၿပီးၾသားေတာ့ လၫ္း သူမ္ား ေၾတလိုေဟးလား၀ါးလား လုပၹို႔ အခ္ိႏၼရ ေတာ့အိမၠ စီးျပားေရး ေအ်ခေအေနၾကာင့္ ရသည့္ အလုေပၠလး ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ေနရ သ်ဖင့္ ရီးစားသနာလၫ္း မထား်ဖစ္ေသး၊ ေလာေလာ ဆယ္ သူ႕ေရာဂါေကတာ့သူ႔ လက္႐ြိ ေဘာစိ၊ သူ႕သူေဌးမ ေဒၚ၀င္းပပ ကိုသာ အသားကုႏ္ လုပၡ္င္ ေနသၫ္။

၀င္းပပ အလုပၳဲ ေရာက္ေတာ့ ဒီေန႕ ေခါက္ရိုးက္ ႐ြပ္အင္းက္ီ သပ္သပ္ယပ္ယပၷဲ႕ ေပလကပ္ ပုဆိုး ေအပ္ာ့ ၊ နဲ႕ သားနားေေနသာမိုးေအာင္သဴ ကိုေၾတ႕လိုက္ရ ၏၊ဆံပင္႐ြၫ္႐ြၫ္ ဂုတ္၀ဲ ေလးႏူင့္ ႏုပ္ိဳေသးေသာ မ္က္ႏြာေလး ႏူင့္ စူးရဲေသာ မ္ကႅံုး အစံုက သူ႕ရင္ တခ္ကၹိုၾသားသၫ္။

အင္း ငါလၫ္း ကိုတျငၳတ္ နဲ႕ ေ၀းေနရတာ ၾကာလို႔ထငၱယ္၊ စိတ္ေၾတ ေေလနတယ္၊ ဟု ကိုယ့ၻာသာ သတိခ္ဴပ္ရင္း အလုပၥလုပ္ေတာ့သၫ္၊ စာရင္းေေၾတပါင္း ဖုႏ္းေၾတ ေခၚစရာ႐ြိတာေၾတ ေၾကာင့္ မိုးေအာင္သဴ ကို သူ႕ရံုးခႏ္းထဲ လာၿပီး ကူလုပၡိုင္းထားေလသၫ္။

ေဟာေတာ့ ထမင္းစားခ္ိႏ္ေတာင္ ၾလႏ္ေနၿပီ၊ ေမာငၼိုးေအာင္သဴ ေရာ ေဆာရီးေနာ္ ဗိုက္ဆာေနပလား..ရတယ္ မမ၀င္း ဒီေလာကႅဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး..မင္း ထမင္းဘူး ပါလာလား၊ ဒီေန႕ မပါဘူး မမ၀င္း..က္ေနာ္ ဒီနားပဲ ၾထကၥားမလားလို႔.ေအာ္ဟဳတႅား မမ လၫ္း ဒီေန႕ အိမၠ ဘာမြ မပါလာဘူး ၾထကၥားေရအာင္ မမ တို႔နဲ႕ လိုကၡဲ့.. ေ႐ႊစင္..ေရ..ေဟ့ ေ႐ႊစင္ တို႔ တခုခု ၾသားစားေရအာင္ေဟ့..ေဒၚ၀င္းပပ က တဆကၱၫ္း သူနဲ႕ ေအဖၚလိုက္ေနၾက ေကာေငၼလး ေတယာကၠို လြမ္းေခၚလိုက္သၫ္။

ဟင္..မမ က ႀကိဳေမ်ပာထားလို႔ ေ႐ႊစင္ အိမၠ ပါလာတဲ့ ထမင္းဘူး စားလိုက္ၿပီ၊ အဟီး..လိုကၡဲ့မယ္ေလ မမေအဖၚေရအာင္.ေအာ္ေအာ္ ေအး ငါလၫ္း ေမ့ၾသားလို႔ ..စားၿပီးရငႅၫ္း ေနခဲ့ေတာ့ မိုးေအာင္သဴလၫ္း ပါမြာပဲ မမ ခနၾထက္ၾသားလိုက္အဳႏ္းမယ္ဟို လူေၾတဖုႏ္းေခၚရင္ေဒၚ၀င္းပပ က မြာစရာ႐ြိတာေလးေၾတ မြာခဲ့ၿပီး မိုးေအာင္သဴနဲ႕ အတူ သူ႕ကားေလး ရပၳားတဲ့ေနရာကို ဆင္းလာခဲ့ၾကသၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ မြာ ဒီေန႕ အလုပၱခု ၿပီး ရင္ အလုပၠ နၫ္းနၫ္း ်ပႏ္ အားၾသားမြာမို႔ စိတ္ေပါ့ပါး ေန၏၊ မိုးေအာင္သဴ ႏူင့္ စားေသာက္ဆိုငၱခု ၾတင္ ၀ငၥား ၾကရင္းက မြစကားစၿမၫ္ ေ်ပာ်ဖစ္ၾကသၫ္။

ဟူး ငါတို႔ မြာလၫ္း အလုပ္ေၾတ ပိေနတာနဲ႕ စကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္း ေမ်ပာ်ဖစ္ၾကဘူးေနာ္..ဟုတၠဲ့ မမ၀င္း..မမ၀င္းက အလုပၱအားလုပၱာကိုး..အဲေလာကႅဲ ဟုတၸါဘူးၾကာ ေေဖဖ က မ္က္ႏြာႀလဲထားတယ္ ဆိုေတာ့ ကိုယ့ႅကၳဲ မြာ မက္ဆင္းၾသားေစခ္ငၻဴးေလ..ေမာငၼိုး ရဲ႕ အကူညီလၫ္း ပါပါတယ္၊ ေမာငၼိုးကိုလၫ္း ေက္းဇူးတငၸါတယ္

ဟာမဟုတၱာ မမ၀င္းကလၫ္း မမ၀င္း တို႔ ေက္းဇူးေၾကာင့္ က္ေနာ္ ဒီအလုပႅဳပ္ရတာပါ..ကဲ ပါ အဲဒီေအၾကာင္းေၾတ ေ်ပာေမနပါနဲ႕ ကဲ မင္း ေအၾကာင္းေလး ဘာေလးေ်ပာပါအုႏ္း..ဟာ မမ၀င္းက လၫ္း က္ေနာ့္ ေအၾကာင္းက ဘာမြ စိတ္၀ငၥားစရာ ေမကာင္းပါဘူး၊ ..အံမယ္ မင္းလို အျရယ္ ႐ုပ္ရၫၼ္ိဳးနဲ႕ မ္ား၊ ေ်ပာစမ္းပါအုႏ္း ေကာေငၼလး ဘယ္ႏူစ္ေယာက္ အသဲႀကဲ ၿပီးပလဲ..အာ မမ၀င္း ကလၫ္း လုပ္ၿပီ၊ က္ေနာ့ၼြာ ရီးစားေတာင္ မ႐ြိေသးပါဘူး..ေပါကၠေရၾတ၊ ဟဲဟဲ

မယံုပါဘူးၾကာ..ဘာလၫ္း ..ႀကိဳကၥရာေကာင္း တာ ေမၾတ႕ေသးလို႔လား..ဟီးဟီး မမ၀င္း ေ်ခဖ္ားေလာကၼြီေအာင္ ေခ္ာတဲ့သူ ေၾတ႕ရင္ေတာင္ က္ေနာၠ လိုကၼြာ..ဟိုက္..မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ သူ႕ပါးစပၠ ျစပ္ျရၾတၳက္ၾသားၿပီးမြ ကိုယ့ၸါးကိုယ္်ပႏ္ရိုကၡ္ငၥိတ္ ေပါက္ၾသားသၫ္၊ လခီျးမြ ပဲ ဒီေစာကၸါးစပၷဲ႕ ေတာ့ အလုပ္်ပဳတ္ေတာ့မြာပဲ၊ ဟုလႏ္႕ၾသားသၫ္။

သို႔ေသာ္ ေဒၚ၀င္းပပ က အ်ပံဳးမပ္က္ ရီေမာရင္း၊ကဲကဲ ..စားပါၾကာ မေမကၽျးပါ့မယ္ ငါ့ေမာငၠ ဒီေလာက္ေတာင္ ေ်မြာက္ေနစရာမလိုပါဘူး၊ၾကာ ဟင္းဟင္း…အဲေတာ့လၫ္း ေခ္ာႅဲ ရာ ေရာထိုငႅိုကၱာေပါ့။.တကယ္ေ်ပာတာ ပါ မမ၀င္း ရဲ႕ မမ၀င္း လိုမ္ိဳး ေခ္ာၿပီး ကိုယႅံုးကိုယ္ေပါက္ လြတဲ့သူမ္ိဳးမိႏ္းေခလး ေတထာငၼြာေတယာက္႐ြာလို႔ေတာင္ ေမၾတ႕ႏိူငၸါဘူး။

ေတာၸါၿပီ ကိုပိုရယ္ ..ဟင္းေၾတ ေအးကုႏၼယ္ စားလိုကၸါအုႏ္း…ေညနဘက္ အလုပ္ဆင္းေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ စာျရကၥာတမ္း မ္ား ကို စကၠဴပံုးတလံုး နဲ႕ ထည့္ ၿပီး မိုးေအာင္သဴ က ကားနားအထိလိုကၸို႔ရင္းမြမမ၀င္း က္ေနာ္ အိမ္အထိလိုကၸို႔ေပးမယ္ေလ က္ေနာ္ အဲဒီဖက္ ပိုင္းလၫ္း ၾသားစရာ႐ြိတယ္၊ အဟီး မမ၀င္းကားနဲ႕လိုက္ေရတာ့ဘတၥၠားၾတယၼစီးေရတာ့ဘူးေပါ့။

မိုးေအာင္သဴ က ဘာရယၼဟုတ္၊ ေဒၚ၀င္းပပ နားကပ္ ေေရျမးနံ႕ေလး႐ူ ၊သူ႕ေဘာၵီကို မသိမသာ ခိုးၾကည့္ ရတာ ဖီးတက္ေနလို႔ ႀကံဖႏ္ ရမယ္႐ြာေနတာ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ကလၫ္းေခၚၾသားခဲ့သၫ္။ ေကာင္ေလး ခိုးခိုးၾကည့္ေနတာ လၫ္း သူသိသၫ္၊ ဘာမြႏ္းမသိ သူ႔ရငၼြာ ေက္နပ္ ပီတိ ်ဖစ္ရံု မက သူပိပိ ေလးမြာလၫ္း စိုထိုင္းထိုင္း ်ဖစ္ေနရပါသၫ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေမနာ္ က တံခါးလာျဖင့္ေပးရင္း။

အ၀င္း စားေတာ့ မလား ေမနာ္ ်ပငၳားလိုက္၇မလား..မစားေသးဘူး ေမနာ္ေရ ေမနာ္ လုပၥရာ႐ြိတာ လုပၸါ ေနာကၼြ ေခၚလိုကၼယ္၊..အင္းအင္း ဒါဆို ေမနာ္ ေရခ္ိဳးလိုက္အဳႏ္းမယ္၊ ခေနနရင္ ကိုတင့္ ်ပႏ္ေရာက္ေတာ့မြာပါေအာ္ သူဇာနဲ႕ ဖိုးသက္ ကို ၾသားႀကိဳတာလား ကဲ ေမာငၼိုးေရ အဲဒီစကၠဴပံုးေလး တခါထဲ ေအပၚထပႅိုကၱင္ေပးပါအုႏ္း၊..ဟုတၠဲ့ မမ၀င္း မိမိ ေ႐ြ႕မြ ေလြခါးေပၚ တက္ၾသားေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ နိမ့ၱဳႏ္ ်မင့ၱဳႏ္ တငၸဆံုႏူင့္ ေသးက္င္ေသာ ခါးက မိုးေအာင္သဴ ၏ ငတ ကို မာတင္းလာေစၿပီး ဒူးေတာင္ ျညတ္ေျခက္ခ္ငႅာခဲ့ရသၫ္။

အိမ္ႀကီးတလံုးလံုးက လၫ္း တိတ္ဆိတ္ ေေနတာ့ မိုးေအာင္သဴ စိတ္ေၾတ ထၾၾကလာခဲ့ရသၫ္။ ၀င္းပပ မြာလၫ္း သူ႕ေနာကၠ ေန မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္သရၫၱ်မြား်မြား ်ဖစ္ေနမၫ္ဆိုတာကို သိေနသၫ္၊ သူကိုယၱိုငၠ ပင္ ်ပခ္င္ေနသၫ္၊ သူ႕ပိပိ ေလးထဲမြ အရၫ္ တခ္ိဳ႕ ပင္ သူ၀တၳားေသာ ပငၱီ ေပၚ စိုလာခဲ့သၫ္။

တကယ္ဆို ဒီစကၠဴ ပံုးကို ေအာကၼြာပဲ ထားခိုင္းၿပီး ေနာကၼြ ဦးေလး တင့ၠို တငၡိုင္းလိုကႅၫ္း ရသၫ္၊ အခုေတာ့ သူကိုယၱိုငၠ ပင္ ခပၠဲကဲ ်ဖစ္ေနသလားမသိ၊ သူ႕အခႏ္းတံခါးကို ၾတႏ္းျဖင့္ ၀ငႅိုက္ေတာ့ ရင္ေၾတ တဒိတၵိတ္ ခုံေနသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ မြာလၫ္း အိစက္ညက္ေညာလြသည့္ ၀င္းပပ တို႔ လငၼယား ကုတင္ႀကီး ကိုေၾတ႔ေရတာ့ ရငၱဒိႏ္းဒိႏ္းခုႏႅာသၫ္၊ ဒီေအပၚမြာသာမမ၀င္း ကို လိုးလိုက္ရရင္ ဟူေသာေအၾတး်ဖင့္ လက္ေၾတ ပငၱဳႏႅာ၏၊ ေဒၚ၀င္းပပ က.ၾကမ္းမြာ ခနခ္ထားလိုကၸါအုႏ္းၾက ေမာငၼိုး ရဲ႕ ေမလးဘူးလား ေနအုႏ္း ၿပီးမြ ဒီနားမြာ တငၼလို႔..ေဒၚ၀င္းပပ က တံခါးေအနာကၻကနားက ဘီရိုတခုကို ျဖင့ႅို႔ေရအာငၱံခါးကို ်ပႏ္ေစ့လိုက္သၫ္။

ထိုဘီရိုအနားကို အၾသား သူေ်ေခထာကၠ ၾကမ္း်ပင္ေပၚက ေဒါကၹိနပ္ တရံကိုၾသားတကၷင္းမိၿပီး ေ်ေခခါကၠာ ေခ္ာႅဲ မလို်ဖစ္ၾသား၏။.ေအမ့…အို…ေ်ခ်မႏႅက္်မႏ္ မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ လြမ္းထိႏ္းကာ ေျပ႕လိုကႅို႔ ၾကမ္း်ပင္ႏူင့္ မ္က္ႏြာ မအပၼိ်ခင္း ်ဖစ္ေလသၫ္။

မမ၀င္းဘာ်ဖစ္ၾသားလၫ္းဟင္.ေ်ေခခါက္ၾသားတယ္ ထငၱယ္အား…ေ်ေခထာကၷၫ္းနၫ္း နာ ၾသားတယ္..ရတယၼမ၀င္း ေ်ခေမထာကၷဲ႕ က္ေနာ္ ကုတင္ေပၚ ၾသားတင္ေပးမယ္..မိုးေအာင္သဴ ကသူ႕ရျငၡငၳဲ အိစက္ေေနသာ ေဒၚ၀င္းမမ ကိုယႅံုးေလး ကို မၾလတၡ္ငႅို႔ အသာေျပ႕ၿပီး ကုတင္ဆီသယႅာခဲ့သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ ႐ြက္ေၾသး်ဖႏ္းၿပီးလြခ္ငၱိုင္းေလြေနသာ မ္က္ႏြာေလး ကိုငံု႔ ၾကည့္ရင္း ေမနႏိူင္ေတာ့ေသာ၊ မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ ေဒၚ၀င္းပပ ကို ကုတင္ေပၚ တငႅိုက္ရင္း တဆကၳၫ္း ႏူတၡမ္းႏုႏု ေလးကိုငံု႔ကာ နမ္းစုပႅိုကၼိေတာ့သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ႏူတၡမ္းေလး မ္ားက အ်မငၼြာတင္ အၾလႏ္အမင္း လြ ရံုမက၊ သူ႕ႏူတၡမ္းႏူင့္ ဖိကပၸ ေအၾတ႕ မြာလၫ္း ႏူးညံ့ ေပ္ာ့ေ်ပာင္းလြ ၿပီး သူ႕ပါးစပၳဲ ေအာက္ႏူတၡမ္းလံုးလံုးေလး ကို ငံုခဲ လိုက္ေတာ့ အရသာ မြာလၫ္း ခ္ိဳ်မိႏ္ ေလြပသၫ္ ဟု မိုးေအာင္သဴ စိတၳဲ ထငၼိေလသၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ မြာ ႐ြကႅို႔ လားမသိ မ္ကႅံုးေလး ေမြး စင္းထားေသာႅၫ္း၊ သူ႕ ႏူတၡမ္းေၾတေကတာ့ မိုးေအာင္သဴ ရဲ႕ အစုပ္ အနမ္းေၾတကို ရမက္ ်ပင္း်ပင္းနဲ႕ တုႏ္႕်ပႏ္ ေေနလရဲ႕၊ သူ႕လက္ေၾတကလၫ္း မိုးေအာင္သဴရဲ႕ လၫၢဳတ္ ကို ႀတဲလဲ ခိုႀဆဲထားသၫ္။ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ႕ ခါးက္ငၠ္င္ေလး ကို ဖကၳားတဲ့ မိုးေအာင္သဴရဲ႕ လက္ေၾတကလၫ္း ေအာကၻက္ ကို ေလ္ာခ္ ၿပီး သူ႕တငၸါးၾထား အိအိ ကို ဆုပၠိုင္ ျပတ္သပ္ေပးေနမိသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က က္ပၠ္ပ္ ေကလး စၫ္းထားတဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ ထမိႏၠို ေ်ေဖလြ္ာ့ ၿပီး ခၽၾတၡ္လိုက္ေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ အလိုက္သင့္ ဖင္ႀကီး ကို ၾေၾကပး႐ြာ၏၊ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ႕ ေပါငၱႏ္ ေၾတက ဆျငၥယ္ ႏူစ္ေခ္ာင္းလို အဆစ္ အ်မစ္ မ႐ြိ စင္းေ်ဖာင့္ ၿပီး ်ဖဳ၀င္း ေနသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က အာသာ ငမ္းငမ္း နဲ႕ ေပါငၱႏ္ ေျဖးေျဖး ေလး ေၾတကို ေနရာမလပ္ ေအာင္ နမ္းရႈံ႕ ေနမိသၫ္၊ ကုတင္ေပၚ မြာ ပကႅေကၠလး ဒူးေထာင္ ေပါငၠား ်ဖစ္ေန႐ြာတဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ႕ ေပါင္ ႏူစႅံုးၾကား မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ ေရာက္ေန႐ြာေပါ့၊ မိုးေအာင္သဴက သူ႕ လကၹ၀ါးေလး ေၾတနဲ႕ ေပါင္ ေအာကၸိုင္း သားေလး ေၾတကို ျပတ္သပ္ေပးေနရင္းက ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ႕ ေပါင္ အၾတင္း အရင္းက္ ဆံုး မိုးခိုသား ေလး ေၾတကို ရက္ေပးေနမိသၫ္။

လူၾတင္ မိုးခိုသား ဆိုသၫၼြာ မိုးျရာထဲ မတၱပ္ ရပ္ေနပါက မိုးေရ မစိုႏိူင္ေသာ ေနရာ ကို ဆိုလိုပါသၫ္၊ ဤကားစာေရးသူ၏ေအၾတး်ဖစ္၏။ေဒၚ၀င္းပပ မြာလၫ္း မိုးေအာင္သဴ ၏ ႏူးညံ့ ပူေႏျးေႏျး လြ္ာႀကီးက သူ႕ အၾတင္းသားအက္ ဆံုးေနရာေၾတကို ရက္ေပးေန သ်ဖင့္ ၾကက္သၫ္း တ်ဖႏ္း်ဖႏ္း ထ ေလာက္ေအာင္ အရသာထူး ႏူင့္ ေၾတ႕ေနေရလရာ၊ နဂိုလ္ ထဲက စိမ့္ေေနသာ ေစာက္ရၫ္ၾကၫ္ မ္ားမြာ အခုေတာ့ အဖုတ္အ်ပင္သို႔ ပင္ လြ္ံက္ ကာ သူ၀တၳားေသာ ဘိျဳင္းေ႐ြာ့ စတိုင္ ဗစၱိုးရီးယား စီးခရက္ အၾတင္းခံ ေေဘာင္းဘီေလး ကို ႐ႊဲနစ္ ေစပါေတာ့သၫ္။

ေစာက္ရၫ္ၾကၫၼ္ား စို႐ႊဲ ေနသ်ဖင့္ အၾတင္းခံ ေဘာင္းဘီ ေလးမြာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ ကို ကပႅြ္က္ အဖုတ္ ႀကဲေၾကာင္းရာ ကို ထင္းထင္း ႀကီး ်မင္ေနေရပရာ၊ မိုးေအာင္သဴက သူ႕လက္ေခ္ာင္း ထိေပၠလး ်ဖင့္၊ အႀကဲေၾကာင္း ေတလြ္ာက္ ျပတ္သပ္ေပးေနမိ်ပႏ္ ပါသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က တဆင့ၱကၠာ ေဒၚ၀င္းပပ အၾတင္းခံ ေဘာင္းဘီေလး ကို ခါးေသရ ေမြ္ာ့ႀကိဳး မြ တဘကၱခ္က္ ႀဆဲ ကိုင္ ခၽၾတႅိုက္ရာ ေဒၚ၀င္းပပ ကလၫ္း အလိုက္သင့္ ဖင္ႀကီး ကို ၾေၾကပးလိုက္သ်ဖင့္၊ ေအမႊးအ်မြင္ ရိတၳား၍ ေ်ပာင္ေေနသာ အဖုတ္ ႀကီး မြာ ေဖာင္းကားလြ္က္ ေပၚလာေတာ့သၫ္။

ေစာက္ရၫ္ၾကၫၼ္ား်ဖင့္ ႐ႊမ္းေ်ပာငႅက္ ေေနသာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ႀကီး ကို မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ အငမ္းမရ သူ႕ပါးစပ္်ဖင့္ ဖိကပၠာ စုပ္ယဴလိုက္ရာ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ထူထဲထဲ အဖုတ္ႏူတၡမ္း တဖတ္ မြာ သူ႕ ပါးစျပၱင္းသို႔ ပါလာခဲ့ေလသၫ္။

အင့္…အားးးး ..အို႔ …အိုးးၾကယ္ေဒၚ၀င္းပပ မြာ သူ႕ အဖုတ္ႏူတၡမ္းဖတ္ ေလးကို မိုးေအာင္သဴက သူ႕ ႏူတၡမ္း်ဖင့္ အသာဖိၫြပ္ ႀဆဲ လိုက္ရာ ၾထႏ္႕ၾထႏ္႕ လူးေအာင္ ခံစားလိုက္ရသ်ဖင့္ အသံေလး ၾထက္ ်ငီး ရံု မက မိုးေအာင္သဴ ၏ ေခါင္းမြ ဆံပငၼ္ားကို ပင္ အားမလို အားမရ ဆုပၠိုင္ ႀဆဲ လိုက္ မိေေလတာ့သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ ကလၫ္း ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ေၾကာငၼ ကဲ့သို႔ ်ငီး သံေလးေၾကာင့္ ပို စိတ္ ထက္သႏႅာၿပီး သူ႕ လြ္ာကို ႐ြၫ္ႏိူင္သမြ္ ႐ြၫ္ေအာင္ ဆႏ္႕ ကာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုၾတၱင္း ထုတ္ၾသင္း ကစားေေလတာ့သၫ္။ေဒၚ၀င္းပပ မြာ ်ပတ္ေနတာ ၾကာၿပီ ်ဖစ္ေသာ ကိုယ္ ႀကိဳက္ႏူစ္သကႅြသည့္ အစာ ကို ်ပႏ္အ်မၫ္း စားလိုက္ရ သူလို ်ဖစ္ေေနပရာ အရသာ အၾထတ္အထိပ္ ေရာက္ ၿပီး ေပါငၱႏ္ေလး ႏူစ္ေခ္ာင္း ဆႏ္႕တႏ္းလြ္က္ တခ္ီ ၿပီးၾသားရ႐ြာေတာ့သၫ္။

ထိုအခါမြာ မိမိ လိငၱႏ္ႀကီး တခုလံုးကလၫ္း မခံ မရပ္ႏိူင္ေအာင္ တင္းမာ ေနၿပီ ်ဖစ္ေသာ မိုးေအာင္သဴ က ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစႅံုးၾကားမ္ာ ဒူးေထာက္ ထိုငႅြ္က္ သူ႕ ပုဆိုးကို ်ဖၫၡ္လိုက္ေလသၫ္။မိုးေအာင္သဴက ေထာငၼတ္ တင္းမာေေနသာ သူ႕ လိငၱႏ္ႀကီး ကိုေဒၚ၀င္းပပ အဖုတႅြလြ အႀကဲ ၾကားမြာ အထဲနားထိ ေခါင္းကိုဒစ္်မဳပ္သည့္ အထိ ထိုးၾသင္းလိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ မ္က္ႏြာကို လြမ္းၾကည့ႅိုကၼိသၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ မြာ သူ႕ လကႅက္ႏူစၹကၠို ေ်မြာကၠာ မ္ကႅံုးမ္ားေပၚ အုပၳားသၫၠို ေၾတ႕လိုက္သၫ္။ အင္း ဒီတခ္ီေတာ့ ႐ြိပါေစ ဦးေပါ့ေလ၊ ေနာကၱခါဆိုရင္ ေတာ့ အဲ လို ေနလို႔ မေရတာ့ဘူး ငါ့ဒုတ္ႀကီး သူ႕ အဖုတၳဲ ထည့္ေနတာကိုႀကည့ၠို ၾကည့ၡိုင္းရမယႅို႔ ေတးထားလိုက္၏၊မိုးေအာင္သဴ မြာ အသား ညိဳ သူ်ဖစ္ရာ သူ႕ လိငၱႏ္ ညိဳညိဳ ႀကီး က ေျဖး်ဖဴ ဥ ေေနသာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ေလး ထဲ ေ်ဖးေ်ဖး ်ခင္း တိုး၀င္ ၾသားသၫ္ မြာ ၾကည့္ရတာႏူင့္ ပင္ အရသာ႐ြိသၫ္ဟဳ ထငၼိေလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ အဖို႔ မြာ ေလပါင္း မ္ားျစာ စိတၠဴးႏူင့္ မြႏ္းခဲ့ ရၿပီး ဒီတသက္ေတာ့ ်ဖစ္ႏိူင္ေ်ခ မ႐ြိ ဟု ထငၳားခဲ့ ေရသာ သူ႕ ေဘာစိ မမ ကို လုပ္ေနရ ်ခင္း ဆိုသည့္ ေအၾတးက ပငႅြ္င္ သုတ္ရၫၼ္ား ခ္က္်ခင္း ပႏ္းၾထက္ ၾသားရေလြအာင္ စိတႅႈပ္႐ြား မိေေနပသၫ္၊ ထို႔ အၾတက္ ေၾကာင့ႅၫ္း တလကၼ ဆို တလကၼ တအိအိ တိုး၀င္ ၾသားေသာ သူ႕လိငၱႏ္ မြ ခံစားရသည့္ အရသာ ကို အ်ပည့္ အ၀ ခံစားေေနေလတာ့သၫ္။

တခ္ီၿပီး ၾသား ခဲ့ သည့္ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ ၾတင္း မြ အရၫ္ မ္ားေၾကာင့္ မိုးေအာင္သဴ၏ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး မြာ အခက္ အခဲ မ႐ြိ တိုး၀င္ ၾသားေသာႅၫ္း ၊ ေခလး လၫ္း ေမျမး ဘူး၊ လင္ နဲ႕ လၫ္း ေ၀း ေနတာ ၾကာ၊ ေနၿပီ ်ဖစ္ေသာ ေဒၚ၀င္းပပ မြာ သူ႕ အဖုၾတၱင္း တင္းတင္း က္ပၠ္ပ္ ်ပည့္ႏြက္ ၾသားသၫ္ဟဳ ခံစားေနေရလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴလိင္ေခ္ာင္းႀကီး သူ႕ အဖုတၳဲ ေစးေစးပိုငၸိုငၱိုး၀ငႅာေတာ့သူ႕ဘိုကၼြာနစ္ ေေနအာင္ အရသာ ႐ြိလြၿပီး ၊ မိုးေအာင္သဴ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး သူ႕ အဖုတၳဲ မြ ႀဆဲ ထုတႅိုက္ ခ္ိႏ္ ရငၳဲ မြာ ဟာကနဲ ်ဖစ္ ၾသားရ၏၊ မိုးေအာင္သဴက သူ႕ ေပါင္ ႏူစႅံုးကို ပုခံုးေပၚထမ္း တင္ၿပီး အားရ ပါးရ ေဆာင့္သည့္ အခ္ိႏၼြာေတာ့ သူ႕ အဖုတ္ အၾတင္းသား နံရံ မ္ားမြာ မိုးေအာင္သဴ ဒစ္ႀကီး ျပတ္သတၼႈ ေၾကာင့္ ကာမ ဆိပ္ ဒီေရလို တကႅာၿပီး သူ႕ဖင္ႀကီး ကို ပါ ၾၾကၾၾက ေကာ့ေပးေနမိေတာ့သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ ကလၫ္း လူငယ္ ပီပီ ဖႏ္းကနဲ ဖႏ္းကနဲ ေေနအာင္ ပစ္ေဆာင့ႅိုကၱိုင္း ေဒၚ၀င္းပပ ခမ္ာ အင့္ ကနဲ အင္းကနဲ ေေနအာင္ ခံစားေနေရလသၫ္၊ အခုေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ ေတယာက္ မ္က္ေစ့ကို စံုမြိတႅြ္က္ သူ႕လက္ႏူစၻကၠ အိပ္ယာခင္းကို ဆုပ္ႀဆဲ ကာ မိုးေအာင္သဴ ၏ အလိုး ေအဆာင့ၠို အံႀကိတၡံစားေေနလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴကလၫ္း သူ႕ လီးႀကီး ကို ဒစ္ေပၚခါနီး ထိ ႀဆဲ ထုတၳဳတ္ၿပီး မြ အားရ ပါးရ ဖင္ေကာ့ ကာ ေဆာင့္ေဆာင့ၡ္သ်ဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ အိပၡႏ္းထဲ ၾတင္ တဖႏ္းဖႏ္း တ်ျပတ္်ျပတ္ အသံ မ္ား်ဖင့္ ညံစီ ေေနေပတာ့သၫ္၊
မိုးေအာင္သဴမြာ မၾကာခင္ ်ပီးေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိေသာႅၫ္း ေဒၚ၀င္းပပ ကို သူႏူင့္ ပိုျပင့ႅင္း ေစလိုသ်ဖင့္ ေဆာင့ႅိုးေနရာ မြ ခနနားလိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ မ္က္ႏြာေလး ကို ငံုနမ္းလိုကၠာ။

မမ၀င္း..ၿပီးေတာ့ မလားက္ေနာၱို႔ ်ပိဳငၱဴၿပီးၾကေရအာင္ေလဟုကပ္ေ်ပာလိုက္ရာ၊ မ္က္ေစ့ေလး မြိတၠာ ႀကိတၡံေန႐ြာေသာ ေဒၚ၀င္းပပ က မ္ကႅံုး မျဖင့္ ပဲ ေခါင္းေလး ်ငိမ့္ ၿပီးအင္း…ဟုသာ ဆိုေလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က အားမလို အားမရ ်ဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ႏူတၡမ္း အစံု ကို ႀဆဲ ငံု စုပၸစႅိုက္ ေလရာ ေဒၚ၀င္းပပ ခမ္ာ အဖုတၳဲ မြာလၫ္း ဆႏ္႕တငႏ္႕ငႏ္႕ ႏူင့္ အ႐ြိႏၱက္ ေနတုႏ္း မို႔ မိုးေအာင္သဴ လၫၠဳတ္ ကို သူ႕ လကၼ္ား်ဖင့္ ႀဆဲယူသိုင္း ဖက္ၿပီး ်ပင္း်ေပသာ ရမက္ အနမ္းမ္ား်ဖင့္ တုႏ္႕်ပႏႅာ ေတာ့သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ ေပါငၱႏ္ ႏူစ္ေခ္ာင္းကလၫ္း မိုးေအာင္သဴ ခါးကို ၫြပၠာ သူ႕ေ်ခက္င္း၀တ္်ခင္း်ခင္း မိုးေအာင္သဴ ဖင္ေအနာကၹကၠို ခ္ိတႅြ္က္ သူ႕ အဖုတ္ဆီ မိုးေအာင္သဴ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး အဆံုးထိ၀င္ႏိူင္ေအာင္ ႀဆဲ ယူ ေေနေလတာ့သၫ္။ မိုးေအာင္သဴ ကိုယၱိုငၠလၫ္း ေမအာင့္ ႏိူင္ေတာ့ပဲ အ်ပီး သတၡါနိး တိုက္သည့္ မုႏၱိုင္း လို တဖုႏ္းဖုႏ္း ပစ္ေဆာင့္ေနမိေတာ့သၫ္။

ျဖတ္..ဖတ္..ျဖတၹတ္.်ျဗတ္..ဗ္ိ..ျစတၹတ္အား.အား.အိ..အိ ေဒၚ၀င္းပပ ကိုယႅံုးတခုလံုးလၫ္း ေတာင့ၱင္း တုႏၡါ ၾသားၿပီး မိုးေအာင္သဴ ကို တင္းတင္းႀကီး ဖကၳားလိုက္သလို၊ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္အၾတင္း နံရံမ္ားက လၫ္း လႈပၥိလႈပၥိ ်ဖင့္ မိုးေအာင္သဴ လိင္ေခ္ာင္း ေတခ္ာင္း လံုးကို ဖ္စ္ၫြစ္ ေပးသလို ်ဖစ္ေေနတာ့ ၊ မိုးေအာင္သဴ လိငၱႏ္ႀကီး မြာ မခံႏိူင္ေတာ့ပဲ ်ျပတၠနဲ ်ျပတၠနဲ သုတ္ရၫၼ္ား ေဒၚ၀င္းပပ ေစာက္ေခါင္းအၾတင္းသို႔ ပႏ္းထည့္ ပစ္ ေနမိေေလတာ့သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ မြာ သူ႕ အဖုတၳဲ သုတ္ရၫၸဴပူ ေႏျးေႏျး မ္ားပႏ္းထုတႅိုက္ၿပီး တ်ဖးေ်ဖး ေပ္ာ့ၾသားေသာ မိုးေအာင္သဴ လီး ႀကီးေၾကာင့္ အဖုတ္ အၾတင္း မြ အရၫၼ္ား စီး ၾထကႅာရာ အိပ္ယာေပၚက္ ၿပီး ၾကကၠဳႏ္ မြာ စိုး၍ထမိႏၠို လံုးေၾထးကာအဖုတ္ ေပၚ အုပႅြ္က္ ေရခ္ိဳးခႏ္းဆီသို႔ ေ်ပးၾထကၡဲ့ေလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ မြာ ေရခ္ိဳးခႏ္း ထဲ ေ်ပး၀င္ၾသားေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ေနာကၸိုင္း အလြ ကို ၾကည့္ ရင္း ရျငၱင္း မြာ ပီတိ တမ္ိဳး ခံစားလိုက္ ေရလသၫ္၊ အရငၠ ထမိႏ္၀တၳား ေသာ ဤ ဖငႅံုးႀကီး မ္ား ကို ၾကည့ႅြ္က္ အံႀကိတ္ ခဲ့ ရသူ၊ အခုေတာ့ ဖင္ေ်ပာင္ေ်ပာင္ ကို ်မင္ေနေရ်ခၿပီ၊ တခ္ီ ေတာင္ လိုးၿပီး ၾသားၿပီ ဆိုေတာ့ ေနာင္ အလားအလာ မ္ားက လၫ္း ေကာင္းမည့္ ေသဘာ႐ြိေနသ်ဖင့္၊ မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ သူ႕ ကံ ကို ပင္ သူ မယံုႏိူင္ေအာင္ ်ဖစ္ရသၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ ႐ူးေပါက္ ၿပီး သူ႕ အဖုတ္ေလးကို ဆပ္်ပာ သံုး ေေရဆးသႏ္႕႐ြင္းေရးလုပႅိုက္သၫ္၊ ထမိႏ္ ေကတာ့ အရၫ္ေၾတ ေပ ေနၿပီမို႔ အ၀တ္ေလြ္ာၼည့္ ်ခင္းထဲ ပစၳည့္ လိုက္သၫ္၊ ေနာက္ေတာ့ ေအျမးျပ တဘကၱထၫ္ ေဘစင္ေအာက္ ဘီရိုေလး မြ ထုတၠာ ခါးေအာကၸိုင္း ကို ပတႅိုက္ၿပီး ေရခ္ိဳးခႏ္းထဲမြၾထကႅာခဲ့ေလသၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပၾထကႅာတာ်မင္ ၍မိုးေအာင္သဴ ေကရခ္ိဳးခႏ္းထဲ ၀င္ ၿပီး သူ႕ ေကာင္ႀကီး ကိုလၫ္း ဆပ္်ပာေမႊး်ဖင့္ ေဆးေၾကာသႏ္႕စငႅိုက္သၫ္။ မိုးေအာင္သဴ ေရခ္ိဳးခႏ္း ထဲ မြ အိပၡႏ္း အၾတင္း သို႔ ်ပႏ္၀ငႅာေတာ့၊ အ၀တ္ ဘီဒိုေ႐ြ႕ မြာ ၀တၥရာ တခုခု ႐ြာေေနသာ ေဒၚ၀င္းပပ ကုိေၾတ႕လိုက္ေရလသၫ္၊ ေဒၚ၀င္းပပ ေအပၚပိုင္း မြာ အင္းက္ီခၽၾတၳားၿပီး အသားေရာင္ ဘရာဇီယာ ေပ္ာ့ေလး ကို ၀တၳားၿပီး ေအာကၸိုင္း မြာေတာ့ ေအမႊးျပ သဘက္ႀကီး ကို ပတၳား၏၊

မိုးေအာင္သဴ ၾထကႅာတာ ေၾတ႕လို႔ လြမ္းၾကည့ႅိုက္ေတာ့၊ မိုးေအာင္သဴ မြာ ပုဆိုး မ၀တ္ေရသးသ်ဖင့္ ေလာေလာ လတႅတ္ ေရ ေဆး ထားေသာ မိုးေအာင္သဴ ၏ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး မြာ ေမပ္ာ့ မ မာ်ဖစ္ေနသ ်ဖင့္ လမ္းေလြ္ာကႅိုကၱိုင္း နာရီ ခ္ိႏ္သီး ကဲ့သို႔ ရမ္းရမ္း ရမ္းရမ္း ်ဖစ္ေနသၫ္ ကို ေၾတ႕လိုက္ေရလသၫ္။

ေဟ့…လံုခ္ၫ္ ၀တ္ေတာ့ တခါထဲ အ႐ြက္ ကို မ႐ြိဘူး….ဟီး..အမ၀င္း ကလၫ္း ဘယ္သဴ႐ြိ တာမြတႅို႔.က္ေနာၱို႔ ခ္ၫ္းပဲ ဟာကို..ေအးေလ ငါ႐ြိေနလို႔ ေပါ့ မ္က္ေစ့ထဲ မြာ ကိုးယိုး ကားယားႀကီး….မိုးေအာင္သဴ က ်ပံဳးလိုက္ၿပီး အ၀တၻီဒိုေ႐ြ႕ ရပ္ေေနသာ ေဒၚ၀င္းပပ ေနာက္ၾသားရပႅိုက္သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ တို႔ အ၀တၻီဒို မ္ာ ေခတၼြီ ေလြသာ ေကလာ့ဆက္ ်ဖစ္ၿပီး တံခါးမြာ ေဘးတိုက္ ေ႐ြာၾတႏ္းပိတ္ေရသာ မြႏၱံခါး ်ဖစ္ေလသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ က ေဒၚ၀င္းပပ ေအနာက္ မြာ ကပ္ရပ္ၿပီး ဘီဒိုတံခါးကို ၾကည့ႅိုက္ေတာ့ မြႏ္သား်ပင္ေပၚမြာ သူတို႔ ႏူစ္ေယာက္ မ္ကႅံုးခ္င္း ဆံုမိၾေကလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က မြႏ္သားေပၚမြာ ်မင္ေနရသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ အသားေရာင္ေဖ္ာ့ေဖ္ာ့ဘရာဇီယာက ေအာကၠ လြ္ံၾထက္ေတာ့ မလို မို႔ေမါက္ ၾထားၿဖံ႕ လြသည့္ ရင္သားအစံု ကို ေအနာကၻကၼြ သိုင္းဘက္ ကာ သူ႕ လက္၀ါး ႏူစၻက္်ဖင့္ အုပၠိုငႅိုကၼိသၫ္။

ေဟး..ေဒၚ၀င္းပပ က မ္ကၡံုးေလး ပင့္ၿပီး ်ပံဳးေစ့ေစ့ ်ဖင့္ တခ္ကႅြမ္းတား သလို အသံေပးရင္း မိုးေအာင္သဴ႕ လက္ေကာက္၀တ္ႏူစၻကၠို ဆုပၠိုငႅိုက္သၫ္၊ သို႔ ေသာႅၫ္း မိုးေအာင္သဴ ၏ လက္၀ါး ႏူစၻေကၠတာ့ အားရ ပါးရ ဆုပ္ႏြယ္ေနၿပီ ်ဖစ္ရာ ေဒၚ၀င္းပပ ပါးစပ္ မြ ်ငီးသံေလး တခ္ၾကၳကႅာ ခဲ့သၫ္။

ေ်ဖခ္ထားသ်ဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ခါးလၫၡႏ္႕ ေရာက္ေနသည့္ နက္ေမြာငၳဴထဲ ေသာ ဆံပင္အဳပၠို မိုးေအာင္သဴ က သူ႕ေမး်ဖင့္ အသာ ဖယ္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ လၫၱိုင္ေလးကိုငံုနမ္းလိုက္သၫ္။

သူ႕ဖ၀ါး ေအာကၼြာလၫ္း မာေတာငၳလာေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ႏိူ႕သီးေခါင္း ႏူစႅံုး ပို သတိထား မိလိုက္ သၫ္ႏူင့္ သူ႕လိငၱႏ္ႀကီး ကလၫ္း တ်ဖၫ္း်ဖၫ္း မာတင္း လာခဲ့ ်ပႏၸါေလသၫ္၊ မြႏၳဲ မြာ ေဒၚ၀င္းပပ မ္ကႅံုးေလး စင္းေနတာ ေၾတ႕ေရတာ့ မိုးေအာင္သဴက ေဒၚ၀င္းပပ ဘရာဇီယာကို ဂ္ိတ္်ဖဳတ္ ၿပီး ပုခံုးႏူစၻကၼြ ႀကိဳးပါ်ဖဳတ္ ၿပီး ၾကမ္းေပၚ ပစၡ္လိုက္သၫ္။

အိုး လြလိုကၱာ နၫ္းတဲ့ ႏိူ႕ႀကီးေၾတ မဟုတၻဴး၊ ဟု မိုးေအာင္သဴ စိတၳဲ မြာ်ဖစ္ၾသားရသၫ္၊ အခုမြ ၾလၾတႅတ္ လပႅပ္ ႏိူ႕ႀကီး ႏူစႅံုးကို အားရပါးရ ဆုပ္ႏြယ္ရင္း မာေတာင္ေေနသာ ႏိူ႕သီးေခါင္း ေလး မ္ားကို လကၹ္ားေလး မ္ား်ဖင့္ က္စႅိမ့ႅိုက္ေတာ့ ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ေၾကာေငၼလး ်ငီးသံ မ္ိဳး ်ငီးလာၿပီး သူ႕ ေခါင္းကို လၫ္်ပႏႅြည့ၠာ မိုးေအာင္သဴ ႏူတၡမ္းမ္ား ကို အငမ္းမရ ်ပႏၷမ္းလာခဲ့သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က သူ႕လကၱဘက္်ဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ခါးမြာပတၳားသည့္ သဘကၠို ေ်ဖခ္လိုက္သၫ္၊ လံုး၀ႏ္း ၿစံကား ေဖါင္းအိလြသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ဖငႅံုးႀကီး ႏူစၡဳ ၏ အထိေအၾတ႕က က ေအးစက္ အိတင္းေနသ်ဖင့္ သူ႕ လိငၱႏ္ႀကီး မြာ အရမ္း ကို မာတင္း လာခဲ့ရသၫ္၊

ေဒၚ၀င္းပပ အဖို႔ မြာလၫ္း ပူေႏျးမာေတာင္ေနသည့္ မိုးေအာင္သဴ ၏ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး သူ႕ဖင္ၾကားမြာ တိုး၀ငႅာခဲ့သ်ဖင့္ အိုကနဲ ပင္ ်ဖစ္ၾသားရၿပီး သူ႕ အဖုၾတၱင္း မြ အခုန ကထဲက စိုထိုင္းထိုင္း စ်ဖစ္ေနရာက အခုေတာ့ အရၫ္ေလးပင္ စီးက္ ခ္ငႅာခဲ့ေရေလတာ့သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က သူ႕ေက္ာ်ပင္ေလး ကိုၾတႏ္းလိုက္ေတာ့ ေအၾတ႕ အႀကံဳ ႐ြိေသာ ေဒၚ၀င္းပပ က သူ႕ ဘီဒို မြႏၱံခါးကို သူ႕လက္ႏူစၻက္်ဖင့္ လြမ္းေထာက္ ၿပီး သူ႕ ဖင္ႀကီး ကို ေကာ့ေပးလိုက္ေလသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴက လၫ္း ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ကားျစင့္ေေနသာ ဖင္ႀကီး ႏူစႅံုးၾကား ေအာကၼြ ေဖါင္းမို႔မို႔ ေစာကၹဳတ္ႀကီး အ၀ ကို သူ႕ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး ကို ေတ့ ကာ ဖိၾသင္းလိုက္ေလသၫ္။

အား..ကၽၾတၥ္..ကၽၾတၥ္..ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ႀကီးထဲ မိုးေအာင္သဴ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး ဆိျ ကနဲ ၀င္ၾသားေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ ဆီ မြ ်ငီးသံေလး ၾထကႅာခဲ့သၫ္၊ နာလို႔ မဟုတ္ အရသာ႐ြိလြၾလႏ္းလို႔ပဲ ်ဖစ္သၫ္၊ ငတ္ေနတာ ၾကာ်ပီမုိ႕လား၊ မိုးေအာင္သဴ က ေဒၚ၀င္းပပ ခါးက္ငၠ္င္ေလး ကိုကိုငၠာ တခ္ကၡ္င္း အားပါပါ်ဖင့္ ေဆာင့္ေေလတာ့သၫ္။

သူ ေကာ့ေဆာင့ႅိုကၱိုင္း ရမ္းခါေေနသာ ႏိူ႕ႀကီး မ္ားကို သူတို႔ ေ႐ြ႕ မြႏ္သား်ပင္ေပၚ မြာ ေၾတ႕ေနေရလရာ၊ သူ႕အၾတက္ေတာ့ ဗီဒီယို လၫ္းၾကည့္ ကိုယၱိုငႅၫ္းလုပ္ရသည့္အရသာေၾတ႕ေနေရေလတာ့သၫ္.စီျ.ဖတ္..ဖတ္..ျဖတ္.ဖတ္…ဖတ္…အား…အား…အင့္…အင့္….မိုးေအာင္သဴ ဒီေန႕ အလုပ္ ကို ေအစာႀကီး ေရာက္ ေနသၫ္၊ အရင္အပတၠ သူ႕ ေဘာစိ ေဒၚ၀င္းပပ ႏူင့္ ရမကၷယ္ ၾလႏ္ ကၽျံ ၾသားခဲ့ ရၿပီး ၊ ဒါ ပထမ ဆံုး အႀကိမ္ ်ပႏ္ေၾတ႕ ရမြာမို႔ အရမ္း ေပ္ာ္ေနသၫ္။

သူ႕ ေကာင္ႀကီး ကလၫ္း အၾတင္းခံ ေဘာင္းဘီ ေအာက္ မြာ အတင္းတိုးေထာငၳ ေနသ်ဖင့္ က္ပ္ ၿပီး ေနလို႔ထိုငႅို႔ ေမကာင္း်ဖစ္ေနရသၫ္။ေဟာလာပါၿပီ မမ၀င္း၊ လြလိုကၱာ မမ၀င္းရယ္ လို႔ မိုးေအာင္သဴ စိတၳဲ ေရျရတၼိေလသၫ္၊ေဒၚ၀င္းပပ လို႔သာ ေခၚေနၾကတာ ၀င္းပပ က အသက္ ၃၀ သာ ႐ြိေသးသၫ္။

အလုပၳဲ မြာ လူႀကီး ပံုေပါက္ ေအာင္ ဒီဂရီ သိပၼ႐ြိေသာ လိျပၡံကိုင္း မ္ကၼြႏၱလက္ ကို တတၳားရာ မိုးေအာင္သဴ မ္က္ေစ့ထဲ မြာေတာ့ မ္ကၼြႏ္ေၾကာ္်ငာေၾတထဲ က ေမာၵယ္ နဲ႕ ေတာင္ တူေသးတယ္ လို႔ ေၾတးမိသၫ္၊ရံုးခႏ္း ထဲ ၀ငႅာေတာ့ ႏူတ္ဆက္ၾကတဲ့ သူေၾတ ကို စကားေ်ပာရင္း သူ႕ အခႏ္း႐ြိရာ သူေလြ္ာကႅာရင္း လမ္းမြာ မိုးေအာင္သဴ နဲ႕ မ္ကႅံုးခ္င္း ဆိုငၼိ ၿပီး မ္က္ႏြာေလး ရဲ ကနဲ ်ဖစ္ၾသား၏။

ျဂတ္ေမာနင္း အမ၀င္း…ေအးေအး ျဂတ္ေမာနင္း ေမာငၼိုး…ဟု ဆို ၿပီး သုတ္သဳတ္ သုတ္သဳတ္ ႏူင့္ သူ႕ အခႏ္းထဲ ၀င္ၾသားေတာ့သၫ္။၀င္းပပ ေပါျငၡဆံု မြာေတာ့ စိုတိုတို ်ဖစႅာခဲ့သၫ္၊ တကယ္ေတာ့ တနေဂၤႏျ တရကႅံုး အိမၼြာ ေတယာကၳဲ ေနရင္း အိမၼြာ ဟိုေန႕ က မိုးေအာင္သဴနဲ႕ ်ဖစၡဲ့တာ ်ပႏၥၪ္းစားရင္း သူ႕ အဖုတ္ေလး သူ ျပတ္ေနခဲ့ မိသၫ္။

ကိုတျငၳတ္ ဆီ ဖုႏ္းဆက္ေတာ့ ကိုတျငၳတၱို႔ ဆီ ေေမမ ေရာက္ေနသၫ္၊ ေေမမ က သူတို႔ ်မိဳ႕ မြာ ေနရတာ ပ္င္းလို႔ တဲ့ ေေဖဖ့ ကို ထားခဲ့ ၿပီး ကိုတျငၳတ္ ႐ြိရာ်မိဳ႕ လာလၫ္ ေနသၫၱဲ့၊ ေေနကာင္းလား ဘာညာေမးၿပီး ဖုႏ္းခ္လိုက္သၫ္။

၀င္းပပ အဖုတ္ေလး ေကတာ့ ျရစိျရစိ နဲ႕၊ အ႐ြိႏ္ရ ေနၿပီေလ၊ ဟိုေန႕ က မိုးေအာင္သဴ ၃ ခ္ီ ႀဆဲလိုကၱာ ၀င္းပပ ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏူံးၾသားသၫ္၊ ဒါေတာင္ ကိုယ္ေတာ္ေခ္ာ ကႏြပ္ၿပီး ေနာကၱခ္ီ လုပၹို႔ ႀကံေေနသးသၫ္၊ အိမၠ လူေၾတ ရိပၼိကုႏၼြာ စိုးလို႔ ႏြျငႅတႅိုက္ရသၫ္။

လူပ္ိဳ လူငယ္ ဆိုေတာ့ တခ္ိႏႅံုး မာေနသလား မသိ၊ ၀င္းပပ ေတာင္ ေတာၸါၿပီ ်ဖစ္ၾသားရသၫ္၊ သို႔ေသာႅၫ္း မိုးေအာင္သဴ ်ပႏ္ၾသားၿပီး ခေနေနတာ့ သူ႕ အဖုတ္ က ်ပႏ္ ေတာင္းဆိုလာ်ပႏ္သၫ္၊ ေနာက္ေန႕ ေစန အလုပၼၾသားေတာ့ အိမၼြာပဲ နားလိုက္သၫ္၊ သူ႕ အလုပၠ ေတာ့ ေန႕တ၀က္ ျဖင့္သ်ဖင့္ မိုးေအာင္သဴ ေရာက္ေနမယ္ ဆိုတာ သိသၫ္။

ဒါေပမဲ့ ဘာလို႔ မြႏ္းမသိ ရငၼဆိုငၡ္င္ ေသးတာရယ္၊ သူ႕အၾတက္ အလုပ္႐ြင္ အလုပ္သမား ဆိုတဲ့ ဆက္ဆံေရး ကို ဘယႅို ဆကၳိႏ္း ရ မလဲ ဆိုတာ လၫ္း မစၪ္းစားတတ္ ဘူး ်ဖစ္ေနတာရယ္ ပါသၫ္၊ ၀င္းပပ မြာ ဒါမ္ိဳး ေအၾတ႕ အႀကံဳလၫ္း မ႐ြိ၊ တခါမြ လၫ္း ေမဖါက္်ပႏၹဴး၊ ကိုယ့္ ေယာကၠ္ား ကႀလဲရင္၊ ဒါ ပထမဆံုး တစိမ္း ေယာကၠ္ား ေတယာကၷဲ႕ လိင္ဆက္ဆံ ဖူးတာ ပဲ။

အင္းေလ ကိုယ့ၻာသာ ခတၱၫၱၫ္ ေနရင္ ေကာင္ေလး မစ ရဲ ေလာကၸါဘူးလို႔ေၾတးရင္ သူ႕ စားၿပဲ ေပၚက စာျရကၥာတမ္းေၾတ လြႏ္ေလြာရင္း အလုပၳဲ စိတ္်မဳပ္ ဖို႔ ႀကိဳးစားေန လိုက္သၫ္။အမ၀င္း..ဒီမြာ အမ၀င္းအၾတက္ ေကာၹီ..ေခါင္းငံု႔ အလုပႅဳပ္ေေနသာ ၀င္းပပေတယာက္ မိုးေအာင္သဴ အသံၾကားေတာ့ ေမာ့ၾကည့ၼိသၫ္။

ဆံပင္႐ြၫ္႐ြၫ္၊ ဂုတ္ေထာက္ႏူင့္ မ္က္ႏြာႏုႏု မိုးေအာင္သဴ ကို ေၾတ႕လိုက္ေရတာ့ ရငၳဲ လြပၠနဲ ်ဖစ္ ၾသားသၫ္၊ ဒီႏူတၡမ္း ေၾတ ပဲ ဟိုေန႕ က သူ႕ ႏိူ႕သီးေခါင္း ေၾတ ကို အငမ္းမရ စို႔ ခဲ့တာ၊ သူ႕ အဖုတ္ ကိုလၫ္း ယုယုယယ နမ္းရံူ႕ရက္ေပးခဲ့တာ ၊ ၀င္းပပ မ္က္ႏြာ ပႏ္းေရာင္ တခ္က္ ်ဖႏ္းၾသားသၫ္။

ေအးေအး ေက္းဇူးပါၾကယ္ ေမာငၼိုး…၀င္းပပ က သူ႕အလုပၥားၿပဲ ႀကီးကိုပတၠာ သူ႕ သားေရကုလားထိုင္ ေဘးနားလာရပ္ၿပီး ေကာၹီျခကၠိုစားေပၚေပၚလာခ္ ေပးေသာ မိုးေအာင္သဴ ကို တိုးတိုးေလး ေ်ပာလိုက္၏၊သူ႕လၫ္ေခ္ာင္း မြာ နၫ္းနၫ္း ကပ္သလို ်ဖစ္ၾသားသ်ဖင့္ လၫ္း ဟင္းဟင္း ဆိုၿပီး လၫ္ေခ္ာင္းတခ္က္ ႐ြင္းလိုကၼိသၫ္။

သူေကာၹီျခကၠို ယူၿပီး တငံု ေသာကႅိုကၡ္ိႏၳိ မိုးေအာင္သဴ မလႈပၼ႐ြားရပ္ေေနသးတာ ေၾတ႕လိုက္ရ ၍ ေမာ့္ၾကည့ႅိုက္ မိသၫ္၊အမ၀င္း ေေနကာင္းလား.အင္း ေကာင္းပါတယ္..ဘာ်ဖစႅို႔လဲ ..ေမာငၼိုးေရာ…အင္း ဟိုေန႕ က အမ၀င္းဆီက ်ပႏႅာၿပီးကတဲ ေကနလို႔ ေမကာင္းေတာ့ဘူး..ဟင္ ဟုတႅား ဘာ်ဖစႅို႔လဲ ဒီမြာေလ ၾကည့ၸါလား တခ္ိႏႅံုး အဲလို်ဖစ္ေနလို႔ အို.ေဒၚ၀င္းပပ အို်ဖစ္ေလာကၥရာပါပဲ။

မိုးေအာင္သဴ ်ေပနတာက သူ႕ ပုဆိုးေအာက္ က ထိုးေထာငၳ ေေနသာ ဒုတ္ႀကီး၊ ၀င္းပပ အာေတာင္ ေ်ခာက္ၾသားရသၫ္၊ သူ႕ ေပါျငၡဆံု မြ စိုျစၾတၥတ္ က အခု ေတာ့ ပိုၿရဲလာသလို ်ဖစ္ၾသားရသၫ္။

ဟဲ ့ ေမာငၼိုး..လူေၾတ ်မငၠဳႏၼယ္ေနာ္..အမ၀င္း ..က္ေနာ္ ဖိုင္ စတိုခႏ္းမြာ စာျရက္ၾသား႐ြာမယ္ေနာ္ အမ၀င္း ခေနလး လိုကၡဲ့ ငါးမိနစ္ ပဲ ေနာ္ ..မိုးေအာင္သဴက ေ်ပာေ်ပာဆိုဆို လြည့ၳၾက္ၾသား၏၊ ၀င္းပပ ဘာေ်ပာရမြႏ္းပင္ မသိေၾကာင္ၿပီးက္ႏၡဲ့သၫ္။သူတို႔ ရံုးဖိုငၥတိုခႏ္းမြာ က္ၪ္းက္ၪ္း ႐ြၫ္႐ြၫ္ႏူင့္ စာၾကည့ၱိုက္ လို ဖိုင္ေၾတကို စင္ေၾတနဲ႕ တငၳားသၫ္။

ေတာ္ရံုလူေၾတ ၀ျငၡင့ၼေပး အ်မဲ ေသာ့ခတၳားေလ့႐ြိသၫ္၊သူတို႔မိႏ္းေအာ့ဖစ္၏ ေအပၚထပ္ အလႊာမြာ ႐ြိေတာ့လူလစ္ လို႔ေတယာကၡ္င္း၀ငႅြ္င္ အထဲ မြာ လူ႐ြိေနမြႏ္းပင္ မသိေရပ၊ မိုးေအာင္သဴ အၾတင္းဘက္ ဖိုငၥင္ေၾတ ၾကားထဲ မြာ ေတယာကၳဲ ေစာင့္ရင္းရငၱထိတၳိတ္်ဖစ္ေနရသၫ္၊ ေဒၚ၀င္းပပ လာမြ လာပါ့မလား၊ ေစာင့္ေနရသၫၼြာ သူ႕အၾတက္ ၾကာလြသၫ္ဟဳထငၼိေလသၫ္။

နာရီကို ၾကည့္ေတာ့ ၁၀မိနစ္ေတာင္ မ႐ြိေသး တံခါးသံ ခ္ကၠနဲ ၾကားၿပီး လူ၀ငႅာသံ ၾကားမြ သူ႕ ေကာင္ႀကီးလၫ္း ဒိႏ္းကနဲ ်ပႏ္ေထာင္ ထလာသၫ္။ေမာငၼိုး..ဘယၼြာလဲ..မိုးေအာင္သဴက အၾတင္း ေထာင့ၷား မြာ ဆိုေတာ့ ၀င္းပပ မ်မင္ေရ်ခ၊ သူ အၾတင္းဘက္ ေလြ္ာက္၀ငႅာမြ မိုးေအာင္သဴ ၏ ႐ုတၱရက္ သိမ္းက္ံဴး ေျပ႕ဖက္်ခင္းကို ခံလိုက္ရသၫ္။

သူတို႔ ႏူစ္ဦးသား ၏ ျမတ္သိေပႅြသာ အနမ္းေၾတ က ႏူစ္ဦး စလံုးကို ေၾသးေၾတ ဆူေ၀ လာေစခဲ့သၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ က သူ႕ ပုဆိုးကို ၾကင္းလံုခၽၾတၡ္လိုက္ သ်ဖင့္ မတ္ေထာင္ေေနသာ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး က ၀င္းပပ ဗိုက္သားေလး ကို ၾသားေထာကၼိသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ လကၹ၀ါးေၾတ က ေဒၚ၀င္းပပ ၏ မို႔မို႔ေဖါင္းေဖါင္း ရင္အံုေပၚ ကို ေရာက္ၾသားေတာ့ ၀င္းပပ က လြမ္းဆုပၠိုင္ ဖမ္းထားလိုက္သၫ္။

မလုပၷဲ႕ ေမာငၼိုး အင္းက္ီေၾတ ေၾကကုႏၼယ္..မိုးေအာင္သဴက မခ္င့ၼရဲ ႏူင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ထမိႏၠို ေ်ဖခၽၾတ္ေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ မ်ငင္း ပါ အသာေ်ဖ ခၽၾတႅိုက္ၿပီး ေဘးနားက ကုလားထိုငၱလံုး ေနာကၼြီေပၚ လြမ္းတငႅိုက္သၫ္၊ ေ်ဖာင့ၥင္းၿပိး လံုးက္စ္ လြပလြသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ေပါငၱႏ္ေၾတ က ၀င္းကနဲ ေပၚလာၿပီး အသားေရာင္ ပငၱီေလးက ေပါျငၡၾကားမြာ စို ကပ္ေန၏။

မိုးေအာင္သဴက ေဒၚ၀င္းပပ ပငၱီေလး ကို သားေရႀကိဳးမြ ကိုငၠာ ႀဆဲခၽၾတ္ေတာ့လၫ္း မ်ငင္း႐ြာပါ၊ အိုး လြလိုကၱဲ့ ေစာကၹဳတ္ေလး၊ မိုးေအာင္သဴ မ္ကႅံုးေ႐ြ႕မြာ ေအမႊးအ်မြငၼ႐ြိ ေျဖးႏု ေဖါင္းမို႔ ေေနသာႅၫ္း ညိဳတိုတို ႏူတၡမ္းအဖတ္ေလး ဟ ေနၿပီး ပႏ္းေရာင္ရင့္ရင့္ အၾတင္းသားေလး စိုတိုတို ကို တျစႏ္းတေစၾတ႕ ေနရသၫ္။

မိုေအာင္သဴက ေဒၚဝင္းပပ ေ႐ြ႕မြာ ေဆာင့္ေၾကာင့ၳိုင္ လိုက္သၫ္။ ေဒၚဝင္းပပ ေ်ေခထာကၱဖကၠို မ ၿပီး ေဘးနားက ကုလားထိုင္ေပၚတငႅိုကၠာ ကားၾသားေသာ ေဒၚဝင္းပပ ေပါျငၡဆံု ၾကား သူ႕မ္ကၷာကို အပႅိုက္ေတာ့သၫ္။မိုးေအာင္သဴ ၏ လ္ြာႀကီး သူႈအဖုတ္ႏူတၡမ္း ကို စိုစိုျစၾတၥတၷဲ႕ ေႏျးကနဲလာ ထိေတာ့ ေဒၚဝင္းပပ တကိုယႅံုး ေႏျး ကနဲ်ဖစ္ ၾသားၿပီး ေအၾကာေေၾတတာင္ေတာင့္သလို ်ဖစ္ၾသားခဲ့ရသၫ္။

ကိုယ့ၠိုယၠိုလဲၿပိဳမၾသားေအာင္ မိုးေအာင္သဴ ဆံပငၠို ႀဆဲဆုပၠာ ကိုငၳိႏ္းထား လိုကၼိၿပီး မ္ကႅံုးကို လၫ္းတင္းတင္း ႀကီး ပိတၳားမိ ေေလတာ့သၫ္။ မိုးေအာင္သဴေကတာ့ သူ ၾသားရၫ္ တ်မြား်မြား က္ခဲ့ ေရသာ ၀င္းပပ ဖငႅံုးႀကီး မ္ား ကို လက္၀ါး ႏူစၹကၠ ဆုပ္ႏြယ္ၿပီး သူ႕ လြ္ာႀကီး က ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ ေဖါင္းေဖါင္း ႀကီး ကို အားရ ပါးရ တ်ပတ္်ပတ္ ကုႏ္းရက္ေနမိေေလတာ့သၫ္။

ေဒၚ၀င္းပပ မြာလၫ္း မိုးေအာင္သဴ ဘာဂ္ာ ေအပးေကာင္းမႈေၾကာင့္ မၾကာခငၸဲ ၾတႏ္႕တကၠာ ကာမ အရသာ အၾထတ္အထိပ္ သို႔ ေရာက္ၾသားေရလသၫ္၊ ၀င္းပပ က မိုးေအာင္သဴ ကို အသာ ႀဆဲထူရင္း.ေမာငၼိုး ဒီထဲ မြာ တို႔ သိပ္ၾကာလို႔ မရဘူး ေနာ္ ဟုတ္ အမ၀င္း ဟို စားၿပဲ ကို လက္ေထာက္ၿပီး ကုႏ္းေပးမလား က္ေနာ္ ေအနာကၠလုပႅိုကၼယ္ ေနာ္..ေဒၚ၀င္းပပ စကား ဆကၼ႐ြၫ္ေတာ့ပါ။

မိုးေအာင္သဴ ကို ေက္ာေပးၿပီး စားၿပဲခံုျစႏ္းေလး ကို လက္ႏူစၻက္်ဖင့္ ေထာကၠိုငၠာ သူ႕ ဖင္ ႀကီးကို ေအနာကၹက္ ေကာ့ေပးလိုက္ေလသၫ္၊ ေသးက္င္ေသာ ခါးေလး ေအာကၼြ ၿစံကားတကႅာၿပီး လံုးက္စ္ ၀ိုင္းစက္ေေနသာဖင္ေျဖးေျဖးႀကီး က မိုးေအာင္သဴ႕ မာေေနသာ လိင္ေခ္ာင္း ႀကီး ကို မထိႏ္းႏိူင္ေလာက္ေအာငၱဆတ္ဆတ္ တုႏႅာေစခဲ့သ်ဖင့္ အခ္ိႏၼဆိုင္းေတာ့ ပဲ ၀င္းပပ ေအနာကၼြာ ေနရာယူ၊ ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစႅံုးၾကားမြ အဖုတ္ေဖါင္းေဖါင္း အ၀ မြ ေတ့ကာ ဖိၾသင္း လိုက္ေေလတာ့သၫ္။

စိျ…ျစတ္…အား…အင္း…ႏူစ္ေယာကၥလံုး က အသံ က္ယၠ္ယ္ မၾထက္ရဲ ၾေကသာႅၫ္း ကာမစၫ္းဇိမ္ အရသာ ေကာင္းေလြသာေၾကာင့္ တိုးတိုး ေလး ၫြီး ညဴရင္း တက္ညီလက္ညီ လိုးေနၾကရာ၊ အခႏ္းေလး ၾတင္းထဲ အရၫ္ျရမ္းေေနသာ အဖုတ္ႀကီးထဲ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး ၀ျငၳက္ေနသံ၊ မိုးေအာင္သဴ ေပါင္်ခံႏူင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ဖငႅံုးႀကီး မ္ား ရိုကၡတၼိသံ တဖတၹတ္ တို႔သာ ်မိဳင္်မိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီး ေပၚၾထကႅာေေနေလတာ့သၫ္။

အား ေကာင္းလိုကၱာ အမ၀င္းရယ္..အမ အဖုတ္ႀကီး က အီစိမ့္ေနတာပဲ လိုးရတာ…အင္း…တို႔ လၫ္း ေကာင္းတာပါပဲ ၾကယ္…ေနာက္ဆံုး မိုးေအာင္သဴ က သူ႕ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး ကို အဆံုးထိ ဖုႏ္းကနဲ ေဆာင့ၡ္လိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ ေစာက္ေခါင္းထဲ သုတ္ရၫ္ေၾတ တထုတၳဳတ္ ပႏ္းထည့္ ပစႅိုက္ေတာ့သၫ္။၀င္းပပ ရံုးေရာက္ ခ္လာေတာ့ မိုးေအာင္သဴ အံၾသၾသားသၫ္။

ေမန႕က ေ်ပာေတာ့ ဒီေန႕ ကိုတျငၳတၠို ၾသားႀကိဳရမြာ မို႔ မလာေတာ့ဘူးတဲ့၊ အခု ေတာ့ ရံုး ထဲ ေရာကၡ္လာ လိုကၱာ အပါး လြေလြ်ခလား၊ ဒီေန႕ အ်ပာေရာင္ မင္းသမီးေလး ပါလား၊ ေအပၚက မိုး်ပာေရာင္ ေ်ဗာင္ ကို လက္်ပတၼက္ လကၥေကလာကႅၫ္း မ႐ြၫ္ ေခတ္ေဟာင္းတုႏ္းက စတိုငၼ္ိဳးကို ေခတ္ဆႏ္ဆႏ္်ပႏ္ ်ပငၳားတဲ့ ရငၥိ၊ ေကာႅာေထာင္ေလးနဲ႕ ခါးတို ေအာကၠ ထမိႏ္အထက္ဆင္ ဖံုးရံုေလး၊ ေအာေကၠတာ့ အ်ပာခံမြာ ကႏႅႏ္႕်ဖတ္ လိႈင္းၾတႏ္႕ အလံုးႀကီးေၾတ ပံုစံ အခ္ိတ္ ထမိႏ္ နဲ႕ အဲဒီ လိႈင္းႀကီး က ဒူးဆစ္ ေလာကၼြာပဲ ပတၱယ္။

႐ြမ္းထမိႏ္ေၾတ လိုမ္ိဳး၊ ဆိုေတာ့ တင္သားေနရာ မြာက အ်ပာေ်ဗာင္ေလး ပဲ၊ ်ဖစ္ေနတယ္၊ ခါးမြာတင္းတင္းေလး ပတ္၀တၳားတဲ့ ထမိႏ္ ေၾကာင့္ ျစင့ၠား လံုးက္စ္ေနတဲ့ တင္သားေၾတက ထင္းထင္းႀကီးၿဖစ္ေန တယ္၊ မိုးေအာင္သဴ ေမန႕က ေတန႕ လံုး စိတၱိုင္းက္ လုပ္ၿပီးတာေတာင္ သူညီေတာ္ေမာငၠ ခ္ကၡ္င္းေခါင္းေထာငၳ လာတယ္။

အမ၀င္း ဒီေန႕ မလာေတာ့ဘူးမြတႅို႔..ဆရာ့ ေလယာၪၠ ဘယ္အခ္ိႏ္ဆိုကၼြာလဲ….ေန႕လၫၼြေလ အဲဒါေၾကာင့္ အိမၼြလၫ္း ေနရမြာ ပ္င္း..ဒီမြာလၫ္းလုပၥရာေလး ေၾတ ႐ြိ လို႔ ၾထကႅာတာ..၀င္းပပ သူ႕ အခႏ္းထဲ ၀င္ၾသားၿပီး လုပၥရာ႐ြိတာေၾတ လုပ္ေေနတာ့သၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ မြာသာ ေငါင္ေတာင္ေတာင္ ်ဖစ္ ေနၿပီး ၊ တကယႅို႔ ကိုတျငၳတ္ ်ပႏ္ေရာကႅာ လြ္င္ သူ ဘယႅို ေနရ ထိုင္ရ မလၫ္း ဆိုတာကို စၪ္းစား ဦးေႏြာကၥားေေနလသၫ္။

ေဟး ေမာငၼိုး ဒီဖိုင္ ထဲ မြာ လိုေနတဲ့ အငၺိျဳက္ေၾတ ႐ြာၿပီး ်ဖည့ႅိုက္အဳႏ္း..႐ုတၱရက္ သူ႕စားၿပဲေ႐ြ႕ေရာကႅာၿပီး ေ်ပာလိုကၱဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ အသံေၾကာင့္ မိုးေအာင္သဴ ႐ုတၱရက္ လႏ္႕ၾသားၿပီး ေအၾတးပ္က္ၾသား၏၊ ႐ုတၱရက္ မ္က္ႏြာပ္က္ၾသားေသာ ၊ဆပၠနဲ တုႏ္ၾသားေသာ၊ မိုးေအာင္သဴ ကိုၾကည့္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ လၫ္း တမ္ိဳးႀကီး ခံစားလိုက္ရသၫ္။

ေမာငၼိုး ေေနကာင္းရဲ႕လား….ေကာင္းပါတယ္ အမ၀င္း ..ဖိုင္ ေၾတ ဆိုမြ က္ေနာ္ တခု ်ပစရာ႐ြိေသးတယ္ အဲဒါ ေအရးႀကီးမယ္ ထငၱယ္ ဟို ဖိုင္အခႏ္းထဲမြာ..ခေနလာက္ လိုက္ၾကည့ၸါအုႏ္း..မိုးေအာင္သဴက ေ်ပာေ်ပာဆိုဆို ထၾထက္ၾသားလိုက္၏၊ ၀င္းပပ ေတယာက္ ခ္ီတုံခ္တုံ ်ဖစၠ္ႏၡဲ့သၫ္၊ သူတို႔ မိုးေအာင္သဴ သူငယၡ္င္း ဆီက ဘိ ရၿပီးကတဲက ထိုဖိုငၡႏ္းေလး ကို လံုး၀ မၾသားၾေကတာ့ အႏၱာရယ္ အၾလႏၼ္ား ၍ ်ဖစ္သၫ္၊ အခု ေတာ့ မိုးေအာင္သဴ တခုခု ေ်ပာ်ခငႅို႔ထင္သၫ္၊ ဟု ေၾတးကာ ေဒၚ၀င္းပပ လိုက္ၾသားလိုက္ေလသၫ္။

၀င္းပပ အခႏ္းထဲ ၀ငႅိုက္သၫ္ႏူင့္ မိုးေအာင္သဴက အခႏ္းတံခါးကို ဂ္ကၡ္လိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ ကို အတင္း ေျပ႕ဖကၠာ အသၫ္းအသႏ္ နမ္းပစႅိုက္သၫ္၊ ၀င္းပပ က အတင္းၾတႏ္းထားၿပီး၊.မိုးေလး..ေမန႕ က ပဲ ကိုယၱို႔ ေသဘာတူခ္က္ရၿပီးၿပီေလ ေအနအထိုင္ ဆင္်ခငၸါမယ္ ဆိုတာ..အင္းေလ အမ၀င္းရယ္ ကိုတျငၳတ္ လာရင္ လို႔ေ်ပာထားတာေလ ကိုတျငၳတၼြ ေမရာက္ေသးပဲဟာ…မိုးေလးက ရစ္ၿပီၾကာ..ကိုယ္ ဒီေကန ၾသားႀကိဳမြာ အ၀တ္အစားေၾတ ေၾကလို႔ မရဘူးေလ

အင္းပါ အမ၀င္းရယ္ အမ၀င္းက အရမ္းလြၾလႏ္းေတာ့ က္ေနာ့္ေကာင္ႀကီးေပါၾကၠဲေတာ့မယၺ္ ဒီမြာၾကည့္..ေ်ပာေ်ပာဆိုဆိုႏြင့္ မိုးေအာင္သဴ က သူ႕လံု်ခၫၠို ၾကင္းလံုးပံုခၽၾတႅိုက္ၿပီး အၾတင္းခံကို ေပါငႅၫ္ႀဆဲခ္လိုက္သၫ္၊ သူ႕ ျဖားဘက္ေတာ္ လိငၱႏ္ႀကီး က ေထာငၠနဲ ၾထကႅာသၫ္၊ ေအၾကာ်ပိဳင္း်ပိဳင္း ႏြင့္ ေဖါင္းကား တင္းမာေေနသာ လိင္ေခ္ာင္းႀကီးက တလံုးထဲေသာ မ္က္ေစ့်ဖင့္ ၀င္းပပ ကို ၾကည့္ေန၏။

ကဲ ဒါဆိုလဲ လာ မမ စုပ္ေပး မယ္ ်မႏ္်မႏ္ေလး စိတ္ေလြ္ာ့လိုက္ေနာ္ မထိႏ္းထားနဲ႕ …၀င္းပပ က ေ်ပာေ်ပာ ဆိုဆို မိုးေအာင္သဴ ကို လိငၱႏ္ႀကီး မြ ႀဆဲ ဆုပၠိုင္ ေခၚၾသားၿပီး အခႏ္းေထာင့ၠ စကၠဴ ပံုးေပၚထိုငၡ္လိုက္သၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ မတၱပ္ရပႅြ္က္ ၀င္းပပ အထိုင္ ၊ မိုးေအာင္သဴ လိင္ေခ္ာင္းႀကီးနဲ႕ ၀င္းပပ ပါးစပ္ေပါကၷဲ႕ က တည့္ေေနေပတာ့ရာ၊ ၀င္းပပကထံုစံအတိုင္း ပုေၾလ ပညာ်ပကာ မိုးေအာင္သဴ လီးႀကီး ကို စစုပ္ေေလတာ့သၫ္။

လီးႀကီး သူ႕ပါးစပၳဲ ေရာကႅာသၫ္ ႏြင့္ ေဒၚ၀င္းပပေတယာက္ အ်ပင္ေလာက ကို ေမ့ေလၿပီ ၊ သူကိုယၱိုငႅၫ္း ဖီးေၾတ တကႅာၿပီးအားတက္ေသရာ စုပ္သလို သူ႕ အဖုၾတၱင္းကလၫ္း အရၫ္ၾကၫ္ စိမ့္ ၾထကၠ္လာၿပီ၊ ဆယၼိနစၼြ္ စုပ္ေပးေသာႅၫ္း မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ ၿပီးမဲ့ ပံုမ်မင္၊ ဘယ္ၿပီးမလဲ ေမန႕ က ေတနကုႏ္ ေတနခႏ္း ေဆာၳားတာ ဆိုေတာ့ တခ္ီၿပီးဖို႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနတာေပါ့၊ ေဒၚ၀င္းပပ လၫ္း မထူးေတာ့ ဟု စိတ္ဆံုး်ဖတႅိုက္သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ လီးႀကီးကို သူ႕ပါးစပၼြ ်ျပတ္ ကနဲေေနအာင္ ႀဆဲထုတ္ၿပီး မတၱတ္ရပႅိုက္သၫ္။ကဲ မိုးေလး လာလာ ငါ့အ၀တ္အစားေၾတ ေမက္ေအာငႅဳပ္ေနာ္ …ေဒၚ၀င္းပပ သူ႕ ထမိႏၠို ၾကင္းလံုးခၽၾတ္ၿပီး ကုလားထိုင္ေနာကၼြီမြာ ေခါကၱငႅိုက္သၫ္၊ ေနာက္ သူ႕ အၾတင္းခံေဘာင္းဘီကို ေ်ခက္င္း၀တၳိ ႀဆဲခ္ကာ ေ်ေခထာကၱဘကၠို မထုတႅိုက္သၫ္။

ေနာက္ေတာ့ စားၿပဲခံုကို လက္ႏူစၻက္်ဖင့္ေထာကၠိုငၠာ ဖငၠို ေနာက္သို႔ ေကာ့ေပးလိုက္သၫ္၊မိုးေအာင္သဴ ေတယာက္ ကမႏ္းကတႏ္း ပင္ ေဒၚ၀င္းပပ ေအနာကၼြာ ေနရာယူ ၿပီး သူ႕ လီးႀကီးကို သူလက္်ဖင့္ ဆုပၠိုငၠာ ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစႅံုးၾကားမြ ေအနာက္သို႔ ်ပဴေနဟႏ္႐ြိသည့္ ႏူစၡမ္းထူထူ အဖုတ္ႀကီး အ၀ၾတင္ ေတ့လိုက္ေလသၫ္။

ေနာက္ေတာ့ ေ်ဖးေ်ဖးခ္င္း ဇိမၡံၾသင္း ရာမြ အ႐ြိႏၱကႅာေတာ့သၫ္၊ ေနာက္ေတာ့လၫ္း ေဒၚ၀င္းပပ ဖငႅံုးမ္ားႏြင့္ မိုးေအာင္သဴ ေပါင္်ခံတို႔ တဖတၹတ္ ရိုက္သံ မ္ားနဲ႕ အတူ အသက္ရဴသံေၾတလၫ္း ်မႏႅာၾကသၫ္။ မၾကာခင္ အၾတင္းမြာပင္ ေတယာက္ႏြင့ၱေယာက္ အထာသိေနၾကၿပီ ်ဖစ္ေသာ သူႏြစ္ဦးတို႔ ်ပိဳငၱဴ ကာမ အရသာ အၾထတ္ အထိပ္ သို႔ ေရာက္႐ြိၾသားၾေကေလတာ့သၫ္။

အခ္စ္ ၾကည့ၥမ္း ေမၾတ႕ရတာ ၾကာ လို႔ ပိုမိုကႅာေတာ့တာပဲ..အင္း ပါ ေၾတ႕မြ ခၽျဲၿပီ တခါထဲ ေအ၀း မြာတုႏ္းေကတာ့ ဖုႏ္းကို တပတၱခါ အႏိူင္ႏိူင္ ဆက္ၿပီးေတာ့..ကိုတျငၳတၠ ၀င္းပပ ကိုယႅံုးေလး ကို ေၾထးဖက္ၿပီး ႏူတၡမ္းအစံုကို ဖမ္းစုပႅိုက္သၫ္၊ေမၾတ႕ရတာ ၾကာေနၿပီ ်ဖစ္ေသာ မယားေခ္ာ ေလးမို႔ ကိုတျငၳတ္ ပစၥၫ္းႀကီးက မာတာတာ ်ဖစႅာၿပီး ၀င္းပပ ေပါင္ ေ႐ြ႕ပိုင္း ကို ၾသားေထာကၼိေလသၫ္။

၀င္းပပ စိတၳဲ ကိုယ့ၠို ကိုယ္ မလံု မလဲ ေတာ့နၫ္းနၫ္း ်ဖစ္ၾသားသၫ္၊ အခုန နာရီပိုင္းေလး က မြ မိမိ ႏူတၡမ္းေၾတ က မိုးေအာင္သဴ လီးႀကီး ကို စုပၡဲ့ေသးသၫ္၊ ၿပီးေတာ့ မိုးေအာင္သဴ က လၫ္း လိုးလိုက္ေသးသၫ္၊ မိုးေအာင္သဴ က ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ မၿပီးႏိူငႅို႔ ေလဆိပ္ ၾထကၹို႔ အခ္ိႏၠပ္ၾသားခဲ့ရသၫ္။

ပလုပၠ္င္းဖို႔ အဖုတ္ေဆး ဖို႔ အခ္ိႏၼေရတာ့၊ မိမိ အဖုတၠို တစ္ရဴး ်ဖင့္ သုတၠာ သႏ္႕စငၡဲ့ေသာႅၫ္း မိုးေအာင္သဴ သုတ္ရၫ္ေၾတက အၾတင္းထဲ မြာက္ႏ္ေေနသးသၫ္၊ သူ ေလဆိပၠို ကမႏ္းကတႏ္းေမာင္းလာေတာ့သူ႕ အဖုၾတၱင္းက တစိမ့ၥိမ့္ ်ပႏၳၾကႅာသ်ဖင့္ သူ႕ ပငၱီ မြာ စိုစိုျစၾတၥတ္ ်ဖစ္ေနေရသးသၫ္။

ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့လၫ္း သူအၾတင္း၀ငႅို႔ ေရအာင္ လုပ္ေပးမည့္ အဆက္အၾသယၠို လိုက္႐ြာရ ေနာက္ ေလယာၪ္ ကလၫ္း ဆိုကႅာၿပီ ဆိုေတာ့ အခ္ိႏၼေရတာ့ေ်ခ။ကိုတျငၳတ္ ႏူင့္ ၀င္းပပ အခႏ္းၾတင္း ေရာက္သၫ္ႏြင့္ ကိုတျငၳတ္ က ၾကမ္းေတာ့သၫ္။

၀င္းပပ လၫ္း လင္ေတာ္ ေမာင္ ဆိုေတာ့ မ်ငင္းဖယ္ႏိူင္၊ ကိုတျငၳတ္ အကိုင္ အၾတယ္ အျပတ္အသပၼ္ား ်ဖင့္ ဆႏၵရမက္ ေၾတ ်ပႏႅၫ္ ႏိူးထ လာရသၫ္၊ ကိုတျငၳတ္ သူ႕အၾတင္းခံကို ႀဆဲခၽၾတ္ေတာ့ မြ ၀င္းပပ သတိရသၫ္၊ ဒုကၡ ပဲ ငါ ေဆးဖို႔ ေမ့ၾသားၿပီ၊ သူမ္ားသိၾသားမလား၊ ရင္ ထဲ မြာ တထိတၳိတ္ ႏြင့္၊.အင္း အခ္စ္ လၫ္း ကို႔ ကို ေစာင့္ေနရတာ ၾကာေနၿပီ ထငၱယ္ ဟင္းဟင္း..အခ္စ္ အရၫ္ ဒီေလာက္ၿရဲ တာ တခါမြ ေတာင္ ေမၾတ႕ဘူးသလိုပဲ

အို..ကိုကလၫ္း…ကိုတျငၳတ္ က အားရ၀မ္းသာ ျစာ်ဖင့္ သူ႕ လိင္ေခ္ာင္းႀကီး ကို ျစပၠနဲ ၀င္းပပ အဖုတ္၀ ၾတင္ေတ့ကာ စၾသင္းကထဲက အားကုႏ္ ေဆာင့္ေေလတာ့သၫ္၊ ၀င္းပပ မြာလၫ္း ၿပီးခဲ့သည့္ နာရီပိုင္းေလး ကမြ မိုးေအာင္သဴ လီးႀကီး ၀ျငၳက္ၾသားခဲ့ေသာ သူ႕ အဖုၾတၱင္းသို႔ ကိုတျငၳတႅီး ႀကီး ၀ျငၳကႅာခဲ့ သၫၼြာ စိတၳဲ တမ္ိဳး ်ဖစ္ေသာႅၫ္း သူ႕ စိတ္ေၾတက ပိုမို တက္ၾၾက သလို ်ဖစ္ေနခဲ့ေရလသၫ္။

ထိုအၾတက္ ေၾကာင့ႅၫ္း သူ႕ကိုယၱိုငၠ ကိုတျငၳတ္ ကိုယ္ႀကီး ကို တအားဖၾကၱယႅြ္က္ သူ႕ ဖင္ႀကီးကို ေကာ့ကာေကာ့ကာ အားရ ပါးရ တုႏ္႕်ပႏ္ ေနမိေေလတာ့သၫ္။ကိုတျငၳတၼြာ ေယာကၡမ ႀကီးထကၥာလြ္င္ ပိုမိုက္စႅစ္ ကာ ႏုပ္ိဳ ေတာင့ၱင္း ေသာ ကိုယၡႏၶာ ပိုင္႐ြင္ ဇနီးေခ္ာေလး ကို မလုပ္ရတာ ၾကာၿပီ မို႔ စိတ္အရမ္း တက္ၾေၾကနရာ မ္ား မၾကာခငၼြာပင္၊ သုတ္ရၫၼ္ား ပႏ္းၾထက္ၿပီး တခ္ီၿပီးၾသားေရလသၫ္။

၀င္းပပ မြာလၫ္း သူ႕ ေစာက္ေခါင္းၾတင္းထဲ မြာ ေယာကၠ္ား ႏူစ္ေယာက္ ၏ သုတ္ရၫ္ေၾတ ေရာေႏြာ ၾသားၿပီး သူ႕ အဖုၾတၱင္းမြ ပင္ လြ္ံက္လာကာ ဖင္ၾကားသို႔ စီး၀င္ၾသားတာ ခံစားသိေနရ ေလရာ မႀကံဳစဖူး ေအၾတ႕ အႀကံဳေၾကာင့္ ေအၾကာေလး ေၾတ တဆတ္ဆတၱဳႏၠာ ကာမ အရသာ အၾထတ္အထိပ္ ေရာက္ၾသားရ ေေလတာ့သၫ္။

ဝင္းပပ ေတယာက္ လၫ္း စိတ္ရႈတ္ေၾထးေနရသၫ္ ဘာမြႏ္း ေတာ့ မသိ၊ ကိုတျငၳတ္ ်ပႏ္ေရာက္ ေတာ့ သူ႕႔ငယၡ္စ္ လၫ္း ်ဖစ္ လငႅၫ္း ်ဖစ္သဴ ႏူင့္အတူတူ ်ပႏ္ေနလိုက္ရ လြ္င္ မိမိ ဘ၀ ပံုမြႏ္ ်ပႏ္်ဖစ္ၾသား လိမ့ၼၫ္ ဟု ထငၳားခဲ့ေသာႅၫ္း တကယ္ တမ္းၾက ေတာ့ ထင္သလို မ်ဖစ္ ႏိူင္ေတာ့မြႏ္း ေတ်ဖးေ်ဖး ရိပၼိလာခဲ့ ရသၫ္။

ကိုတျငၳတ္ ႏူင့္ သူ ၿခဲေနရတာ ၾကာ လို႔ ညတိုင္း လိုလို အလုပ္်ဖစၡဲ့ၾကသၫ္၊ သူ ကလၫ္း မိုးေအာင္သဴ ႏြင့္ ေအၾတ႕ အႀကံဳအသစၼ္ား ရလာခဲ့ သလို၊ ကိုတျငၳတ္ ကလၫ္း ေဒၚေဒၚလြ ဆီ က ေအၾတ႕အႀကံဳ မ္ား ရခဲ့တာကို ေတာ့ သူ သတိမထားမိ၊ ည ဘက္ ကို တျငၳတ္ နဲ႕ ေကာင္းေကာင္း အလိုးခံ ခဲ့ရၿပီး အလုပ္ေရာက္ လာေတာ့ မိုးေအာင္သဴ ႏြင့္ မ္က္ႏြာခ္င္း ဆိုင္ ေစ့ေစ့ မၾကည့္ရဲ မ္က္ႏြာပူ သလို ်ဖစ္ ေနရသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ ၏ မ္ကႅံုး မ္က္ႏြာထား ေၾတက ေၾကႀကဲ ေၾဆးေ်မ႕ေန သလိုလို ၊ ႏြေ်မာေန သလိုလို ်ဖစ္ေနသၫ္ဟဳ ဝင္းပပ စိတၳဲ မြာ ထင္ေန ခဲ့သၫ္၊ တကယၠ မိုးေအာင္သဴ ႏြင့္ သူ က ကို တျငၳတ္ ေအပၚ ေဖါက္်ပႏ္ ခဲ့ ေသာႅၫ္း၊ အခု ဝင္းပပ စိတၳဲ မြာေတာ့ သူ မိုးေအာင္သဴ ေအပၚမြာ သစၥာေဖါကၼိ ေနသလို ခံစားေနရ၏။

ဝင္းပပ ႏြင့္ ကိုတျငၳတၠ လၫ္း ရံုးကို အတူတူ လာေနၾကတာမို႔ မိုးေအာင္သဴ အၾတက္ က လၫ္း အနားကပ္ ဖို႔ ဘယႅိုမြ မ်ဖစ္ႏိူင္ေတာ့ေ်ခ၊ ထို႔ အ်ပင္ မိုးေအာင္သဴ ကို လၫ္း အလုပၼြာ စိတၡ္ အားကိုးရၿပီမို႔ ကိုတျငၳတ္ လုပၡဲ့သည့္ ်မိဳ႕ ကို ၾလတ္ ဖို႔ အစီအစၪ္ ပင္ လုပ္ေနၿပီ ်ဖစ္ေလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ က လၫ္း ဒီအတိုင္း ရံုးမြာ စိတ္ဆင္းရဲ ေနရမည့္ အတူတူ စိတ္ေ်ပလက္ေပ္ာက္ နယ္ ကို ၾသားတာက ပိုေကာင္းမၫ္ ဟုေၾတးကာ အ်မႏ္ ဆံုးၾသားႏိူင္ေအာင္ ်ပင္ဆင္ေတာ့သၫ္၊မိုးေအာင္သဴ နယ္ မၾသားခင္ အမ၀င္း နဲ႕ တရက္ေလာက္ အားေရအာင္ ခ္စၸါေရစ လို႔ ေတာင္း ဆိုလာ်ပႏ္ေတာ့ နဂိုလၳဲ က မြ စိတ္ယိုင္ေနသည့္ ဝင္းပပ ေတယာက္ သူႀကိဳးစား ၾကည့ၼယ္ လို႔ ေ်ပာလိုက္ေရလသၫ္။

မိုးေအာင္သဴ နယၼၾသားခင္ တရက္ ဝင္းပပ က သူ႕ သူငယၡ္င္း ေတယာကၠို အကူညီေတာင္း ၿပီး ကိုတျငၳတ္ ကို လိမၡိုင္းေရလသၫ္၊ သူတို႔ ငယ္သဴငယၡ္င္း ေၾတ မဆံုရတာ ၾကာလို႔ ဟု ေအၾကာင္း်ပ ၿပီး မိုးေအာင္သဴ ႏြင့္ သူ အခ္စၥခႏ္း ျဖင့္ ေလ့႐ြိသည့္ ဘိ ေလး ကို ေရာကႅာခဲ့ေရေလတာ့သၫ္။

မိုးေအာင္သဴ ႏြင့္ ဝင္းပပ မြာ အခႏ္းထဲ ေရာကၱာႏြင့္၊ ခနတာ ေဝးေနၾကရတာကို ပင္ တႏြစၱာေလာက္ ထင္ေနၾက သူမ္ား ်ဖစ္ေနၾကရာ မီးေတာကႅဳမတတ္ အနမ္းေၾတ ်ဖင့္ နမ္းစုပ္ ေျပ႕ဖက္ မိၾေကလသၫ္၊ ဝင္းပပ မြာ ကိုတျငၳတ္ ႏြင့္ ညတိုင္း လုပ္်ဖစ္ေနၾကသ်ဖင့္ ေမထာင္းသာေသာႅၫ္း မိုးေအာင္သဴ ေတယာကၼြာ ကား ေန႕တိုင္း သူလုပ္ေနက္ ေဘာ့စၼမ ကို ရံုးမြာ ်မင္သာ ်မင္ရ မၾကင္ရ ်ဖစ္ေန႐ြာသၫၼြာ ၾကာၿပီ ်ဖစ္ရာေမအာင့္အီးထားႏိူင္ေတာ့၊ ထမိႏ္ အတင္း ႀဆဲခၽၾတၠာ ်ဖဴ်ဖဴ ေျဖးေျဖး ေပါင္ႏြစႅံုးကို ်ဖဲကာ အဖုတ္ေဖါင္းေဖါင္း ကို ကုႏ္းရက္ ေတာ့သၫ္။

ေနာက္ေတာ့လၫ္း လူပ္ိဳ ရိုင္း ပီပီ အားအင္ အ်ပည့္ႏြင့္၊ တႏ္ေအာင္ ဆိုၿပီး ထပ္ေသာကႅာခဲ့တဲ့ အားေဆးေၾတနဲ႕ ဆိုေတာ့ ဝင္းပပ ေတယာကၠိုတျငၳတ္ တေလလာက္ လိုးေသလာက္ ကို ခံေရလသၫ္။

ေနာက္ ဆံုး ေအနႏြင့္ သူေတာင္းဆိုထားေသာ ဝင္းပပ ၏ ဖင္ေပါက္ ေလးကို ပါ ျခင့္်ပဳခ္က္ရ သ်ဖင့္ ေခရပႏ္းဦး ၾဆတၡဴးလိုက္ေရလ သၫ္၊ ေခရပႏ္းကို ေတာ့ သူ ေသ်ခာ ေလ့လာထားသလို အရမ္း မလုပၸါ၊ အသင့္ယဴလာေသာ ေက၀ိုင္ ဂ္ယ္ႏြင့္ ေအပါက္ ေသ်ခာ ေခ္ာဆီလက္ႏြင့္ ထိုးေပး၊ ၿပီး အဆင္ေ်ပလာမြ ၾကႏၵႏ္ ျစတၳားေသာ သူ႕ လီး ႀကီး ကို ေ်ဖးေ်ဖးခ္င္း ထည့္ ေလသၫ္။

ဝင္းပပ ၏ လြပ အခ္ိဳးေ်ပပေစႅြသာ ဂစၱာ႐ြိတ္ ကိုယႅံုး ေၾကာင့္ ၿစံကားေနသည့္ တင္သား လံုးႀကီး ေၾတကို လက္ ၀ါး ႏြစၹက္်ဖင့္ တဘကၱခ္က္ ဆုပ္ႏြယၠာ စက္၀ိုင္းပံု လိမ့္ေပးေနရင္းက ဝင္းပပ ေခရျပင့္ေလးထဲ သူ႕လိင္ေခ္ာင္း ႀကီး ေတ်ဖးေ်ဖး ၀င္ၾသားတာ ၾကည့္ရတာ အရသာ႐ြိေနရံု တင္ မက ေခရျပင့္ေလး ၏ တင္းက္ျပၥာ ၫြစၳားေပးမႈေၾကာင့္ ၾကာၾကာ ထိႏ္းမထားႏြိင္ေတာ့ပဲ ခေနလး ်ဖင့္ သူ႕ၾကႏၵႏ္ ထဲ သုတ္ရၫ္ေၾတ ပႏ္းၾထက္ၿပီး ၿပီးၾသားခဲ့ေရလသၫ္။

ဝင္းပပ ခမ္ာလၫ္း ပထမ ဆံုးအႀကိမ္ ဖငၡံဖူးတာမို႔နၫ္းနၫ္း ေတာာ့ က္ိမ္းစပၥပ္ ႏြင့္ အခံရခကၡဲ့ေလသၫ္၊ သို႔ေသာႅၫ္းမိုးေအာင္သဴကို သနားေသာ စိတ္ ်ဖင့္ ဒါ ေနာက္ဆံုးပဲ ေလ ဟူေသာ အသိ်ဖင့ႅၫ္းေကာင္း၊ သူကိုယၱိုငၠ လၫ္း ဖင္အလုိးခံရတာ ဘယႅိုေနမလဲသိခ္ငၥိတ္ အငံု႔ေလး ေၾကာင့ႅၫ္းေကာင္းခံ်ဖစ္ၾသား်ခင္းသာ ်ဖစ္ေလသၫ္။

ေက၀ိုငၢ္ယ္ မ္ားေၾကာင့ႅၫ္းေကာင္း မိုးေအာင္သဴ ၏ ညာြတာ ၾကငၷာမႈေၾကာင့္ လၫ္းေကာင္း ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး သူထင္ေသလာက္ေတာ့ မဆိုးဟု ေၾတးေနမိပါသၫ္၊မိုးေအာင္သဴက ၿခဲခါနီး ဝင္းပပ ႏႈတၡမ္းေလး ကို အားရပါးရ စုပၷမ္းရင္း.မမ ကို အရမ္းခ္စၱယ္ ဗ္ာ…က္ေနာ္ တုိ႕ ေၾတ႕တာ ေနာကၠ္ၾသားတယ္ေနာ္

မမ လၫ္း မိုးေလး ကို ခ္စၸါတၾယၠယ္ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ ကို လက္ေၾတ႕ က္က္ ်မင္ၿပီး ်ဖစ္သင့ၱဲ့ အမြႏၱရားကိုေတာ့ တို႔ေၾတ လကၡံၾက ရမြာေပါ့ေနာ္ မ မ ေနာက္ တကယႅို႔ အျခင့္ရ မယ္ ဆိုရင္ေရာ က္ေနာ့္ ကို အခု လို ခ္ျစၡင့္ေပး မလားဟင္ ဝင္းပပ ေတယာက္ မိုးေအာင္သဴ မ္က္ႏြာကို ်ပံဳး်ပံဳးေလး ၾကည့္ရင္း ေခါင္းေလး ညိမ့္်ပလိုကၼိေေလတာ့သၫ္။

                                 အ်ပာစာအုပ္ ေပါင္းခ္ဳပ္