မယ္​သီတာကိုခိုးတဲ့​ေယာက်္​ား

Unicode
.....

Lu Gyi wallမှကူးယူသည်​။

'မေသီတာကိုခိုးတ့ဲမင်းယောကျ်ား'
                          ဘာဂျာမန်း ရေးသားတင်ဆက်သည်

  ကျမနာမည်မှူးပြည့်စုံသူ။ကျမမေမေကသီတာစမ်းမြ
ကြည်။ကျမလူမှန်းသိတတ်စကတည်းကကျမဖေဖေ
ဆုံးပါးသွားခ့ဲတော့အမေတစ်ခုသမီးတစ်ခုဘဝနဲ့ကြီးပြင်းလာခ့ဲရတယ်။အခုကျမအသက်၂၀ကျော်အရွယ်ထိ
တိုင်အောင်မေမေသီတာကပဲ လုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးလာ
ခ့ဲတာအမေ့အသက်လည်း၄၅နှစ်ထဲရောက်ခ့ဲပြီပေါ့။
မေမေကရတနာပွဲစားပါ။အလျဉ်းသင့်ရင်သင့်သလို
အိမ်ခြံမြေပွဲစားလည်းလုပ်တယ်။ကျမရဲ့လေးလေး(
အမေ့ရဲ့အစ်ကိုတစ်ဝမ်းကွဲ)ကအသက်၆၀လောက်ရှိ
တ့ဲလူပျိုကြီး။အသက်၆၀ကျမှမိဘရဲ့အမွေတွေရပြီး
သုံးမကုန်အောင်ချမ်းသာသွားတယ်။အသက်၆၀ပေ
မယ့်တဏှာစိတ်ကမကုန်သေးတာနဲ့သူမွေးရင်သူ့သမီးလောက်ပဲရှိမယ့်အသက်၃၀အရွယ်အသားမည်းမည်း
ရုပ်ဆိုးဆိုးမိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်။
         အဲဒီ့မိန်းကလေးရဲ့ဦးလေးကလည်းလူပျိုကြီးပဲ။
အသက်က၄၀လောက်ရှိပြီ။ထိပ်ပြောင်နေပေမယ့်သူ့
ကိုယ်သူလူငယ်လိုပဲနေတယ်။ပိုက်ဆံလည်းချမ်းသာ
တယ်။နေပြည်တော်ကအစိုးရဌာနတစ်ခုမှာရာထူးကြီး
ကြီးနဲ့အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတယ်။
လေးလေးရဲ့အဆက်အစပ်နဲ့ကျမကိုလည်းအ့ဲလူပျို
သိုးကြီးနဲ့ပေးစားဖို့လူကြီးတွေကစီစဉ်ကြတယ်။
ကျမသဘောထားကိုအမေကမေးတော့ကျမခေါင်းညိမ့်လိုက်တယ်။ကျမကိုရူးရူးမူးမူးချစ်မြတ်နိုးတ့ဲအစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ရှိပေမယ့်သူ့ဘဝကနွမ်းပါးလို့ကျမသူ့ကိုထည့်မစဉ်းစားဘူး။ကျမရှေ့ရေးအတွက်ဦးနှောက်နဲ့ပဲဆုံးဖြတ်ပြီး ဦးမင်းအောင်ဇံကိုလက်ထပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်
လိုက်တယ်။ကျမကိုဦးမင်းအောင်ဇံကမိသားဖသားပီပီ
သိန်း၅၀နဲ့တင်တောင်းတယ်။ကျမနေတ့ဲရန်ကုန်မှာပဲ
ခမ်းခမ်းနားနားမင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲကြီးကျင်းပပြီးကျမတို့
လက်ထပ်ကြတယ်။လက်ထပ်ပြီးတော့ကျမလည်း
လင်တော်မောင်နဲ့အတူနေပြည်တော်ကိုလိုက်သွား
ရတာပေါ့။ကျမဘဝမပူမပင်မကြောင့်မကြနေရပြီဆို
တော့ကျမလည်းနေပျော်ပါတယ်လေ။
    ကျမယောကျ်ားမင်းအောင်ဇံကထိပ်ပြောင်သ
လောက်တဏှာလည်းကြီးတယ်။ကျမကလည်းအဲဒါမျိုး
ကြိုက်တာပေါ့။ဒါပေမယ့်တစ်ခါတစ်လေစပတ်တွေကျိန်းစပ်နေတ့ဲအထိသူကအလိုးမရပ်ဘူး။ကျမအော်လေသူကကြိုက်လေပဲ။
   သူနည်းနည်းပါးပါးသောက်စားလာတ့ဲနေ့ဆိုပိုဆိုး
သေးတယ်။ကျမကိုလက်ပြန်ကြိုးတုပ်တယ်။လည်ပတ်
ကြိုးနဲ့ဆွဲပြီးလီးစုပ်ခိုင်းတယ်။ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီးတဖြန်း
ဖြန်းဖင်ကိုကြိုးနဲ့ရိုက်တယ်။ကျမကိုကျွန်လိုဆက်ဆံပြီးလိုးတယ်။နို့သီးထိပ်လေးတွေကိုဖယောင်းစက်ချပြီး
ကျမအော်မှအတင်းအငမ်းမရစို့တတ်တယ်။
          ကျမတို့အိမ်ထောင်သက်၂နှစ်လောက်နေတော့
ကျမကိုယ်ဝန်ရတ့ဲသတင်းကြောင့်ရန်ကုန်ကနေအမေ
ကျမတို့နေပြည်တော်ကိုလိုက်လာတယ်။အမေနဲ့မတွေ့
တာကြာပြီဆိုတော့ပြန်တွေ့ရတော့ကျမလည်းအရမ်း
ပျော်တာပေါ့။အမေ့ကိုဖွယ်ဖွယ်ရာရာချက်ပြုတ်ကျွေးဖို့
ကျမဈေးကိုထွက်ခ့ဲတယ်။
    မင်းအောင်ဇံတစ်ယောက် ယောက္ခမနဲ့သာကြောင်း
မာကြောင်းပြောရင်းအိမ်မှာကျန်ခ့ဲတယ်။စိတ်ထဲမှာတော့မရိုးမရွ။ယောက္ခမသာပြောတာ။သူ့ထက်ငါးနှစ်လောက်ပဲကြီးတာဆိုတော့အသက်ကမတိမ်းမယိမ်း။နောက်
ပြီးအ့ဲလိုအရွယ်တောင့်တောင့်တင်းတင်းကလေးအမေ
ကြီးတွေကိုသူမလိုးဘူးသေးတော့စိတ်ထဲကတအားလိုး
ကြည့်ချင်နေတယ်။မေသီတာကြီးကခုထိကြည့်ကောင်း
တုန်း။ပေါင်တံကြီးတွေကလည်းဖွေးစင်းနေတုန်းဆို
တော့မိန်းမပြန်မလာခင်တစ်ချီလောက်ဆွဲလိုက်ရရင်
တော်တော်အရသာရှိမှာပဲလို့တွေးနေတယ်။
  'ဒါအမေနေဖို့အခန်း။ခရီးပန်းလာရင်တစ်ရေးတစ်မော
လောက်နားနားနေနေအိပ်လိုက်အုံးအမေ'ဆိုပြီး မင်း
အောင်ဇံဒေါ်သီတာနေရမယ့်အခန်းကိုပြရင်းပြောလိုက်တယ်။ဒေါ်သီတာလည်း အခန်းနဲ့တွဲလျက်ရေချိုးခန်း
မှာရေမိုးချိုးပြီးအဲကွန်းလေးဖွင့်တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ဖို့
ပြင်တယ်။
   မင်းအောင်ဇံကြည့်လိုက်တော့ဒေါ်သီတာ့အခန်းက
စေ့ရုံစေ့ထားပြီးပိတ်မထားတာကိုတွေ့လိုက်တယ်။
စေ့ထားတ့ဲတံခါးကြားကနေကြည့်လိုက်တော့ဒေါ်သီ
တာကတစောင်းကြီးအိပ်ပျော်နေတယ်။သူ့ရဲ့ကြီးမား
စွင့်ကားတ့ဲဖင်လုံးကြီးတွေကိုမြင်တော့မင်းအောင်ဇံစိတ်မထိန်းနိူင်လို့ပုဆိုးကိုလှန်ပြီးဂွင်းတိုက်လိုက်တယ်။
ဂွင်းတိုက်ရုံနဲ့အားမရလို့ခြေသံလုံလုံနဲ့ဒေါ်သီတာ့ကုတင်ဆီလှမ်းသွားလိုက်တယ်။အနောက်ကနေတစောင်း
လိုက်လှဲပြီးထမီကိုဖြည်းဖြည်းချင်းအသာလေးဆွဲဆွဲမ
လိုက်တယ်။အောက်ခံဘောင်းဘီနီနီကြီးကိုလက်နဲ့အသာလေးထိုးပေါင်တစ်ဖက်နားဆွဲကပ်ပြီးပေါ်လာတ့ဲ
စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလီးနဲ့တေ့ပြီးညှင်ညှင်သာသာလေး
အဝကိုလီးနဲ့ပွတ်လိုက်တယ်။ဒေါ်သီတာနည်းနည်းတွန့်
သွားပြီးနိုးမလိုဖြစ်လာတာနဲ့လီးကိုဇွပ်ကနဲထိုးသွင်းပြီး
ခပ်ပြင်းပြင်းဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ်။
'ဟ့ဲအောင်ဇံခွေးကောင် မိုက်ရိုင်းလှချည်လား'
မင်းအောင်ဇံကဒေါ်သီတာပါးစပ်ကစကားတွေကိုဂရုမ
စိုက်တော့ဘူး။အဘွားကြီးပါးစပ်ကိုလက်နဲ့ပိတ်ပြီးနောက်ကနေမောင်းထောင်းသလိုတရစပ်ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ်။နာရီဝက်လောက်လိုးခွဲ
လိုက်တော့မေသီတာလည်းဘာမှမရေရွတ်နိူင်တော့
ဘူး။ဒီအရသာကိုမခံစားရတာကြာတော့ကောင်းလွန်းလို့မျော့နေပြီ။
မှူးပြည့်ဈေးကပြန်ရောက်တော့ဧည့်ခန်းထဲဘယ်သူ့မှမရှိကြ။အမေနေဖို့ပြင်ထားတ့ဲအခန်းကိုသွားတော့တံခါး
ကစေ့ထားတယ်။အထဲမှာလည်း ဘုတ်ဘတ်ဘုတ်ဘ
တ်အသံတွေကြားရတယ်။အခန်းဝကိုသွားချောင်းတော့
မေသီတာကိုကျမရဲ့မင်းယောကျ်ားကတစ်စောင်း
ကြီးတက်လိုးနေတာကိုအ့ံအားသင့်ဖွယ်မြင်လိုက်ရတယ်။ကျမတို့သားအမိကလည်းသူ့ကျေးဇူးတွေနဲ့မကင်း
ကျမကိုယ်ဝန်ရလာတော့ ယောကျ်ားလည်းကျမကိုမ
လုပ်ရတော့ဆာနေပုံရပါတယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီကိစ္စမသိ
သလိုနေလိုက်တာပဲကောင်းပါတယ်လေလို့မှူးပြည့်လည်းတွေးပြီး မီးဖိုချောင်ဆီလှည့်ထွက်ခ့ဲလိုက်တယ်။
                                        ဆက်လက်ကြိုးစားပါအုံးမည်
                                                ဘာဂျာမန်း


Zawgyifonts
.....
Lu Gyi wallမြကူးယူသၫ္​။

'ေမသီတာကိုခိုးတ့ဲမင္းေယာက္္ား'
                          ဘာဂ္ာမႏ္း ေရးသားတင္ဆက္သၫ္

  က္မနာမၫၼြဴး်ပၫ့္စံုသူ။က္ေမေမမကသီတာစမ္း်မ
ၾကၫ္။က္မလူမြႏ္းသိတတၥကတၫ္းကက္ေမေဖဖ
ဆံုးပါးၾသားခ့ဲေတာ့ေအမတစၡဳသမီးတစၡဳဘဝနဲ႔ႀကီး်ပင္းလာခ့ဲရတယ္။အခုက္မအသက္၂၀ေက္ာ္အျရယၳိ
တိုင္ေအာင္ေေမမသီတာကပဲ လုပၠိုင္ေၾက္းေျမးလာ
ခ့ဲတာေအမ့အသကႅၫ္း၄၅ႏြစၳဲေရာကၡ့ဲၿပီေပါ့။
ေေမမကရတနာၿပဲစားပါ။အလ္ၪ္းသင့္ရင္သင့္သလို
အိမ္ၿခံေ်မၿပဲစားလၫ္းလုပၱယ္။က္မရဲ႕ေလးေလး(
ေအမ့ရဲ႕အစၠိုတစ္ဝမ္းႀကဲ)ကအသက္၆၀ေလာက္႐ြိ
တ့ဲလူပ္ိဳႀကီး။အသက္၆၀က္မြမိဘရဲ႕ေအေျမၾတရၿပီး
သံုးမကုႏ္ေအာငၡ္မ္းသာၾသားတယ္။အသက္၆၀ေပ
မယ့္တဏြာစိတၠမကုႏ္ေသးတာနဲ႔သူေျမးရင္သဴ႕သမီးေလာကၸဲ႐ြိမယ့္အသက္၃၀အျရယ္အသားမၫ္းမၫ္း
႐ုပ္ဆိုးဆိုးမိႏ္းေကလးတစ္ေယာကၷဲ႕လကၳပႅိုကၱယ္။
         အဲဒီ့မိႏ္းေကလးရဲ႕ဦးေလးကလၫ္းလူပ္ိဳႀကီးပဲ။
အသကၠ၄၀ေလာက္႐ြိၿပီ။ထိပ္ေ်ပာင္ေေနပမယ့္သူ႔
ကိုယ္သဴလူငယႅိုပဲေနတယ္။ပိုက္ဆံလၫ္းခ္မ္းသာ
တယ္။ေန်ပၫ္ေတာၠအစိုးရဌာနတစၡဳမြာရာထူးႀကီး
ႀကီးနဲ႕အုပၡ္ဳပ္ေရးတာဝႏၳမ္းေဆာင္ေနတယ္။
ေလးေလးရဲ႕အဆက္အစပၷဲ႕က္မကိုလၫ္းအ့ဲလူပ္ိဳ
သိုးႀကီးနဲ႔ေပးစားဖို႔လူႀကီးေၾတကစီစၪ္ၾကတယ္။
က္မေသဘာထားကိုေအမေကမးေတာ့က္ေမခါင္းညိမ့ႅိုကၱယ္။က္မကို႐ူး႐ူးမူးမူးခ္စ္်မတ္ႏိုးတ့ဲအစၠိုႀကီးတစ္ေယာက္႐ြိေပမယ့္သူ႔ဘဝကႏျမ္းပါးလို႔က္မသူ႔ကိုထၫ့္မစၪ္းစားဘူး။က္ေမ႐ြ႕ေရးအၾတက္ဦးေႏြာကၷဲ႕ပဲဆံုး်ဖတ္ၿပီး ဦးမင္းေအာငၨံကိုလကၳပၹို႔ဆံုး်ဖတ္
လိုကၱယ္။က္မကိုဦးမင္းေအာငၨံကမိသားဖသားပီပီ
သိႏ္း၅၀နဲ႕တင္ေတာင္းတယ္။က္ေမနတ့ဲရႏၠဳႏၼြာပဲ
ခမ္းခမ္းနားနားမဂလၤာဧၫ့္ခံၿပဲႀကီးက္င္းပၿပီးက္မတို႔
လကၳပ္ၾကတယ္။လကၳပ္ၿပီးေတာ့က္မလၫ္း
လင္ေတာ္ေမာငၷဲ႕အတူေန်ပၫ္ေတာၠိုလိုက္ၾသား
ရတာေပါ့။က္မဘဝမပူမပေငၼၾကာင့္မၾေကနရၿပီဆို
ေတာ့က္မလၫ္းေေနပ္ာၸါတယ္ေလ။
    က္ေမယာက္္ားမင္းေအာငၨံကထိပ္ေ်ပာင္သ
ေလာကၱဏြာလၫ္းႀကီးတယ္။က္မကလၫ္းအဲဒါမ္ိဳး
ႀကိဳကၱာေပါ့။ဒါေပမယ့္တစၡါတစ္ေလစပတ္ေၾတက္ိႏ္းစပ္ေနတ့ဲအထိသူကအလိုးမရပၻဴး။က္ေမအာ္ေလသူကႀကိဳက္ေလပဲ။
   သူနၫ္းနၫ္းပါးပါးေသာကၥားလာတ့ဲေန႔ဆိုပိုဆိုး
ေသးတယ္။က္မကိုလက္်ပႏ္ႀကိဳးတုပၱယ္။လၫၸတ္
ႀကိဳးနဲ႕ႀဆဲၿပီးလီးစုပၡိုင္းတယ္။ဖငၠဳႏ္းခိုင္းၿပီးတ်ဖႏ္း
်ဖႏ္းဖငၠိုႀကိဳးနဲ႕ရိုကၱယ္။က္မကိုၾက္ႏႅိုဆက္ဆံၿပီးလိုးတယ္။ႏို႔သီးထိပ္ေလးေၾတကိုေဖယာင္းစကၡ္ၿပီး
က္ေမအာၼြအတင္းအငမ္းမရစို႔တတၱယ္။
          က္မတို႔အိမ္ေထာင္သက္၂ႏြစ္ေလာက္ေေနတာ့
က္မကိုယ္ဝႏ္ရတ့ဲသတင္းေၾကာင့္ရႏၠဳႏၠေနေအမ
က္မတို႔ေန်ပၫ္ေတာၠိုလိုကႅာတယ္။ေအမနဲ႕ေမၾတ႔
တာၾကာၿပီဆိုေတာ့်ပႏ္ေၾတ႔ေရတာ့က္မလၫ္းအရမ္း
ေပ္ာၱာေပါ့။ေအမ့ကိုျဖၾယၹယ္ရာရာခ္က္်ပဳတ္ေၾက္းဖို႔
က္ေမဈးကိုၾထကၡ့ဲတယ္။
    မင္းေအာငၨံတစ္ေယာက္ ေယာကၡမနဲ႕သာေၾကာင္း
မာေၾကာင္းေ်ပာရင္းအိမၼြာက္ႏၡ့ဲတယ္။စိတၳဲမြာေတာ့မရိုးမျရ။ေယာကၡမသာေ်ပာတာ။သူ႔ထက္ငါးႏြစ္ေလာကၸဲႀကီးတာဆိုေတာ့အသကၠမတိမ္းမယိမ္း။ေနာက္
ၿပီးအ့ဲလိုအျရယ္ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းေကလးေအမ
ႀကီးေၾတကိုသူမလိုးဘူးေသးေတာ့စိတၳဲကတအားလိုး
ၾကၫ့္ခ္င္ေနတယ္။ေမသီတာႀကီးကခုထိၾကၫ့္ေကာင္း
တုႏ္း။ေပါငၱံႀကီးေၾတကလၫ္းေျဖးစင္းေနတုႏ္းဆို
ေတာ့မိႏ္းမ်ပႏၼလာခငၱစၡ္ီေလာက္ႀဆဲလိုက္ရရင္
ေတာ္ေတာ္အရသာ႐ြိမြာပဲလို႔ေၾတးေနတယ္။
  'ဒါေအေမနဖို႔အခႏ္း။ခရီးပႏ္းလာရငၱစ္ေရးတစ္ေမာ
ေလာကၷားနားေေနနအိပႅိုက္အံုးေအမ'ဆိုၿပီး မင္း
ေအာငၨံေဒၚသီတာေနရမယ့္အခႏ္းကို်ပရင္းေ်ပာလိုကၱယ္။ေဒၚသီတာလၫ္း အခႏ္းနဲ႕ႀတဲလ္က္ေရခ္ိဳးခႏ္း
မြာေရမိုးခ္ိဳးၿပီးအဲၾကႏ္းေလးျဖင့္တစ္ေရးတစ္ေမာအိပၹို႔
်ပငၱယ္။
   မင္းေအာငၨံၾကၫ့္လိုက္ေတာ့ေဒၚသီတာ့အခႏ္းက
ေစ့ရံုေစ့ထားၿပီးပိတၼထားတာကိုေၾတ႕လိုကၱယ္။
ေစ့ထားတ့ဲတံခါးၾကားေကနၾကၫ့္လိုက္ေတာ့ေဒၚသီ
တာကေတစာင္းႀကီးအိပ္ေပ္ာ္ေနတယ္။သူ႕ရဲ႕ႀကီးမား
ျစင့္ကားတ့ဲဖငႅံုးႀကီးေၾတကို်မင္ေတာ့မင္းေအာငၨံစိတၼထိႏ္းႏိူငႅို႔ပုဆိုးကိုလြႏ္ၿပီးျဂင္းတိုကႅိုကၱယ္။
ျဂင္းတိုက္ရံုနဲ႕အားမရလို႔ေ်ခသံလုံလံုနဲ႕ေဒၚသီတာ့ကုတင္ဆီလြမ္းၾသားလိုကၱယ္။ေအနာေကၠနေတစာင္း
လိုကႅြဲၿပီးထမီကို်ဖၫ္း်ဖၫ္းခ္င္းအသာေလးႀဆဲႀဆဲမ
လိုကၱယ္။ေအာကၡံေဘာင္းဘီနီနီႀကီးကိုလကၷဲ႕အသာေလးထိုးေပါငၱစၹကၷားႀဆဲကပ္ၿပီးေပၚလာတ့ဲ
ေစာကၹဳတ္ႀကီးကိုလီးနဲ႕ေတ့ၿပီးၫြင္ၫြင္သာသာေလး
အဝကိုလီးနဲ႔ျပတႅိုကၱယ္။ေဒၚသီတာနၫ္းနၫ္းၾတႏ္႔
ၾသားၿပီးႏိုးမလို်ဖစႅာတာနဲ႕လီးကိုျဇပၠနဲထိုးၾသင္းၿပီး
ခပ္်ပင္း်ပင္းဆကၱိုက္ေဆာင့္လိုးေနလိုကၱယ္။
'ဟ့ဲေအာငၨံေျခးေကာင္ မိုက္ရိုင္းလြခ္ၫႅား'
မင္းေအာငၨံေကဒၚသီတာပါးစပၠစကားေၾတကိုဂ႐ုမ
စိုက္ေတာ့ဘူး။အၾဘားႀကီးပါးစပၠိုလကၷဲ႕ပိတ္ၿပီးေနာေကၠေနမာင္းေထာင္းသလိုတရစပၡပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးေဆာင့္လိုးေနလိုကၱယ္။နာရီဝက္ေလာကႅိုးၿခဲ
လိုက္ေတာ့ေမသီတာလၫ္းဘာမြေမရ႐ၾတ္ႏိူင္ေတာ့
ဘူး။ဒီအရသာကိုမခံစားရတာၾကာေတာ့ေကာင္းၾလႏ္းလို႔ေမ္ာ့ေနၿပီ။
မြဴး်ပၫ့္ေဈးက်ပႏ္ေရာက္ေတာ့ဧၫ့္ခႏ္းထဲဘယ္သဴ႕မြမ႐ြိၾက။ေအေမနဖို႔်ပငၳားတ့ဲအခႏ္းကိုၾသားေတာ့တံခါး
ေကစ့ထားတယ္။အထဲမြာလၫ္း ဘုတၻတၻဳတၻ
တ္အသံေၾတၾကားရတယ္။အခႏ္းဝကိုၾသားေခ္ာင္းေတာ့
ေမသီတာကိုက္မရဲ႕မင္းေယာက္္ားကတစ္ေစာင္း
ႀကီးတကႅိုးေနတာကိုအ့ံအားသင့္ျဖယ္်မငႅိုက္ရတယ္။က္မတို႔သားအမိကလၫ္းသူ႔ေက္းဇူးေၾတနဲ႕မကင္း
က္မကိုယ္ဝႏ္ရလာေတာ့ ေယာက္္ားလၫ္းက္မကိုမ
လုပ္ေရတာ့ဆာေနပံုရပါတယ္။ဘာပဲ်ဖစ္်ဖစၵီကိစၥမသိ
သလိုေနလိုကၱာပဲေကာင္းပါတယ္ေလလို႔မြဴး်ပၫ့္လၫ္းေၾတးၿပီး မီးဖိုေခ္ာင္ဆီလြၫ့္ၾထကၡ့ဲလိုကၱယ္။
                                        ဆကႅက္ႀကိဳးစားပါအံုးမၫ္
                                                ဘာဂ္ာမႏ္း

Comments

Popular posts from this blog

​ေဒၚ​ေစာျမပြင္​့

ဆရာမရဲ႕ကြၽန္​

က်​ေနာ္​နဲ႔အကမမႀကီးမ်ား