ထြန္းရီရဲ႕ကံေကာင္းခ်က္

Unicode fonts

.....

ထွန်းရီရဲ့ကံကောင်းချက်……………

ထွန်းရီတစ်ယောက် အိပ်ပြန်ချိန်နီးပြီမို့ လှန်ထားသော နွားထီးနှစ်ကောင်နှင့် နွားမသားအမိကို

ပြန်ခေါ်ရန်တဲအ တွင်းမှ ထွက်လာခ့ဲ့သည်။နွားတွေက ယာခင်းနှစ်ကွက်ကျော်မှာရှိနေသည်မို့ အတန်ငယ်လှမ်းသည်။သူ့ယာခင်း တွေကတောင်မြေမှာပင် ကပ်လျှက်ရှိသည်။အထီးတစ်ကောင်က ကြိုးလွတ်ပြီး အတော်ဝေးဝေးရှိ တောင်ခြေလျှိုကြားမှာရောက်နေသဖြင့် ဆွဲခေါ်ရန်သွားစဉ် ဘယ်ဘက်တောင်ခါးပန်းရှိ အလွန်ထူထပ်သောဝါးရုံတောကြားဆီမှ……………….

"…..ရှုး…..ရှုး……ကျစ်………ကျစ်………." ဟူသော အသံကြားရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။အေးမူက

အသံမထုတ်ဘဲ သူ့ကို လက်ရပ်ခေါ်နေသဖြင့် နွားသို သစ်ငုတ်တစ်ခုတွင် ချည်ထားလိုက်ပြီး အေးမူရှိရာသို့

သမန်းပင် ဝါးရုံပင်များကို ကေ့ြွဖတ်ကျော်ရင်း "…..ဒီကောင်မ တစ်ယောက်ထဲ ဘာလုပ်နေတာပါလိမ့်…"

ဟူသောအတွေးဖြင့် အေးမူရှိရာသို့တက်လာခဲ့သည်။မိုးကောင်းသောရာသီမို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျခတ်ဝါးပင်များကပိန်းပိတ်အောင်စိမ်းစိုထူထပ်လျှက်ရှိနေပါသည်။အကြံအဖန်လုပ်ရန် အလွန်ကောင်းသော ဂျက်တစ်ခုပါလားဟု တွေးရင်းထွန်းရီ ကျားပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ် မအားလပ်သည်မို့ သည်နေရာသို့ ထွန်းရီမရောက်ဖြစ်ပါ။ ယခုမူ သစ်တောဋ္ဌာနမှ

ထင်းမခုတ်ရန်အတင်းအကျပ်တားမြစ်ထားသည်မို့ ပို၍ပင် မရောက်ဖြစ်တော့။အေးမူရှိသော

နေရာသို့ရောက်သောအခါ ပို၍ပင် အံ့သြရပြန်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝါးရုံပင်တွေက ထူထပ်စွာပေါက်နေသလောက် အလယ်ရှိ ၁၀ ပေ

ပတ်လည်ခန့်ကွက်လပ်မှာမူရှင်းလင်းနေသည်။မျှစ်ချိုးသူ၊မှိုရှာသူတို့၏စခန်းချရာ နေရာမို့လားမသိ

အောက်ခြေတွင် မြေဇာမြက်ပင်များမှတစ်ပါး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိနေ ပါသည်။ဘေးဝဲယာရှိ

ဝါးရုံကိုင်းဖျားတို့က အုပ်ဆိုင်းယှက်မိုးထားသဖြင့် အမိုးသဖွယ်လည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

ထွန်းရီတစ်ယောက် သူဖတ်ဖူးသော တောထဲက ထင်းခွေသမတစ်ယောက်နှင့်

ဖိုးသူတော်တစ်ပါးတို့၏ကာမဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို သွားသတိရလိုက်မိသည်။အင်း နေရာတိုင်းမှာ

ကာမရှိသည်ဆိုသလိုပါလား………

အေးမူက ထနွ ်းရီကိုတေ့ေွ သာအခါ……

"……လာပါအုံးဟ့ဲ ဒီမှာ ငါ့မျှစ်စည်း ပင့်ပေးစမ်းပါ…….များတော့ တစ်ယောက်ထဲ မနိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်….."

ဟုတ်တော့ဟုတ်သည်။မျှစ်စည်းက အတော်ကြီး၏။လက်တပွေ့စာပင်မက။နောက်ပြီး မှိုဥနက်တွေကလည်း

ကျန်ကျောင်းကျွတ်ကျွတ်အိတ်ကြီးနှင့် တစ်လုံး။တော်တော် လောဘကြီးတဲ့ အေးမူဟု

ထွန်းရီစိတ်ထဲထင်လိုက်သည်။အေးမူက အပေါ်မှထပ်ဝတ်ထားသော ရှပ်အကျီၤလက်ရှည် ခပ်နွမ်းနွမ်းကို

ခေါင်းခုလုပ်ရန် ချွတ်လိုက်သည်။အတွင်းက ဝတ်ထားသော အကျီၤက နီညိုရောင်ခါးတိုလက်ပြတ်

တက်တရွန်အကျီၤဝတ်ထားသော ထဘီကလည်း နက်ပြာရောင်လေယာဉ်မောင်စ။ တော်ဝတ်ထဘီ၊

အကျီၤများဖြစ်၍ အရောင်ကတော့ အတော်လွင့်ပျယ်နေပါပြီ။

သို့သော်………….စိုပြေဖြူဝင်းသော သူမအသားအရေနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်

လှသည်။သူမ၏မိန်းမပီသသော စွဲမက်စရာအလှများကို အဝတ်အစားနွမ်းတို့က ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း

မရှိပါပေ။

အေးမူ၏အဖုအထစ်၊အမို့အမောက်၊အရှိုက်အဟိုက် အစွင့်အကားတို့က တောဝတ်အနွမ်းတို့ကို

ထွင်းဖေါက်၍ ထင်းထင်းကြီးပေါ်လွင်နေပါသည်။ ထို့အပြင် သွေးသားဆူဖြိုးပြီး

အလှတွေတိုးနေသည့်အတွက် ထွန်းရီစိတ်တွေ ဗလောင်ဆူ လှုပ်ခတ်လာ၏။အင်းလေ………တစ်ချိန်က

ရွာ၏ကွမ်းတောင်ကိုင်ဆိုတော့လည်း သည်လောက်တော့ ရှိပေမပေါ့။

အေးမူအသက်က……ထွန်းရီနှင့် မတိမ်းမယိမ်း…….(၂၆)နှစ် ဝန်းကျင်သာ ရှိသေး၏။

သူမယောကျ်ား ခင်မောင်ဝင်းက ကချင်ပြည်နယ်ဘက် ကျောက်တူး ထွက်သွားရာ (၆)လကျော်ရှိပြီ။

ယခုအချိန်ထိ ပြန်မလာပေ။

ငှက်ဖျားမိပြီး သေသလိုလို၊အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျနေသလိုလို၊အသတ်ခံရ သလိုလို

သတင်းတွေထွက်ေ။ဘာမှတော့ သဲသဲကွဲကွဲမသိရ။ရွာသူရွာသားတွေအဖို့ သည်မျှအထိ

မျက်စိရေးမပေါက်ကြပါ။

အေးမူမှာ သားတစ်ယောက်သာ ရသေး၏။သူ့သားက အခုမှ(၂)တန်းသာ ရှိသေး၏။

ခင်မောင်ဝင်း မိဘများနှင့်အတူနေရ၏။ခင်မောင်ဝင်း ထွက်သွားပြီး (၃)လ အကြာတွင် ခင်မောင်ဝင်း

အမေလည်း သွေးတိုးရောဂါနှင့် ဆုံးသွားသည်။

ခင်မောင်ဝင်းအဖေ အေးမူ ယောက္ခမ နာမည်က ဦးထွန်းဟန်။ အသက်က(၄၈)နှစ်ခန့်ရှိပြီ…။

တောင်သူလယ်လုပ်။ဆေးလည်းကု၊ပယောဂလည်း ကုသည်။ခင်မောင်ဝင်းက တစ်ဦးတည်းသောသားမို့

အမွေကိစ္စအရှုပ်အရှင်းလည်း မရှိသည့်အတွက် အေးမူအဖို့အတော်လေး အဆင်ပြေလှသည်။

မြေယာအကွက်တွေက ထွန်းရီတို့လောက် မရှိတော့သည့်တိုင် (၁၅)ဧကကျော်လောက်တော့ရှိသည်။

ဦးထွန်းဟန်ကိုယ်တိုင် သန်တုန်း မြန်တုန်း ကျန်းမာတုန်းမို့ လိုအပ်သောအခါ

မှသာ လူငှားတစ်ယောက်ခေါ်ပြီး ယောက္ခမနှင့်ချေွးမတို့ ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြပါသည်။

သူတို့ယာခင်းများက ရွာအနီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာသာရှိသည်။

ထွန်းရီတစ်ယောက် အိမ်က မိန်းမက ဗိုက်ကြီးနှင့်မို့ မိန်းမနဲ့ ကင်းပြတ်နေသည်မှာ အတော်ကြာပြီ။ဒါက

ဒုတိယဗိုက်ဖြစ်၏။ပထမကလေးက အေးမူသားနှင့်အသက်တူ အတန်းတူ မိန်းကလေးဖြစ်၏။

ဘာကြောင့်လဲတော့မသိ။သူ့မိန်းမသာ တစ်ဗိုက်ထွက်လာသည်။အေးမူ ကတော့

တစ်ဗိုက်မပေါ်သေးပါ တစ်ယောက်ထဲသာမွေးပြီး သွေးသားဆူဖြိုး အလှတွေ တိုးနေသည့်

အေးမူစောက်ဖုတ်က သူ့မိန်းမ စောက်ဖုတ်ထက်သာပေတော့မည်။

ဒီတစ်ဗိုက် မွေးရပြန်လျှင် သူ့မိန်းမစောက်ဖုတ်က တစ်ခါပြဲရ ကျယ်ရအုံးမည်။

စောက်ဖုတ်ကျဉ်းလာအောင်ဆိုပြီး ထိကရုံး၊ပဉ္စငါးပါးပြုတ်ရေဖြင့် ဆေးရကျောရ စိမ်ရတာလည်းအမော။

ကလေးများတဲ့ မိန်းမစောက်ဖုတ်ဆိုသည်မှာ ထုံးစံအတိုင်းပြဲမည်။ စောက်ခေါင်းကျယ်မည်။

ဒီတော့ လီးသေးတ့ေဲ ကာင်တေအွ ဖို့ လုပ်ရတာဘယ်ကောင်း တော့မည်နည်း။ဒီကြားထဲ

ကိုယ့်ထက်လီးကြီးတ့ဲ အကောင်န့ ဲ တေ့သွ ာွ းလို့ကတော့ သွားကရောမှတ်။

တော်တော့ တော်ပါသေး၏။ထွန်းရီလီးက စံချိန်လွန် မဟာစူပါလီးကြီးမို့သာ။

တစ်ခါက မထင်မှတ်ဘဲ ကလေးရှစ်ယောက်အမေ မလှသိုင်း စောက်ဖုတ်ကြီးကို အချောင်လိုးလိုက်ရသည်။

စဉ်းစားကြည့်ပေ့ါ။ကလေးရှစ်ယောက် ထွက်ထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ဘယ်လောက် ကျယ်မလဲဆိုတာ။သို့သော်

ထွန်းရီလီးနှင့်တော့ အံကျဂွင်ကျပင်။

မလှသိုင်းသည်ပင် ထွန်းရီလီးအရသာကို စွဲသွားသည်။အခွင့်သာရင်

သာသလို လာလာလိုးဘို့ လိုလိုလားလားပင် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။မလှသိုင်း ဆိုတာက အခု

အေးမူရ့အဲ ဒေါ်အရင်း။တဏှာကလည်း အလွန်ကြီးသည်။ခြေသလုံးတုတ်တုတ် ဖင်ဆုံကြီးကြီး နို့အုံကြီးက

တွဲတွဲ လက်ချောင်းတွေက တုတ်တုတ်နှင့်ဟတၳနီ အမျိုးအစားကြီးလားတော့မသိ။အခုချိန်ထိ ရုပ်ရေမကျ။

လိုးချင်စရာကောင်းတုန်းပင်။

အခုလို လူသူကင်းဆိတ်တ့ဲ တောတွင်းတစ်နေရာမှာ အဖုအထစ် အမို့အမောက်၊အရှိုက်အဟိုက်၊

အစွင့်အကားတွေနှင့် တစ်လုံးတခဲကြီး ပြည့်စုံလှသော သွေးသားဆူဖြိုးပြီး အလှတွေ

တိုးချင်တိုင်းတိုးနေသည့် တပ်မက်ဖွယ်ရာ သက်တူရွယ်တူ အေးမူက ထွန်းရီကို မျှစ်စည်းပင့်ပေးရန်

ခေါ်သည်ဆိုသော်လည်း ယခုအချိန်ထိ အေးအေးဆေးဆေးပင်။

လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ထားပြီး ညာဘက်ခြေကို ခပ်ကွေးကွေးလေး စဉ်းလျှက်

ဘယ်ဘက်ဒူးကိုထောက်ကာ မို့မောက်ဖေါင်းတင်းနေသော ရင်အစုံကို ကော့ပြီး ခပ်ကားကား

ခပ်ဟဟကြီးများတောင် ထိုင်နေလိုက်သေးသည်။ထွန်းရီ ကိုလည်း တစ်စုံတရာပြောရန် စိတ်ကူးရှိနေပုံရ၏။

စောစောက ချွတ်ထားသော ရှပ်အကျီလက်ရှည်ဖြင့် သူမမျက်နှာနှင့်လည်ပင်းတဝိုက်က ချေွးများကို

ပြောင်စင်အောင် သုတ်လိုက်သည်။ထို့နောက် လက်မောင်းနှင့် ဂျိုင်းတဝိုက်က ချေွးစများပါမကျန်

သုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ပြီးမှ စောစောကအတိုင်းပင် ပြန်ထိုင်လိုက်ရင်း………………………

"……ဟူး…..ဖူး…..မောလိုက်တာဟာ….အခုချိန်မှာတော့ နင့်မိန်းမက ဇိမ်ကျနေတာဘဲ…..ကောင်မက

ဗိုက်တစ်လုံးန့ဆဲ ိုတော့ စားလိုက် ဖြကဲ ားအိပ်လိုက်န့ဲ အတော် ဟုတ်နေတာ…."

ထွန်းရီက အေးမူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘေးတိုက် အနေအထားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး…………………

"…….အင်း…..အဟင်း……..သူကတော့ ဇိမ်ကျမှာပေါ့ဟာ…..ငါ့မှာတော့ ညစာငတ်နေတာ

အတော့်ကိုကြာသွားပြီဟ…..အေးမူရ….."

အေးမူက ထနွ ်းရီကို စေ့ြွကည့်လိုက်ရင်း………………

"…..ဟင်……နင့်ကောင်မကလဲ လွန်လှပါလားဟဲ့…… ဒီဗိုက်အကြောင်းပြပြီး ထမင်းတောင် နေ့ဘို့ညစာ

မချက်ဖူးလား….."

အေးမူစကားကြောင့် ထွန်းရီ တဟားဟား ရယ်လိုက်သည်။

"…..ဟာ…..နင်ကလဲ တုံးလိုက်တာ ထမင်း၊ဟင်းကတော့ သူမချက်လဲ ငါ့အမေက ချက်တာပေါ့ဟ….ငါ

ငတ်နေတ့ညဲ စာက….ဒါ ဒါ က ဲ သိပြီလား…."

ထွန်းရီက လက်ညှိးနှင့်လက်မကို ရှည်ရှည်မျောမျောလေး ကွင်းပြပြီး စောက်ဖုတ်ပုံသဏ၏သဏ္႑ာန်

လုပ်ပြလိုက်သည်။သည်တော့မှ အေးမူက သဘောပေါက်သွားပြီး…….

"……သွား….သေချင်းဆိုး…..အယုတ်ကောင်…..ငါက အဟုတ်မှတ်လို့……ဟွန်း… တော်တော်ယုတ်…."

မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။အေးမူ မျက်စောင်းထဲတွင် တစ်စုံတရာကို

မွတ်သိပ်မျှော်လင့်တောင့်တနေမှုအပြည့်ပါသော အရောင်လက်လက်များကို ထင်းကနဲ တွေ့လိုက်ရသည်။

"….အော်……နင်ကလဲဟာ….မိန်းမဒါဖြစ်နေမှတော့ ဒါ ငတ်တယ်လို့ပြောတာများ ဘယ်ကလာ

ယုတ်ရမှာလဲ….ဟဲ…ဟဲ…"

ထွန်းရီက လက်နှစ်ဖက်ကို ဗိုက်ကြီးသယ်ပုံစံမျိုး ဗိုက်ပြပြီး စောစောကလို

စောက်ဖုတ်ပုံစံလုပ်ပြလိုက်သည်။အေးမူမျက်နှာတွင်လည်း အရှက်နှင့်ရမ္မက်ရောစပ် ထားသော

ရာဂသွေးများ ဖြစ်ထွန်းလာပြီး မျက်နှာတပြင်လုံး နီမြန်းသွား၏။

"……ကဲ……တော်စမ်းပါ…..နင့်မိန်းမ မွေးပြီးမှ ငတ်သမျှ အတိုးချစားတော့ပေ့ါ..

ငါ နင့်ကို ပြောစရာရှိလို့တမင်အချိန်ဆွဲပြီး စောင့်နေတာဟဲ့…."

"…….ဘာလဲ….နင်က ….ငါ့ကို သနားပြီး ကျေွးချင်လို့လား…."

"….ဟွန်း…သေနာကောင် ထွန်းရီနော်…..မယုတ်မာနဲ့…ဒီနေရာက နတ်ကြီးတယ် ဘာမှတ်လဲ ပြောမရရင်

ငါထလုပ်ပြစ်လိုက်မှာ…."

ပြောမည်သာ ပြောရတာ…..အေးမူတစ်ယောက် ပြုံးဖြီးဖြီးမျက်နှာဖြင့် သူ့ကိုကြည့်နေသော

တဏှာဗို့အားပြင်းသည့် ထွန်းရီ၏ ရမ္မက်မျက်လုံးများကြောင့် ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်းထမျှ

နှလုံးခုံရင်တုံသွားပါတော့၏။

သူမလည်း ယောကျ်ားနှင့်ကင်းပြတ်နေသော မိန်းမပဲလေ……သူမအနေဖြင့် ထွန်းရီနည်းတူ

ကာမအာသာဆန္ဒများ အမှန်ပင်ရှိနေသော်လည်း မိန်းမသားမို့သာ သိုဝှက်ဟန်ဆောင်ထားရသည်။

ဘယ်လောက်ပင် ဟန်ဆောင်ကောင်းကောင်း သူမကိုယ်နှိုက်က ထွန်းရီကို မသိမသာ

မြူဆွယ်မိသောအဖြစ်ကိုကား သူမကိုယ်တိုင် မသိရှာဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

အေးမူက ဖင်တုံ ချစ်စရာကောင်းလွန်းလှသောကြောင့် ထွန်းရီရဲ့ အကြည့်များကို

ရင်မဆိုင်ဝံ့တော့ဘဲ မျက်နှာအောက်ချကာ….

"……တကယ်ပြောတာပါဟ့ ဲ ထနွ ်းရီရ့…ဲ .ငါနင့်ဆီက အကူအညီတောင်းချင်လို့ ငါ့မှာတကယ်

အခက်အခဲရှိနေလို့ ငွေ ၃၀၀၀ လောက်ခနချေးစမ်းပါ……အတိုးတော့ မယူနဲ့ပေါ့ဟာ…..၁၅ ရက်အတွင်း

ပြန်ပေးမှာပါ ….ငါရစရာရှိတ့ ဲ ငေ ွ ၅၀၀၀၀က မိခင်လှိုင်ဆီက အခုထိမရသေးလို့ စိတ်ချ ငါ သူ့ဆီက

ပြန်ရရခြင်း နင့်ကို ပြန်ဆပ်မှာပါ "

အေးမူက သူပြောစရာရှိသည်ကို တဆက်တည်းပြောချလိုက်ပြီး ထွန်းရီမျက်နှာကို

မသိမသာမော့ကြည့်လိုက်သည်။

"…….အေးပါ…..ရပါတယ်……ဒါပေမ့ ဲ နင်ပြောသလို ၁၅ ရက်ပဲနော်……မိန်းမက

မွေးခါနီးပြီ….ညကျလာယူလှည့်ပေါ့…ဟာ …နေအုံး…နေအုံး….အိမ်လာမယူနဲ့…

ခင်ကြည်တို့အိမ်လာခ့…ဲ .ငါအဒဲ ီက…စောင့်နေမယ်…..မြဝတီပထမကားအချိန်လောက်"

အေးမူတစ်ယောက် အခုမှ သက်ပြင်းချနိုင်ပါတော့သည်။စုကြေးငွေ မထည့်နိုင်တာ တပါတ်ကျော်ပြီ။

"…..အေးပါဟယ် နင့်ကျေးဇူးကို မမေ့ပါဘူး…."

"…..အံမယ်လေးဟာ…..ကြီးကျယ်လိုက်တာ….ကိုယ့်ရွာသူရွာသားအချင်းချင်းဘဲ ကျေးဇူးတင်စရာ

မလိုပါဘူး….လိုအပ်လာရင် ကူညီရမှာပေါ့…..နင်လဲ ခင်မောင်ဝင်း နဲ့သာ မရရင်

ငါ့မယားဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာ…….အေး..တခုတော့ရှိတယ်နော်…..နင့်……

လိုအပ်ချက်ကို ငါက…..ကူညီသလို…ငါ့လိုအပ်ချက်ကိုလည်း….နင်…ဖြည့်ဆည်း ပေးရမယ်……."

ထွန်းရီက အေးမူနားတိုးကပ်လိုက်သည်။အေးမူကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး ပါးကို

ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းပစ်လိုက်သည်။အေးမူကလည်း ငြင်းဆန်ဘို့ စိတ်ကူးမရှိပါ သူတို့နှစ်ယောက်သည်

ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့်ဆက်ရက်တောင်ပံကြိုးတွေလို ဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။တယောက်ကလည်း

ယောကျ်ားနှင့်ကင်းကွာနေတာ ၆လခန့်ရှိပြီ။တစ်ယောက်ကလည်း မိန်းမဗိုက်ကြီးနေသည့်အတွက်

စောက်ဖုတ်နှင့်လီး မတေ့ရွ သည်မှာ ကြာလေပြီ။ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်သည့်အဆုံး ဗိုက်ကြီးနေသော မိန်းမကို

ဘေးစောင်းကွေးအိပ်ခိုင်းပြီး နောက်မှ ခပ်ဖွဖွလိုးရသည်။အထဲကကလေးကို ထိခိုက်မည် စိုး၍ လိုးရတာ

အားမရ…..ထွန်းရီက အလိုးကြမ်းသည်။ သို့သော် လရည်ထွက်သွားတော့လည်း ခဏတော့

အာသာပြေငြိမ်းသွားသည်ပင်………

ဗိုက်ထဲက ကလေးက အထီးလားအမလားတော့ မသိ အမေနှင့်အဖေ လုပ်သူတို့၏

သောင်းကြမ်းလှသော ကိလေသာကာမတဏှာဓာတ်တွေကတော့

ကလေးကို ကူးစက်မှာသေချာလှသည်။ထွန်းရီက အေးမူကို ဖက်ထားရာမှ နားနားကပ်ပြီး…….

"….အေးမူ….ဒို့လုပ်ကြရအောင်နော်…."

အေးမူက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။…….အချိန်ကြာကြာနူးနပ်နှိုက်ဆွမနေတော့ဘဲ အခြေအနေအရ မြန်မြန်လုပ်မှ

ဖြစ်မှာမို့………

"…အေးမူရ…..အချိန်သိပ်မရှိဘူးဟ…အဲဒီတော့ နင်က မျှစ်စည်းပေါ်လက်ထောက်ပြီး ဖင်ကုန်းပေး……ဒါမှ

တို့နှစ်ယောက်လုံး အားရမှာ…..အောက်ကအခင်းလဲမရှိတော့ ပက်လက်လှန်လိုးရင်လဲ နင်လဲ

ကျောနာမယ်….ငါလဲ ဒူးပွန်းမယ်…ဒီမယ်ကြည့်ပါအုံး…

ငါ့ကောင်ကြီး…ကော…."

ထွန်းရီ အေးမူကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးပေါ်အုပ်တင်ပေးလိုက်သည်။ ပုဆိုးတွင်းမှ

မာန်ဟုန်ပြင်းပြင်း တောင့်တင်းမာတောင်မတ်နေသော လီးတုတ်ရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိရာ

အေးမူတကိုယ်လုံး ဖျဉ်းကနဲ ဖျဉ်းကနဲ ကြက်သီးမွှေးညင်းတွေထသွား၏။

ထွန်းရီလီးကြီးက သူ့ယောကျ်ားလီးထက် အဆမတန်ကြီးသည်ကို အလိုလိုသိလိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှာလည်း အလွန့်အလွန့် ကျေနပ်သွားတော့၏။ အမှန် အားဖြင့် အေးမူမှာ ထွန်းရီထင်သလို

လီးနှင့်ပြတ်နေသူ ကား မဟုတ်ပါ။ သူ့အကြောင်းနှင့်သူ ရှိပြီးဖြစ်၏။

"……ပြစမ်း….နင့်စောက်ဖုတ်ကကော ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး…"

ထွန်းရီက ထဘီအောက်မှ လက်ရှိုပြီး အေးမူစောက်ဖုတ်ကို လက်ဝါးနှင့်စမ်းကြည့် လိုက်ရာ

ခုံးထဖေါင်းအိနေသော အတေ့ကွ ို ခံစားလိုက်ရသည်။စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တစ်ဝိုက်တွင် စိမ့်စိုနေသော

စောက်ရေစေးစေးပြစ်ပြစ်တို့ကိုပါ စမ်းမိလိုက်၏။

မဆွတော့ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးကာမှ မနေနိုင်လွန်းသဖြင့် စောက်စေ့လေးကို လက်ခလယ်ထိပ်ဖြင့်

ပွတ်ထိကလိဆွပေးလိုက်ရာ အင့်ကနဲ အသံထွက်ပြီး ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ အေးမူတကိုယ်လုံး

ဆတ်ကနဲ တုန်ခါသွား၏။

"….ကဲ..ထဟာ….အဲဒီမျှစ်စည်းပေါ်မှာ လက်ထောက်ပြီး ကုန်းပေးထား…ငါနောက် နေလိုးပေးမယ်….ဒါမှ

အားရပါးရရှိတာ….နင့်ကောင်က ဒီလိုလိုးပေးဘူးလား…"

"…….အင်း….တခါတလေတော့…လိုးတယ်…."

အေးမူက ခေါင်းငြိမ့်ပြောရင်း မတ်တပ်ထကာ ထွန်းရီအလိုကျ မျှစ်စည်းပေါ်တွင် လက်ထောက်လျှက်

ကုန်းပေးထားလိုက်သည်။။ထွားကားနေသော ဖင်ဆုံကြီးက ထွန်းရီ၏ရမ္မက်စိတ်တို့ကို

ပိုမိုထကြွပြင်းထန်စေသည်။ထွန်းရီက ထဘီကို အောက်မှ ပင့်လှန်လိုက်ပြီး ခါးဆီသို့ ပို့ကာ

စုညှပ်ထားလိုက်၏။ အခုမှ အိစက်ဖြူဖွေးထွားကားလှ သော ဖင်သားဆိုင်ကြီးတွေက ထင်းကနဲ လင်းကနဲ

ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထွန်းရီက ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်ပြီး အောက်တွင် ပုံထားလိုက်သည်။

အေးမူ၏တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကို သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် နှစ်ချက်လောက် ဆတ်ကနဲ ပုတ်လိုက်ပြီး

ထောင်မတ်နေသော သူ့လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်အဝနှင့်တေ့ကာ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်၍

လှည့်ပတ်မွှေနှောက်ပေးလိုက်သည်။စောက်ရေတို့က အိုင်ထွန်း မတတ် စိုရွှဲနေပြီမို့ စွိ….စွပ်….ပြွိ…ပြွတ်….စွပ်

စွပ် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကလေးမွေးဖူးသော အအိုစောက်ပတ်ဖြစ်သော်လည်း ထွန်းရီ၏စံချိန်လွန် မဟာစူပါလီးကြီးက

ကြီးလွန်းသဖြင့် လျှောလျှောရှုရှု ဝင်ဘို့ ခဲယဉ်းသည်။ထွန်းရီက လီးကို စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့

ထိုးမသွင်းသေးဘဲ နှုတ်ခမ်းဝတစ်ဝိုက်တွင်သာ ပွတ်ဆွ ကလိနေသည်မို့ အေးမူတစ်ယောက် မရိုးမရွနှင့်

အခံရခက်နေသည်။စောက်ဖုတ် တခုလုံးလည်း ခံချင်စိတ်ကြောင့် ယားကြွပွထလာ၏။

ထွန်းရီက စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းအလိုက် သူ့လီးကြီးကို ထက်အောက်ဆွဲချ လိုက်ပြီး

စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းခြင်း အဆုံးထိဝင်အောင် ဖိကာ ဖိကာ သွင်းလိုက်သည်။

ဒစ်လန်နေသော လီးကြီး၏ အရေပြားနှင့် စောက်ဖုတ်အတွင်းသားအတွန့် များ

ပွတ်တိုက်ထိခိုက်သွားသဖြင့် ဗျစ်ကနဲ….အသံပေး၍ လီးကြီးက အဆုံးထိအောင် မြုပ်ဝင်သွားသည်။

အေးမူခမျာလည်း စောက်ဖုတ်နှင့်လီးက တင်းကျပ်နေသည်မို့ ကာမအရသာကို

နင့်နေအောင်ခံစားလိုက်ရသည်။လီးကို စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ အဆုံးထိသွင်းကာ ဖိကပ်ထားလိုက်ပြီး

အေးမူခါးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် အကျအန ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီးကြီးကို တဝက်ကျော်ကျော်ခန့်ပြန်နှုတ်လိုက်ပြီး အဆုံးထိ ပြန်ဖိသွင်းသည်။

ဤနည်းအတိုင်း အဝင်အထွက်ချောမောပြေပြစ်ရန် လေးငါးချက်ခန့် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ခပ်သွက်သွက်ပင်

ဆောင့်ပါတော့သည်။ဆောင့်ချက်အားတွေက တဖြည်းဖြည်းပြင်းထန်မြန်ဆန်လာသည့်အတွက်

အေးမူ၏ခါးမှာ ညွတ်၍ညွတ်၍ သွားပြီး ပင့်ထိုးကော့ပေးနေသော ဖင်ဆုံကြီးက

မြောက်မြောက်တက်လာသည်။

"……ဘွတ်…ဘွတ်….ဘွတ်….ဖွတ်…..ပလပ်…..ဖွတ်……"

"…အင်း….ဟင်း…..အမလေး….အင့်..အ….အား….ရှီး…..ကျွတ်….ကျွတ်…."

သူတို့နှစ်ယောက်၏အဆောင့်…..အကော့အပေးအယူများက ပြင်းထန်သွက်လက် လာသည်နှင့်

အမျှအသံမျိုးစုံတို့ကလည်း ဆူညံလျှက်ရှိပါတော့သည်။

"….ဘွတ်…..ဖွတ်…..ဘွတ်……ဗြွတ်…….."

"……အမလေး….အီး…ဟင့်……အား…..ရှီး……ကျွတ်….ဆောင့်…ဆောင့်….အား..

…ပြီးတော့မှာ….ဆောင့်….ဆောင့်…..အ….အား…"

အေးမူက ထိုသို့အသံပြုရင်း မျှစ်စည်းပေါ်တွင် တတောင်နှင့်ထောက်ကာ ခေါင်းစိုက်သွားပါတော့သည်။

တင်ပါးခွက်ကြီးတွေက ရှုံ့တက်သွားပြီး တင်သားဆိုင်ကြီး တွေက တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။ခါးက

အနည်းငယ် အောက်သို့ထိုးစိုက်သွားသဖြင့် အနေအထားတစ်မျိုးဖြစ်သွားကာ လီးဝင်လီးထွက်မှုမှာ

ပို၍ကျပ်သွား၏။မည်သို့ပင် ဖြစ်ဖြစ် ထွန်းရီက ဆောင့်သည့်အရှိန်ကို လုံးဝမလျော့သည့်အပြင်

ပို၍ပင်မြင့်တင်လိုက် သေးသည်။သန်မာလှသော နွားသိုးတစ်ကောင်၏အားမာန်ပါပါ ဆောင့်နေသည်နှင့်

အလွန်တူလှပေသည်။

အချက်ငါးဆယ်ခန့် မနားတမ်း အသားကုန်ကြုံး၍ ဆောင့်လိုးလိုက်ရာ သူ့လချောင်းတခုလုံး

ယားယံလာပြီး အောင်းထားသမျှလရေပူတွေကို အေးမူစောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ ဒလဟော

ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ ထွန်းရီ၏အပြီးနှင့် အေးမူ၏ ဒုတိယအကြိမ်အပြီးတို့မှာ တထပ်တည်းကျသွားပြီး

အပြီးခြင်းဆုံကာ ကာမ အထွတ်အထိပ်အရသာကို အကောင်းဆုံးခံစားလိုက်ကြရတော့သည်။

(ထို့ကြောင့် "……ပြိုင်တူ ပြီးလျှင်ကောင်းနိုင်ပါသည် "….ဟူသော စကားစုကို အချစ်တက္ကသိုလ်ရဲ့

လိင်မှုရေးရာစာပေများအခန်း၏ဆောင်ပုဒ် Slogan or Motto အဖြစ် အသုံးပြုသင့်လှပေသည်။ ဤကား

စကားချပ်… :-))

ပြတ်နေသည်မို့လားမသိ အရသာက အီဆိမ့်ရှိန်းဖိန်းနေအောင် ကောင်းလွန်းလှပါတော့သည်။

ထွန်းရီလီးတုန်ရှည်ကြီးက အရှိန်မသေသေးဘဲ အေးမူ စောက်ခေါင်းထဲတွင် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ

လှုပ်နေပါသေးသည်။ထွန်းရီက အခြေအနေ အချိန်အခါအရ ဆက်ပြီး ဇိမ်မခံသင့်သည့်အတွက်

အေးမူစောက်ခေါင်းအတွင်းမှ သူ့လီးကြီးကို ပလွတ်ကနဲ ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

ခါးလည်တွင် စုံညှပ်ထားသော အေးမူ၏ထဘီကို အသေအချာ ပြန်ဖုံးပေးလိုက်ပြီး အသာအယာ

ပင့်မလျှက် အေးမူကို မတ်ထူပေးလိုက်သည်။ ကျေနပ်ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာနွမ်းနွမ်းဖြင့် အေးမူက ထွန်းရီကို

နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မျက်စိမှိတ်

ပြလိုက်သည်။သိပ်ကောင်း တအားကောင်း….အရမ်းကောင်း…အလွန်ကောင်းတာဘဲ ဟု နှုတ်က

ထုတ်မပြောဘဲ အမူအယာဖြင့် ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထွန်းရီလီးကြီးမှာ ယခုအချိန်ထိ မာန်ဟုန်မပြေသေးဘဲ တလှုပ်လှုပ်တရမ်းရမ်း

ရှိနေပါသေးသည်……ထွန်းရီ ပုဆိုးကို ကောက်ဝတ်လိုက်ပြီး..

"…..ကဲ…သွားစို့ဟာ…..အပြန်သိပ်နောက်ကျနေရင် မကောင်းဘူး…."

ထွန်းရီ အပြောကြောင့် အေးမူက မျက်စောင်းထိုးကာ…….

"…..ဘာလဲ နင်က အခုမှ နင့်မိန်းမ ….ဗိုက်ကြီးသည်ကို ကြောက်နေတာလား…

ဟွန်း….မသိရင်ခက်မယ်…."

"……အောင်မာ….အပိုတေမွ ပြောန့…ဲ ..အေးမူ…ငါ့အတွက်မဟုတ်ဘူး….နင့်အတွက် ပိုအရေးကြီးလို့

ပြောနေတာ…ငါက သိပ်တကွ ်တ့ေဲ ကာင်မဟုတ်ဘူး….ဒီမယ်ကြည့် ငါ့ကောင်က ကျေနပ်သေးတာမှတ်လို့…."

ထွန်းရီက ပုဆိုးတွင်းမှ တောင်မတ်လာပြန်သော သူ့လီးကြီးကို ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ လုပ်ပြလိုက်သည်။

အေးမူက ထွန်းရီအပြောကို ကျေနပ်စွာပြုံးကြည့်ရင်း ရှပ်အကျီၤကို ခေါင်းခုလုပ်ရန် စုခွေလုပ်နေသည်။

ပြီးနောက် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ရင်း………..

"……လာလေ….ပင့်ပေးတော့…."

"….အဟင်း ဟင်း….မိအေးမူတို့ ဉာဏ်ကတော့ စံပဲကွာ ထပ်ပြီးအလိုးခံချင်တယ်လို့

မပြောဘူး….မျှစ်စည်းပင့်ခိုင်းလို့လေး….ဘာလေးနဲ့….."

ထွန်းရီက အေးမူကို မခံချင်အောင် စလိုက်၏။

"…..အံမယ်…သေချင်းဆိုး…..ငါဖေန့ကဲ ိုင်တုတ်လိုက်ရ…သူ့ဖာသာ သူ နန့်နန့်တက်

လုပ်ချင်နေပြီးတော့ ဟွန်း ဒီက သနားလို့…."

အနိုင်မခံချင်စိတ်ဖြင့် ပြန်ပက်လိုက်ရသော်လည်း ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းက မှန်နေသည်မို့ အေးမူ

ရှေ့ဆက်မပြောတော့ဘဲ မျက်စောင်းကြီးထိုးကာ………..

"…..ဟင်း…..ကဲ…..လာ…..လာပင့်ပေးတော့…."

ဆောင့်ဆောင့်အောင့်အောင့် ပြောလိုက်သည်။

"…..နင့်ကြည့်ရတာ…..အေးမူရာ……အားကုန်ပင်ပန်းနေသလိုဘဲ….နိုင်ပါ့မလား… တော်ကြာ အဆင်းမှာ

ချော်လဲနေပြီး ဒူးကွဲရုံတင်မက စောစောကလိုးထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးပါ ကွဲပြဲသွားလို့ ဆက်မလိုးရဘဲ

နေအုံးမယ်….အဟင်းဟင်း…. နေနေ အဲဒီမှိုအိတ်သာ ယူပြီးဆင်းနှင့်တော့….ပြီးတော့ နွားတွေလည်း

နင်ပဲဆွဲသွား……

ငါ့ဖာသာ မျှစ်စည်းထမ်းခ့မဲ ယ်……"

ထွန်းရီက ပြောပြောဆိုဆို မျှစ်စည်းကိုမပြီး ပခုံးပေါ်ထမ်းတင်လိုက်သည်။

မျှစ်စည်းက အတော်လေးနင့်သည်။ရှေ့လေးငါးလမ်းခန့်ရောက်နေသော အေးမူကို လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ

နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး

"……ဘာလ့ဟဲ ့…ဲ ..ဘာဖြစ်လို့တုံး…." အေးမူက ပြူးတူးပြာတာနှင့် မေးလိုက်သည်။

"…..အော်…..ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…..ယောကျာ်းဆိုတာ ဟောဒီလို သန်မှလို့ပြချင်လို့ပါ….

ဒို့လိုကောင်မျိုးကတော့ ပျားအုံလဲမလိုဘူး…..ကွက်လပ်ဖြည့်ပါလဲ…ခေါင်ထားဘဲ…

ဟား…ဟား….ဟား…."

"…..အောင်မယ်…..သေနာက….တဏှာရူးတယ်မပြောဘူး….အသားယူနေလိုက်တာ"

အေးမူက ပြန်တွယ်သည်။

"….နင်ရော….မရူးဘူးလား…."ထွန်းရီက ပြန်နှက်သည်။

"…သိဘူး…သွား.."အေးမူ ရှေ့ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကျေနပ်ပြုံးတွေဖြစ်ကာ ရှေ့ဆက်ဆင်းသွားတော့၏။

ထွန်းရီ တစ်ယောက် အဆီတွေစုကာ ထွားအိကားကော့ နေသော အေးမူ၏နိမ့်တုံမြင့်တုံဖြင့်

လှုပ်ရမ်းတုံခါနေသော ဖင်ဆုံကြီးကို ကြည့်ကာ လီးကြီးက တောင်သည်ထက် တောင်လာပြန်သည်။

အေးမူ၏ဖင်ဆုံကြီးကို အခုလို အရသာခံကြည့်ချင်၍လည်း နောက်မှ တမင်ချိန်၍

လိုက်လာသည။အေးမူက ချည်ထားသော နွားလေးကောင်ကို ဖြုတ်၍ ရှေ့မှ ဆက်သွားသည်။

နွားလေးကောင်ကလည်း ပြန်ချင်ဇောကြောင့်လား….အလိုက်သိ၍ လား မပြောတတ် အေးမူကဆွဲမခေါ်ရဘဲ

အေးမူရှေ့မှ သွားကြသည်။အေးမူက နောက်မှ အသာကြိုးကိုထိန်းလိုက်ရုံသာ……သည်တော့ အချက်ကျစွာ

နိ်မ့်တုံမြင့်တုံနှင့် လှုပ်ရမ်းနေသော အေးမူ၏ဖင်ဆုံထွားထွားကားကားကော့ကော့ကြီးက ထွန်းရီကို

မြူဆွယ်ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်နေပါ၏။

တင်အနေအထားကို ကြည့်၍ မိန်းမတွေ၏စောက်ခေါင်းအနက်ကို တိုင်းတာပြသောစာအုပ်ထဲက

နည်းအတိုင်း ထွန်းရီတစ်ယောက် စိတ်ကူးဖြင့် တိုင်းထွာ ကြည့်လိုက်၏။

စောက်ဖုတ်နှင့်ပြတ်နေသော သူ့လီးကြီးက တချီလောက်လိုးရရုံနှင့် လုံးဝမကျေနပ်ကြောင်း

ဆန္ဒပြသည့်အနေဖြင့် ပို၍ ပို၍ မာန်ထန်တောင်မတ် လာပါတော့သည်။တဲသို့ရောက်သောအခါ အေးမူက

နွားများကို မယ်ဇလီပင်တွင် ချည်ထားလိုက်ပြီး မှိုအိပ်ကိုတော့ လှည်းပေါ်တင်ထားလိုက်သည်။

"……ထွန်းရီရေ….သောက်ရေရှိလား…..ငါရေဆာတယ်ဟာ……"

"…..အေး……ရှိတယ်…..ရေအိုးထဲမှာ……တဲပေါ်ကကွပ်ပျစ်ပေါ်မှာ…."

အေးမူက ရေသောက်ရန် တဲအတွင်းဝင်သွားစဉ် ထွန်းရီကလည်း မျှစ်စည်းကို တန်းပေါ်

တင်၍ အေးမူနောက်သို့ ခပ်သွက်သွက်ကြီးလိုက်သွားသည်။ထွန်းရီပုံစံက ခလုတ်တိုက်

လဲချင်စရာကောင်းလှ၏။

တဲတွင်းရောက်သောအခါ အပေါက်ဘက်မျက်နှာမူလျှက် ကွပ်ပြစ်ပေါ်တွင် ခြေတွဲလောင်းချထိုင်ရင်း

ရေသောက်နေသော အေးမူဘေးတွင် ပူးကပ်ထိုင်လိုက်ပြီး…

"……အချစ်ရေ…..တစ်ချီတော့…..ထပ်ကျေွးပါအုံးလားကွာ…….နော်….မောင် စားရတာ မဝသေးဘူး……"

အေးမူက ထွန်းရီအပြောကြောင့် သဘောကျကျေနပ်သွားပြီး…………

"……ဟွန်း….လူကိုများ သူ့မိန်းမကျလို့……အချစ်ရေ….မောင်ရေနဲ့….ပိုင်စိုးပိုင်နင်း…..

ရော့…..ရေဘဲသောက်……"

အေးမူက ရေတခကွ ်င့ှ၍ဲ ထနွ ်းရီသို့ ပေးလိုက်သည်။ရေသောက်ပြီးသောအခါ ထွန်းရီက အေးမူကို ဆွဲဖက်၍

ကွပ်ပြစ်ပေါ်တွင် နှစ်ယောက်သား လှဲချလိုက်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထားဖြစ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီး

အေးမူ၏ဖေါင်းအိနိီထွေးသော နှုတ်ခမ်းထူထူလေးကို ဖိစုပ်ပြစ်လိုက်သည်။နှစ်ယောက်သား သူတပြန်

ကိုယ်တပြန် တင်းနေအောင် ဖက်ထားရင်းက အေးမူ၏လျှာဖျားလေးက ထွန်းရီ၏လျှာဖျားကို

တို့ထိကလိပေးလေသည်။

ဤအထာက တစ်ချီထပ်လိုးပါလို့ နှုတ်ကမပြောသည့်တိုင် အမူအယာနှင့်

သက်သေပြလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား…..တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းစုပ်နေရင်းကပင်

ထွန်းရီလက်များက အေးမူ၏တင်သားဆိုင်များကို ဆုတ်ချေ ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။ထို့အတူ အေးမူကလည်း

ဆန္ဒလည်းရှိ အလိုက်တသိပင် ထွန်းရီ၏ လီးကြီးကို ပုဆိုးအပြင်မှနေ၍ ခပ်တင်းတင်းလေးဆုတ်ကာ

ဆုတ်ကာ ဆွပေးနေပါသည်။

အတော်ကြာသောအခါ ထွန်းရီ ထထိုင်လိုက်ပြီး အေးမူကို ပက်လက်အနေအထား ဖြစ်အောင်

ပြင်ပေးလိုက်သည်။အပေါ်အကျီၤနှိပ်သီးများကို တစ်လုံးချင်း ဖြုတ်သည်။အတွင်းခံ ဘော်လီချိတ်ကို

ဖြုတ်မနေတော့ဘဲ ဘော်လီကို အထက်သို့ပင့်လှန်၍ ပြည့်တင်းဖေါင်းအိသော နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးကို

ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဘော်လီအကျီၤအောက်မှ ဖြူဖွေးဖေါင်းအိသော နို့ကြီးနှစ်လုံးက တင်းတင်းရင်းရင်း

ဝင့်ဝင့်ထယ်ထယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပါတော့သည်။သူကြည့်ဖူးသည့် ကိုးရီးယား အပြာ ဇာတ်လမ်းထဲက

ကောင်မလေးတွေထက်သာ၏။ထွန်းရီက ခါးကုန်း၍ နို့သီးများကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ခပ်ကြာကြာလေး

စို့ပေးလိုက်သည်။

နို့သီးများနှင့် စောက်ဖုတ်မှာ ဘယ်လိုအကြောင်းချင်းဆက်သွယ် နေသည်တော့ မသိ နို့သီးဖျာကို

စို့၍ လျှာဖျားထိပ်ဖြင့် တဆတ်ဆတ်ကလိလိုက်တိုင်း အေးမူ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ယားကြွဖေါင်းအာလာသည်။

သူမတခါမျှ မခံစားဘူးသေးသော ထွန်းရီ၏ အယုအယအကြင်နာများကြောင့် ကြည်နူးကျေနပ်စိတ် နှင့်အတူ

ရာဂရမ္မက်သွေးတို့ကလည်း တစတစ ဆူပွက်လှုပ်ရှားလာပါတော့သည်။

ထွန်းရီက သူ့မိန်းမအပေါ်မှာ ကြင်နာယုယသည့် အတိုင်းပင် အေးမူကို

ကြင်နာယုယပြလိုက်သည်။သူလည်း တစ်ချိန်က အေးမူကို စိတ်ဝင်စားမိ ချစ်ခဲ့မိသည်

မဟုတ်ပါလား…………….နို့သီးဖျားလေးတွေကို စို့ထိကလိနေရာမှ ရပ်လိုက်ပြီး နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်ကို

တရှိုက်မက်မက် နမ်းပစ်လိုက်သည်။ပြီးမှ ပြန်ထိုင်လိုက်ရင်း…….

"……ငါလေ…..နင့်ယောကျ်ား ခင်မောင်ဝင်းကို မခံချင်စိတ်နဲ့ ရွှေရည်ကို ပြိုင်ပိုးရင်း ရသွားလို့

ယူလိုက်ရတာဟ……ငါ အရင်ဆုံး တိတ်တခိုးချစ်မိတာက နင့်ကိုဘဲ…"

အေးမူက အရောင်တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ထွန်းရီကို မော့ကြည့်ရင်း…….

"……တော်ပါ…..အခုမှ….အပိုတွေ ချွဲမနေပါနဲ့…..နင်ခံစားခဲ့ရသလို ငါလဲ ခံစားခဲ့ရတာ

ပါဘ ဲ ….ဒါပေမ့…ဲ .ဒို့နှစ်ယောက်က ဖူးစာမှ မပါဘဲလေ…."

ထွန်းရီက အေးမူ၏ဖြူဖွေးဖေါင်းအိနေသာ နို့အုံကြီးကို တမက်တမော ရှိုက်နမ်းလိုက်ပြန်သည်။

ထွန်းရီ၏အသက်ရှုသံတို့က မြန်ဆန်လျှက်ရှိနေသလို အေးမူ၏ နို့အုံကြိီးတွေကလည်း ဖိုထိုးသလို

နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြစ်နေပါ၏။

"…….ကဲ….အေးမူရေ…အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး…."

"……အဒဲ ါက နင်သဘောပေါက်ရမ့ကဲ ိစ္စ…..ငါန့ဲ မဆိုင်ဘူး…."

ထွန်းရီအပြောကို အမြင်ကပ်ကပ်ဖြင့် အေးမူက ခပ်ဆတ်ဆတ်ပြောလိုက်သည်။ ဟုတ်ပါသည်……………

ထွန်းရီက စကားပေါလွန်း၏။အခုတော့ ပါးစပ်ကိုပိတ်၍ အလုပ်နှင့်လက်တွေ့ပြရန် ထွန်းရီ ကွပ်ပြစ်ပေါ်က

အောက်သို့ ဆင်း်လိုက်သည်။

ထွန်းရီတို့တဲက သူများတဲတွေလို ဖြစ်ကတတ်ဆန်းတဲမျိုးမဟုတ်။

နှစ်ခန်းပတ်လည်ကျယ်၍ ထန်းလက်နှင့်အကျအနမိုးထားပြီး ကြခတ်ဝါးတွေကို ညီညီဖြစ်၍ သံနှင့်စီရိုက်ကာ

စနစ်တကျ ကာထားသည်။ထို့ကြောင့် လုံခြုံသပ်ရပ်သည်။

ရွှေရည်နှင့် ညားကာစက အိမ်မှာထက်ပိုလွတ်လပ်သော ဤတဲဗိမာန်မှာပင် ကာမအချစ် ဇာတ်လမ်းတွေကို

ခပ်ကြမ်းကြမ်းခင်းခ့ြဲကသည် မဟုတ်ပါလား။

ထွန်းရီက အေးမူထဘီကို အောက်ကချွတ်ယူလိုက်ရာ အေးမူက လွယ်ကူစေရန် ဖင်ကြီးကိုကြွ၍

ပေးလိုက်၏။ထဘီကို ကွပ်ပြစ်ပေါ်တွင် လုံးတင်ထားလိုက်သည်။ အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းသွားပြီ ဖြစ်၍

ဖြူဖွေးတုတ်ခိုင်သော ပေါင်တံကြီးတွေနှင့် ဘေးသို့ကား၍ အိထွက်သွားသော တင်ဆုံကားကြီးများ။ထို့နောက်

ပေါင်ရင်ကြားမှာ ခုံးခုံး မို့မို့ ဖေါင်းကြွနေသော စောက်ဖုတ်ကွဲဟဟကြီးက ထွန်းရီ၏ ရမ္မက်တဏှာကို ပို၍

ထကြွလာစေပါသည်။

ထွန်းရီလည်း သူ့ပုဆိုးကို ကပျာကယာခွျှတ်လိုက်ပြီး ကွပ်ပြစ်ပေါ်တွင်

တင်ထားလိုက်၏။ထို့နောက် အေးမူ၏ ဒူးနှစ်ချောင်းကို မထောင်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ အနည်းငယ်

ဟကားထားလိုက်သည်။သူက ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် နေရာယူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

မဲမှောင်အုံထနေသော စောက်မွှေးတွေအောက်က မာန်ထနေသော ဖာဂုံညင်းကြီးတစ်ကောင်လို

ဖေါင်းကြွစူပွနေသော စောက်ဖုတ်ကြီးက ခပ်ဟဟလေးဖြစ်ကာ မာန်ထနေသော သူ့လီးကြီးကို မထီတထီဖြင့်

စိန်ခေါ်နေပါပြီ။

ထွန်းရီက သူ့လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်အဝနှင့်အသေအချာ တေ့ချိန်လိုက်ပြီး တရစ်ချင်း မြှင်း၍

မြှင်း၍ ဖိကာ ဖိကာ သွင်းလိုက်ပါသည်။လီးကြီးက "….ဗြစ်…ဗြစ်…

ဗျိ…ဗျစ်…." မြည်သံပေး၍ တရစ်ချင်းဝင်သွား၏။အေးမူခမျာ မျက်လုံးကို မှေးစင်းလျက်

သူ့စောက်ဖုတ်ထဲတိုးဝင်လာသော ထွန်းရီ၏လီးအရသာကို မှိန်းကာ ခံစားနေ၏။ လီးကကြီးနေသဖြင့်

အနည်းငယ်နာကျင်သော်လည်း သူ့ထက်ကောင်းသော အရသာက နာကျင်မှုကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သဖြင့်

အံကြိတ်လို့ပင် တောင့်ခံထားသည်.

ထွန်းရီ အချိန်မဖြုန်းတော့ပါ။အချိန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို စောင့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။

ထို့ကြောင့် အရှိန်မြင့်၍ ဆောင့်ပါတော့သည်။ဆောင့်လိုက် တိုင်း အိကနဲ အိကနဲ တုံဆင်င်းလှုပ်ခါနေသော

နို့အုံကြီးတွေက ထွန်းရီ၏ရမ္မက်စိတ်ကို ပို၍ထကြွစေ၏။ဆောင့်ချက်များကလည်း အံ့မခန်းပင်။

ထွန်းရီလက်နှစ်ဖက်က အေးမူ၏ ဒူးခေါင်းပေါ်တွင် ထိန်းတင်ဖိတွန်းကာ အသားကုန်ကြုံး၍

ဆောင့်ပါတော့သည်။

"…..ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်…." ဟူသော လီးနှင့်စောက်ဖုတ် ဝင်ထွက်၊သွင်းနှုတ်ရာမှ

ထွက်ပေါ်လာသော အသံများ "…ဖတ်…ဘတ်…ဖတ်…ဘတ်"

ဟူသော လဥနှင့် ဖင်ဆုံတို့ ရိုက်မိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများမှာ ရွာနှင့် သုံးမိုင် ဝေးသောတောင်ခြေရှိ

ယာခင်းတစ်နေရာမှ တဲငယ်လေးထဲတွင် အထီးနှင့်အမတို့၏ ကာမလွန်ကျူးပွဲ သရုပ်ကို ပီပြင်စွာ

ဖော်ထုတ်နေပါတော့သည်။

လူမှုကျင့်ဝတ် စည်းကမ်းတွေ ရှိပင်ရှိညားသော်လည်း ကာမအမှောင်ကျပြီ

ဆိုလျှင် ထိုလူမှုစည်းကမ်း သည် ချောင်ထဲမြောင်းထဲ ရောက်သွားသည်သာ။ထွန်းရီက

ဆေင့်ကေင်းနေတုန်းရှိသေး အေးမူက တချီပြီးသွားပြန်သည်။

"…..ရွှေရည်န့သဲ ာ မညားခ့ရဲ င် ဟော့ဒီလီးကြီးက ငါပိုင်တ့ဲ လီးကြီးဖြစ်ရမှာ… ခံစမ်း..

အားရအောင်ခံလိုက်စမ်း…မိအေးမူ….ညည်းမပိုင်ရတဲ့လီးကြီးကို အခွင့်သာတုံး ဝအောင် အားရပါးရ

ခံလိုက်စမ်း…" ဤသို့သော အတွေးခံစားချက်ဖြင့် အေးမူတစ်ယောက် ကော့၍ ကော့၍ ခံသည်။

ရာဂရမ္မက်စိတ်အပြင် အချစ်စိတ်တွေပါ တွဲဖက်လာသဖြင့် ထွန်းရီ၏ အသားကုန်

ဆောင့်ချက်များနှင့်အညီ အားကျမခံ အစွမ်းကုန် ပင့်၍ ကော့၍ မြှောက်၍ ခံ၏။ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပင်။

အချက်ငါးဆယ်ခန့် အရောက်တွင်မူ အေးမူ တစ်ချီပြီးသွား ပြန်၏။

တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးပြီး မူးမေ့မတတ် ကောင်းလှ၏။ အကောင်းတွေက

ဆက်နေသဖြင့် ရှေ့ဆက်ပြီး ကောင်းရပြန်သည်။

"….ကဲ…အေးမူရေ…ငါ့လက်က နင့်ဒူးတွေကို ထိန်းမထားတော့ဘူး….နင့်ဖာသာ နင်

ထိန်းထားပေတော့…ငါ…နင့် နို့ကြီးတွေကို ဆွဲပြီး တအားဆောင့်တော့မယ်…ငါလဲ ပြီးခါနီးပြီ…နင်ရော…"

အေးမူက ကျေနပ်နွမ်းလျှသော လေသံဖျော့ဖျော့ဖြင့် (၂)ခါရှိပြီ….ဟုပြောသည်။ အေးမူ စကားကြောင့်

ထွန်းရီကျေနပ်သွားသည်။သူက အလိုးကြမ်းသော်လည်း တစ်ကိုယ်ကောင်းသမား မဟုတ်ပါ။သူ့အရေးထက်

တစ်ဖက်လူအရေးကိုသာ ဦးစားပေးလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။ဤသို့သော အရည်အချင်းများကြောင့် သူ့မိန်းမ

ရွှေရည်ဆိုလျှင် သူ့လီးကြီးကို ငုံထားမတတ် တုံနေအောင် ချစ်ရှာသည်။

ယခုလည်းကြည့် အာဂထွန်းရီပင်။စကားပြောနေသော်လည်း အဆောင့်က မပျက်။ထွန်းရီက ကိုယ်ကို

အနည်းငယ်ကိုင်း၍ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို အေးမူ၏ နို့အုံကြီး

နှစ်လုံးပေါ်သို့ ပို့လိုက်ပြီး ပွတ်သပ်ဆုတ်ချေဆွဲကိုင်ကာ ပွဲသိမ်းကာနီးမို့ အစွမ်းကုန် ဆောင့်ပါတော့သည်။

စောစောက ဘေးသို့ ကားချထားပြီး ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ထားသော အေးမူ လက်တွေက ယခုတော့

ထွန်းရီလက်တွေကို အုပ်မိုးဆုပ်ကိုင်လာတော့သည်။အေးမူ၏ ဆုပ်ကိုင်လာသော လက်အား

အခြေအနေကိုကြည့်သောအားဖြင့် အေးမူလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ခါနီးပြီဖြစ်ကြောင်း ထွန်းရီက

သိလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ပို၍ ကြိုးစားရသည်။"…..ဖွတ်….ဖွပ်….ဖွတ်…ဖွပ်…ပြွတ်….ပြွလစ်…"

လီးက ကြီးကြီးစောက်ရေက စီးစီးနှင့်တေ့ကွ ာ သံစဉ်ကလည်း အမျိုးမျိုးပင်။

ထွန်းရီကလည်း ပြီးကာနီးပြီ။လီးချောင်းတစ်ခုလုံးလည်း ယားကြွလာ၏။ ကြာကြာထိန်းနိုင်တော့မည်

မထင်။ဒါတောင် သူ့အဆင်သင့် ဆောင့်ထားလေ့ရှိသော ခွေးလှေးယားမြစ်အစွမ်းကို

ငုံဝါးပြီးလုပ်သောကြောင့်သာ သာမာန်ထက် သုတ်ကို ထိန်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် မပြီးခင်

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ဆောင့်ချက် အရှိန်ကို မြင့်လိုက်သည်။ငါးချက်ခန့် အရောက်တွင် ထွန်းရီလရေပူတွေက

အေးမူ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့သည်။

မျက်စိကိုမှိတ်၊အံကိုတင်းတင်းကြိတ်၍ လရေတွေ ညှစ်ထုတ်နေသော ထွန်းရီလက်တွေက

အေးမူ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

တဖန် သူ့လက်တွေကိုလည်း အေးမူလက်တွေက တင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြန်သည်။မကြာမှီ

ကိုယ်စီကိုယ်ငှ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသော သူတို့နှစ်ယောက်၏လက်များသည် အရှိန်ပျော့ကာ

ပြေလျော့သွားပါတော့၏။

အေးမူ၏စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ ဒပ်ကနဲ ဒပ်ကနဲ လှုပ်လှုပ်သွားသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသား

ကြွက်သားတို့က သူပြီးဆုံးကြောင်းကို သက်သေပြနေပါတော့သည်။

ထွန်းရီတစ်ယောက် အခုမှပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့်အတူ ကျေနပ်အားရသော ကာမအရသာကို

ခံစားလိုက်ရပါတော့သည်။သူ့မျက်နှာကိုလည်း အေးမူ၏ နို့အုံကြီးပေါ်သို့ မှောက်အပ်ထားလိုက်၏။

အေးမူလက်တွေက ထွန်းရီခေါင်းမှ ဆံပင်များကို ယုယစွာ ခပ်ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။ထို့နောက်

မပွင့်တပွင့် လေသံလေးဖြင့်………………….

"…….ကဲ….ကျေနပ်အားရသွားပြီလား…..မတော်ရတဲ့ မောင်….."

ထွန်းရီက အေးမူအပြောကို သဘောကျစွာပြုံးရင်း ဟူးကနဲ သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလျှက်

"…..ကျေနပ်ပါပြီ…..တချိန်က မောင့်အချစ်လေးရယ်…..ကဲ….ပြန်ဘို့ပြင်ကြစို့နော်…."

အေးမူက အချစ်ရည်လွှမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ထွန်းရီ အေးမူ ကိုယ်ပေါ်မှ

ခွာလိုက်ပြီး ပေ့ထွ ူပေးလိုက်ရာ အေးမူလက်နှစ်ဖက်က ထွန်းရီလည်ပင်းကို ချိတ်လျှက်လိုက်ပါလာ၏။

ထွန်းရီလီးကြီးမှာ ယခုမှပင် အားရကျေနပ်သွားသည့်နှယ် မာန်ဟုန်ပျော့၍ ပြွလွတ်ကနဲ

အေးမူ၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာ၏။ထွန်းရီလှမ်းပေးသော ထဘီကို အေးမူက ယူဝတ်လိုက်သည်။

သူမဆံပင်များကိုလည်း သပ်သပ်ယပ်ယပ်ဖြစ်အောင် ပြင်ထုံးလိုက်သည်။

အပြင်ထွက်နေသော သူမ၏ပြည့်တင်းဖေါင်းအိနေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အတွင်းခံ

ဘရာစီယာအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ထို့နောက် အပေါ်အကျီၤ ကြယ်သီး တပ်ရင်း ထွန်းရီလီးကြီးကို

မက်မက်မောမော ကြည့်လိုက်သည်။လီးကြီးက မာန်ပျော့ကာ အောက်သို့ခေါင်းငိုက်လျှက်

တန်းလန်းကြီးဖြစ်နေပါသည်။

ဤအနေအထားမှာပင် အရှည်က(၆)လက်မခန့်ရှိပြီး လုံးပတ်က ထွန်းရွှေဝါ

နှလုံးအားတိုးဆေးဗူးလောက်ရှိသည်။

အေးမူ တစ်ယောက် ဤက့သဲ ို့သော လီးပိုင်ရှင်ကို လင်မတော်လိုက်ရသည့်အတွက် နှမြောတသဖြစ်မိသည်။

"…အင်းလေ…..ဒို့နှစ်ယောက်ရ့ ဲ ဘဝက ဖူးစာမှ မပါဘဲ…ဒီတော့ ကံစီမံရာ အတိုင်းပေါ့.."

စိတ်ထဲမှာပင် ဖြေသိမ့်လိုက်ပါသည်။

"…..ကဲ….ပြန်ကြစို့ အေးမူ….ဒီနေ့ကို….ငါတသက်မမေ့ပါဘူးဟာ..နင့်ကို ကျေးဇူး အရမ်းတင်ပါတယ်….."

ထွန်းရီစကားကြောင့် အေးမူရင်ထဲ နင့်ကနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။"….အော် နင့်မိန်းမကိုယ်စား နင့်ဆန္ဒကို

ဖြည့်ဆည်းပေးရလို့ ကျေးဇူးတင်တာလား ထွန်းရီရယ်…

……ငါလဲ နင့်ကို တကယ်ချစ်တာပါဟယ်……"

စိတ်ထဲမှာပင် ပြောလိုက်မိခြင်းပါ။ဘယ်နည်းနဲ့မှ ပေါင်းစပ်လို့မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အခြေအနေမှာ သည်ထက်ပို၍

သံယောဇဉ်တွေ အမျှင်မတန်းမိအောင် နှစ်ဦးစလုံး သတိထားရပါတော့မည်။

အချစ်သံယောဇဉ်က ရမ္မက်သွေးသား ဆန္ဒထက် ပိုပြီး ဖြတ်တောက်ရခက်ကြောင်း နှစ်ဦးစလုံး

နားလည်သဘောပေါက်ထားကြသည်ပဲ။

သူ့ကြောင့် ရွှေရည်၏အပျော်ဘဝလေး မပျက်စီးစေချင်တာ အေးမူရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ပီသတဲ့ စေတနာပါ

ရွှေရည်ရယ်……။

နှစ်ယောက်သား အခြေအနေ မပျက် ပုံမှန်အတိုင်း ရွာသို့ ပြန်ခဲ့ကြပါတော့သည်။

တော့ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း ယခင်ကလည်း သည်အတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

ရွာထဲဝင်ခါနီးတွင် ထွန်းရီက………

"…..အေးမူရေ…မထူးပါဘူးဟာ….ညကျနင်ကိုယ်တိုင် အိမ်လာပြီး ရွှေရည်ရှေ့မှာဘဲ ငွေကိစ္စလာပြောတော့

သိလား….နင်တို့က အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေဘဲ ပုန်းရှိုးကွယ်ရှိုး လုပ်မနေနဲ့တော့…..အဲဒါက ပိုပြီး ပြဿနာ

တက်နို်င်တယ်…ငါပြောတာ သဘောပေါက်လား…."

"….အင်းပါ…..ငါသဘောပေါက်ပါတယ်…..ညကျရင်….ငါလာခဲ့ပါ့မယ်….."

"…..အော်….အေး…အေး…"

ထွန်းရီက အေးမူတို့ အိမ်ရှေ့တွင် မျှစ်စည်းကိုချပေးလိုက်သည်။အလွန်လေးသော မျှစ်စည်းကြီးကိုပင်

အေးမူကို မသယ်စေဘဲ သူကိုယ်တိုင် ထမ်းပို့လိုက်တော့၏။

" ပြိုင်တူပြီးလျှင် ကောင်းနိုင်ပါသည်။"

ပြီးပါပြီ။

ဒေါက်တာကျော်ကြီး

#အောစာအုပ်

#အပြာစာအုပ်

Zawgyi Fonts

.....

ၾထႏ္းရီရဲ႕ကံေကာင္းခ္က္……………

ၾထႏ္းရီတစ္ေယာက္ အိပ္ၿပႏၡ္ိႏၷီးၿပီမို႔ လြႏၳားေသာ ႏျားထီးႏြစ္ေကာင္ႏြင့္ ႏျားမသားအမိကုိ

ၿပႏ္ေခၚရႏၱဲအ ၾတင္းမြ ၾထကႅာခ့ဲ့သၫ္။ႏျားေၾတက ယာခင္းႏြျစၠက္ေက္ာၼြာ႐ြိေနသၫၼို႔ အတႏ္ငယႅြမ္းသၫ္။သူ႔ယာခင္း ေၾတေကတာင္ေၿမမြာပင္ ကပႅြ္က္႐ြိသၫ္။အထီးတစ္ေကာငၠ ႀကိဳးၾလတ္ၿပီး ေအတာ္ေဝးေဝး႐ြိ ေတာင္ေၿခလြ္ိဳႀကားမြာေရာက္ေနသၿဖင့္ ႀဆဲေခၚရႏ္ၾသားစၪ္ ဘယၻက္ေတာငၡါးပႏ္း႐ြိ အၾလႏၳဴထပ္ေသာဝါး႐ုံေတာႀကားဆီမြ……………….

"…..ရႈး…..ရႈး……က္စ္………က္စ္………." ဟူေသာ အသံႀကားရသၿဖင့္ ေမာ့ႀကၫ့္လိုက္သၫ္။ေအးမူက

အသံမထုတၻဲ သူ႔ကို လက္ရပ္ေခၚေနသၿဖင့္ ႏျားသို သစ္ငဳတၱစၡဳၾတင္ ခ္ၫၳားလိုက္ၿပီး ေအးမူ႐ြိရာသို႔

သမႏ္းပင္ ဝါး႐ုံပငၼ္ားကို ေက႔ၿျဖတ္ေက္ာ္ရင္း "…..ဒီေကာငၼ တစ္ေယာကၳဲ ဘာလုပ္ေနတာပါလိမ့္…"

ဟူေသာေအၾတးၿဖင့္ ေအးမူ႐ြိရာသို႔တကႅာခဲ့သၫ္။မိုးေကာင္းေသာရာသီမို႔ ေဘးပတ္ဝႏ္းက္ျငၱင္ က္ခတ္ဝါးပငၼ္ားကပိႏ္းပိတ္ေအာငၥိမ္းစိုထူထပႅြ္က္႐ြိေနပါသၫ္။အႀကံအဖႏႅဳပ္ရႏ္ အၾလႏ္ေကာင္းေသာ ဂ္ကၱစၡဳပါလားဟု ေၾတးရင္းၾထႏ္းရီ က္ားၿပံဳးၿပံဳးလိုက္သၫ္။

ကိုယ့္အလုပ္ႏြင့္ကိုယ္ မအားလပ္သၫၼို႔ သၫ္ေနရာသို႔ ၾထႏ္းရီေမရာက္ၿဖစၸါ။ ယခုမူ သစ္ေတာ႒ာနမြ

ထင္းမခုတ္ရႏ္အတင္းအက္ပၱားၿမစၳားသၫၼို႔ ပို၍ပင္ ေမရာက္ၿဖစ္ေတာ့။ေအးမူ႐ြိေသာ

ေနရာသို႔ေရာက္ေသာအခါ ပို၍ပင္ အံ့ၾသရၿပႏ္သၫ္။

ေဘးပတ္ဝႏ္းက္ျငၱင္ ဝါး႐ုံပင္ေၾတက ထူထျပၥာေပါက္ေနေသလာက္ အလယ္႐ြိ ၁၀ ေပ

ပတႅၫၡႏ္႔ၾကကႅပၼြာမူ႐ြင္းလင္းေနသၫ္။မြ္စၡ္ိဳးသူ၊မႈိ႐ြာသူတို႔၏စခႏ္းခ္ရာ ေနရာမို႔လားမသိ

ေအာက္ေၿခၾတင္ ေၿမဇာၿမကၸငၼ္ားမြတစၸါး ႐ြင္း႐ြင္းလင္းလင္း႐ြိေန ပါသၫ္။ေဘးဝဲယာ႐ြိ

ဝါး႐ုံကိုင္းဖ္ားတို႔က အုပ္ဆိုင္းယြကၼိုးထားသၿဖင့္ အမိုးသျဖယႅၫ္း ၿဖစ္ေနၿပႏ္သၫ္။

ၾထႏ္းရီတစ္ေယာက္ သူဖတၹဴးေသာ ေတာထဲက ထင္းေျခသမတစ္ေယာက္ႏြင့္

ဖိုးသူေတာၱစၸါးတို႔၏ကာမဇာတႅမ္းတစၸဳဒၠို ၾသားသတိရလိုကၼိသၫ္။အင္း ေနရာတိုင္းမြာ

ကာမ႐ြိသၫ္ဆိုသလိုပါလား………

ေအးမူက ထျန ္းရီကိုေတ႔ေျ သာအခါ……

"……လာပါအုံးဟ့ဲ ဒီမြာ ငါ့မြ္စၥၫ္း ပင့္ေပးစမ္းပါ…….မ္ားေတာ့ တစ္ေယာကၳဲ မႏိုငၻဴးၿဖစ္ေနတယ္….."

ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သၫ္။မြ္စၥၫ္းက ေအတာ္ႀကီး၏။လေကၱျပ႔စာပငၼက။ေနာက္ၿပီး မႈိဥနက္ေၾတကလၫ္း

က္ႏ္ေက္ာင္းကၽၾတၠၽၾတ္အိတ္ႀကီးႏြင့္ တစႅံုး။ေတာ္ေတာ္ ေလာဘႀကီးတဲ့ ေအးမူဟု

ၾထႏ္းရီစိတၳဲထငႅိုက္သၫ္။ေအးမူက ေအပၚမြထပ္ဝတၳားေသာ ႐ြပ္အက္ီလၤက္႐ြၫ္ ခပ္ႏျမ္းႏျမ္းကို

ေခါင္းခုလုပ္ရႏ္ ခၽၾတႅိုက္သၫ္။အၾတင္းက ဝတၳားေသာ အက္ီကၤ နီညိဳေရာငၡါးတိုလက္ၿပတ္

တကၱျရႏ္အက္ီဝၤတၳားေသာ ထဘီကလၫ္း နက္ၿပာေရာင္ေလယာၪ္ေမာငၥ။ ေတာ္ဝတၳဘီ၊

အက္ီမၤ္ားၿဖစ္၍ ေအရာေငၠတာ့ ေအတာႅျင့္ပ္ယ္ေနပါၿပီ။

သို႔ေသာ္………….စိုေၿပၿဖဴဝင္းေသာ သူမအသားေအရႏြင့္ အၾလႏႅိုကၹက္

လြသၫ္။သူမ၏မိႏ္းမပီေသသာ ၿစဲမကၥရာအလြမ္ားကို အဝတ္အစားႏျမ္းတို႔က ဖံုးၾကယၳားႏိုျငၥမ္း

မ႐ြိပါေပ။

ေအးမူ၏အဖုအထစ္၊အမို႔ေအမာက္၊အရႈိက္အဟိုက္ အျစင့္အကားတို႔က ေတာဝတ္အႏျမ္းတို႔ကို

ၾထင္းေဖါက္၍ ထင္းထင္းႀကီးေပၚၾလင္ေနပါသၫ္။ ထို႔အၿပင္ ေၾသးသားဆူၿဖိဳးၿပီး

အေလြၾတတိုးေနသၫ့္အၾတက္ ၾထႏ္းရီစိတ္ေၾတ ေဗလာင္ဆဴ လႈပၡတႅာ၏။အင္းေလ………တစၡ္ိႏၠ

ျရာ၏ၾကမ္းေတာငၠိုင္ဆိုေတာ့လၫ္း သၫ္ေလာက္ေတာ့ ႐ြိေပေမပါ့။

ေအးမူအသကၠ……ၾထႏ္းရီႏြင့္ မတိမ္းမယိမ္း…….(၂၆)ႏြစ္ ဝႏ္းက္င္သာ ႐ြိေသး၏။

သူေမယာက္္ား ခင္ေမာင္ဝင္းက ကခ္င္ၿပၫၷယၻက္ ေက္ာကၱဴး ၾထက္ၾသားရာ (၆)ေလက္ာ္႐ြိၿပီ။

ယခုအခ္ိႏၳိ ၿပႏၼလာေပ။

ငြကၹ္ားမိၿပီး ေသသလိုလို၊အဖမ္းခံရၿပီး ေထာငၠ္ေနသလိုလို၊အသတၡံရ သလိုလို

သတင္းေၾတၾထက္ေ။ဘာေမြတာ့ သဲသဲႀကဲႀကဲမသိရ။ျရာသူျရာသားေၾတအဖို႔ သၫၼြ္အထိ

မ္ကၥိေရးေမပါက္ႀကပါ။

ေအးမူမြာ သားတစ္ေယာက္သာ ေရသး၏။သူ႔သားက အခုမြ(၂)တႏ္းသာ ႐ြိေသး၏။

ခင္ေမာင္ဝင္း မိဘမ္ားႏြင့္အတူေနရ၏။ခင္ေမာင္ဝင္း ၾထက္ၾသားၿပီး (၃)လ အႀကာၾတင္ ခင္ေမာင္ဝင္း

ေအမလၫ္း ေၾသးတိုးေရာဂါႏြင့္ ဆံုးၾသားသၫ္။

ခင္ေမာင္ဝင္းေအဖ ေအးမူ ေယာကၡမ နာမၫၠ ဦးၾထႏ္းဟႏ္။ အသကၠ(၄၈)ႏြစၡႏ္႔႐ြိၿပီ…။

ေတာင္သဴလယႅဳပ္။ေဆးလၫ္းကု၊ေပယာဂလၫ္း ကုသၫ္။ခင္ေမာင္ဝင္းက တစ္ဦးတၫ္းေသာသားမို႔

ေအျမကိစၥအရႈပ္အ႐ြင္းလၫ္း မ႐ြိသၫ့္အၾတက္ ေအးမူအဖို႔ေအတာ္ေလး အဆင္ေၿပလြသၫ္။

ေၿမယာအၾကက္ေၾတက ၾထႏ္းရီတို႔ေလာက္ မ႐ြိေတာ့သၫ့္တိုင္ (၁၅)ဧေကက္ာ္ေလာက္ေတာ့႐ြိသၫ္။

ဦးၾထႏ္းဟႏၠိုယၱိုင္ သႏၱဳႏ္း ၿမႏၱဳႏ္း က္ႏ္းမာတုႏ္းမို႔ လိုအပ္ေသာအခါ

မြသာ လူငြားတစ္ေယာက္ေခၚၿပီး ေယာကၡမႏြင့္ေခၽျးမတို႔ ကိုယၱဳိငႅဳပ္ႀကပါသၫ္။

သူတို႔ယာခင္းမ္ားက ျရာအနီး ပတ္ဝႏ္းက္ငၼြာသာ႐ြိသၫ္။

ၾထႏ္းရီတစ္ေယာက္ အိမၠ မိႏ္းမက ဗိုက္ႀကီးႏြင့္မို႔ မိႏ္းမနဲ႔ ကင္းၿပတ္ေနသၫၼြာ ေအတာ္ႀကာၿပီ။ဒါက

ဒုတိယဗိုက္ၿဖစ္၏။ပထမေကလးက ေအးမူသားႏြင့္အသကၱဴ အတႏ္းတူ မိႏ္းေကလးၿဖစ္၏။

ဘာေႀကာင့္လဲေတာ့မသိ။သူ႔မိႏ္းမသာ တစၺိုၾကၳကႅာသၫ္။ေအးမူ ေကတာ့

တစၺိုေကၼပၚေသးပါ တစ္ေယာကၳဲသာေျမးၿပီး ေၾသးသားဆူၿဖိဳး အေလြၾတ တိုးေနသၫ့္

ေအးမူေစာကၹဳတၠ သူ႔မိႏ္းမ ေစာကၹဳတၳက္သာေေပတာ့မၫ္။

ဒီတစၺိုက္ ေျမးရၿပႏႅြ္င္ သူ႔မိႏ္းေမစာကၹဳတၠ တစၡါၿပဲရ က္ယ္ရအံုးမၫ္။

ေစာကၹဳတၠ္ၪ္းလာေအာင္ဆိုၿပီး ထိက႐ုံး၊ပဥၥငါးပါးၿပဳတ္ေရၿဖင့္ ေဆးေရက္ာရ စိမ္ရတာလၫ္းေအမာ။

ေကလးမ္ားတဲ့ မိႏ္းေမစာကၹဳတ္ဆိုသၫၼြာ ထုံးစံအတိုင္းၿပဲမၫ္။ ေစာက္ေခါင္းက္ယၼၫ္။

ဒီေတာ့ လီးေသးတ့ေဲ ကာင္ေတျအ ဖို႔ လုပ္ရတာဘယ္ေကာင္း ေတာ့မၫၷၫ္း။ဒီႀကားထဲ

ကိုယ့ၳကႅီးႀကီးတ့ဲ ေအကာငၷ႔ ဲ ေတ႔ၾသ ာျ းလို႔ေကတာ့ ၾသားေကရာမြတ္။

ေတာ္ေတာ့ ေတာၸါေသး၏။ၾထႏ္းရီလီးက စံခ္ိႏႅျႏ္ မဟာစူပါလီးႀကီးမို႔သာ။

တစၡါက မထငၼြတၻဲ ေကလး႐ြစ္ေယာက္ေအမ မလြသိုင္း ေစာကၹဳတ္ႀကီးကို ေအခ္ာငႅိုးလိုက္ရသၫ္။

စၪ္းစားႀကၫ့္ေပ့ါ။ေကလး႐ြစ္ေယာက္ ၾထကၳားတဲ့ ေစာကၹဳတၻယ္ေလာက္ က္ယၼလဲဆိုတာ။သို႔ေသာ္

ၾထႏ္းရီလီးႏြင့္ေတာ့ အံက္ျဂငၠ္ပင္။

မလြသိုင္းသၫၸင္ ၾထႏ္းရီလီးအရသာကို ၿစဲၾသားသၫ္။အျခင့္သာရင္

သာသလို လာလာလိုးဘို႔ လိုလိုလားလားပင္ ဖိတ္ေခၚထားသၫ္။မလြသိုင္း ဆိုတာက အခု

ေအးမူရ႕အဲ ေဒၚအရင္း။တဏြာကလၫ္း အၾလႏ္ႀကီးသၫ္။ေၿခသလုံးတုတၱဳတ္ ဖင္ဆဳံႀကီးႀကီး ႏို႔အုံႀကီးက

ႀတဲႀတဲ လက္ေခ္ာင္းေၾတက တုတၱဳတ္ႏြင့္ဟတၳနီ အမ္ိဳးအစားႀကီးလားေတာ့မသိ။အခုခ္ိႏၳိ ႐ုပ္ေရမက္။

လိုးခ္ငၥရာေကာင္းတုႏ္းပင္။

အခုလို လူသူကင္းဆိတၱ့ဲ ေတာၾတင္းတစ္ေနရာမြာ အဖုအထစ္ အမို႔ေအမာက္၊အရိႈက္အဟိုက္၊

အျစင့္အကားေၾတႏြင့္ တစႅံုးတခဲႀကီး ၿပၫ့္စံုေလြသာ ေၾသးသားဆူၿဖိဳးၿပီး အေလြၾတ

တိုးခ္ငၱိုင္းတိုးေနသၫ့္ တပၼၾကၹယ္ရာ သကၱဴျရယၱဴ ေအးမူက ၾထႏ္းရီကို မြ္စၥၫ္းပင့္ေပးရႏ္

ေခၚသၫ္ဆိုေသာႅၫ္း ယခုအခ္ိႏၳိ ေအးေအးေဆးေဆးပင္။

လက္ႏြစၹကၠို ေနာကၳားၿပီး ညာဘက္ေၿခကို ခပ္ေၾကးေၾကးေလး စၪ္းလြ္က္

ဘယၻကၵဴးကိုေထာကၠာ မို႔ေမာက္ေဖါင္းတင္းေေနသာ ရင္အစံုကို ေကာ့ၿပီး ခပၠားကား

ခပ္ဟဟႀကီးမ္ားေတာင္ ထိုင္ေနလိုက္ေသးသၫ္။ၾထႏ္းရီ ကိုလၫ္း တစၥံုတရာေၿပာရႏ္ စိတၠဴး႐ြိေနပံုရ၏။

ေစာေစာက ခၽၾတၳားေသာ ႐ြပ္အက္ီလက္႐ြၫ္ၿဖင့္ သူမမ္က္ႏြာႏြင့္လၫၸင္းတဝိုကၠ ေခၽျးမ္ားကို

ေၿပာငၥင္ေအာင္ သုတႅိုက္သၫ္။ထို႔ေနာက္ လက္ေမာင္းႏြင့္ ဂ္ိဳင္းတဝိုကၠ ေခၽျးစမ္ားပါမက္ႏ္

သုတၸစႅိုက္ေလသၫ္။ၿပီးမြ ေစာေစာကအတိုင္းပင္ ၿပႏၳိုငႅိုက္ရင္း………………………

"……ဟူး…..ဖူး…..ေမာလိုကၱာဟာ….အခုခ္ိႏၼြာေတာ့ နင့္မိႏ္းမက ဇိမၠ္ေနတာဘဲ…..ေကာငၼက

ဗိုကၱစႅဳံးန႔ဆဲ ိုေတာ့ စားလိုက္ ၿဖကဲ ားအိပႅိုကၷ႔ဲ ေအတာ္ ဟုတ္ေနတာ…."

ၾထႏ္းရီက ေအးမူႏြင့္ မ္က္ႏြာခ္င္းဆိုင္ေဘးတိုက္ ေအနအထားၾတင္ ဝငၳိုငႅိုက္ၿပီး…………………

"…….အင္း…..အဟင္း……..သူေကတာ့ ဇိမၠ္မြာေပါ့ဟာ…..ငါ့မြာေတာ့ ညစာငတ္ေနတာ

ေအတာ့ၠိုႀကာၾသားၿပီဟ…..ေအးမူရ….."

ေအးမူက ထျန ္းရီကို ေစ႔ႀၾကည့ႅိုက္ရင္း………………

"…..ဟင္……နင့္ေကာငၼကလဲ ၾလႏႅြပါလားဟဲ့…… ဒီဗိုက္ေအႀကာင္းၿပၿပီး ထမင္းေတာင္ ေန႔ဘို႔ညစာ

မခ္ကၹဴးလား….."

ေအးမူစကားေႀကာင့္ ၾထႏ္းရီ တဟားဟား ရယႅိုက္သၫ္။

"…..ဟာ…..နငၠလဲ တံုးလိုကၱာ ထမင္း၊ဟင္းေကတာ့ သူမခ္ကႅဲ ငါ့ေအမက ခ္ကၱာေပါ့ဟ….ငါ

ငတ္ေနတ့ညဲ စာက….ဒါ ဒါ က ဲ သိၿပီလား…."

ၾထႏ္းရီက လက္ၫြိးႏြင့္လကၼကို ႐ြၫ္႐ြၫ္ေမ္ာေမ္ာေလး ၾကင္းၿပၿပီး ေစာကၹဳတၸံုသဏ၏သ႑ာႏ္

လုပ္ၿပလိုက္သၫ္။သၫ္ေတာ့မြ ေအးမူက ေသဘာေပါက္ၾသားၿပီး…….

"……ၾသား….ေသခ္င္းဆိုး…..အယုတ္ေကာင္…..ငါက အဟုတၼြတႅို႔……ၾဟႏ္း… ေတာ္ေတာ္ယဳတ္…."

မ္က္ေစာင္းထိုးကာ ေၿပာလိုက္သၫ္။ေအးမူ မ္က္ေစာင္းထဲၾတင္ တစၥံုတရာကို

ျမတ္သိပ္ေမြ္ာႅင့္ေတာင့္ေတနမႈအၿပၫ့္ပါေသာ ေအရာငႅကႅကၼ္ားကို ထင္းကနဲ ေၾတ႔လိုက္ရသၫ္။

"….ေအာ္……နငၠလဲဟာ….မိႏ္းမဒါၿဖစ္ေနေမြတာ့ ဒါ ငတၱယႅို႔ေၿပာတာမ္ား ဘယၠလာ

ယုတ္ရမြာလဲ….ဟဲ…ဟဲ…"

ၾထႏ္းရီက လက္ႏြစၹကၠို ဗိုက္ႀကီးသယၸံုစံမ္ိဳး ဗိုက္ၿပၿပီး ေစာေစာကလို

ေစာကၹဳတၸံုစံလုပ္ၿပလိုက္သၫ္။ေအးမူမ္က္ႏြာၾတငႅၫ္း အ႐ြက္ႏြင့္ရမၼက္ေရာစပ္ ထားေသာ

ရာေဂၾသးမ္ား ၿဖျစၳႏ္းလာၿပီး မ္က္ႏြာတၿပငႅံုး နီၿမႏ္းၾသား၏။

"……ကဲ……ေတာၥမ္းပါ…..နင့္မိႏ္းမ ေျမးၿပီးမြ ငတ္သမြ္ အတိုးခ္စားေတာ့ေပ့ါ..

ငါ နင့္ကို ေၿပာစရာ႐ြိလို႔တမင္အခ္ိႏ္ႀဆဲၿပီး ေစာင့္ေနတာဟဲ့…."

"…….ဘာလဲ….နငၠ ….ငါ့ကို သနားၿပီး ေကၽျးခ္ငႅို႔လား…."

"….ၾဟႏ္း…ေသနာေကာင္ ၾထႏ္းရီေနာ္…..မယုတၼာနဲ႔…ဒီေနရာက နတ္ႀကီးတယ္ ဘာမြတႅဲ ေၿပာမရရင္

ငါထလုပ္ၿပစႅိုကၼြာ…."

ေၿပာမၫ္သာ ေၿပာရတာ…..ေအးမူတစ္ေယာက္ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးမ္က္ႏြာၿဖင့္ သူ႔ကိုႀကၫ့္ေေနသာ

တဏြာဗို႔အားၿပင္းသၫ့္ ၾထႏ္းရီ၏ ရမၼကၼ္ကႅံုးမ္ားေႀကာင့္ ႀကက္သီးတဖ္ႏ္းဖ္ႏ္းထမြ္

ႏြလံုးခံုရငၱံုၾသားပါေတာ့၏။

သူမလၫ္း ေယာက္္ားႏြင့္ကင္းၿပတ္ေေနသာ မိႏ္းမပဲေလ……သူမေအနၿဖင့္ ၾထႏ္းရီနၫ္းတူ

ကာမအာသာဆႏၵမ္ား အမြႏၸင္႐ြိေေနသာႅၫ္း မိႏ္းမသားမို႔သာ သုိဝြက္ဟႏ္ေဆာငၳားရသၫ္။

ဘယ္ေလာကၸင္ ဟႏ္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္း သူမကိုယ္ႏႈိကၠ ၾထႏ္းရီကို မသိမသာ

ၿမဴၾဆယၼိေသာအၿဖစၠိုကား သူမကိုယၱိုင္ မသိ႐ြာဘဲ ၿဖစ္ေေနတာ့သၫ္။

ေအးမူက ဖငၱံု ခ္စၥရာေကာင္းၾလႏ္းေလြသာေႀကာင့္ ၾထႏ္းရီရဲ႕ အႀကၫ့္မ္ားကို

ရငၼဆိုင္ဝံ့ေတာ့ဘဲ မ္က္ႏြာေအာကၡ္ကာ….

"……တကယ္ေၿပာတာပါဟ့ ဲ ထျန ္းရီရ႕…ဲ .ငါနင့္ဆီက အကူအညီေတာင္းခ္ငႅို႔ ငါ့မြာတကယ္

အခက္အခဲ႐ြိေနလို႔ ေျင ၃၀၀၀ ေလာကၡေနခ္းစမ္းပါ……အတိုးေတာ့ မယူနဲ႔ေပါ့ဟာ…..၁၅ ရက္အၾတင္း

ၿပႏ္ေပးမြာပါ ….ငါရစရာရိြတ့ ဲ ေင ျ ၅၀၀၀၀က မိခငႅိႈင္ဆီက အခုထိမေရသးလို႔ စိတၡ္ ငါ သူ႔ဆီက

ၿပႏ္ရရၿခင္း နင့္ကို ၿပႏ္ဆပၼြာပါ "

ေအးမူက သူေၿပာစရာ႐ြိသၫၠို တဆကၱၫ္းေၿပာခ္လိုက္ၿပီး ၾထႏ္းရီမ္က္ႏြာကို

မသိမသာေမာ့ႀကၫ့္လိုက္သၫ္။

"…….ေအးပါ…..ရပါတယ္……ဒါေပမ့ ဲ နင္ေၿပာသလို ၁၅ ရကၸဲေနာ္……မိႏ္းမက

ေျမးခါနီးၿပီ….ညက္လာယူလြၫ့္ေပါ့…ဟာ …ေနအံုး…ေနအံုး….အိမႅာမယူနဲ႔…

ခင္ႀကၫၱို႔အိမႅာခ့…ဲ .ငါအဒဲ ီက…ေစာင့္ေနမယ္…..ၿမဝတီပထမကားအခ္ိႏ္ေလာက္"

ေအးမူတစ္ေယာက္ အခုမြ သက္ၿပင္းခ္ႏိုငၸါေတာ့သၫ္။စုေႀကးေျင မထၫ့္ႏိုငၱာ တပါတ္ေက္ာ္ၿပီ။

"…..ေအးပါဟယ္ နင့္ေက္းဇူးကို ေမမ့ပါဘူး…."

"…..အံမယ္ေလးဟာ…..ႀကီးက္ယႅိုကၱာ….ကိုယ့္ျရာသူျရာသားအခ္င္းခ္င္းဘဲ ေက္းဇူးတငၥရာ

မလိုပါဘူး….လိုအပႅာရင္ ကူညီရမြာေပါ့…..နငႅဲ ခင္ေမာင္ဝင္း နဲ႔သာ မရရင္

ငါ့မယားၿဖစၡ္င္ၿဖစၼြာ…….ေအး..တခုေတာ့႐ြိတယ္ေနာ္…..နင့္……

လိုအပၡ္ကၠို ငါက…..ကူညီသလို…ငါ့လုိအပၡ္ကၠိုလၫ္း….နင္…ၿဖၫ့္ဆၫ္း ေပးရမယ္……."

ၾထႏ္းရီက ေအးမူနားတိုးကပႅိုက္သၫ္။ေအးမူကို ႀဆဲဖကႅိုက္ၿပီး ပါးကို

ဘယ္ၿပႏ္ညာၿပႏၷမ္းပစႅိုက္သၫ္။ေအးမူကလၫ္း ၿငင္းဆႏၻို႔ စိတၠဴးမ႐ြိပါ သူတို႔ႏြစ္ေယာက္သၫ္

ေႀကာငၡံၾတင္းပ္က္ႏြင့္ဆက္ရက္ေတာငၸံႀကိဳးေၾတလို ၿဖစ္ေနႀကသၫ္ မဟုတၸါလား။ေတယာကၠလၫ္း

ေယာက္္ားႏြင့ၠင္းၾကာေနတာ ၆လခႏ္႔႐ြိၿပီ။တစ္ေယာကၠလၫ္း မိႏ္းမဗိုက္ႀကီးေနသၫ့္အၾတက္

ေစာကၹဳတ္ႏြင့ႅီး ေမတ႔ျရ သၫၼြာ ႀကာေလၿပီ။ဘယႅိုမြ ေမနႏိုင္သည့္အဆုံး ဗိုက္ႀကီးေေနသာ မိႏ္းမကို

ေဘးေစာင္းေၾကးအိပၡိုင္းၿပီး ေနာကၼြ ချပၹျဖလိုးရသၫ္။အထဲကေကလးကို ထိခိုကၼၫ္ စိုး၍ လိုးရတာ

အားမရ…..ၾထႏ္းရီက အလိုးႀကမ္းသၫ္။ သို႔ေသာ္ လရၫၳၾက္ၾသားေတာ့လၫ္း ခေဏတာ့

အာသာေၿပၿငိမ္းၾသားသၫၸင္………

ဗိုကၳဲက ေကလးက အထီးလားအမလားေတာ့ မသိ ေအမႏြင့္ေအဖ လုပ္သဴတို႔၏

ေသာင္းႀကမ္းေလြသာ ကိေလသာကာမတဏြာဓာတ္ေၾတေကတာ့

ေကလးကို ကူးစကၼြာေသခ္ာလြသၫ္။ၾထႏ္းရီက ေအးမူကို ဖကၳားရာမြ နားနားကပ္ၿပီး…….

"….ေအးမူ….ဒို႔လုပ္ႀကေရအာင္ေနာ္…."

ေအးမူက ေခါင္းၿငိမ့္ၿပသၫ္။…….အခ္ိႏ္ႀကာႀကာႏူးနပ္ႏႈိက္ၾဆေမေနတာ့ဘဲ ေအၿခေအနအရ ၿမႏ္ၿမႏႅဳပၼြ

ၿဖစၼြာမို႔………

"…ေအးမူရ…..အခ္ိႏ္သိပၼ႐ြိဘူးဟ…အဲဒီေတာ့ နငၠ မြ္စၥၫ္းေပၚလက္ေထာက္ၿပီး ဖငၠဳႏ္းေပး……ဒါမြ

တို႔ႏြစ္ေယာကႅံုး အားရမြာ…..ေအာကၠအခင္းလဲမ႐ြိေတာ့ ပကႅကႅြႏႅိုးရငႅဲ နငႅဲ

ေက္ာနာမယ္….ငါလဲ ဒူးျပႏ္းမယ္…ဒီမယ္ႀကည့ၸါအံုး…

ငါ့ေကာင္ႀကီး…ေကာ…."

ၾထႏ္းရီ ေအးမူကို ႀဆဲယူလိုက္ၿပီး သူ႔လီးႀကီးေပၚအုပၱင္ေပးလိုက္သၫ္။ ပုဆိုးၾတင္းမြ

မာႏ္ဟဳႏ္ၿပင္းၿပင္း ေတာင့္တင္းမာေတာငၼတ္ေေနသာ လီးတုတ္႐ြၫ္ႀကီးကို ဆုပၠိုငႅိုကၼိရာ

ေအးမူတကိုယႅံုး ဖ္ၪ္းကနဲ ဖ္ၪ္းကနဲ ႀကက္သီးေမႊးညင္းေၾတထၾသား၏။

ၾထႏ္းရီလီးႀကီးက သူ႔ေယာက္္ားလီးထက္ အဆမတႏ္ႀကီးသၫၠို အလုိလိုသိလုိက္သၫ္။

စိတၳဲမြာလၫ္း အၾလႏ္႔အၾလႏ္႔ ေက္နပ္ၾသားေတာ့၏။ အမြႏ္ အားၿဖင့္ ေအးမူမြာ ၾထႏ္းရီထင္သလို

လီးႏြင့္ၿပတ္ေနသူ ကား မဟုတၸါ။ သူ႔ေအႀကာင္းႏြင့္သူ ႐ြိၿပီးၿဖစ္၏။

"……ၿပစမ္း….နင့္ေစာကၹဳေတၠကာ ဘယႅိုေနလဲ မသိဘူး…"

ၾထႏ္းရီက ထဘီေအာကၼြ လက္ရႈိၿပီး ေအးမူေစာကၹဳတၠို လက္ဝါးႏြင့္စမ္းႀကၫ့္ လိုက္ရာ

ခုံးေထဖါင္းအိေေနသာ ေအတ႔ၾက ို ခံစားလိုက္ရသၫ္။ေစာကၹဳတ္ႏႈတၡမ္းသား တစ္ဝိုၾကၱင္ စိမ့ၥိုေေနသာ

ေစာက္ေေရစးေစးၿပစ္ၿပစၱို႔ကိုပါ စမ္းမိလုိက္၏။

မေၾဆတာ့ဘူးဟု ဆံုးၿဖတ္ၿပီးကာမြ ေမနႏိုျငႅႏ္းသၿဖင့္ ေစာက္ေစ့ေလးကို လကၡလယၳိပ္ၿဖင့္

ျပတၳိကလိေၾဆပးလိုက္ရာ အင့္ကနဲ အသံၾထက္ၿပီး ဟင္းကနဲ သက္ၿပင္းခ္ကာ ေအးမူတကိုယႅံုး

ဆတၠနဲ တုႏၡါၾသား၏။

"….ကဲ..ထဟာ….အဲဒီမြ္စၥၫ္းေပၚမြာ လက္ေထာက္ၿပီး ကုႏ္းေပးထား…ငါေနာက္ ေနလိုးေပးမယ္….ဒါမြ

အားရပါးရ႐ြိတာ….နင့္ေကာငၠ ဒီလိုလိုးေပးဘူးလား…"

"…….အင္း….တခါေတေလတာ့…လိုးတယ္…."

ေအးမူက ေခါင္းၿငိမ့္ေၿပာရင္း မတၱပၳကာ ၾထႏ္းရီအလိုက္ မြ္စၥၫ္းေပၚၾတင္ လက္ေထာကႅြ္က္

ကုႏ္းေပးထားလိုက္သၫ္။။ၾထားကားေေနသာ ဖင္ဆံုႀကီးက ၾထႏ္းရီ၏ရမၼကၥိတၱို႔ကို

ပိုမိုထႀၾကၿပင္းထႏ္ေစသၫ္။ၾထႏ္းရီက ထဘီကို ေအာကၼြ ပင့္လြႏႅိုက္ၿပီး ခါးဆီသို႔ ပို႔ကာ

စုၫြပၳားလိုက္၏။ အခုမြ အိစက္ၿဖဴေျဖးၾထားကားလြ ေသာ ဖင္သားဆိုင္ႀကီးေၾတက ထင္းကနဲ လင္းကနဲ

ေပၚၾထကႅာေတာ့သၫ္။

ၾထႏ္းရီက ပုဆိုးကို ၾကင္းလံုးခၽၾတႅိုက္ၿပီး ေအာၾကၱင္ ပံုထားလိုက္သၫ္။

ေအးမူ၏တငၸါးႀကီးႏြစၹကၠို သူ႔လကၹဝါးၿဖင့္ ႏြစၡ္က္ေလာက္ ဆတၠနဲ ပုတႅဳိက္ၿပီး

ေထာငၼတ္ေေနသာ သူ႔လီးႀကီးကို ေစာကၹဳတ္အဝႏြင့္ေတ့ကာ လက္ၿဖင့္ဆုပၠိုင္၍

လြၫ့္ပတ္ေေမႊႏြာက္ေပးလိုက္သၫ္။ေစာက္ေရတို႔က အိုျငၳႏ္း မတတ္ စို႐ႊဲေနၿပီမို႔ စိျ….ျစပ္….ၿပိျ…ၿျပတ္….ျစပ္

ျစပ္ ဟူေသာ အသံမ္ား ၾထက္ေပၚလာသၫ္။

ေကလးေျမးဖူးေသာ အအိုေစာကၸတ္ၿဖစ္ေသာႅၫ္း ၾထႏ္းရီ၏စံခ္ိႏႅျႏ္ မဟာစူပါလီးႀကီးက

ႀကီးၾလႏ္းသၿဖင့္ ေလြ္ာေလြ္ာရႈရႈ ဝငၻို႔ ခဲယၪ္းသၫ္။ၾထႏ္းရီက လီးကို ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသို႔

ထိုးမၾသင္းေသးဘဲ ႏႈတၡမ္းဝတစ္ဝိုၾကၱင္သာ ျပတ္ၾဆ ကလိေနသၫၼို႔ ေအးမူတစ္ေယာက္ မရိုးမျရႏြင့္

အခံရခက္ေနသၫ္။ေစာကၹဳတ္ တခုလံုးလၫ္း ခံခ္ငၥိတ္ေႀကာင့္ ယားႀၾကျပထလာ၏။

ၾထႏ္းရီက ေစာကၹဳတ္အႀကဲေႀကာင္းအလိုက္ သူ႔လီးႀကီးကို ထက္ေအာက္ႀဆဲခ္ လိုက္ၿပီး

ေစာက္ေခါင္းအၾတင္းသို႔ တၿဖၫ္းၿဖၫ္းၿခင္း အဆံုးထိဝင္ေအာင္ ဖိကာ ဖိကာ ၾသင္းလိုက္သၫ္။

ဒစႅႏ္ေေနသာ လီးႀကီး၏ ေအရၿပားႏြင့္ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသားအၾတႏ္႔ မ္ား

ျပတၱိုကၳိခိုက္ၾသားသၿဖင့္ ဗ္စၠနဲ….အသံေပး၍ လီးႀကီးက အဆံုးထိေအာင္ ၿမဳပ္ဝင္ၾသားသၫ္။

ေအးမူခမ္ာလၫ္း ေစာကၹဳတ္ႏြင့္လီးက တင္းက္ပ္ေနသၫၼို႔ ကာမအရသာကို

နင့္ေေနအာငၡံစားလိုက္ရသၫ္။လီးကို ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသို႔ အဆံုးထိၾသင္းကာ ဖိကပၳားလိုက္ၿပီး

ေအးမူခါးကို လက္ႏြစၹက္ႏြင့္ အက္အန ဆုပၠိုငႅိုက္သၫ္။

ထို႔ေနာက္ လီးႀကီးကို တဝက္ေက္ာ္ေက္ာၡႏ္႔ၿပႏ္ႏႈတႅိုက္ၿပီး အဆံုးထိ ၿပႏၹိၾသင္းသၫ္။

ဤနၫ္းအတိုင္း အဝင္အၾထက္ေခ္ာေမာေၿပၿပစ္ရႏ္ ေလးငါးခ္ကၡႏ္႔ စမ္းသပ္ၿပီးေနာက္ ခပ္ၾသက္ၾသကၸင္

ေဆာင့္ပါေတာ့သၫ္။ေဆာင့္ခ္က္အားေၾတက တၿဖၫ္းၿဖၫ္းၿပင္းထႏ္ၿမႏ္ဆႏႅာသၫ့္အၾတက္

ေအးမူ၏ခါးမြာ ျညတ္၍ျညတ္၍ ၾသားၿပီး ပင့္ထိုးေကာ့ေပးေေနသာ ဖင္ဆံုႀကီးက

ေၿမာက္ေၿမာကၱကႅာသၫ္။

"……ၾဘတ္…ၾဘတ္….ၾဘတ္….ျဖတ္…..ပလပ္…..ျဖတ္……"

"…အင္း….ဟင္း…..အေမလး….အင့္..အ….အား….႐ြီး…..ကၽၾတ္….ကၽၾတ္…."

သူတို႔ႏြစ္ေယာက္၏ေအဆာင့္…..ေအကာ့ေအပးအယူမ္ားက ၿပင္းထႏ္ၾသကႅက္ လာသၫ္ႏြင့္

အမြ္အသံမ္ိဳးစံုတို႔ကလၫ္း ဆူညံလြ္က္႐ြိပါေတာ့သၫ္။

"….ၾဘတ္…..ျဖတ္…..ၾဘတ္……ၿျဗတ္…….."

"……အေမလး….အီး…ဟင့္……အား…..႐ြီး……ကၽၾတ္….ေဆာင့္…ေဆာင့္….အား..

…ၿပီးေတာ့မြာ….ေဆာင့္….ေဆာင့္…..အ….အား…"

ေအးမူက ထိုသို႔အသံၿပဳရင္း မြ္စၥၫ္းေပၚၾတင္ ေတတာင္ႏြင့္ေထာကၠာ ေခါင္းစိုက္ၾသားပါေတာ့သၫ္။

တငၸါးျခက္ႀကီးေၾတက ရႈံ႔တက္ၾသားၿပီး တင္သားဆိုင္ႀကီး ေၾတက တဆတ္ဆတၱဳႏ္ေနသၫ္။ခါးက

အနၫ္းငယ္ ေအာက္သို႔ထိုးစိုက္ၾသားသၿဖင့္ ေအနအထားတစၼ္ိဳးၿဖစ္ၾသားကာ လီးဝငႅီးၾထကၼႈမြာ

ပို၍က္ပ္ၾသား၏။မၫ္သို႔ပင္ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၾထႏ္းရီက ေဆာင့္သၫ့္အ႐ြိႏၠို လံုးဝေမလ္ာ့သၫ့္အၿပင္

ပို၍ပင္ၿမင့္တငႅိုက္ ေသးသၫ္။သႏၼာေလြသာ ႏျားသိုးတစ္ေကာင္၏အားမာႏၸါပါ ေဆာင့္ေနသၫ္ႏြင့္

အၾလႏၱဴေလြပသၫ္။

အခ္က္ငါးဆယၡႏ္႔ မနားတမ္း အသားကုႏ္ႀကံဳး၍ ေဆာင့္လိုးလိုက္ရာ သူ႔ေလခ္ာင္းတခုလံုး

ယားယံလာၿပီး ေအာင္းထားသမြ္ေလရပူေၾတကို ေအးမူေစာက္ေခါင္းအၾတင္းသို႔ ဒေလဟာ

ပႏ္းထုတႅိုက္ေလသၫ္။ ၾထႏ္းရီ၏အၿပီးႏြင့္ ေအးမူ၏ ဒုတိယအႀကိမ္အၿပီးတို႔မြာ တထပၱၫ္းက္ၾသားၿပီး

အၿပီးၿခင္းဆံုကာ ကာမ အၾထတ္အထိပ္အရသာကို ေအကာင္းဆံုးခံစားလိုက္ႀကေရတာ့သၫ္။

(ထို႔ေႀကာင့္ "……ၿပိဳငၱဴ ၿပီးလြ္င္ေကာင္းႏိုငၸါသၫ္ "….ဟူေသာ စကားစုကို အခ္စၱကၠသုိလ္ရဲ႕

လိငၼႈေရးရာစာေပမ္ားအခႏ္း၏ေဆာငၸဳဒ္ Slogan or Motto အၿဖစ္ အသံုးၿပဳသင့္ေလြပသၫ္။ ဤကား

စကားခ္ပ္… :-))

ၿပတ္ေနသၫၼို႔လားမသိ အရသာက အီဆိမ့္႐ြိႏ္းဖိႏ္းေေနအာင္ ေကာင္းၾလႏ္းလြပါေတာ့သၫ္။

ၾထႏ္းရီလီးတုႏ္႐ြၫ္ႀကီးက အ႐ြိႏၼေေသသးဘဲ ေအးမူ ေစာက္ေခါင္းထဲၾတင္ ဆတၠနဲ ဆတၠနဲ

လႈပ္ေနပါေသးသၫ္။ၾထႏ္းရီက ေအၿခေအန အခ္ိႏ္အခါအရ ဆက္ၿပီး ဇိမၼခံသင့္သၫ့္အၾတက္

ေအးမူေစာက္ေခါင္းအၾတင္းမြ သူ႔လီးႀကီးကို ပၾလတၠနဲ ႀဆဲႏႈတႅိုက္သၫ္။

ခါးလၫၱျင္ စံုၫြပၳားေသာ ေအးမူ၏ထဘီကို ေအသအခ္ာ ၿပႏၹံုးေပးလိုက္ၿပီး အသာအယာ

ပင့္မလြ္က္ ေအးမူကို မတၳဴေပးလိုက္သၫ္။ ေက္နပ္ၿပံဳး႐ႊင္ေသာ မ္က္ႏြာႏျမ္းႏျမ္းၿဖင့္ ေအးမူက ၾထႏ္းရီကို

ႏြာေခါင္းရႈံ႔ကာ မ္ကၥိမြိတ္

ၿပလိုက္သၫ္။သိပ္ေကာင္း တအားေကာင္း….အရမ္းေကာင္း…အၾလႏ္ေကာင္းတာဘဲ ဟု ႏႈတၠ

ထုေတၼၿပာဘဲ အမူအယာၿဖင့္ ၿပလိုက္ၿခင္းၿဖစ္သၫ္။

ၾထႏ္းရီလီးႀကီးမြာ ယခုအခ္ိႏၳိ မာႏ္ဟဳႏၼေၿေပသးဘဲ တလႈပႅႈပၱရမ္းရမ္း

႐ြိေနပါေသးသၫ္……ၾထႏ္းရီ ပုဆိုးကို ေကာက္ဝတႅိုက္ၿပီး..

"…..ကဲ…ၾသားစို႔ဟာ…..အၿပႏ္သိပ္ေနာကၠ္ေနရင္ ေမကာင္းဘူး…."

ၾထႏ္းရီ ေအၿပာေႀကာင့္ ေအးမူက မ္က္ေစာင္းထိုးကာ…….

"…..ဘာလဲ နငၠ အခုမြ နင့္မိႏ္းမ ….ဗိုက္ႀကီးသၫၠို ေႀကာက္ေနတာလား…

ၾဟႏ္း….မသိရငၡကၼယ္…."

"……ေအာငၼာ….အပိုေတျမ ေၿပာန႔…ဲ ..ေအးမူ…ငါ့အၾတကၼဟုတၻဴး….နင့္အၾတက္ ပိုေအရးႀကီးလို႔

ေၿပာေနတာ…ငါက သိပၱၾက ၱ့ေဲ ကာငၼဟုတၻဴး….ဒီမယ္ႀကည့္ ငါ့ေကာငၠ ေက္နပ္ေသးတာမြတႅို႔…."

ၾထႏ္းရီက ပုဆိုးၾတင္းမြ ေတာငၼတႅာၿပႏ္ေသာ သူ႔လီးႀကီးကို ဆတၠနဲ ဆတၠနဲ လုပ္ၿပလိုက္သၫ္။

ေအးမူက ၾထႏ္းရီေအၿပာကို ေက္နျပၥာၿပံဳးႀကၫ့္ရင္း ႐ြပ္အက္ီကႋု ေခါင္းခုလုပ္ရႏ္ စုေျခလုပ္ေနသၫ္။

ၿပီးေနာက္ သူ႔ေခါင္းေပၚသို႔ တငႅိုက္ရင္း………..

"……လာေလ….ပင့္ေပးေတာ့…."

"….အဟင္း ဟင္း….မိေအးမူတို႔ ဉာေဏၠတာ့ စံပဲၾကာ ထပ္ၿပီးအလိုးခံခ္ငၱယႅို႔

ေမၿပာဘူး….မြ္စၥၫ္းပင့္ခိုင္းလို႔ေလး….ဘာေလးနဲ႔….."

ၾထႏ္းရီက ေအးမူကို မခံခ္င္ေအာင္ စလိုက္၏။

"…..အံမယ္…ေသခ္င္းဆိုး…..ငါေဖန႔ကဲ ိုငၱဳတႅိုက္ရ…သူ႔ဖာသာ သူ နႏ္႔နႏ္႔တက္

လုပၡ္င္ေနၿပီးေတာ့ ၾဟႏ္း ဒီက သနားလို႔…."

အႏိုငၼခံခ္ငၥိတ္ၿဖင့္ ၿပႏၸကႅိုက္ေရသာႅၫ္း ၉၅ ရာခိုင္ႏႈႏ္းက မြႏ္ေနသၫၼို႔ ေအးမူ

ေ႐ြ႔ဆေကၼၿပာေတာ့ဘဲ မ္က္ေစာင္းႀကီးထိုးကာ………..

"…..ဟင္း…..ကဲ…..လာ…..လာပင့္ေပးေတာ့…."

ေဆာင့္ေဆာင့္ေအာင့္ေအာင့္ ေၿပာလိုက္သၫ္။

"…..နင့္ႀကၫ့္ရတာ…..ေအးမူရာ……အားကုႏၸငၸႏ္းေနသလိုဘဲ….ႏိုငၸါ့မလား… ေတာ္ႀကာ အဆင္းမြာ

ေခ္ာႅဲေနၿပီး ဒူးႀကဲ႐ုံတငၼက ေစာေစာကလိုးထားတဲ့ ေစာကၹဳတ္ႀကီးပါ ႀကဲၿပဲၾသားလို႔ ဆကၼလိုးရဘဲ

ေနအံုးမယ္….အဟင္းဟင္း…. ေေနန အဲဒီမႈိအိတ္သာ ယူၿပီးဆင္းႏြင့္ေတာ့….ၿပီးေတာ့ ႏျားေၾတလၫ္း

နငၸဲႀဆဲၾသား……

ငါ့ဖာသာ မြ္စၥၫ္းထမ္းခ့မဲ ယ္……"

ၾထႏ္းရီက ေၿပာေၿပာဆိုဆို မြ္စၥၫ္းကိုမၿပီး ပခုံးေပၚထမ္းတငႅိုက္သၫ္။

မြ္စၥၫ္းက ေအတာ္ေလးနင့္သၫ္။ေ႐ြ႔ေလးငါးလမ္းခႏ္႔ေရာက္ေေနသာ ေအးမူကို လြမ္းေခၚလိုက္ရာ

ေနာကႅြၫ့္ႀကၫ့္ၿပီး

"……ဘာလ့ဟဲ ့…ဲ ..ဘာၿဖစႅို႔တုံး…." ေအးမူက ၿပဴးတူးၿပာတာႏြင့္ ေမးလိုက္သၫ္။

"…..ေအာ္…..ဘာမြမၿဖစၸါဘူး…..ေယာက္ာ္းဆိုတာ ေဟာဒီလို သႏၼြလို႔ၿပခ္ငႅို႔ပါ….

ဒို႔လိုေကာငၼ္ိဳးေကတာ့ ပ္ားအံုလဲမလိုဘူး…..ၾကကႅပ္ၿဖၫ့္ပါလဲ…ေခါငၳားဘဲ…

ဟား…ဟား….ဟား…."

"…..ေအာငၼယ္…..ေသနာက….တဏြာ႐ူးတေယၼၿပာဘူး….အသားယူေနလိုကၱာ"

ေအးမူက ၿပႏၱၾယ္သၫ္။

"….နင္ေရာ….မ႐ူးဘူးလား…."ၾထႏ္းရီက ၿပႏ္ႏြက္သၫ္။

"…သိဘူး…ၾသား.."ေအးမူ ေ႐ြ႔ဆေကၼၿပာေတာ့ဘဲ ေက္နပ္ၿပံဳးေၾတၿဖစၠာ ေ႐ြ႔ဆက္ဆင္းၾသားေတာ့၏။

ၾထႏ္းရီ တစ္ေယာက္ အဆီေၾတစုကာ ၾထားအိကားေကာ့ ေေနသာ ေအးမူ၏နိမ့္တံုၿမင့္တံုၿဖင့္

လႈပ္ရမ္းတံုခါေေနသာ ဖင္ဆံုႀကီးကို ႀကၫ့္ကာ လီးႀကီးက ေတာင္သၫၳက္ ေတာငႅာၿပႏ္သၫ္။

ေအးမူ၏ဖင္ဆံုႀကီးကို အခုလို အရသာခံႀကၫ့္ခ္င္၍လၫ္း ေနာကၼြ တမငၡ္ိႏ္၍

လိုကႅာသည။ေအးမူက ခ္ၫၳားေသာ ႏျားေလးေကာငၠို ၿဖဳတ္၍ ေ႐ြ႔မြ ဆက္ၾသားသၫ္။

ႏျားေလးေကာငၠလၫ္း ၿပႏၡ္င္ေဇာေႀကာင့္လား….အလုိက္သိ၍ လား ေမၿပာတတ္ ေအးမူကႀဆဲေမခၚရဘဲ

ေအးမူေ႐ြ႔မြ ၾသားႀကသၫ္။ေအးမူက ေနာကၼြ အသာႀကိဳးကိုထိႏ္းလိုက္ရဳံသာ……သၫ္ေတာ့ အခ္ကၠ္ျစာ

နိၼ့္တံုၿမင့္တံုႏြင့္ လႈပ္ရမ္းေေနသာ ေအးမူ၏ဖင္ဆံုၾထားၾထားကားကားေကာ့ေကာ့ႀကီးက ၾထႏ္းရီကို

ၿမဴၾဆယၹိတ္ေခၚသလို ၿဖစ္ေနပါ၏။

တင္ေအနအထားကို ႀကၫ့္၍ မိႏ္းေမၾတ၏ေစာက္ေခါင္းအနကၠို တိုင္းတာၿေပသာစာအုပၳဲက

နၫ္းအတိုင္း ၾထႏ္းရီတစ္ေယာက္ စိတၠဴးၿဖင့္ တိုင္းၾထာ ႀကၫ့္လိုက္၏။

ေစာကၹဳတ္ႏြင့္ၿပတ္ေေနသာ သူ႔လီးႀကီးက တခ္ီေလာကႅိုးရ႐ုံႏြင့္ လံုးဝေမက္နပ္ေႀကာင္း

ဆႏၵၿပသၫ့္ေအနၿဖင့္ ပို၍ ပို၍ မာႏၳႏ္ေတာငၼတ္ လာပါေတာ့သၫ္။တဲသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေအးမူက

ႏျားမ္ားကို မယၨလီပျငၱင္ ခ္ၫၳားလိုက္ၿပီး မႈိအိပၠိုေတာ့ လြၫ္းေပၚတငၳားလိုက္သၫ္။

"……ၾထႏ္းရီေရ….ေသာက္ေရ႐ြိလား…..ငါေရဆာတယ္ဟာ……"

"…..ေအး……႐ြိတယ္…..ေရအိုးထဲမြာ……တဲေပၚကၾကပၸ္စ္ေပၚမြာ…."

ေအးမူက ေေရသာက္ရႏ္ တဲအၾတင္းဝင္ၾသားစၪ္ ၾထႏ္းရီကလၫ္း မြ္စၥၫ္းကို တႏ္းေပၚ

တင္၍ ေအးမူေနာက္သို႔ ခပ္ၾသက္ၾသက္ႀကီးလိုက္ၾသားသၫ္။ၾထႏ္းရီပံုစံက ခလုတၱိုက္

လဲခ္ငၥရာေကာင္းလြ၏။

တဲၾတင္းေရာက္ေသာအခါ ေအပါကၻကၼ္က္ႏြာမူလြ္က္ ၾကပ္ၿပစ္ေပၚၾတင္ ေၿခႀတဲေလာင္းခ္ထိုင္ရင္း

ေေရသာက္ေေနသာ ေအးမူေဘးၾတင္ ပူးကပၳိုငႅိုက္ၿပီး…

"……အခ္စ္ေရ…..တစၡ္ီေတာ့…..ထပ္ေကၽျးပါအံုးလားၾကာ…….ေနာ္….ေမာင္ စားရတာ မေဝသးဘူး……"

ေအးမူက ၾထႏ္းရီေအၿပာေႀကာင့္ ေသဘာက္ေက္နပ္ၾသားၿပီး…………

"……ၾဟႏ္း….လူကိုမ္ား သူ႔မိႏ္းမက္လို႔……အခ္စ္ေရ….ေမာင္ေရနဲ႔….ပိုငၥိုးပိုငၷင္း…..

ေရာ့…..ေရဘဲေသာက္……"

ေအးမူက ေရတခၾက ္ငြ႔၍ဲ ထျန ္းရီသို႔ ေပးလိုက္သၫ္။ေေရသာက္ၿပီးေသာအခါ ၾထႏ္းရီက ေအးမူကို ဆဲျဖက္၍

ၾကပ္ၿပစ္ေပၚၾတင္ ႏြစ္ေယာက္သား လြဲခ္လိုက္သၫ္။ မ္က္ႏြာခ္င္းဆိုင္ ေအနအထားၿဖစ္ေအာင္ ၿပငႅိုက္ၿပီး

ေအးမူ၏ေဖါင္းအိနိီေၾထးေသာ ႏႈတၡမ္းထူထူေလးကို ဖိစုပ္ၿပစႅိုက္သၫ္။ႏြစ္ေယာက္သား သူတၿပႏ္

ကိုယၱၿပႏ္ တင္းေေနအာင္ ဖကၳားရင္းက ေအးမူ၏လြ္ာဖ္ားေလးက ၾထႏ္းရီ၏လြ္ာဖ္ားကို

တို႔ထိကလိေပးေလသၫ္။

ဤအထာက တစၡ္ီထပႅိုးပါလို႔ ႏႈတၠေမၿပာသၫ့္တိုင္ အမူအယာႏြင့္

သက္ေသၿပလိုက္သၫ္ မဟုတၸါလား…..တစ္ေယာက္ႏြင့္တစ္ေယာက္ ႏႈတၡမ္းစုပ္ေနရင္းကပင္

ၾထႏ္းရီလကၼ္ားက ေအးမူ၏တင္သားဆိုငၼ္ားကို ဆုတ္ေခ္ ျပတ္သပ္ေပးေန၏။ထို႔အတူ ေအးမူကလၫ္း

ဆႏၵလၫ္း႐ြိ အလိုကၱသိပင္ ၾထႏ္းရီ၏ လီးႀကီးကို ပုဆိုးအၿပေငၼြန၍ ခပၱင္းတင္းေလးဆုတၠာ

ဆုတၠာ ေၾဆပးေနပါသၫ္။

ေအတာ္ႀကာေသာအခါ ၾထႏ္းရီ ထထိုငႅိုက္ၿပီး ေအးမူကို ပကႅက္ေအနအထား ၿဖစ္ေအာင္

ၿပင္ေပးလိုက္သၫ္။ေအပၚအက္ီၤႏိြပ္သီးမ္ားကို တစႅံုးခ္င္း ၿဖဳတ္သၫ္။အၾတင္းခံ ေဘာႅီခ္ိတၠို

ၿဖဳေတၼေနတာ့ဘဲ ေဘာႅီကုိ အထက္သို႔ပင့္လြႏ္၍ ၿပၫ့္တင္းေဖါင္းအိေသာ ႏို႔အံုေျဖးေျဖးႀကီးကို

ႀဆဲထုတႅိုက္သၫ္။ ေဘာႅီအက္ီေအၤာကၼြ ၿဖဴေျဖးေဖါင္းအိေသာ ႏို႔ႀကီးႏြစႅံုးက တင္းတင္းရင္းရင္း

ဝင့္ဝင့္ထယၳယ္ႀကီး ေပၚၾထကႅာပါေတာ့သၫ္။သူႀကၫ့္ဖူးသၫ့္ ကိုးရီးယား အၿပာ ဇာတႅမ္းထဲက

ေကာေငၼလးေၾတထက္သာ၏။ၾထႏ္းရီက ခါးကုႏ္း၍ ႏို႔သီးမ္ားကို ဘယ္ၿပႏ္ညာၿပႏ္ ခပ္ႀကာႀကာေလး

စို႔ေပးလိုက္သၫ္။

ႏို႔သီးမ္ားႏြင့္ ေစာကၹဳတၼြာ ဘယႅိုေအႀကာင္းခ္င္းဆက္ၾသယ္ ေနသၫ္ေတာ့ မသိ ႏို႔သီးဖ္ာကို

စို႔၍ လြ္ာဖ္ားထိပ္ၿဖင့္ တဆတ္ဆတၠလိလိုကၱိုင္း ေအးမူ ေစာကၹဳတ္ႀကီးမြာ ယားႀေၾကဖါင္းအာလာသၫ္။

သူမတခါမြ္ မခံစားဘူးေသးေသာ ၾထႏ္းရီ၏ အယုအယအႀကငၷာမ္ားေႀကာင့္ ႀကၫ္ႏူးေက္နပၥိတ္ ႏြင့္အတူ

ရာဂရမၼက္ေၾသးတို႔ကလၫ္း တစတစ ဆူျပကႅႈပ္႐ြားလာပါေတာ့သၫ္။

ၾထႏ္းရီက သူ႔မိႏ္းမေအပၚမြာ ႀကငၷာယုယသၫ့္ အတိုင္းပင္ ေအးမူကို

ႀကငၷာယုယၿပလိုက္သၫ္။သူလၫ္း တစၡ္ိႏၠ ေအးမူကို စိတ္ဝငၥားမိ ခ္စၡဲ့မိသၫ္

မဟုတၸါလား…………….ႏို႔သီးဖ္ားေလးေၾတကို စို႔ထိကလိေနရာမြ ရပႅိုက္ၿပီး ႏို႔အံုႀကီးႏြစၹကၠို

တရႈိကၼကၼက္ နမ္းပစႅိုက္သၫ္။ၿပီးမြ ၿပႏၳိုငႅိုက္ရင္း…….

"……ငါေလ…..နင့္ေယာက္္ား ခင္ေမာင္ဝင္းကို မခံခ္ငၥိတၷဲ႔ ေ႐ႊရၫၠို ၿပိဳငၸိုးရင္း ရၾသားလို႔

ယူလိုက္ရတာဟ……ငါ အရင္ဆံုး တိတၱခိုးခ္စၼိတာက နင့္ကိုဘဲ…"

ေအးမူက ေအရာငၱဖ္တၹ္တႅက္ေေနသာ မ္ကႅံုးမ္ားၿဖင့္ ၾထႏ္းရီကို ေမာ့ႀကၫ့္ရင္း…….

"……ေတာၸါ…..အခုမြ….အပိုေၾတ ခၽျဲေမနပါနဲ႔…..နငၡံစားခဲ့ရသလို ငါလဲ ခံစားခဲ့ရတာ

ပါဘ ဲ ….ဒါေပမ့…ဲ .ဒို႔ႏြစ္ေယာကၠ ဖူးစာမြ မပါဘဲေလ…."

ၾထႏ္းရီက ေအးမူ၏ၿဖဴေျဖးေဖါင္းအိေနသာ ႏို႔အံုႀကီးကို တမေကၱမာ ရိႈကၷမ္းလိုက္ၿပႏ္သၫ္။

ၾထႏ္းရီ၏အသက္ရႈသံတို႔က ၿမႏ္ဆႏႅြ္က္႐ြိေနသလို ေအးမူ၏ ႏို႔အံုႀကိီးေၾတကလၫ္း ဖိုထိုးသလို

နိမ့္ခ္ီၿမင့္ခ္ီၿဖစ္ေနပါ၏။

"…….ကဲ….ေအးမူေရ…အခ္ိႏ္သိပၼ႐ြိေတာ့ဘူး…."

"……အဒဲ ါက နင္ေသဘာေပါက္ရမ့ကဲ ိစၥ…..ငါန႔ဲ မဆိုငၻဴး…."

ၾထႏ္းရီေအၿပာကို အၿမငၠပၠပ္ၿဖင့္ ေအးမူက ခပ္ဆတ္ဆတ္ေၿပာလိုက္သၫ္။ ဟုတၸါသၫ္……………

ၾထႏ္းရီက စကားေပါၾလႏ္း၏။အခုေတာ့ ပါးစပၠိုပိတ္၍ အလုပ္ႏြင့္လက္ေၾတ႔ၿပရႏ္ ၾထႏ္းရီ ၾကပ္ၿပစ္ေပၚက

ေအာက္သို႔ ဆင္းႅဳိက္သၫ္။

ၾထႏ္းရီတို႔တဲက သူမ္ားတဲေၾတလို ၿဖစၠတတ္ဆႏ္းတဲမ္ိဳးမဟုတ္။

ႏြစၡႏ္းပတႅၫၠ္ယ္၍ ထႏ္းလက္ႏြင့္အက္အနမိုးထားၿပီး ႀကခတ္ဝါးေၾတကို ညီညီၿဖစ္၍ သံႏြင့္စီရိုကၠာ

စနစၱက္ ကာထားသၫ္။ထို႔ေႀကာင့္ လံုၿခံဳသပ္ရပ္သၫ္။

ေ႐ႊရၫ္ႏြင့္ ညားကာစက အိမၼြာထကၸိုၾလတႅပ္ေသာ ဤတဲဗိမာႏၼြာပင္ ကာမအခ္စ္ ဇာတႅမ္းေၾတကို

ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းခင္းခ့ႀဲကသၫ္ မဟုတၸါလား။

ၾထႏ္းရီက ေအးမူထဘီကို ေအာကၠခၽၾတ္ယဴလိုက္ရာ ေအးမူက ၾလယၠဴေစရႏ္ ဖင္ႀကီးကိုႀၾက၍

ေပးလိုက္၏။ထဘီကို ၾကပ္ၿပစ္ေပၚၾတင္ လံုးတငၳားလိုက္သၫ္။ ေအာကၸိုင္းဗလာက္င္းၾသားၿပီ ၿဖစ္၍

ၿဖဴေျဖးတုတၡိုင္ေသာ ေပါငၱံႀကီးေၾတႏြင့္ ေဘးသို႔ကား၍ အိၾထက္ၾသားေသာ တင္ဆံုကားႀကီးမ္ား။ထို႔ေနာက္

ေပါင္ရင္ႀကားမြာ ခံုးခံုး မို႔မို႔ ေဖါင္းႀေၾကေနသာ ေစာကၹဳၾတၠဲဟဟႀကီးက ၾထႏ္းရီ၏ ရမၼကၱဏြာကို ပို၍

ထႀၾကလာေစပါသၫ္။

ၾထႏ္းရီလၫ္း သူ႔ပုဆိုးကို ကပ္ာကယာခႊၽတႅိုက္ၿပီး ၾကပ္ၿပစ္ေပၚၾတင္

တငၳားလိုက္၏။ထို႔ေနာက္ ေအးမူ၏ ဒူးႏြစ္ေခ္ာင္းကို ေမထာငႅိုက္ၿပီး ေဘးသို႔ အနၫ္းငယ္

ဟကားထားလိုက္သၫ္။သူက ေပါင္ႏြစႅံုးႀကားၾတင္ ေနရာယူကာ မတၱတ္ရပႅိုက္သၫ္။

မဲေမြာင္အံုေထေနသာ ေစာက္ေမႊးေေၾတအာကၠ မာႏၳေေနသာ ဖာဂံုညင္းႀကီးတစ္ေကာငႅို

ေဖါင္းႀၾကစူေျပေနသာ ေစာကၹဳတ္ႀကီးက ခပ္ဟေဟလးၿဖစၠာ မာႏၳေေနသာ သူ႔လီးႀကီးကို မထီတထီၿဖင့္

စိႏ္ေခၚေနပါၿပီ။

ၾထႏ္းရီက သူ႔လီးႀကီးကို ေစာကၹဳတ္အဝႏြင့္ေအသအခ္ာ ေတ့ခ္ိႏႅိုက္ၿပီး တရစၡ္င္း ၿမြင္း၍

ၿမြင္း၍ ဖိကာ ဖိကာ ၾသင္းလိုကၸါသၫ္။လီးႀကီးက "….ၿဗစ္…ၿဗစ္…

ဗ္ိ…ဗ္စ္…." ၿမၫ္သံေပး၍ တရစၡ္င္းဝင္ၾသား၏။ေအးမူခမ္ာ မ္ကႅံုးကို ေမြးစင္းလ္က္

သူ႔ေစာကၹဳတၳဲတိုးဝငႅာေသာ ၾထႏ္းရီ၏လီးအရသာကို မြိႏ္းကာ ခံစားေန၏။ လီးကႀကီးေနသၿဖင့္

အနၫ္းငယၷာက္င္ေသာႅၫ္း သူ႔ထက္ေကာင္းေသာ အရသာက နာက္ငၼႈကို ဖံုးလႊမ္းႏိုင္သၿဖင့္

အံႀကိတႅို႔ပင္ ေတာင့္ခံထားသၫ္.

ၾထႏ္းရီ အခ္ိႏၼၿဖဳႏ္းေတာ့ပါ။အခ္ိႏၠ သူတို႔ႏြစ္ေယာကၠို ေစာင့္မၫ္ မဟုတ္ေႀကာင္း သိသၫ္။

ထို႔ေႀကာင့္ အ႐ြိႏ္ၿမင့္၍ ေဆာင့္ပါေတာ့သၫ္။ေဆာင့္လိုက္ တိုင္း အိကနဲ အိကနဲ တံုဆင္င္းလႈပၡါေေနသာ

ႏို႔အံုႀကီးေၾတက ၾထႏ္းရီ၏ရမၼကၥိတၠို ပို၍ထႀေၾကစ၏။ေဆာင့္ခ္ကၼ္ားကလၫ္း အံ့မခႏ္းပင္။

ၾထႏ္းရီလက္ႏြစၹကၠ ေအးမူ၏ ဒူးေခါင္းေပၚၾတင္ ထိႏ္းတငၹိၾတႏ္းကာ အသားကုႏ္ႀကံဳး၍

ေဆာင့္ပါေတာ့သၫ္။

"…..ျဖပ္…ျဖတ္….ျဖပ္…ျဖတ္….ျဖပ္…ျဖတ္…." ဟူေသာ လီးႏြင့္ေစာကၹဳတ္ ဝျငၳက္၊ၾသင္းႏႈတ္ရာမြ

ၾထက္ေပၚလာေသာ အသံမ္ား "…ဖတ္…ဘတ္…ဖတ္…ဘတ္"

ဟူေသာ လဥႏြင့္ ဖင္ဆံုတို႔ ရိုကၼိရာမြ ၾထက္ေပၚလာေသာ အသံမ္ားမြာ ျရာႏြင့္ သံုးမိုင္ ေဝးေသာေတာင္ေၿခ႐ြိ

ယာခင္းတစ္ေနရာမြ တဲငယ္ေလးထဲၾတင္ အထီးႏြင့္အမတို႔၏ ကာမၾလႏၠ္ဴးၿပဲ သ႐ုပၠို ပီၿပျငၥာ

ေဖာၳဳတ္ေနပါေတာ့သၫ္။

လူမႈက္င့္ဝတ္ စၫ္းကမ္းေၾတ ႐ြိပင္႐ြိညားေသာႅၫ္း ကာမေအမြာငၠ္ၿပီ

ဆိုလြ္င္ ထိုလူမႈစၫ္းကမ္း သၫ္ ေခ္ာငၳဲေၿမာင္းထဲ ေရာက္ၾသားသၫ္သာ။ၾထႏ္းရီက

ေဆင့္ေကင္းေနတုႏ္း႐ြိေသး ေအးမူက တခ္ီၿပီးၾသားၿပႏ္သၫ္။

"…..ေ႐ႊရၫၷ႔သဲ ာ မညားခ့ရဲ င္ ေဟာ့ဒီလီးႀကီးက ငါပိုငၱ့ဲ လီးႀကီးၿဖစ္ရမြာ… ခံစမ္း..

အားေရအာငၡံလိုကၥမ္း…မိေအးမူ….ညၫ္းမပိုင္ရတဲ့လီးႀကီးကို အျခင့္သာတံုး ေဝအာင္ အားရပါးရ

ခံလိုကၥမ္း…" ဤသို႔ေသာ ေအၾတးခံစားခ္က္ၿဖင့္ ေအးမူတစ္ေယာက္ ေကာ့၍ ေကာ့၍ ခံသၫ္။

ရာဂရမၼကၥိတ္အၿပင္ အခ္စၥိတ္ေၾတပါ ႀတဲဖကႅာသၿဖင့္ ၾထႏ္းရီ၏ အသားကုႏ္

ေဆာင့္ခ္ကၼ္ားႏြင့္အညီ အားက္မခံ အျစမ္းကုႏ္ ပင့္၍ ေကာ့၍ ေၿမြာက္၍ ခံ၏။ တကယ့္ကို အံ့မခႏ္းပါပင္။

အခ္က္ငါးဆယၡႏ္႔ ေအရာၾကၱငၼဴ ေအးမူ တစၡ္ီၿပီးၾသား ၿပႏ္၏။

တကိုယႅံုး ၾတႏ္႔လိမ္ေကာက္ေၾကးၿပီး မူးေမ့မတတ္ ေကာင္းလြ၏။ ေအကာင္းေၾတက

ဆက္ေနသၿဖင့္ ေ႐ြ႔ဆက္ၿပီး ေကာင္းရၿပႏ္သၫ္။

"….ကဲ…ေအးမူေရ…ငါ့လကၠ နင့္ဒူးေၾတကို ထိႏ္းမထားေတာ့ဘူး….နင့္ဖာသာ နင္

ထိႏ္းထားေေပတာ့…ငါ…နင့္ ႏို႔ႀကီးေၾတကို ႀဆဲၿပီး တအားေဆာင့္ေတာ့မယ္…ငါလဲ ၿပီးခါနီးၿပီ…နင္ေရာ…"

ေအးမူက ေက္နပ္ႏျမ္းလြ္ေသာ ေလသံေဖ္ာ့ေဖ္ာ့ၿဖင့္ (၂)ခါ႐ြိၿပီ….ဟုေၿပာသၫ္။ ေအးမူ စကားေႀကာင့္

ၾထႏ္းရီေက္နပ္ၾသားသၫ္။သူက အလိုးႀကမ္းေသာႅၫ္း တစၠိုယ္ေကာင္းသမား မဟုတၸါ။သူ႔ေအရးထက္

တစၹကႅဴေအရးကိုသာ ဦးစားေပးေလ့႐ြိသူ ၿဖစ္သၫ္။ဤသို႔ေသာ အရၫ္အခ္င္းမ္ားေႀကာင့္ သူ႔မိႏ္းမ

ေ႐ႊရၫ္ဆိုလြ္င္ သူ႔လီးႀကီးကို ငံုထားမတတ္ တံုေေနအာင္ ခ္စ္႐ြာသၫ္။

ယခုလၫ္းႀကၫ့္ အာဂၾထႏ္းရီပင္။စကားေၿပာေေနသာႅၫ္း ေအဆာင့္က မပ္က္။ၾထႏ္းရီက ကိုယၠို

အနၫ္းငယၠိုင္း၍ သူ႔လက္ႏြစၹကၠို ေအးမူ၏ ႏို႔အံုႀကီး

ႏြစႅံုးေပၚသို႔ ပုိ႔လိုက္ၿပီး ျပတ္သပ္ဆဳတ္ေခ္ႀဆဲကိုငၠာ ၿပဲသိမ္းကာနီးမို႔ အျစမ္းကုႏ္ ေဆာင့္ပါေတာ့သၫ္။

ေစာေစာက ေဘးသို႔ ကားခ္ထားၿပီး က္စၠ္စၸါေအာင္ဆဳပၳားေသာ ေအးမူ လက္ေၾတက ယခုေတာ့

ၾထႏ္းရီလက္ေၾတကို အုပၼိုးဆုပၠိုငႅာေတာ့သၫ္။ေအးမူ၏ ဆုပၠိုငႅာေသာ လက္အား

ေအၿခေအနကိုႀကၫ့္ေသာအားၿဖင့္ ေအးမူလၫ္း အၾထတ္အထိပ္သို႔ ေရာကၡါနီးၿပီၿဖစ္ေႀကာင္း ၾထႏ္းရီက

သိလိုက္၏။

ထို႔ေႀကာင့္ ပို၍ ႀကိဳးစားရသၫ္။"…..ျဖတ္….ျဖပ္….ျဖတ္…ျဖပ္…ၿျပတ္….ၿျပလစ္…"

လီးက ႀကီးႀကီးေစာက္ေရက စီးစီးႏြင့္ေတ႔ၾက ာ သံစၪၠလၫ္း အမ္ိဳးမ္ိဳးပင္။

ၾထႏ္းရီကလၫ္း ၿပီးကာနီးၿပီ။လီးေခ္ာင္းတစၡဳလံုးလၫ္း ယားႀၾကလာ၏။ ႀကာႀကာထိႏ္းႏိုင္ေတာ့မၫ္

မထင္။ဒါေတာင္ သူ႔အဆင္သင့္ ေဆာင့္ထားေလ့႐ြိေသာ ေျခးေလြးယားၿမစ္အျစမ္းကို

ငံုဝါးၿပီးလုပ္ေသာေႀကာင့္သာ သာမာႏၳက္ သုတၠို ထိႏ္းထားႏိုင္ၿခင္း ၿဖစ္သၫ္။ထို႔ေႀကာင့္ မၿပီးခင္

ေနာက္ဆံုးေအနၿဖင့္ ေဆာင့္ခ္က္ အ႐ြိႏၠို ၿမင့္လိုက္သၫ္။ငါးခ္ကၡႏ္႔ ေအရာၾကၱင္ ၾထႏ္းရီေလရပူေၾတက

ေအးမူ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ ပႏ္းထုတႅိုကၸါေတာ့သၫ္။

မ္ကၥိကိုမြိတ္၊အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္၍ ေလေရၾတ ၫြစၳဳတ္ေေနသာ ၾထႏ္းရီလက္ေၾတက

ေအးမူ၏ႏို႔ႀကီးႏြစႅံုးကို တင္းက္ပ္ေေနအာင္ ဆုပၠိုငၳားသၫ္။

တဖႏ္ သူ႔လက္ေၾတကိုလၫ္း ေအးမူလက္ေၾတက တင္းေေနအာင္ ဆုပၠိုငၳားၿပႏ္သၫ္။မႀကာမြီ

ကိုယၥီကိုယ္ငြ ဆုပၠိုငၳားႀေကသာ သူတို႔ႏြစ္ေယာက္၏လကၼ္ားသၫ္ အ႐ြိႏ္ေပ္ာ့ကာ

ေၿေပလ္ာ့ၾသားပါေတာ့၏။

ေအးမူ၏ေစာက္ေခါင္းအၾတင္းမြ ဒပၠနဲ ဒပၠနဲ လႈပႅႈပ္ၾသားေသာ ေစာကၹဳတ္အၾတင္းသား

ႀၾကက္သားတို႔က သူၿပီးဆံုးေႀကာင္းကို သက္ေသၿေပနပါေတာ့သၫ္။

ၾထႏ္းရီတစ္ေယာက္ အခုမြပင္ ပငၸႏ္းႏျမ္းနယ္ၿခင္းႏြင့္အတူ ေက္နပ္အားေရသာ ကာမအရသာကို

ခံစားလိုက္ရပါေတာ့သၫ္။သူ႔မ္က္ႏြာကိုလၫ္း ေအးမူ၏ ႏို႔အံုႀကီးေပၚသို႔ ေမြာက္အပၳားလိုက္၏။

ေအးမူလက္ေၾတက ၾထႏ္းရီေခါင္းမြ ဆံပငၼ္ားကို ယုယျစာ ချပၹေျဖလး ျပတ္သပ္ေပးေန၏။ထို႔ေနာက္

မျပင့္တျပင့္ ေလသံေလးၿဖင့္………………….

"…….ကဲ….ေက္နပ္အားရၾသားၿပီလား…..ေမတာ္ရတဲ့ ေမာင္….."

ၾထႏ္းရီက ေအးမူေအၿပာကို ေသဘာက္ျစာၿပံဳးရင္း ဟူးကနဲ သက္ၿပင္း႐ြၫ္ႀကီးခ္လြ္က္

"…..ေက္နပၸါၿပီ…..တခ္ိႏၠ ေမာင့္အခ္စ္ေလးရယ္…..ကဲ….ၿပႏၻို႔ၿပင္ႀကစို႔ေနာ္…."

ေအးမူက အခ္စ္ရၫႅႊမ္းေသာ မ္ကႅံုးမ္ားၿဖင့္ ေခါင္းၿငိမ့္ၿပလိုက္သၫ္။ၾထႏ္းရီ ေအးမူ ကိုယ္ေပၚမြ

ျခာလိုက္ၿပီး ေပ႔ၾထ ူေပးလိုက္ရာ ေအးမူလက္ႏြစၹကၠ ၾထႏ္းရီလၫၸင္းကို ခ္ိတႅြ္ကႅိုကၸါလာ၏။

ၾထႏ္းရီလီးႀကီးမြာ ယခုမြပင္ အားေရက္နပ္ၾသားသၫ့္ႏြယ္ မာႏ္ဟဳႏ္ေပ္ာ့၍ ၿျပၾလတၠနဲ

ေအးမူ၏ေစာကၹဳတ္ႀကီးထဲမြ ၾထကႅာ၏။ၾထႏ္းရီလြမ္းေပးေသာ ထဘီကို ေအးမူက ယူဝတႅိုက္သၫ္။

သူမဆံပငၼ္ားကိုလၫ္း သပ္သပ္ယပ္ယပ္ၿဖစ္ေအာင္ ၿပငၳံုးလိုက္သၫ္။

အၿပျငၳက္ေေနသာ သူမ၏ၿပၫ့္တင္းေဖါင္းအိေေနသာ ႏို႔ႀကီးႏြစႅံုးကို အၾတင္းခံ

ဘရာစီယာအၾတင္းသို႔ ႀဆဲၾသင္းလိုက္သၫ္။ထို႔ေနာက္ ေအပၚအက္ီၤ ႀကယ္သီး တပ္ရင္း ၾထႏ္းရီလီးႀကီးကို

မကၼက္ေမာေမာ ႀကၫ့္လိုက္သၫ္။လီးႀကီးက မာႏ္ေပ္ာ့ကာ ေအာက္သို႔ေခါင္းငိုကႅြ္က္

တႏ္းလႏ္းႀကီးၿဖစ္ေနပါသၫ္။

ဤေအနအထားမြာပင္ အ႐ြၫၠ(၆)လကၼခႏ္႔႐ြိၿပီး လံုးပတၠ ၾထႏ္းေ႐ႊဝါ

ႏြလံုးအားတိုးေဆးဗူးေလာက္႐ြိသၫ္။

ေအးမူ တစ္ေယာက္ ဤက့သဲ ို႔ေသာ လီးပိုင္႐ြငၠို လေငၼတာႅိုက္ရသည့္အၾတက္ ႏြေၿမာတသၿဖစၼိသၫ္။

"…အင္းေလ…..ဒို႔ႏြစ္ေယာက္ရ႕ ဲ ဘဝက ဖူးစာမြ မပါဘဲ…ဒီေတာ့ ကံစီမံရာ အတိုင္းေပါ့.."

စိတၳဲမြာပင္ ေၿဖသိမ့္လိုကၸါသၫ္။

"…..ကဲ….ၿပႏ္ႀကစို႔ ေအးမူ….ဒီေန႔ကို….ငါတသေကၼမ့ပါဘူးဟာ..နင့္ကို ေက္းဇူး အရမ္းတငၸါတယ္….."

ၾထႏ္းရီစကားေႀကာင့္ ေအးမူရငၳဲ နင့္ကနဲ ခံစားလိုက္ရသၫ္။"….ေအာ္ နင့္မိႏ္းမကိုယၥား နင့္ဆႏၵကို

ၿဖၫ့္ဆၫ္းေပးရလို႔ ေက္းဇူးတငၱာလား ၾထႏ္းရီရယ္…

……ငါလဲ နင့္ကို တကယၡ္စၱာပါဟယ္……"

စိတၳဲမြာပင္ ေၿပာလိုကၼိၿခင္းပါ။ဘယၷၫ္းနဲ႔မြ ေပါင္းစပႅို႔မၿဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေအၿခေအနမြာ သၫၳကၸို၍

သံေယာဇၪ္ေၾတ အမြ္ငၼတႏ္းမိေအာင္ ႏြစ္ဦးစလံုး သတိထားရပါေတာ့မၫ္။

အခ္စ္သံေယာဇၪၠ ရမၼက္ေၾသးသား ဆႏၵထက္ ပိုၿပီး ၿဖတ္ေတာက္ရခက္ေႀကာင္း ႏြစ္ဦးစလံုး

နားလၫ္ေသဘာေပါကၳားႀကသၫၸဲ။

သူ႔ေႀကာင့္ ေ႐ႊရၫ္၏ေအပ္ာၻေဝလး မပ္ကၥီးေစခ္ငၱာ ေအးမူရဲ႕ သူငယၡ္င္းေကာင္း ပီသတဲ့ ေစတနာပါ

ေ႐ႊရၫ္ရယ္……။

ႏြစ္ေယာက္သား ေအၿခေအန မပ္က္ ပံုမြႏ္အတိုင္း ျရာသို႔ ၿပႏၡဲ့ႀကပါေတာ့သၫ္။

ေတာ့ေဓလ့ထံုးစံအတိုင္း ယခငၠလၫ္း သၫ္အတိုင္းပင္ မဟုတၸါေလာ။

ျရာထဲဝငၡါနီးၾတင္ ၾထႏ္းရီက………

"…..ေအးမူေရ…မထူးပါဘူးဟာ….ညက္နငၠိုယၱိုင္ အိမႅာၿပီး ေ႐ႊရၫ္ေ႐ြ႔မြာဘဲ ေျငကိစၥလာေၿပာေတာ့

သိလား….နငၱဳိ႔က အခ္စ္ဆံုးသူငယၡ္င္းေၾတဘဲ ပုႏ္းရႈိုးၾကယ္ရႈိုး လုေပၼနနဲ႔ေတာ့…..အဲဒါက ပိုၿပီး ၿပႆနာ

တက္ႏို္ငၱယ္…ငါေၿပာတာ ေသဘာေပါကႅား…."

"….အင္းပါ…..ငါေသဘာေပါကၸါတယ္…..ညက္ရင္….ငါလာခဲ့ပါ့မယ္….."

"…..ေအာ္….ေအး…ေအး…"

ၾထႏ္းရီက ေအးမူတို႔ အိမ္ေ႐ြ႔ၾတင္ မြ္စၥၫ္းကိုခ္ေပးလိုက္သၫ္။အၾလႏ္ေလးေသာ မြ္စၥၫ္းႀကီးကိုပင္

ေအးမူကို မသယ္ေစဘဲ သူကိုယၱိုင္ ထမ္းပို႔လိုက္ေတာ့၏။

" ၿပိဳငၱဴၿပီးလြ္င္ ေကာင္းႏိုငၸါသၫ္။"

ၿပီးပါၿပီ။

ေဒါကၱာေက္ာ္ႀကီး

#ေအာစာအုပ္

#အ်ပာစာအုပ္